{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5302125"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5302125","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίπτωση και διαχείριση κολπικής μαρμαρυγής σε αιμοκαθαιρόμενους ασθενείς","abstract":"Εισαγωγή: Η κολπική μαρμαρυγή (ΚΜ) είναι μια συχνή συννοσηρότητα μεταξύ ασθενών με χρόνια νεφρική νόσο τελικού σταδίου (ΧΝΝ) που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση, συμβάλλοντας σε αυξημένα ποσοστά θρομβοεμβολικών επεισοδίων και θνησιμότητας. Ωστόσο, η διαχείριση της αντιπηκτικής αγωγής σε αυτόν τον πληθυσμό είναι ιδιαίτερα περίπλοκη λόγω του ταυτόχρονου αυξημένου κινδύνου αιμορραγίας. Η ισορροπία μεταξύ της πρόληψης του ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου και της αποφυγής σοβαρών αιμορραγικών επιπλοκών αποτελεί μια σημαντική κλινική πρόκληση. Σκοπός: Ο στόχος αυτής της συστηματικής ανασκόπησης ήταν να προσδιοριστεί η συχνότητα εμφάνισης και οι παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με την ΚΜ σε ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση και να αξιολογηθούν κριτικά πρόσφατα στοιχεία σχετικά με την αντιπηκτική αγωγή, συμπεριλαμβανομένων των ανταγωνιστών της βιταμίνης Κ (VKA) και των άμεσων από του στόματος αντιπηκτικών (DOACs), σε σχέση με την πρόληψη της θρομβοεμβολής και τον κίνδυνο αιμορραγίας. Μεθοδολογία: Για τη διεξαγωγή της ανασκόπησης ακολουθήθηκαν οι οδηγίες αναφοράς του Cochrane Handbook for Systematic Reviews και PRISMA. Η βιβλιογραφία ανακτήθηκε μέσω των PubMed και Scopus χρησιμοποιώντας μια στρατηγική αναζήτησης που συνδυάζει όρους MeSH και λέξεις-κλειδιά ελεύθερου κειμένου. Οι μελέτες περιελάμβαναν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές, μελέτες κοόρτης και μελέτες περιπτώσεων-ελέγχου που δημοσιεύθηκαν μεταξύ 2015-2025, στα αγγλικά ή τα ελληνικά, και αφορούσαν ενήλικες με ΧΝΝ που υποβάλλονταν σε αιμοκάθαρση. Αποτελέσματα: Από τις 3.189 αρχικές εγγραφές, 9 μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης. Η συχνότητα εμφάνισης ΚΜ σε ασθενείς που υποβάλλονταν σε αιμοκάθαρση κυμαινόταν από 2,5% έως 19,2%, υποδεικνύοντας αξιοσημείωτη μεταβλητότητα λόγω του σχεδιασμού της μελέτης και των χαρακτηριστικών του πληθυσμού κάθε μελέτης. Συνήθεις παράγοντες κινδύνου για ΚΜ περιελάμβαναν την προχωρημένη ηλικία, την υπέρταση, τον σακχαρώδη διαβήτη, τη στεφανιαία νόσο και τη συστηματική φλεγμονή. Παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί, που αποδίδονται στην κολπική ίνωση, το οξειδωτικό στρες και τα αυξημένα επίπεδα IL-1β, εμπλέκονται στην ανάπτυξη ΚΜ. Ενώ ορισμένα δεδομένα υποδηλώνουν πιθανά πλεονεκτήματα ασφάλειας της απιξαμπάνης έναντι της βαρφαρίνης, ειδικά στη μείωση της μείζονος αιμορραγίας, τα ευρήματα παρέμειναν ασαφή. Τυχαιοποιημένες δοκιμές όπως η AXADIA-AFNET 8 και η RENAL-AF δεν έδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στα ποσοστά εγκεφαλικού επεισοδίου ή μείζονος αιμορραγίας μεταξύ των ομάδων DOAC και VKA. Παρατηρητικές μελέτες αποκάλυψαν περιορισμένο όφελος της αντιπηκτικής αγωγής στην πρόληψη του εγκεφαλικού επεισοδίου. Συμπεράσματα: Η ΚΜ είναι ιδιαίτερα συχνή στον πληθυσμό που υποβάλλεται σε αιμοκάθαρση και σχετίζεται με δυσμενή αποτελέσματα. Οι αποφάσεις για την αντιπηκτική αγωγή πρέπει να εξατομικεύονται, λαμβάνοντας υπόψη τους αυξημένους θρομβωτικούς και αιμορραγικούς κινδύνους. Παρά τα θετικά, έως τώρα δεδομένα για τα DOAC, ιδιαίτερα για την απιξαμπάνη, η βέλτιστη θεραπευτική προσέγγιση παραμένει απροσδιόριστη λόγω ανεπαρκούς τεκμηρίωσης. Απαιτείται η διεξαγωγή μεγάλης κλίμακας τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών για να διευκρινιστεί η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της αντιπηκτικής αγωγής σε αυτόν τον ιδιαίτερα ευπαθή πληθυσμό.