{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5303576"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5303576","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Στοχευμένες θεραπείες στον αναπλαστικό καρκίνο του θυρεοειδούς - βιβλιογραφική ανασκόπηση","abstract":"Ο Αναπλαστικός καρκίνους του θυρεοειδούς ( ΑΚΘ) αποτελεί μία επιθετική μορφή καρκίνου του θυρεοειδούς με φτωχή πρόγνωση. Η υψηλή ανθεκτικότητα στις κλασικές θεραπείες και η έλλειψη αποτελεσματικών στρατηγικών θεραπείας καθιστούν τον ΑΚΘ μία εξαιρετική πρόκληση για την ιατρική κοινότητα. Η πρόσφατη πρόοδος στη μοριακή βιολογία και την ανάλυση του γονιδιώματος έχει αναδείξει μία σειρά από μοριακές διαταραχές που χαρακτηρίζουν τον ΑΚΘ, προσφέροντας νέες δυνατότητες για στοχευμένες θεραπευτικές προσεγγίσεις της νόσου. Οι στοχευμένες θεραπείες αυτές βασίζονται στη χρήση φαρμάκων που επιδρούν ειδικά σε μοριακές μεταλλάξεις ή σηματοδοτικά μονοπάτια που οδηγούν στην ανάπτυξη και την εξέλιξη του όγκου. Σημαντικοί μοριακοί στόχοι περιλαμβάνουν τις μεταλλάξεις στο γονίδιο BRAF και κυρίως στο BRAFV600E), τις μεταλλάξεις RAS , καθώς και τις αναδιατάξεις του RET και του ALK. Ειδικότερα , οι αναστολείς BRAF, όπως η βεμουραφενίμπη και η νταμπραφενίμπη, έχουν δείξει σημαντική αποτελεσματικότητα σε συνδυασμό με αναστολείς MEK όπως η λενβατινίμπη, επιτυγχάνοντας σημαντική μείωση του όγκου και παράταση της επιβίωσης σε ορισμένους ασθενείς. Επιπλέον, οι αναστολείς του μονοπατιού P13K/AKT/mTOR και οι αναστολείς της αγγειογένεσης, όπως οι αναστολείς VEGF ( Lenvatinib και sunitinib), έχουν παρουσιάσει ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Στην ανοσοθεραπεία, ο συνδυασμός αναστολέων σημείων ελέγχου, όπως τα αντί-PD-1/PD-L1 αντισώματα, έχει αρχίσει να εξετάζεται, αν και τα δεδομένα είναι ακόμη περιορισμένα. Ένας πολλά υποσχόμενος τομέας είναι οι θεραπείες με βάση τη γονιδιακή επεξεργασία και η χρήση νανοσωματιδίων για στοχευμένη απελευθέρωση φαρμάκων. Παράλληλα, η ολοένα και μεγαλύτερη χρήση οργανοειδών και ζωικών μοντέλων συμβάλλει στην κατανόηση της μοριακής παθογένειας του ATC και την ανάπτυξη εξατομικευμένων θεραπευτικών στρατηγικών. Παρά την πρόοδο, η ανθεκτικότητα σε πολλές στοχευμένες θεραπείες και η ετερογένεια του ATC εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικά εμπόδια. Η μελλοντική έρευνα επικεντρώνεται στην ανάπτυξη συνδυαστικών στρατηγικών, τη χρήση βιοδεικτών για την πρόβλεψη της θεραπευτικής ανταπόκρισης και την καλύτερη κατανόηση των μηχανισμών ανθεκτικότητας. Εν κατακλείδι, οι στοχευμένες θεραπείες προσφέρουν νέες ελπίδες για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του ΑΚΘ, ωστόσο απαιτούνται περισσότερες κλινικές μελέτες για τη βελτιστοποίηση των αποτελεσμάτων.","abstract_html":"Ο Αναπλαστικός καρκίνους του θυρεοειδούς ( ΑΚΘ) αποτελεί μία επιθετική μορφή καρκίνου του θυρεοειδούς με φτωχή πρόγνωση. Η υψηλή ανθεκτικότητα στις κλασικές θεραπείες και η έλλειψη αποτελεσματικών στρατηγικών θεραπείας καθιστούν τον ΑΚΘ μία εξαιρετική πρόκληση για την ιατρική κοινότητα. Η πρόσφατη πρόοδος στη μοριακή βιολογία και την ανάλυση του γονιδιώματος έχει αναδείξει μία σειρά από μοριακές διαταραχές που χαρακτηρίζουν τον ΑΚΘ, προσφέροντας νέες δυνατότητες για στοχευμένες θεραπευτικές προσεγγίσεις της νόσου. Οι στοχευμένες θεραπείες αυτές βασίζονται στη χρήση φαρμάκων που επιδρούν ειδικά σε μοριακές μεταλλάξεις ή σηματοδοτικά μονοπάτια που οδηγούν στην ανάπτυξη και την εξέλιξη του όγκου. Σημαντικοί μοριακοί στόχοι περιλαμβάνουν τις μεταλλάξεις στο γονίδιο BRAF και κυρίως στο BRAFV600E), τις μεταλλάξεις RAS , καθώς και τις αναδιατάξεις του RET και του ALK. Ειδικότερα , οι αναστολείς BRAF, όπως η βεμουραφενίμπη και η νταμπραφενίμπη, έχουν δείξει σημαντική αποτελεσματικότητα σε συνδυασμό με αναστολείς MEK όπως η λενβατινίμπη, επιτυγχάνοντας σημαντική μείωση του όγκου και παράταση της επιβίωσης σε ορισμένους ασθενείς. Επιπλέον, οι αναστολείς του μονοπατιού