{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5302357"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5302357","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η χρήση της Επαυξημένης Πραγματικότητας στη Διδασκαλία της Βιολογίας","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη συμβολή της τεχνολογίας Επαυξημένης Πραγματικότητας (Augmented Reality – AR) στη διδασκαλία της Βιολογίας και ειδικότερα στην κατανόηση της ενότητας του κυκλοφορικού συστήματος στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Ο βασικός στόχος της έρευνας ήταν να διερευνηθεί κατά πόσο η χρήση της AR επηρεάζει τη μαθησιακή επίδοση, το ενδιαφέρον και την αντιλαμβανόμενη κατανόηση των μαθητών/μαθητριών σε σύγκριση με τη διδακτική προσέγγιση χωρίς τη χρήση της συγκεκριμένης τεχνολογίας. Η εργασία βασίστηκε αρχικά σε εκτενή βιβλιογραφική έρευνα, μέσω της οποίας αναδείχθηκαν τα πλεονεκτήματα και οι περιορισμοί της AR ως εργαλείου μάθησης, καθώς και οι δυνατότητές της στις επιστήμες της φύσης και ειδικότερα στη Βιολογία. Η ανασκόπηση αυτή λειτούργησε ως θεμέλιο για τη διαμόρφωση του ερευνητικού πλαισίου και την ερμηνεία των ευρημάτων. Η εμπειρική έρευνα υλοποιήθηκε με τη συμμετοχή τεσσάρων τμημάτων ενός σχολείου της Αττικής και περιλάμβανε τη χρήση ερωτηματολογίου και φύλλου εργασίας, ενώ η ανάλυση των δεδομένων έγινε μέσω στατιστικών ελέγχων στο SPSS. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η χρήση της AR ενίσχυσε σημαντικά το ενδιαφέρον των μαθητών/μαθητριών για το μάθημα της Βιολογίας, με τη διαφορά σε σύγκριση με την παραδοσιακή μέθοδο να είναι στατιστικά σημαντική. Οι συμμετέχοντες αξιολόγησαν θετικά την εμπειρία ως ελκυστική, καινοτόμα και προσαρμοσμένη στις σύγχρονες μαθησιακές τους ανάγκες. Ωστόσο, δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική βελτίωση στη μαθησιακή επίδοση των μαθητών/μαθητριών που διδάχθηκαν με τη χρήση της AR σε σύγκριση με εκείνους που παρακολούθησαν το μάθημα μέσω παραδοσιακής προσέγγισης, σημειώνοντας μάλιστα σε αυτή την περίπτωση κατά μέσο όρο υψηλότερη βαθμολογία, χωρίς ωστόσο στατιστική σημαντικότητα. Επιπλέον, οι αναφορές των μαθητών/μαθητριών ως προς την αντιλαμβανόμενη κατανόηση και το ενδιαφέρον για την AR δεν συσχετίστηκαν με τη γνωστική τους απόδοση, γεγονός που ενδέχεται να συνδέεται με το φαινόμενο της “ψευδαίσθησης μάθησης”, όπου η ευχάριστη εμπειρία δεν συνεπάγεται απαραίτητα ουσιαστική γνωστική αφομοίωση. Η παρούσα μελέτη αναδεικνύει ότι, παρότι η AR προσφέρει ένα ισχυρό εργαλείο ενίσχυσης της συναισθηματικής εμπλοκής, δεν εγγυάται από μόνη της τη βελτίωση της μαθησιακής επίδοσης. Η αποτελεσματική αξιοποίησή της προϋποθέτει κατάλληλη καθοδήγηση, εξοικείωση των μαθητών/μαθητριών με την τεχνολογία και συνδυασμό με παιδαγωγικά τεκμηριωμένες διδακτικές πρακτικές. Η εργασία καταλήγει σε προτάσεις για μελλοντική έρευνα, τονίζοντας τη σημασία της μακροχρόνιας εφαρμογής, της επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών και της ποιοτικής διερεύνησης των μαθητικών εμπειριών, ώστε να αξιοποιηθεί ουσιαστικά το δυναμικό της AR στη διδασκαλία των φυσικών επιστημών.