{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5303015"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5303015","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η αποτελεσματικότητα της φυσικοθεραπείας με τηλε-αποκατάσταση σε ασθενείς με xρόνιο oσφυϊκό πόνο","abstract":"Εισαγωγή: Η χρόνια μη ειδική οσφυαλγία αποτελεί παγκοσμίως μια από τις πιο συχνές αιτίες πόνου και λειτουργικής ανικανότητας σε ενήλικες. Η αναγκαιότητα πρόσβασης σε ασφαλείς και αποτελεσματικές θεραπείες, ιδίως σε απομακρυσμένες ή υποεξυπηρετούμενες πληθυσμιακές ομάδες, έχει ενισχύσει το ερευνητικό ενδιαφέρον γύρω από την τηλεαποκατάσταση ως εναλλακτική της κλασικής δια ζώσης φυσικοθεραπείας. Σκοπός: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση έχει ως στόχο να διερευνήσει την κλινική και λειτουργική αποτελεσματικότητα της τηλεαποκατάστασης σε ενήλικες με χρόνια μη ειδική οσφυαλγία, σε σύγκριση με την παραδοσιακή δια ζώσης φυσικοθεραπεία ή άλλα προγράμματα κατοίκον άσκησης. Στρατηγική Αναζήτησης: Η αναζήτηση πραγματοποιήθηκε στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus, PEDro και Science Direct έως και τον Ιούνιο του 2025. Επιλέχθηκαν άρθρα γραμμένα αποκλειστικά στα αγγλικά, τα οποία εξέταζαν την τηλεαποκατάσταση ως θεραπευτική παρέμβαση σε ασθενείς με χρόνια μη ειδική οσφυαλγία. Κριτήρια Επιλογής: Συμπεριλήφθησαν μόνο τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες (RCTs), οι οποίες περιελάμβαναν ενήλικες με διάγνωση χρόνιας μη ειδικής οσφυαλγίας, χωρίς κάποια άλλη σοβαρή υποκείμενη παθολογία. Οι παρεμβάσεις αφορούσαν φυσικοθεραπευτικές ασκήσεις που εφαρμόστηκαν μέσω τηλεαποκατάστασης, σε περιβάλλον κλινικής με φυσική παρουσία Clinic-Based CB: παρέμβαση φυσικοθεραπείας που πραγματοποιείται δια ζώσης σε κλινικό χώρο, ή με κατ’ οίκον άσκηση Home Exercise HE: πρόγραμμα άσκησης στο σπίτι, το οποίο παρέχεται με γραπτές ή έντυπες οδηγίες με ή χωρίς άμεση επίβλεψη από θεραπευτή. Όλες οι παρεμβάσεις που συμπεριλήφθησαν αξιολογήθηκαν ως προς την αποτελεσματικότητά τους, είτε μέσω κλινικών δεικτών είτε με τη χρήση σταθμισμένων εργαλείων μέτρησης. Εξαγωγή Δεδομένων: Η εξαγωγή συντελέστηκε βάσει προκαθορισμένου πλαισίου, με ταξινόμηση των παρεμβάσεων ανά τύπο άσκησης, διάρκεια, συχνότητα, μορφή παρακολούθησης και αποτελέσματα διακρινόμενα σε πρωτογενή όπως πόνος και λειτουργικότητα και δευτερογενή καταληκτικα σημεία, όπως ποιότητα ζωής, ψυχολογικά χαρακτηριστικά κ.α. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε αξιολόγηση του κινδύνου μεροληψίας για κάθε μελέτη με βάση τυποποιημένα εργαλεία, προκειμένου να διασφαλιστεί η ποιότητα και η εγκυρότητα των ευρημάτων. Η τελική ανάλυση περιέλαβε 8 μελέτες με συνολικό δείγμα 456 ασθενών. Οι περισσότερες παρεμβάσεις διήρκεσαν 8 εβδομάδες, με συχνότητα δυο ή τριών συνεδριών ανά εβδομάδα, και περιλάμβαναν ασκήσεις κινητικού ελέγχου και σταθεροποίησης ή γενικά προγράμματα ενδυνάμωσης. Σε δύο μελέτες εφαρμόστηκαν εξειδικευμένα πρωτόκολλα, όπως η μέθοδος McKenzie και αισθητικοκινητική επανεκπαίδευση. Τα ευρήματα ήταν ενθαρρυντικά, καθώς έδειξαν ότι η τηλεαποκατάσταση ήταν εξίσου αποτελεσματική με τη δια ζώσης φυσικοθεραπεία όσον αφορά τη μείωση του πόνου και τη βελτίωση της λειτουργικότητας. Οι βελτιώσεις διατηρήθηκαν στις περισσότερες επαναξιολογήσεις στους 1-3 μήνες. Η ποιότητα ζωής και παράμετροι ψυχολογικής κατάστασης, όπως η καταστροφολογική σκέψη, παρουσίασαν θετική μεταβολή, με κάποιες διαφοροποιήσεις υπέρ της δια