{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5302183"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5302183","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της επίδρασης του αναστολέα του συμμεταφορέα νατρίου γλυκόζης τύπου 2, εμπαγλιφλοζίνη, στην καρδιακή λειτουργία και τους μηχανισμούς καρδιακής ανεπάρκειας","abstract":"Εισαγωγή: Η Εμπαγλιφλοζίνη είναι αναστολέας του συμμεταφορέα νατρίου γλυκόζης τύπου 2 και ενδείκνυται για τη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2 (T2DM). Σήμερα έχει λάβει έγκριση για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας (HF) με μειωμένο αλλά και με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης, μετά από καλά τεκμηριωμένες κλινικές μελέτες. Έχουν προταθεί ποικίλοι μηχανισμοί δράσης καρδιοπροστασίας της εμπαγλιφλοζίνης ωστόσο η χορήγησή της μετά από το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου (ΟΕΜ) βρίσκεται υπό διερεύνηση, προς αναζήτηση του βέλτιστου δοσολογικού σχήματος. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η εγκατάσταση πειραματικού πρωτοκόλλου για τη διερεύνηση της καρδιοπροστατευτικής δράσης της εμπαγλιφλοζίνης σε μοντέλο μυοκαρδιακής ισχαιμίας με παρατεταμένη επαναιμάτωση 30 ημερών, σε ενήλικες C57BL/6J μύες (8-12 εβδομάδων) που προσομοιάζει την ισχαιμική καρδιακή ανεπάρκεια. Ακολούθως, σκοπός της εργασίας είναι η μελέτη πιθανών εμπλεκόμενων καρδιοπροστατευτικών σηματοδοτικών μονοπατιών με έμφαση στους μηχανισμούς της ισχαιμικής καρδιακής ανεπάρκειας όπως η ομοιόσταση του ασβεστίου και η μιτοχονδριακή επιβίωση. Μεθοδολογία: Αρσενικοί ενήλικοι μύες C57BL/6J (n=21) τυχαιοποιήθηκαν σε 3 ομάδες: I) Ομάδα Sham: Χωρίς πρόκληση OEM II) Ομάδα ελέγχου (Control_HF) III) Ομάδα εμπαγλιφλοζίνης (ΕΜPA_HF) Yποβλήθηκαν σε χειρουργείο μυοκαρδιακής ισχαιμίας 30 λεπτών και επαναιμάτωση για 4 εβδομάδες. Έλαβαν από του στόματος χορήγηση μέσω oral gavage: Ομάδα Sham: Vehicle (5% DMSO σε φυσιολογικό ορό) μία φορά ημερησίως για 30 ημέρες Ομάδα ελέγχου (Control_HF):Vehicle (5% DMSO σε φυσιολογικό ορό) μία φορά ημερησίως για 30 ημέρες Ομάδα εμπαγλιφλοζίνης (ΕΜPA_HF): EMPA 10mg/kg/day μία φορά ημερησίως για 30 ημέρες . Πραγματοποιήθηκε υπερηχογραφική αξιολόγηση στη γραμμή βάσης (baseline), και στα χρονικά σημεία των 48 ωρών και στις 30 ημέρες μετά την ισχαιμία. Τα πειραματόζωα θυσιάστηκαν και τμήμα του μυοκαρδιακού ισχαιμικού ιστού καταψύχθηκε άμεσα σε υγρό άζωτο, ομογενοποιήθηκε και χρησιμοποιήθηκε για τη διενέργεια μοριακών αναλύσεων με τη μεθοδολογία της ανοσοαποτύπωσης κατά Western. Αποτελέσματα: Η εμπαγλιφλοζίνη βελτίωσε το κλάσμα εξώθησης της μετα-ισχαιμικής καρδιάς σε διάστημα 30 ημερών όπως και την καρδιακή παροχή (CO) σε σύγκριση με τους μύες στην ομάδα control. Από τους μηχανισμούς που εξετάστηκαν ,η εμπαγλιφλοζίνη έδειξε τάση μείωσης της φωσφορυλίωσης της ασβεστιο-εξαρτώμενης πρωτεϊνικής κινάσης καλμοδουλίνης ΙΙ (CaMKII) και τάση αύξησης της φωσφορυλίωσης της φωσφολαμβάνης (PLB ή PLN) ,και της συνολικής φωσφορυλιομένης αγγειοδιασταλτικά ενεργοποιούμενης φωσφοπρωτεϊνης VASP. Ακόμη, έδειξε τάση αύξησης της έκφρασης της μιτοφουσίνης 2. Συμπεράσματα: Η χορήγηση της εμπαγλιφλοζίνης μία ώρα μετά την επαναιμάτωση και για 30 ημέρες καθημερινής χορήγησης βελτίωσε την καρδιακή λειτουργία. Ο μηχανισμός της καρδιοπροστασίας αυτής ενδέχεται να περιλαμβάνει την εξομάλυνση της ομοιόστασης του ασβεστίου και τη διατήρηση της ακεραιότητας των μιτοχονδρίων. Ωστόσο, περαιτέρω πειράματα θα πρέπει να πραγματοποιηθούν για να ελεγχθούν οι προτεινόμενοι αυτοί μηχανισμοί.