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η κολπική μαρμαρυγή (ΚΜ) είναι μια συχνή συννοσηρότητα μεταξύ ασθενών με χρόνια νεφρική νόσο τελικού σταδίου (ΧΝΝ) που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση, συμβάλλοντας σε αυξημένα ποσοστά θρομβοεμβολικών επεισοδίων και θνησιμότητας. Ωστόσο, η διαχείριση της αντιπηκτικής αγωγής σε αυτόν τον πληθυσμό είναι ιδιαίτερα περίπλοκη λόγω του ταυτόχρονου αυξημένου κινδύνου αιμορραγίας. Η ισορροπία μεταξύ της πρόληψης του ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου και της αποφυγής σοβαρών αιμορραγικών επιπλοκών αποτελεί μια σημαντική κλινική πρόκληση. Σκοπός: Ο στόχος αυτής της συστηματικής ανασκόπησης ήταν να προσδιοριστεί η συχνότητα εμφάνισης και οι παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με την ΚΜ σε ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση και να αξιολογηθούν κριτικά πρόσφατα στοιχεία σχετικά με την αντιπηκτική αγωγή, συμπεριλαμβανομένων των ανταγωνιστών της βιταμίνης Κ (VKA) και των άμεσων από του στόματος αντιπηκτικών (DOACs), σε σχέση με την πρόληψη της θρομβοεμβολής και τον κίνδυνο αιμορραγίας. Μεθοδολογία: Για τη διεξαγωγή της ανασκόπησης ακολουθήθηκαν οι οδηγίες αναφοράς του Cochrane Handbook for Systematic Reviews και PRISMA. Η βιβλιογραφία ανακτήθηκε μέσω των PubMed και Scopus χρησιμοποιώντας μια στρατηγική αναζήτησης που συνδυάζει όρους MeSH και λέξεις-κλειδιά ελεύθερου κειμένου. Οι μελέτες περιελάμβαναν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές, μελέτες κοόρτης και μελέτες περιπτώσεων-ελέγχου που δημοσιεύθηκαν μεταξύ 2015-2025, στα αγγλικά ή τα ελληνικά, και αφορούσαν ενήλικες με ΧΝΝ που υποβάλλονταν σε αιμοκάθαρση. Αποτελέσματα: Από τις 3.189 αρχικές εγγραφές, 9 μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης. Η συχνότητα εμφάνισης ΚΜ σε ασθενείς που υποβάλλονταν σε αιμοκάθαρση κυμαινόταν από 2,5% έως 19,2%, υποδεικνύοντας αξιοσημείωτη μεταβλητότητα λόγω του σχεδιασμού της μελέτης και των χαρακτηριστικών του πληθυσμού κάθε μελέτης. Συνήθεις παράγοντες κινδύνου για ΚΜ περιελάμβαναν την προχωρημένη ηλικία, την υπέρταση, τον σακχαρώδη διαβήτη, τη στεφανιαία νόσο και τη συστηματική φλεγμονή. Παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί, που αποδίδονται στην κολπική ίνωση, το οξειδωτικό στρες και τα αυξημένα επίπεδα IL-1β, εμπλέκονται στην ανάπτυξη ΚΜ. Ενώ ορισμένα δεδομένα υποδηλώνουν πιθανά πλεονεκτήματα ασφάλειας της απιξαμπάνης έναντι της βαρφαρίνης, ειδικά στη μείωση της μείζονος αιμορραγίας, τα ευρήματα παρέμειναν ασαφή. Τυχαιοποιημένες δοκιμές όπως η AXADIA-AFNET 8 και η RENAL-AF δεν έδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στα ποσοστά εγκεφαλικού επεισοδίου ή μείζονος αιμορραγίας μεταξύ των ομάδων DOAC και VKA. Παρατηρητικές μελέτες αποκάλυψαν περιορισμένο όφελος της αντιπηκτικής αγωγής στην πρόληψη του εγκεφαλικού επεισοδίου. Συμπεράσματα: Η ΚΜ είναι ιδιαίτερα συχνή στον πληθυσμό που υποβάλλεται σε αιμοκάθαρση και σχετίζεται με δυσμενή αποτελέσματα. Οι αποφάσεις για την αντιπηκτική αγωγή πρέπει να εξατομικεύονται, λαμβάνοντας υπόψη τους αυξημένους θρομβωτικούς και αιμορραγικούς κινδύνους. Παρά τα θετικά, έως τώρα δεδομένα για τα DOAC, ιδιαίτερα για την απιξαμπάνη, η βέλτιστη θεραπευτική