{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5304890"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5304890","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της θεραπευτικής άσκησης σε ασθενείς με μη ειδική αυχεναλγία","abstract":"Εισαγωγή: Ο πόνος στον αυχένα (αυχεναλγία) αφορά ένα πολύ μεγάλο αριθμό ανθρώπων επηρεάζοντας την ποιότητα ζωής και την λειτουργικότητά τους. Ως μη ειδική αυχεναλγία χαρακτηρίζεται κάθε μορφή πόνου στον αυχένα, όταν δεν υπάρχει ανώμαλη ανατομική δομή ως αιτία αυτού του πόνου. Συχνά συσχετίζεται με την περιορισμένη κινητικότητα, το σύνδρομο μυοπεριτονιακού πόνου των μυών του αυχένα και το άγχος. Υπάρχουν ποικίλοι τρόποι παρέμβασης για την αντιμετώπιση της μη ειδικής αυχεναλγίας. Ενδεικτικά αναφέρονται: κινητοποίηση αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης, φαρμακευτική αγωγή, νάρθηκες, θεραπευτική μάλαξη, βελονισμός, φυσικά μέσα, θεραπευτική άσκηση κ.λπ. Σκοπός: Στόχος της συγκεκριμένης εργασίας ήταν η αξιολόγηση της επίδρασης των διαφόρων τύπων θεραπευτικής άσκησης σε ασθενείς με μη ειδική αυχεναλγία. Μέθοδος: Για τη διασφάλιση της αξιοπιστίας χρησιμοποιήθηκαν μόνο σύγχρονες κλινικές δοκιμές (της τελευταίας δεκαετίας) από τις βάσεις δεδομένων PubMed και Google Scholar. Οι έρευνες που συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα εργασία εξέταζαν κάποιο είδος θεραπευτικής άσκησης σε σύγκριση με οποιασδήποτε μορφής άλλη παρέμβαση, αξιολογούσαν διαφορετικούς τύπους θεραπευτικής άσκησης και, τέλος, διερευνούσαν το δυνητικό όφελος της θεραπευτικής άσκησης ως επιπρόσθετη παρέμβαση σε κάποιο άλλο πρωτόκολλο. Αποτελέσματα: Οι θεραπευτικές ασκήσεις που αναλύθηκαν περιλάμβαναν μεταξύ άλλων Pilates, Yoga και ασκήσεις με λάστιχα. Όλες παρουσίασαν πολύ ελπιδοφόρα αποτελέσματα. Η συνδυαστική φυσικοθεραπεία, οι ασκήσεις αυχένα και ώμων και η προπόνηση της ωμοπλάτης βελτίωσαν σημαντικά στις περισσότερες από τις περιπτώσεις. Η χειροθεραπεία, η θερμοθεραπεία, η οστεοπαθητική και η εκπαίδευση στη νευροεπιστήμη του πόνου, όταν συνδυάζονται με ασκήσεις, παρείχαν σημαντικές βελτιώσεις στην ένταση του πόνου, την αναπηρία, τα λειτουργικά αποτελέσματα και τους ψυχολογικούς παράγοντες σε σύγκριση με την άσκηση μόνο ή τις ομάδες ελέγχου. Η Yoga έδειξε υπεροχή έναντι των συμβατικών ασκήσεων, ενώ το Pilates και οι ισομετρικές ασκήσεις έδειξαν παρόμοια αποτελεσματικότητα. Οι ασκήσεις σταθεροποίησης αποδείχθηκαν ευεργετικές, όπως και η προπόνηση αντίστασης και το Tai Chi. Επίσης, οι ασκήσεις σταθεροποίησης του αυχένα, οι ασκήσεις κρανιο-αυχενικής κάμψης, η προοδευτική προπόνηση αντίστασης και οι ισομετρικές ασκήσεις είχαν θετικά αποτελέσματα στη διαχείριση του μη ειδικού πόνου στον αυχένα. Σε γενικές γραμμές, η κινητοποίηση και οι χειρισμοί σε συνδυασμό με την άσκηση είναι καλύτερες από τη συνήθη φροντίδα μειώνοντας σημαντικά τον πόνο. Συνολικά, τα ευρήματα αναδεικνύουν τη σημασία των παρεμβάσεων άσκησης για τη διαχείριση του πόνου στον αυχένα και την ενίσχυση της συνολικής ευεξίας, αν και απαιτείται περαιτέρω έρευνα για τον προσδιορισμό των βέλτιστων τύπων και συνδυασμών ασκήσεων για διαφορετικούς πληθυσμούς ασθενών.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ο πόνος στον αυχένα (αυχεναλγία) αφορά ένα πολύ μεγάλο αριθμό ανθρώπων επηρεάζοντας την ποιότητα ζωής και την λειτουργικότητά τους. Ως μη ειδική αυχεναλγία χαρακτηρίζεται κάθε μορφή πόνου στον αυχένα, όταν δεν υπάρχει ανώμαλη ανατομική δομή ως αιτία αυτού του πόνου. Συχνά συσχετίζεται με την περιορισμένη κινητικότητα, το σύνδρομο μυοπεριτονιακού πόνου των μυών του αυχένα και το άγχος. Υπάρχουν ποικίλοι τρόποι παρέμβασης για την αντιμετώπιση της μη ειδικής αυχεναλγίας. Ενδεικτικά αναφέρονται: κινητοποίηση αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης, φαρμακευτική αγωγή, νάρθηκες, θεραπευτική μάλαξη, βελονισμός, φυσικά μέσα, θεραπευτική άσκηση κ.