ζώσης θεραπείας σε επιμέρους δείκτες ψυχικής ευεξίας, όπως η ενέργεια και η συναισθηματική ανταπόκριση. Συμπεράσματα: Η τηλεαποκατάσταση αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη εναλλακτική θεραπευτική προσέγγιση για την αντιμετώπιση της χρόνιας μη ειδικής οσφυαλγίας. Η κλινική και λειτουργική αποτελεσματικότητά της είναι συγκρίσιμη με αυτή της παραδοσιακής φυσικοθεραπείας, με υψηλά επίπεδα συμμόρφωσης και ικανοποίησης από τους ασθενείς. Παρότι ορισμένες παραμέτροι ψυχικής υγείας ή κινητικότητας ενδέχεται να επωφελούνται περισσότερο από την άμεση επαφή, η τηλεαποκατάσταση προσφέρει βιώσιμες λύσεις σε άτομα με περιορισμένη πρόσβαση, αναδεικνύοντας τη σημασία της εξατομικευμένης και υβριδικής προσέγγισης στη φυσικοθεραπεία.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η χρόνια μη ειδική οσφυαλγία αποτελεί παγκοσμίως μια από τις πιο συχνές αιτίες πόνου και λειτουργικής ανικανότητας σε ενήλικες. Η αναγκαιότητα πρόσβασης σε ασφαλείς και αποτελεσματικές θεραπείες, ιδίως σε απομακρυσμένες ή υποεξυπηρετούμενες πληθυσμιακές ομάδες, έχει ενισχύσει το ερευνητικό ενδιαφέρον γύρω από την τηλεαποκατάσταση ως εναλλακτική της κλασικής δια ζώσης φυσικοθεραπείας. Σκοπός: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση έχει ως στόχο να διερευνήσει την κλινική και λειτουργική αποτελεσματικότητα της τηλεαποκατάστασης σε ενήλικες με χρόνια μη ειδική οσφυαλγία, σε σύγκριση με την παραδοσιακή δια ζώσης φυσικοθεραπεία ή άλλα προγράμματα κατοίκον άσκησης. Στρατηγική Αναζήτησης: Η αναζήτηση πραγματοποιήθηκε στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus, PEDro και Science Direct έως και τον Ιούνιο του 2025. Επιλέχθηκαν άρθρα γραμμένα αποκλειστικά στα αγγλικά, τα οποία εξέταζαν την τηλεαποκατάσταση ως θεραπευτική παρέμβαση σε ασθενείς με χρόνια μη ειδική οσφυαλγία. Κριτήρια Επιλογής: Συμπεριλήφθησαν μόνο τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες (RCTs), οι οποίες περιελάμβαναν ενήλικες με διάγνωση χρόνιας μη ειδικής οσφυαλγίας, χωρίς κάποια άλλη σοβαρή υποκείμενη παθολογία. Οι παρεμβάσεις αφορούσαν φυσικοθεραπευτικές ασκήσεις που εφαρμόστηκαν μέσω τηλεαποκατάστασης, σε περιβάλλον κλινικής με φυσική παρουσία Clinic-Based CB: παρέμβαση φυσικοθεραπείας που πραγματοποιείται δια ζώσης σε κλινικό χώρο, ή με κατ’ οίκον άσκηση Home Exercise HE: πρόγραμμα άσκησης στο σπίτι, το οποίο παρέχεται με γραπτές ή έντυπες οδηγίες με ή χωρίς άμεση επίβλεψη από θεραπευτή. Όλες οι παρεμβάσεις που συμπεριλήφθησαν αξιολογήθηκαν ως προς την αποτελεσματικότητά τους, είτε μέσω κλινικών δεικτών είτε με τη χρήση σταθμισμένων εργαλείων μέτρησης. Εξαγωγή Δεδομένων: Η εξαγωγή συντελέστηκε βάσει προκαθορισμένου πλαισίου, με ταξινόμηση των παρεμβάσεων ανά τύπο άσκησης, διάρκεια, συχνότητα, μορφή παρακολούθησης και αποτελέσματα διακρινόμενα σε πρωτογενή όπως πόνος και λειτουργικότητα και δευτερογενή καταληκτικα σημεία, όπως ποιότητα ζωής, ψυχολογικά χαρακτηριστικά κ.α. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε αξιολόγηση του κινδύνου μεροληψίας για κάθε μελέτη με βάση τυποποιημένα εργαλεία, προκειμένου να διασφαλιστεί η ποιότητα και η εγκυρότητα των ευρημάτων. Η τελική ανάλυση περιέλαβε 8 μελέτες με συνολικό δείγμα 456 ασθενών. Οι περισσότερες παρεμβάσεις διήρκεσαν 8 εβδομάδες, με συχνότητα δυο ή τριών συνεδριών ανά εβδομάδα, και περιλάμβαναν ασκήσεις κινητικού ελέγχου και σταθεροποίησης ή γενικά προγράμματα ενδυνάμωσης. Σε δύο μελέτες εφαρμόστηκαν εξειδικευμένα