{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5303924"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5303924","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της Διαφορικής Γονιδιακής Έκφρασης της Πιπεριάς Παρουσία Τριών Εξελικτικά Διαφορετικών Απομονώσεων του Ιού Υ της Πατάτας","abstract":"Ο ιός Υ της πατάτας (PVY) είναι το αντιπροσωπευτικό μέλος του γένους Potyvirus. Ο ιός μολύνει κυρίως τη πατάτα, αλλά υπάρχουν στελέχη τα οποία προκαλούν ασθένεια και στην πιπεριά. Το γονιδίωμα του PVY, αποτελείται από ένα γραμμικό μόριο RNA το οποίο κωδικοποιεί 11 πρωτεΐνες. Η προσαρμογή του PVY στην πιπεριά επιτελέστηκε σε ένα μεγάλο εύρος ανεξαρτήτων γεγονότων. Αυτή η διαδικασία μεταπήδησης μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση νέων ασθενειών και να δημιουργήσει προκλήσεις γεωργικής και οικολογικής φύσης. Το παθοσύστημα πιπεριάς/PVY είναι ιδιαίτερης σημασίας καθώς η μεταπήδηση του PVY στην πιπεριά παρουσιάστηκε λόγω τουλάχιστον μιας σημειακής μεταλλαγής, στο κωδικόνιο 131 της P3 πρωτεΐνης του ιού (Vassilakos et al. 2016). Υπάρχουν ελάχιστα δεδομένα όσον αφορά στην αλλαγή ξενιστών και την προσαρμοστικότητα των φυτικών ιών σε αυτούς, καθώς και τους μοριακούς παράγοντες που καθορίζουν τη παραπάνω διαδικασία. Υπάρχουν ελάχιστα δεδομένα όσον αφορά στην αλλαγή ξενιστών και την προσαρμοστικότητα των φυτικών ιών σε αυτούς, καθώς και τους μοριακούς παράγοντες που καθορίζουν τη παραπάνω διαδικασία. Σκοπός της πτυχιακής εργασίας είναι να ερευνηθεί η διαφορετική απόκριση των φυτών πιπεριάς σε προσαρμοσμένες και μη προσαρμοσμένες απομονώσεις του PVY. Αυτό έγινε μέσω του προσδιορισμού της διαφορικής έκφρασης των γονιδίων CaDREB1a, CaDREB1e, CaDREB1f, CaERF109, CaREV-1, CaAPRR-5, CaCSLB6 και CaGUN24 σε φυτά πιπεριάς, παρουσία τριών παραλλαγών του PVY, τις SON41, N605 και Ν605-Ρ3131Y σε διαφορετικά χρονικά σημεία μετά τη μόλυνση, ώστε να διαπιστωθεί κατά πόσο διαφορές στην έκφραση μπορεί να αποδοθούν σε μια ξεχωριστή αντίδραση του φυτού στη κάθε παραλλαγή ή υπάρχει κοινή αντίδραση των φυτών με χρονική μετατόπιση που αντιστοιχεί στην ταχύτητα μόλυνσης της κάθε ιικής παραλλαγής. Η απομόνωση SON41 ανήκει στην ομάδα C1 (προσαρμοσμένη στη πιπεριά), η Ν605 στην ομάδα Ν (μη προσαρμοσμένη), και η Ν605-Ρ3131Y φέρει μια σημειακή μετάλλαξη στην περιοχή P3 της Ν605 που της προσδίδει την ικανότητα για διασυστηματική μόλυνση. Τα γονίδια που μελετήθηκαν επιλέχθηκαν επειδή, σε προηγούμενη μεταγραφωμική ανάλυση, παρουσίασαν σημαντικές διαφορές στην έκφρασή τους μεταξύ των παραλλαγών που εξετάστηκαν. Όλα τα συγκεκριμένα γονίδια σχετίζονται με μηχανισμούς άμυνας των φυτών. Αρχικά, έγινε μόλυνση των φυτών, μηχανικά με καθεμία από τις τρεις παραλλαγές του ιού και έγινε δειγματοληψία 6, 18, 24 και 48 ώρες μετά τη μόλυνση. Στη συνέχεια, αναλύθηκε η έκφραση των γονιδίων που εξετάστηκαν. Συνολικά, τα γονίδια CaDREB1a, CaDREB1e, CaCSLB6 και CaGUN24 φαίνεται να διαφοροποιούνται σημαντικά μεταξύ των απομονώσεων του PVY που προκαλούν τοπική ή διασυστηματική μόλυνση, επιβεβαιώνοντας έτσι τον ρόλο τους στους μηχανισμούς που εμπλέκονται στην άμυνα του φυτού εναντίον του ιού. Τα γονίδια CaERF109 και CaREV-1 παρουσίασαν διαφορές έκφρασης μεταξύ των απομονώσεων του PVY που προκαλούν τοπική ή διασυστηματική μόλυνση, μεταβαλλόμενες με την εξέλιξη της μόλυνσης. Η