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η Εμπαγλιφλοζίνη είναι αναστολέας του συμμεταφορέα νατρίου γλυκόζης τύπου 2 και ενδείκνυται για τη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2 (T2DM). Σήμερα έχει λάβει έγκριση για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας (HF) με μειωμένο αλλά και με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης, μετά από καλά τεκμηριωμένες κλινικές μελέτες. Έχουν προταθεί ποικίλοι μηχανισμοί δράσης καρδιοπροστασίας της εμπαγλιφλοζίνης ωστόσο η χορήγησή της μετά από το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου (ΟΕΜ) βρίσκεται υπό διερεύνηση, προς αναζήτηση του βέλτιστου δοσολογικού σχήματος. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η εγκατάσταση πειραματικού πρωτοκόλλου για τη διερεύνηση της καρδιοπροστατευτικής δράσης της εμπαγλιφλοζίνης σε μοντέλο μυοκαρδιακής ισχαιμίας με παρατεταμένη επαναιμάτωση 30 ημερών, σε ενήλικες C57BL/6J μύες (8-12 εβδομάδων) που προσομοιάζει την ισχαιμική καρδιακή ανεπάρκεια. Ακολούθως, σκοπός της εργασίας είναι η μελέτη πιθανών εμπλεκόμενων καρδιοπροστατευτικών σηματοδοτικών μονοπατιών με έμφαση στους μηχανισμούς της ισχαιμικής καρδιακής ανεπάρκειας όπως η ομοιόσταση του ασβεστίου και η μιτοχονδριακή επιβίωση. Μεθοδολογία: Αρσενικοί ενήλικοι μύες C57BL/6J (n=21) τυχαιοποιήθηκαν σε 3 ομάδες: I) Ομάδα Sham: Χωρίς πρόκληση OEM II) Ομάδα ελέγχου (Control_HF) III) Ομάδα εμπαγλιφλοζίνης (ΕΜPA_HF) Yποβλήθηκαν σε χειρουργείο μυοκαρδιακής ισχαιμίας 30 λεπτών και επαναιμάτωση για 4 εβδομάδες. Έλαβαν από του στόματος χορήγηση μέσω oral gavage: Ομάδα Sham: Vehicle (5% DMSO σε φυσιολογικό ορό) μία φορά ημερησίως για 30 ημέρες Ομάδα ελέγχου (Control_HF):Vehicle (5% DMSO σε φυσιολογικό ορό) μία φορά ημερησίως για 30 ημέρες Ομάδα εμπαγλιφλοζίνης (ΕΜPA_HF): EMPA 10mg/kg/day μία φορά ημερησίως για 30 ημέρες . Πραγματοποιήθηκε υπερηχογραφική αξιολόγηση στη γραμμή βάσης (baseline), και στα χρονικά σημεία των 48 ωρών και στις 30 ημέρες μετά την ισχαιμία. Τα πειραματόζωα θυσιάστηκαν και τμήμα του μυοκαρδιακού ισχαιμικού ιστού καταψύχθηκε άμεσα σε υγρό άζωτο, ομογενοποιήθηκε και χρησιμοποιήθηκε για τη διενέργεια μοριακών αναλύσεων με τη μεθοδολογία της ανοσοαποτύπωσης κατά Western. Αποτελέσματα: Η εμπαγλιφλοζίνη βελτίωσε το κλάσμα εξώθησης της μετα-ισχαιμικής καρδιάς σε διάστημα 30 ημερών όπως και την καρδιακή παροχή (CO) σε σύγκριση με τους μύες στην ομάδα control. Από τους μηχανισμούς που εξετάστηκαν ,η εμπαγλιφλοζίνη έδειξε τάση μείωσης της φωσφορυλίωσης της ασβεστιο-εξαρτώμενης πρωτεϊνικής κινάσης καλμοδουλίνης ΙΙ (CaMKII) και τάση αύξησης της φωσφορυλίωσης της φωσφολαμβάνης (PLB ή PLN) ,και της συνολικής φωσφορυλιομένης αγγειοδιασταλτικά ενεργοποιούμενης φωσφοπρωτεϊνης VASP. Ακόμη, έδειξε τάση αύξησης της έκφρασης της μιτοφουσίνης 2. Συμπεράσματα: Η χορήγηση της εμπαγλιφλοζίνης μία ώρα μετά την επαναιμάτωση και για 30 ημέρες καθημερινής χορήγησης βελτίωσε την καρδιακή λειτουργία. Ο μηχανισμός της καρδιοπροστασίας αυτής ενδέχεται να περιλαμβάνει την εξομάλυνση της ομοιόστασης του ασβεστίου και τη διατήρηση της ακεραιότητας των μιτοχονδρίων. Ωστόσο, περαιτέρω πειράματα θα πρέπει να πραγματοποιηθούν για να ελεγχθούν οι προτεινόμενοι αυτοί