πρωτόκολλα, όπως η μέθοδος McKenzie και αισθητικοκινητική επανεκπαίδευση. Τα ευρήματα ήταν ενθαρρυντικά, καθώς έδειξαν ότι η τηλεαποκατάσταση ήταν εξίσου αποτελεσματική με τη δια ζώσης φυσικοθεραπεία όσον αφορά τη μείωση του πόνου και τη βελτίωση της λειτουργικότητας. Οι βελτιώσεις διατηρήθηκαν στις περισσότερες επαναξιολογήσεις στους 1-3 μήνες. Η ποιότητα ζωής και παράμετροι ψυχολογικής κατάστασης, όπως η καταστροφολογική σκέψη, παρουσίασαν θετική μεταβολή, με κάποιες διαφοροποιήσεις υπέρ της δια ζώσης θεραπείας σε επιμέρους δείκτες ψυχικής ευεξίας, όπως η ενέργεια και η συναισθηματική ανταπόκριση. Συμπεράσματα: Η τηλεαποκατάσταση αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη εναλλακτική θεραπευτική προσέγγιση για την αντιμετώπιση της χρόνιας μη ειδικής οσφυαλγίας. Η κλινική και λειτουργική αποτελεσματικότητά της είναι συγκρίσιμη με αυτή της παραδοσιακής φυσικοθεραπείας, με υψηλά επίπεδα συμμόρφωσης και ικανοποίησης από τους ασθενείς. Παρότι ορισμένες παραμέτροι ψυχικής υγείας ή κινητικότητας ενδέχεται να επωφελούνται περισσότερο από την άμεση επαφή, η τηλεαποκατάσταση προσφέρει βιώσιμες λύσεις σε άτομα με περιορισμένη πρόσβαση, αναδεικνύοντας τη σημασία της εξατομικευμένης και υβριδικής προσέγγισης στη φυσικοθεραπεία.","abstract_has_math":false,"creators":["Βλάμη Θεοπούλα-Δήμητρα","Vlami Theopoula-Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:35Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5303015"],"render_values":[{"text":"uoadl:5303015","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303015","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303015","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5303015","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βλάμη Θεοπούλα-Δήμητρα","Vlami Theopoula-Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5303015","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303015"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η χρόνια μη ειδική οσφυαλγία αποτελεί παγκοσμίως μια από τις πιο συχνές αιτίες πόνου και λειτουργικής ανικανότητας σε ενήλικες. Η αναγκαιότητα πρόσβασης σε ασφαλείς και αποτελεσματικές θεραπείες, ιδίως σε απομακρυσμένες ή υποεξυπηρετούμενες πληθυσμιακές ομάδες, έχει ενισχύσει το ερευνητικό ενδιαφέρον γύρω από την τηλεαποκατάσταση ως εναλλακτική της κλασικής δια ζώσης φυσικοθεραπείας. Σκοπός: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση έχει ως στόχο να διερευνήσει την κλινική και λειτουργική αποτελεσματικότητα της τηλεαποκατάστασης σε ενήλικες με χρόνια μη ειδική οσφυαλγία, σε σύγκριση με την παραδοσιακή δια ζώσης φυσικοθεραπεία ή άλλα προγράμματα κατοίκον άσκησης. Στρατηγική Αναζήτησης: Η αναζήτηση πραγματοποιήθηκε στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus, PEDro και Science Direct έως και τον Ιούνιο του 2025. Επιλέχθηκαν άρθρα γραμμένα αποκλειστικά στα αγγλικά, τα οποία εξέταζαν την τηλεαποκατάσταση ως θεραπευτική παρέμβαση σε ασθενείς με χρόνια μη ειδική οσφυαλγία. Κριτήρια Επιλογής: Συμπεριλήφθησαν μόνο τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες (RCTs), οι οποίες περιελάμβαναν ενήλικες με διάγνωση χρόνιας μη ειδικής οσφυαλγίας, χωρίς κάποια άλλη σοβαρή υποκείμενη παθολογία. Οι παρεμβάσεις αφορούσαν φυσικοθεραπευτικές ασκήσεις που εφαρμόστηκαν μέσω τηλεαποκατάστασης, σε περιβάλλον κλινικής με φυσική παρουσία Clinic-Based CB: παρέμβαση φυσικοθεραπείας που πραγματοποιείται δια ζώσης σε κλινικό χώρο, ή με κατ’ οίκον άσκηση Home