{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5301846"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5301846","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Όγκοι λεπτού εντέρου. Παθολογοανατομικά ευρήματα εντερεκτομών. Η δεκαετής εμπειρία χειρουργικής κλινικής τριτοβάθμιου νοσοκομείου και ανασκόπηση της βιβλιογραφίας","abstract":"Εισαγωγή: Οι όγκοι του λεπτού εντέρου αντιπροσωπεύουν περίπου το 3% των γαστρεντερικών νεοπλασιών και το 0.6% όλων των καρκίνων, παρά τη σημαντική έκταση της εντερικής επιφάνειας. Η διάγνωσή τους καθυστερεί κατά μέσο όρο 6-8 μήνες λόγω μη ειδικών συμπτωμάτων, απαιτώντας ενίσχυση της κλινικής ευαισθητοποίησης και βελτίωση των διαγνωστικών στρατηγικών. Σκοπός: Ο κύριος σκοπός της παρούσας αναδρομικής μελέτης ήταν η καταγραφή του επιπολασμού και των περιγραφικών και κλινικών χαρακτηριστικών των όγκων του λεπτού εντέρου, που ανευρέθηκαν σε παρασκευάσματα εντερεκτομών στο νοσοκομείο μελέτης. Μεθοδολογία: Αναλύθηκαν 62 περιστατικά στο Β’ Χειρουργικό Τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών (Γ.Ν.Α) \"Ο Ευαγγελισμός\" μέσω ιατρικών φακέλων και παθολογοανατομικών δεδομένων από ασθενείς που υποβλήθηκαν κυρίως σε επείγουσα εντερεκτομή στο διάστημα 2014-2024. Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με το IBM SPSS Statistics Version 26. Η βιβλιογραφική ανασκόπηση κάλυψε την περίοδο 2000-2025. Αποτελέσματα: Η πλειονότητα των ασθενών (58.1% άνδρες, 41.9% γυναίκες, μέση ηλικία 62.92 έτη), υποβλήθηκε σε εντερεκτομή λόγω απόφραξης (37.1%) ή τυχαίας ανεύρεσης μάζας (29%). Οι μέσες τιμές ήταν 30.1cm και 5.7cm, για το μήκος εκτομής και για το μέγεθος του εκτομηθέντος όγκου αντίστοιχα.. Οι κακοήθεις όγκοι αντιστοιχούσαν στο 79% των εντερεκτομών, με 25% λεμφαδενικές μεταστάσεις και υπεροχή της ταξινόμησης pT4 στο 42.9% των περιπτώσεων. Οι συχνότεροι τύποι ήταν οι γαστρεντερικοί στρωματικοί όγκοι (21%), μεταστατικοί όγκοι (17.7%), νευροενδοκρινείς όγκοι (14.5%), λεμφώματα (9.7%) και αδενοκαρκινώματα (9.7%). Τα όρια εκτομής ήταν αρνητικά (R0) στο 88.1%. Οι περισσότερες επεμβάσεις ήταν επείγουσες, με προχωρημένη νόσο κατά τη διάγνωση. Συμπεράσματα: Οι όγκοι του λεπτού εντέρου είναι σπάνιοι αλλά σημαντικοί κλινικά, με καθυστερημένη διάγνωση και συχνή ανάγκη επείγουσας χειρουργικής αντιμετώπισης Τα δεδομένα μας συμφωνούν με τις παγκόσμιες τάσεις, επιβεβαιώνοντας την επικράτηση των κακοήθων όγκων και αναδεικνύουν την επίδραση γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων στην κατανομή τους. Η έγκαιρη διάγνωση και η στοχευμένη θεραπεία μπορούν να βελτιώσουν την πρόγνωση.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι όγκοι του λεπτού εντέρου αντιπροσωπεύουν περίπου το 3% των γαστρεντερικών νεοπλασιών και το 0.6% όλων των καρκίνων, παρά τη σημαντική έκταση της εντερικής επιφάνειας. Η διάγνωσή τους καθυστερεί κατά μέσο όρο 6-8 μήνες λόγω μη ειδικών συμπτωμάτων, απαιτώντας ενίσχυση της κλινικής ευαισθητοποίησης και βελτίωση των διαγνωστικών στρατηγικών. Σκοπός: Ο κύριος σκοπός της παρούσας αναδρομικής μελέτης ήταν η καταγραφή του επιπολασμού και των περιγραφικών και κλινικών χαρακτηριστικών των όγκων του λεπτού εντέρου, που ανευρέθηκαν σε παρασκευάσματα εντερεκτομών στο νοσοκομείο μελέτης. Μεθοδολογία: Αναλύθηκαν 62 περιστατικά στο Β’ Χειρουργικό Τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών (Γ.Ν.Α) &quot;Ο Ευαγγελισμός&quot; μέσω ιατρικών φακέλων και παθολογοανατομικών δεδομένων από ασθενείς που υποβλήθηκαν κυρίως σε επείγουσα εντερεκτομή στο διάστημα 2014-2024. Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με το IBM SPSS Statistics Version 26. Η βιβλιογραφική ανασκόπηση κάλυψε την περίοδο 2000-2025. Αποτελέσματα: Η πλειονότητα των ασθενών (58.1% άνδρες, 41.9% γυναίκες, μέση ηλικία 62.92 έτη), υποβλήθηκε σε εντερεκτομή λόγω απόφραξης (37.1%) ή τυχαίας ανεύρεσης μάζας (29%). Οι μέσες τιμές ήταν 30.1cm και 5.7cm, για το μήκος εκτομής και για το μέγεθος του εκτομηθέντος όγκου αντίστοιχα.. Οι κακοήθεις όγκοι αντιστοιχούσαν στο 79% των εντερεκτομών, με 25% λεμφαδενικές μεταστάσεις και υπεροχή της ταξινόμησης pT4 στο 42.9% των περιπτώσεων. Οι συχνότεροι τύποι ήταν οι γαστρεντερικοί στρωματικοί όγκοι (21%), μεταστατικοί όγκοι (17.7%), νευροενδοκρινείς όγκοι (14.5%), λεμφώματα (9.7%) και αδενοκαρκινώματα (9.7%). Τα όρια εκτομής ήταν αρνητικά (R0) στο 88.1%. Οι περισσότερες επεμβάσεις ήταν επείγουσες, με προχωρημένη νόσο κατά τη διάγνωση. Συμπεράσματα: Οι όγκοι του λεπτού εντέρου είναι σπάνιοι αλλά σημαντικοί κλινικά, με καθυστερημένη διάγνωση και συχνή ανάγκη επείγουσας χειρουργικής αντιμετώπισης Τα δεδομένα μας συμφωνούν με τις παγκόσμιες τάσεις, επιβεβαιώνοντας την επικράτηση των κακοήθων όγκων και αναδεικνύουν την επίδραση γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων στην κατανομή τους. Η έγκαιρη διάγνωση και η στοχευμένη θεραπεία μπορούν να βελτιώσουν την πρόγνωση.","abstract_has_math":false,"creators":["Θεοδωρόπουλος Παναγιώτης","Theodoropoulos Panagiotis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:29Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5301846"],"render_values":[{"text":"uoadl:5301846","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5301846","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5301846","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5301846","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Θεοδωρόπουλος Παναγιώτης","Theodoropoulos Panagiotis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5301846","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5301846"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι όγκοι του λεπτού εντέρου αντιπροσωπεύουν περίπου το 3% των γαστρεντερικών νεοπλασιών και το 0.6% όλων των καρκίνων, παρά τη σημαντική έκταση της εντερικής επιφάνειας. Η διάγνωσή τους καθυστερεί κατά μέσο όρο 6-8 μήνες λόγω μη ειδικών συμπτωμάτων, απαιτώντας ενίσχυση της κλινικής ευαισθητοποίησης και βελτίωση των διαγνωστικών στρατηγικών. Σκοπός: Ο κύριος σκοπός της παρούσας αναδρομικής μελέτης ήταν η καταγραφή του επιπολασμού και των περιγραφικών και κλινικών χαρακτηριστικών των όγκων του λεπτού εντέρου, που ανευρέθηκαν σε παρασκευάσματα εντερεκτομών στο νοσοκομείο μελέτης. Μεθοδολογία: Αναλύθηκαν 62 περιστατικά στο Β’ Χειρουργικό Τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών (Γ.Ν.Α) \"Ο Ευαγγελισμός\" μέσω ιατρικών φακέλων και παθολογοανατομικών δεδομένων από ασθενείς που υποβλήθηκαν κυρίως σε επείγουσα εντερεκτομή στο διάστημα 2014-2024. Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με το IBM SPSS Statistics Version 26. Η βιβλιογραφική ανασκόπηση κάλυψε την περίοδο 2000-2025. Αποτελέσματα: Η πλειονότητα των ασθενών (58.1% άνδρες, 41.9% γυναίκες, μέση ηλικία 62.92 έτη), υποβλήθηκε σε εντερεκτομή λόγω απόφραξης (37.1%) ή τυχαίας ανεύρεσης μάζας (29%). Οι μέσες τιμές ήταν 30.1cm και 5.7cm, για το μήκος εκτομής και για το μέγεθος του εκτομηθέντος όγκου αντίστοιχα.. Οι κακοήθεις όγκοι αντιστοιχούσαν στο 79% των εντερεκτομών, με 25% λεμφαδενικές μεταστάσεις και υπεροχή της ταξινόμησης pT4 στο 42.9% των περιπτώσεων. Οι συχνότεροι τύποι ήταν οι γαστρεντερικοί στρωματικοί όγκοι (21%), μεταστατικοί όγκοι (17.7%), νευροενδοκρινείς όγκοι (14.5%), λεμφώματα (9.7%) και αδενοκαρκινώματα (9.7%). Τα όρια εκτομής ήταν αρνητικά (R0) στο 88.1%. Οι περισσότερες επεμβάσεις ήταν επείγουσες, με προχωρημένη νόσο κατά τη διάγνωση. Συμπεράσματα: Οι όγκοι του λεπτού εντέρου είναι σπάνιοι αλλά σημαντικοί κλινικά, με καθυστερημένη διάγνωση και συχνή ανάγκη επείγουσας χειρουργικής αντιμετώπισης Τα δεδομένα μας συμφωνούν με τις παγκόσμιες τάσεις, επιβεβαιώνοντας την επικράτηση των κακοήθων όγκων και αναδεικνύουν την επίδραση γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων στην κατανομή τους. Η έγκαιρη διάγνωση και η στοχευμένη θεραπεία μπορούν να βελτιώσουν την πρόγνωση.","Introduction: Small intestine tumors account for approximately 3% of gastrointestinal neoplasms and 0.6% of all cancers, despite the extensive intestinal surface. Their diagnosis is often delayed by an average of 6–8 months due to non-specific symptoms, necessitating increased clinical awareness and improved diagnostic strategies. Purpose: This retrospective study aimed to investigate the prevalence, characteristics, and clinical presentation of various types of small intestine tumors in patients who underwent enterectomy. Methodology: A total of 62 cases from the 2nd Surgical Department of General Hospital of Athens \"Evangelismos\" were analyzed using medical records and pathology reports from patients who underwent mainly emergency enterectomy between 2014 and 2024. Statistical analysis was performed using the IBM SPSS Statistics Version 26. A literature review covering 2000–2025 was conducted. Results: The majority of patients (58.1% male, 41.9% female, average age 62.92 years) underwent enterectomy due to obstruction (37.1%) or incidental detection of a mass (29%). The average measurements of the resected tumors were 30.1 cm for the length of the resection and 5.7 cm for the tumor size. Malignant tumors accounted for 79% of the enterectomies, with 25% showing lymph node metastases and a predominance of pT4 classification in 42.9% of cases. The most common types were gastrointestinal stromal tumors (21%), metastatic tumors (17.7%), neuroendocrine tumors (14.5%), lymphomas (9.7%), and adenocarcinomas (9.7%). Resection margins were negative (R0) in 88.1% of patients. Most surgeries were emergency procedures, with advanced disease at the time of diagnosis. Conclusions: Small intestine tumors are rare but clinically significant, often diagnosed late due to non-specific symptoms. Our findings align with global trends, confirming the predominance of malignant tumors and the high rate of emergency surgeries. The increased need for urgent surgical intervention may impact tumor characteristics and patient outcomes. Variations in histological distribution and incidence rates across geographic regions highlight the role of genetic and environmental factors. Early diagnosis and targeted surgical management may improve prognosis."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Όγκοι λεπτού εντέρου. Παθολογοανατομικά ευρήματα εντερεκτομών. Η δεκαετής εμπειρία χειρουργικής κλινικής τριτοβάθμιου νοσοκομείου και ανασκόπηση της βιβλιογραφίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Θεοδωρόπουλος Παναγιώτης","Theodoropoulos Panagiotis"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι όγκοι του λεπτού εντέρου αντιπροσωπεύουν περίπου το 3% των γαστρεντερικών νεοπλασιών και το 0.6% όλων των καρκίνων, παρά τη σημαντική έκταση της εντερικής επιφάνειας. Η διάγνωσή τους καθυστερεί κατά μέσο όρο 6-8 μήνες λόγω μη ειδικών συμπτωμάτων, απαιτώντας ενίσχυση της κλινικής ευαισθητοποίησης και βελτίωση των διαγνωστικών στρατηγικών. Σκοπός: Ο κύριος σκοπός της παρούσας αναδρομικής μελέτης ήταν η καταγραφή του επιπολασμού και των περιγραφικών και κλινικών χαρακτηριστικών των όγκων του λεπτού εντέρου, που ανευρέθηκαν σε παρασκευάσματα εντερεκτομών στο νοσοκομείο μελέτης. Μεθοδολογία: Αναλύθηκαν 62 περιστατικά στο Β’ Χειρουργικό Τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών (Γ.Ν.Α) \"Ο Ευαγγελισμός\" μέσω ιατρικών φακέλων και παθολογοανατομικών δεδομένων από ασθενείς που υποβλήθηκαν κυρίως σε επείγουσα εντερεκτομή στο διάστημα 2014-2024. Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με το IBM SPSS Statistics Version 26. Η βιβλιογραφική ανασκόπηση κάλυψε την περίοδο 2000-2025. Αποτελέσματα: Η πλειονότητα των ασθενών (58.1% άνδρες, 41.9% γυναίκες, μέση ηλικία 62.92 έτη), υποβλήθηκε σε εντερεκτομή λόγω απόφραξης (37.1%) ή τυχαίας ανεύρεσης μάζας (29%). Οι μέσες τιμές ήταν 30.1cm και 5.7cm, για το μήκος εκτομής και για το μέγεθος του εκτομηθέντος όγκου αντίστοιχα.. Οι κακοήθεις όγκοι αντιστοιχούσαν στο 79% των εντερεκτομών, με 25% λεμφαδενικές μεταστάσεις και υπεροχή της ταξινόμησης pT4 στο 42.9% των περιπτώσεων. Οι συχνότεροι τύποι ήταν οι γαστρεντερικοί στρωματικοί όγκοι (21%), μεταστατικοί όγκοι (17.7%), νευροενδοκρινείς όγκοι (14.5%), λεμφώματα (9.7%) και αδενοκαρκινώματα (9.7%). Τα όρια εκτομής ήταν αρνητικά (R0) στο 88.1%. Οι περισσότερες επεμβάσεις ήταν επείγουσες, με προχωρημένη νόσο κατά τη διάγνωση. Συμπεράσματα: Οι όγκοι του λεπτού εντέρου είναι σπάνιοι αλλά σημαντικοί κλινικά, με καθυστερημένη διάγνωση και συχνή ανάγκη επείγουσας χειρουργικής αντιμετώπισης Τα δεδομένα μας συμφωνούν με τις παγκόσμιες τάσεις, επιβεβαιώνοντας την επικράτηση των κακοήθων όγκων και αναδεικνύουν την επίδραση γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων στην κατανομή τους. Η έγκαιρη διάγνωση και η στοχευμένη θεραπεία μπορούν να βελτιώσουν την πρόγνωση.","Introduction: Small intestine tumors account for approximately 3% of gastrointestinal neoplasms and 0.6% of all cancers, despite the extensive intestinal surface. Their diagnosis is often delayed by an average of 6–8 months due to non-specific symptoms, necessitating increased clinical awareness and improved diagnostic strategies. Purpose: This retrospective study aimed to investigate the prevalence, characteristics, and clinical presentation of various types of small intestine tumors in patients who underwent enterectomy. Methodology: A total of 62 cases from the 2nd Surgical Department of General Hospital of Athens \"Evangelismos\" were analyzed using medical records and pathology reports from patients who underwent mainly emergency enterectomy between 2014 and 2024. Statistical analysis was performed using the IBM SPSS Statistics Version 26. A literature review covering 2000–2025 was conducted. Results: The majority of patients (58.1% male, 41.9% female, average age 62.92 years) underwent enterectomy due to obstruction (37.1%) or incidental detection of a mass (29%). The average measurements of the resected tumors were 30.1 cm for the length of the resection and 5.7 cm for the tumor size. Malignant tumors accounted for 79% of the enterectomies, with 25% showing lymph node metastases and a predominance of pT4 classification in 42.9% of cases. The most common types were gastrointestinal stromal tumors (21%), metastatic tumors (17.7%), neuroendocrine tumors (14.5%), lymphomas (9.7%), and adenocarcinomas (9.7%). Resection margins were negative (R0) in 88.1% of patients. Most surgeries were emergency procedures, with advanced disease at the time of diagnosis. Conclusions: Small intestine tumors are rare but clinically significant, often diagnosed late due to non-specific symptoms. Our findings align with global trends, confirming the predominance of malignant tumors and the high rate of emergency surgeries. The increased need for urgent surgical intervention may impact tumor characteristics and patient outcomes. Variations in histological distribution and incidence rates across geographic regions highlight the role of genetic and environmental factors. Early diagnosis and targeted surgical management may improve prognosis."],"dc:identifier":["uoadl:5301846","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5301846"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Όγκοι λεπτού εντέρου. Παθολογοανατομικά ευρήματα εντερεκτομών. Η δεκαετής εμπειρία χειρουργικής κλινικής τριτοβάθμιου νοσοκομείου και ανασκόπηση της βιβλιογραφίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:29Z"}