{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5302059"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5302059","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση της περιεκτικότητας σε ροσμαρινικό οξύ του ενδημικού είδους Salvia teddii Turrill με τη χρήση διαφορετικών συνθηκών παρασκευής υδατικών εκχυλισμάτων","abstract":"Το γένος Salvia L., ως το μεγαλύτερο γένος της οικογένειας Lamiaceae, αποτελείται από περίπου 1000 αποδεκτά είδη μέχρι σήμερα, που εξαπλώνονται παγκοσμίως. Στην Ελλάδα φύονται 25 είδη και υποείδη (taxa) και μάλιστα τα δύο, Salvia eichleriana Hldr. ex Halácsy και Salvia teddii Turrill (το υπό μελέτη φυτό) αποτελούν ενδημικά είδη. Το γένος είναι γνωστό από την αρχαιότητα για τις φαρμακευτικές ιδιότητές του, και εμφανίζει ευρεία χρήση στη λαϊκή θεραπευτική. Εμφανίζει πλούσια φυτοχημική σύσταση και αποτελεί πηγή πολλών φαινολικών ενώσεων. Μια από αυτές είναι και το ροσμαρινικό οξύ, ένα παράγωγο του καφεϊκού οξέος, το οποίο έχει συνδεθεί με ποικίλες φαρμακολογικές ιδιότητες. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, πραγματοποιήθηκαν η διερεύνηση της περιεκτικότητας σε ροσμαρινικό οξύ και η φυτοχημική ανάλυση διαφορετικά παρασκευασθέντων υδατικών εκχυλισμάτων του φυτού S. teddii, που συλλέχθηκε από άγριο πληθυσμό. Αρχικά, παρασκευάστηκαν ένα έγχυμα από τα άνθη και ένα έγχυμα από τα φύλλα του φυτού, τα οποία μετέπειτα αναλύθηκαν ποιοτικώς και ποσοτικώς με την τεχνική της Υγρής Χρωματογραφίας συζευγμένης με τη μέθοδο της Φασματομετρίας Μάζας (LC-QTOF MS). Η ποσοτικοποίηση του ροσμαρινικού οξέος φανέρωσε ότι υψηλότερα ποσοστά της ουσίας αυτής περιείχε το έγχυμα από τα φύλλα του φυτού, και για το λόγο αυτό τα φύλλα χρησιμοποιήθηκαν ως δρόγη για εκχυλίσεις που μελετήθηκαν. Κατά την ποσοτική ανάλυση των δώδεκα υδατικών εκχυλισμάτων με την τεχνική της Υγρής Χρωματογραφίας Υψηλής Απόδοσης (HPLC), ξεχώρισαν δύο παρασκευάσματα ως προς την απόδοσή τους σε ροσμαρινικό οξύ. Συγκεκριμένα, αυτό με την υψηλότερη συγκέντρωση ήταν έγχυμα που μετά την παρασκευή του αναδεύτηκε μαγνητικώς για 30 λεπτά και έπειτα αφέθηκε σε ηρεμία μέχρι θερμοκρασίας περιβάλλοντος, ενώ το δεύτερο σε συγκέντρωση εκχύλισμα ήταν αφέψημα που προετοιμάστηκε με βρασμό της δρόγης μέσα στο νερό για 15 λεπτά. Στη συνέχεια, επαναλήφθηκε η παρασκευή αυτών των δύο εκχυλισμάτων με σκοπό τη φυτοχημική ανάλυσή τους με την τεχνική της Υγρής Χρωματογραφίας συζευγμένης με τη μέθοδο της Φασματομετρίας Μάζας (LC-QTOF MS). Έτσι, σε φυτοχημική ανάλυση υποβλήθηκαν τα δύο αυτά εκχυλίσματα, καθώς επίσης και τα δύο αρχικά εγχύματα (άνθη, φύλλα). Συνολικά, ταυτοποιήθηκαν και ποσοτικοποιήθηκαν 16 χημικές ενώσεις με στοχευμένη σάρωση, οι οποίες είναι οι ακόλουθες: κινικό οξύ, βανιλλικό οξύ, πρωτοκατεχικό οξύ, συριγγικό οξύ, καφεϊκό οξύ, χλωρογενικό οξύ, σαλικυλικό οξύ, ροσμαρινικό οξύ, εριοδικτυόλη, ναριγγενίνη, διοσμετίνη, απιγενίνη, καιμπφερόλη, χρυσίνη, ακακετίνη και 4-μεθυλοκαιμπφερόλη. Επίσης, ανιχνεύτηκαν με μη στοχευμένη σάρωση και οι ακόλουθες προτεινόμενες χημικές ενώσεις: συριγγικό οξύ, σαλικυλικό οξύ, ροσμαρινικό οξύ, υδροξυκουμαρίνη, βενζοϊκό οξύ, μεθυλεστέρας του ροσμαρινικού οξέος, αιθυλαιθέρας