μηχανισμοί.","abstract_has_math":false,"creators":["ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ ΦΟΙΒΟΣ","PANTAZOPOULOS FOIVOS"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:29Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5302183"],"render_values":[{"text":"uoadl:5302183","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5302183","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5302183","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5302183","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ ΦΟΙΒΟΣ","PANTAZOPOULOS FOIVOS"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5302183","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5302183"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η Εμπαγλιφλοζίνη είναι αναστολέας του συμμεταφορέα νατρίου γλυκόζης τύπου 2 και ενδείκνυται για τη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2 (T2DM). Σήμερα έχει λάβει έγκριση για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας (HF) με μειωμένο αλλά και με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης, μετά από καλά τεκμηριωμένες κλινικές μελέτες. Έχουν προταθεί ποικίλοι μηχανισμοί δράσης καρδιοπροστασίας της εμπαγλιφλοζίνης ωστόσο η χορήγησή της μετά από το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου (ΟΕΜ) βρίσκεται υπό διερεύνηση, προς αναζήτηση του βέλτιστου δοσολογικού σχήματος. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η εγκατάσταση πειραματικού πρωτοκόλλου για τη διερεύνηση της καρδιοπροστατευτικής δράσης της εμπαγλιφλοζίνης σε μοντέλο μυοκαρδιακής ισχαιμίας με παρατεταμένη επαναιμάτωση 30 ημερών, σε ενήλικες C57BL/6J μύες (8-12 εβδομάδων) που προσομοιάζει την ισχαιμική καρδιακή ανεπάρκεια. Ακολούθως, σκοπός της εργασίας είναι η μελέτη πιθανών εμπλεκόμενων καρδιοπροστατευτικών σηματοδοτικών μονοπατιών με έμφαση στους μηχανισμούς της ισχαιμικής καρδιακής ανεπάρκειας όπως η ομοιόσταση του ασβεστίου και η μιτοχονδριακή επιβίωση. Μεθοδολογία: Αρσενικοί ενήλικοι μύες C57BL/6J (n=21) τυχαιοποιήθηκαν σε 3 ομάδες: I) Ομάδα Sham: Χωρίς πρόκληση OEM II) Ομάδα ελέγχου (Control_HF) III) Ομάδα εμπαγλιφλοζίνης (ΕΜPA_HF) Yποβλήθηκαν σε χειρουργείο μυοκαρδιακής ισχαιμίας 30 λεπτών και επαναιμάτωση για 4 εβδομάδες. Έλαβαν από του στόματος χορήγηση μέσω oral gavage: Ομάδα Sham: Vehicle (5% DMSO σε φυσιολογικό ορό) μία φορά ημερησίως για 30 ημέρες Ομάδα ελέγχου (Control_HF):Vehicle (5% DMSO σε φυσιολογικό ορό) μία φορά ημερησίως για 30 ημέρες Ομάδα εμπαγλιφλοζίνης (ΕΜPA_HF): EMPA 10mg/kg/day μία φορά ημερησίως για 30 ημέρες . Πραγματοποιήθηκε υπερηχογραφική αξιολόγηση στη γραμμή βάσης (baseline), και στα χρονικά σημεία των 48 ωρών και στις 30 ημέρες μετά την ισχαιμία. Τα πειραματόζωα θυσιάστηκαν και τμήμα του μυοκαρδιακού ισχαιμικού ιστού καταψύχθηκε άμεσα σε υγρό άζωτο, ομογενοποιήθηκε και χρησιμοποιήθηκε για τη διενέργεια μοριακών αναλύσεων με τη μεθοδολογία της ανοσοαποτύπωσης κατά Western. Αποτελέσματα: Η εμπαγλιφλοζίνη βελτίωσε το κλάσμα εξώθησης της μετα-ισχαιμικής καρδιάς σε διάστημα 30 ημερών όπως και την καρδιακή παροχή (CO) σε σύγκριση με τους μύες στην ομάδα control. Από τους μηχανισμούς που εξετάστηκαν ,η εμπαγλιφλοζίνη έδειξε τάση μείωσης της φωσφορυλίωσης της ασβεστιο-εξαρτώμενης πρωτεϊνικής κινάσης καλμοδουλίνης ΙΙ (CaMKII) και τάση αύξησης της φωσφορυλίωσης της φωσφολαμβάνης (PLB ή PLN) ,και της συνολικής φωσφορυλιομένης αγγειοδιασταλτικά ενεργοποιούμενης