παρούσα εργασία αποτέλεσε την πρώτη συσχέτιση αυτών των γονιδίων σε μόλυνση με RNA φυτικό ιό και προσφέρει πειραματικά δεδομένα για την έκφραση τους σε φυτά πιπεριάς μετά από μηχανική μόλυνση με τον ιό PVY σε συνθήκες εργαστηρίου. Συνεισφέρει στην αντιμετώπιση ενός σημαντικού poty-ιού με μεγάλες οικονομικές επιπτώσεις στην καλλιέργεια της πιπεριάς. Η εργασία αυτή αποτελεί τμήμα μιας γενικότερης πολύπλευρης μελέτης πάνω στο παθοσύστημα PVY/πιπεριάς που αποσκοπεί στην εύρεση νέων γενετικών πηγών ανθεκτικότητας στον PVY. Η κατανόηση των γενετικών και μοριακών μηχανισμών που κρύβονται πίσω από τις μεταβολές στη διεύρυνση του εύρους ξενιστών είναι κρίσιμη για την πρόβλεψη και τη διαχείριση της εξάπλωσης των ιολογικών ασθενειών.","abstract_html":"Ο ιός Υ της πατάτας (PVY) είναι το αντιπροσωπευτικό μέλος του γένους Potyvirus. Ο ιός μολύνει κυρίως τη πατάτα, αλλά υπάρχουν στελέχη τα οποία προκαλούν ασθένεια και στην πιπεριά. Το γονιδίωμα του PVY, αποτελείται από ένα γραμμικό μόριο RNA το οποίο κωδικοποιεί 11 πρωτεΐνες. Η προσαρμογή του PVY στην πιπεριά επιτελέστηκε σε ένα μεγάλο εύρος ανεξαρτήτων γεγονότων. Αυτή η διαδικασία μεταπήδησης μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση νέων ασθενειών και να δημιουργήσει προκλήσεις γεωργικής και οικολογικής φύσης. Το παθοσύστημα πιπεριάς/PVY είναι ιδιαίτερης σημασίας καθώς η μεταπήδηση του PVY στην πιπεριά παρουσιάστηκε λόγω τουλάχιστον μιας σημειακής μεταλλαγής, στο κωδικόνιο 131 της P3 πρωτεΐνης του ιού (Vassilakos et al. 2016). Υπάρχουν ελάχιστα δεδομένα όσον αφορά στην αλλαγή ξενιστών και την προσαρμοστικότητα των φυτικών ιών σε αυτούς, καθώς και τους μοριακούς παράγοντες που καθορίζουν τη παραπάνω διαδικασία. Υπάρχουν ελάχιστα δεδομένα όσον αφορά στην αλλαγή ξενιστών και την προσαρμοστικότητα των φυτικών ιών σε αυτούς, καθώς και τους μοριακούς παράγοντες που καθορίζουν τη παραπάνω διαδικασία. Σκοπός της πτυχιακής εργασίας είναι να ερευνηθεί η διαφορετική απόκριση των φυτών πιπεριάς σε προσαρμοσμένες και μη προσαρμοσμένες απομονώσεις του PVY. Αυτό έγινε μέσω του προσδιορισμού της διαφορικής έκφρασης των γονιδίων CaDREB1a, CaDREB1e, CaDREB1f, CaERF109, CaREV-1, CaAPRR-5, CaCSLB6 και CaGUN24 σε φυτά πιπεριάς, παρουσία τριών παραλλαγών του PVY, τις SON41, N605 και Ν605-Ρ3131Y σε διαφορετικά χρονικά σημεία μετά τη μόλυνση, ώστε να διαπιστωθεί κατά πόσο διαφορές στην έκφραση μπορεί να αποδοθούν σε μια ξεχωριστή αντίδραση του φυτού στη κάθε παραλλαγή ή υπάρχει κοινή αντίδραση των φυτών με χρονική μετατόπιση που αντιστοιχεί στην ταχύτητα μόλυνσης της κάθε ιικής παραλλαγής. Η απομόνωση SON41 ανήκει στην ομάδα C1 (προσαρμοσμένη στη πιπεριά), η Ν605 στην ομάδα Ν (μη προσαρμοσμένη), και η Ν605-Ρ3131Y φέρει μια σημειακή μετάλλαξη στην περιοχή P3 της Ν605 που της προσδίδει την ικανότητα για διασυστηματική μόλυνση. Τα γονίδια που μελετήθηκαν επιλέχθηκαν επειδή, σε προηγούμενη μεταγραφωμική ανάλυση, παρουσίασαν σημαντικές διαφορές στην έκφρασή τους μεταξύ των παραλλαγών που εξετάστηκαν. Όλα τα συγκεκριμένα γονίδια σχετίζονται με μηχανισμούς άμυνας των φυτών. Αρχικά, έγινε μόλυνση των φυτών, μηχανικά με καθεμία από τις τρεις παραλλαγές του ιού και έγινε δειγματοληψία 6, 18, 24 και 48 ώρες μετά τη μόλυνση. Στη συνέχεια, αναλύθηκε η έκφραση των γονιδίων που εξετάστηκαν. Συνολικά, τα γονίδια