του γαλλικού οξέος / ισομερές του σαλβιανικού οξέος / διμεθοξυυδροξυβενζαλδεΰδη, μεθυλεστέρας του γλυκουρουνιδίου της λουτεολίνης, 7-Ο-πεντοσυλοεξοσίδης της απιγενίνης, 3-Ο-εξοσίδης της λουτεολίνης, 7-Ο-εξοσίδης της απιγενίνης, απιγενίνη, διοσμετίνη, 3,7-διμεθυλαιθέρας της καιμπφερόλης, ισομερές του σαλβιανολικού οξέος και τριυδροξυμεθοξυφλαβόνη / χρυσοεριόλη / ισπιντουλίνη / 3-μεθυλαιθέρας της καιμπφερόλης / 8-μεθυλαιθέρας της ισοσκουτελλαρεΐνης. Tέλος, βρέθηκε ότι το ροσμαρινικό οξύ σημείωσε ξανά την υψηλότερη συγκέντρωση στο έγχυμα με τη μαγνητική ανάδευση 30 λεπτών.","abstract_html":"Το γένος Salvia L., ως το μεγαλύτερο γένος της οικογένειας Lamiaceae, αποτελείται από περίπου 1000 αποδεκτά είδη μέχρι σήμερα, που εξαπλώνονται παγκοσμίως. Στην Ελλάδα φύονται 25 είδη και υποείδη (taxa) και μάλιστα τα δύο, Salvia eichleriana Hldr. ex Halácsy και Salvia teddii Turrill (το υπό μελέτη φυτό) αποτελούν ενδημικά είδη. Το γένος είναι γνωστό από την αρχαιότητα για τις φαρμακευτικές ιδιότητές του, και εμφανίζει ευρεία χρήση στη λαϊκή θεραπευτική. Εμφανίζει πλούσια φυτοχημική σύσταση και αποτελεί πηγή πολλών φαινολικών ενώσεων. Μια από αυτές είναι και το ροσμαρινικό οξύ, ένα παράγωγο του καφεϊκού οξέος, το οποίο έχει συνδεθεί με ποικίλες φαρμακολογικές ιδιότητες. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, πραγματοποιήθηκαν η διερεύνηση της περιεκτικότητας σε ροσμαρινικό οξύ και η φυτοχημική ανάλυση διαφορετικά παρασκευασθέντων υδατικών εκχυλισμάτων του φυτού S. teddii, που συλλέχθηκε από άγριο πληθυσμό. Αρχικά, παρασκευάστηκαν ένα έγχυμα από τα άνθη και ένα έγχυμα από τα φύλλα του φυτού, τα οποία μετέπειτα αναλύθηκαν ποιοτικώς και ποσοτικώς με την τεχνική της Υγρής Χρωματογραφίας συζευγμένης με τη μέθοδο της Φασματομετρίας Μάζας (LC-QTOF MS). Η ποσοτικοποίηση του ροσμαρινικού οξέος φανέρωσε ότι υψηλότερα ποσοστά της ουσίας αυτής περιείχε το έγχυμα από τα φύλλα του φυτού, και για το λόγο αυτό τα φύλλα χρησιμοποιήθηκαν ως δρόγη για εκχυλίσεις που μελετήθηκαν. Κατά την ποσοτική ανάλυση των δώδεκα υδατικών εκχυλισμάτων με την τεχνική της Υγρής Χρωματογραφίας Υψηλής Απόδοσης (HPLC), ξεχώρισαν δύο παρασκευάσματα ως προς την απόδοσή τους σε ροσμαρινικό οξύ. Συγκεκριμένα, αυτό με την υψηλότερη συγκέντρωση ήταν έγχυμα που μετά την παρασκευή του αναδεύτηκε μαγνητικώς για 30 λεπτά και έπειτα αφέθηκε σε ηρεμία μέχρι θερμοκρασίας περιβάλλοντος, ενώ το δεύτερο σε συγκέντρωση εκχύλισμα ήταν αφέψημα που προετοιμάστηκε με βρασμό της δρόγης μέσα στο νερό για 15 λεπτά. Στη συνέχεια, επαναλήφθηκε η παρασκευή αυτών των δύο εκχυλισμάτων με σκοπό τη φυτοχημική ανάλυσή τους με την τεχνική της Υγρής Χρωματογραφίας συζευγμένης με τη μέθοδο της Φασματομετρίας Μάζας (LC-QTOF MS). Έτσι, σε φυτοχημική ανάλυση υποβλήθηκαν τα δύο αυτά εκχυλίσματα, καθώς επίσης και τα δύο αρχικά εγχύματα (άνθη, φύλλα). Συνολικά, ταυτοποιήθηκαν και ποσοτικοποιήθηκαν 16 χημικές ενώσεις με στοχευμένη σάρωση, οι οποίες είναι οι ακόλουθες: κινικό οξύ, βανιλλικό οξύ, πρωτοκατεχικό οξύ, συριγγικό οξύ, καφεϊκό οξύ, χλωρογενικό οξύ, σαλικυλικό οξύ, ροσμαρινικό οξύ, εριοδικτυόλη, ναριγγενίνη, διοσμετίνη, απιγενίνη, καιμπφερόλη, χρυσίνη, ακακετίνη