{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5303077"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5303077","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ηθικές προκλήσεις στη στρατολόγηση ατόμων με σχιζοφρένεια σε κλινικές δοκιμές αντιψυχωσικών φαρμάκων: Συστηματική ανασκόπηση","abstract":"Η σχιζοφρένεια είναι μια ψυχιατρική ασθένεια που περιγράφτηκε για πρώτη φορά από τον Kraeplin με τον όρο «dementia praecox». O όρος πρωτοεμφανίστηκε το 1880 για να περιγράψει την ψυχιατρική διάγνωση μιας χρόνιας, επιδεινούμενης ψυχωσικής διαταραχής που χαρακτηρίζεται από ταχεία γνωστική αποδιοργάνωση. Η σύγχρονη διάγνωση της ασθένειας βασίζεται σε ένα σύνολο κριτηρίων, όπως αυτά ορίζονται στον DSM-5, που εκδόθηκε το 2013 από την Αμερικανική Ψυχιατρική Ένωση. Η σχιζοφρένεια σαν νόσος είναι πολυπαραγοντικής αιτιολογίας και ετερογενούς συμπτωματολογίας. Μέχρι και σήμερα δεν υπάρχει καμία εγκεκριμένη θεραπευτική αγωγή για την σχιζοφρένεια, παρά μόνο κάποια αντιψυχωσικά φάρμακα που στοχεύουν στην μείωση των επώδυνων συμπτωμάτων και εξάρσεων της νόσου αλλά όχι στην πλήρη ίαση των πασχόντων. Γι’ αυτό τον λόγο είναι κρίσιμης σημασίας η διεξαγωγή κλινικών μελετών για νέες φαρμακολογικές προσεγγίσεις. Η ηθική διάσταση των κλινικών δοκιμών σε μια πληθυσμιακή ομάδα όπως αυτή των ατόμων με σχιζοφρένεια είναι πολύ βασικής σημασίας μιας και δεν εντάσσονται απόλυτα στις ευπαθείς και ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες ωστόσο λόγω της ψυχιατρικής διάστασης της ασθένειας υπάρχει σημαντική έκπτωση στην ικανότητα λήψης απόφασης και κατανόησης των πλεονεκτημάτων και των κινδύνων που μπορεί να ενέχει μια κλινική δοκιμή. Αυτός είναι και ο λόγος που θα έπρεπε να υπάρχει ένα πιο αυστηρό και νομοθετικά οριοθετημένο πλαίσιο σε κλινικές δοκιμές αντιψυχωσικών φαρμάκων, προκειμένου να προστατεύονται τα δικαιώματα της αυτοδιάθεσης και της ίσης πρόσβασης των ασθενών σε καινοτόμες θεραπείες.","abstract_html":"Η σχιζοφρένεια είναι μια ψυχιατρική ασθένεια που περιγράφτηκε για πρώτη φορά από τον Kraeplin με τον όρο «dementia praecox». O όρος πρωτοεμφανίστηκε το 1880 για να περιγράψει την ψυχιατρική διάγνωση μιας χρόνιας, επιδεινούμενης ψυχωσικής διαταραχής που χαρακτηρίζεται από ταχεία γνωστική αποδιοργάνωση. Η σύγχρονη διάγνωση της ασθένειας βασίζεται σε ένα σύνολο κριτηρίων, όπως αυτά ορίζονται στον DSM-5, που εκδόθηκε το 2013 από την Αμερικανική Ψυχιατρική Ένωση. Η σχιζοφρένεια σαν νόσος είναι πολυπαραγοντικής αιτιολογίας και ετερογενούς συμπτωματολογίας. Μέχρι και σήμερα δεν υπάρχει καμία εγκεκριμένη θεραπευτική αγωγή για την σχιζοφρένεια, παρά μόνο κάποια αντιψυχωσικά φάρμακα που στοχεύουν στην μείωση των επώδυνων συμπτωμάτων και εξάρσεων της νόσου αλλά όχι στην πλήρη ίαση των πασχόντων. Γι’ αυτό τον λόγο είναι κρίσιμης σημασίας η διεξαγωγή κλινικών μελετών για νέες φαρμακολογικές προσεγγίσεις. Η ηθική διάσταση των κλινικών δοκιμών σε μια πληθυσμιακή ομάδα όπως αυτή των ατόμων με σχιζοφρένεια είναι πολύ βασικής σημασίας μιας και δεν εντάσσονται απόλυτα στις ευπαθείς και ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες ωστόσο λόγω της ψυχιατρικής διάστασης της ασθένειας υπάρχει σημαντική έκπτωση στην ικανότητα λήψης απόφασης και κατανόησης των πλεονεκτημάτων και των κινδύνων που μπορεί να ενέχει μια κλινική δοκιμή. Αυτός είναι και ο λόγος που θα έπρεπε να υπάρχει ένα πιο αυστηρό και νομοθετικά οριοθετημένο πλαίσιο σε κλινικές δοκιμές αντιψυχωσικών φαρμάκων, προκειμένου να προστατεύονται τα δικαιώματα της αυτοδιάθεσης και της ίσης πρόσβασης των ασθενών σε καινοτόμες θεραπείες.","abstract_has_math":false,"creators":["Γεωργίου Σοφία","Georgiou