CaDREB1a, CaDREB1e, CaCSLB6 και CaGUN24 φαίνεται να διαφοροποιούνται σημαντικά μεταξύ των απομονώσεων του PVY που προκαλούν τοπική ή διασυστηματική μόλυνση, επιβεβαιώνοντας έτσι τον ρόλο τους στους μηχανισμούς που εμπλέκονται στην άμυνα του φυτού εναντίον του ιού. Τα γονίδια CaERF109 και CaREV-1 παρουσίασαν διαφορές έκφρασης μεταξύ των απομονώσεων του PVY που προκαλούν τοπική ή διασυστηματική μόλυνση, μεταβαλλόμενες με την εξέλιξη της μόλυνσης. Η παρούσα εργασία αποτέλεσε την πρώτη συσχέτιση αυτών των γονιδίων σε μόλυνση με RNA φυτικό ιό και προσφέρει πειραματικά δεδομένα για την έκφραση τους σε φυτά πιπεριάς μετά από μηχανική μόλυνση με τον ιό PVY σε συνθήκες εργαστηρίου. Συνεισφέρει στην αντιμετώπιση ενός σημαντικού poty-ιού με μεγάλες οικονομικές επιπτώσεις στην καλλιέργεια της πιπεριάς. Η εργασία αυτή αποτελεί τμήμα μιας γενικότερης πολύπλευρης μελέτης πάνω στο παθοσύστημα PVY/πιπεριάς που αποσκοπεί στην εύρεση νέων γενετικών πηγών ανθεκτικότητας στον PVY. Η κατανόηση των γενετικών και μοριακών μηχανισμών που κρύβονται πίσω από τις μεταβολές στη διεύρυνση του εύρους ξενιστών είναι κρίσιμη για την πρόβλεψη και τη διαχείριση της εξάπλωσης των ιολογικών ασθενειών.","abstract_has_math":false,"creators":["Σταματελάτος Μαρίνος","Stamatelatos Marinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:51Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5303924"],"render_values":[{"text":"uoadl:5303924","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303924","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303924","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5303924","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σταματελάτος Μαρίνος","Stamatelatos Marinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5303924","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303924"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο ιός Υ της πατάτας (PVY) είναι το αντιπροσωπευτικό μέλος του γένους Potyvirus. Ο ιός μολύνει κυρίως τη πατάτα, αλλά υπάρχουν στελέχη τα οποία προκαλούν ασθένεια και στην πιπεριά. Το γονιδίωμα του PVY, αποτελείται από ένα γραμμικό μόριο RNA το οποίο κωδικοποιεί 11 πρωτεΐνες. Η προσαρμογή του PVY στην πιπεριά επιτελέστηκε σε ένα μεγάλο εύρος ανεξαρτήτων γεγονότων. Αυτή η διαδικασία μεταπήδησης μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση νέων ασθενειών και να δημιουργήσει προκλήσεις γεωργικής και οικολογικής φύσης. Το παθοσύστημα πιπεριάς/PVY είναι ιδιαίτερης σημασίας καθώς η μεταπήδηση του PVY στην πιπεριά παρουσιάστηκε λόγω τουλάχιστον μιας σημειακής μεταλλαγής, στο κωδικόνιο 131 της P3 πρωτεΐνης του ιού (Vassilakos et al. 2016). Υπάρχουν ελάχιστα δεδομένα όσον αφορά στην αλλαγή ξενιστών και την προσαρμοστικότητα των φυτικών ιών σε αυτούς, καθώς και τους μοριακούς παράγοντες που καθορίζουν τη παραπάνω διαδικασία. Υπάρχουν ελάχιστα δεδομένα όσον αφορά στην αλλαγή ξενιστών και την προσαρμοστικότητα των φυτικών ιών σε αυτούς, καθώς και τους μοριακούς παράγοντες που καθορίζουν τη παραπάνω διαδικασία. Σκοπός της πτυχιακής εργασίας είναι να ερευνηθεί η διαφορετική απόκριση των φυτών πιπεριάς σε προσαρμοσμένες και μη προσαρμοσμένες απομονώσεις του PVY. Αυτό έγινε μέσω του προσδιορισμού της διαφορικής έκφρασης των γονιδίων CaDREB1a, CaDREB1e, CaDREB1f, CaERF109, CaREV-1, CaAPRR-5, CaCSLB6 