λπ. Σκοπός: Στόχος της συγκεκριμένης εργασίας ήταν η αξιολόγηση της επίδρασης των διαφόρων τύπων θεραπευτικής άσκησης σε ασθενείς με μη ειδική αυχεναλγία. Μέθοδος: Για τη διασφάλιση της αξιοπιστίας χρησιμοποιήθηκαν μόνο σύγχρονες κλινικές δοκιμές (της τελευταίας δεκαετίας) από τις βάσεις δεδομένων PubMed και Google Scholar. Οι έρευνες που συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα εργασία εξέταζαν κάποιο είδος θεραπευτικής άσκησης σε σύγκριση με οποιασδήποτε μορφής άλλη παρέμβαση, αξιολογούσαν διαφορετικούς τύπους θεραπευτικής άσκησης και, τέλος, διερευνούσαν το δυνητικό όφελος της θεραπευτικής άσκησης ως επιπρόσθετη παρέμβαση σε κάποιο άλλο πρωτόκολλο. Αποτελέσματα: Οι θεραπευτικές ασκήσεις που αναλύθηκαν περιλάμβαναν μεταξύ άλλων Pilates, Yoga και ασκήσεις με λάστιχα. Όλες παρουσίασαν πολύ ελπιδοφόρα αποτελέσματα. Η συνδυαστική φυσικοθεραπεία, οι ασκήσεις αυχένα και ώμων και η προπόνηση της ωμοπλάτης βελτίωσαν σημαντικά στις περισσότερες από τις περιπτώσεις. Η χειροθεραπεία, η θερμοθεραπεία, η οστεοπαθητική και η εκπαίδευση στη νευροεπιστήμη του πόνου, όταν συνδυάζονται με ασκήσεις, παρείχαν σημαντικές βελτιώσεις στην ένταση του πόνου, την αναπηρία, τα λειτουργικά αποτελέσματα και τους ψυχολογικούς παράγοντες σε σύγκριση με την άσκηση μόνο ή τις ομάδες ελέγχου. Η Yoga έδειξε υπεροχή έναντι των συμβατικών ασκήσεων, ενώ το Pilates και οι ισομετρικές ασκήσεις έδειξαν παρόμοια αποτελεσματικότητα. Οι ασκήσεις σταθεροποίησης αποδείχθηκαν ευεργετικές, όπως και η προπόνηση αντίστασης και το Tai Chi. Επίσης, οι ασκήσεις σταθεροποίησης του αυχένα, οι ασκήσεις κρανιο-αυχενικής κάμψης, η προοδευτική προπόνηση αντίστασης και οι ισομετρικές ασκήσεις είχαν θετικά αποτελέσματα στη διαχείριση του μη ειδικού πόνου στον αυχένα. Σε γενικές γραμμές, η κινητοποίηση και οι χειρισμοί σε συνδυασμό με την άσκηση είναι καλύτερες από τη συνήθη φροντίδα μειώνοντας σημαντικά τον πόνο. Συνολικά, τα ευρήματα αναδεικνύουν τη σημασία των παρεμβάσεων άσκησης για τη διαχείριση του πόνου στον αυχένα και την ενίσχυση της συνολικής ευεξίας, αν και απαιτείται περαιτέρω έρευνα για τον προσδιορισμό των βέλτιστων τύπων και συνδυασμών ασκήσεων για διαφορετικούς πληθυσμούς ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοκοβέ Λυδία","Kokove Lydia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:07Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5304890"],"render_values":[{"text":"uoadl:5304890","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5304890","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5304890","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5304890","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοκοβέ Λυδία","Kokove Lydia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5304890","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5304890"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ο πόνος στον αυχένα (αυχεναλγία) αφορά ένα πολύ μεγάλο αριθμό ανθρώπων επηρεάζοντας την ποιότητα ζωής και την λειτουργικότητά τους. Ως μη ειδική αυχεναλγία χαρακτηρίζεται κάθε μορφή πόνου στον αυχένα, όταν δεν υπάρχει ανώμαλη ανατομική δομή ως αιτία αυτού του πόνου. Συχνά συσχετίζεται με την περιορισμένη κινητικότητα, το σύνδρομο μυοπεριτονιακού πόνου των μυών του αυχένα και το άγχος. Υπάρχουν ποικίλοι τρόποι παρέμβασης για την αντιμετώπιση της μη ειδικής αυχεναλγίας. Ενδεικτικά αναφέρονται: κινητοποίηση αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης, φαρμακευτική αγωγή, νάρθηκες, θεραπευτική μάλαξη, βελονισμός, φυσικά μέσα, θεραπευτική άσκηση κ.