{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5302016"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5302016","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Πνευμονική υπέρταση ως επακόλουθο αρρύθμιστης αρτηριακής υπέρτασης - Ανασκόπηση","abstract":"Εισαγωγή: Η πνευμονική υπέρταση αποτελεί επιπλοκή των διαταραχών της συστηματικής αρτηριακής πίεσης, αν και οι ακριβείς παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί δεν έχουν διευκρινιστεί πλήρως. Η αρρύθμιστη συστηματική αρτηριακή πίεση προκαλεί σταδιακή επιβάρυνση της δεξιά κοιλία, αυξάνοντας την πίεση πλήρωσης του αριστερού κόλπου και μεταδίδοντας παθητικά τις αυξημένες πιέσεις στο πνευμονικό αγγειακό δίκτυο. Σκοπός: Σκοπός της εν λόγω έρευνας είναι η διερεύνηση των συσχετισμών μεταξύ της αρρύθμιστης αρτηριακής υπέρτασης και της παθογένεσης της πνευμονικής υπέρτασης. Υλικά και Μέθοδοι: Ανασκoπήθηκαν τα σχετικά δημοσιευμένα άρθρα στις βάσεις δεδομένων \"Pubmed\" και \"Science Direct\" για το διάστημα «2000-2025», με χρήση των όρων “uncontrolled arterial hypertension”, \"systemic hypertension\", \"pulmonary hypertension\". Αποτελέσματα: Η χρόνια αρρύθμιστη αρτηριακή πίεση διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην εμφάνιση πνευμονικής υπέρτασης. Η παρατεταμένη αιμοδυναμική επιβάρυνση οδηγεί σε αναδιαμόρφωση των πνευμονικών αρτηριολίων, αγγειοσύσπαση και ίνωση, συμβάλλοντας στην εγκατάσταση της πνευμονικής υπέρτασης. Παράλληλα η αρρύθμιστη αρτηριακή πίεση προκαλεί ενδοθηλιακή δυσλειτουργία και υπερδιέγερση του συμπαθητικού νευρικού συστήματος, ενισχύοντας περαιτέρω αυτή την παθολογική διαδικασία. Συμπεράσματα: Η εις βάθος κατανόηση της συγκεκριμένης παθοφυσιολογικής αλληλουχίας είναι κρίσιμη για την έγκαιρη διάγνωση και τη ορθολογική θεραπευτική παρέμβαση. Δείκτες όπως η μεταβλητότητα της συστηματικής αρτηριακής πίεσης, η ενδοθηλίνη-1 και το NT-proBNP, διαμορφώνουν ένα χρήσιμο προγνωστικό πάνελ, τονίζοντας την αναγκαιότητα μιας εξατομικευμένης προσέγγισης στη διαχείριση και πρόληψη της εξέλιξης της πνευμονικής υπέρτασης.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η πνευμονική υπέρταση αποτελεί επιπλοκή των διαταραχών της συστηματικής αρτηριακής πίεσης, αν και οι ακριβείς παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί δεν έχουν διευκρινιστεί πλήρως. Η αρρύθμιστη συστηματική αρτηριακή πίεση προκαλεί σταδιακή επιβάρυνση της δεξιά κοιλία, αυξάνοντας την πίεση πλήρωσης του αριστερού κόλπου και μεταδίδοντας παθητικά τις αυξημένες πιέσεις στο πνευμονικό αγγειακό δίκτυο. Σκοπός: Σκοπός της εν λόγω έρευνας είναι η διερεύνηση των συσχετισμών μεταξύ της αρρύθμιστης αρτηριακής υπέρτασης και της παθογένεσης της πνευμονικής υπέρτασης. Υλικά και Μέθοδοι: Ανασκoπήθηκαν τα σχετικά δημοσιευμένα άρθρα στις βάσεις δεδομένων &quot;Pubmed&quot; και &quot;Science Direct&quot; για το διάστημα «2000-2025», με χρήση των όρων “uncontrolled arterial hypertension”, &quot;systemic hypertension&quot;, &quot;pulmonary hypertension&quot;. Αποτελέσματα: Η χρόνια αρρύθμιστη αρτηριακή πίεση διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην εμφάνιση πνευμονικής υπέρτασης. Η παρατεταμένη αιμοδυναμική επιβάρυνση οδηγεί σε αναδιαμόρφωση των πνευμονικών αρτηριολίων, αγγειοσύσπαση και ίνωση, συμβάλλοντας στην εγκατάσταση της πνευμονικής υπέρτασης. Παράλληλα η αρρύθμιστη αρτηριακή πίεση προκαλεί ενδοθηλιακή δυσλειτουργία και υπερδιέγερση του συμπαθητικού νευρικού συστήματος, ενισχύοντας περαιτέρω αυτή την παθολογική διαδικασία. Συμπεράσματα: Η εις βάθος κατανόηση της συγκεκριμένης παθοφυσιολογικής αλληλουχίας είναι κρίσιμη για την έγκαιρη διάγνωση και τη ορθολογική θεραπευτική παρέμβαση. Δείκτες όπως η μεταβλητότητα της συστηματικής αρτηριακής πίεσης, η ενδοθηλίνη-1 και το NT-proBNP, διαμορφώνουν ένα χρήσιμο προγνωστικό πάνελ, τονίζοντας την αναγκαιότητα μιας εξατομικευμένης προσέγγισης στη διαχείριση και πρόληψη της εξέλιξης της πνευμονικής υπέρτασης.","abstract_has_math":false,"creators":["Χατζηνικολάου