Exercise HE: πρόγραμμα άσκησης στο σπίτι, το οποίο παρέχεται με γραπτές ή έντυπες οδηγίες με ή χωρίς άμεση επίβλεψη από θεραπευτή. Όλες οι παρεμβάσεις που συμπεριλήφθησαν αξιολογήθηκαν ως προς την αποτελεσματικότητά τους, είτε μέσω κλινικών δεικτών είτε με τη χρήση σταθμισμένων εργαλείων μέτρησης. Εξαγωγή Δεδομένων: Η εξαγωγή συντελέστηκε βάσει προκαθορισμένου πλαισίου, με ταξινόμηση των παρεμβάσεων ανά τύπο άσκησης, διάρκεια, συχνότητα, μορφή παρακολούθησης και αποτελέσματα διακρινόμενα σε πρωτογενή όπως πόνος και λειτουργικότητα και δευτερογενή καταληκτικα σημεία, όπως ποιότητα ζωής, ψυχολογικά χαρακτηριστικά κ.α. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε αξιολόγηση του κινδύνου μεροληψίας για κάθε μελέτη με βάση τυποποιημένα εργαλεία, προκειμένου να διασφαλιστεί η ποιότητα και η εγκυρότητα των ευρημάτων. Η τελική ανάλυση περιέλαβε 8 μελέτες με συνολικό δείγμα 456 ασθενών. Οι περισσότερες παρεμβάσεις διήρκεσαν 8 εβδομάδες, με συχνότητα δυο ή τριών συνεδριών ανά εβδομάδα, και περιλάμβαναν ασκήσεις κινητικού ελέγχου και σταθεροποίησης ή γενικά προγράμματα ενδυνάμωσης. Σε δύο μελέτες εφαρμόστηκαν εξειδικευμένα πρωτόκολλα, όπως η μέθοδος McKenzie και αισθητικοκινητική επανεκπαίδευση. Τα ευρήματα ήταν ενθαρρυντικά, καθώς έδειξαν ότι η τηλεαποκατάσταση ήταν εξίσου αποτελεσματική με τη δια ζώσης φυσικοθεραπεία όσον αφορά τη μείωση του πόνου και τη βελτίωση της λειτουργικότητας. Οι βελτιώσεις διατηρήθηκαν στις περισσότερες επαναξιολογήσεις στους 1-3 μήνες. Η ποιότητα ζωής και παράμετροι ψυχολογικής κατάστασης, όπως η καταστροφολογική σκέψη, παρουσίασαν θετική μεταβολή, με κάποιες διαφοροποιήσεις υπέρ της δια ζώσης θεραπείας σε επιμέρους δείκτες ψυχικής ευεξίας, όπως η ενέργεια και η συναισθηματική ανταπόκριση. Συμπεράσματα: Η τηλεαποκατάσταση αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη εναλλακτική θεραπευτική προσέγγιση για την αντιμετώπιση της χρόνιας μη ειδικής οσφυαλγίας. Η κλινική και λειτουργική αποτελεσματικότητά της είναι συγκρίσιμη με αυτή της παραδοσιακής φυσικοθεραπείας, με υψηλά επίπεδα συμμόρφωσης και ικανοποίησης από τους ασθενείς. Παρότι ορισμένες παραμέτροι ψυχικής υγείας ή κινητικότητας ενδέχεται να επωφελούνται περισσότερο από την άμεση επαφή, η τηλεαποκατάσταση προσφέρει βιώσιμες λύσεις σε άτομα με περιορισμένη πρόσβαση, αναδεικνύοντας τη σημασία της εξατομικευμένης και υβριδικής προσέγγισης στη φυσικοθεραπεία.","Introduction: Chronic non-specific low back pain is globally one of the most common causes of pain and functional disability in adults. The growing need for access to safe and effective treatments especially in remote or underserved populations has sparked research interest in telerehabilitation as an alternative to conventional in-person physiotherapy. Aim: This systematic review aims to investigate the clinical and functional effectiveness of telerehabilitation in adults with chronic non-specific low back pain, in comparison with traditional face-to-face physiotherapy or other home-based exercise programs. Search Strategy: The literature search was conducted in the databases PubMed, Scopus, PEDro, and Science Direct up to June 2025. Only articles written in English were selected, which examined telerehabilitation as a therapeutic intervention in patients with chronic non-specific low back pain. Selection Criteria: Only randomized controlled trials (RCTs) were included, involving adult participants diagnosed with chronic