και 4-μεθυλοκαιμπφερόλη. Επίσης, ανιχνεύτηκαν με μη στοχευμένη σάρωση και οι ακόλουθες προτεινόμενες χημικές ενώσεις: συριγγικό οξύ, σαλικυλικό οξύ, ροσμαρινικό οξύ, υδροξυκουμαρίνη, βενζοϊκό οξύ, μεθυλεστέρας του ροσμαρινικού οξέος, αιθυλαιθέρας του γαλλικού οξέος / ισομερές του σαλβιανικού οξέος / διμεθοξυυδροξυβενζαλδεΰδη, μεθυλεστέρας του γλυκουρουνιδίου της λουτεολίνης, 7-Ο-πεντοσυλοεξοσίδης της απιγενίνης, 3-Ο-εξοσίδης της λουτεολίνης, 7-Ο-εξοσίδης της απιγενίνης, απιγενίνη, διοσμετίνη, 3,7-διμεθυλαιθέρας της καιμπφερόλης, ισομερές του σαλβιανολικού οξέος και τριυδροξυμεθοξυφλαβόνη / χρυσοεριόλη / ισπιντουλίνη / 3-μεθυλαιθέρας της καιμπφερόλης / 8-μεθυλαιθέρας της ισοσκουτελλαρεΐνης. Tέλος, βρέθηκε ότι το ροσμαρινικό οξύ σημείωσε ξανά την υψηλότερη συγκέντρωση στο έγχυμα με τη μαγνητική ανάδευση 30 λεπτών.","abstract_has_math":false,"creators":["ΤΣΑΓΑΛΙΩΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ","TSAGALIOTIS EVANGELOS"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:29Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5302059"],"render_values":[{"text":"uoadl:5302059","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5302059","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5302059","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5302059","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΤΣΑΓΑΛΙΩΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ","TSAGALIOTIS EVANGELOS"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5302059","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5302059"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το γένος Salvia L., ως το μεγαλύτερο γένος της οικογένειας Lamiaceae, αποτελείται από περίπου 1000 αποδεκτά είδη μέχρι σήμερα, που εξαπλώνονται παγκοσμίως. Στην Ελλάδα φύονται 25 είδη και υποείδη (taxa) και μάλιστα τα δύο, Salvia eichleriana Hldr. ex Halácsy και Salvia teddii Turrill (το υπό μελέτη φυτό) αποτελούν ενδημικά είδη. Το γένος είναι γνωστό από την αρχαιότητα για τις φαρμακευτικές ιδιότητές του, και εμφανίζει ευρεία χρήση στη λαϊκή θεραπευτική. Εμφανίζει πλούσια φυτοχημική σύσταση και αποτελεί πηγή πολλών φαινολικών ενώσεων. Μια από αυτές είναι και το ροσμαρινικό οξύ, ένα παράγωγο του καφεϊκού οξέος, το οποίο έχει συνδεθεί με ποικίλες φαρμακολογικές ιδιότητες. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, πραγματοποιήθηκαν η διερεύνηση της περιεκτικότητας σε ροσμαρινικό οξύ και η φυτοχημική ανάλυση διαφορετικά παρασκευασθέντων υδατικών εκχυλισμάτων του φυτού S. teddii, που συλλέχθηκε από άγριο πληθυσμό. Αρχικά, παρασκευάστηκαν ένα έγχυμα από τα άνθη και ένα έγχυμα από τα φύλλα του φυτού, τα οποία μετέπειτα αναλύθηκαν ποιοτικώς και ποσοτικώς με την τεχνική της Υγρής Χρωματογραφίας συζευγμένης με τη μέθοδο της Φασματομετρίας Μάζας (LC-QTOF MS). Η ποσοτικοποίηση του ροσμαρινικού οξέος φανέρωσε ότι υψηλότερα ποσοστά της ουσίας αυτής περιείχε το έγχυμα από τα φύλλα του φυτού, και για το λόγο αυτό τα φύλλα χρησιμοποιήθηκαν ως δρόγη για εκχυλίσεις που μελετήθηκαν. Κατά την ποσοτική ανάλυση των δώδεκα υδατικών εκχυλισμάτων με την τεχνική της Υγρής Χρωματογραφίας