{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5303012"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5303012","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αιματολογική τοξικότητα απο το Osimertinib: Παρουσίαση περιστατικών και ανασκόπηση βιβλιογραφίας","abstract":"Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι ο δεύτερος πιο συχνός καρκίνος παγκοσμίως και αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου από καρκίνο. Οι γνώσεις μας στο πεδίο του καρκίνου του πνεύμονα τα τελευταία χρόνια εξελίσσονται ραγδαία με επακόλουθο την συνεχή ανάπτυξη καινούργιων φαρμάκων που αυξάνουν τις θεραπευτικές μας επιλογές. Ο καρκίνος του πνεύμονα ταξινομείται μορφολογικά στο μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα (NSCLC) και στο μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα (SCLC). Ο NSCLC διαχωρίζεται σε τρείς κύριους ιστολογικούς τύπους: αδενοκαρκίνωμα, πλακώδες καρκίνωμα και καρκίνωμα εκ μεγάλων κυττάρων. Περαιτέρω ταξινόμηση των ασθενών με NSCLC γίνεται σύμφωνα με το μοριακό προφίλ του όγκου. Πλέον ο μοριακός έλεγχος καθίσταται απαραίτητος και ιδανικά θα πρέπει να ολοκληρώνεται πριν την λήψη θεραπευτικών αποφάσεων. Το γεγονός αυτό δείχνει πόσο έχει αλλάξει η κλινική πρακτική στον καρκίνο του πνεύμονα όταν μόλις δύο δεκαετίες πριν οι ασθενείς διαχωρίζονταν και θεραπεύονταν αποκλειστικά βάση της μορφολογίας τους σε NSCLC και SCLC. Οι μεταλλάξεις στα εξόνια 19 και 21 του epidermal growth factor receptor (EGFR) ανευρίσκονται περίπου στο 30% του ασιατικού πληθυσμού με NSCLC και στο 20% του αντίστοιχου καυκάσιου πληθυσμού. Το osimertinib είναι ένας EGFR αναστολέας τρίτης γενιάς με δραστικότητα έναντι των μεταλλάξεων EGFR στα εξόνια 19 και 21 αλλά και έναντι της δευτερογενούς μετάλλαξης αντίστασης T790M. Η αρχική έγκριση του osimertinib αφορούσε ασθενείς με μεταστατικό EGFR-mutated NSCLC και επίκτητη μετάλλαξη T790M έπειτα από πρόοδο νόσου σε προηγούμενης γενιάς EGFR TKIs. Πλέον το osimertinib έχει ένδειξη στην επικουρική και 1η γραμμή θεραπείας. Η παρούσα εργασία μελέτησε αναδρομικά δεδομένα 68 ασθενών από το Ογκολογικό Κέντρο Τράπεζας Κύπρου που έλαβαν osimertinib ως επικουρική, 1η ή μεταγενέστερη γραμμή θεραπείας. Πραγματοποιήθηκε ανάλυση των δεδομένων που αφορούν την αιματολογική τοξικότητα. Φάνηκε ότι τα ποσοστά εμφάνισης αιματολογικής τοξικότητας από το osimertinib είναι υψηλά, αλλά σπάνια απαιτείται παρέμβαση.","abstract_html":"Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι ο δεύτερος πιο συχνός καρκίνος παγκοσμίως και αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου από καρκίνο. Οι γνώσεις μας στο πεδίο του καρκίνου του πνεύμονα τα τελευταία χρόνια εξελίσσονται ραγδαία με επακόλουθο την συνεχή ανάπτυξη καινούργιων φαρμάκων που αυξάνουν τις θεραπευτικές μας επιλογές. Ο καρκίνος του πνεύμονα ταξινομείται μορφολογικά στο μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα (NSCLC) και στο μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα (SCLC). Ο NSCLC διαχωρίζεται σε τρείς κύριους ιστολογικούς τύπους: αδενοκαρκίνωμα, πλακώδες καρκίνωμα και καρκίνωμα εκ μεγάλων κυττάρων. Περαιτέρω ταξινόμηση των ασθενών με NSCLC γίνεται σύμφωνα με το μοριακό προφίλ του όγκου. Πλέον ο μοριακός έλεγχος καθίσταται απαραίτητος και ιδανικά θα πρέπει να ολοκληρώνεται πριν την λήψη θεραπευτικών αποφάσεων. Το γεγονός αυτό δείχνει πόσο έχει αλλάξει η κλινική πρακτική στον καρκίνο του πνεύμονα όταν μόλις