{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5302232"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5302232","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Πρόληψη και αντιμετώπιση έκτοπων οστεοποιήσεων μετά από κάκωση νωτιαίου μυελού- Βιβλιογραφική ανασκόπηση","abstract":"Εισαγωγή: Η κάκωση νωτιαίου μυελού (ΚΝΜ) αποτελεί μία από τις πιο σοβαρές νευρολογικές καταστάσεις με σημαντικές κοινωνικές και λειτουργικές συνέπειες. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), περίπου 500.000 νέα περιστατικά ΚΝΜ καταγράφονται κάθε χρόνο παγκοσμίως. Οι έκτοπες οστεοποιήσεις αποτελούν μια συχνή επιπλοκή σε ασθενείς με κάκωση νωτιαίου μυελού, με ποσοστά εμφάνισης που κυμαίνονται μεταξύ 20% και 30%. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι η ανάλυση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας που εστιάζει στην πρόληψη και αντιμετώπιση της έκτοπης οστεοποίησης (ΕO) σε ασθενείς με κάκωση νωτιαίου μυελού (ΚΝΜ). Στρατηγική αναζήτησης: πραγματοποιήθηκε αναζήτηση σε τρεις βάσεις δεδομένων (PubMed, Web of Science και ScienceDirect), η οποία ξεκίνησε το Δεκέμβριο του 2024. Κριτήρια επιλογής: έγινε επιλογή μόνο τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων μελετών οι οποίες αφορούσαν ασθενείς με κάκωση νωτιαίου μυελού με κίνδυνο εμφάνισης ή ήδη αποδεδειγμένη έκτοπη οστεοποίηση. Εξαγωγή δεδομένων: ένας ανεξάρτητος μελετητής έκανε διαλογή των άρθρων και κατέληξε στα τελικά που περιλαμβάνονται στην παρούσα ανασκόπηση. Όλες οι δυσκολίες που εμφανίστηκαν στη διάρκεια της διαδικασίας αυτής, αντιμετωπίστηκαν από έναν δεύτερο έμπειρο ανεξάρτητο μελετητή. Αποτελέσματα-συζήτηση: Η παρούσα ανασκόπηση περιλαμβάνει 19 μελέτες με συνολικό αριθμό 1.360 συμμετεχόντων. Από αυτούς, το 16% ήταν γυναίκες (n=197) και το 84% άνδρες (n=1.062), εξαιρουμένου του πληθυσμού μίας μελέτης, η οποία δεν προσδιόρισε το φύλο των συμμετεχόντων. Οι παρεμβάσεις που εντοπίστηκαν κατηγοριοποιήθηκαν σε τρεις ομάδες: αυτές που επικεντρώνονται στην πρόληψη, τη θεραπεία και την παρακολούθηση της εξέλιξης της έκτοπης οστεοποίησης (ΕO). Οκτώ από αυτές εξέτασαν προληπτικά μέτρα, όπως η ετιδρονάτη, τα διφωσφονικά, τα αντιπηκτικά και τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ). Οι επόμενες εννέα περιέγραψαν την εφαρμογή της ετιδρονάτης, των ΜΣΑΦ, της ακτινοθεραπείας, της χειρουργικής αφαίρεσης και της φυσικοθεραπείας. Οι τελευταίες δύο αναφέρθηκαν σε μεθόδους παρακολούθησης και πρόβλεψης της ανάπτυξης ΕO, μέσω μέτρησης της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (CRP) και της ταχύτητας καθίζησης ερυθρών (ESR), καθώς και στη δημιουργία ενός προγνωστικού μοντέλου ΕΟ. Συμπεράσματα: Στην πλειοψηφία των μελετών, τα αποτελέσματα των μεθόδων που ανέλυσαν, ήταν θετικά. Η ετιδρονάτη ήταν η δημοφιλέστερη, συνδυάζοντας ενδοφλέβια και στοματική χορήγηση, με προϋπόθεση την έγκαιρη έναρξή της. Η ακτινοθεραπεία και τα ΜΣΑΦ απέδειξαν επίσης τη χρησιμότητά τους. Η χειρουργική αφαίρεση ήταν αποτελεσματική, με την προϋπόθεση ότι όλες οι άλλες συντηρητικές μέθοδοι έχουν αποτύχει. Η φυσικοθεραπεία και τα αντιπηκτικά είχαν επίσης θετικά αποτελέσματα, αλλά απαιτούνται περισσότερες σχετικές έρευνες για να εξακριβωθούν οι κατάλληλες παράμετροί τους. Ωστόσο, τα διφωσφονικά φάνηκε να μην έχουν τα επιθυμητά αποτελέσματα στις αντίστοιχες μελέτες. Το προγνωστικό μοντέλο που δημιουργήθηκε σε μία μελέτη αποτελεί ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο και η παρακολούθηση της εξέλιξης της ΕΟ μέσω μετρήσεων της c-αντιδρώσας πρωτεΐνης και της ταχύτητας καθίζησης ερυθρών αιμοσφαιρίων είναι σίγουρα ωφέλιμη. Παράλληλα, επισημαίνεται ξανά η ανάγκη για περισσότερες μελέτες σχετικές με την πρόληψη και αντιμετώπιση έκτοπων οστεοποιήσεων σε ασθενείς με κάκωση νωτιαίου μυελού, που θα εμπλουτίσουν τις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η κάκωση νωτιαίου μυελού (ΚΝΜ) αποτελεί μία από τις πιο σοβαρές νευρολογικές καταστάσεις με σημαντικές κοινωνικές και λειτουργικές συνέπειες. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), περίπου 500.000 νέα περιστατικά ΚΝΜ καταγράφονται κάθε χρόνο παγκοσμίως. Οι έκτοπες οστεοποιήσεις αποτελούν μια συχνή επιπλοκή σε ασθενείς με κάκωση νωτιαίου μυελού, με ποσοστά εμφάνισης που κυμαίνονται μεταξύ 20% και 30%. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι η ανάλυση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας που εστιάζει στην πρόληψη και αντιμετώπιση της έκτοπης οστεοποίησης (ΕO) σε ασθενείς με κάκωση νωτιαίου μυελού (ΚΝΜ). Στρατηγική αναζήτησης: πραγματοποιήθηκε αναζήτηση σε τρεις βάσεις δεδομένων (PubMed, Web of Science και ScienceDirect), η οποία ξεκίνησε το Δεκέμβριο του 2024. Κριτήρια επιλογής: έγινε επιλογή μόνο τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων μελετών οι οποίες αφορούσαν ασθενείς με κάκωση νωτιαίου μυελού με κίνδυνο εμφάνισης ή ήδη αποδεδειγμένη έκτοπη οστεοποίηση. Εξαγωγή δεδομένων: ένας ανεξάρτητος μελετητής έκανε διαλογή των άρθρων και κατέληξε στα τελικά που περιλαμβάνονται στην παρούσα ανασκόπηση. Όλες οι δυσκολίες που εμφανίστηκαν στη διάρκεια της διαδικασίας αυτής, αντιμετωπίστηκαν από έναν δεύτερο έμπειρο ανεξάρτητο μελετητή. Αποτελέσματα-συζήτηση: Η παρούσα ανασκόπηση περιλαμβάνει 19 μελέτες με συνολικό αριθμό 1.360 συμμετεχόντων. Από αυτούς, το 16% ήταν γυναίκες (n=197) και το 84% άνδρες (n=1.062), εξαιρουμένου του πληθυσμού μίας μελέτης, η οποία δεν προσδιόρισε το φύλο των συμμετεχόντων. Οι παρεμβάσεις που εντοπίστηκαν κατηγοριοποιήθηκαν σε τρεις ομάδες: αυτές που επικεντρώνονται στην πρόληψη, τη θεραπεία και την παρακολούθηση της εξέλιξης της έκτοπης οστεοποίησης (ΕO). Οκτώ από αυτές εξέτασαν προληπτικά μέτρα, όπως η ετιδρονάτη, τα διφωσφονικά, τα αντιπηκτικά και τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ). Οι επόμενες εννέα περιέγραψαν την εφαρμογή της ετιδρονάτης, των ΜΣΑΦ, της ακτινοθεραπείας, της χειρουργικής αφαίρεσης και της φυσικοθεραπείας. Οι τελευταίες δύο αναφέρθηκαν σε μεθόδους παρακολούθησης και πρόβλεψης της ανάπτυξης ΕO, μέσω μέτρησης της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (CRP) και της ταχύτητας καθίζησης ερυθρών (ESR), καθώς και στη δημιουργία ενός προγνωστικού μοντέλου ΕΟ. Συμπεράσματα: Στην πλειοψηφία των μελετών, τα αποτελέσματα των μεθόδων που ανέλυσαν, ήταν θετικά. Η ετιδρονάτη ήταν η δημοφιλέστερη, συνδυάζοντας ενδοφλέβια και στοματική χορήγηση, με προϋπόθεση την έγκαιρη έναρξή της. Η ακτινοθεραπεία και τα ΜΣΑΦ απέδειξαν επίσης τη χρησιμότητά τους. Η χειρουργική αφαίρεση ήταν αποτελεσματική, με την προϋπόθεση ότι όλες οι άλλες συντηρητικές μέθοδοι έχουν αποτύχει. Η φυσικοθεραπεία και τα αντιπηκτικά είχαν επίσης θετικά αποτελέσματα, αλλά απαιτούνται περισσότερες σχετικές έρευνες για να εξακριβωθούν οι κατάλληλες παράμετροί τους. Ωστόσο, τα διφωσφονικά φάνηκε να μην έχουν τα επιθυμητά αποτελέσματα στις αντίστοιχες μελέτες. Το προγνωστικό μοντέλο που δημιουργήθηκε σε μία μελέτη αποτελεί ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο και η παρακολούθηση της εξέλιξης της ΕΟ μέσω μετρήσεων της c-αντιδρώσας πρωτεΐνης και της ταχύτητας καθίζησης ερυθρών αιμοσφαιρίων είναι σίγουρα