non-specific low back pain, with no other serious underlying pathology. The interventions consisted of physiotherapy based exercises delivered via telerehabilitation, in a clinic-based (CB) setting meaning in-person physiotherapy conducted in a clinical environment or as home exercise (HE), i.e., home-based programs delivered through written or printed instructions, with or without direct supervision by a therapist. All included interventions were evaluated in terms of their effectiveness, either through clinical indicators or validated measurement tools. Data Extraction: Data were extracted using a pre-defined framework, classifying interventions according to type of exercise, duration, frequency, form of supervision, and outcomes, which were grouped into primary endpoints (e.g., pain and function) and secondary ones (e.g., quality of life, psychological variables, etc.). Additionally, risk of bias was assessed for each study using standardized tools to ensure the validity and reliability of the findings. The final analysis included 8 studies with a total sample of 456 patients. Most interventions lasted 8 weeks, with a frequency of two or three sessions per week, and included motor control and stabilization exercises or general strengthening programs. Two studies implemented specialized protocols, such as the McKenzie method and sensorimotor retraining. The findings were encouraging, as they showed that telerehabilitation was as effective as in-person physiotherapy in reducing pain and improving function. Improvements were maintained in most follow-up assessments at 1–3 months. Quality of life and psychological parameters, such as pain catastrophizing, also showed positive changes, with some differences in favor of faceto-face therapy in specific mental well-being indicators, such as energy and emotional response. Conclusions: Telerehabilitation is a promising alternative therapeutic approach for managing chronic non-specific low back pain. Its clinical and functional effectiveness appears comparable to that of traditional physiotherapy, with high levels of patient adherence and satisfaction. Although certain aspects of mental health or mobility may benefit more from direct contact, telerehabilitation provides viable solutions for individuals with limited access, highlighting the importance of a personalized and hybrid approach in physiotherapy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η αποτελεσματικότητα της φυσικοθεραπείας με τηλε-αποκατάσταση σε ασθενείς με xρόνιο oσφυϊκό πόνο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βλάμη Θεοπούλα-Δήμητρα","Vlami Theopoula-Dimitra"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η χρόνια μη ειδική οσφυαλγία αποτελεί παγκοσμίως μια από τις πιο συχνές αιτίες πόνου και λειτουργικής ανικανότητας σε ενήλικες. Η αναγκαιότητα πρόσβασης σε ασφαλείς και αποτελεσματικές θεραπείες, ιδίως σε απομακρυσμένες ή υποεξυπηρετούμενες πληθυσμιακές ομάδες, έχει ενισχύσει το ερευνητικό ενδιαφέρον γύρω από την τηλεαποκατάσταση ως εναλλακτική της κλασικής δια ζώσης φυσικοθεραπείας. Σκοπός: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση έχει ως στόχο να διερευνήσει την κλινική και λειτουργική αποτελεσματικότητα της τηλεαποκατάστασης σε ενήλικες με χρόνια μη ειδική οσφυαλγία, σε σύγκριση με την παραδοσιακή δια ζώσης φυσικοθεραπεία ή άλλα προγράμματα κατοίκον άσκησης. Στρατηγική Αναζήτησης: Η αναζήτηση πραγματοποιήθηκε στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus, PEDro και Science Direct έως και τον Ιούνιο του 2025. Επιλέχθηκαν άρθρα γραμμένα αποκλειστικά στα αγγλικά, τα οποία εξέταζαν την τηλεαποκατάσταση ως θεραπευτική παρέμβαση σε ασθενείς με χρόνια μη ειδική οσφυαλγία. Κριτήρια Επιλογής: Συμπεριλήφθησαν μόνο τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες (RCTs), οι οποίες περιελάμβαναν ενήλικες με διάγνωση χρόνιας μη ειδικής οσφυαλγίας, χωρίς κάποια άλλη σοβαρή υποκείμενη παθολογία. Οι παρεμβάσεις αφορούσαν φυσικοθεραπευτικές ασκήσεις που εφαρμόστηκαν μέσω τηλεαποκατάστασης, σε περιβάλλον κλινικής με φυσική παρουσία Clinic-Based CB: παρέμβαση φυσικοθεραπείας που πραγματοποιείται δια ζώσης σε κλινικό χώρο, ή με κατ’ οίκον άσκηση Home Exercise HE: πρόγραμμα άσκησης στο σπίτι, το οποίο παρέχεται με γραπτές ή έντυπες οδηγίες με ή χωρίς άμεση επίβλεψη από θεραπευτή. Όλες οι παρεμβάσεις που συμπεριλήφθησαν αξιολογήθηκαν ως προς την αποτελεσματικότητά τους, είτε μέσω κλινικών δεικτών είτε με τη χρήση σταθμισμένων εργαλείων μέτρησης. Εξαγωγή Δεδομένων: Η εξαγωγή συντελέστηκε βάσει προκαθορισμένου πλαισίου, με ταξινόμηση των παρεμβάσεων ανά τύπο άσκησης, διάρκεια, συχνότητα, μορφή παρακολούθησης και αποτελέσματα διακρινόμενα σε πρωτογενή όπως πόνος και λειτουργικότητα και δευτερογενή καταληκτικα σημεία, όπως ποιότητα ζωής, ψυχολογικά χαρακτηριστικά κ.α. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε αξιολόγηση του κινδύνου μεροληψίας για κάθε μελέτη με βάση τυποποιημένα εργαλεία, προκειμένου να διασφαλιστεί η ποιότητα και η εγκυρότητα των ευρημάτων. Η τελική ανάλυση περιέλαβε 8 μελέτες με συνολικό δείγμα 456 ασθενών. Οι περισσότερες παρεμβάσεις διήρκεσαν 8 εβδομάδες, με συχνότητα δυο ή τριών συνεδριών ανά εβδομάδα, και περιλάμβαναν ασκήσεις κινητικού ελέγχου και σταθεροποίησης ή γενικά προγράμματα ενδυνάμωσης. Σε δύο μελέτες εφαρμόστηκαν εξειδικευμένα πρωτόκολλα, όπως η μέθοδος McKenzie και αισθητικοκινητική επανεκπαίδευση. Τα ευρήματα ήταν ενθαρρυντικά, καθώς έδειξαν ότι η τηλεαποκατάσταση ήταν εξίσου αποτελεσματική με τη δια ζώσης φυσικοθεραπεία όσον αφορά τη μείωση του πόνου και τη βελτίωση της λειτουργικότητας. Οι βελτιώσεις διατηρήθηκαν στις περισσότερες επαναξιολογήσεις στους 1-3 μήνες. Η ποιότητα ζωής και παράμετροι ψυχολογικής κατάστασης, όπως η καταστροφολογική σκέψη, παρουσίασαν θετική μεταβολή, με κάποιες διαφοροποιήσεις υπέρ της δια ζώσης θεραπείας σε επιμέρους δείκτες ψυχικής ευεξίας, όπως η ενέργεια και η συναισθηματική ανταπόκριση. Συμπεράσματα: Η τηλεαποκατάσταση αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη εναλλακτική θεραπευτική προσέγγιση για την αντιμετώπιση της χρόνιας μη ειδικής οσφυαλγίας. Η κλινική και λειτουργική αποτελεσματικότητά της είναι συγκρίσιμη με αυτή της παραδοσιακής φυσικοθεραπείας, με υψηλά επίπεδα συμμόρφωσης και ικανοποίησης από τους ασθενείς. Παρότι ορισμένες παραμέτροι ψυχικής υγείας ή κινητικότητας ενδέχεται να επωφελούνται περισσότερο από την άμεση επαφή, η τηλεαποκατάσταση προσφέρει βιώσιμες λύσεις σε άτομα με περιορισμένη πρόσβαση, αναδεικνύοντας τη σημασία της εξατομικευμένης και υβριδικής προσέγγισης στη φυσικοθεραπεία.","Introduction: Chronic non-specific low back pain is globally one of the most common causes of pain and functional disability in adults. The growing need for access to safe and effective treatments especially in remote or underserved populations has sparked research interest in telerehabilitation