{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5303516"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5303516","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συστηματική ανασκόπηση: ο ρόλος της νεοεπικουρικής θεραπείας σε αδενοκαρκίνωμα γαστροοισοφαγικής συμβολής","abstract":"Το αδενοκαρκίνωμα της καρδίας του στομάχου (Gastric cardia carcinoma, GCC) για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα αποτέλεσε μία αμφιλεγόμενη παθολογική κατάσταση και παραδοσιακά κατηγοριοποιούνταν μαζί με το αδενοκαρκίνωμα του οισοφάγου (Esophageal adenocarcinoma, EAC) με τον χαρακτηρισμό «αδενοκαρκίνωμα της γαστροοισοφαγικής συμβολής». Μόλις πρόσφατα, θεσπίστηκαν συγκεκριμένα διαγνωστικά κριτήρια προκειμένου να διαχωρίσουν τα δύο αυτές παθολογικές οντότητες, με το GCC πλέον να χαρακτηρίζεται το νεόπλασμα του στομάχου το οποίο εντοπίζεται ανατομικά δύο εκατοστά κεντρικά έως και τρία εκατοστά περιφερικά της γαστροοισοφαγικής συμβολής. Σκοπός: Με την παρούσα διπλωματική εργασία διερευνήθηκαν με λεπτομέρεια τα δεδομένα της πρόσφατης βιβλιογραφίας στο χρονικό διάστημα 2012 – 2022, σε σχέση με την αποτελεσματικότητα που προσφέρει η νεοεπικουρική θεραπεία στην αντιμετώπιση του αδενοκαρκινώματος της γαστροοισοφαγικής συμβολής. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν συνολικά 12 δημοσιευμένα άρθρα. Πρόκειται για 3 συστηματικές ανασκοπήσεις / πολυκεντρικές μελέτες, 4 μετα-αναλύσεις και 5 αφηγηματικές ανασκοπήσεις / απόψεις ειδικών, τα κύρια ευρήματα των οποίων μπορούν να συνοψισθούν στα εξής: 1) Η νεοεπικουρική χημειοθεραπεία, με ή χωρίς την ακτινοθεραπεία έχουν οπωσδήποτε θέση στην προσπάθεια της θεραπευτικής αντιμετώπισης των μη-μεταστατικών GCC αυξάνοντας στατιστικά σημαντικά την επιβίωση των ασθενών, ειδικά εάν η σύγκριση πραγματοποιηθεί με την χειρουργική επέμβαση ως μόνη θεραπεία, 2) Κατά πάσα πιθανότητα δεν υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση στο συνολικό αποτέλεσμα της θεραπείας ανάμεσα στην νεοεπικουρική χημειοθεραπεία και το σύνθετο σχήμα της νεοεπικουρικής χημειο- και ακτινοθεραπείας και 3) Όσον αφορά την χρήση της προεγχειρητικής ακτινοθεραπείας, οι συστάσεις της πρόσφατης βιβλιογραφίας ορίζουν η συνολική δόση της χορηγούμενης ακτινοβολίας να μην υπερβαίνει τα 50 Gy. Αν και δεν είναι ξεκάθαρο το βέλτιστο χημειοθεραπευτικό σχήμα, εντούτοις οι πρόσφατες κατευθυντήριες οδηγίες συνιστούν το σχήμα του πρωτοκόλλου CROSS (καρβοπλατίνη και πακλιταξέλη). Συμπέρασμα: Χρειάζεται περαιτέρω έρευνα στο συγκεκριμένο πεδίο, καθώς και προσπάθεια ανακάλυψης και χρήσης νέων βιοδεικτών οι οποίοι τελικά θα δώσουν την δυνατότητα εφαρμογής εξατομικευμένων θεραπευτικών σχημάτων στους ασθενείς με GCC.","abstract_html":"Το αδενοκαρκίνωμα της καρδίας του στομάχου (Gastric cardia carcinoma, GCC) για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα αποτέλεσε μία αμφιλεγόμενη παθολογική κατάσταση και παραδοσιακά κατηγοριοποιούνταν μαζί με το αδενοκαρκίνωμα του οισοφάγου (Esophageal adenocarcinoma, EAC) με τον χαρακτηρισμό «αδενοκαρκίνωμα της γαστροοισοφαγικής συμβολής». Μόλις πρόσφατα, θεσπίστηκαν συγκεκριμένα διαγνωστικά κριτήρια προκειμένου να διαχωρίσουν τα δύο αυτές παθολογικές οντότητες, με το GCC πλέον να χαρακτηρίζεται το νεόπλασμα του στομάχου το οποίο εντοπίζεται ανατομικά δύο εκατοστά κεντρικά έως και τρία εκατοστά περιφερικά της γαστροοισοφαγικής συμβολής. Σκοπός: Με την παρούσα διπλωματική εργασία διερευνήθηκαν με λεπτομέρεια τα δεδομένα της πρόσφατης βιβλιογραφίας στο χρονικό διάστημα 2012 – 2022, σε σχέση με την αποτελεσματικότητα που προσφέρει η νεοεπικουρική θεραπεία στην αντιμετώπιση του αδενοκαρκινώματος της γαστροοισοφαγικής συμβολής. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν συνολικά 12 δημοσιευμένα άρθρα. Πρόκειται για 3 συστηματικές ανασκοπήσεις / πολυκεντρικές μελέτες, 4 μετα-αναλύσεις και 5 αφηγηματικές ανασκοπήσεις / απόψεις ειδικών, τα κύρια ευρήματα των οποίων μπορούν να συνοψισθούν στα εξής: 1) Η νεοεπικουρική χημειοθεραπεία, με ή χωρίς την ακτινοθεραπεία έχουν οπωσδήποτε θέση στην προσπάθεια της θεραπευτικής αντιμετώπισης των μη-μεταστατικών GCC αυξάνοντας στατιστικά σημαντικά την επιβίωση των ασθενών, ειδικά εάν η σύγκριση πραγματοποιηθεί με την χειρουργική επέμβαση ως μόνη θεραπεία, 2) Κατά πάσα πιθανότητα δεν υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση στο συνολικό αποτέλεσμα της θεραπείας ανάμεσα στην νεοεπικουρική χημειοθεραπεία και το σύνθετο σχήμα της νεοεπικουρικής χημειο- και ακτινοθεραπείας και 3) Όσον αφορά την χρήση της προεγχειρητικής ακτινοθεραπείας, οι συστάσεις της πρόσφατης βιβλιογραφίας ορίζουν η συνολική δόση της χορηγούμενης ακτινοβολίας να μην υπερβαίνει τα 50 Gy. Αν και δεν είναι ξεκάθαρο το βέλτιστο χημειοθεραπευτικό σχήμα, εντούτοις οι πρόσφατες κατευθυντήριες οδηγίες συνιστούν το σχήμα του πρωτοκόλλου CROSS (καρβοπλατίνη και πακλιταξέλη). Συμπέρασμα: Χρειάζεται περαιτέρω έρευνα στο συγκεκριμένο πεδίο, καθώς και προσπάθεια ανακάλυψης και χρήσης νέων βιοδεικτών οι οποίοι τελικά θα δώσουν την δυνατότητα εφαρμογής εξατομικευμένων θεραπευτικών σχημάτων στους ασθενείς με GCC.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπουρμπουτέλη Ειρήνη","Bourmpouteli Eirini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:35Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5303516"],"render_values":[{"text":"uoadl:5303516","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303516","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303516","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5303516","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπουρμπουτέλη Ειρήνη","Bourmpouteli Eirini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5303516","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303516"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το αδενοκαρκίνωμα της καρδίας του στομάχου (Gastric cardia carcinoma, GCC) για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα αποτέλεσε μία αμφιλεγόμενη παθολογική κατάσταση και παραδοσιακά κατηγοριοποιούνταν μαζί με το αδενοκαρκίνωμα του οισοφάγου (Esophageal adenocarcinoma, EAC) με τον χαρακτηρισμό «αδενοκαρκίνωμα της γαστροοισοφαγικής συμβολής». Μόλις πρόσφατα, θεσπίστηκαν συγκεκριμένα διαγνωστικά κριτήρια προκειμένου να διαχωρίσουν τα δύο αυτές παθολογικές οντότητες, με το GCC πλέον να χαρακτηρίζεται το νεόπλασμα του στομάχου το οποίο εντοπίζεται ανατομικά δύο εκατοστά κεντρικά έως και τρία εκατοστά περιφερικά της γαστροοισοφαγικής συμβολής. Σκοπός: Με την παρούσα διπλωματική εργασία διερευνήθηκαν με λεπτομέρεια τα δεδομένα της πρόσφατης βιβλιογραφίας στο χρονικό διάστημα 2012 – 2022, σε σχέση με την αποτελεσματικότητα που προσφέρει η νεοεπικουρική θεραπεία στην αντιμετώπιση του αδενοκαρκινώματος της γαστροοισοφαγικής συμβολής. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν συνολικά 12 δημοσιευμένα άρθρα. Πρόκειται για 3 συστηματικές ανασκοπήσεις / πολυκεντρικές μελέτες, 4 μετα-αναλύσεις και 5 αφηγηματικές ανασκοπήσεις / απόψεις ειδικών, τα κύρια ευρήματα των οποίων μπορούν να συνοψισθούν στα εξής: 1) Η νεοεπικουρική χημειοθεραπεία, με ή χωρίς την ακτινοθεραπεία έχουν οπωσδήποτε θέση στην προσπάθεια της θεραπευτικής αντιμετώπισης των μη-μεταστατικών GCC αυξάνοντας στατιστικά σημαντικά την επιβίωση των ασθενών, ειδικά εάν η σύγκριση πραγματοποιηθεί με την χειρουργική επέμβαση ως μόνη θεραπεία, 2) Κατά πάσα πιθανότητα δεν υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση στο συνολικό αποτέλεσμα της θεραπείας ανάμεσα στην νεοεπικουρική χημειοθεραπεία και το σύνθετο