P13K/AKT/mTOR και οι αναστολείς της αγγειογένεσης, όπως οι αναστολείς VEGF ( Lenvatinib και sunitinib), έχουν παρουσιάσει ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Στην ανοσοθεραπεία, ο συνδυασμός αναστολέων σημείων ελέγχου, όπως τα αντί-PD-1/PD-L1 αντισώματα, έχει αρχίσει να εξετάζεται, αν και τα δεδομένα είναι ακόμη περιορισμένα. Ένας πολλά υποσχόμενος τομέας είναι οι θεραπείες με βάση τη γονιδιακή επεξεργασία και η χρήση νανοσωματιδίων για στοχευμένη απελευθέρωση φαρμάκων. Παράλληλα, η ολοένα και μεγαλύτερη χρήση οργανοειδών και ζωικών μοντέλων συμβάλλει στην κατανόηση της μοριακής παθογένειας του ATC και την ανάπτυξη εξατομικευμένων θεραπευτικών στρατηγικών. Παρά την πρόοδο, η ανθεκτικότητα σε πολλές στοχευμένες θεραπείες και η ετερογένεια του ATC εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικά εμπόδια. Η μελλοντική έρευνα επικεντρώνεται στην ανάπτυξη συνδυαστικών στρατηγικών, τη χρήση βιοδεικτών για την πρόβλεψη της θεραπευτικής ανταπόκρισης και την καλύτερη κατανόηση των μηχανισμών ανθεκτικότητας. Εν κατακλείδι, οι στοχευμένες θεραπείες προσφέρουν νέες ελπίδες για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του ΑΚΘ, ωστόσο απαιτούνται περισσότερες κλινικές μελέτες για τη βελτιστοποίηση των αποτελεσμάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Νταλαπέρας Κωνσταντίνος","Ntalaperas Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:51Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5303576"],"render_values":[{"text":"uoadl:5303576","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303576","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303576","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5303576","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νταλαπέρας Κωνσταντίνος","Ntalaperas Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5303576","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303576"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο Αναπλαστικός καρκίνους του θυρεοειδούς ( ΑΚΘ) αποτελεί μία επιθετική μορφή καρκίνου του θυρεοειδούς με φτωχή πρόγνωση. Η υψηλή ανθεκτικότητα στις κλασικές θεραπείες και η έλλειψη αποτελεσματικών στρατηγικών θεραπείας καθιστούν τον ΑΚΘ μία εξαιρετική πρόκληση για την ιατρική κοινότητα. Η πρόσφατη πρόοδος στη μοριακή βιολογία και την ανάλυση του γονιδιώματος έχει αναδείξει μία σειρά από μοριακές διαταραχές που χαρακτηρίζουν τον ΑΚΘ, προσφέροντας νέες δυνατότητες για στοχευμένες θεραπευτικές προσεγγίσεις της νόσου. Οι στοχευμένες θεραπείες αυτές βασίζονται στη χρήση φαρμάκων που επιδρούν ειδικά σε μοριακές μεταλλάξεις ή σηματοδοτικά μονοπάτια που οδηγούν στην ανάπτυξη και την εξέλιξη του όγκου. Σημαντικοί μοριακοί στόχοι περιλαμβάνουν τις μεταλλάξεις στο γονίδιο BRAF και κυρίως στο BRAFV600E), τις μεταλλάξεις RAS , καθώς και τις αναδιατάξεις του RET και του ALK. Ειδικότερα , οι αναστολείς BRAF, όπως η βεμουραφενίμπη και η νταμπραφενίμπη, έχουν δείξει σημαντική αποτελεσματικότητα σε συνδυασμό με αναστολείς MEK όπως η λενβατινίμπη, επιτυγχάνοντας σημαντική μείωση του όγκου και παράταση της επιβίωσης σε ορισμένους ασθενείς. Επιπλέον, οι αναστολείς του μονοπατιού P13K/AKT/mTOR και οι αναστολείς της αγγειογένεσης, όπως οι αναστολείς VEGF ( Lenvatinib και sunitinib), έχουν παρουσιάσει ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Στην ανοσοθεραπεία, ο συνδυασμός αναστολέων σημείων ελέγχου, όπως τα αντί-PD-1/PD-L1 αντισώματα, έχει αρχίσει να εξετάζεται, αν και τα δεδομένα είναι ακόμη περιορισμένα. Ένας πολλά υποσχόμενος τομέας είναι οι θεραπείες με βάση τη γονιδιακή επεξεργασία και η χρήση νανοσωματιδίων για στοχευμένη απελευθέρωση φαρμάκων. Παράλληλα, η ολοένα και μεγαλύτερη χρήση οργανοειδών και ζωικών μοντέλων συμβάλλει στην κατανόηση της μοριακής παθογένειας του ATC και την ανάπτυξη εξατομικευμένων θεραπευτικών στρατηγικών. Παρά την πρόοδο, η ανθεκτικότητα σε πολλές στοχευμένες θεραπείες και η ετερογένεια του