{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5301852"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5301852","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"HIV και ανοσοθρόμβωση","abstract":"Ο HIV είναι ένας ρετροϊός, ο οποίος μολύνει τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, κυρίως τα CD4+ Τ-λεμφοκύτταρα, και οδηγεί σταδιακά στο σύνδρομο της επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας (AIDS). Ωστόσο, στην εποχή μας έχει εξελιχτεί τόσο η αντιρετροϊκή αγωγή, που τα άτομα που έχουν μολυνθεί από τον ιό HIV, έχουν πλέον σχεδόν φυσιολογικό προσδόκιμο ζωής. Πλέον, θεωρούμε ότι η νοσηρότητα και η θνητότητα που σχετίζονται με τη λοίμωξη HIV οφείλονται κυρίως σε καταστάσεις μη σχετιζόμενες με το AIDS. Μία από αυτές είναι οι θρομβωτικές επιπλοκές. Τα άτομα που έχουν μολυνθεί από τον ιό HIV θεωρείται ότι έχουν προδιάθεση για θρόμβωση, αυτό φαίνεται να οφείλεται εν μέρει στη χρόνια φλεγμονή που εμμένει ακόμα και όταν ο ιός είναι σε πλήρη καταστολή. Τα τελευταία χρόνια, έχει αρχίσει να μελετάται η «Ανοσοθρόμβωση» και οι μηχανισμοί που τη διέπουν. Ανοσοθρόμβωση ονομάζουμε την προσπάθεια του οργανισμού να δημιουργήσει θρόμβους, με τη συμβολή του ανοσοποιητικού συστήματος με σκοπό τον περιορισμό της διάδοσης των παθογόνων. Στη συγκεκριμένη διπλωματική εργασία αναλύονται αρχικά οι μηχανισμοί της ανοσοθρόμβωσης γενικά, στη συνέχεια κάποια γενικά στοιχεία για τον ιό HIV και τέλος αναλύεται ο ρόλος της ανοσοθρόμβωσης στη μόλυνση από HIV. Όσον αφορά τους μηχανισμούς ανοσοθρόμβωσης, οι σημαντικότεροι που μελετώνται στη συγκεκριμένη διπλωματική εργασία, είναι η έκκριση ΝΕΤς από τα ουδετερόφιλα, τα αιμοπετάλια κι οι αλληλεπιδράσεις τους με τα ουδετερόφιλα, το συμπλήρωμα και ο ρόλος των προπηκτικών παραγόντων και των ανασταλτών της πήξης. Τα ΝΕΤς είναι οι λεγόμενες εξωκυττάριες παγίδες των ουδετερόφιλων, πρακτικά ένα «δίκτυ» το οποίο εκκρίνουν τα ουδετερόφιλα με σκοπό τη παγίδευση των παθογόνων. Όμως, όταν η ΝΕΤοση (η διαδικασία έκκρισης ΝΕΤς από τα ουδετερόφιλα) γίνεται σε υπερβολικό βαθμό έχει συσχετιστεί με το σχηματισμό θρόμβων. Όσον αφορά τα αιμοπετάλια, αν και μικρά κύτταρα, αλληλεπιδρούν έντονα με τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, κι έτσι στην περίπτωση εισβολής παθογόνου συμβαίνει ένας φαύλος κύκλος, καθώς υπάρχει ενδοθηλιακή βλάβη, το αιμοπετάλιο προσκολλάται, προσελκύει τα υπόλοιπα κύτταρα του ανοσοποιητικού και μέσω των αλληλεπιδράσεων τους προκαλείται ο φαύλος κύκλος της ανοσοθρόμβωσης. Η μόλυνση από τον ιό HIV χαρακτηρίζεται από υψηλή ανοσολογική ενεργοποίηση και χρόνια φλεγμονή, λόγω της υψηλής πολλαπλασιαστικής ικανότητας του ιού, της βακτηριακής μετατόπισης κυρίως στο έντερο των ξενιστών και ανοσολογική απορρύθμιση. Η αντιρετροϊκή θεραπεία μειώνει τη φλεγμονή και την ανοσολογική απορρύθμιση που παρατηρείται στα οροθετικά άτομα, αλλά σχεδόν πάντα υπάρχει υπολειπόμενη ανοσολογική ενεργοποίηση και φλεγμονή. Αυτή η υπολειπόμενη φλεγμονή οδηγεί σε ανεξέλεγκτη ανοσοθρόμβωση στα οροθετικά άτομα, κι αυτό αποτελεί τουλάχιστον εν μέρει την αιτία για την ανάπτυξη συννοσηροτήτων που σχετίζεται με τη μόλυνση από HIV.","abstract_html":"Ο HIV είναι ένας ρετροϊός, ο οποίος μολύνει τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, κυρίως τα CD4+ Τ-λεμφοκύτταρα, και οδηγεί σταδιακά στο σύνδρομο της επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας (AIDS). Ωστόσο, στην εποχή μας έχει εξελιχτεί τόσο η αντιρετροϊκή αγωγή, που τα άτομα που έχουν μολυνθεί από τον ιό HIV, έχουν πλέον σχεδόν φυσιολογικό προσδόκιμο ζωής. Πλέον, θεωρούμε ότι η νοσηρότητα και η θνητότητα που σχετίζονται με τη λοίμωξη HIV οφείλονται κυρίως σε καταστάσεις