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη συμβολή της τεχνολογίας Επαυξημένης Πραγματικότητας (Augmented Reality – AR) στη διδασκαλία της Βιολογίας και ειδικότερα στην κατανόηση της ενότητας του κυκλοφορικού συστήματος στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Ο βασικός στόχος της έρευνας ήταν να διερευνηθεί κατά πόσο η χρήση της AR επηρεάζει τη μαθησιακή επίδοση, το ενδιαφέρον και την αντιλαμβανόμενη κατανόηση των μαθητών/μαθητριών σε σύγκριση με τη διδακτική προσέγγιση χωρίς τη χρήση της συγκεκριμένης τεχνολογίας. Η εργασία βασίστηκε αρχικά σε εκτενή βιβλιογραφική έρευνα, μέσω της οποίας αναδείχθηκαν τα πλεονεκτήματα και οι περιορισμοί της AR ως εργαλείου μάθησης, καθώς και οι δυνατότητές της στις επιστήμες της φύσης και ειδικότερα στη Βιολογία. Η ανασκόπηση αυτή λειτούργησε ως θεμέλιο για τη διαμόρφωση του ερευνητικού πλαισίου και την ερμηνεία των ευρημάτων. Η εμπειρική έρευνα υλοποιήθηκε με τη συμμετοχή τεσσάρων τμημάτων ενός σχολείου της Αττικής και περιλάμβανε τη χρήση ερωτηματολογίου και φύλλου εργασίας, ενώ η ανάλυση των δεδομένων έγινε μέσω στατιστικών ελέγχων στο SPSS. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η χρήση της AR ενίσχυσε σημαντικά το ενδιαφέρον των μαθητών/μαθητριών για το μάθημα της Βιολογίας, με τη διαφορά σε σύγκριση με την παραδοσιακή μέθοδο να είναι στατιστικά σημαντική. Οι συμμετέχοντες αξιολόγησαν θετικά την εμπειρία ως ελκυστική, καινοτόμα και προσαρμοσμένη στις σύγχρονες μαθησιακές τους ανάγκες. Ωστόσο, δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική βελτίωση στη μαθησιακή επίδοση των μαθητών/μαθητριών που διδάχθηκαν με τη χρήση της AR σε σύγκριση με εκείνους που παρακολούθησαν το μάθημα μέσω παραδοσιακής προσέγγισης, σημειώνοντας μάλιστα σε αυτή την περίπτωση κατά μέσο όρο υψηλότερη βαθμολογία, χωρίς ωστόσο στατιστική σημαντικότητα. Επιπλέον, οι αναφορές των μαθητών/μαθητριών ως προς την αντιλαμβανόμενη κατανόηση και το ενδιαφέρον για την AR δεν συσχετίστηκαν με τη γνωστική τους απόδοση, γεγονός που ενδέχεται να συνδέεται με το φαινόμενο της “ψευδαίσθησης μάθησης”, όπου η ευχάριστη εμπειρία δεν συνεπάγεται απαραίτητα ουσιαστική γνωστική αφομοίωση. Η παρούσα μελέτη αναδεικνύει ότι, παρότι η AR προσφέρει ένα ισχυρό εργαλείο ενίσχυσης της συναισθηματικής εμπλοκής, δεν εγγυάται από μόνη της τη βελτίωση της μαθησιακής επίδοσης. Η αποτελεσματική αξιοποίησή της προϋποθέτει κατάλληλη καθοδήγηση, εξοικείωση των μαθητών/μαθητριών με την τεχνολογία και συνδυασμό με παιδαγωγικά τεκμηριωμένες διδακτικές πρακτικές. Η εργασία καταλήγει σε προτάσεις για μελλοντική έρευνα, τονίζοντας τη σημασία της μακροχρόνιας εφαρμογής, της επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών και της ποιοτικής διερεύνησης των μαθητικών εμπειριών, ώστε να αξιοποιηθεί ουσιαστικά το δυναμικό της AR στη διδασκαλία των φυσικών επιστημών.","abstract_has_math":false,"creators":["Λαλούση Αντωνία","Lalousi Antonia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:31Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5302357"],"render_values":[{"text":"uoadl:5302357","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5302357","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5302357","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5302357","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λαλούση Αντωνία","Lalousi Antonia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5302357","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5302357"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη συμβολή της τεχνολογίας Επαυξημένης Πραγματικότητας (Augmented Reality – AR) στη διδασκαλία της Βιολογίας και ειδικότερα στην κατανόηση της ενότητας του κυκλοφορικού συστήματος στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Ο βασικός στόχος της έρευνας ήταν να διερευνηθεί κατά πόσο η χρήση της AR επηρεάζει τη μαθησιακή επίδοση, το ενδιαφέρον και την αντιλαμβανόμενη κατανόηση των μαθητών/μαθητριών σε σύγκριση με τη διδακτική προσέγγιση χωρίς τη χρήση της