λπ. Σκοπός: Στόχος της συγκεκριμένης εργασίας ήταν η αξιολόγηση της επίδρασης των διαφόρων τύπων θεραπευτικής άσκησης σε ασθενείς με μη ειδική αυχεναλγία. Μέθοδος: Για τη διασφάλιση της αξιοπιστίας χρησιμοποιήθηκαν μόνο σύγχρονες κλινικές δοκιμές (της τελευταίας δεκαετίας) από τις βάσεις δεδομένων PubMed και Google Scholar. Οι έρευνες που συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα εργασία εξέταζαν κάποιο είδος θεραπευτικής άσκησης σε σύγκριση με οποιασδήποτε μορφής άλλη παρέμβαση, αξιολογούσαν διαφορετικούς τύπους θεραπευτικής άσκησης και, τέλος, διερευνούσαν το δυνητικό όφελος της θεραπευτικής άσκησης ως επιπρόσθετη παρέμβαση σε κάποιο άλλο πρωτόκολλο. Αποτελέσματα: Οι θεραπευτικές ασκήσεις που αναλύθηκαν περιλάμβαναν μεταξύ άλλων Pilates, Yoga και ασκήσεις με λάστιχα. Όλες παρουσίασαν πολύ ελπιδοφόρα αποτελέσματα. Η συνδυαστική φυσικοθεραπεία, οι ασκήσεις αυχένα και ώμων και η προπόνηση της ωμοπλάτης βελτίωσαν σημαντικά στις περισσότερες από τις περιπτώσεις. Η χειροθεραπεία, η θερμοθεραπεία, η οστεοπαθητική και η εκπαίδευση στη νευροεπιστήμη του πόνου, όταν συνδυάζονται με ασκήσεις, παρείχαν σημαντικές βελτιώσεις στην ένταση του πόνου, την αναπηρία, τα λειτουργικά αποτελέσματα και τους ψυχολογικούς παράγοντες σε σύγκριση με την άσκηση μόνο ή τις ομάδες ελέγχου. Η Yoga έδειξε υπεροχή έναντι των συμβατικών ασκήσεων, ενώ το Pilates και οι ισομετρικές ασκήσεις έδειξαν παρόμοια αποτελεσματικότητα. Οι ασκήσεις σταθεροποίησης αποδείχθηκαν ευεργετικές, όπως και η προπόνηση αντίστασης και το Tai Chi. Επίσης, οι ασκήσεις σταθεροποίησης του αυχένα, οι ασκήσεις κρανιο-αυχενικής κάμψης, η προοδευτική προπόνηση αντίστασης και οι ισομετρικές ασκήσεις είχαν θετικά αποτελέσματα στη διαχείριση του μη ειδικού πόνου στον αυχένα. Σε γενικές γραμμές, η κινητοποίηση και οι χειρισμοί σε συνδυασμό με την άσκηση είναι καλύτερες από τη συνήθη φροντίδα μειώνοντας σημαντικά τον πόνο. Συνολικά, τα ευρήματα αναδεικνύουν τη σημασία των παρεμβάσεων άσκησης για τη διαχείριση του πόνου στον αυχένα και την ενίσχυση της συνολικής ευεξίας, αν και απαιτείται περαιτέρω έρευνα για τον προσδιορισμό των βέλτιστων τύπων και συνδυασμών ασκήσεων για διαφορετικούς πληθυσμούς ασθενών.","Introduction: neck pain affects a large number of people affecting their functionality and quality of life. Non-specific neck pain has postural or mechanical basis and is not associated with abnormalities or pathologies of the anatomical structures of the neck. It is often associated with limited mobility, myofascial neck muscle pain syndrome and stress. A variety of intervention modalities as cervical spine mobilization, medications, splints, therapeutic massage, acupuncture, natural remedies, and therapeutic exercise are currently used in the treatment of non-specific neck pain. Purpose: the aim of this literature review was to evaluate the effects of different types of therapeutic exercise on patients with non-specific neck pain. Methods: a review of the current literature was performed using the online Pubmed and Google Scholar databases, the PRISMA guidelines and the following keywords: “exercise”, “therapeutic exercise”, “non-specific neck pain” and “chronic neck pain”. Inclusion criteria to the study were: articles published between 2013 and 2023 written or translated in the English language. The initial search resulted in 451 articles. After a review of titles and abstracts, 387 articles were rejected because they were irrelevant to the review. The remaining 64 articles were further reviewed. Nine of them could not be found in full form and 10 of them were disregarded as they did not primarily addressed neck pain. Finally, 45 articles that met all criteria were included in this review. Results: Exercises that were analyzed included among others Pilates, Yoga and craniocervical exercises. They all demonstrated