μη σχετιζόμενες με το AIDS. Μία από αυτές είναι οι θρομβωτικές επιπλοκές. Τα άτομα που έχουν μολυνθεί από τον ιό HIV θεωρείται ότι έχουν προδιάθεση για θρόμβωση, αυτό φαίνεται να οφείλεται εν μέρει στη χρόνια φλεγμονή που εμμένει ακόμα και όταν ο ιός είναι σε πλήρη καταστολή. Τα τελευταία χρόνια, έχει αρχίσει να μελετάται η «Ανοσοθρόμβωση» και οι μηχανισμοί που τη διέπουν. Ανοσοθρόμβωση ονομάζουμε την προσπάθεια του οργανισμού να δημιουργήσει θρόμβους, με τη συμβολή του ανοσοποιητικού συστήματος με σκοπό τον περιορισμό της διάδοσης των παθογόνων. Στη συγκεκριμένη διπλωματική εργασία αναλύονται αρχικά οι μηχανισμοί της ανοσοθρόμβωσης γενικά, στη συνέχεια κάποια γενικά στοιχεία για τον ιό HIV και τέλος αναλύεται ο ρόλος της ανοσοθρόμβωσης στη μόλυνση από HIV. Όσον αφορά τους μηχανισμούς ανοσοθρόμβωσης, οι σημαντικότεροι που μελετώνται στη συγκεκριμένη διπλωματική εργασία, είναι η έκκριση ΝΕΤς από τα ουδετερόφιλα, τα αιμοπετάλια κι οι αλληλεπιδράσεις τους με τα ουδετερόφιλα, το συμπλήρωμα και ο ρόλος των προπηκτικών παραγόντων και των ανασταλτών της πήξης. Τα ΝΕΤς είναι οι λεγόμενες εξωκυττάριες παγίδες των ουδετερόφιλων, πρακτικά ένα «δίκτυ» το οποίο εκκρίνουν τα ουδετερόφιλα με σκοπό τη παγίδευση των παθογόνων. Όμως, όταν η ΝΕΤοση (η διαδικασία έκκρισης ΝΕΤς από τα ουδετερόφιλα) γίνεται σε υπερβολικό βαθμό έχει συσχετιστεί με το σχηματισμό θρόμβων. Όσον αφορά τα αιμοπετάλια, αν και μικρά κύτταρα, αλληλεπιδρούν έντονα με τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, κι έτσι στην περίπτωση εισβολής παθογόνου συμβαίνει ένας φαύλος κύκλος, καθώς υπάρχει ενδοθηλιακή βλάβη, το αιμοπετάλιο προσκολλάται, προσελκύει τα υπόλοιπα κύτταρα του ανοσοποιητικού και μέσω των αλληλεπιδράσεων τους προκαλείται ο φαύλος κύκλος της ανοσοθρόμβωσης. Η μόλυνση από τον ιό HIV χαρακτηρίζεται από υψηλή ανοσολογική ενεργοποίηση και χρόνια φλεγμονή, λόγω της υψηλής πολλαπλασιαστικής ικανότητας του ιού, της βακτηριακής μετατόπισης κυρίως στο έντερο των ξενιστών και ανοσολογική απορρύθμιση. Η αντιρετροϊκή θεραπεία μειώνει τη φλεγμονή και την ανοσολογική απορρύθμιση που παρατηρείται στα οροθετικά άτομα, αλλά σχεδόν πάντα υπάρχει υπολειπόμενη ανοσολογική ενεργοποίηση και φλεγμονή. Αυτή η υπολειπόμενη φλεγμονή οδηγεί σε ανεξέλεγκτη ανοσοθρόμβωση στα οροθετικά άτομα, κι αυτό αποτελεί τουλάχιστον εν μέρει την αιτία για την ανάπτυξη συννοσηροτήτων που σχετίζεται με τη μόλυνση από HIV.","abstract_has_math":false,"creators":["Μανδελένη Ευαγγελία","Mandeleni Evangelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:29Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5301852"],"render_values":[{"text":"uoadl:5301852","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5301852","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5301852","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5301852","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μανδελένη Ευαγγελία","Mandeleni Evangelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5301852","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5301852"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο HIV είναι ένας ρετροϊός, ο οποίος μολύνει τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, κυρίως τα CD4+ Τ-λεμφοκύτταρα, και οδηγεί σταδιακά στο σύνδρομο της επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας (AIDS). Ωστόσο, στην εποχή μας έχει εξελιχτεί τόσο η αντιρετροϊκή αγωγή, που τα άτομα που έχουν μολυνθεί από τον ιό HIV, έχουν πλέον σχεδόν φυσιολογικό προσδόκιμο ζωής. Πλέον, θεωρούμε ότι η νοσηρότητα και η θνητότητα που σχετίζονται με τη λοίμωξη HIV οφείλονται κυρίως σε καταστάσεις μη σχετιζόμενες με το AIDS. Μία