δύο δεκαετίες πριν οι ασθενείς διαχωρίζονταν και θεραπεύονταν αποκλειστικά βάση της μορφολογίας τους σε NSCLC και SCLC. Οι μεταλλάξεις στα εξόνια 19 και 21 του epidermal growth factor receptor (EGFR) ανευρίσκονται περίπου στο 30% του ασιατικού πληθυσμού με NSCLC και στο 20% του αντίστοιχου καυκάσιου πληθυσμού. Το osimertinib είναι ένας EGFR αναστολέας τρίτης γενιάς με δραστικότητα έναντι των μεταλλάξεων EGFR στα εξόνια 19 και 21 αλλά και έναντι της δευτερογενούς μετάλλαξης αντίστασης T790M. Η αρχική έγκριση του osimertinib αφορούσε ασθενείς με μεταστατικό EGFR-mutated NSCLC και επίκτητη μετάλλαξη T790M έπειτα από πρόοδο νόσου σε προηγούμενης γενιάς EGFR TKIs. Πλέον το osimertinib έχει ένδειξη στην επικουρική και 1η γραμμή θεραπείας. Η παρούσα εργασία μελέτησε αναδρομικά δεδομένα 68 ασθενών από το Ογκολογικό Κέντρο Τράπεζας Κύπρου που έλαβαν osimertinib ως επικουρική, 1η ή μεταγενέστερη γραμμή θεραπείας. Πραγματοποιήθηκε ανάλυση των δεδομένων που αφορούν την αιματολογική τοξικότητα. Φάνηκε ότι τα ποσοστά εμφάνισης αιματολογικής τοξικότητας από το osimertinib είναι υψηλά, αλλά σπάνια απαιτείται παρέμβαση.","abstract_has_math":false,"creators":["Αδάμου Βασιλική","Adamou Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:35Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5303012"],"render_values":[{"text":"uoadl:5303012","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303012","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303012","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5303012","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αδάμου Βασιλική","Adamou Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5303012","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303012"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι ο δεύτερος πιο συχνός καρκίνος παγκοσμίως και αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου από καρκίνο. Οι γνώσεις μας στο πεδίο του καρκίνου του πνεύμονα τα τελευταία χρόνια εξελίσσονται ραγδαία με επακόλουθο την συνεχή ανάπτυξη καινούργιων φαρμάκων που αυξάνουν τις θεραπευτικές μας επιλογές. Ο καρκίνος του πνεύμονα ταξινομείται μορφολογικά στο μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα (NSCLC) και στο μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα (SCLC). Ο NSCLC διαχωρίζεται σε τρείς κύριους ιστολογικούς τύπους: αδενοκαρκίνωμα, πλακώδες καρκίνωμα και καρκίνωμα εκ μεγάλων κυττάρων. Περαιτέρω ταξινόμηση των ασθενών με NSCLC γίνεται σύμφωνα με το μοριακό προφίλ του όγκου. Πλέον ο μοριακός έλεγχος καθίσταται απαραίτητος και ιδανικά θα πρέπει να ολοκληρώνεται πριν την λήψη θεραπευτικών αποφάσεων. Το γεγονός αυτό δείχνει πόσο έχει αλλάξει η κλινική πρακτική στον καρκίνο του πνεύμονα όταν μόλις δύο δεκαετίες πριν οι ασθενείς διαχωρίζονταν και θεραπεύονταν αποκλειστικά βάση της μορφολογίας τους σε NSCLC και SCLC. Οι μεταλλάξεις στα εξόνια 19 και 21 του epidermal growth factor receptor (EGFR) ανευρίσκονται περίπου στο 30% του ασιατικού πληθυσμού με NSCLC και στο 20% του αντίστοιχου καυκάσιου πληθυσμού. Το osimertinib είναι ένας EGFR αναστολέας τρίτης γενιάς με δραστικότητα έναντι των μεταλλάξεων EGFR στα εξόνια 19 και 21 αλλά και έναντι της δευτερογενούς μετάλλαξης αντίστασης T790M. Η αρχική έγκριση του osimertinib αφορούσε ασθενείς με μεταστατικό EGFR-mutated NSCLC και επίκτητη μετάλλαξη T790M έπειτα από πρόοδο νόσου σε προηγούμενης γενιάς EGFR TKIs. Πλέον το osimertinib