very promising results. Multipodal physiotherapy, neck and shoulder exercises, and scapular function training improved significantly most of the related health outcomes. Manual therapy, thermotherapy, osteopathic manipulative treatment and pain neuroscience education when combined with exercises indicate significant improvements in pain intensity, disability, functional outcomes, and psychological factors compared to exercise alone or control groups. Yoga showed superiority over conventional exercises, while Pilates and isometric exercises demonstrated similar efficacy. Stabilization exercises proved beneficial, as did resistance training and Tai Chi. Also, neck stabilization exercises, craniocervical flexion exercises, progressive resistance training and isometric exercises had positive effects in managing non-specific neck pain. In general, mobilization and manipulation combined with exercise is better than usual care significantly reducing pain. Overall, the findings highlight the importance of exercise interventions for managing neck pain and enhancing overall wellness, although further research is needed to determine the optimal types and combinations of exercises for different patient populations."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της θεραπευτικής άσκησης σε ασθενείς με μη ειδική αυχεναλγία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοκοβέ Λυδία","Kokove Lydia"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ο πόνος στον αυχένα (αυχεναλγία) αφορά ένα πολύ μεγάλο αριθμό ανθρώπων επηρεάζοντας την ποιότητα ζωής και την λειτουργικότητά τους. Ως μη ειδική αυχεναλγία χαρακτηρίζεται κάθε μορφή πόνου στον αυχένα, όταν δεν υπάρχει ανώμαλη ανατομική δομή ως αιτία αυτού του πόνου. Συχνά συσχετίζεται με την περιορισμένη κινητικότητα, το σύνδρομο μυοπεριτονιακού πόνου των μυών του αυχένα και το άγχος. Υπάρχουν ποικίλοι τρόποι παρέμβασης για την αντιμετώπιση της μη ειδικής αυχεναλγίας. Ενδεικτικά αναφέρονται: κινητοποίηση αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης, φαρμακευτική αγωγή, νάρθηκες, θεραπευτική μάλαξη, βελονισμός, φυσικά μέσα, θεραπευτική άσκηση κ.λπ. Σκοπός: Στόχος της συγκεκριμένης εργασίας ήταν η αξιολόγηση της επίδρασης των διαφόρων τύπων θεραπευτικής άσκησης σε ασθενείς με μη ειδική αυχεναλγία. Μέθοδος: Για τη διασφάλιση της αξιοπιστίας χρησιμοποιήθηκαν μόνο σύγχρονες κλινικές δοκιμές (της τελευταίας δεκαετίας) από τις βάσεις δεδομένων PubMed και Google Scholar. Οι έρευνες που συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα εργασία εξέταζαν κάποιο είδος θεραπευτικής άσκησης σε σύγκριση με οποιασδήποτε μορφής άλλη παρέμβαση, αξιολογούσαν διαφορετικούς τύπους θεραπευτικής άσκησης και, τέλος, διερευνούσαν το δυνητικό όφελος της θεραπευτικής άσκησης ως επιπρόσθετη παρέμβαση σε κάποιο άλλο πρωτόκολλο. Αποτελέσματα: Οι θεραπευτικές ασκήσεις που αναλύθηκαν περιλάμβαναν μεταξύ άλλων Pilates, Yoga και ασκήσεις με λάστιχα. Όλες παρουσίασαν πολύ ελπιδοφόρα αποτελέσματα. Η συνδυαστική φυσικοθεραπεία, οι ασκήσεις αυχένα και ώμων και η προπόνηση της ωμοπλάτης βελτίωσαν σημαντικά στις περισσότερες από τις περιπτώσεις. Η χειροθεραπεία, η θερμοθεραπεία, η οστεοπαθητική και η εκπαίδευση στη νευροεπιστήμη του πόνου, όταν συνδυάζονται με ασκήσεις, παρείχαν σημαντικές βελτιώσεις στην ένταση του πόνου, την αναπηρία, τα λειτουργικά αποτελέσματα και τους ψυχολογικούς παράγοντες σε σύγκριση με την άσκηση μόνο ή τις ομάδες ελέγχου. Η Yoga έδειξε υπεροχή έναντι των συμβατικών ασκήσεων, ενώ το Pilates και οι ισομετρικές ασκήσεις έδειξαν παρόμοια αποτελεσματικότητα. Οι ασκήσεις σταθεροποίησης αποδείχθηκαν ευεργετικές, όπως και η προπόνηση αντίστασης και το Tai Chi. Επίσης, οι ασκήσεις σταθεροποίησης του αυχένα, οι ασκήσεις