{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5303573"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5303573","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Γεωπολιτική Ανάλυση της Ιρανικής Πυρηνικής Απειλής στο Σύμπλοκο της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής. Γεωπολιτική Ανάλυση στο Σύμπλοκο της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής. Μπορεί το Ιράν να αποτελέσει απειλή στο Διεθνές Σύστημα;","abstract":"Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν περικλείει πληθώρα ερευνητικών εγκαταστάσεων, 2 ορυχεία με ουράνιο, πυρηνικό αντιδραστήρα και εγκαταστάσεις επεξεργασίας του ουρανίου, οι οποίες περιλαμβάνουν μονάδες εμπλουτισμού ουρανίου. Το 1968 το Ιράν υπέγραψε την Συνθήκη Μη Διάδοσης Πυρηνικών Όπλων (Non – Proliferation Treaty) και το 1970 την επικύρωσε με αποτέλεσμα να τεθεί το πρόγραμμα του αντικείμενο διερεύνησης και ελέγχου της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας (International Atomic Energy Agency). Το 1950 το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν άρχισε να αναπτύσσεται με την αρωγή των ΗΠΑ και χωρών της Δ. Ευρώπης υπό την αιγίδα του προγράμματος Ενέργεια για Ειρήνη. Η συνδρομή των προαναφερόμενων συνεχίστηκε το 1979 όταν ξέσπασε η ιρανική επανάσταση. Έκτοτε δεν ευδοκίμησε η συνεργασία. Από την άλλη υψηλόβαθμοι Ιρανοί αξιωματούχοι δήλωσαν το 1981 ότι το πυρηνικό πρόγραμμα ήταν θεμιτό να συνεχιστεί. Κατόπιν συνήφθησαν συμφωνίες με την Γαλλία στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και με την Αργεντινή στις αρχές της δεκαετίας του 1990 για την συνέχεια ανάπτυξης του προγράμματος. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 η Ρωσία ίδρυσε από κοινού με το Ιράν ερευνητικό σταθμό παρέχοντας στο Ιράν Ρώσους ερευνητές και τεχνικές πληροφορίες. Κατά την δεκαετία 2000 ανακαλύφθηκε ότι υπήρξε πρόγραμμα εμπλουτισμού του ουρανίου στο Ιράν με αποτέλεσμα να προκληθεί παγκόσμιος θόρυβος και ανησυχία για την πιθανότητα αυτή η ενέργεια να μην στοχεύει στην επίτευξη ειρηνικών έργων. Το 2003 η ΔΥΑΕ διεξήγαγε έρευνα για τις πυρηνικές δραστηριότητες του Ιράν κατόπιν καταγγελιών από αντικαθεστωτικούς του Ιράν. Το 2006 λόγω του ότι δεν ευθυγραμμίστηκε το Ιράν με τις υποδείξεις της Συνθήκης Μη Διάδοσης Πυρηνικών Όπλων, το ΣΑ του ΟΗΕ απαίτησε από το Ιράν να ακυρώσει το πρόγραμμα εμπλουτισμού ουρανίου. Έπειτα το 2007 η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ γνωστοποίησε ότι το Ιράν διέκοψε το πρόγραμμα παραγωγής των πυρηνικών όπλων το 2003. Το 2011 η ΔΥΑΕ ανακοίνωσε ότι μέχρι το 2003 το Ιράν διενεργούσε πειράματα με απώτερο σκοπό την δημιουργία πυρηνικής βόμβας. Τέλος, το 2015 η ΔΥΑΕ στην έκθεση της ανέφερε ότι δεν υπάρχουν βάσιμες πληροφορίες για ανάπτυξη πυρηνικών όπλων από το Ιράν μετά το 2009. Η ίδια έκθεση επαναλήφθηκε και το 2018.","abstract_html":"Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν περικλείει πληθώρα ερευνητικών εγκαταστάσεων, 2 ορυχεία με ουράνιο, πυρηνικό αντιδραστήρα και εγκαταστάσεις επεξεργασίας του ουρανίου, οι οποίες περιλαμβάνουν μονάδες εμπλουτισμού ουρανίου. Το 1968 το Ιράν υπέγραψε την Συνθήκη Μη Διάδοσης Πυρηνικών Όπλων (Non – Proliferation Treaty) και το 1970 την επικύρωσε με αποτέλεσμα να τεθεί το πρόγραμμα του αντικείμενο διερεύνησης και ελέγχου της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας (International Atomic Energy Agency). Το 1950 