και CaGUN24 σε φυτά πιπεριάς, παρουσία τριών παραλλαγών του PVY, τις SON41, N605 και Ν605-Ρ3131Y σε διαφορετικά χρονικά σημεία μετά τη μόλυνση, ώστε να διαπιστωθεί κατά πόσο διαφορές στην έκφραση μπορεί να αποδοθούν σε μια ξεχωριστή αντίδραση του φυτού στη κάθε παραλλαγή ή υπάρχει κοινή αντίδραση των φυτών με χρονική μετατόπιση που αντιστοιχεί στην ταχύτητα μόλυνσης της κάθε ιικής παραλλαγής. Η απομόνωση SON41 ανήκει στην ομάδα C1 (προσαρμοσμένη στη πιπεριά), η Ν605 στην ομάδα Ν (μη προσαρμοσμένη), και η Ν605-Ρ3131Y φέρει μια σημειακή μετάλλαξη στην περιοχή P3 της Ν605 που της προσδίδει την ικανότητα για διασυστηματική μόλυνση. Τα γονίδια που μελετήθηκαν επιλέχθηκαν επειδή, σε προηγούμενη μεταγραφωμική ανάλυση, παρουσίασαν σημαντικές διαφορές στην έκφρασή τους μεταξύ των παραλλαγών που εξετάστηκαν. Όλα τα συγκεκριμένα γονίδια σχετίζονται με μηχανισμούς άμυνας των φυτών. Αρχικά, έγινε μόλυνση των φυτών, μηχανικά με καθεμία από τις τρεις παραλλαγές του ιού και έγινε δειγματοληψία 6, 18, 24 και 48 ώρες μετά τη μόλυνση. Στη συνέχεια, αναλύθηκε η έκφραση των γονιδίων που εξετάστηκαν. Συνολικά, τα γονίδια CaDREB1a, CaDREB1e, CaCSLB6 και CaGUN24 φαίνεται να διαφοροποιούνται σημαντικά μεταξύ των απομονώσεων του PVY που προκαλούν τοπική ή διασυστηματική μόλυνση, επιβεβαιώνοντας έτσι τον ρόλο τους στους μηχανισμούς που εμπλέκονται στην άμυνα του φυτού εναντίον του ιού. Τα γονίδια CaERF109 και CaREV-1 παρουσίασαν διαφορές έκφρασης μεταξύ των απομονώσεων του PVY που προκαλούν τοπική ή διασυστηματική μόλυνση, μεταβαλλόμενες με την εξέλιξη της μόλυνσης. Η παρούσα εργασία αποτέλεσε την πρώτη συσχέτιση αυτών των γονιδίων σε μόλυνση με RNA φυτικό ιό και προσφέρει πειραματικά δεδομένα για την έκφραση τους σε φυτά πιπεριάς μετά από μηχανική μόλυνση με τον ιό PVY σε συνθήκες εργαστηρίου. Συνεισφέρει στην αντιμετώπιση ενός σημαντικού poty-ιού με μεγάλες οικονομικές επιπτώσεις στην καλλιέργεια της πιπεριάς. Η εργασία αυτή αποτελεί τμήμα μιας γενικότερης πολύπλευρης μελέτης πάνω στο παθοσύστημα PVY/πιπεριάς που αποσκοπεί στην εύρεση νέων γενετικών πηγών ανθεκτικότητας στον PVY. Η κατανόηση των γενετικών και μοριακών μηχανισμών που κρύβονται πίσω από τις μεταβολές στη διεύρυνση του εύρους ξενιστών είναι κρίσιμη για την πρόβλεψη και τη διαχείριση της εξάπλωσης των ιολογικών ασθενειών.","The potato virus Y (PVY) is the representative member of the Potyvirus genus. The virus primarily infects potatoes, but there are strains that cause disease in peppers as well. The PVY genome consists of a linear RNA molecule encoding 11 proteins. The adaptation of PVY to peppers occurred through a wide range of independent events. This process of host jumping can lead to the emergence of new diseases, posing agricultural and ecological challenges. The pepper/PVY pathosystem is of particular importance because the jump of PVY to peppers was facilitated by at least one point mutation at codon 131 of the viral P3 protein (Vassilakos et al., 2016). There is limited data regarding host switching and the adaptability of plant viruses to new hosts, as well as the molecular factors that determine this process. The aim of this thesis is to investigate the differential response of pepper plants to adapted and non-adapted isolates of PVY (Potato virus Y). This was achieved by