από αυτές είναι οι θρομβωτικές επιπλοκές. Τα άτομα που έχουν μολυνθεί από τον ιό HIV θεωρείται ότι έχουν προδιάθεση για θρόμβωση, αυτό φαίνεται να οφείλεται εν μέρει στη χρόνια φλεγμονή που εμμένει ακόμα και όταν ο ιός είναι σε πλήρη καταστολή. Τα τελευταία χρόνια, έχει αρχίσει να μελετάται η «Ανοσοθρόμβωση» και οι μηχανισμοί που τη διέπουν. Ανοσοθρόμβωση ονομάζουμε την προσπάθεια του οργανισμού να δημιουργήσει θρόμβους, με τη συμβολή του ανοσοποιητικού συστήματος με σκοπό τον περιορισμό της διάδοσης των παθογόνων. Στη συγκεκριμένη διπλωματική εργασία αναλύονται αρχικά οι μηχανισμοί της ανοσοθρόμβωσης γενικά, στη συνέχεια κάποια γενικά στοιχεία για τον ιό HIV και τέλος αναλύεται ο ρόλος της ανοσοθρόμβωσης στη μόλυνση από HIV. Όσον αφορά τους μηχανισμούς ανοσοθρόμβωσης, οι σημαντικότεροι που μελετώνται στη συγκεκριμένη διπλωματική εργασία, είναι η έκκριση ΝΕΤς από τα ουδετερόφιλα, τα αιμοπετάλια κι οι αλληλεπιδράσεις τους με τα ουδετερόφιλα, το συμπλήρωμα και ο ρόλος των προπηκτικών παραγόντων και των ανασταλτών της πήξης. Τα ΝΕΤς είναι οι λεγόμενες εξωκυττάριες παγίδες των ουδετερόφιλων, πρακτικά ένα «δίκτυ» το οποίο εκκρίνουν τα ουδετερόφιλα με σκοπό τη παγίδευση των παθογόνων. Όμως, όταν η ΝΕΤοση (η διαδικασία έκκρισης ΝΕΤς από τα ουδετερόφιλα) γίνεται σε υπερβολικό βαθμό έχει συσχετιστεί με το σχηματισμό θρόμβων. Όσον αφορά τα αιμοπετάλια, αν και μικρά κύτταρα, αλληλεπιδρούν έντονα με τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, κι έτσι στην περίπτωση εισβολής παθογόνου συμβαίνει ένας φαύλος κύκλος, καθώς υπάρχει ενδοθηλιακή βλάβη, το αιμοπετάλιο προσκολλάται, προσελκύει τα υπόλοιπα κύτταρα του ανοσοποιητικού και μέσω των αλληλεπιδράσεων τους προκαλείται ο φαύλος κύκλος της ανοσοθρόμβωσης. Η μόλυνση από τον ιό HIV χαρακτηρίζεται από υψηλή ανοσολογική ενεργοποίηση και χρόνια φλεγμονή, λόγω της υψηλής πολλαπλασιαστικής ικανότητας του ιού, της βακτηριακής μετατόπισης κυρίως στο έντερο των ξενιστών και ανοσολογική απορρύθμιση. Η αντιρετροϊκή θεραπεία μειώνει τη φλεγμονή και την ανοσολογική απορρύθμιση που παρατηρείται στα οροθετικά άτομα, αλλά σχεδόν πάντα υπάρχει υπολειπόμενη ανοσολογική ενεργοποίηση και φλεγμονή. Αυτή η υπολειπόμενη φλεγμονή οδηγεί σε ανεξέλεγκτη ανοσοθρόμβωση στα οροθετικά άτομα, κι αυτό αποτελεί τουλάχιστον εν μέρει την αιτία για την ανάπτυξη συννοσηροτήτων που σχετίζεται με τη μόλυνση από HIV.","HIV is a retrovirus that infects immune cells, mainly CD4+ T-lymphocytes, and gradually leads to acquired immunodeficiency syndrome (AIDS). However, in our time, antiretroviral treatment has evolved so much that people infected with HIV now have an almost normal life expectancy. We now believe that the morbidity and mortality associated with HIV infection are mainly due to conditions not related to AIDS. One of these is thrombotic complications. People infected with HIV are considered to have a predisposition to thrombosis, this seems to be due in part to the chronic inflammation that persists even when the virus is fully suppressed. In recent years, “Immunothrombosis” and the mechanisms that govern it have begun to be studied. Immunothrombosis is the body's attempt to create clots, with the contribution of the immune system, in order to limit the spread of pathogens. In this thesis, the mechanisms of immunothrombosis in general are initially analyzed, then some general information about the HIV virus is presented, and finally the role of immunothrombosis in HIV infection is analyzed. Regarding the mechanisms of immunothrombosis, the most important ones studied in this thesis are the secretion of NETs by neutrophils, platelets and their interactions with