{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5303457"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5303457","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Παρακολούθηση της hs-cTnI (τροπονίνης) στον καρκίνο του πνεύμονα πριν και μετά την ανοσοθεραπεία-προγνωστική σημασία της θετικής της κίνησης","abstract":"Εισαγωγή: Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι η κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο παγκοσμίως. Οι αναστολείς των ανοσολογικών σημείων ελέγχου (ICIs) έχουν φέρει επανάσταση στη θεραπεία του, ωστόσο η χρήση τους έχει συνδεθεί με ένα ευρύ φάσμα ανοσολογικά επαγόμενων ανεπιθύμητων ενεργειών. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγεται και η καρδιαγγειακή τοξικότητα, η οποία, παρότι αποδίδεται κατά κύριο λόγο σε αυτοάνοσους ή φλεγμονώδεις μηχανισμούς, ενδέχεται να προκύπτει από πολυπαραγοντικά, μη ανοσολογικά αίτια. Η καρδιακή τροπονίνη Ι υψηλής ευαισθησίας (hs-cTnI), ένας γνωστός δείκτης καρδιοτοξικότητας, αναδύεται ως πιθανός προγνωστικός παράγοντας της συνολικής επιβίωσης στην ογκολογία. Στόχοι: Αυτή η αναδρομική μελέτη αποσκοπούσε στην αξιολόγηση της προγνωστικής αξίας της hs-cTnI σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα που υποβάλλονται σε θεραπεία με ανοσοθεραπεία. Μεθοδολογία: Αυτή η αναδρομική μελέτη περιλάμβανε 51 ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα που έλαβαν θεραπεία με ICIs. Σχεδόν όλοι είχαν προηγουμένως λάβει χημειοθεραπεία ή/και ακτινοθεραπεία. Η hs-cTnI μετρήθηκε κατά την έναρξη και κατά τη διάρκεια της θεραπείας – είτε σε μέτρηση ρουτίνας είτε επί ύποπτων συμπτωμάτων. Αναλύθηκαν κλινικά δεδομένα, ηλεκτροκαρδιογραφήματα (ΗΚΓ), μείζονα ανεπιθύμητα καρδιακά συμβάματα (MACE) και αποτελέσματα επιβίωσης. Αποτελέσματα: Τα διάμεσα επίπεδα hs-cTnI ήταν σημαντικά υψηλότερα κατά τη διάρκεια της θεραπείας (p=0,004). Τα πιο συχνά MACE, ήταν αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια ,καρδιακή ανεπάρκεια και περικαρδίτιδα . Η αυξημένη hs-cTnI κατά τη διάρκεια της θεραπείας συσχετίστηκε με 4,09 φορές αυξημένο κίνδυνο θανάτου και οι ανωμαλίες του ΗΚΓ με 10,06 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο. Η καρδιακή ανεπάρκεια συσχετίστηκε ανεξάρτητα με αυξημένη hs-cTnI (OR= 5,50). Η δυναμική της hs-cTnI – όχι μόνο οι απόλυτες τιμές – συσχετίστηκε σημαντικά με την επιβίωση (p=0,009). Μόνο τα επίπεδα κρεατινίνης συσχετίζονται στατιστικά με τη μεταβολή της hs-cTnI. Συμπεράσματα: Η hs-cTnI μπορεί να χρησιμεύσει ως πολύτιμος προγνωστικός βιοδείκτης σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα σε ICIs, αντανακλώντας όχι μόνο την πρόκληση καρδιοτοξικότητας αλλά και πιθανώς συστηματικού στρες, φλεγμονής ή ανοσολογικής ενεργοποίησης. Η συστηματική παρακολούθηση της hs-cTnI μπορεί να καθοδηγήσει τη διαστρωμάτωση του κινδύνου, την λήψη αποφάσεων σχετικών με την θεραπεία και την έγκαιρη παρέμβαση. Απαιτούνται μεγαλύτερες προοπτικές μελέτες για την επιβεβαίωση των ευρημάτων και την τυποποίηση κλινικών οδηγιών.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι η κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο παγκοσμίως. Οι αναστολείς των ανοσολογικών σημείων ελέγχου (ICIs) έχουν φέρει επανάσταση στη θεραπεία του, ωστόσο η χρήση τους έχει συνδεθεί με ένα ευρύ φάσμα ανοσολογικά επαγόμενων ανεπιθύμητων ενεργειών. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγεται και η καρδιαγγειακή τοξικότητα, η οποία, παρότι αποδίδεται κατά κύριο λόγο σε αυτοάνοσους ή φλεγμονώδεις μηχανισμούς, ενδέχεται να προκύπτει από πολυπαραγοντικά, μη ανοσολογικά αίτια. Η καρδιακή τροπονίνη Ι υψηλής ευαισθησίας (hs-cTnI), ένας γνωστός δείκτης καρδιοτοξικότητας, αναδύεται ως πιθανός προγνωστικός παράγοντας της συνολικής επιβίωσης στην ογκολογία. Στόχοι: Αυτή η αναδρομική μελέτη αποσκοπούσε στην αξιολόγηση της προγνωστικής αξίας της hs-cTnI σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα που υποβάλλονται σε θεραπεία με ανοσοθεραπεία. Μεθοδολογία: Αυτή η αναδρομική μελέτη περιλάμβανε 51 ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα που έλαβαν θεραπεία με ICIs. Σχεδόν όλοι είχαν προηγουμένως λάβει χημειοθεραπεία ή/και ακτινοθεραπεία. Η hs-cTnI μετρήθηκε κατά την έναρξη και κατά τη διάρκεια της θεραπείας – είτε σε μέτρηση ρουτίνας είτε επί ύποπτων συμπτωμάτων. Αναλύθηκαν κλινικά δεδομένα, ηλεκτροκαρδιογραφήματα (ΗΚΓ), μείζονα ανεπιθύμητα καρδιακά συμβάματα (MACE) και αποτελέσματα επιβίωσης. Αποτελέσματα: Τα διάμεσα επίπεδα hs-cTnI ήταν σημαντικά υψηλότερα κατά τη διάρκεια της θεραπείας (p=0,004). Τα πιο συχνά MACE, ήταν αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια ,καρδιακή ανεπάρκεια και περικαρδίτιδα . Η αυξημένη hs-cTnI κατά τη διάρκεια της θεραπείας συσχετίστηκε με 4,09 φορές αυξημένο κίνδυνο θανάτου και οι ανωμαλίες του ΗΚΓ με 10,06 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο. Η καρδιακή ανεπάρκεια συσχετίστηκε ανεξάρτητα με αυξημένη hs-cTnI (OR= 5,50). Η δυναμική της hs-cTnI – όχι μόνο οι απόλυτες τιμές – συσχετίστηκε σημαντικά με την επιβίωση (p=0,009). Μόνο τα επίπεδα κρεατινίνης συσχετίζονται στατιστικά με τη μεταβολή της hs-cTnI. Συμπεράσματα: Η hs-cTnI μπορεί να χρησιμεύσει ως πολύτιμος προγνωστικός βιοδείκτης σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα σε ICIs, αντανακλώντας όχι μόνο την πρόκληση καρδιοτοξικότητας αλλά και πιθανώς συστηματικού στρες, φλεγμονής ή ανοσολογικής ενεργοποίησης. Η συστηματική παρακολούθηση της hs-cTnI μπορεί να καθοδηγήσει τη διαστρωμάτωση του κινδύνου, την λήψη αποφάσεων σχετικών με την θεραπεία και την έγκαιρη παρέμβαση. Απαιτούνται μεγαλύτερες προοπτικές μελέτες για την επιβεβαίωση των ευρημάτων και την τυποποίηση κλινικών οδηγιών.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσιαχρή Γεωργία","Tsiachri Georgia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:35Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5303457"],"render_values":[{"text":"uoadl:5303457","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303457","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303457","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5303457","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσιαχρή Γεωργία","Tsiachri Georgia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5303457","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303457"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι η κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο παγκοσμίως. Οι αναστολείς των ανοσολογικών σημείων ελέγχου (ICIs) έχουν φέρει επανάσταση στη θεραπεία του, ωστόσο η χρήση τους έχει συνδεθεί με ένα ευρύ φάσμα ανοσολογικά επαγόμενων ανεπιθύμητων ενεργειών. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγεται και η καρδιαγγειακή τοξικότητα, η οποία, παρότι αποδίδεται κατά κύριο λόγο σε αυτοάνοσους ή φλεγμονώδεις μηχανισμούς, ενδέχεται να προκύπτει από πολυπαραγοντικά, μη ανοσολογικά αίτια. Η καρδιακή τροπονίνη Ι υψηλής ευαισθησίας (hs-cTnI), ένας γνωστός δείκτης καρδιοτοξικότητας, αναδύεται ως πιθανός προγνωστικός παράγοντας της συνολικής επιβίωσης στην ογκολογία. Στόχοι: Αυτή η αναδρομική μελέτη αποσκοπούσε στην αξιολόγηση της προγνωστικής αξίας της hs-cTnI σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα που υποβάλλονται σε θεραπεία με ανοσοθεραπεία. Μεθοδολογία: Αυτή η αναδρομική μελέτη περιλάμβανε 51 ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα που έλαβαν θεραπεία με ICIs. Σχεδόν όλοι είχαν προηγουμένως λάβει χημειοθεραπεία ή/και ακτινοθεραπεία. Η hs-cTnI μετρήθηκε κατά την έναρξη και κατά τη διάρκεια της θεραπείας – είτε σε μέτρηση ρουτίνας είτε επί ύποπτων συμπτωμάτων. Αναλύθηκαν κλινικά δεδομένα, ηλεκτροκαρδιογραφήματα (ΗΚΓ), μείζονα ανεπιθύμητα καρδιακά συμβάματα (MACE) και αποτελέσματα επιβίωσης. Αποτελέσματα: Τα διάμεσα επίπεδα hs-cTnI ήταν σημαντικά υψηλότερα κατά τη διάρκεια της θεραπείας (p=0,004). Τα πιο συχνά MACE, ήταν αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια ,καρδιακή ανεπάρκεια και περικαρδίτιδα . Η αυξημένη hs-cTnI κατά τη διάρκεια της θεραπείας συσχετίστηκε με 4,09 φορές αυξημένο κίνδυνο θανάτου και οι ανωμαλίες του ΗΚΓ με 10,06 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο. Η καρδιακή ανεπάρκεια συσχετίστηκε ανεξάρτητα με αυξημένη hs-cTnI (OR= 5,50). Η δυναμική της hs-cTnI – όχι μόνο οι απόλυτες τιμές – συσχετίστηκε σημαντικά με την επιβίωση (p=0,009). Μόνο τα επίπεδα κρεατινίνης συσχετίζονται στατιστικά με τη μεταβολή της hs-cTnI. Συμπεράσματα: Η hs-cTnI μπορεί να χρησιμεύσει ως πολύτιμος προγνωστικός βιοδείκτης σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα σε ICIs, αντανακλώντας όχι μόνο την πρόκληση καρδιοτοξικότητας αλλά και πιθανώς συστηματικού στρες, φλεγμονής ή ανοσολογικής ενεργοποίησης. Η συστηματική παρακολούθηση της hs-cTnI μπορεί να καθοδηγήσει τη διαστρωμάτωση του κινδύνου, την λήψη αποφάσεων σχετικών με την θεραπεία και την έγκαιρη παρέμβαση. Απαιτούνται μεγαλύτερες προοπτικές μελέτες για την επιβεβαίωση των ευρημάτων και την τυποποίηση κλινικών οδηγιών.","Introduction: Lung cancer is the leading cause of cancer-related mortality worldwide. Immune checkpoint inhibitors (ICIs) have revolutionized its treatment; however, their use has been associated with a wide range of immune-related adverse events. Among these is cardiovascular toxicity, which, although primarily attributed to autoimmune or inflammatory mechanisms, may also result from multifactorial, non-immune causes. High-sensitivity cardiac troponin I (hs-cTnI), a well-established marker of cardiotoxicity, is emerging as a potential prognostic factor for overall survival in oncology. Objectives: This retrospective study aimed to evaluate the prognostic value of hs-cTnI in patients with lung cancer undergoing immunotherapy. Methods: A total of 51 lung cancer patients treated with ICIs were retrospectively analyzed. Nearly all had previously received chemotherapy and/or radiotherapy. HscTnI was measured at baseline and during treatment—either as routine monitoring or in response to suspected