φωσφοπρωτεϊνης VASP. Ακόμη, έδειξε τάση αύξησης της έκφρασης της μιτοφουσίνης 2. Συμπεράσματα: Η χορήγηση της εμπαγλιφλοζίνης μία ώρα μετά την επαναιμάτωση και για 30 ημέρες καθημερινής χορήγησης βελτίωσε την καρδιακή λειτουργία. Ο μηχανισμός της καρδιοπροστασίας αυτής ενδέχεται να περιλαμβάνει την εξομάλυνση της ομοιόστασης του ασβεστίου και τη διατήρηση της ακεραιότητας των μιτοχονδρίων. Ωστόσο, περαιτέρω πειράματα θα πρέπει να πραγματοποιηθούν για να ελεγχθούν οι προτεινόμενοι αυτοί μηχανισμοί.","Introduction: Empagliflozin is an inhibitor of the sodium glucose transporter-2, approved for the treatment of type 2 diabetes Meletus (T2DM). Today it has been also approved for addition to the conventional pharmacological treatment of Heart Failure with reduced and preserved Ejection Fraction (HFrEF, HFpEF) following well documented clinical trials. There is a plethora of proposed mechanisms regarding empagliflozin cardioprotective effect but its viability for administration post Myocardial Infraction (MI) remains to be proven as well as the correct dosage which is also not known with certainty up until this point. Scope: The aim of the present thesis is to present an experimental model for researching empagliflozin cardioprotective effects using an Ischemia Reperfusion (I/R) model with prolonged reperfusion up to 4 weeks post MI in adult C57BL/6J male mice (8-12 weeks old) which simulated ischemic HF. Furthermore, this thesis aims to clarify the molecular pathways in which empagliflozin might exhibit its cardioprotective effects, with focus on the Calcium Handling regulatory proteins and proteins proliferating mitochondrial fission/fusion. Methodology: Adult C57BL/6J male mice (n=21) were randomized in 3 groups: I) Sham group (no MI) II) Control group (Control HF) III) Empagliflozin group (ΕΜPA_HF) They were subdued to MI surgery followed with 4 weeks of reperfusion. With the use of oral gavage device they were administered per os the following: Sham group: Vehicle (5% DMSO in saline) once a day for 30 days Control group (Control_HF): Vehicle (5% DMSO in saline) once a day for 30 days Empagliflozin group (ΕΜPA_HF): EMPA 10mg/kg/day for 30 days. Echocardiography was performed thrice to get a baseline right before surgery, 48 hours post MI and finally endpoint echo 30 after surgery.The mice were sacrificed, and parts of the ischemic heart were instantly submerged in liquid nitrogen for instant freezing, followed by homogenization of the tissue to be used for molecular analysis in western blot. Results: Empa group showed ameliorated ejection fraction post MI in 30 days as well as cardiac output in comparison with the control group. Regarding the molecular mechanisms researched empagliflozin showed a trend towards reducing the phosphorylation of calcium dependent protein kinase calmodulin-CaMKII, and a trend towards increased phosphorylation of phospholamban (PLB or PLN) and mitofusine 2 (Mfn2) as well as total phosphorylated Vasodilator-stimulated phosphoprotein VASP. Conclusion: Administration of empagliflozin 1 hour post MI and then every day for 30 days ameliorated heart function. The mechanism of said cardioprotection could possibly be partially attributed to better Calcium handling and a mitochondrial protective effect through promoting fusion. However further work must be done to further consolidate those findings."