neutrophils, the role of the system of complement and the role of procoagulant factors and coagulation inhibitors. NETs are the extracellular traps of neutrophils, practically a “net” that neutrophils secrete in order to trap pathogens. However, when NETosis (the process of NET secretion by neutrophils) occurs to an excessive extent, it has been associated with the formation of clots. Regarding platelets, although small cells, they interact strongly with the cells of the immune system, and thus in the case of pathogen invasion a vicious cycle occurs, as there is endothelial damage, the platelet adheres, attracts the rest of the immune cells and through their interactions the vicious cycle of immunothrombosis is caused. HIV infection is characterized by high immune activation and chronic inflammation, due to the high proliferative capacity of the virus, bacterial translocation mainly in the host intestine and immune dysregulation. Antiretroviral therapy reduces the inflammation and immune dysregulation observed in HIV-positive individuals, but there is almost always residual immune activation and inflammation. This residual inflammation leads to uncontrolled immunothrombosis in HIV-positive individuals, and this is at least partly the cause for the development of comorbidities associated with HIV infection."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["HIV και ανοσοθρόμβωση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μανδελένη Ευαγγελία","Mandeleni Evangelia"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Ο HIV είναι ένας ρετροϊός, ο οποίος μολύνει τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, κυρίως τα CD4+ Τ-λεμφοκύτταρα, και οδηγεί σταδιακά στο σύνδρομο της επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας (AIDS). Ωστόσο, στην εποχή μας έχει εξελιχτεί τόσο η αντιρετροϊκή αγωγή, που τα άτομα που έχουν μολυνθεί από τον ιό HIV, έχουν πλέον σχεδόν φυσιολογικό προσδόκιμο ζωής. Πλέον, θεωρούμε ότι η νοσηρότητα και η θνητότητα που σχετίζονται με τη λοίμωξη HIV οφείλονται κυρίως σε καταστάσεις μη σχετιζόμενες με το AIDS. Μία από αυτές είναι οι θρομβωτικές επιπλοκές. Τα άτομα που έχουν μολυνθεί από τον ιό HIV θεωρείται ότι έχουν προδιάθεση για θρόμβωση, αυτό φαίνεται να οφείλεται εν μέρει στη χρόνια φλεγμονή που εμμένει ακόμα και όταν ο ιός είναι σε πλήρη καταστολή. Τα τελευταία χρόνια, έχει αρχίσει να μελετάται η «Ανοσοθρόμβωση» και οι μηχανισμοί που τη διέπουν. Ανοσοθρόμβωση ονομάζουμε την προσπάθεια του οργανισμού να δημιουργήσει θρόμβους, με τη συμβολή του ανοσοποιητικού συστήματος με σκοπό τον περιορισμό της διάδοσης των παθογόνων. Στη συγκεκριμένη διπλωματική εργασία αναλύονται αρχικά οι μηχανισμοί της ανοσοθρόμβωσης γενικά, στη συνέχεια κάποια γενικά στοιχεία για τον ιό HIV και τέλος αναλύεται ο ρόλος της ανοσοθρόμβωσης στη μόλυνση από HIV. Όσον αφορά τους μηχανισμούς ανοσοθρόμβωσης, οι σημαντικότεροι που μελετώνται στη συγκεκριμένη διπλωματική εργασία, είναι η έκκριση ΝΕΤς από τα ουδετερόφιλα, τα αιμοπετάλια κι οι αλληλεπιδράσεις τους με τα ουδετερόφιλα, το συμπλήρωμα και ο ρόλος των προπηκτικών παραγόντων και των ανασταλτών της πήξης. Τα ΝΕΤς είναι οι λεγόμενες εξωκυττάριες παγίδες των ουδετερόφιλων, πρακτικά ένα «δίκτυ» το οποίο εκκρίνουν τα ουδετερόφιλα με σκοπό τη παγίδευση των παθογόνων. Όμως, όταν η ΝΕΤοση (η διαδικασία έκκρισης ΝΕΤς από τα ουδετερόφιλα) γίνεται σε υπερβολικό βαθμό έχει συσχετιστεί με το σχηματισμό θρόμβων. Όσον αφορά τα αιμοπετάλια, αν και μικρά κύτταρα, αλληλεπιδρούν έντονα με τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, κι έτσι στην περίπτωση εισβολής παθογόνου συμβαίνει ένας φαύλος κύκλος, καθώς υπάρχει