{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5303104"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5303104","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αξιολόγηση προστατευτικής ικανότητας αντιοξειδωτικών ουσιών μετά από έκθεση ινοβλαστών σε υπεριώδη ακτινοβολία UVA","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία μελετά την κυτταροτοξικότητα και την ενδεχόμενη φωτοτοξικότητα εννέα ενώσεων με γνωστή ή προτεινόμενη αντιοξειδωτική δράση, με και χωρίς έκθεση των κυττάρων σε υπεριώδη ακτινοβολία UVA. Η UVA ακτινοβολία αποτελεί σημαντικό περιβαλλοντικό παράγοντα με αποδεδειγμένη ικανότητα πρόκλησης οξειδωτικού στρες (μέσω παραγωγής ελευθέρων ριζών) και πρόωρης γήρανσης του δέρματος, καθώς διεισδύει βαθιά στην επιδερμίδα και επηρεάζει την δομή και τη λειτουργία των κυττάρων του δερματικού ιστού. Ως κυτταρικό μοντέλο στο πείραμά μας χρησιμοποιήθηκαν ινοβλάστες ποντικού BALB/3Τ3, ενώ για την αξιολόγηση της κυτταρικής βιωσιμότητας εφαρμόστηκε η μέθοδος NRU (Neutral Red Uptake). Οι ενώσεις που εξετάστηκαν ήταν: ασκορβικό οξύ, NAC (Ν-ακετυλοκυστεΐνη), ουρικό οξύ, φερουλικό οξύ, τοκοφερόλη, δεφεροξαμίνη, δεφεριπρόνη, σακουμπιτρίλη και βαλσαρτάνη. Επιπλέον, αξιολογήθηκε η φωτοτοξικότητα με χρήση χλωροπρομαζίνης ως θετικού μάρτυρα, καθώς και η κυτταροτοξικότητα με τη χρήση λαουρικού θειικού νατρίου (SLS). Τα πειραματικά αποτελέσματα έδειξαν ότι οι περισσότερες ουσίες παρουσίασαν προστατευτική δράση σε χαμηλές και ενδιάμεσες συγκεντρώσεις (0.01–1000 μg/mL), ενώ ορισμένες εμφάνισαν κυτταροτοξικότητα ή και φωτοτοξικότητα σε πολύ υψηλές συγκεντρώσεις (10.000–100.000 μg/mL). Ιδιαίτερα θετικά αποτελέσματα παρατηρήθηκαν για τη NAC, το ουρικό οξύ, τη τοκοφερόλη και τη βαλσαρτάνη, οι οποίες ανέδειξαν ισχυρή κυτταροπροστατευτική δράση έναντι της UVA ακτινοβολίας. Από την άλλη, η δεφεριπρόνη, η δεφεροξαμίνη και το φερουλικό οξύ εμφάνισαν σημαντική μείωση της βιωσιμότητας σε υψηλές συγκεντρώσεις, ενώ η σακουμπιτρίλη παρουσιάζει ευρύτερη φωτοτοξικότητα. Τα ευρήματα αυτά αναδεικνύουν την αξία της σωστής συγκέντρωσης για την ασφαλή και αποτελεσματική χρήση των αντιοξειδωτικών ουσιών και των χηλικών παραγόντων, καθώς και την αναγκαιότητα διερεύνησης των φωτοτοξικών επιδράσεων τους σε πειραματικά μοντέλα που προσομοιάζουν την πραγματική έκθεση σε UVA.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία μελετά την κυτταροτοξικότητα και την ενδεχόμενη φωτοτοξικότητα εννέα ενώσεων με γνωστή ή προτεινόμενη αντιοξειδωτική δράση, με και χωρίς έκθεση των κυττάρων σε υπεριώδη ακτινοβολία UVA. Η UVA ακτινοβολία αποτελεί σημαντικό περιβαλλοντικό παράγοντα με αποδεδειγμένη ικανότητα πρόκλησης οξειδωτικού στρες (μέσω παραγωγής ελευθέρων ριζών) και πρόωρης γήρανσης του δέρματος, καθώς διεισδύει βαθιά στην επιδερμίδα και επηρεάζει την δομή και τη λειτουργία των κυττάρων του δερματικού ιστού. Ως κυτταρικό μοντέλο στο πείραμά μας χρησιμοποιήθηκαν ινοβλάστες ποντικού BALB/3Τ3, ενώ για την αξιολόγηση της κυτταρικής βιωσιμότητας εφαρμόστηκε η μέθοδος NRU (Neutral Red Uptake). Οι ενώσεις που εξετάστηκαν ήταν: ασκορβικό οξύ, NAC (Ν-ακετυλοκυστεΐνη), ουρικό οξύ, φερουλικό οξύ, τοκοφερόλη, δεφεροξαμίνη, δεφεριπρόνη, σακουμπιτρίλη και βαλσαρτάνη. Επιπλέον, αξιολογήθηκε η φωτοτοξικότητα με χρήση χλωροπρομαζίνης ως