Κωνσταντίνος","Chatzinikolaou Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:29Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5302016"],"render_values":[{"text":"uoadl:5302016","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5302016","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5302016","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5302016","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χατζηνικολάου Κωνσταντίνος","Chatzinikolaou Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5302016","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5302016"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η πνευμονική υπέρταση αποτελεί επιπλοκή των διαταραχών της συστηματικής αρτηριακής πίεσης, αν και οι ακριβείς παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί δεν έχουν διευκρινιστεί πλήρως. Η αρρύθμιστη συστηματική αρτηριακή πίεση προκαλεί σταδιακή επιβάρυνση της δεξιά κοιλία, αυξάνοντας την πίεση πλήρωσης του αριστερού κόλπου και μεταδίδοντας παθητικά τις αυξημένες πιέσεις στο πνευμονικό αγγειακό δίκτυο. Σκοπός: Σκοπός της εν λόγω έρευνας είναι η διερεύνηση των συσχετισμών μεταξύ της αρρύθμιστης αρτηριακής υπέρτασης και της παθογένεσης της πνευμονικής υπέρτασης. Υλικά και Μέθοδοι: Ανασκoπήθηκαν τα σχετικά δημοσιευμένα άρθρα στις βάσεις δεδομένων \"Pubmed\" και \"Science Direct\" για το διάστημα «2000-2025», με χρήση των όρων “uncontrolled arterial hypertension”, \"systemic hypertension\", \"pulmonary hypertension\". Αποτελέσματα: Η χρόνια αρρύθμιστη αρτηριακή πίεση διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην εμφάνιση πνευμονικής υπέρτασης. Η παρατεταμένη αιμοδυναμική επιβάρυνση οδηγεί σε αναδιαμόρφωση των πνευμονικών αρτηριολίων, αγγειοσύσπαση και ίνωση, συμβάλλοντας στην εγκατάσταση της πνευμονικής υπέρτασης. Παράλληλα η αρρύθμιστη αρτηριακή πίεση προκαλεί ενδοθηλιακή δυσλειτουργία και υπερδιέγερση του συμπαθητικού νευρικού συστήματος, ενισχύοντας περαιτέρω αυτή την παθολογική διαδικασία. Συμπεράσματα: Η εις βάθος κατανόηση της συγκεκριμένης παθοφυσιολογικής αλληλουχίας είναι κρίσιμη για την έγκαιρη διάγνωση και τη ορθολογική θεραπευτική παρέμβαση. Δείκτες όπως η μεταβλητότητα της συστηματικής αρτηριακής πίεσης, η ενδοθηλίνη-1 και το NT-proBNP, διαμορφώνουν ένα χρήσιμο προγνωστικό πάνελ, τονίζοντας την αναγκαιότητα μιας εξατομικευμένης προσέγγισης στη διαχείριση και πρόληψη της εξέλιξης της πνευμονικής υπέρτασης.","Introduction: Pulmonary Hypertension is considered to be a complication of systemic blood pressure disorders, even though the exact pathophysiological mechanisms have not been completely understood. Uncontrolled arterial hypertension causes gradual overload on the right ventricle, through the increase of the filling pressures of the left atrium and its passive transmission through the pulmonary vascular system. Aim and Objectives: The aim of this review is to clarify the association between uncontrolled systolic hypertension and the pathogenesis of pulmonary hypertension. Materials and Methods: A literature review of articles published in the search engines \"Pubmed\" and \"Science Direct\" during the period “2000-2025”, using the terms “uncontrolled arterial hypertension”, \"systemic hypertension\", \"pulmonary hypertension\". Results: Chronic uncontrolled arterial hypertension contributes significantly to the development of pulmonary hypertension. The prolonged increased hemodynamic burden leads to the remodelling of the pulmonary arterioles, vasoconstriction and fibrosis, which lead to the establishment of arterial hypertension. Also uncontrolled hypertension causes endothelial dysfunction and hyperactivation of the sympathetic nervous system, further enhancing these pathophysiological processes. Conclusions: Understanding in depth the pathophysiological link between uncontrolled arterial hypertension and the development of pulmonary hypertension can be crucial for the prevention, early diagnosis and development of new treatments. Markers such as blood pressure variability, pulse pressure, endothelin – 1 and NT-proBNP provide a useful prognostic panel, highlighting the need for a personalized approach in the management and prevention of the progression of pulmonary hypertension."