έχει ένδειξη στην επικουρική και 1η γραμμή θεραπείας. Η παρούσα εργασία μελέτησε αναδρομικά δεδομένα 68 ασθενών από το Ογκολογικό Κέντρο Τράπεζας Κύπρου που έλαβαν osimertinib ως επικουρική, 1η ή μεταγενέστερη γραμμή θεραπείας. Πραγματοποιήθηκε ανάλυση των δεδομένων που αφορούν την αιματολογική τοξικότητα. Φάνηκε ότι τα ποσοστά εμφάνισης αιματολογικής τοξικότητας από το osimertinib είναι υψηλά, αλλά σπάνια απαιτείται παρέμβαση.","Lung cancer is the second most common cancer worldwide and the leading cause of cancer death. Our knowledge regarding lung cancer has increased rapidly over the last two decades, resulting in the continuous development of new drugs and the expansion of our treatment options. Lung cancer is morphologically classified into non-small cell lung cancer (NSCLC) and small cell lung cancer (SCLC). NSCLC is divided into three main histological types: adenocarcinoma, squamous cell carcinoma, and large cell carcinoma. Further classification of patients with NSCLC is done according to the molecular profile of the tumor. Molecular testing is now essential and ideally should be completed before making treatment decisions. This shows how much clinical practice in lung cancer has changed when just two decades ago, patients were divided and treated solely based on their morphology into NSCLC and SCLC. Mutations in exons 19 and 21 of the epidermal growth factor receptor (EGFR) are found in approximately 30% of the Asian population with NSCLC and in 20% of the corresponding Caucasian population. Osimertinib is a third-generation EGFR inhibitor that is active against EGFR mutations in exons 19 and 21 as well as against the secondary resistance mutation T790M. The initial approval of osimertinib concerned patients with metastatic EGFR-mutated NSCLC and acquired T790M mutation after disease progression on previous-generation EGFR TKIs. Osimertinib is now indicated in the adjuvant and 1st-line treatment. The present study retrospectively collected data from 68 patients from the Bank of Cyprus Oncology Centre who received osimertinib as adjuvant, 1st or later line of treatment. An analysis of the data on haematological toxicity was performed. It was shown that the incidence rates of haematological toxicity from osimertinib are high but rarely require intervention."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αιματολογική τοξικότητα απο το Osimertinib: Παρουσίαση περιστατικών και ανασκόπηση βιβλιογραφίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αδάμου Βασιλική","Adamou Vasiliki"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι ο δεύτερος πιο συχνός καρκίνος παγκοσμίως και αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου από καρκίνο. Οι γνώσεις μας στο πεδίο του καρκίνου του πνεύμονα τα τελευταία χρόνια εξελίσσονται ραγδαία με επακόλουθο την συνεχή ανάπτυξη καινούργιων φαρμάκων που αυξάνουν τις θεραπευτικές μας επιλογές. Ο καρκίνος του πνεύμονα ταξινομείται μορφολογικά στο μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα (NSCLC) και στο μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα (SCLC). Ο NSCLC διαχωρίζεται σε τρείς κύριους ιστολογικούς τύπους: αδενοκαρκίνωμα, πλακώδες καρκίνωμα και καρκίνωμα εκ μεγάλων κυττάρων. Περαιτέρω ταξινόμηση των ασθενών με NSCLC γίνεται σύμφωνα με το μοριακό προφίλ του όγκου. Πλέον ο μοριακός έλεγχος καθίσταται απαραίτητος και ιδανικά θα πρέπει να ολοκληρώνεται πριν την λήψη