Υψηλής Απόδοσης (HPLC), ξεχώρισαν δύο παρασκευάσματα ως προς την απόδοσή τους σε ροσμαρινικό οξύ. Συγκεκριμένα, αυτό με την υψηλότερη συγκέντρωση ήταν έγχυμα που μετά την παρασκευή του αναδεύτηκε μαγνητικώς για 30 λεπτά και έπειτα αφέθηκε σε ηρεμία μέχρι θερμοκρασίας περιβάλλοντος, ενώ το δεύτερο σε συγκέντρωση εκχύλισμα ήταν αφέψημα που προετοιμάστηκε με βρασμό της δρόγης μέσα στο νερό για 15 λεπτά. Στη συνέχεια, επαναλήφθηκε η παρασκευή αυτών των δύο εκχυλισμάτων με σκοπό τη φυτοχημική ανάλυσή τους με την τεχνική της Υγρής Χρωματογραφίας συζευγμένης με τη μέθοδο της Φασματομετρίας Μάζας (LC-QTOF MS). Έτσι, σε φυτοχημική ανάλυση υποβλήθηκαν τα δύο αυτά εκχυλίσματα, καθώς επίσης και τα δύο αρχικά εγχύματα (άνθη, φύλλα). Συνολικά, ταυτοποιήθηκαν και ποσοτικοποιήθηκαν 16 χημικές ενώσεις με στοχευμένη σάρωση, οι οποίες είναι οι ακόλουθες: κινικό οξύ, βανιλλικό οξύ, πρωτοκατεχικό οξύ, συριγγικό οξύ, καφεϊκό οξύ, χλωρογενικό οξύ, σαλικυλικό οξύ, ροσμαρινικό οξύ, εριοδικτυόλη, ναριγγενίνη, διοσμετίνη, απιγενίνη, καιμπφερόλη, χρυσίνη, ακακετίνη και 4-μεθυλοκαιμπφερόλη. Επίσης, ανιχνεύτηκαν με μη στοχευμένη σάρωση και οι ακόλουθες προτεινόμενες χημικές ενώσεις: συριγγικό οξύ, σαλικυλικό οξύ, ροσμαρινικό οξύ, υδροξυκουμαρίνη, βενζοϊκό οξύ, μεθυλεστέρας του ροσμαρινικού οξέος, αιθυλαιθέρας του γαλλικού οξέος / ισομερές του σαλβιανικού οξέος / διμεθοξυυδροξυβενζαλδεΰδη, μεθυλεστέρας του γλυκουρουνιδίου της λουτεολίνης, 7-Ο-πεντοσυλοεξοσίδης της απιγενίνης, 3-Ο-εξοσίδης της λουτεολίνης, 7-Ο-εξοσίδης της απιγενίνης, απιγενίνη, διοσμετίνη, 3,7-διμεθυλαιθέρας της καιμπφερόλης, ισομερές του σαλβιανολικού οξέος και τριυδροξυμεθοξυφλαβόνη / χρυσοεριόλη / ισπιντουλίνη / 3-μεθυλαιθέρας της καιμπφερόλης / 8-μεθυλαιθέρας της ισοσκουτελλαρεΐνης. Tέλος, βρέθηκε ότι το ροσμαρινικό οξύ σημείωσε ξανά την υψηλότερη συγκέντρωση στο έγχυμα με τη μαγνητική ανάδευση 30 λεπτών.","Salvia L., the largest genus of the Lamiaceae family, comprises approximately 1000 accepted species, distributed all over the world. In Greece, there are 25 native Salvia taxa (species and subspecies), and two of them are endemic species, namely Salvia eichleriana Hldr. ex Halácsy and Salvia teddii Turrill (the under investigated species). This genus, considered as special one since the ancient times, has been used in folk medicine for the treatment of several ailments, including digestive disorders, inflammations, and skin disorders. It appears as a rich source of phytochemical metabolites and especially, of phenolic compounds. For instance, rosmarinic acid, as a depside, has been reported in many Greek native Salvia taxa, and has been related to several pharmacological properties, such as anti-inflammatory, antidiabetic, antimicrobial, and antioxidant. The present study aims to investigate the content of the rosmarinic acid and the phytochemical fingerprints of differently prepared aqueous extracts of the plant S. teddii, collected from wild population. Initially, an infusion from the flowers and an infusion from the leaves of this plant were prepared, which were subsequently analyzed qualitatively and quantitatively using the