ωφέλιμη. Παράλληλα, επισημαίνεται ξανά η ανάγκη για περισσότερες μελέτες σχετικές με την πρόληψη και αντιμετώπιση έκτοπων οστεοποιήσεων σε ασθενείς με κάκωση νωτιαίου μυελού, που θα εμπλουτίσουν τις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπιριντζή Σοφία","Birintzi Sofia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:31Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5302232"],"render_values":[{"text":"uoadl:5302232","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5302232","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5302232","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5302232","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπιριντζή Σοφία","Birintzi Sofia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5302232","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5302232"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η κάκωση νωτιαίου μυελού (ΚΝΜ) αποτελεί μία από τις πιο σοβαρές νευρολογικές καταστάσεις με σημαντικές κοινωνικές και λειτουργικές συνέπειες. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), περίπου 500.000 νέα περιστατικά ΚΝΜ καταγράφονται κάθε χρόνο παγκοσμίως. Οι έκτοπες οστεοποιήσεις αποτελούν μια συχνή επιπλοκή σε ασθενείς με κάκωση νωτιαίου μυελού, με ποσοστά εμφάνισης που κυμαίνονται μεταξύ 20% και 30%. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι η ανάλυση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας που εστιάζει στην πρόληψη και αντιμετώπιση της έκτοπης οστεοποίησης (ΕO) σε ασθενείς με κάκωση νωτιαίου μυελού (ΚΝΜ). Στρατηγική αναζήτησης: πραγματοποιήθηκε αναζήτηση σε τρεις βάσεις δεδομένων (PubMed, Web of Science και ScienceDirect), η οποία ξεκίνησε το Δεκέμβριο του 2024. Κριτήρια επιλογής: έγινε επιλογή μόνο τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων μελετών οι οποίες αφορούσαν ασθενείς με κάκωση νωτιαίου μυελού με κίνδυνο εμφάνισης ή ήδη αποδεδειγμένη έκτοπη οστεοποίηση. Εξαγωγή δεδομένων: ένας ανεξάρτητος μελετητής έκανε διαλογή των άρθρων και κατέληξε στα τελικά που περιλαμβάνονται στην παρούσα ανασκόπηση. Όλες οι δυσκολίες που εμφανίστηκαν στη διάρκεια της διαδικασίας αυτής, αντιμετωπίστηκαν από έναν δεύτερο έμπειρο ανεξάρτητο μελετητή. Αποτελέσματα-συζήτηση: Η παρούσα ανασκόπηση περιλαμβάνει 19 μελέτες με συνολικό αριθμό 1.360 συμμετεχόντων. Από αυτούς, το 16% ήταν γυναίκες (n=197) και το 84% άνδρες (n=1.062), εξαιρουμένου του πληθυσμού μίας μελέτης, η οποία δεν προσδιόρισε το φύλο των συμμετεχόντων. Οι παρεμβάσεις που εντοπίστηκαν κατηγοριοποιήθηκαν σε τρεις ομάδες: αυτές που επικεντρώνονται στην πρόληψη, τη θεραπεία και την παρακολούθηση της εξέλιξης της έκτοπης οστεοποίησης (ΕO). Οκτώ από αυτές εξέτασαν προληπτικά μέτρα, όπως η ετιδρονάτη, τα διφωσφονικά, τα αντιπηκτικά και τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ). Οι επόμενες εννέα περιέγραψαν την εφαρμογή της ετιδρονάτης, των ΜΣΑΦ, της ακτινοθεραπείας, της χειρουργικής αφαίρεσης και της φυσικοθεραπείας. Οι τελευταίες δύο αναφέρθηκαν σε μεθόδους παρακολούθησης και πρόβλεψης της ανάπτυξης ΕO, μέσω μέτρησης της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (CRP) και της ταχύτητας καθίζησης ερυθρών (ESR), καθώς και στη δημιουργία ενός προγνωστικού μοντέλου ΕΟ. Συμπεράσματα: Στην πλειοψηφία των μελετών, τα αποτελέσματα των μεθόδων που ανέλυσαν, ήταν θετικά. Η ετιδρονάτη ήταν η δημοφιλέστερη, συνδυάζοντας ενδοφλέβια και στοματική χορήγηση, με προϋπόθεση την έγκαιρη έναρξή της. Η ακτινοθεραπεία και τα ΜΣΑΦ απέδειξαν επίσης τη χρησιμότητά τους. Η χειρουργική αφαίρεση ήταν