ATC εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικά εμπόδια. Η μελλοντική έρευνα επικεντρώνεται στην ανάπτυξη συνδυαστικών στρατηγικών, τη χρήση βιοδεικτών για την πρόβλεψη της θεραπευτικής ανταπόκρισης και την καλύτερη κατανόηση των μηχανισμών ανθεκτικότητας. Εν κατακλείδι, οι στοχευμένες θεραπείες προσφέρουν νέες ελπίδες για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του ΑΚΘ, ωστόσο απαιτούνται περισσότερες κλινικές μελέτες για τη βελτιστοποίηση των αποτελεσμάτων.","ATC is one of the most aggressive malignancies of the thyroid, with poor survival. Its rapid progression, high resistance to conventional treatments, and the lack of effective therapeutic strategies make ATC a major challenge for the medical community. Recent advances in molecular biology and genomic have identified several molecular alterations that characterize ATC, offering new opportunities for targeted therapeutic approaches. Targeted therapies for ATC focus on using drugs that specifically act on molecular abnormalities or signaling pathways driving tumor development and progression. Key molecular targets include mutations in the BRAF gene, particularly BARFV600E, RAS mutations, as well as RET and ALK rearrangements. Notably, BRAF inhibitors such as vemurafenib and dabrafenib have demonstrated significant efficacy when combined with MEK inhibitors, achieving substantial tumor reduction and extended survival in some patients. Additionally, inhibitors of the P13K/AKT/mTOR pathway and anti-angiogenic agents, such as VEGF inhibitors ( Lenvatinib and sunitinib) have shown promising results. In the field of immunotherapy, the combination of immune chekpoint inhibitors, such as anti-PD-1/PD-L1 antibodies, is being explored, though current data remain limited. A particularly promising area involves gene-editing therapies and the use of nanoparticles for targeted drug delivery. Furthermore, the increasing application of organoid models and animal studies contributes to a deeper understanding of the molecular pathogenesis of ATC and the development of personalizes therapeutic strategies. Despite progress, resistance to many targeted therapies and the heterogeneity of ATC remain significant challenges. Future research focuses on developing combinatorial approaches, utilizing biomarkers to predict therapeutic response, and elucidating resistance mechanisms. In conclusion, targeted therapies offer new hope for the effective management of ATC, but further clinical studies are required to optimize outcomes. These advancements represent a paradigm shift in the approach to treating one of the most lethal forms of thyroid cancer."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Στοχευμένες θεραπείες στον αναπλαστικό καρκίνο του θυρεοειδούς - βιβλιογραφική ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νταλαπέρας Κωνσταντίνος","Ntalaperas Konstantinos"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Ο Αναπλαστικός καρκίνους του θυρεοειδούς ( ΑΚΘ) αποτελεί μία επιθετική μορφή καρκίνου του θυρεοειδούς με φτωχή πρόγνωση. Η υψηλή ανθεκτικότητα στις κλασικές θεραπείες και η έλλειψη αποτελεσματικών στρατηγικών θεραπείας καθιστούν τον ΑΚΘ μία εξαιρετική πρόκληση για την ιατρική κοινότητα. Η πρόσφατη πρόοδος στη μοριακή βιολογία και την ανάλυση του γονιδιώματος έχει αναδείξει μία σειρά από μοριακές διαταραχές που χαρακτηρίζουν τον ΑΚΘ, προσφέροντας νέες δυνατότητες για στοχευμένες θεραπευτικές προσεγγίσεις της νόσου. Οι στοχευμένες θεραπείες αυτές βασίζονται στη χρήση φαρμάκων που επιδρούν ειδικά σε μοριακές μεταλλάξεις ή σηματοδοτικά μονοπάτια που οδηγούν στην ανάπτυξη και την εξέλιξη του όγκου. Σημαντικοί μοριακοί στόχοι περιλαμβάνουν τις μεταλλάξεις στο γονίδιο BRAF και κυρίως στο BRAFV600E), τις μεταλλάξεις RAS , καθώς και τις αναδιατάξεις του RET και του ALK. Ειδικότερα , οι αναστολείς BRAF, όπως η βεμουραφενίμπη και η νταμπραφενίμπη, έχουν δείξει σημαντική