κρανιο-αυχενικής κάμψης, η προοδευτική προπόνηση αντίστασης και οι ισομετρικές ασκήσεις είχαν θετικά αποτελέσματα στη διαχείριση του μη ειδικού πόνου στον αυχένα. Σε γενικές γραμμές, η κινητοποίηση και οι χειρισμοί σε συνδυασμό με την άσκηση είναι καλύτερες από τη συνήθη φροντίδα μειώνοντας σημαντικά τον πόνο. Συνολικά, τα ευρήματα αναδεικνύουν τη σημασία των παρεμβάσεων άσκησης για τη διαχείριση του πόνου στον αυχένα και την ενίσχυση της συνολικής ευεξίας, αν και απαιτείται περαιτέρω έρευνα για τον προσδιορισμό των βέλτιστων τύπων και συνδυασμών ασκήσεων για διαφορετικούς πληθυσμούς ασθενών.","Introduction: neck pain affects a large number of people affecting their functionality and quality of life. Non-specific neck pain has postural or mechanical basis and is not associated with abnormalities or pathologies of the anatomical structures of the neck. It is often associated with limited mobility, myofascial neck muscle pain syndrome and stress. A variety of intervention modalities as cervical spine mobilization, medications, splints, therapeutic massage, acupuncture, natural remedies, and therapeutic exercise are currently used in the treatment of non-specific neck pain. Purpose: the aim of this literature review was to evaluate the effects of different types of therapeutic exercise on patients with non-specific neck pain. Methods: a review of the current literature was performed using the online Pubmed and Google Scholar databases, the PRISMA guidelines and the following keywords: “exercise”, “therapeutic exercise”, “non-specific neck pain” and “chronic neck pain”. Inclusion criteria to the study were: articles published between 2013 and 2023 written or translated in the English language. The initial search resulted in 451 articles. After a review of titles and abstracts, 387 articles were rejected because they were irrelevant to the review. The remaining 64 articles were further reviewed. Nine of them could not be found in full form and 10 of them were disregarded as they did not primarily addressed neck pain. Finally, 45 articles that met all criteria were included in this review. Results: Exercises that were analyzed included among others Pilates, Yoga and craniocervical exercises. They all demonstrated very promising results. Multipodal physiotherapy, neck and shoulder exercises, and scapular function training improved significantly most of the related health outcomes. Manual therapy, thermotherapy, osteopathic manipulative treatment and pain neuroscience education when combined with exercises indicate significant improvements in pain intensity, disability, functional outcomes, and psychological factors compared to exercise alone or control groups. Yoga showed superiority over conventional exercises, while Pilates and isometric exercises demonstrated similar efficacy. Stabilization exercises proved beneficial, as did resistance training and Tai Chi. Also, neck stabilization exercises, craniocervical flexion exercises, progressive resistance training and isometric exercises had positive effects in managing non-specific neck pain. In general, mobilization and manipulation combined with exercise is better than usual care significantly reducing pain. Overall, the findings highlight the importance of exercise interventions for managing neck pain and enhancing overall wellness, although further research is needed to determine the optimal types and combinations of exercises for different patient populations."],"dc:identifier":["uoadl:5304890","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5304890"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση της θεραπευτικής άσκησης σε ασθενείς με μη ειδική αυχεναλγία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:07Z"}