cardiac symptoms. Clinical data, ECG findings, major adverse cardiac events (MACE), and survival outcomes were assessed. Results: Median hs-cTnI levels were significantly higher during treatment (p = 0.004). The most frequent MACE were cerebrovascular events, heart failure, and pericarditis. Elevated hs-cTnI during therapy was associated with a 4.09-fold increased risk of death, while ECG abnormalities conferred a 10.06-fold increased risk. Heart failure was independently associated with increased hs-cTnI (OR = 5.50). The dynamic change in hs-cTnI—not just absolute values—was significantly associated with survival (p = 0.009). Only serum creatinine levels were statistically associated with changes in hs-cTnI. Conclusions: Hs-cTnI may serve as a valuable prognostic biomarker in lung cancer patients treated with ICIs, reflecting not only cardiotoxicity but also potential systemic stress, inflammation, or immune activation. Systematic monitoring of hs-cTnI could guide risk stratification, therapeutic decision-making, and timely intervention. Larger prospective studies are needed to validate these findings and establish standardized clinical guidelines."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Παρακολούθηση της hs-cTnI (τροπονίνης) στον καρκίνο του πνεύμονα πριν και μετά την ανοσοθεραπεία-προγνωστική σημασία της θετικής της κίνησης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσιαχρή Γεωργία","Tsiachri Georgia"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι η κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο παγκοσμίως. Οι αναστολείς των ανοσολογικών σημείων ελέγχου (ICIs) έχουν φέρει επανάσταση στη θεραπεία του, ωστόσο η χρήση τους έχει συνδεθεί με ένα ευρύ φάσμα ανοσολογικά επαγόμενων ανεπιθύμητων ενεργειών. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγεται και η καρδιαγγειακή τοξικότητα, η οποία, παρότι αποδίδεται κατά κύριο λόγο σε αυτοάνοσους ή φλεγμονώδεις μηχανισμούς, ενδέχεται να προκύπτει από πολυπαραγοντικά, μη ανοσολογικά αίτια. Η καρδιακή τροπονίνη Ι υψηλής ευαισθησίας (hs-cTnI), ένας γνωστός δείκτης καρδιοτοξικότητας, αναδύεται ως πιθανός προγνωστικός παράγοντας της συνολικής επιβίωσης στην ογκολογία. Στόχοι: Αυτή η αναδρομική μελέτη αποσκοπούσε στην αξιολόγηση της προγνωστικής αξίας της hs-cTnI σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα που υποβάλλονται σε θεραπεία με ανοσοθεραπεία. Μεθοδολογία: Αυτή η αναδρομική μελέτη περιλάμβανε 51 ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα που έλαβαν θεραπεία με ICIs. Σχεδόν όλοι είχαν προηγουμένως λάβει χημειοθεραπεία ή/και ακτινοθεραπεία. Η hs-cTnI μετρήθηκε κατά την έναρξη και κατά τη διάρκεια της θεραπείας – είτε σε μέτρηση ρουτίνας είτε επί ύποπτων συμπτωμάτων. Αναλύθηκαν κλινικά δεδομένα, ηλεκτροκαρδιογραφήματα (ΗΚΓ), μείζονα ανεπιθύμητα καρδιακά συμβάματα (MACE) και αποτελέσματα επιβίωσης. Αποτελέσματα: Τα διάμεσα επίπεδα hs-cTnI ήταν σημαντικά υψηλότερα κατά τη διάρκεια της θεραπείας (p=0,004). Τα πιο συχνά MACE, ήταν αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια ,καρδιακή ανεπάρκεια και περικαρδίτιδα . Η αυξημένη hs-cTnI κατά τη διάρκεια της θεραπείας συσχετίστηκε με 4,09 φορές αυξημένο κίνδυνο θανάτου και οι ανωμαλίες του ΗΚΓ με 10,06 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο. Η καρδιακή ανεπάρκεια συσχετίστηκε