Liquid Chromatography coupled with the Mass Spectrometry method (LC-QTOF MS). Rosmarinic acid demonstrated higher percentages in the leaves’ infusion, and therefore the leaves were used as plant material for the studied extracts. During the quantitative analysis of the twelve water extracts using the High-Performance Liquid Chromatography (HPLC) technique, two of them stood out for their yield of rosmarinic acid. Specifically, the extract with the highest concentration was the infusion that had been magnetically stirred for 30 minutes after preparation and then allowed to cool temperature. The second most concentrated extract was a decoction prepared by boiling the leaves in water for 15 minutes. To enable phytochemical analysis via Liquid Chromatography coupled with the Mass Spectrometry method (LC-QTOF MS), these two extracts were freshly prepared, alongside the two original infusions (flowers and leaves). In total, 16 chemical compounds were identified and quantified by target screening, namely quinic acid, vanillic acid, protocatechuic acid, syringic acid, caffeic acid, chlorogenic acid, salicylic acid, rosmarinic acid, eriodictyol, naringenin, diosmetin, apigenin, kaempferol, chrysin, acacetin and 4-methylkaempferol. The following tentative chemical compounds were also detected by untargeted screening: syringic acid, salicylic acid, rosmarinic acid, hydroxycoumarin, benzoic acid, methyl rosmarinate, gallic acid ethyl ether / salvianic acid isomer / dimethoxyhydroxybenzaldehyde, luteolin glucuronide methyl ester, 7-O-pentosylhexoside (diglycoside) of apigenin, 3-O-hexoside (glycoside) of luteolin, 7-O-hexoside (glycoside) of apigenin, apigenin, diosmetin, 3,7-dimethylether of kaempferol, salvianolic acid isomer and trihydroxymethoxyflavone / chrysoeriol / hispidulin / kaempferol 3-methyl ether / isoscutallarein 8-methyl ether. Finally, rosmarinic acid was once again found at the highest concentration in the infusion that had been magnetically stirred for 30 minutes."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση της περιεκτικότητας σε ροσμαρινικό οξύ του ενδημικού είδους Salvia teddii Turrill με τη χρήση διαφορετικών συνθηκών παρασκευής υδατικών εκχυλισμάτων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΤΣΑΓΑΛΙΩΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ","TSAGALIOTIS EVANGELOS"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Το γένος Salvia L., ως το μεγαλύτερο γένος της οικογένειας Lamiaceae, αποτελείται από περίπου 1000 αποδεκτά είδη μέχρι σήμερα, που εξαπλώνονται παγκοσμίως. Στην Ελλάδα φύονται 25 είδη και υποείδη (taxa) και μάλιστα τα δύο, Salvia eichleriana Hldr. ex Halácsy και Salvia teddii Turrill (το υπό μελέτη φυτό) αποτελούν ενδημικά είδη. Το γένος είναι γνωστό από την αρχαιότητα για τις φαρμακευτικές ιδιότητές του, και εμφανίζει ευρεία χρήση στη λαϊκή θεραπευτική. Εμφανίζει πλούσια φυτοχημική σύσταση και αποτελεί πηγή πολλών φαινολικών ενώσεων. Μια από αυτές είναι και το ροσμαρινικό οξύ, ένα παράγωγο του καφεϊκού οξέος, το οποίο έχει συνδεθεί με ποικίλες φαρμακολογικές ιδιότητες. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, πραγματοποιήθηκαν η διερεύνηση της περιεκτικότητας σε ροσμαρινικό οξύ και η φυτοχημική ανάλυση διαφορετικά παρασκευασθέντων υδατικών εκχυλισμάτων του φυτού S. teddii, που συλλέχθηκε από άγριο πληθυσμό. Αρχικά, παρασκευάστηκαν ένα έγχυμα από τα άνθη και ένα έγχυμα από τα φύλλα του φυτού, τα οποία μετέπειτα αναλύθηκαν ποιοτικώς και ποσοτικώς με την τεχνική της Υγρής Χρωματογραφίας συζευγμένης με τη μέθοδο της Φασματομετρίας Μάζας (LC-QTOF MS). Η ποσοτικοποίηση του ροσμαρινικού οξέος φανέρωσε ότι υψηλότερα ποσοστά της ουσίας αυτής περιείχε το έγχυμα από τα φύλλα του φυτού, και για το λόγο αυτό τα φύλλα χρησιμοποιήθηκαν ως δρόγη για εκχυλίσεις που μελετήθηκαν. Κατά την ποσοτική ανάλυση των δώδεκα υδατικών εκχυλισμάτων με την τεχνική της Υγρής Χρωματογραφίας Υψηλής Απόδοσης (HPLC), ξεχώρισαν δύο παρασκευάσματα ως προς την απόδοσή τους σε ροσμαρινικό οξύ. Συγκεκριμένα, αυτό με την υψηλότερη συγκέντρωση ήταν έγχυμα που μετά την παρασκευή του αναδεύτηκε μαγνητικώς για 30 λεπτά και έπειτα αφέθηκε σε ηρεμία μέχρι θερμοκρασίας περιβάλλοντος, ενώ το δεύτερο σε συγκέντρωση εκχύλισμα ήταν αφέψημα που προετοιμάστηκε με βρασμό της δρόγης μέσα στο νερό για 15 λεπτά. Στη συνέχεια, επαναλήφθηκε η παρασκευή αυτών των δύο εκχυλισμάτων με σκοπό τη φυτοχημική ανάλυσή τους με την τεχνική της Υγρής Χρωματογραφίας συζευγμένης με τη μέθοδο της Φασματομετρίας Μάζας (LC-QTOF MS). Έτσι, σε φυτοχημική ανάλυση υποβλήθηκαν τα δύο αυτά εκχυλίσματα, καθώς επίσης και τα δύο αρχικά εγχύματα (άνθη, φύλλα). Συνολικά, ταυτοποιήθηκαν και ποσοτικοποιήθηκαν 16 χημικές ενώσεις με στοχευμένη σάρωση, οι οποίες είναι οι ακόλουθες: κινικό οξύ, βανιλλικό οξύ, πρωτοκατεχικό οξύ, συριγγικό οξύ, καφεϊκό οξύ, χλωρογενικό οξύ, σαλικυλικό οξύ, ροσμαρινικό οξύ, εριοδικτυόλη, ναριγγενίνη, διοσμετίνη, απιγενίνη, καιμπφερόλη, χρυσίνη, ακακετίνη και 4-μεθυλοκαιμπφερόλη. Επίσης, ανιχνεύτηκαν με μη στοχευμένη σάρωση και οι ακόλουθες προτεινόμενες χημικές ενώσεις: συριγγικό οξύ, σαλικυλικό οξύ, ροσμαρινικό οξύ, υδροξυκουμαρίνη, βενζοϊκό οξύ, μεθυλεστέρας του ροσμαρινικού οξέος, αιθυλαιθέρας του γαλλικού οξέος / ισομερές του σαλβιανικού οξέος / διμεθοξυυδροξυβενζαλδεΰδη, μεθυλεστέρας του γλυκουρουνιδίου της λουτεολίνης, 7-Ο-πεντοσυλοεξοσίδης της απιγενίνης, 3-Ο-εξοσίδης της λουτεολίνης, 7-Ο-εξοσίδης της απιγενίνης, απιγενίνη, διοσμετίνη, 3,7-διμεθυλαιθέρας της καιμπφερόλης, ισομερές του σαλβιανολικού οξέος και τριυδροξυμεθοξυφλαβόνη / χρυσοεριόλη / ισπιντουλίνη / 3-μεθυλαιθέρας της καιμπφερόλης / 8-μεθυλαιθέρας της ισοσκουτελλαρεΐνης. Tέλος, βρέθηκε ότι το ροσμαρινικό οξύ σημείωσε ξανά την υψηλότερη συγκέντρωση στο έγχυμα με τη μαγνητική ανάδευση 30 λεπτών.","Salvia L., the largest genus of the Lamiaceae family, comprises approximately 1000 accepted species, distributed all over the world. In Greece, there are 25 native Salvia taxa (species and subspecies), and two of them are endemic species, namely Salvia eichleriana Hldr. ex Halácsy and Salvia teddii Turrill (the under investigated species). This genus, considered as special one since the ancient times, has been used in folk medicine for the treatment of several ailments, including