determining the differential expression of the genes CaDREB1a, CaDREB1e, CaDREB1f, CaERF109, CaREV-1, CaAPRR-5, CaCSLB6, and CaGUN24 in pepper plants in the presence of three PVY variants — SON41, N605, and N605-P3131Y — at different time points post-inoculation. The purpose was to assess whether the differences in gene expression could be attributed to a distinct plant response to each viral variant or whether a common plant response occurs with a temporal shift that reflects the infection rate of each PVY isolate.The SON41 isolate belongs to group C1 (adapted to pepper), N605 to group N (non-adapted), and N605-P3131Y carries a point mutation in the P3 region of N605, granting it the ability for systemic infection. The genes studied were selected because, in a previous transcriptomic analysis, they exhibited significant differences in expression between the examined variants. All these genes are associated with plant defense mechanisms. Initially, plants were infected mechanically with each of the three virus variants, and samples were collected at 6, 18, 24, and 48 hours post-infection. Subsequently, the expression of the examined genes was analyzed. Overall, genes CaDREB1a, CaDREB1e, CaCSLB6, and CaGUN24 appear to be significantly differentially expressed between PVY isolates that induce local or systemic infection, thereby confirming their role in the plant's defense mechanisms against the virus. Genes CaERF109 and CaREV-1 exhibited expression differences between PVY isolates that cause local or systemic infection, with expression levels varying as the infection progressed. This study represents the first reported association of these genes with infection by a plant RNA virus and provides experimental data on their expression in pepper plants following mechanical inoculation with PVY under laboratory conditions. It contributes to addressing an important potyvirus with major economic impact on pepper cultivation. This work is part of a broader, multifaceted investigation of the PVY/pepper pathosystem, aimed at identifying new genetic sources of resistance to PVY. Understanding the genetic and molecular mechanisms underlying shifts in host range is critical for predicting and managing the spread of viral diseases."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της Διαφορικής Γονιδιακής Έκφρασης της Πιπεριάς Παρουσία Τριών Εξελικτικά Διαφορετικών Απομονώσεων του Ιού Υ της Πατάτας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σταματελάτος Μαρίνος","Stamatelatos Marinos"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Ο ιός Υ της πατάτας (PVY) είναι το αντιπροσωπευτικό μέλος του γένους Potyvirus. Ο ιός μολύνει κυρίως τη πατάτα, αλλά υπάρχουν στελέχη τα οποία προκαλούν ασθένεια και στην πιπεριά. Το γονιδίωμα του PVY, αποτελείται από ένα γραμμικό μόριο RNA το οποίο κωδικοποιεί 11 πρωτεΐνες. Η προσαρμογή του PVY στην πιπεριά επιτελέστηκε σε ένα μεγάλο εύρος ανεξαρτήτων γεγονότων. Αυτή η διαδικασία μεταπήδησης μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση νέων ασθενειών και να δημιουργήσει προκλήσεις γεωργικής και οικολογικής φύσης. Το παθοσύστημα πιπεριάς/PVY είναι ιδιαίτερης σημασίας καθώς η μεταπήδηση του PVY στην πιπεριά παρουσιάστηκε λόγω τουλάχιστον μιας σημειακής μεταλλαγής, στο κωδικόνιο 131 της P3 