θετικού μάρτυρα, καθώς και η κυτταροτοξικότητα με τη χρήση λαουρικού θειικού νατρίου (SLS). Τα πειραματικά αποτελέσματα έδειξαν ότι οι περισσότερες ουσίες παρουσίασαν προστατευτική δράση σε χαμηλές και ενδιάμεσες συγκεντρώσεις (0.01–1000 μg/mL), ενώ ορισμένες εμφάνισαν κυτταροτοξικότητα ή και φωτοτοξικότητα σε πολύ υψηλές συγκεντρώσεις (10.000–100.000 μg/mL). Ιδιαίτερα θετικά αποτελέσματα παρατηρήθηκαν για τη NAC, το ουρικό οξύ, τη τοκοφερόλη και τη βαλσαρτάνη, οι οποίες ανέδειξαν ισχυρή κυτταροπροστατευτική δράση έναντι της UVA ακτινοβολίας. Από την άλλη, η δεφεριπρόνη, η δεφεροξαμίνη και το φερουλικό οξύ εμφάνισαν σημαντική μείωση της βιωσιμότητας σε υψηλές συγκεντρώσεις, ενώ η σακουμπιτρίλη παρουσιάζει ευρύτερη φωτοτοξικότητα. Τα ευρήματα αυτά αναδεικνύουν την αξία της σωστής συγκέντρωσης για την ασφαλή και αποτελεσματική χρήση των αντιοξειδωτικών ουσιών και των χηλικών παραγόντων, καθώς και την αναγκαιότητα διερεύνησης των φωτοτοξικών επιδράσεων τους σε πειραματικά μοντέλα που προσομοιάζουν την πραγματική έκθεση σε UVA.","abstract_has_math":false,"creators":["ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ ΑΝΝΑ","Μπασκαϊρον Σοφία Κλεοπάτρα","PARASKEVA ANNA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:35Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5303104"],"render_values":[{"text":"uoadl:5303104","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303104","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303104","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5303104","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ ΑΝΝΑ","Μπασκαϊρον Σοφία Κλεοπάτρα","PARASKEVA ANNA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5303104","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303104"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία μελετά την κυτταροτοξικότητα και την ενδεχόμενη φωτοτοξικότητα εννέα ενώσεων με γνωστή ή προτεινόμενη αντιοξειδωτική δράση, με και χωρίς έκθεση των κυττάρων σε υπεριώδη ακτινοβολία UVA. Η UVA ακτινοβολία αποτελεί σημαντικό περιβαλλοντικό παράγοντα με αποδεδειγμένη ικανότητα πρόκλησης οξειδωτικού στρες (μέσω παραγωγής ελευθέρων ριζών) και πρόωρης γήρανσης του δέρματος, καθώς διεισδύει βαθιά στην επιδερμίδα και επηρεάζει την δομή και τη λειτουργία των κυττάρων του δερματικού ιστού. Ως κυτταρικό μοντέλο στο πείραμά μας χρησιμοποιήθηκαν ινοβλάστες ποντικού BALB/3Τ3, ενώ για την αξιολόγηση της κυτταρικής βιωσιμότητας εφαρμόστηκε η μέθοδος NRU (Neutral Red Uptake). Οι ενώσεις που εξετάστηκαν ήταν: ασκορβικό οξύ, NAC (Ν-ακετυλοκυστεΐνη), ουρικό οξύ, φερουλικό οξύ, τοκοφερόλη, δεφεροξαμίνη, δεφεριπρόνη, σακουμπιτρίλη και βαλσαρτάνη. Επιπλέον, αξιολογήθηκε η φωτοτοξικότητα με χρήση χλωροπρομαζίνης ως θετικού μάρτυρα, καθώς και η κυτταροτοξικότητα με τη χρήση λαουρικού θειικού νατρίου (SLS). Τα πειραματικά αποτελέσματα έδειξαν ότι οι περισσότερες ουσίες παρουσίασαν προστατευτική δράση σε χαμηλές και ενδιάμεσες συγκεντρώσεις (0.01–1000 μg/mL), ενώ ορισμένες εμφάνισαν κυτταροτοξικότητα ή και φωτοτοξικότητα σε πολύ υψηλές συγκεντρώσεις (10.000–100.000 μg/mL). Ιδιαίτερα θετικά αποτελέσματα παρατηρήθηκαν για τη NAC, το ουρικό οξύ, τη τοκοφερόλη και τη βαλσαρτάνη, οι οποίες ανέδειξαν ισχυρή κυτταροπροστατευτική δράση έναντι της UVA