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Πνευμονική υπέρταση ως επακόλουθο αρρύθμιστης αρτηριακής υπέρτασης - Ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χατζηνικολάου Κωνσταντίνος","Chatzinikolaou Konstantinos"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η πνευμονική υπέρταση αποτελεί επιπλοκή των διαταραχών της συστηματικής αρτηριακής πίεσης, αν και οι ακριβείς παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί δεν έχουν διευκρινιστεί πλήρως. Η αρρύθμιστη συστηματική αρτηριακή πίεση προκαλεί σταδιακή επιβάρυνση της δεξιά κοιλία, αυξάνοντας την πίεση πλήρωσης του αριστερού κόλπου και μεταδίδοντας παθητικά τις αυξημένες πιέσεις στο πνευμονικό αγγειακό δίκτυο. Σκοπός: Σκοπός της εν λόγω έρευνας είναι η διερεύνηση των συσχετισμών μεταξύ της αρρύθμιστης αρτηριακής υπέρτασης και της παθογένεσης της πνευμονικής υπέρτασης. Υλικά και Μέθοδοι: Ανασκoπήθηκαν τα σχετικά δημοσιευμένα άρθρα στις βάσεις δεδομένων \"Pubmed\" και \"Science Direct\" για το διάστημα «2000-2025», με χρήση των όρων “uncontrolled arterial hypertension”, \"systemic hypertension\", \"pulmonary hypertension\". Αποτελέσματα: Η χρόνια αρρύθμιστη αρτηριακή πίεση διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην εμφάνιση πνευμονικής υπέρτασης. Η παρατεταμένη αιμοδυναμική επιβάρυνση οδηγεί σε αναδιαμόρφωση των πνευμονικών αρτηριολίων, αγγειοσύσπαση και ίνωση, συμβάλλοντας στην εγκατάσταση της πνευμονικής υπέρτασης. Παράλληλα η αρρύθμιστη αρτηριακή πίεση προκαλεί ενδοθηλιακή δυσλειτουργία και υπερδιέγερση του συμπαθητικού νευρικού συστήματος, ενισχύοντας περαιτέρω αυτή την παθολογική διαδικασία. Συμπεράσματα: Η εις βάθος κατανόηση της συγκεκριμένης παθοφυσιολογικής αλληλουχίας είναι κρίσιμη για την έγκαιρη διάγνωση και τη ορθολογική θεραπευτική παρέμβαση. Δείκτες όπως η μεταβλητότητα της συστηματικής αρτηριακής πίεσης, η ενδοθηλίνη-1 και το NT-proBNP, διαμορφώνουν ένα χρήσιμο προγνωστικό πάνελ, τονίζοντας την αναγκαιότητα μιας εξατομικευμένης προσέγγισης στη διαχείριση και πρόληψη της εξέλιξης της πνευμονικής υπέρτασης.","Introduction: Pulmonary Hypertension is considered to be a complication of systemic blood pressure disorders, even though the exact pathophysiological mechanisms have not been completely understood. Uncontrolled arterial hypertension causes gradual overload on the right ventricle, through the increase of the filling pressures of the left atrium and its passive transmission through the pulmonary vascular system. Aim and Objectives: The aim of this review is to clarify the association between uncontrolled systolic hypertension and the pathogenesis of pulmonary hypertension. Materials and Methods: A literature review of articles published in the search engines \"Pubmed\" and \"Science Direct\" during the period “2000-2025”, using the terms “uncontrolled arterial hypertension”, \"systemic hypertension\", \"pulmonary hypertension\". Results: Chronic uncontrolled arterial hypertension contributes significantly to the development of pulmonary hypertension. The prolonged increased hemodynamic burden leads to the remodelling of the pulmonary arterioles, vasoconstriction and fibrosis, which lead to the establishment of arterial hypertension. Also uncontrolled hypertension causes endothelial dysfunction and hyperactivation of the sympathetic nervous system, further enhancing these pathophysiological processes. Conclusions: Understanding in depth the pathophysiological link between uncontrolled arterial hypertension and the development of pulmonary hypertension can be crucial for the prevention, early diagnosis and development of new treatments. Markers such as blood pressure variability, pulse pressure, endothelin – 1 and NT-proBNP provide a useful prognostic panel, highlighting the need for a personalized approach in the management and prevention of the progression of pulmonary hypertension."],"dc:identifier":["uoadl:5302016","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5302016"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Πνευμονική υπέρταση ως επακόλουθο αρρύθμιστης αρτηριακής υπέρτασης - Ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:29Z"}