πρωτεΐνης του ιού (Vassilakos et al. 2016). Υπάρχουν ελάχιστα δεδομένα όσον αφορά στην αλλαγή ξενιστών και την προσαρμοστικότητα των φυτικών ιών σε αυτούς, καθώς και τους μοριακούς παράγοντες που καθορίζουν τη παραπάνω διαδικασία. Υπάρχουν ελάχιστα δεδομένα όσον αφορά στην αλλαγή ξενιστών και την προσαρμοστικότητα των φυτικών ιών σε αυτούς, καθώς και τους μοριακούς παράγοντες που καθορίζουν τη παραπάνω διαδικασία. Σκοπός της πτυχιακής εργασίας είναι να ερευνηθεί η διαφορετική απόκριση των φυτών πιπεριάς σε προσαρμοσμένες και μη προσαρμοσμένες απομονώσεις του PVY. Αυτό έγινε μέσω του προσδιορισμού της διαφορικής έκφρασης των γονιδίων CaDREB1a, CaDREB1e, CaDREB1f, CaERF109, CaREV-1, CaAPRR-5, CaCSLB6 και CaGUN24 σε φυτά πιπεριάς, παρουσία τριών παραλλαγών του PVY, τις SON41, N605 και Ν605-Ρ3131Y σε διαφορετικά χρονικά σημεία μετά τη μόλυνση, ώστε να διαπιστωθεί κατά πόσο διαφορές στην έκφραση μπορεί να αποδοθούν σε μια ξεχωριστή αντίδραση του φυτού στη κάθε παραλλαγή ή υπάρχει κοινή αντίδραση των φυτών με χρονική μετατόπιση που αντιστοιχεί στην ταχύτητα μόλυνσης της κάθε ιικής παραλλαγής. Η απομόνωση SON41 ανήκει στην ομάδα C1 (προσαρμοσμένη στη πιπεριά), η Ν605 στην ομάδα Ν (μη προσαρμοσμένη), και η Ν605-Ρ3131Y φέρει μια σημειακή μετάλλαξη στην περιοχή P3 της Ν605 που της προσδίδει την ικανότητα για διασυστηματική μόλυνση. Τα γονίδια που μελετήθηκαν επιλέχθηκαν επειδή, σε προηγούμενη μεταγραφωμική ανάλυση, παρουσίασαν σημαντικές διαφορές στην έκφρασή τους μεταξύ των παραλλαγών που εξετάστηκαν. Όλα τα συγκεκριμένα γονίδια σχετίζονται με μηχανισμούς άμυνας των φυτών. Αρχικά, έγινε μόλυνση των φυτών, μηχανικά με καθεμία από τις τρεις παραλλαγές του ιού και έγινε δειγματοληψία 6, 18, 24 και 48 ώρες μετά τη μόλυνση. Στη συνέχεια, αναλύθηκε η έκφραση των γονιδίων που εξετάστηκαν. Συνολικά, τα γονίδια CaDREB1a, CaDREB1e, CaCSLB6 και CaGUN24 φαίνεται να διαφοροποιούνται σημαντικά μεταξύ των απομονώσεων του PVY που προκαλούν τοπική ή διασυστηματική μόλυνση, επιβεβαιώνοντας έτσι τον ρόλο τους στους μηχανισμούς που εμπλέκονται στην άμυνα του φυτού εναντίον του ιού. Τα γονίδια CaERF109 και CaREV-1 παρουσίασαν διαφορές έκφρασης μεταξύ των απομονώσεων του PVY που προκαλούν τοπική ή διασυστηματική μόλυνση, μεταβαλλόμενες με την εξέλιξη της μόλυνσης. Η παρούσα εργασία αποτέλεσε την πρώτη συσχέτιση αυτών των γονιδίων σε μόλυνση με RNA φυτικό ιό και προσφέρει πειραματικά δεδομένα για την έκφραση τους σε φυτά πιπεριάς μετά από μηχανική μόλυνση με τον ιό PVY σε συνθήκες εργαστηρίου. Συνεισφέρει στην αντιμετώπιση ενός σημαντικού poty-ιού με μεγάλες οικονομικές επιπτώσεις στην καλλιέργεια της πιπεριάς. Η εργασία αυτή αποτελεί τμήμα μιας γενικότερης πολύπλευρης μελέτης πάνω στο παθοσύστημα PVY/πιπεριάς που αποσκοπεί στην εύρεση νέων γενετικών πηγών ανθεκτικότητας στον PVY. Η κατανόηση των γενετικών και μοριακών μηχανισμών που κρύβονται πίσω από τις μεταβολές στη διεύρυνση του εύρους ξενιστών είναι κρίσιμη για την πρόβλεψη και τη διαχείριση της εξάπλωσης των ιολογικών ασθενειών.","The potato virus Y (PVY) is the representative member of the Potyvirus genus. The virus primarily infects potatoes, but there are strains that cause disease in peppers as well. The PVY genome consists of a linear RNA molecule encoding 11 proteins. The adaptation of PVY to peppers