αποτελεσματικότητα σε συνδυασμό με αναστολείς MEK όπως η λενβατινίμπη, επιτυγχάνοντας σημαντική μείωση του όγκου και παράταση της επιβίωσης σε ορισμένους ασθενείς. Επιπλέον, οι αναστολείς του μονοπατιού P13K/AKT/mTOR και οι αναστολείς της αγγειογένεσης, όπως οι αναστολείς VEGF ( Lenvatinib και sunitinib), έχουν παρουσιάσει ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Στην ανοσοθεραπεία, ο συνδυασμός αναστολέων σημείων ελέγχου, όπως τα αντί-PD-1/PD-L1 αντισώματα, έχει αρχίσει να εξετάζεται, αν και τα δεδομένα είναι ακόμη περιορισμένα. Ένας πολλά υποσχόμενος τομέας είναι οι θεραπείες με βάση τη γονιδιακή επεξεργασία και η χρήση νανοσωματιδίων για στοχευμένη απελευθέρωση φαρμάκων. Παράλληλα, η ολοένα και μεγαλύτερη χρήση οργανοειδών και ζωικών μοντέλων συμβάλλει στην κατανόηση της μοριακής παθογένειας του ATC και την ανάπτυξη εξατομικευμένων θεραπευτικών στρατηγικών. Παρά την πρόοδο, η ανθεκτικότητα σε πολλές στοχευμένες θεραπείες και η ετερογένεια του ATC εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικά εμπόδια. Η μελλοντική έρευνα επικεντρώνεται στην ανάπτυξη συνδυαστικών στρατηγικών, τη χρήση βιοδεικτών για την πρόβλεψη της θεραπευτικής ανταπόκρισης και την καλύτερη κατανόηση των μηχανισμών ανθεκτικότητας. Εν κατακλείδι, οι στοχευμένες θεραπείες προσφέρουν νέες ελπίδες για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του ΑΚΘ, ωστόσο απαιτούνται περισσότερες κλινικές μελέτες για τη βελτιστοποίηση των αποτελεσμάτων.","ATC is one of the most aggressive malignancies of the thyroid, with poor survival. Its rapid progression, high resistance to conventional treatments, and the lack of effective therapeutic strategies make ATC a major challenge for the medical community. Recent advances in molecular biology and genomic have identified several molecular alterations that characterize ATC, offering new opportunities for targeted therapeutic approaches. Targeted therapies for ATC focus on using drugs that specifically act on molecular abnormalities or signaling pathways driving tumor development and progression. Key molecular targets include mutations in the BRAF gene, particularly BARFV600E, RAS mutations, as well as RET and ALK rearrangements. Notably, BRAF inhibitors such as vemurafenib and dabrafenib have demonstrated significant efficacy when combined with MEK inhibitors, achieving substantial tumor reduction and extended survival in some patients. Additionally, inhibitors of the P13K/AKT/mTOR pathway and anti-angiogenic agents, such as VEGF inhibitors ( Lenvatinib and sunitinib) have shown promising results. In the field of immunotherapy, the combination of immune chekpoint inhibitors, such as anti-PD-1/PD-L1 antibodies, is being explored, though current data remain limited. A particularly promising area involves gene-editing therapies and the use of nanoparticles for targeted drug delivery. Furthermore, the increasing application of organoid models and animal studies contributes to a deeper understanding of the molecular pathogenesis of ATC and the development of personalizes therapeutic strategies. Despite progress, resistance to many targeted therapies and the heterogeneity of ATC remain significant challenges. Future research focuses on developing combinatorial approaches, utilizing biomarkers to predict therapeutic response, and elucidating resistance mechanisms. In conclusion, targeted therapies offer new hope for the effective management of ATC, but further clinical studies are required to optimize outcomes. These advancements represent a paradigm shift in the approach to treating one of the most lethal forms of thyroid cancer."],"dc:identifier":["uoadl:5303576","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303576"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Στοχευμένες θεραπείες στον αναπλαστικό καρκίνο του θυρεοειδούς - βιβλιογραφική ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:51Z"}