{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5304313"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5304313","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Systematic literature review of phthalate-induced reproductive toxicity and in silico study of relevant compounds","abstract":"Οι φθαλικές ενώσεις είναι συνθετικοί πλαστικοποιητές που χρησιμοποιούνται εκτενώς σε καταναλωτικά προϊόντα και βιομηχανικές εφαρμογές και σήμερα αναγνωρίζονται ευρέως ως χημικές ουσίες που διαταράσσουν το ενδοκρινικό σύστημα (EDCs), με σοβαρές δυσμενείς επιδράσεις στη αναπαραγωγική υγεία. Αυτές οι ενώσεις, καθώς και οι βιοδραστικοί μεταβολίτες τους, παρεμβαίνουν στη σηματοδότηση των ορμονών, στην οξειδωτική ισορροπία και στην κυτταρική ακεραιότητα, τόσο στο ανδρικό όσο και στο γυναικείο αναπαραγωγικό σύστημα. Η παρούσα εργασία ενσωματώνει μια συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας μελετών που δημοσιεύτηκαν μεταξύ Ιανουαρίου 2020 και Ιουνίου 2024 με μια in silico αξιολόγηση επιλεγμένων ενώσεων, προκειμένου να διερευνηθούν οι συσχετίσεις των ιδιοτήτων με την τοξικότητα που προκαλείται από τις φθαλικές ενώσεις. Ακολουθώντας τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA, επιλέχθηκαν 90 μελέτες που περιλαμβάνουν δεδομένα in vivo, in vitro και επιδημιολογικά. Σημαντικές ενώσεις όπως το δι(2-αιθυλεξυλ) φθαλικό εστέρας (DEHP), το διβουτυλοφθαλικό (DBP), το βουτυλοβενζυλοφθαλικό (BBP), το διοισονόνυλοφθαλικό (DiNP) και το διοισοδεκυλοφθαλικό (DiDP) έχουν συσχετιστεί με μείωση του αριθμού σπερματοζωαρίων, διαταραγμένη λειτουργία των ωοθηκών, ορμονικές ανισορροπίες, οξειδωτικό στρες και ιστολογικές βλάβες στα αναπαραγωγικά όργανα. Η ανασκόπηση συνδυάζει πρόσφατα ευρήματα για την αναπαραγωγική τοξικότητα των φθαλικών ενώσεων και στα δύο φύλα, αναγνωρίζοντας σημαντικούς παράγοντες που παίζουν καίριο ρόλο στην επίδρασή τους, όπως το φύλο, η ηλικία, η δόση και η διάρκεια της έκθεσης. Για τη συμπλήρωση των πειραματικών δεδομένων, πραγματοποιήθηκε μια in silico αξιολόγηση μέσω του εργαλείου Titania, που υποστηρίζεται από την πλατφόρμα Enalos Cloud, σε 23 φθαλικές ενώσεις, συμπεριλαμβανομένων των μητρικών ενώσεων και των μονοεστέρων μεταβολιτών τους. Φυσικοχημικές και τοξικολογικές παράμετροι, όπως logP, logS, logBCF, μεταλλαξιγένεση και κυτταροτοξικότητα, προβλέφθηκαν χρησιμοποιώντας επικυρωμένα QSAR μοντέλα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι φθαλικές ενώσεις με υψηλό μοριακό βάρος (≥380 g/mol) και υψηλή λιποφιλικότητα (logP ≥ 7) παρουσίασαν αυξημένο κυτταροτοξικό και βιοσυσσωρευτικό δυναμικό. Ο συνδυασμός των στοιχείων της βιβλιογραφίας και της in silico αξιολόγησης υπογραμμίζει τους αναπαραγωγικούς κινδύνους που ενέχουν οι φθαλικές ενώσεις και προσφέρει ένα προσιτό μοντέλο για μελλοντικές αξιολογήσεις κινδύνου νέων πλαστικοποιητών.","abstract_html":"Οι φθαλικές ενώσεις είναι συνθετικοί πλαστικοποιητές που χρησιμοποιούνται εκτενώς σε καταναλωτικά προϊόντα και βιομηχανικές εφαρμογές και σήμερα αναγνωρίζονται ευρέως ως χημικές ουσίες που διαταράσσουν το ενδοκρινικό σύστημα (EDCs), με σοβαρές δυσμενείς επιδράσεις στη αναπαραγωγική υγεία. Αυτές οι ενώσεις, καθώς και οι βιοδραστικοί μεταβολίτες τους, παρεμβαίνουν στη σηματοδότηση των ορμονών, στην οξειδωτική ισορροπία και στην κυτταρική ακεραιότητα, τόσο στο ανδρικό όσο και στο γυναικείο αναπαραγωγικό σύστημα. Η παρούσα εργασία ενσωματώνει μια συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας μελετών που δημοσιεύτηκαν μεταξύ Ιανουαρίου 2020 και Ιουνίου 2024 με μια in silico αξιολόγηση επιλεγμένων ενώσεων, προκειμένου να διερευνηθούν οι συσχετίσεις των ιδιοτήτων με την τοξικότητα που προκαλείται από τις φθαλικές ενώσεις. Ακολουθώντας τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA, επιλέχθηκαν 90 μελέτες που περιλαμβάνουν δεδομένα in vivo, in vitro και επιδημιολογικά. Σημαντικές ενώσεις όπως το δι(2-αιθυλεξυλ) φθαλικό εστέρας (DEHP), το