digestive disorders, inflammations, and skin disorders. It appears as a rich source of phytochemical metabolites and especially, of phenolic compounds. For instance, rosmarinic acid, as a depside, has been reported in many Greek native Salvia taxa, and has been related to several pharmacological properties, such as anti-inflammatory, antidiabetic, antimicrobial, and antioxidant. The present study aims to investigate the content of the rosmarinic acid and the phytochemical fingerprints of differently prepared aqueous extracts of the plant S. teddii, collected from wild population. Initially, an infusion from the flowers and an infusion from the leaves of this plant were prepared, which were subsequently analyzed qualitatively and quantitatively using the Liquid Chromatography coupled with the Mass Spectrometry method (LC-QTOF MS). Rosmarinic acid demonstrated higher percentages in the leaves’ infusion, and therefore the leaves were used as plant material for the studied extracts. During the quantitative analysis of the twelve water extracts using the High-Performance Liquid Chromatography (HPLC) technique, two of them stood out for their yield of rosmarinic acid. Specifically, the extract with the highest concentration was the infusion that had been magnetically stirred for 30 minutes after preparation and then allowed to cool temperature. The second most concentrated extract was a decoction prepared by boiling the leaves in water for 15 minutes. To enable phytochemical analysis via Liquid Chromatography coupled with the Mass Spectrometry method (LC-QTOF MS), these two extracts were freshly prepared, alongside the two original infusions (flowers and leaves). In total, 16 chemical compounds were identified and quantified by target screening, namely quinic acid, vanillic acid, protocatechuic acid, syringic acid, caffeic acid, chlorogenic acid, salicylic acid, rosmarinic acid, eriodictyol, naringenin, diosmetin, apigenin, kaempferol, chrysin, acacetin and 4-methylkaempferol. The following tentative chemical compounds were also detected by untargeted screening: syringic acid, salicylic acid, rosmarinic acid, hydroxycoumarin, benzoic acid, methyl rosmarinate, gallic acid ethyl ether / salvianic acid isomer / dimethoxyhydroxybenzaldehyde, luteolin glucuronide methyl ester, 7-O-pentosylhexoside (diglycoside) of apigenin, 3-O-hexoside (glycoside) of luteolin, 7-O-hexoside (glycoside) of apigenin, apigenin, diosmetin, 3,7-dimethylether of kaempferol, salvianolic acid isomer and trihydroxymethoxyflavone / chrysoeriol / hispidulin / kaempferol 3-methyl ether / isoscutallarein 8-methyl ether. Finally, rosmarinic acid was once again found at the highest concentration in the infusion that had been magnetically stirred for 30 minutes."],"dc:identifier":["uoadl:5302059","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5302059"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διερεύνηση της περιεκτικότητας σε ροσμαρινικό οξύ του ενδημικού είδους Salvia teddii Turrill με τη χρήση διαφορετικών συνθηκών παρασκευής υδατικών εκχυλισμάτων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:29Z"}