προσέγγιση παραμένει απροσδιόριστη λόγω ανεπαρκούς τεκμηρίωσης. Απαιτείται η διεξαγωγή μεγάλης κλίμακας τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών για να διευκρινιστεί η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της αντιπηκτικής αγωγής σε αυτόν τον ιδιαίτερα ευπαθή πληθυσμό.","abstract_has_math":false,"creators":["Χαγιάννη Ελένη","Chagianni Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:29Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5302125"],"render_values":[{"text":"uoadl:5302125","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5302125","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5302125","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5302125","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χαγιάννη Ελένη","Chagianni Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5302125","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5302125"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η κολπική μαρμαρυγή (ΚΜ) είναι μια συχνή συννοσηρότητα μεταξύ ασθενών με χρόνια νεφρική νόσο τελικού σταδίου (ΧΝΝ) που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση, συμβάλλοντας σε αυξημένα ποσοστά θρομβοεμβολικών επεισοδίων και θνησιμότητας. Ωστόσο, η διαχείριση της αντιπηκτικής αγωγής σε αυτόν τον πληθυσμό είναι ιδιαίτερα περίπλοκη λόγω του ταυτόχρονου αυξημένου κινδύνου αιμορραγίας. Η ισορροπία μεταξύ της πρόληψης του ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου και της αποφυγής σοβαρών αιμορραγικών επιπλοκών αποτελεί μια σημαντική κλινική πρόκληση. Σκοπός: Ο στόχος αυτής της συστηματικής ανασκόπησης ήταν να προσδιοριστεί η συχνότητα εμφάνισης και οι παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με την ΚΜ σε ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση και να αξιολογηθούν κριτικά πρόσφατα στοιχεία σχετικά με την αντιπηκτική αγωγή, συμπεριλαμβανομένων των ανταγωνιστών της βιταμίνης Κ (VKA) και των άμεσων από του στόματος αντιπηκτικών (DOACs), σε σχέση με την πρόληψη της θρομβοεμβολής και τον κίνδυνο αιμορραγίας. Μεθοδολογία: Για τη διεξαγωγή της ανασκόπησης ακολουθήθηκαν οι οδηγίες αναφοράς του Cochrane Handbook for Systematic Reviews και PRISMA. Η βιβλιογραφία ανακτήθηκε μέσω των PubMed και Scopus χρησιμοποιώντας μια στρατηγική αναζήτησης που συνδυάζει όρους MeSH και λέξεις-κλειδιά ελεύθερου κειμένου. Οι μελέτες περιελάμβαναν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές, μελέτες κοόρτης και μελέτες περιπτώσεων-ελέγχου που δημοσιεύθηκαν μεταξύ 2015-2025, στα αγγλικά ή τα ελληνικά, και αφορούσαν ενήλικες με ΧΝΝ που υποβάλλονταν σε αιμοκάθαρση. Αποτελέσματα: Από τις 3.189 αρχικές εγγραφές, 9 μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης. Η συχνότητα εμφάνισης ΚΜ σε ασθενείς που υποβάλλονταν σε αιμοκάθαρση κυμαινόταν από 2,5% έως 19,2%, υποδεικνύοντας αξιοσημείωτη μεταβλητότητα λόγω του σχεδιασμού της μελέτης και των χαρακτηριστικών του πληθυσμού κάθε μελέτης. Συνήθεις παράγοντες κινδύνου για ΚΜ περιελάμβαναν την προχωρημένη ηλικία, την υπέρταση, τον σακχαρώδη διαβήτη, τη στεφανιαία νόσο και τη συστηματική φλεγμονή. Παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί, που αποδίδονται στην κολπική ίνωση, το οξειδωτικό στρες και τα αυξημένα επίπεδα IL-1β, εμπλέκονται στην ανάπτυξη ΚΜ. Ενώ ορισμένα δεδομένα υποδηλώνουν πιθανά πλεονεκτήματα ασφάλειας της απιξαμπάνης έναντι της βαρφαρίνης, ειδικά στη μείωση της μείζονος αιμορραγίας, τα ευρήματα παρέμειναν ασαφή. Τυχαιοποιημένες δοκιμές όπως η AXADIA-AFNET 