αποτελεσματική, με την προϋπόθεση ότι όλες οι άλλες συντηρητικές μέθοδοι έχουν αποτύχει. Η φυσικοθεραπεία και τα αντιπηκτικά είχαν επίσης θετικά αποτελέσματα, αλλά απαιτούνται περισσότερες σχετικές έρευνες για να εξακριβωθούν οι κατάλληλες παράμετροί τους. Ωστόσο, τα διφωσφονικά φάνηκε να μην έχουν τα επιθυμητά αποτελέσματα στις αντίστοιχες μελέτες. Το προγνωστικό μοντέλο που δημιουργήθηκε σε μία μελέτη αποτελεί ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο και η παρακολούθηση της εξέλιξης της ΕΟ μέσω μετρήσεων της c-αντιδρώσας πρωτεΐνης και της ταχύτητας καθίζησης ερυθρών αιμοσφαιρίων είναι σίγουρα ωφέλιμη. Παράλληλα, επισημαίνεται ξανά η ανάγκη για περισσότερες μελέτες σχετικές με την πρόληψη και αντιμετώπιση έκτοπων οστεοποιήσεων σε ασθενείς με κάκωση νωτιαίου μυελού, που θα εμπλουτίσουν τις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές.","Introduction: Spinal cord injury (SCI) represents one of the most severe neurological conditions, with significant social and functional consequences. According to the World Health Organization (WHO), approximately 500,000 new cases of SCI are recorded annually worldwide. Heterotopic ossification (HO) is a common complication in patients with SCI, with reported incidence rates ranging between 20% and 30%. Objective: The aim of this review is to analyze the existing literature focusing on the prevention and management of H.O. in patients suffering from SCI. Search Strategy: A literature search was conducted using three databases (PubMed, Web of Science and ScienceDirect), beginning in December 2024. Eligibility Criteria: Only randomized controlled trials involving patients with spinal cord injuries at risk of developing, or with already confirmed, heterotopic ossification were included. Data extraction: An independent reviewer screened and selected the articles that met the inclusion criteria. Any issues encountered during this process were resolved by a second experienced independent reviewer. Results- Discussion: This review includes 19 studies with a total of 1,360 participants. Among them, 16% were female (n=197) and 84% male (n=1,062), excluding the population of a study, which did not specify participants’ gender. The interventions identified were categorized into three groups: those focusing on prevention, treatment, and monitoring of HO progression. Eight of them examined preventive measures, including etidronate, bisphosphonates, anticoagulants and NSAIDs. The following 9 described the application of etidronate, NSAIDs radiotherapy, surgical removal and physiotherapy. The last 2 were referred in methods of monitoring and prediction of the development of H.O, by measuring C-reactive protein (CPR) and erythrocyte sedimentation rate (ESR) to establish a prognostic HO model. Conclusions: In most studies, the analyzed interventions showed positive outcomes. Etidronate was the most commonly used treatment, administered both intravenously and orally, with timely initiation being essential for effectiveness. Radiotherapy and NSAIDs also demonstrated beneficial effects. Surgical excision proved to be effective, but usually used when conservative treatments fail. Physical therapy and anticoagulants led to promising results, though further research is needed to establish optimal parameters. Bisphosphonates, though, had limited effectiveness. The predictive model emerged as a valuable tool, and monitoring HO progression via CRP and ESR measurements is considered beneficial. Finally, the need for additional research on the prevention and treatment of heterotopic ossification in SCI patients is underscored, aiming to expand the range of available therapeutic options."