as an alternative to conventional in-person physiotherapy. Aim: This systematic review aims to investigate the clinical and functional effectiveness of telerehabilitation in adults with chronic non-specific low back pain, in comparison with traditional face-to-face physiotherapy or other home-based exercise programs. Search Strategy: The literature search was conducted in the databases PubMed, Scopus, PEDro, and Science Direct up to June 2025. Only articles written in English were selected, which examined telerehabilitation as a therapeutic intervention in patients with chronic non-specific low back pain. Selection Criteria: Only randomized controlled trials (RCTs) were included, involving adult participants diagnosed with chronic non-specific low back pain, with no other serious underlying pathology. The interventions consisted of physiotherapy based exercises delivered via telerehabilitation, in a clinic-based (CB) setting meaning in-person physiotherapy conducted in a clinical environment or as home exercise (HE), i.e., home-based programs delivered through written or printed instructions, with or without direct supervision by a therapist. All included interventions were evaluated in terms of their effectiveness, either through clinical indicators or validated measurement tools. Data Extraction: Data were extracted using a pre-defined framework, classifying interventions according to type of exercise, duration, frequency, form of supervision, and outcomes, which were grouped into primary endpoints (e.g., pain and function) and secondary ones (e.g., quality of life, psychological variables, etc.). Additionally, risk of bias was assessed for each study using standardized tools to ensure the validity and reliability of the findings. The final analysis included 8 studies with a total sample of 456 patients. Most interventions lasted 8 weeks, with a frequency of two or three sessions per week, and included motor control and stabilization exercises or general strengthening programs. Two studies implemented specialized protocols, such as the McKenzie method and sensorimotor retraining. The findings were encouraging, as they showed that telerehabilitation was as effective as in-person physiotherapy in reducing pain and improving function. Improvements were maintained in most follow-up assessments at 1–3 months. Quality of life and psychological parameters, such as pain catastrophizing, also showed positive changes, with some differences in favor of faceto-face therapy in specific mental well-being indicators, such as energy and emotional response. Conclusions: Telerehabilitation is a promising alternative therapeutic approach for managing chronic non-specific low back pain. Its clinical and functional effectiveness appears comparable to that of traditional physiotherapy, with high levels of patient adherence and satisfaction. Although certain aspects of mental health or mobility may benefit more from direct contact, telerehabilitation provides viable solutions for individuals with limited access, highlighting the importance of a personalized and hybrid approach in physiotherapy."],"dc:identifier":["uoadl:5303015","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303015"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η αποτελεσματικότητα της φυσικοθεραπείας με τηλε-αποκατάσταση σε ασθενείς με xρόνιο oσφυϊκό πόνο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:35Z"}