συγκεκριμένης τεχνολογίας. Η εργασία βασίστηκε αρχικά σε εκτενή βιβλιογραφική έρευνα, μέσω της οποίας αναδείχθηκαν τα πλεονεκτήματα και οι περιορισμοί της AR ως εργαλείου μάθησης, καθώς και οι δυνατότητές της στις επιστήμες της φύσης και ειδικότερα στη Βιολογία. Η ανασκόπηση αυτή λειτούργησε ως θεμέλιο για τη διαμόρφωση του ερευνητικού πλαισίου και την ερμηνεία των ευρημάτων. Η εμπειρική έρευνα υλοποιήθηκε με τη συμμετοχή τεσσάρων τμημάτων ενός σχολείου της Αττικής και περιλάμβανε τη χρήση ερωτηματολογίου και φύλλου εργασίας, ενώ η ανάλυση των δεδομένων έγινε μέσω στατιστικών ελέγχων στο SPSS. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η χρήση της AR ενίσχυσε σημαντικά το ενδιαφέρον των μαθητών/μαθητριών για το μάθημα της Βιολογίας, με τη διαφορά σε σύγκριση με την παραδοσιακή μέθοδο να είναι στατιστικά σημαντική. Οι συμμετέχοντες αξιολόγησαν θετικά την εμπειρία ως ελκυστική, καινοτόμα και προσαρμοσμένη στις σύγχρονες μαθησιακές τους ανάγκες. Ωστόσο, δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική βελτίωση στη μαθησιακή επίδοση των μαθητών/μαθητριών που διδάχθηκαν με τη χρήση της AR σε σύγκριση με εκείνους που παρακολούθησαν το μάθημα μέσω παραδοσιακής προσέγγισης, σημειώνοντας μάλιστα σε αυτή την περίπτωση κατά μέσο όρο υψηλότερη βαθμολογία, χωρίς ωστόσο στατιστική σημαντικότητα. Επιπλέον, οι αναφορές των μαθητών/μαθητριών ως προς την αντιλαμβανόμενη κατανόηση και το ενδιαφέρον για την AR δεν συσχετίστηκαν με τη γνωστική τους απόδοση, γεγονός που ενδέχεται να συνδέεται με το φαινόμενο της “ψευδαίσθησης μάθησης”, όπου η ευχάριστη εμπειρία δεν συνεπάγεται απαραίτητα ουσιαστική γνωστική αφομοίωση. Η παρούσα μελέτη αναδεικνύει ότι, παρότι η AR προσφέρει ένα ισχυρό εργαλείο ενίσχυσης της συναισθηματικής εμπλοκής, δεν εγγυάται από μόνη της τη βελτίωση της μαθησιακής επίδοσης. Η αποτελεσματική αξιοποίησή της προϋποθέτει κατάλληλη καθοδήγηση, εξοικείωση των μαθητών/μαθητριών με την τεχνολογία και συνδυασμό με παιδαγωγικά τεκμηριωμένες διδακτικές πρακτικές. Η εργασία καταλήγει σε προτάσεις για μελλοντική έρευνα, τονίζοντας τη σημασία της μακροχρόνιας εφαρμογής, της επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών και της ποιοτικής διερεύνησης των μαθητικών εμπειριών, ώστε να αξιοποιηθεί ουσιαστικά το δυναμικό της AR στη διδασκαλία των φυσικών επιστημών.","This thesis explores the contribution of Augmented Reality (AR) technology to Biology education, with a particular focus on the teaching and understanding of the circulatory system in Secondary Education. The main objective of the study was to investigate whether the use of AR affects students’ academic performance, interest, and perceived comprehension compared to a teaching approach that does not incorporate this technology. The study initially relied on an extensive literature review, through which the advantages and limitations of AR as a learning tool were identified, along with its potential applications in science education—particularly in Biology. This theoretical background served as the foundation for shaping the research framework and interpreting the findings. The empirical research was conducted with the participation of four classes from a secondary school in Attica and included the use of questionnaires and a structured worksheet. Data analysis was carried out using statistical tests in SPSS. The results indicated that AR significantly increased students’ interest in Biology, with the difference compared to the traditional method being statistically significant. Participants positively