Sofia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:35Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5303077"],"render_values":[{"text":"uoadl:5303077","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303077","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303077","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5303077","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γεωργίου Σοφία","Georgiou Sofia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5303077","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303077"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η σχιζοφρένεια είναι μια ψυχιατρική ασθένεια που περιγράφτηκε για πρώτη φορά από τον Kraeplin με τον όρο «dementia praecox». O όρος πρωτοεμφανίστηκε το 1880 για να περιγράψει την ψυχιατρική διάγνωση μιας χρόνιας, επιδεινούμενης ψυχωσικής διαταραχής που χαρακτηρίζεται από ταχεία γνωστική αποδιοργάνωση. Η σύγχρονη διάγνωση της ασθένειας βασίζεται σε ένα σύνολο κριτηρίων, όπως αυτά ορίζονται στον DSM-5, που εκδόθηκε το 2013 από την Αμερικανική Ψυχιατρική Ένωση. Η σχιζοφρένεια σαν νόσος είναι πολυπαραγοντικής αιτιολογίας και ετερογενούς συμπτωματολογίας. Μέχρι και σήμερα δεν υπάρχει καμία εγκεκριμένη θεραπευτική αγωγή για την σχιζοφρένεια, παρά μόνο κάποια αντιψυχωσικά φάρμακα που στοχεύουν στην μείωση των επώδυνων συμπτωμάτων και εξάρσεων της νόσου αλλά όχι στην πλήρη ίαση των πασχόντων. Γι’ αυτό τον λόγο είναι κρίσιμης σημασίας η διεξαγωγή κλινικών μελετών για νέες φαρμακολογικές προσεγγίσεις. Η ηθική διάσταση των κλινικών δοκιμών σε μια πληθυσμιακή ομάδα όπως αυτή των ατόμων με σχιζοφρένεια είναι πολύ βασικής σημασίας μιας και δεν εντάσσονται απόλυτα στις ευπαθείς και ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες ωστόσο λόγω της ψυχιατρικής διάστασης της ασθένειας υπάρχει σημαντική έκπτωση στην ικανότητα λήψης απόφασης και κατανόησης των πλεονεκτημάτων και των κινδύνων που μπορεί να ενέχει μια κλινική δοκιμή. Αυτός είναι και ο λόγος που θα έπρεπε να υπάρχει ένα πιο αυστηρό και νομοθετικά οριοθετημένο πλαίσιο σε κλινικές δοκιμές αντιψυχωσικών φαρμάκων, προκειμένου να προστατεύονται τα δικαιώματα της αυτοδιάθεσης και της ίσης πρόσβασης των ασθενών σε καινοτόμες θεραπείες.","Schizophrenia is a psychiatric illness first described by Kraepelin using the term “dementia praecox.” The term first appeared in 1880 to describe a chronic, deteriorating psychotic disorder characterized by rapid cognitive disintegration. The contemporary diagnosis of the disease is based on a set of criteria defined in the DSM-5, which was published in 2013 by the American Psychiatric Association. Schizophrenia is a disease of multifactorial etiology and heterogeneous symptomatology. To this day, there is no approved therapeutic treatment for schizophrenia, only some antipsychotic medications that aim to reduce the painful symptoms and relapses of the disease but not to completely cure those affected. This is why the conduct of clinical trials for new pharmacological approaches is of critical importance. The ethical dimension of clinical trials in a population such as people with schizophrenia is of fundamental importance, since they do not fully belong to vulnerable or at-risk populations. However, due to the psychiatric dimension of the illness, there is significant impairment in decision-making capacity and in understanding the benefits and risks that may be involved in a clinical trial. This is also why there should be a stricter and legislatively defined framework for clinical trials of antipsychotic drugs, in order to protect patients’ rights to self-determination and equal access to innovative treatments."