διβουτυλοφθαλικό (DBP), το βουτυλοβενζυλοφθαλικό (BBP), το διοισονόνυλοφθαλικό (DiNP) και το διοισοδεκυλοφθαλικό (DiDP) έχουν συσχετιστεί με μείωση του αριθμού σπερματοζωαρίων, διαταραγμένη λειτουργία των ωοθηκών, ορμονικές ανισορροπίες, οξειδωτικό στρες και ιστολογικές βλάβες στα αναπαραγωγικά όργανα. Η ανασκόπηση συνδυάζει πρόσφατα ευρήματα για την αναπαραγωγική τοξικότητα των φθαλικών ενώσεων και στα δύο φύλα, αναγνωρίζοντας σημαντικούς παράγοντες που παίζουν καίριο ρόλο στην επίδρασή τους, όπως το φύλο, η ηλικία, η δόση και η διάρκεια της έκθεσης. Για τη συμπλήρωση των πειραματικών δεδομένων, πραγματοποιήθηκε μια in silico αξιολόγηση μέσω του εργαλείου Titania, που υποστηρίζεται από την πλατφόρμα Enalos Cloud, σε 23 φθαλικές ενώσεις, συμπεριλαμβανομένων των μητρικών ενώσεων και των μονοεστέρων μεταβολιτών τους. Φυσικοχημικές και τοξικολογικές παράμετροι, όπως logP, logS, logBCF, μεταλλαξιγένεση και κυτταροτοξικότητα, προβλέφθηκαν χρησιμοποιώντας επικυρωμένα QSAR μοντέλα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι φθαλικές ενώσεις με υψηλό μοριακό βάρος (≥380 g/mol) και υψηλή λιποφιλικότητα (logP ≥ 7) παρουσίασαν αυξημένο κυτταροτοξικό και βιοσυσσωρευτικό δυναμικό. Ο συνδυασμός των στοιχείων της βιβλιογραφίας και της in silico αξιολόγησης υπογραμμίζει τους αναπαραγωγικούς κινδύνους που ενέχουν οι φθαλικές ενώσεις και προσφέρει ένα προσιτό μοντέλο για μελλοντικές αξιολογήσεις κινδύνου νέων πλαστικοποιητών.","abstract_has_math":false,"creators":["Ahmed Muhammad"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:07Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5304313"],"render_values":[{"text":"uoadl:5304313","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5304313","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5304313","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5304313","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ahmed Muhammad"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5304313","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5304313"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι φθαλικές ενώσεις είναι συνθετικοί πλαστικοποιητές που χρησιμοποιούνται εκτενώς σε καταναλωτικά προϊόντα και βιομηχανικές εφαρμογές και σήμερα αναγνωρίζονται ευρέως ως χημικές ουσίες που διαταράσσουν το ενδοκρινικό σύστημα (EDCs), με σοβαρές δυσμενείς επιδράσεις στη αναπαραγωγική υγεία. Αυτές οι ενώσεις, καθώς και οι βιοδραστικοί μεταβολίτες τους, παρεμβαίνουν στη σηματοδότηση των ορμονών, στην οξειδωτική ισορροπία και στην κυτταρική ακεραιότητα, τόσο στο ανδρικό όσο και στο γυναικείο αναπαραγωγικό σύστημα. Η παρούσα εργασία ενσωματώνει μια συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας μελετών που δημοσιεύτηκαν μεταξύ Ιανουαρίου 2020 και Ιουνίου 2024 με μια in silico αξιολόγηση επιλεγμένων ενώσεων, προκειμένου να διερευνηθούν οι συσχετίσεις των ιδιοτήτων με την τοξικότητα που προκαλείται από τις φθαλικές ενώσεις. Ακολουθώντας τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA, επιλέχθηκαν 90 μελέτες που περιλαμβάνουν δεδομένα in vivo, in vitro και επιδημιολογικά. Σημαντικές ενώσεις όπως το δι(2-αιθυλεξυλ) φθαλικό εστέρας (DEHP), το διβουτυλοφθαλικό (DBP), το βουτυλοβενζυλοφθαλικό (BBP), το διοισονόνυλοφθαλικό (DiNP) και το διοισοδεκυλοφθαλικό (DiDP) έχουν συσχετιστεί με μείωση του αριθμού σπερματοζωαρίων, διαταραγμένη λειτουργία των ωοθηκών, ορμονικές ανισορροπίες, οξειδωτικό στρες και ιστολογικές βλάβες στα αναπαραγωγικά όργανα. Η ανασκόπηση συνδυάζει πρόσφατα ευρήματα για την αναπαραγωγική τοξικότητα των φθαλικών ενώσεων και στα δύο φύλα, αναγνωρίζοντας σημαντικούς παράγοντες που παίζουν καίριο ρόλο στην επίδρασή τους, όπως το φύλο, η ηλικία, η δόση και η διάρκεια της έκθεσης. Για τη συμπλήρωση των πειραματικών δεδομένων, πραγματοποιήθηκε μια in silico αξιολόγηση μέσω του εργαλείου Titania, που υποστηρίζεται από την πλατφόρμα Enalos Cloud, σε 23 φθαλικές