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της επίδρασης του αναστολέα του συμμεταφορέα νατρίου γλυκόζης τύπου 2, εμπαγλιφλοζίνη, στην καρδιακή λειτουργία και τους μηχανισμούς καρδιακής ανεπάρκειας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ ΦΟΙΒΟΣ","PANTAZOPOULOS FOIVOS"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η Εμπαγλιφλοζίνη είναι αναστολέας του συμμεταφορέα νατρίου γλυκόζης τύπου 2 και ενδείκνυται για τη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2 (T2DM). Σήμερα έχει λάβει έγκριση για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας (HF) με μειωμένο αλλά και με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης, μετά από καλά τεκμηριωμένες κλινικές μελέτες. Έχουν προταθεί ποικίλοι μηχανισμοί δράσης καρδιοπροστασίας της εμπαγλιφλοζίνης ωστόσο η χορήγησή της μετά από το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου (ΟΕΜ) βρίσκεται υπό διερεύνηση, προς αναζήτηση του βέλτιστου δοσολογικού σχήματος. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η εγκατάσταση πειραματικού πρωτοκόλλου για τη διερεύνηση της καρδιοπροστατευτικής δράσης της εμπαγλιφλοζίνης σε μοντέλο μυοκαρδιακής ισχαιμίας με παρατεταμένη επαναιμάτωση 30 ημερών, σε ενήλικες C57BL/6J μύες (8-12 εβδομάδων) που προσομοιάζει την ισχαιμική καρδιακή ανεπάρκεια. Ακολούθως, σκοπός της εργασίας είναι η μελέτη πιθανών εμπλεκόμενων καρδιοπροστατευτικών σηματοδοτικών μονοπατιών με έμφαση στους μηχανισμούς της ισχαιμικής καρδιακής ανεπάρκειας όπως η ομοιόσταση του ασβεστίου και η μιτοχονδριακή επιβίωση. Μεθοδολογία: Αρσενικοί ενήλικοι μύες C57BL/6J (n=21) τυχαιοποιήθηκαν σε 3 ομάδες: I) Ομάδα Sham: Χωρίς πρόκληση OEM II) Ομάδα ελέγχου (Control_HF) III) Ομάδα εμπαγλιφλοζίνης (ΕΜPA_HF) Yποβλήθηκαν σε χειρουργείο μυοκαρδιακής ισχαιμίας 30 λεπτών και επαναιμάτωση για 4 εβδομάδες. Έλαβαν από του στόματος χορήγηση μέσω oral gavage: Ομάδα Sham: Vehicle (5% DMSO σε φυσιολογικό ορό) μία φορά ημερησίως για 30 ημέρες Ομάδα ελέγχου (Control_HF):Vehicle (5% DMSO σε φυσιολογικό ορό) μία φορά ημερησίως για 30 ημέρες Ομάδα εμπαγλιφλοζίνης (ΕΜPA_HF): EMPA 10mg/kg/day μία φορά ημερησίως για 30 ημέρες . Πραγματοποιήθηκε υπερηχογραφική αξιολόγηση στη γραμμή βάσης (baseline), και στα χρονικά σημεία των 48 ωρών και στις 30 ημέρες μετά την ισχαιμία. Τα πειραματόζωα θυσιάστηκαν και τμήμα του μυοκαρδιακού ισχαιμικού ιστού καταψύχθηκε άμεσα σε υγρό άζωτο, ομογενοποιήθηκε και χρησιμοποιήθηκε για τη διενέργεια μοριακών αναλύσεων με τη μεθοδολογία της ανοσοαποτύπωσης κατά Western. Αποτελέσματα: Η εμπαγλιφλοζίνη βελτίωσε το κλάσμα εξώθησης της μετα-ισχαιμικής καρδιάς σε διάστημα 30 ημερών όπως και την καρδιακή παροχή (CO) σε σύγκριση με τους μύες στην ομάδα control. Από τους μηχανισμούς που εξετάστηκαν ,η εμπαγλιφλοζίνη έδειξε τάση μείωσης της φωσφορυλίωσης της ασβεστιο-εξαρτώμενης πρωτεϊνικής κινάσης καλμοδουλίνης ΙΙ (CaMKII) και τάση αύξησης της φωσφορυλίωσης της φωσφολαμβάνης (PLB ή PLN) ,και της συνολικής φωσφορυλιομένης αγγειοδιασταλτικά ενεργοποιούμενης φωσφοπρωτεϊνης VASP. Ακόμη, έδειξε τάση αύξησης της έκφρασης της μιτοφουσίνης 2. Συμπεράσματα: Η χορήγηση της εμπαγλιφλοζίνης μία ώρα μετά την επαναιμάτωση και για 30 ημέρες καθημερινής χορήγησης βελτίωσε την καρδιακή λειτουργία. Ο μηχανισμός της καρδιοπροστασίας αυτής ενδέχεται να περιλαμβάνει την εξομάλυνση της ομοιόστασης του ασβεστίου και τη διατήρηση της ακεραιότητας