το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν άρχισε να αναπτύσσεται με την αρωγή των ΗΠΑ και χωρών της Δ. Ευρώπης υπό την αιγίδα του προγράμματος Ενέργεια για Ειρήνη. Η συνδρομή των προαναφερόμενων συνεχίστηκε το 1979 όταν ξέσπασε η ιρανική επανάσταση. Έκτοτε δεν ευδοκίμησε η συνεργασία. Από την άλλη υψηλόβαθμοι Ιρανοί αξιωματούχοι δήλωσαν το 1981 ότι το πυρηνικό πρόγραμμα ήταν θεμιτό να συνεχιστεί. Κατόπιν συνήφθησαν συμφωνίες με την Γαλλία στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και με την Αργεντινή στις αρχές της δεκαετίας του 1990 για την συνέχεια ανάπτυξης του προγράμματος. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 η Ρωσία ίδρυσε από κοινού με το Ιράν ερευνητικό σταθμό παρέχοντας στο Ιράν Ρώσους ερευνητές και τεχνικές πληροφορίες. Κατά την δεκαετία 2000 ανακαλύφθηκε ότι υπήρξε πρόγραμμα εμπλουτισμού του ουρανίου στο Ιράν με αποτέλεσμα να προκληθεί παγκόσμιος θόρυβος και ανησυχία για την πιθανότητα αυτή η ενέργεια να μην στοχεύει στην επίτευξη ειρηνικών έργων. Το 2003 η ΔΥΑΕ διεξήγαγε έρευνα για τις πυρηνικές δραστηριότητες του Ιράν κατόπιν καταγγελιών από αντικαθεστωτικούς του Ιράν. Το 2006 λόγω του ότι δεν ευθυγραμμίστηκε το Ιράν με τις υποδείξεις της Συνθήκης Μη Διάδοσης Πυρηνικών Όπλων, το ΣΑ του ΟΗΕ απαίτησε από το Ιράν να ακυρώσει το πρόγραμμα εμπλουτισμού ουρανίου. Έπειτα το 2007 η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ γνωστοποίησε ότι το Ιράν διέκοψε το πρόγραμμα παραγωγής των πυρηνικών όπλων το 2003. Το 2011 η ΔΥΑΕ ανακοίνωσε ότι μέχρι το 2003 το Ιράν διενεργούσε πειράματα με απώτερο σκοπό την δημιουργία πυρηνικής βόμβας. Τέλος, το 2015 η ΔΥΑΕ στην έκθεση της ανέφερε ότι δεν υπάρχουν βάσιμες πληροφορίες για ανάπτυξη πυρηνικών όπλων από το Ιράν μετά το 2009. Η ίδια έκθεση επαναλήφθηκε και το 2018.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοτζιούλας Γεώργιος","Kotzioulas Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:51Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5303573"],"render_values":[{"text":"uoadl:5303573","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303573","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303573","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5303573","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοτζιούλας Γεώργιος","Kotzioulas Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5303573","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303573"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν περικλείει πληθώρα ερευνητικών εγκαταστάσεων, 2 ορυχεία με ουράνιο, πυρηνικό αντιδραστήρα και εγκαταστάσεις επεξεργασίας του ουρανίου, οι οποίες περιλαμβάνουν μονάδες εμπλουτισμού ουρανίου. Το 1968 το Ιράν υπέγραψε την Συνθήκη Μη Διάδοσης Πυρηνικών Όπλων (Non – Proliferation Treaty) και το 1970 την επικύρωσε με αποτέλεσμα να τεθεί το πρόγραμμα του αντικείμενο διερεύνησης και ελέγχου της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας (International Atomic Energy Agency). Το 1950 το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν άρχισε να αναπτύσσεται με την αρωγή των ΗΠΑ και χωρών της Δ. Ευρώπης υπό την αιγίδα του προγράμματος Ενέργεια για Ειρήνη. Η συνδρομή των προαναφερόμενων συνεχίστηκε το 1979 όταν ξέσπασε η ιρανική επανάσταση. Έκτοτε δεν ευδοκίμησε η συνεργασία. Από την άλλη υψηλόβαθμοι Ιρανοί αξιωματούχοι δήλωσαν το 1981 ότι το πυρηνικό πρόγραμμα ήταν θεμιτό να συνεχιστεί. Κατόπιν συνήφθησαν συμφωνίες με την Γαλλία στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και με την Αργεντινή στις αρχές της δεκαετίας του 1990 για την συνέχεια ανάπτυξης του προγράμματος. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 η Ρωσία ίδρυσε από κοινού με το Ιράν ερευνητικό σταθμό παρέχοντας στο Ιράν Ρώσους ερευνητές και τεχνικές πληροφορίες. Κατά την δεκαετία 2000 ανακαλύφθηκε ότι υπήρξε πρόγραμμα εμπλουτισμού του ουρανίου στο Ιράν με αποτέλεσμα να προκληθεί παγκόσμιος θόρυβος και ανησυχία για την πιθανότητα αυτή η ενέργεια να μην στοχεύει στην επίτευξη ειρηνικών έργων. Το 2003 η ΔΥΑΕ διεξήγαγε έρευνα για τις πυρηνικές δραστηριότητες του Ιράν κατόπιν καταγγελιών από αντικαθεστωτικούς του Ιράν. Το 2006 λόγω του ότι δεν ευθυγραμμίστηκε το Ιράν με τις υποδείξεις της Συνθήκης Μη Διάδοσης Πυρηνικών Όπλων, το ΣΑ του ΟΗΕ απαίτησε από το Ιράν να ακυρώσει το πρόγραμμα εμπλουτισμού ουρανίου. Έπειτα το 2007 η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ γνωστοποίησε ότι το Ιράν διέκοψε το πρόγραμμα παραγωγής των πυρηνικών όπλων το 2003. Το 2011 η ΔΥΑΕ ανακοίνωσε ότι μέχρι το 2003 το Ιράν διενεργούσε πειράματα με απώτερο σκοπό την δημιουργία πυρηνικής βόμβας. Τέλος, το 2015 η ΔΥΑΕ στην έκθεση της ανέφερε ότι δεν υπάρχουν βάσιμες πληροφορίες για ανάπτυξη πυρηνικών όπλων από το Ιράν μετά το 2009. Η ίδια έκθεση επαναλήφθηκε και το 2018.","Iran's nuclear program includes numerous research facilities, two uranium mines, a nuclear reactor, and uranium processing facilities, including uranium enrichment plants. In 1968, Iran signed the Non-Proliferation Treaty and ratified it in 1970, placing its program under investigation and control by the International Atomic Energy Agency. In 1950, Iran's nuclear program began to develop with the assistance of the United States and Western European countries under the auspices of the Energy for Peace program. The assistance of the aforementioned continued in 1979 when the Iranian revolution broke out. Since then, cooperation has not flourished. On the other hand, high-ranking Iranian officials stated in 1981 that the nuclear program was legitimate to continue. Then agreements were concluded with France in the late 1980s and with Argentina in the early 1990s for the continuation of the program's development. In the mid-1990s, Russia jointly established a research station with Iran, providing Iran with Russian researchers and technical information."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Γεωπολιτική Ανάλυση της Ιρανικής Πυρηνικής Απειλής στο Σύμπλοκο της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής. Γεωπολιτική Ανάλυση στο Σύμπλοκο της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής. Μπορεί το Ιράν να αποτελέσει απειλή στο Διεθνές Σύστημα;"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοτζιούλας Γεώργιος","Kotzioulas Georgios"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν περικλείει πληθώρα ερευνητικών εγκαταστάσεων, 2 ορυχεία με ουράνιο, πυρηνικό αντιδραστήρα και εγκαταστάσεις επεξεργασίας του ουρανίου, οι οποίες περιλαμβάνουν μονάδες εμπλουτισμού ουρανίου. Το 1968 το Ιράν υπέγραψε την Συνθήκη Μη Διάδοσης Πυρηνικών Όπλων (Non – Proliferation Treaty) και το 1970 την επικύρωσε με αποτέλεσμα να τεθεί το πρόγραμμα του αντικείμενο διερεύνησης και ελέγχου της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας (International Atomic Energy Agency). Το 1950 το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν άρχισε να αναπτύσσεται με την αρωγή των ΗΠΑ και χωρών της Δ. Ευρώπης υπό την αιγίδα του προγράμματος Ενέργεια για Ειρήνη. Η συνδρομή των προαναφερόμενων συνεχίστηκε το 1979 όταν ξέσπασε η ιρανική επανάσταση. Έκτοτε δεν ευδοκίμησε η συνεργασία. Από την άλλη υψηλόβαθμοι Ιρανοί αξιωματούχοι δήλωσαν το 1981 ότι το πυρηνικό πρόγραμμα ήταν θεμιτό να συνεχιστεί. Κατόπιν συνήφθησαν συμφωνίες με την Γαλλία στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και με την Αργεντινή στις αρχές της δεκαετίας του 1990 για την συνέχεια ανάπτυξης του προγράμματος. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 η Ρωσία ίδρυσε από κοινού με το Ιράν ερευνητικό σταθμό παρέχοντας στο Ιράν Ρώσους ερευνητές και τεχνικές πληροφορίες. Κατά την δεκαετία 2000 ανακαλύφθηκε ότι υπήρξε πρόγραμμα εμπλουτισμού του ουρανίου στο Ιράν με αποτέλεσμα να προκληθεί παγκόσμιος θόρυβος και ανησυχία για την πιθανότητα αυτή η ενέργεια να μην στοχεύει στην επίτευξη ειρηνικών έργων. Το 2003 η ΔΥΑΕ διεξήγαγε έρευνα για τις πυρηνικές δραστηριότητες του Ιράν κατόπιν καταγγελιών από αντικαθεστωτικούς του Ιράν. Το 2006 λόγω του ότι δεν ευθυγραμμίστηκε το Ιράν με τις υποδείξεις της Συνθήκης Μη Διάδοσης Πυρηνικών Όπλων, το ΣΑ του ΟΗΕ απαίτησε από το Ιράν να ακυρώσει το πρόγραμμα εμπλουτισμού ουρανίου. Έπειτα το 2007 η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ γνωστοποίησε ότι το Ιράν διέκοψε το πρόγραμμα παραγωγής των πυρηνικών όπλων το 2003. Το 2011 η ΔΥΑΕ ανακοίνωσε ότι μέχρι το 2003 το Ιράν διενεργούσε πειράματα με απώτερο σκοπό την δημιουργία πυρηνικής βόμβας. Τέλος, το 2015 η ΔΥΑΕ στην έκθεση της ανέφερε ότι δεν υπάρχουν βάσιμες πληροφορίες για ανάπτυξη πυρηνικών όπλων από το Ιράν μετά το 2009. Η ίδια έκθεση επαναλήφθηκε και το 2018.","Iran's nuclear program includes numerous research facilities, two uranium mines, a nuclear reactor, and uranium processing facilities, including uranium enrichment plants. In 1968, Iran signed the Non-Proliferation Treaty and ratified it in 1970, placing its program under investigation and control by the International Atomic Energy Agency. In 1950, Iran's nuclear program began to develop with the assistance of the United States and Western European countries under the auspices of the Energy for Peace program. The assistance of the aforementioned continued in 1979 when the Iranian revolution broke out. Since then, cooperation has not flourished. On the other hand, high-ranking Iranian officials stated in 1981 that the nuclear program was legitimate to continue. Then agreements were concluded with France in the late 1980s and with Argentina in the early 1990s for the continuation of the program's development. In the mid-1990s, Russia jointly established a research station with Iran, providing Iran with Russian researchers and technical information."],"dc:identifier":["uoadl:5303573","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303573"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Γεωπολιτική Ανάλυση της Ιρανικής Πυρηνικής Απειλής στο Σύμπλοκο της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής. Γεωπολιτική Ανάλυση στο Σύμπλοκο της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής. Μπορεί το Ιράν να αποτελέσει απειλή στο Διεθνές Σύστημα;"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:51Z"}