evaluated the experience as engaging, innovative, and aligned with their contemporary learning needs. However, no statistically significant improvement was observed in the academic performance of students taught with AR compared to those taught using traditional methods; in fact, the latter achieved a higher average score, though not significantly. Furthermore, students’ reported levels of perceived comprehension and interest in AR were not correlated with their actual cognitive performance, a finding that may be linked to the phenomenon of the “illusion of learning,” whereby an enjoyable experience does not necessarily equate to meaningful cognitive assimilation. This study highlights that while AR offers a powerful tool for enhancing emotional engagement, it does not, on its own, guarantee improved academic performance. Its effective integration requires proper instructional guidance, student familiarization with the technology, and a combination with pedagogically grounded teaching practices. The thesis concludes with suggestions for future research, emphasizing the importance of long-term implementation, teacher training, and qualitative investigation of student experiences, in order to harness the full potential of AR in science education."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η χρήση της Επαυξημένης Πραγματικότητας στη Διδασκαλία της Βιολογίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λαλούση Αντωνία","Lalousi Antonia"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη συμβολή της τεχνολογίας Επαυξημένης Πραγματικότητας (Augmented Reality – AR) στη διδασκαλία της Βιολογίας και ειδικότερα στην κατανόηση της ενότητας του κυκλοφορικού συστήματος στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Ο βασικός στόχος της έρευνας ήταν να διερευνηθεί κατά πόσο η χρήση της AR επηρεάζει τη μαθησιακή επίδοση, το ενδιαφέρον και την αντιλαμβανόμενη κατανόηση των μαθητών/μαθητριών σε σύγκριση με τη διδακτική προσέγγιση χωρίς τη χρήση της συγκεκριμένης τεχνολογίας. Η εργασία βασίστηκε αρχικά σε εκτενή βιβλιογραφική έρευνα, μέσω της οποίας αναδείχθηκαν τα πλεονεκτήματα και οι περιορισμοί της AR ως εργαλείου μάθησης, καθώς και οι δυνατότητές της στις επιστήμες της φύσης και ειδικότερα στη Βιολογία. Η ανασκόπηση αυτή λειτούργησε ως θεμέλιο για τη διαμόρφωση του ερευνητικού πλαισίου και την ερμηνεία των ευρημάτων. Η εμπειρική έρευνα υλοποιήθηκε με τη συμμετοχή τεσσάρων τμημάτων ενός σχολείου της Αττικής και περιλάμβανε τη χρήση ερωτηματολογίου και φύλλου εργασίας, ενώ η ανάλυση των δεδομένων έγινε μέσω στατιστικών ελέγχων στο SPSS. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η χρήση της AR ενίσχυσε σημαντικά το ενδιαφέρον των μαθητών/μαθητριών για το μάθημα της Βιολογίας, με τη διαφορά σε σύγκριση με την παραδοσιακή μέθοδο να είναι στατιστικά σημαντική. Οι συμμετέχοντες αξιολόγησαν θετικά την εμπειρία ως ελκυστική, καινοτόμα και προσαρμοσμένη στις σύγχρονες μαθησιακές τους ανάγκες. Ωστόσο, δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική βελτίωση στη μαθησιακή επίδοση των μαθητών/μαθητριών που διδάχθηκαν με τη χρήση της AR σε σύγκριση με εκείνους που παρακολούθησαν το μάθημα μέσω παραδοσιακής προσέγγισης, σημειώνοντας μάλιστα σε αυτή την περίπτωση κατά μέσο όρο υψηλότερη βαθμολογία, χωρίς ωστόσο στατιστική σημαντικότητα. Επιπλέον, οι αναφορές των μαθητών/μαθητριών ως προς την αντιλαμβανόμενη κατανόηση και το ενδιαφέρον για την AR δεν συσχετίστηκαν με τη γνωστική τους απόδοση, γεγονός που ενδέχεται να συνδέεται με το φαινόμενο της “ψευδαίσθησης μάθησης”, όπου η ευχάριστη εμπειρία δεν συνεπάγεται απαραίτητα ουσιαστική γνωστική αφομοίωση. Η παρούσα μελέτη αναδεικνύει ότι, παρότι η AR προσφέρει ένα ισχυρό εργαλείο ενίσχυσης της συναισθηματικής εμπλοκής, δεν εγγυάται από μόνη της τη βελτίωση της μαθησιακής επίδοσης. Η αποτελεσματική αξιοποίησή της προϋποθέτει κατάλληλη καθοδήγηση, εξοικείωση των μαθητών/μαθητριών με την τεχνολογία και συνδυασμό με παιδαγωγικά τεκμηριωμένες διδακτικές πρακτικές. Η εργασία καταλήγει σε προτάσεις για μελλοντική έρευνα, τονίζοντας τη σημασία της μακροχρόνιας εφαρμογής, της επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών και της ποιοτικής διερεύνησης των μαθητικών εμπειριών, ώστε να αξιοποιηθεί ουσιαστικά το δυναμικό της AR στη διδασκαλία των φυσικών επιστημών.","This thesis explores the contribution of Augmented Reality (AR) technology to Biology education, with a particular focus on the teaching and understanding of the circulatory system in Secondary Education. The main objective of the study was to investigate whether the use of AR affects students’ academic performance, interest, and perceived comprehension compared to a teaching approach that does not incorporate this technology. The study initially relied on an extensive literature review, through which the advantages and limitations of AR as a learning tool were identified, along with its potential applications in science education—particularly in Biology. This theoretical background served as the foundation for shaping the research framework and interpreting the findings. The empirical research was conducted with the participation of four classes from a secondary school in Attica and included the use of questionnaires and a structured worksheet. Data analysis was carried out using statistical tests in SPSS. The results indicated that AR significantly increased students’ interest in Biology, with the difference compared to the traditional method being statistically significant. Participants positively evaluated the experience as engaging, innovative, and aligned with their contemporary learning needs. However, no statistically significant improvement was observed in the academic performance of students taught with AR compared to those taught using traditional methods; in fact, the latter achieved a higher average score, though not significantly. Furthermore, students’ reported levels of perceived comprehension and interest in AR were not correlated with their actual cognitive performance, a finding that may be linked to the phenomenon of the “illusion of learning,” whereby an enjoyable experience does not necessarily equate to meaningful cognitive assimilation. This study highlights that while AR offers a powerful tool for enhancing emotional engagement, it does not, on its own, guarantee improved academic performance. Its effective integration requires proper instructional guidance, student familiarization with the technology, and a combination with pedagogically grounded teaching practices. The thesis concludes with suggestions for future research, emphasizing the importance of long-term implementation, teacher training, and qualitative investigation of student experiences, in order to harness the full potential of AR in science education."],"dc:identifier":["uoadl:5302357","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5302357"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Η χρήση της Επαυξημένης Πραγματικότητας στη Διδασκαλία της Βιολογίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:31Z"}