ανεξάρτητα με αυξημένη hs-cTnI (OR= 5,50). Η δυναμική της hs-cTnI – όχι μόνο οι απόλυτες τιμές – συσχετίστηκε σημαντικά με την επιβίωση (p=0,009). Μόνο τα επίπεδα κρεατινίνης συσχετίζονται στατιστικά με τη μεταβολή της hs-cTnI. Συμπεράσματα: Η hs-cTnI μπορεί να χρησιμεύσει ως πολύτιμος προγνωστικός βιοδείκτης σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα σε ICIs, αντανακλώντας όχι μόνο την πρόκληση καρδιοτοξικότητας αλλά και πιθανώς συστηματικού στρες, φλεγμονής ή ανοσολογικής ενεργοποίησης. Η συστηματική παρακολούθηση της hs-cTnI μπορεί να καθοδηγήσει τη διαστρωμάτωση του κινδύνου, την λήψη αποφάσεων σχετικών με την θεραπεία και την έγκαιρη παρέμβαση. Απαιτούνται μεγαλύτερες προοπτικές μελέτες για την επιβεβαίωση των ευρημάτων και την τυποποίηση κλινικών οδηγιών.","Introduction: Lung cancer is the leading cause of cancer-related mortality worldwide. Immune checkpoint inhibitors (ICIs) have revolutionized its treatment; however, their use has been associated with a wide range of immune-related adverse events. Among these is cardiovascular toxicity, which, although primarily attributed to autoimmune or inflammatory mechanisms, may also result from multifactorial, non-immune causes. High-sensitivity cardiac troponin I (hs-cTnI), a well-established marker of cardiotoxicity, is emerging as a potential prognostic factor for overall survival in oncology. Objectives: This retrospective study aimed to evaluate the prognostic value of hs-cTnI in patients with lung cancer undergoing immunotherapy. Methods: A total of 51 lung cancer patients treated with ICIs were retrospectively analyzed. Nearly all had previously received chemotherapy and/or radiotherapy. HscTnI was measured at baseline and during treatment—either as routine monitoring or in response to suspected cardiac symptoms. Clinical data, ECG findings, major adverse cardiac events (MACE), and survival outcomes were assessed. Results: Median hs-cTnI levels were significantly higher during treatment (p = 0.004). The most frequent MACE were cerebrovascular events, heart failure, and pericarditis. Elevated hs-cTnI during therapy was associated with a 4.09-fold increased risk of death, while ECG abnormalities conferred a 10.06-fold increased risk. Heart failure was independently associated with increased hs-cTnI (OR = 5.50). The dynamic change in hs-cTnI—not just absolute values—was significantly associated with survival (p = 0.009). Only serum creatinine levels were statistically associated with changes in hs-cTnI. Conclusions: Hs-cTnI may serve as a valuable prognostic biomarker in lung cancer patients treated with ICIs, reflecting not only cardiotoxicity but also potential systemic stress, inflammation, or immune activation. Systematic monitoring of hs-cTnI could guide risk stratification, therapeutic decision-making, and timely intervention. Larger prospective studies are needed to validate these findings and establish standardized clinical guidelines."],"dc:identifier":["uoadl:5303457","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303457"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Παρακολούθηση της hs-cTnI (τροπονίνης) στον καρκίνο του πνεύμονα πριν και μετά την ανοσοθεραπεία-προγνωστική σημασία της θετικής της κίνησης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:35Z"}