8 και η RENAL-AF δεν έδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στα ποσοστά εγκεφαλικού επεισοδίου ή μείζονος αιμορραγίας μεταξύ των ομάδων DOAC και VKA. Παρατηρητικές μελέτες αποκάλυψαν περιορισμένο όφελος της αντιπηκτικής αγωγής στην πρόληψη του εγκεφαλικού επεισοδίου. Συμπεράσματα: Η ΚΜ είναι ιδιαίτερα συχνή στον πληθυσμό που υποβάλλεται σε αιμοκάθαρση και σχετίζεται με δυσμενή αποτελέσματα. Οι αποφάσεις για την αντιπηκτική αγωγή πρέπει να εξατομικεύονται, λαμβάνοντας υπόψη τους αυξημένους θρομβωτικούς και αιμορραγικούς κινδύνους. Παρά τα θετικά, έως τώρα δεδομένα για τα DOAC, ιδιαίτερα για την απιξαμπάνη, η βέλτιστη θεραπευτική προσέγγιση παραμένει απροσδιόριστη λόγω ανεπαρκούς τεκμηρίωσης. Απαιτείται η διεξαγωγή μεγάλης κλίμακας τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών για να διευκρινιστεί η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της αντιπηκτικής αγωγής σε αυτόν τον ιδιαίτερα ευπαθή πληθυσμό.","Introduction: Atrial fibrillation (AF) is a common comorbidity among patients with end-stage chronic kidney disease (CKD) undergoing hemodialysis, contributing to increased rates of thromboembolic events and mortality. However, the management of anticoagulation in this population is particularly complex due to the concomitant increased risk of bleeding. The balance between preventing ischemic stroke and avoiding serious bleeding complications is a significant clinical challenge. Aim: The aim of this systematic review was to determine the incidence and risk factors associated with AF in patients undergoing dialysis and to critically appraise recent evidence on anticoagulation, including vitamin K antagonists (VKAs) and direct oral anticoagulants (DOACs), in relation to thromboembolism prevention and bleeding risk. Methods: The Cochrane Handbook for Systematic Reviews and PRISMA reporting guidelines were followed for the review. Literature was retrieved via PubMed and Scopus using a search strategy combining MeSH terms and free-text keywords. Studies included randomized controlled trials, cohort studies, and case-control studies published between 2015-2025, in English or Greek, and involving adults with CKD undergoing dialysis. Results: Of the 3,189 initial enrollments, 9 studies met the inclusion criteria. The incidence of AF in patients undergoing hemodialysis ranged from 2.5% to 19.2%, indicating considerable variability due to study design and study population characteristics. Common risk factors for AF included advanced age, hypertension, diabetes mellitus, coronary artery disease, and systemic inflammation. Pathophysiological mechanisms, attributed to atrial fibrosis, oxidative stress, and elevated IL-1β levels, are implicated in the development of AF. While some data suggest potential safety advantages of apixaban over warfarin, especially in reducing major bleeding, the findings remained inconclusive. Randomized trials such as AXADIA-AFNET 8 and RENAL-AF did not show statistically significant differences in stroke or major bleeding rates between DOAC and VKA groups. Observational studies have revealed limited benefit of anticoagulation in stroke prevention. Conclusions: AF is particularly common in the hemodialysis population and is associated with adverse outcomes. Anticoagulation decisions should be individualized, taking into account the increased thrombotic and bleeding risks. Despite the positive data to date for DOACs, particularly apixaban, the optimal therapeutic approach remains undefined due to insufficient documentation. Large-scale randomized clinical trials are needed to clarify the efficacy and safety of anticoagulation in this particularly vulnerable population."