{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5304079"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5304079","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κοινωνική Παιδαγωγική και Αντικοινωνικές Συμπεριφορές: Οι Αντιλήψεις των Εκπαιδευτικών για τον Ενδοσχολικό Εκφοβισμό","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία σχετίζεται με το φαινόμενο των αντικοινωνικών συμπεριφορών και συγκεκριμένα με την περίπτωση του ενδοσχολικού εκφοβισμού, που εκδηλώνεται με ποικίλες διαστάσεις και συνεχώς διογκώνεται, κεντρίζοντας το ενδιαφέρον μελετητών και ερευνητών από ποικίλα επιστημονικά πεδία. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να ανιχνευτούν οι αντιλήψεις των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης αναφορικά με τον ενδοσχολικό εκφοβισμό και ακολούθως να διερευνηθεί κατά πόσο συσχετίζονται με την προσέγγιση της Κοινωνικής Παιδαγωγικής για το συγκεκριμένο ζήτημα. Μετά από μία εκτενή βιβλιογραφική ανασκόπηση σχετικά με το φαινόμενο των αντικοινωνικών συμπεριφορών και του ενδοσχολικού εκφοβισμού, καθώς και το επιστημονικό πεδίο της Κοινωνικής Παιδαγωγικής, αναδεικνύεται η κοινωνικοπαιδαγωγική προσέγγιση του ενδοσχολικού εκφοβισμού με σαφή αναφορά σε στοιχεία από τη διεξαγωγή κοινωνικοπαιδαγωγικών προγραμμάτων αντιμετώπισης και πρόληψης του ενδοσχολικού εκφοβισμού και σε δεδομένα από προγενέστερες έρευνες. Στην έρευνα συμμετείχαν 344 εκπαιδευτικοί που διδάσκουν σε δημόσια και ιδιωτικά δημοτικά σχολεία της Ελλάδας και κλήθηκαν να απαντήσουν ένα ερωτηματολόγιο κλίμακας Likert. Τα ερευνητικά δεδομένα υποβλήθηκαν σε αναλύσεις Περιγραφικής και Επαγωγικής Στατιστικής, καθώς και σε Παραγοντική Ανάλυση. Από τα αποτελέσματα αναδείχθηκε ότι οι αντιλήψεις των εκπαιδευτικών γύρω από τον ενδοσχολικό εκφοβισμό διαπνέονται από έντονο κοινωνικοπαιδαγωγικό χαρακτήρα αναγνωρίζοντας την ανάγκη διαμόρφωσης οργανωμένων δράσεων για την αποτελεσματική διαχείριση του φαινομένου. Οι απόψεις των εκπαιδευτικών διαφοροποιούνται ως προς τα δημογραφικά τους δεδομένα. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι οι γυναίκες εμφανίζουν ισχυρότερη κοινωνικοπαιδαγωγική αντίληψη για την αντιμετώπιση του ενδοσχολικού εκφοβισμού σε σύγκριση με τους άνδρες. Ακόμη, οι νεαρότερης ηλικίας εκπαιδευτικοί υποστηρίζουν πιο ένθερμα την ανάγκη ψυχοκοινωνικής υποστήριξης των παιδιών από έμπιστους ενήλικες του περιβάλλοντός τους, υιοθετούν ισχυρότερη κοινωνικοπαιδαγωγική αντίληψη για την αντιμετώπιση του προβλήματος και τείνουν να πιστεύουν σε μεγαλύτερο βαθμό ότι οποιοδήποτε παιδί μπορεί να συμμετάσχει σε περιστατικό ενδοσχολικού εκφοβισμού είτε ως «θύτης» είτε ως «θύμα» σε σύγκριση με τους μεγαλύτερους σε ηλικία συναδέλφους τους. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το εύρημα σύμφωνα με το οποίο οι εκπαιδευτικοί που υπέστησαν εκφοβισμό κατά τα μαθητικά τους χρόνια αναγνωρίζουν σε μεγαλύτερο βαθμό την ανάγκη πρόληψης και κινητοποίησης των αμέτοχων παρατηρητών/ -τριών. Τέλος, οι εκπαιδευτικοί που έχουν συμμετάσχει σε επιμορφωτικό πρόγραμμα σχετικό με τον ενδοσχολικό εκφοβισμό τείνουν να υιοθετούν πιο συμβατικές προσεγγίσεις του φαινομένου, με αποτέλεσμα να υπογραμμίζεται η ανάγκη διαμόρφωσης κατάλληλων επιμορφωτικών προγραμμάτων των εκπαιδευτικών.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία σχετίζεται με το φαινόμενο των αντικοινωνικών συμπεριφορών και συγκεκριμένα με την περίπτωση του ενδοσχολικού εκφοβισμού, που εκδηλώνεται με ποικίλες διαστάσεις και συνεχώς διογκώνεται, κεντρίζοντας το ενδιαφέρον μελετητών και ερευνητών από ποικίλα επιστημονικά πεδία. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να ανιχνευτούν οι αντιλήψεις των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης αναφορικά με τον ενδοσχολικό εκφοβισμό και ακολούθως να διερευνηθεί κατά πόσο συσχετίζονται με την προσέγγιση της Κοινωνικής Παιδαγωγικής για το συγκεκριμένο ζήτημα. Μετά από μία εκτενή βιβλιογραφική ανασκόπηση σχετικά με το φαινόμενο των αντικοινωνικών συμπεριφορών και του ενδοσχολικού εκφοβισμού, καθώς και το επιστημονικό πεδίο της Κοινωνικής Παιδαγωγικής, αναδεικνύεται η κοινωνικοπαιδαγωγική προσέγγιση του ενδοσχολικού εκφοβισμού με σαφή αναφορά σε στοιχεία από τη διεξαγωγή κοινωνικοπαιδαγωγικών προγραμμάτων αντιμετώπισης και πρόληψης του ενδοσχολικού εκφοβισμού και σε δεδομένα από προγενέστερες έρευνες. Στην έρευνα συμμετείχαν 344 εκπαιδευτικοί που διδάσκουν σε δημόσια και ιδιωτικά δημοτικά σχολεία της Ελλάδας και κλήθηκαν να απαντήσουν ένα ερωτηματολόγιο κλίμακας Likert. Τα ερευνητικά δεδομένα υποβλήθηκαν σε αναλύσεις Περιγραφικής και Επαγωγικής Στατιστικής, καθώς και σε Παραγοντική Ανάλυση. Από τα αποτελέσματα αναδείχθηκε ότι οι αντιλήψεις των εκπαιδευτικών γύρω από τον ενδοσχολικό εκφοβισμό διαπνέονται από έντονο κοινωνικοπαιδαγωγικό χαρακτήρα αναγνωρίζοντας την ανάγκη διαμόρφωσης οργανωμένων δράσεων για την αποτελεσματική διαχείριση του φαινομένου. Οι απόψεις των εκπαιδευτικών διαφοροποιούνται ως προς τα δημογραφικά τους δεδομένα. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι οι γυναίκες εμφανίζουν ισχυρότερη κοινωνικοπαιδαγωγική αντίληψη για την αντιμετώπιση του ενδοσχολικού εκφοβισμού σε σύγκριση με τους άνδρες. Ακόμη, οι νεαρότερης ηλικίας εκπαιδευτικοί υποστηρίζουν πιο ένθερμα την ανάγκη ψυχοκοινωνικής υποστήριξης των παιδιών από έμπιστους ενήλικες του περιβάλλοντός τους, υιοθετούν ισχυρότερη κοινωνικοπαιδαγωγική αντίληψη για την αντιμετώπιση του προβλήματος και τείνουν να πιστεύουν σε μεγαλύτερο βαθμό ότι οποιοδήποτε παιδί μπορεί να συμμετάσχει σε περιστατικό ενδοσχολικού εκφοβισμού είτε ως «θύτης» είτε ως «θύμα» σε σύγκριση με τους μεγαλύτερους σε ηλικία συναδέλφους τους. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το εύρημα σύμφωνα με το οποίο οι εκπαιδευτικοί που υπέστησαν εκφοβισμό κατά τα μαθητικά τους χρόνια αναγνωρίζουν σε μεγαλύτερο βαθμό την ανάγκη πρόληψης και κινητοποίησης των αμέτοχων παρατηρητών/ -τριών. Τέλος, οι εκπαιδευτικοί που έχουν συμμετάσχει σε επιμορφωτικό πρόγραμμα σχετικό με τον ενδοσχολικό εκφοβισμό τείνουν να υιοθετούν πιο συμβατικές προσεγγίσεις του φαινομένου, με αποτέλεσμα να υπογραμμίζεται η ανάγκη διαμόρφωσης κατάλληλων επιμορφωτικών προγραμμάτων των εκπαιδευτικών.","abstract_has_math":false,"creators":["Καναβούρα Παναγιώτα","Kanavoura Panagiota"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:51Z","subjects":["Εκπαίδευση","Education"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5304079"],"render_values":[{"text":"uoadl:5304079","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5304079","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5304079","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5304079","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καναβούρα Παναγιώτα","Kanavoura Panagiota"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση","Education"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5304079","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5304079"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία σχετίζεται με το φαινόμενο των αντικοινωνικών συμπεριφορών και συγκεκριμένα με την περίπτωση του ενδοσχολικού εκφοβισμού, που εκδηλώνεται με ποικίλες διαστάσεις και συνεχώς διογκώνεται, κεντρίζοντας το ενδιαφέρον μελετητών και ερευνητών από ποικίλα επιστημονικά πεδία. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να ανιχνευτούν οι αντιλήψεις των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης αναφορικά με τον ενδοσχολικό εκφοβισμό και ακολούθως να διερευνηθεί κατά πόσο συσχετίζονται με την προσέγγιση της Κοινωνικής Παιδαγωγικής για το συγκεκριμένο ζήτημα. Μετά από μία εκτενή βιβλιογραφική ανασκόπηση σχετικά με το φαινόμενο των αντικοινωνικών συμπεριφορών και του ενδοσχολικού εκφοβισμού, καθώς και το επιστημονικό πεδίο της Κοινωνικής Παιδαγωγικής, αναδεικνύεται η κοινωνικοπαιδαγωγική προσέγγιση του ενδοσχολικού εκφοβισμού με σαφή αναφορά σε στοιχεία από τη διεξαγωγή κοινωνικοπαιδαγωγικών προγραμμάτων αντιμετώπισης και πρόληψης του ενδοσχολικού εκφοβισμού και σε δεδομένα από προγενέστερες έρευνες. Στην έρευνα συμμετείχαν 344 εκπαιδευτικοί που διδάσκουν σε δημόσια και ιδιωτικά δημοτικά σχολεία της Ελλάδας και κλήθηκαν να απαντήσουν ένα ερωτηματολόγιο κλίμακας Likert. Τα ερευνητικά δεδομένα υποβλήθηκαν σε αναλύσεις Περιγραφικής και Επαγωγικής Στατιστικής, καθώς και σε Παραγοντική Ανάλυση. Από τα αποτελέσματα αναδείχθηκε ότι οι αντιλήψεις των εκπαιδευτικών γύρω από τον ενδοσχολικό εκφοβισμό διαπνέονται από έντονο κοινωνικοπαιδαγωγικό χαρακτήρα αναγνωρίζοντας την ανάγκη διαμόρφωσης οργανωμένων δράσεων για την αποτελεσματική διαχείριση του φαινομένου. Οι απόψεις των εκπαιδευτικών διαφοροποιούνται ως προς τα δημογραφικά τους δεδομένα. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι οι γυναίκες εμφανίζουν ισχυρότερη κοινωνικοπαιδαγωγική αντίληψη για την αντιμετώπιση του ενδοσχολικού εκφοβισμού σε σύγκριση με τους άνδρες. Ακόμη, οι νεαρότερης ηλικίας εκπαιδευτικοί υποστηρίζουν πιο ένθερμα την ανάγκη ψυχοκοινωνικής υποστήριξης των παιδιών από έμπιστους ενήλικες του περιβάλλοντός τους, υιοθετούν ισχυρότερη κοινωνικοπαιδαγωγική αντίληψη για την αντιμετώπιση του προβλήματος και τείνουν να πιστεύουν σε μεγαλύτερο βαθμό ότι οποιοδήποτε παιδί μπορεί να συμμετάσχει σε περιστατικό ενδοσχολικού εκφοβισμού είτε ως «θύτης» είτε ως «θύμα» σε σύγκριση με τους μεγαλύτερους σε ηλικία συναδέλφους τους. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το εύρημα σύμφωνα με το οποίο οι εκπαιδευτικοί που υπέστησαν εκφοβισμό κατά τα μαθητικά τους χρόνια αναγνωρίζουν σε μεγαλύτερο βαθμό την ανάγκη πρόληψης και κινητοποίησης των αμέτοχων παρατηρητών/ -τριών. Τέλος, οι εκπαιδευτικοί που έχουν συμμετάσχει σε επιμορφωτικό πρόγραμμα σχετικό με τον ενδοσχολικό εκφοβισμό τείνουν να υιοθετούν πιο συμβατικές προσεγγίσεις του φαινομένου, με αποτέλεσμα να υπογραμμίζεται η ανάγκη διαμόρφωσης κατάλληλων επιμορφωτικών προγραμμάτων των εκπαιδευτικών.","This thesis examines the issue of antisocial behaviors and specifically the case of bullying in schools, a phenomenon that manifests in various dimensions and is continuously escalating, attracting the interest of scholars and researchers from diverse scientific fields. The objective of this research is to explore the perceptions of primary education teachers regarding bullying in schools and subsequently relate them to the Social Pedagogy approach on this matter. A comprehensive review of literature on antisocial behaviors, bullying in schools and the scientific field of Social Pedagogy was conducted, and the study highlights the socio-pedagogical approach to bullying in schools, with a clear reference to elements derived from the implementation of socio-pedagogical programmes for addressing and preventing bullying in schools, as well as data from previous research. The research involved 344 teachers teaching in public and private primary schools across Greece, who were asked to complete a Likert-scale questionnaire. The collected data were then subjected to a range of analytical procedures, including Descriptive and Inferential Statistical analyses, and Factor Analysis. The findings revealed that