occurred through a wide range of independent events. This process of host jumping can lead to the emergence of new diseases, posing agricultural and ecological challenges. The pepper/PVY pathosystem is of particular importance because the jump of PVY to peppers was facilitated by at least one point mutation at codon 131 of the viral P3 protein (Vassilakos et al., 2016). There is limited data regarding host switching and the adaptability of plant viruses to new hosts, as well as the molecular factors that determine this process. The aim of this thesis is to investigate the differential response of pepper plants to adapted and non-adapted isolates of PVY (Potato virus Y). This was achieved by determining the differential expression of the genes CaDREB1a, CaDREB1e, CaDREB1f, CaERF109, CaREV-1, CaAPRR-5, CaCSLB6, and CaGUN24 in pepper plants in the presence of three PVY variants — SON41, N605, and N605-P3131Y — at different time points post-inoculation. The purpose was to assess whether the differences in gene expression could be attributed to a distinct plant response to each viral variant or whether a common plant response occurs with a temporal shift that reflects the infection rate of each PVY isolate.The SON41 isolate belongs to group C1 (adapted to pepper), N605 to group N (non-adapted), and N605-P3131Y carries a point mutation in the P3 region of N605, granting it the ability for systemic infection. The genes studied were selected because, in a previous transcriptomic analysis, they exhibited significant differences in expression between the examined variants. All these genes are associated with plant defense mechanisms. Initially, plants were infected mechanically with each of the three virus variants, and samples were collected at 6, 18, 24, and 48 hours post-infection. Subsequently, the expression of the examined genes was analyzed. Overall, genes CaDREB1a, CaDREB1e, CaCSLB6, and CaGUN24 appear to be significantly differentially expressed between PVY isolates that induce local or systemic infection, thereby confirming their role in the plant's defense mechanisms against the virus. Genes CaERF109 and CaREV-1 exhibited expression differences between PVY isolates that cause local or systemic infection, with expression levels varying as the infection progressed. This study represents the first reported association of these genes with infection by a plant RNA virus and provides experimental data on their expression in pepper plants following mechanical inoculation with PVY under laboratory conditions. It contributes to addressing an important potyvirus with major economic impact on pepper cultivation. This work is part of a broader, multifaceted investigation of the PVY/pepper pathosystem, aimed at identifying new genetic sources of resistance to PVY. Understanding the genetic and molecular mechanisms underlying shifts in host range is critical for predicting and managing the spread of viral diseases."],"dc:identifier":["uoadl:5303924","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5303924"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μελέτη της Διαφορικής Γονιδιακής Έκφρασης της Πιπεριάς Παρουσία Τριών Εξελικτικά Διαφορετικών Απομονώσεων του Ιού Υ της Πατάτας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:51Z"}