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίπτωση και διαχείριση κολπικής μαρμαρυγής σε αιμοκαθαιρόμενους ασθενείς"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χαγιάννη Ελένη","Chagianni Eleni"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η κολπική μαρμαρυγή (ΚΜ) είναι μια συχνή συννοσηρότητα μεταξύ ασθενών με χρόνια νεφρική νόσο τελικού σταδίου (ΧΝΝ) που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση, συμβάλλοντας σε αυξημένα ποσοστά θρομβοεμβολικών επεισοδίων και θνησιμότητας. Ωστόσο, η διαχείριση της αντιπηκτικής αγωγής σε αυτόν τον πληθυσμό είναι ιδιαίτερα περίπλοκη λόγω του ταυτόχρονου αυξημένου κινδύνου αιμορραγίας. Η ισορροπία μεταξύ της πρόληψης του ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου και της αποφυγής σοβαρών αιμορραγικών επιπλοκών αποτελεί μια σημαντική κλινική πρόκληση. Σκοπός: Ο στόχος αυτής της συστηματικής ανασκόπησης ήταν να προσδιοριστεί η συχνότητα εμφάνισης και οι παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με την ΚΜ σε ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση και να αξιολογηθούν κριτικά πρόσφατα στοιχεία σχετικά με την αντιπηκτική αγωγή, συμπεριλαμβανομένων των ανταγωνιστών της βιταμίνης Κ (VKA) και των άμεσων από του στόματος αντιπηκτικών (DOACs), σε σχέση με την πρόληψη της θρομβοεμβολής και τον κίνδυνο αιμορραγίας. Μεθοδολογία: Για τη διεξαγωγή της ανασκόπησης ακολουθήθηκαν οι οδηγίες αναφοράς του Cochrane Handbook for Systematic Reviews και PRISMA. Η βιβλιογραφία ανακτήθηκε μέσω των PubMed και Scopus χρησιμοποιώντας μια στρατηγική αναζήτησης που συνδυάζει όρους MeSH και λέξεις-κλειδιά ελεύθερου κειμένου. Οι μελέτες περιελάμβαναν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές, μελέτες κοόρτης και μελέτες περιπτώσεων-ελέγχου που δημοσιεύθηκαν μεταξύ 2015-2025, στα αγγλικά ή τα ελληνικά, και αφορούσαν ενήλικες με ΧΝΝ που υποβάλλονταν σε αιμοκάθαρση. Αποτελέσματα: Από τις 3.189 αρχικές εγγραφές, 9 μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης. Η συχνότητα εμφάνισης ΚΜ σε ασθενείς που υποβάλλονταν σε αιμοκάθαρση κυμαινόταν από 2,5% έως 19,2%, υποδεικνύοντας αξιοσημείωτη μεταβλητότητα λόγω του σχεδιασμού της μελέτης και των χαρακτηριστικών του πληθυσμού κάθε μελέτης. Συνήθεις παράγοντες κινδύνου για ΚΜ περιελάμβαναν την προχωρημένη ηλικία, την υπέρταση, τον σακχαρώδη διαβήτη, τη στεφανιαία νόσο και τη συστηματική φλεγμονή. Παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί, που αποδίδονται στην κολπική ίνωση, το οξειδωτικό στρες και τα αυξημένα επίπεδα IL-1β, εμπλέκονται στην ανάπτυξη ΚΜ. Ενώ ορισμένα δεδομένα υποδηλώνουν πιθανά πλεονεκτήματα ασφάλειας της απιξαμπάνης έναντι της βαρφαρίνης, ειδικά στη μείωση της μείζονος αιμορραγίας, τα ευρήματα παρέμειναν ασαφή. Τυχαιοποιημένες δοκιμές όπως η AXADIA-AFNET 8 και η RENAL-AF δεν έδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στα ποσοστά εγκεφαλικού επεισοδίου ή μείζονος αιμορραγίας μεταξύ των ομάδων DOAC και VKA. Παρατηρητικές μελέτες αποκάλυψαν περιορισμένο όφελος της αντιπηκτικής αγωγής στην πρόληψη του εγκεφαλικού επεισοδίου. Συμπεράσματα: Η ΚΜ είναι ιδιαίτερα συχνή στον πληθυσμό που υποβάλλεται σε αιμοκάθαρση και σχετίζεται με δυσμενή αποτελέσματα. Οι αποφάσεις για την αντιπηκτική αγωγή πρέπει να εξατομικεύονται, λαμβάνοντας υπόψη