των μιτοχονδρίων. Ωστόσο, περαιτέρω πειράματα θα πρέπει να πραγματοποιηθούν για να ελεγχθούν οι προτεινόμενοι αυτοί μηχανισμοί.","Introduction: Empagliflozin is an inhibitor of the sodium glucose transporter-2, approved for the treatment of type 2 diabetes Meletus (T2DM). Today it has been also approved for addition to the conventional pharmacological treatment of Heart Failure with reduced and preserved Ejection Fraction (HFrEF, HFpEF) following well documented clinical trials. There is a plethora of proposed mechanisms regarding empagliflozin cardioprotective effect but its viability for administration post Myocardial Infraction (MI) remains to be proven as well as the correct dosage which is also not known with certainty up until this point. Scope: The aim of the present thesis is to present an experimental model for researching empagliflozin cardioprotective effects using an Ischemia Reperfusion (I/R) model with prolonged reperfusion up to 4 weeks post MI in adult C57BL/6J male mice (8-12 weeks old) which simulated ischemic HF. Furthermore, this thesis aims to clarify the molecular pathways in which empagliflozin might exhibit its cardioprotective effects, with focus on the Calcium Handling regulatory proteins and proteins proliferating mitochondrial fission/fusion. Methodology: Adult C57BL/6J male mice (n=21) were randomized in 3 groups: I) Sham group (no MI) II) Control group (Control HF) III) Empagliflozin group (ΕΜPA_HF) They were subdued to MI surgery followed with 4 weeks of reperfusion. With the use of oral gavage device they were administered per os the following: Sham group: Vehicle (5% DMSO in saline) once a day for 30 days Control group (Control_HF): Vehicle (5% DMSO in saline) once a day for 30 days Empagliflozin group (ΕΜPA_HF): EMPA 10mg/kg/day for 30 days. Echocardiography was performed thrice to get a baseline right before surgery, 48 hours post MI and finally endpoint echo 30 after surgery.The mice were sacrificed, and parts of the ischemic heart were instantly submerged in liquid nitrogen for instant freezing, followed by homogenization of the tissue to be used for molecular analysis in western blot. Results: Empa group showed ameliorated ejection fraction post MI in 30 days as well as cardiac output in comparison with the control group. Regarding the molecular mechanisms researched empagliflozin showed a trend towards reducing the phosphorylation of calcium dependent protein kinase calmodulin-CaMKII, and a trend towards increased phosphorylation of phospholamban (PLB or PLN) and mitofusine 2 (Mfn2) as well as total phosphorylated Vasodilator-stimulated phosphoprotein VASP. Conclusion: Administration of empagliflozin 1 hour post MI and then every day for 30 days ameliorated heart function. The mechanism of said cardioprotection could possibly be partially attributed to better Calcium handling and a mitochondrial protective effect through promoting fusion. However further work must be done to further consolidate those findings."],"dc:identifier":["uoadl:5302183","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5302183"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη της επίδρασης του αναστολέα του συμμεταφορέα νατρίου γλυκόζης τύπου 2, εμπαγλιφλοζίνη, στην καρδιακή λειτουργία και τους μηχανισμούς καρδιακής ανεπάρκειας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:29Z"}