θεραπευτικών αποφάσεων. Το γεγονός αυτό δείχνει πόσο έχει αλλάξει η κλινική πρακτική στον καρκίνο του πνεύμονα όταν μόλις δύο δεκαετίες πριν οι ασθενείς διαχωρίζονταν και θεραπεύονταν αποκλειστικά βάση της μορφολογίας τους σε NSCLC και SCLC. Οι μεταλλάξεις στα εξόνια 19 και 21 του epidermal growth factor receptor (EGFR) ανευρίσκονται περίπου στο 30% του ασιατικού πληθυσμού με NSCLC και στο 20% του αντίστοιχου καυκάσιου πληθυσμού. Το osimertinib είναι ένας EGFR αναστολέας τρίτης γενιάς με δραστικότητα έναντι των μεταλλάξεων EGFR στα εξόνια 19 και 21 αλλά και έναντι της δευτερογενούς μετάλλαξης αντίστασης T790M. Η αρχική έγκριση του osimertinib αφορούσε ασθενείς με μεταστατικό EGFR-mutated NSCLC και επίκτητη μετάλλαξη T790M έπειτα από πρόοδο νόσου σε προηγούμενης γενιάς EGFR TKIs. Πλέον το osimertinib έχει ένδειξη στην επικουρική και 1η γραμμή θεραπείας. Η παρούσα εργασία μελέτησε αναδρομικά δεδομένα 68 ασθενών από το Ογκολογικό Κέντρο Τράπεζας Κύπρου που έλαβαν osimertinib ως επικουρική, 1η ή μεταγενέστερη γραμμή θεραπείας. Πραγματοποιήθηκε ανάλυση των δεδομένων που αφορούν την αιματολογική τοξικότητα. Φάνηκε ότι τα ποσοστά εμφάνισης αιματολογικής τοξικότητας από το osimertinib είναι υψηλά, αλλά σπάνια απαιτείται παρέμβαση.","Lung cancer is the second most common cancer worldwide and the leading cause of cancer death. Our knowledge regarding lung cancer has increased rapidly over the last two decades, resulting in the continuous development of new drugs and the expansion of our treatment options. Lung cancer is morphologically classified into non-small cell lung cancer (NSCLC) and small cell lung cancer (SCLC). NSCLC is divided into three main histological types: adenocarcinoma, squamous cell carcinoma, and large cell carcinoma. Further classification of patients with NSCLC is done according to the molecular profile of the tumor. Molecular testing is now essential and ideally should be completed before making treatment decisions. This shows how much clinical practice in lung cancer has changed when just two decades ago, patients were divided and treated solely based on their morphology into NSCLC and SCLC. Mutations in exons 19 and 21 of the epidermal growth factor receptor (EGFR) are found in approximately 30% of the Asian population with NSCLC and in 20% of the corresponding Caucasian population. Osimertinib is a third-generation EGFR inhibitor that is active against EGFR mutations in exons 19 and 21 as well as against the secondary resistance mutation T790M. The initial approval of osimertinib concerned patients with metastatic EGFR-mutated NSCLC and acquired T790M mutation after disease progression on previous-generation EGFR TKIs. Osimertinib is now indicated in the adjuvant and 1st-line treatment. The present study retrospectively collected data from 68 patients from the Bank of Cyprus Oncology Centre who received osimertinib as adjuvant, 1st or later line of treatment. An analysis of the data on haematological toxicity was performed. It was shown that the incidence rates of haematological toxicity from osimertinib are high but rarely require intervention."],"dc:identifier":["uoadl:5303012","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303012"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αιματολογική τοξικότητα απο το Osimertinib: Παρουσίαση περιστατικών και ανασκόπηση βιβλιογραφίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:35Z"}