σχήμα της νεοεπικουρικής χημειο- και ακτινοθεραπείας και 3) Όσον αφορά την χρήση της προεγχειρητικής ακτινοθεραπείας, οι συστάσεις της πρόσφατης βιβλιογραφίας ορίζουν η συνολική δόση της χορηγούμενης ακτινοβολίας να μην υπερβαίνει τα 50 Gy. Αν και δεν είναι ξεκάθαρο το βέλτιστο χημειοθεραπευτικό σχήμα, εντούτοις οι πρόσφατες κατευθυντήριες οδηγίες συνιστούν το σχήμα του πρωτοκόλλου CROSS (καρβοπλατίνη και πακλιταξέλη). Συμπέρασμα: Χρειάζεται περαιτέρω έρευνα στο συγκεκριμένο πεδίο, καθώς και προσπάθεια ανακάλυψης και χρήσης νέων βιοδεικτών οι οποίοι τελικά θα δώσουν την δυνατότητα εφαρμογής εξατομικευμένων θεραπευτικών σχημάτων στους ασθενείς με GCC.","Gastric cardia adenocarcinoma (GCC) has for a long time been a controversial pathological condition and was traditionally categorized together with esophageal adenocarcinoma (EAC) under the designation of \"adenocarcinoma of the gastroesophageal junction\". Only recently, have specific diagnostic criteria been established to distinguish between these two pathologies, with GCC now being defined as a gastric neoplasm whose anatomical location is two centimetres central and three centimetres peripheral to the gastro-oesophageal junction. Aim: The detailed exploration of the recent literature regarding the role and efficacy of the different types of neoadjuvant therapy, in the attempt to treat junctional adenocarcinoma. Results: A total of 12 published articles were included. These were 3 systematic reviews/multicenter studies, 4 meta-analyses and 5 narrative reviews/expert opinions, whose main findings can be summarized as follows: 1) Neoadjuvant chemotherapy, with or without radiotherapy, definitely have a place in the attempt to treat non-metastatic GCC by statistically significantly increasing patient survival, especially if the comparison is made with surgery as the only treatment, 2) There is probably no statistically significant difference in overall treatment outcome between neoadjuvant chemotherapy and the combined regimen of neoadjuvant chemo- and radiotherapy and 3) Regarding the use of preoperative radiotherapy, recommendations in recent literature specify that the total dose of administered radiation should not exceed 50 Gy. Although the optimal chemotherapy regimen is not clear, recent guidelines recommend the CROSS protocol (carboplatin and paclitaxel). Conclusion: Further research in this field is needed, as well as efforts to introduce the use of new biomarkers that will eventually enable the application of personalized treatment regimens in patients suffering from GCC."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συστηματική ανασκόπηση: ο ρόλος της νεοεπικουρικής θεραπείας σε αδενοκαρκίνωμα γαστροοισοφαγικής συμβολής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπουρμπουτέλη Ειρήνη","Bourmpouteli Eirini"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Το αδενοκαρκίνωμα της καρδίας του στομάχου (Gastric cardia carcinoma, GCC) για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα αποτέλεσε μία αμφιλεγόμενη παθολογική κατάσταση και παραδοσιακά κατηγοριοποιούνταν μαζί με το αδενοκαρκίνωμα του οισοφάγου (Esophageal adenocarcinoma, EAC) με τον χαρακτηρισμό «αδενοκαρκίνωμα της γαστροοισοφαγικής συμβολής». Μόλις πρόσφατα, θεσπίστηκαν συγκεκριμένα διαγνωστικά κριτήρια προκειμένου να διαχωρίσουν τα δύο αυτές παθολογικές οντότητες, με το GCC πλέον να χαρακτηρίζεται το νεόπλασμα του στομάχου το οποίο εντοπίζεται ανατομικά δύο εκατοστά κεντρικά έως και τρία εκατοστά περιφερικά της γαστροοισοφαγικής συμβολής. Σκοπός: Με την παρούσα διπλωματική εργασία διερευνήθηκαν με λεπτομέρεια τα δεδομένα της πρόσφατης βιβλιογραφίας στο χρονικό διάστημα 2012 – 2022, σε σχέση με την αποτελεσματικότητα που προσφέρει η νεοεπικουρική θεραπεία στην αντιμετώπιση του αδενοκαρκινώματος της γαστροοισοφαγικής συμβολής. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν συνολικά 12 δημοσιευμένα άρθρα. Πρόκειται για 3 συστηματικές ανασκοπήσεις / πολυκεντρικές μελέτες, 4 μετα-αναλύσεις και 5 αφηγηματικές ανασκοπήσεις / απόψεις ειδικών, τα κύρια ευρήματα των οποίων μπορούν να συνοψισθούν στα εξής: 1) Η νεοεπικουρική χημειοθεραπεία, με ή χωρίς την ακτινοθεραπεία έχουν οπωσδήποτε θέση στην προσπάθεια της θεραπευτικής αντιμετώπισης των μη-μεταστατικών GCC αυξάνοντας στατιστικά σημαντικά την επιβίωση των ασθενών, ειδικά εάν η σύγκριση πραγματοποιηθεί με την χειρουργική επέμβαση ως μόνη θεραπεία, 2) Κατά πάσα πιθανότητα δεν υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση στο συνολικό αποτέλεσμα της θεραπείας ανάμεσα στην νεοεπικουρική χημειοθεραπεία και το σύνθετο σχήμα της νεοεπικουρικής χημειο- και ακτινοθεραπείας και 3) Όσον αφορά την χρήση της προεγχειρητικής ακτινοθεραπείας, οι συστάσεις της πρόσφατης βιβλιογραφίας ορίζουν η συνολική δόση της χορηγούμενης ακτινοβολίας να μην υπερβαίνει τα 50 Gy. Αν και δεν είναι ξεκάθαρο το βέλτιστο χημειοθεραπευτικό σχήμα, εντούτοις οι πρόσφατες κατευθυντήριες οδηγίες συνιστούν το σχήμα του πρωτοκόλλου CROSS (καρβοπλατίνη και πακλιταξέλη). Συμπέρασμα: Χρειάζεται περαιτέρω έρευνα στο συγκεκριμένο πεδίο, καθώς και προσπάθεια ανακάλυψης και χρήσης νέων βιοδεικτών οι οποίοι τελικά θα δώσουν την δυνατότητα εφαρμογής εξατομικευμένων θεραπευτικών σχημάτων στους ασθενείς με GCC.","Gastric cardia adenocarcinoma (GCC) has for a long time been a controversial pathological condition and was traditionally categorized together with esophageal adenocarcinoma (EAC) under the designation of \"adenocarcinoma of the gastroesophageal junction\". Only recently, have specific diagnostic criteria been established to distinguish between these two pathologies, with GCC now being defined as a gastric neoplasm whose anatomical location is two centimetres central and three centimetres peripheral to the gastro-oesophageal junction. Aim: The detailed exploration of the recent literature regarding the role and efficacy of the different types of neoadjuvant therapy, in the attempt to treat junctional adenocarcinoma. Results: A total of 12 published articles were included. These were 3 systematic reviews/multicenter studies, 4 meta-analyses and 5 narrative reviews/expert opinions, whose main findings can be summarized as follows: 1) Neoadjuvant chemotherapy, with or without radiotherapy, definitely have a place in the attempt to treat non-metastatic GCC by statistically significantly increasing patient survival, especially if the comparison is made with surgery as the only treatment, 2) There is probably no statistically significant difference in overall treatment outcome between neoadjuvant chemotherapy and the combined regimen of neoadjuvant chemo- and radiotherapy and 3) Regarding the use of preoperative radiotherapy, recommendations in recent literature specify that the total dose of administered radiation should not exceed 50 Gy. Although the optimal chemotherapy regimen is not clear, recent guidelines recommend the CROSS protocol (carboplatin and paclitaxel). Conclusion: Further research in this field is needed, as well as efforts to introduce the use of new biomarkers that will eventually enable the application of personalized treatment regimens in patients suffering from GCC."],"dc:identifier":["uoadl:5303516","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303516"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συστηματική ανασκόπηση: ο ρόλος της νεοεπικουρικής θεραπείας σε αδενοκαρκίνωμα γαστροοισοφαγικής συμβολής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:35Z"}