teachers' perceptions of bullying in schools are strongly influenced by a socio pedagogical perspective, recognising the need for structured interventions to effectively manage the phenomenon. The study also found that teachers' views vary based on their demographic characteristics. Of particular note is the finding that female teachers exhibit a stronger socio-pedagogical perspective on addressing bullying in schools compared to their male counterparts. In addition, younger teachers are more supportive of the need for psychosocial support for children from trusted adults in their environment, adopt a stronger socio-pedagogical perspective in addressing the issue, and are more likely than their older colleagues to believe that any child can be involved in incidents of bullying at school, either as a 'perpetrator' or as a 'victim'. A particularly salient finding is that teachers who were subjected to bullying during their own school years demonstrate a stronger recognition of the need for prevention and the mobilisation of passive bystanders. Finally, teachers who have participated in educational programmes related to bullying in schools have been observed to adopt more conventional perspectives on the phenomenon, highlighting the need to develop appropriate training programmes for teachers."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κοινωνική Παιδαγωγική και Αντικοινωνικές Συμπεριφορές: Οι Αντιλήψεις των Εκπαιδευτικών για τον Ενδοσχολικό Εκφοβισμό"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καναβούρα Παναγιώτα","Kanavoura Panagiota"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία σχετίζεται με το φαινόμενο των αντικοινωνικών συμπεριφορών και συγκεκριμένα με την περίπτωση του ενδοσχολικού εκφοβισμού, που εκδηλώνεται με ποικίλες διαστάσεις και συνεχώς διογκώνεται, κεντρίζοντας το ενδιαφέρον μελετητών και ερευνητών από ποικίλα επιστημονικά πεδία. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να ανιχνευτούν οι αντιλήψεις των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης αναφορικά με τον ενδοσχολικό εκφοβισμό και ακολούθως να διερευνηθεί κατά πόσο συσχετίζονται με την προσέγγιση της Κοινωνικής Παιδαγωγικής για το συγκεκριμένο ζήτημα. Μετά από μία εκτενή βιβλιογραφική ανασκόπηση σχετικά με το φαινόμενο των αντικοινωνικών συμπεριφορών και του ενδοσχολικού εκφοβισμού, καθώς και το επιστημονικό πεδίο της Κοινωνικής Παιδαγωγικής, αναδεικνύεται η κοινωνικοπαιδαγωγική προσέγγιση του ενδοσχολικού εκφοβισμού με σαφή αναφορά σε στοιχεία από τη διεξαγωγή κοινωνικοπαιδαγωγικών προγραμμάτων αντιμετώπισης και πρόληψης του ενδοσχολικού εκφοβισμού και σε δεδομένα από προγενέστερες έρευνες. Στην έρευνα συμμετείχαν 344 εκπαιδευτικοί που διδάσκουν σε δημόσια και ιδιωτικά δημοτικά σχολεία της Ελλάδας και κλήθηκαν να απαντήσουν ένα ερωτηματολόγιο κλίμακας Likert. Τα ερευνητικά δεδομένα υποβλήθηκαν σε αναλύσεις Περιγραφικής και Επαγωγικής Στατιστικής, καθώς και σε Παραγοντική Ανάλυση. Από τα αποτελέσματα αναδείχθηκε ότι οι αντιλήψεις των εκπαιδευτικών γύρω από τον ενδοσχολικό εκφοβισμό διαπνέονται από έντονο κοινωνικοπαιδαγωγικό χαρακτήρα αναγνωρίζοντας την ανάγκη διαμόρφωσης οργανωμένων δράσεων για την αποτελεσματική διαχείριση του φαινομένου. Οι απόψεις των εκπαιδευτικών διαφοροποιούνται ως προς τα δημογραφικά τους δεδομένα. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι οι γυναίκες εμφανίζουν ισχυρότερη κοινωνικοπαιδαγωγική αντίληψη για την αντιμετώπιση του ενδοσχολικού εκφοβισμού σε σύγκριση με τους άνδρες. Ακόμη, οι νεαρότερης ηλικίας εκπαιδευτικοί υποστηρίζουν πιο ένθερμα την ανάγκη ψυχοκοινωνικής υποστήριξης των παιδιών από έμπιστους ενήλικες του περιβάλλοντός τους, υιοθετούν ισχυρότερη κοινωνικοπαιδαγωγική αντίληψη για την αντιμετώπιση του προβλήματος και τείνουν να πιστεύουν σε μεγαλύτερο βαθμό ότι οποιοδήποτε παιδί μπορεί να συμμετάσχει σε περιστατικό ενδοσχολικού εκφοβισμού είτε ως «θύτης» είτε ως «θύμα» σε σύγκριση με τους μεγαλύτερους σε ηλικία συναδέλφους τους. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το εύρημα σύμφωνα με το οποίο οι εκπαιδευτικοί που υπέστησαν εκφοβισμό κατά τα μαθητικά τους χρόνια αναγνωρίζουν σε μεγαλύτερο βαθμό την ανάγκη πρόληψης και κινητοποίησης των αμέτοχων παρατηρητών/ -τριών. Τέλος, οι εκπαιδευτικοί που έχουν συμμετάσχει σε επιμορφωτικό πρόγραμμα σχετικό με τον ενδοσχολικό εκφοβισμό τείνουν να υιοθετούν πιο συμβατικές προσεγγίσεις του φαινομένου, με αποτέλεσμα να υπογραμμίζεται η ανάγκη διαμόρφωσης κατάλληλων επιμορφωτικών προγραμμάτων των εκπαιδευτικών.","This thesis examines the issue of antisocial behaviors and specifically the case of bullying in schools, a phenomenon that manifests in various dimensions and is continuously escalating, attracting the interest of scholars and researchers from diverse scientific fields. The objective of this research is to explore the perceptions of primary education teachers regarding bullying in schools and subsequently relate them to the Social Pedagogy approach on this matter. A comprehensive review of literature on antisocial behaviors, bullying in schools and the scientific field of Social Pedagogy was conducted, and the study highlights the socio-pedagogical approach to bullying in schools, with a clear reference to elements derived from the implementation of socio-pedagogical programmes for addressing and preventing bullying in schools, as well as data from previous research. The research involved 344 teachers teaching in public and private primary schools across Greece, who were asked to complete a Likert-scale questionnaire. The collected data were then subjected to a range of analytical procedures, including Descriptive and Inferential Statistical analyses, and Factor Analysis. The findings revealed that teachers' perceptions of bullying in schools are strongly influenced by a socio pedagogical perspective, recognising the need for structured interventions to effectively manage the phenomenon. The study also found that teachers' views vary based on their demographic characteristics. Of particular note is the finding that female teachers exhibit a stronger socio-pedagogical perspective on addressing bullying in schools compared to their male counterparts. In addition, younger teachers are more supportive of the need for psychosocial support for children from trusted adults in their environment, adopt a stronger socio-pedagogical perspective in addressing the issue, and are more likely than their older colleagues to believe that any child can be involved in incidents of bullying at school, either as a 'perpetrator' or as a 'victim'. A particularly salient finding is that teachers who were subjected to bullying during their own school years demonstrate a stronger recognition of the need for prevention and the mobilisation of passive bystanders. Finally, teachers who have participated in educational programmes related to bullying in schools have been observed to adopt more conventional perspectives on the phenomenon, highlighting the need to develop appropriate training programmes for teachers."],"dc:identifier":["uoadl:5304079","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5304079"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση","Education"],"dc:title":["Κοινωνική Παιδαγωγική και Αντικοινωνικές Συμπεριφορές: Οι Αντιλήψεις των Εκπαιδευτικών για τον Ενδοσχολικό Εκφοβισμό"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:51Z"}