ενώσεις, συμπεριλαμβανομένων των μητρικών ενώσεων και των μονοεστέρων μεταβολιτών τους. Φυσικοχημικές και τοξικολογικές παράμετροι, όπως logP, logS, logBCF, μεταλλαξιγένεση και κυτταροτοξικότητα, προβλέφθηκαν χρησιμοποιώντας επικυρωμένα QSAR μοντέλα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι φθαλικές ενώσεις με υψηλό μοριακό βάρος (≥380 g/mol) και υψηλή λιποφιλικότητα (logP ≥ 7) παρουσίασαν αυξημένο κυτταροτοξικό και βιοσυσσωρευτικό δυναμικό. Ο συνδυασμός των στοιχείων της βιβλιογραφίας και της in silico αξιολόγησης υπογραμμίζει τους αναπαραγωγικούς κινδύνους που ενέχουν οι φθαλικές ενώσεις και προσφέρει ένα προσιτό μοντέλο για μελλοντικές αξιολογήσεις κινδύνου νέων πλαστικοποιητών.","Phthalates are synthetic plasticizers extensively used in consumer products and industrial applications, now widely recognized as endocrine-disrupting chemicals (EDCs) with serious adverse effects on reproductive health. These compounds, and their bioactive metabolites, interfere with hormonal signaling, oxidative balance, and cellular integrity in both male and female reproductive systems. This thesis integrates a systematic literature review of studies published between January 2020 and June 2024 with an in silico assessment of selected compounds to explore correlations of properties with phthalates-induced toxicity. Following PRISMA guidelines, 90 studies were selected across in vivo, in vitro, and epidemiological data. Notable compounds such as Di(2-ethylhexyl) phthalate (DEHP), Dibutyl phthalate (DBP), Butyl benzyl phthalate (BBP), Diisononyl phthalate (DiNP), and Diisodecyl phthalate (DiDP) have been linked to reduced sperm count, impaired ovarian function, hormonal imbalances, oxidative stress, and histological damage to reproductive organs. The review combines recent findings on phthalates’ reproductive toxicity in both males and females, identifying important factors that play key roles in their effect, such as sex, age, exposure dose, and duration. To complement experimental data, an in silico assessment using Titania web tool, powered by Enalos Cloud platform, was performed on 23 phthalates, including parent compounds and monoester metabolites. Physicochemical and toxicological endpoints, including logP, logS, logBCF, mutagenicity, and cytotoxicity, were predicted using validated QSAR models. Results indicated that phthalates with high molecular weight (≥380 g/mol) and high lipophilicity (logP ≥ 7) had elevated cytotoxic and bioaccumulative potential. The integration of literature evidence and in silico assessment underscores the reproductive risks posed by phthalates and offers an accessible model for future risk assessments of emerging plasticizers."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Systematic literature review of phthalate-induced reproductive toxicity and in silico study of relevant compounds"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ahmed Muhammad"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Οι φθαλικές ενώσεις είναι συνθετικοί πλαστικοποιητές που χρησιμοποιούνται εκτενώς σε καταναλωτικά προϊόντα και βιομηχανικές εφαρμογές και σήμερα αναγνωρίζονται ευρέως ως χημικές ουσίες που διαταράσσουν το ενδοκρινικό σύστημα (EDCs), με σοβαρές δυσμενείς επιδράσεις στη αναπαραγωγική υγεία. Αυτές οι ενώσεις, καθώς και οι βιοδραστικοί μεταβολίτες τους, παρεμβαίνουν στη σηματοδότηση των ορμονών, στην οξειδωτική ισορροπία και στην κυτταρική ακεραιότητα, τόσο στο ανδρικό όσο και στο γυναικείο αναπαραγωγικό σύστημα. Η παρούσα εργασία ενσωματώνει μια συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας μελετών που δημοσιεύτηκαν μεταξύ Ιανουαρίου 2020 και Ιουνίου 2024 με μια in silico αξιολόγηση επιλεγμένων ενώσεων, προκειμένου να διερευνηθούν οι συσχετίσεις των ιδιοτήτων με την τοξικότητα που προκαλείται από τις φθαλικές ενώσεις. Ακολουθώντας τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA, επιλέχθηκαν 90 