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ηθικές προκλήσεις στη στρατολόγηση ατόμων με σχιζοφρένεια σε κλινικές δοκιμές αντιψυχωσικών φαρμάκων: Συστηματική ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γεωργίου Σοφία","Georgiou Sofia"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η σχιζοφρένεια είναι μια ψυχιατρική ασθένεια που περιγράφτηκε για πρώτη φορά από τον Kraeplin με τον όρο «dementia praecox». O όρος πρωτοεμφανίστηκε το 1880 για να περιγράψει την ψυχιατρική διάγνωση μιας χρόνιας, επιδεινούμενης ψυχωσικής διαταραχής που χαρακτηρίζεται από ταχεία γνωστική αποδιοργάνωση. Η σύγχρονη διάγνωση της ασθένειας βασίζεται σε ένα σύνολο κριτηρίων, όπως αυτά ορίζονται στον DSM-5, που εκδόθηκε το 2013 από την Αμερικανική Ψυχιατρική Ένωση. Η σχιζοφρένεια σαν νόσος είναι πολυπαραγοντικής αιτιολογίας και ετερογενούς συμπτωματολογίας. Μέχρι και σήμερα δεν υπάρχει καμία εγκεκριμένη θεραπευτική αγωγή για την σχιζοφρένεια, παρά μόνο κάποια αντιψυχωσικά φάρμακα που στοχεύουν στην μείωση των επώδυνων συμπτωμάτων και εξάρσεων της νόσου αλλά όχι στην πλήρη ίαση των πασχόντων. Γι’ αυτό τον λόγο είναι κρίσιμης σημασίας η διεξαγωγή κλινικών μελετών για νέες φαρμακολογικές προσεγγίσεις. Η ηθική διάσταση των κλινικών δοκιμών σε μια πληθυσμιακή ομάδα όπως αυτή των ατόμων με σχιζοφρένεια είναι πολύ βασικής σημασίας μιας και δεν εντάσσονται απόλυτα στις ευπαθείς και ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες ωστόσο λόγω της ψυχιατρικής διάστασης της ασθένειας υπάρχει σημαντική έκπτωση στην ικανότητα λήψης απόφασης και κατανόησης των πλεονεκτημάτων και των κινδύνων που μπορεί να ενέχει μια κλινική δοκιμή. Αυτός είναι και ο λόγος που θα έπρεπε να υπάρχει ένα πιο αυστηρό και νομοθετικά οριοθετημένο πλαίσιο σε κλινικές δοκιμές αντιψυχωσικών φαρμάκων, προκειμένου να προστατεύονται τα δικαιώματα της αυτοδιάθεσης και της ίσης πρόσβασης των ασθενών σε καινοτόμες θεραπείες.","Schizophrenia is a psychiatric illness first described by Kraepelin using the term “dementia praecox.” The term first appeared in 1880 to describe a chronic, deteriorating psychotic disorder characterized by rapid cognitive disintegration. The contemporary diagnosis of the disease is based on a set of criteria defined in the DSM-5, which was published in 2013 by the American Psychiatric Association. Schizophrenia is a disease of multifactorial etiology and heterogeneous symptomatology. To this day, there is no approved therapeutic treatment for schizophrenia, only some antipsychotic medications that aim to reduce the painful symptoms and relapses of the disease but not to completely cure those affected. This is why the conduct of clinical trials for new pharmacological approaches is of critical importance. The ethical dimension of clinical trials in a population such as people with schizophrenia is of fundamental importance, since they do not fully belong to vulnerable or at-risk populations. However, due to the psychiatric dimension of the illness, there is significant impairment in decision-making capacity and in understanding the benefits and risks that may be involved in a clinical trial. This is also why there should be a stricter and legislatively defined framework for clinical trials of antipsychotic drugs, in order to protect patients’ rights to self-determination and equal access to innovative treatments."],"dc:identifier":["uoadl:5303077","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303077"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ηθικές προκλήσεις στη στρατολόγηση ατόμων με σχιζοφρένεια σε κλινικές δοκιμές αντιψυχωσικών φαρμάκων: Συστηματική ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:35Z"}