τους αυξημένους θρομβωτικούς και αιμορραγικούς κινδύνους. Παρά τα θετικά, έως τώρα δεδομένα για τα DOAC, ιδιαίτερα για την απιξαμπάνη, η βέλτιστη θεραπευτική προσέγγιση παραμένει απροσδιόριστη λόγω ανεπαρκούς τεκμηρίωσης. Απαιτείται η διεξαγωγή μεγάλης κλίμακας τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών για να διευκρινιστεί η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της αντιπηκτικής αγωγής σε αυτόν τον ιδιαίτερα ευπαθή πληθυσμό.","Introduction: Atrial fibrillation (AF) is a common comorbidity among patients with end-stage chronic kidney disease (CKD) undergoing hemodialysis, contributing to increased rates of thromboembolic events and mortality. However, the management of anticoagulation in this population is particularly complex due to the concomitant increased risk of bleeding. The balance between preventing ischemic stroke and avoiding serious bleeding complications is a significant clinical challenge. Aim: The aim of this systematic review was to determine the incidence and risk factors associated with AF in patients undergoing dialysis and to critically appraise recent evidence on anticoagulation, including vitamin K antagonists (VKAs) and direct oral anticoagulants (DOACs), in relation to thromboembolism prevention and bleeding risk. Methods: The Cochrane Handbook for Systematic Reviews and PRISMA reporting guidelines were followed for the review. Literature was retrieved via PubMed and Scopus using a search strategy combining MeSH terms and free-text keywords. Studies included randomized controlled trials, cohort studies, and case-control studies published between 2015-2025, in English or Greek, and involving adults with CKD undergoing dialysis. Results: Of the 3,189 initial enrollments, 9 studies met the inclusion criteria. The incidence of AF in patients undergoing hemodialysis ranged from 2.5% to 19.2%, indicating considerable variability due to study design and study population characteristics. Common risk factors for AF included advanced age, hypertension, diabetes mellitus, coronary artery disease, and systemic inflammation. Pathophysiological mechanisms, attributed to atrial fibrosis, oxidative stress, and elevated IL-1β levels, are implicated in the development of AF. While some data suggest potential safety advantages of apixaban over warfarin, especially in reducing major bleeding, the findings remained inconclusive. Randomized trials such as AXADIA-AFNET 8 and RENAL-AF did not show statistically significant differences in stroke or major bleeding rates between DOAC and VKA groups. Observational studies have revealed limited benefit of anticoagulation in stroke prevention. Conclusions: AF is particularly common in the hemodialysis population and is associated with adverse outcomes. Anticoagulation decisions should be individualized, taking into account the increased thrombotic and bleeding risks. Despite the positive data to date for DOACs, particularly apixaban, the optimal therapeutic approach remains undefined due to insufficient documentation. Large-scale randomized clinical trials are needed to clarify the efficacy and safety of anticoagulation in this particularly vulnerable population."],"dc:identifier":["uoadl:5302125","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5302125"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επίπτωση και διαχείριση κολπικής μαρμαρυγής σε αιμοκαθαιρόμενους ασθενείς"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:29Z"}