ακτινοβολίας. Από την άλλη, η δεφεριπρόνη, η δεφεροξαμίνη και το φερουλικό οξύ εμφάνισαν σημαντική μείωση της βιωσιμότητας σε υψηλές συγκεντρώσεις, ενώ η σακουμπιτρίλη παρουσιάζει ευρύτερη φωτοτοξικότητα. Τα ευρήματα αυτά αναδεικνύουν την αξία της σωστής συγκέντρωσης για την ασφαλή και αποτελεσματική χρήση των αντιοξειδωτικών ουσιών και των χηλικών παραγόντων, καθώς και την αναγκαιότητα διερεύνησης των φωτοτοξικών επιδράσεων τους σε πειραματικά μοντέλα που προσομοιάζουν την πραγματική έκθεση σε UVA.","The present thesis investigates the cytotoxicity and potential phototoxicity of nine compounds with known or proposed antioxidant activity, with and without exposure of the cells to UVA radiation. UVA radiation is a major environmental factor with proven capacity to induce oxidative stress (via generation of reactive oxygen species) and premature skin aging, as it penetrates deeply into the epidermis and affects the structure and function of skin tissue cells. The murine fibroblast cell line BALB/3T3 was used as the in vitro model, and cytotoxicity was assessed using the NRU (Neutral Red Uptake) assay. The compounds examined were: ascorbic acid, NAC (N-acetylcysteine), uric acid, ferulic acid, tocopherol, deferoxamine, deferiprone, sacubitril, and valsartan. Additionally, phototoxicity was evaluated using chlorpromazine as a positive control. The experimental results showed that most compounds exhibited a protective effect at low to moderate concentrations (0.01–1000 μg/mL), while some demonstrated cytotoxicity and phototoxicity at very high concentrations (10,000–100,000 μg/mL). Particularly positive effects were observed for NAC, ferulic acid, tocopherol, and valsartan, which displayed significant cytoprotective activity against UVA irradiation. In contrast, deferiprone, deferoxamine, and uric acid induced a notable decrease in cell viability at high concentrations. These findings highlight the importance of appropriate concentration for the safe and effective use of antioxidant and metal-chelating agents, as well as the necessity of further investigation into the phototoxic effects of such compounds using experimental models that closely mimic actual UVA exposure on skin tissue."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αξιολόγηση προστατευτικής ικανότητας αντιοξειδωτικών ουσιών μετά από έκθεση ινοβλαστών σε υπεριώδη ακτινοβολία UVA"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ ΑΝΝΑ","Μπασκαϊρον Σοφία Κλεοπάτρα","PARASKEVA ANNA"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία μελετά την κυτταροτοξικότητα και την ενδεχόμενη φωτοτοξικότητα εννέα ενώσεων με γνωστή ή προτεινόμενη αντιοξειδωτική δράση, με και χωρίς έκθεση των κυττάρων σε υπεριώδη ακτινοβολία UVA. Η UVA ακτινοβολία αποτελεί σημαντικό περιβαλλοντικό παράγοντα με αποδεδειγμένη ικανότητα πρόκλησης οξειδωτικού στρες (μέσω παραγωγής ελευθέρων ριζών) και πρόωρης γήρανσης του δέρματος, καθώς διεισδύει βαθιά στην επιδερμίδα και επηρεάζει την δομή και τη λειτουργία των κυττάρων του δερματικού ιστού. Ως κυτταρικό μοντέλο στο πείραμά μας χρησιμοποιήθηκαν ινοβλάστες ποντικού BALB/3Τ3, ενώ για την αξιολόγηση της κυτταρικής βιωσιμότητας εφαρμόστηκε η μέθοδος NRU (Neutral Red Uptake). Οι ενώσεις που εξετάστηκαν ήταν: ασκορβικό οξύ, NAC (Ν-ακετυλοκυστεΐνη), ουρικό οξύ, φερουλικό οξύ, τοκοφερόλη, δεφεροξαμίνη, δεφεριπρόνη, σακουμπιτρίλη και βαλσαρτάνη. Επιπλέον, αξιολογήθηκε η φωτοτοξικότητα με χρήση χλωροπρομαζίνης ως θετικού μάρτυρα, καθώς και η κυτταροτοξικότητα με τη χρήση λαουρικού θειικού νατρίου (SLS). Τα πειραματικά αποτελέσματα έδειξαν ότι οι περισσότερες ουσίες παρουσίασαν προστατευτική δράση σε χαμηλές και ενδιάμεσες συγκεντρώσεις (0.01–1000 μg/mL), ενώ ορισμένες εμφάνισαν κυτταροτοξικότητα ή και φωτοτοξικότητα σε πολύ υψηλές συγκεντρώσεις (10.000–100.000 μg/mL). Ιδιαίτερα θετικά αποτελέσματα παρατηρήθηκαν για τη NAC, το ουρικό οξύ, τη τοκοφερόλη και τη βαλσαρτάνη, οι οποίες ανέδειξαν ισχυρή κυτταροπροστατευτική δράση έναντι της UVA ακτινοβολίας. Από την άλλη, η δεφεριπρόνη, η δεφεροξαμίνη και το φερουλικό οξύ εμφάνισαν σημαντική μείωση της βιωσιμότητας σε υψηλές συγκεντρώσεις, ενώ η σακουμπιτρίλη παρουσιάζει ευρύτερη φωτοτοξικότητα. Τα ευρήματα αυτά αναδεικνύουν την αξία της σωστής συγκέντρωσης για την ασφαλή και αποτελεσματική χρήση των αντιοξειδωτικών ουσιών και των χηλικών παραγόντων, καθώς και την αναγκαιότητα διερεύνησης των φωτοτοξικών επιδράσεων τους σε πειραματικά μοντέλα που προσομοιάζουν την πραγματική έκθεση σε UVA.","The present thesis investigates the cytotoxicity and potential phototoxicity of nine compounds with known or proposed antioxidant activity, with and without exposure of the cells to UVA radiation. UVA radiation is a major environmental factor with proven capacity to induce oxidative stress (via generation of reactive oxygen species) and premature skin aging, as it penetrates deeply into the epidermis and affects the structure and function of skin tissue cells. The murine fibroblast cell line BALB/3T3 was used as the in vitro model, and cytotoxicity was assessed using the NRU (Neutral Red Uptake) assay. The compounds examined were: ascorbic acid, NAC (N-acetylcysteine), uric acid, ferulic acid, tocopherol, deferoxamine, deferiprone, sacubitril, and valsartan. Additionally, phototoxicity was evaluated using chlorpromazine as a positive control. The experimental results showed that most compounds exhibited a protective effect at low to moderate concentrations (0.01–1000 μg/mL), while some demonstrated cytotoxicity and phototoxicity at very high concentrations (10,000–100,000 μg/mL). Particularly positive effects were observed for NAC, ferulic acid, tocopherol, and valsartan, which displayed significant cytoprotective activity against UVA irradiation. In contrast, deferiprone, deferoxamine, and uric acid induced a notable decrease in cell viability at high concentrations. These findings highlight the importance of appropriate concentration for the safe and effective use of antioxidant and metal-chelating agents, as well as the necessity of further investigation into the phototoxic effects of such compounds using experimental models that closely mimic actual UVA exposure on skin tissue."],"dc:identifier":["uoadl:5303104","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303104"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Αξιολόγηση προστατευτικής ικανότητας αντιοξειδωτικών ουσιών μετά από έκθεση ινοβλαστών σε υπεριώδη ακτινοβολία UVA"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:35Z"}