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Πρόληψη και αντιμετώπιση έκτοπων οστεοποιήσεων μετά από κάκωση νωτιαίου μυελού- Βιβλιογραφική ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπιριντζή Σοφία","Birintzi Sofia"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η κάκωση νωτιαίου μυελού (ΚΝΜ) αποτελεί μία από τις πιο σοβαρές νευρολογικές καταστάσεις με σημαντικές κοινωνικές και λειτουργικές συνέπειες. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), περίπου 500.000 νέα περιστατικά ΚΝΜ καταγράφονται κάθε χρόνο παγκοσμίως. Οι έκτοπες οστεοποιήσεις αποτελούν μια συχνή επιπλοκή σε ασθενείς με κάκωση νωτιαίου μυελού, με ποσοστά εμφάνισης που κυμαίνονται μεταξύ 20% και 30%. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι η ανάλυση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας που εστιάζει στην πρόληψη και αντιμετώπιση της έκτοπης οστεοποίησης (ΕO) σε ασθενείς με κάκωση νωτιαίου μυελού (ΚΝΜ). Στρατηγική αναζήτησης: πραγματοποιήθηκε αναζήτηση σε τρεις βάσεις δεδομένων (PubMed, Web of Science και ScienceDirect), η οποία ξεκίνησε το Δεκέμβριο του 2024. Κριτήρια επιλογής: έγινε επιλογή μόνο τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων μελετών οι οποίες αφορούσαν ασθενείς με κάκωση νωτιαίου μυελού με κίνδυνο εμφάνισης ή ήδη αποδεδειγμένη έκτοπη οστεοποίηση. Εξαγωγή δεδομένων: ένας ανεξάρτητος μελετητής έκανε διαλογή των άρθρων και κατέληξε στα τελικά που περιλαμβάνονται στην παρούσα ανασκόπηση. Όλες οι δυσκολίες που εμφανίστηκαν στη διάρκεια της διαδικασίας αυτής, αντιμετωπίστηκαν από έναν δεύτερο έμπειρο ανεξάρτητο μελετητή. Αποτελέσματα-συζήτηση: Η παρούσα ανασκόπηση περιλαμβάνει 19 μελέτες με συνολικό αριθμό 1.360 συμμετεχόντων. Από αυτούς, το 16% ήταν γυναίκες (n=197) και το 84% άνδρες (n=1.062), εξαιρουμένου του πληθυσμού μίας μελέτης, η οποία δεν προσδιόρισε το φύλο των συμμετεχόντων. Οι παρεμβάσεις που εντοπίστηκαν κατηγοριοποιήθηκαν σε τρεις ομάδες: αυτές που επικεντρώνονται στην πρόληψη, τη θεραπεία και την παρακολούθηση της εξέλιξης της έκτοπης οστεοποίησης (ΕO). Οκτώ από αυτές εξέτασαν προληπτικά μέτρα, όπως η ετιδρονάτη, τα διφωσφονικά, τα αντιπηκτικά και τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ). Οι επόμενες εννέα περιέγραψαν την εφαρμογή της ετιδρονάτης, των ΜΣΑΦ, της ακτινοθεραπείας, της χειρουργικής αφαίρεσης και της φυσικοθεραπείας. Οι τελευταίες δύο αναφέρθηκαν σε μεθόδους παρακολούθησης και πρόβλεψης της ανάπτυξης ΕO, μέσω μέτρησης της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (CRP) και της ταχύτητας καθίζησης ερυθρών (ESR), καθώς και στη δημιουργία ενός προγνωστικού μοντέλου ΕΟ. Συμπεράσματα: Στην πλειοψηφία των μελετών, τα αποτελέσματα των μεθόδων που ανέλυσαν, ήταν θετικά. Η ετιδρονάτη ήταν η δημοφιλέστερη, συνδυάζοντας ενδοφλέβια και στοματική χορήγηση, με προϋπόθεση την έγκαιρη έναρξή της. Η ακτινοθεραπεία και τα ΜΣΑΦ απέδειξαν επίσης τη χρησιμότητά τους. Η χειρουργική αφαίρεση ήταν αποτελεσματική, με την προϋπόθεση ότι όλες οι άλλες συντηρητικές μέθοδοι έχουν αποτύχει. Η φυσικοθεραπεία και τα αντιπηκτικά είχαν επίσης θετικά αποτελέσματα, αλλά απαιτούνται περισσότερες σχετικές έρευνες για να εξακριβωθούν οι κατάλληλες παράμετροί τους. Ωστόσο, τα διφωσφονικά φάνηκε να μην έχουν τα επιθυμητά αποτελέσματα στις αντίστοιχες μελέτες. Το προγνωστικό μοντέλο που δημιουργήθηκε σε μία μελέτη αποτελεί ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο και η παρακολούθηση της εξέλιξης της ΕΟ μέσω μετρήσεων της c-αντιδρώσας πρωτεΐνης και της ταχύτητας καθίζησης ερυθρών αιμοσφαιρίων είναι σίγουρα ωφέλιμη. Παράλληλα, επισημαίνεται ξανά η ανάγκη για περισσότερες μελέτες σχετικές με την πρόληψη και αντιμετώπιση έκτοπων οστεοποιήσεων σε ασθενείς με κάκωση νωτιαίου μυελού, που θα εμπλουτίσουν τις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές.","Introduction: Spinal cord injury (SCI) represents one of the most severe neurological conditions, with significant social and functional consequences. According to the World Health Organization (WHO), approximately 500,000 new cases of SCI are recorded annually worldwide. Heterotopic ossification (HO) is a common complication in patients with SCI, with reported incidence rates ranging between 20% and 30%. Objective: The aim of this review is to analyze the existing literature focusing on the prevention and management of H.O. in patients suffering from SCI. Search Strategy: A literature search was conducted using three databases (PubMed, Web of Science and ScienceDirect), beginning in December 2024. Eligibility Criteria: Only randomized controlled trials involving patients with spinal cord injuries at risk of developing, or with already confirmed, heterotopic ossification were included. Data extraction: An independent reviewer screened and selected the articles that met the inclusion criteria. Any issues encountered during this process were resolved by a second experienced independent reviewer. Results- Discussion: This review includes 19 studies with a total of 1,360 participants. Among them, 16% were female (n=197) and 84% male (n=1,062), excluding the population of a study, which did not specify participants’ gender. The interventions identified were categorized into three groups: those focusing on prevention, treatment, and monitoring of HO progression. Eight of them examined preventive measures, including etidronate, bisphosphonates, anticoagulants and NSAIDs. The following 9 described the application of etidronate, NSAIDs radiotherapy, surgical removal and physiotherapy. The last 2 were referred in methods of monitoring and prediction of the development of H.O, by measuring C-reactive protein (CPR) and erythrocyte sedimentation rate (ESR) to establish a prognostic HO model. Conclusions: In most studies, the analyzed interventions showed positive outcomes. Etidronate was the most commonly used treatment, administered both intravenously and orally, with timely initiation being essential for effectiveness. Radiotherapy and NSAIDs also demonstrated beneficial effects. Surgical excision proved to be effective, but usually used when conservative treatments fail. Physical therapy and anticoagulants led to promising results, though further research is needed to establish optimal parameters. Bisphosphonates, though, had limited effectiveness. The predictive model emerged as a valuable tool, and monitoring HO progression via CRP and ESR measurements is considered beneficial. Finally, the need for additional research on the prevention and treatment of heterotopic ossification in SCI patients is underscored, aiming to expand the range of available therapeutic options."],"dc:identifier":["uoadl:5302232","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5302232"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Πρόληψη και αντιμετώπιση έκτοπων οστεοποιήσεων μετά από κάκωση νωτιαίου μυελού- Βιβλιογραφική ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:31Z"}