ενδοθηλιακή βλάβη, το αιμοπετάλιο προσκολλάται, προσελκύει τα υπόλοιπα κύτταρα του ανοσοποιητικού και μέσω των αλληλεπιδράσεων τους προκαλείται ο φαύλος κύκλος της ανοσοθρόμβωσης. Η μόλυνση από τον ιό HIV χαρακτηρίζεται από υψηλή ανοσολογική ενεργοποίηση και χρόνια φλεγμονή, λόγω της υψηλής πολλαπλασιαστικής ικανότητας του ιού, της βακτηριακής μετατόπισης κυρίως στο έντερο των ξενιστών και ανοσολογική απορρύθμιση. Η αντιρετροϊκή θεραπεία μειώνει τη φλεγμονή και την ανοσολογική απορρύθμιση που παρατηρείται στα οροθετικά άτομα, αλλά σχεδόν πάντα υπάρχει υπολειπόμενη ανοσολογική ενεργοποίηση και φλεγμονή. Αυτή η υπολειπόμενη φλεγμονή οδηγεί σε ανεξέλεγκτη ανοσοθρόμβωση στα οροθετικά άτομα, κι αυτό αποτελεί τουλάχιστον εν μέρει την αιτία για την ανάπτυξη συννοσηροτήτων που σχετίζεται με τη μόλυνση από HIV.","HIV is a retrovirus that infects immune cells, mainly CD4+ T-lymphocytes, and gradually leads to acquired immunodeficiency syndrome (AIDS). However, in our time, antiretroviral treatment has evolved so much that people infected with HIV now have an almost normal life expectancy. We now believe that the morbidity and mortality associated with HIV infection are mainly due to conditions not related to AIDS. One of these is thrombotic complications. People infected with HIV are considered to have a predisposition to thrombosis, this seems to be due in part to the chronic inflammation that persists even when the virus is fully suppressed. In recent years, “Immunothrombosis” and the mechanisms that govern it have begun to be studied. Immunothrombosis is the body's attempt to create clots, with the contribution of the immune system, in order to limit the spread of pathogens. In this thesis, the mechanisms of immunothrombosis in general are initially analyzed, then some general information about the HIV virus is presented, and finally the role of immunothrombosis in HIV infection is analyzed. Regarding the mechanisms of immunothrombosis, the most important ones studied in this thesis are the secretion of NETs by neutrophils, platelets and their interactions with neutrophils, the role of the system of complement and the role of procoagulant factors and coagulation inhibitors. NETs are the extracellular traps of neutrophils, practically a “net” that neutrophils secrete in order to trap pathogens. However, when NETosis (the process of NET secretion by neutrophils) occurs to an excessive extent, it has been associated with the formation of clots. Regarding platelets, although small cells, they interact strongly with the cells of the immune system, and thus in the case of pathogen invasion a vicious cycle occurs, as there is endothelial damage, the platelet adheres, attracts the rest of the immune cells and through their interactions the vicious cycle of immunothrombosis is caused. HIV infection is characterized by high immune activation and chronic inflammation, due to the high proliferative capacity of the virus, bacterial translocation mainly in the host intestine and immune dysregulation. Antiretroviral therapy reduces the inflammation and immune dysregulation observed in HIV-positive individuals, but there is almost always residual immune activation and inflammation. This residual inflammation leads to uncontrolled immunothrombosis in HIV-positive individuals, and this is at least partly the cause for the development of comorbidities associated with HIV infection."],"dc:identifier":["uoadl:5301852","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5301852"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["HIV και ανοσοθρόμβωση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:29Z"}