μελέτες που περιλαμβάνουν δεδομένα in vivo, in vitro και επιδημιολογικά. Σημαντικές ενώσεις όπως το δι(2-αιθυλεξυλ) φθαλικό εστέρας (DEHP), το διβουτυλοφθαλικό (DBP), το βουτυλοβενζυλοφθαλικό (BBP), το διοισονόνυλοφθαλικό (DiNP) και το διοισοδεκυλοφθαλικό (DiDP) έχουν συσχετιστεί με μείωση του αριθμού σπερματοζωαρίων, διαταραγμένη λειτουργία των ωοθηκών, ορμονικές ανισορροπίες, οξειδωτικό στρες και ιστολογικές βλάβες στα αναπαραγωγικά όργανα. Η ανασκόπηση συνδυάζει πρόσφατα ευρήματα για την αναπαραγωγική τοξικότητα των φθαλικών ενώσεων και στα δύο φύλα, αναγνωρίζοντας σημαντικούς παράγοντες που παίζουν καίριο ρόλο στην επίδρασή τους, όπως το φύλο, η ηλικία, η δόση και η διάρκεια της έκθεσης. Για τη συμπλήρωση των πειραματικών δεδομένων, πραγματοποιήθηκε μια in silico αξιολόγηση μέσω του εργαλείου Titania, που υποστηρίζεται από την πλατφόρμα Enalos Cloud, σε 23 φθαλικές ενώσεις, συμπεριλαμβανομένων των μητρικών ενώσεων και των μονοεστέρων μεταβολιτών τους. Φυσικοχημικές και τοξικολογικές παράμετροι, όπως logP, logS, logBCF, μεταλλαξιγένεση και κυτταροτοξικότητα, προβλέφθηκαν χρησιμοποιώντας επικυρωμένα QSAR μοντέλα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι φθαλικές ενώσεις με υψηλό μοριακό βάρος (≥380 g/mol) και υψηλή λιποφιλικότητα (logP ≥ 7) παρουσίασαν αυξημένο κυτταροτοξικό και βιοσυσσωρευτικό δυναμικό. Ο συνδυασμός των στοιχείων της βιβλιογραφίας και της in silico αξιολόγησης υπογραμμίζει τους αναπαραγωγικούς κινδύνους που ενέχουν οι φθαλικές ενώσεις και προσφέρει ένα προσιτό μοντέλο για μελλοντικές αξιολογήσεις κινδύνου νέων πλαστικοποιητών.","Phthalates are synthetic plasticizers extensively used in consumer products and industrial applications, now widely recognized as endocrine-disrupting chemicals (EDCs) with serious adverse effects on reproductive health. These compounds, and their bioactive metabolites, interfere with hormonal signaling, oxidative balance, and cellular integrity in both male and female reproductive systems. This thesis integrates a systematic literature review of studies published between January 2020 and June 2024 with an in silico assessment of selected compounds to explore correlations of properties with phthalates-induced toxicity. Following PRISMA guidelines, 90 studies were selected across in vivo, in vitro, and epidemiological data. Notable compounds such as Di(2-ethylhexyl) phthalate (DEHP), Dibutyl phthalate (DBP), Butyl benzyl phthalate (BBP), Diisononyl phthalate (DiNP), and Diisodecyl phthalate (DiDP) have been linked to reduced sperm count, impaired ovarian function, hormonal imbalances, oxidative stress, and histological damage to reproductive organs. The review combines recent findings on phthalates’ reproductive toxicity in both males and females, identifying important factors that play key roles in their effect, such as sex, age, exposure dose, and duration. To complement experimental data, an in silico assessment using Titania web tool, powered by Enalos Cloud platform, was performed on 23 phthalates, including parent compounds and monoester metabolites. Physicochemical and toxicological endpoints, including logP, logS, logBCF, mutagenicity, and cytotoxicity, were predicted using validated QSAR models. Results indicated that phthalates with high molecular weight (≥380 g/mol) and high lipophilicity (logP ≥ 7) had elevated cytotoxic and bioaccumulative potential. The integration of literature evidence and in silico assessment underscores the reproductive risks posed by phthalates and offers an accessible model for future risk assessments of emerging plasticizers."],"dc:identifier":["uoadl:5304313","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5304313"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Systematic literature review of phthalate-induced reproductive toxicity and in silico study of relevant compounds"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:07Z"}