{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5305300"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5305300","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Βιοϊσοδυναμία φαρμακευτικών προϊόντων με μεθοδολογία Μαθηματικής Μοντελοποίησης & Προσομοίωσης","abstract":"Οι κλινικές δοκιµές είναι πειραµατικές µελέτες και αποτελούν την µία εκ των δύο κατηγοριών κλινικών µελετών. Συµβάλλουν στην αξιολόγηση της ασφάλειας και αποτελεσµατικότητας των φαρµάκων και παίζουν καθοριστικό ρόλο στην έγκριση κυκλοφορίας αυτών στην αγορά. Στα γενόσηµα φάρµακα η έγκριση τους συµβαίνει µέσα από κλινικές δοκιµές φάσεις 1, που ονοµάζονται µελέτες Βιοϊσοδυναµίας. Σε αυτές οι φαρµακοκινητικοί δείκτες ￼ AUCinf, AUClast, Cmax του γενόσηµου σκευάσµατος συγκρίνονται µε του προϊόντος αναφοράς µε απώτερο σκοπό να αποδειχθεί η οµοιότητα που έχουν στην ταχύτητα και έκταση απορρόφησης του δραστικού συστατικού στην γενική κυκλοφορία του αίµατος. Στα σύνθετα-περίπλοκα γενόσηµα όµως η µέτρηση αυτών των δεικτών µπορεί να είναι δύσκολη έως και αδύνατη µε την συµβατική µέθοδο της µη διαµερισµατικής ανάλυσης (NCΑ), οπού αποτελεί κυρίως έναν γεωµετρικό τρόπο µέτρησης. Τα σύνθετα-περίπλοκα γενόσηµα εµπεριέχουν µεγαλύτερη πολυπλοκότητα ως προς την σύνθεση ή την µορφή τους καθιστώντας πολλές φορές δύσκολη την πραγµατοποίηση µελετών βιοϊσοδυναµίας ή πολύ κοστοβόρα. Ο άλλος τρόπος µέτρησης είναι η διαµερισµατική ανάλυση όπου χρησιµοποιεί µη γραµµικά µαθηµατικά µοντέλα για να περιγράψει την πορεία του φαρµάκου στον οργανισµό. Τα µοντέλα αυτά µπορεί να είναι µεικτών επιδράσεων δίνοντας έτσι την ευκαιρία στον ερευνητή να εκτιµήσει και άλλα είδη µεταβλητότητας, όπως η δϊατοµική και η ενδοατοµική, εκµεταλλευόµενος όλα τα δεδοµένα που διαθέτει και εξάγοντας συµπεράσµατα για τον πληθυσµό. Η χρήση τέτοιων µοντέλων ανήκει στην πληθυσµιακή φαρµακοκινητική και στην παρούσα διπλωµατική εργασία έγινε χρήση αυτής για την εκτίµηση της βιοϊσοδυναµίας δύο προϊόντων. Χρησιµοποιήθηκαν τα δεδοµένα βιοϊσοδυναµίας της ροπινιρόλης από µία µελέτη βιοϊσοδυναµίας, 2x2 διασταυρούµενη, µε 30 υγιείς εθελοντές και ακολουθώντας όλους τους κώδικες ηθικής δεοντολογίας. Προσαρµόστηκαν σε αυτά το φαρµακοκινητικό µοντέλο του σκευάσµατος αναφοράς, όπου ήταν ένα µονοδιαµερισµατικό µοντέλο, µε δύο κορυφές γραµµικής απορρόφησης, χρονοκαθυστερούµενες µε lag-time, γραµµική αποµάκρυνση και την επίδραση της ηλικίας στην βιοδιαθεσιµότητα της πρώτης κορυφής και εκτιµήθηκαν οι παράµετροι του µοντέλου. Στη συνέχεια, η αβεβαιότητες των παραµέτρων εκτιµήθηκαν από τον αλγόριθµο Bootstrap µε 400 επαναλήψεις, έχοντας την ευκαιρία απόκτησης πιο ρεαλιστικών και αντιπροσωπευτικών εκτιµητών αβεβαιότητας συγκριτικά µε τον συµβατικό τρόπο του πίνακα διακύµανσης-συνδιακύµανσης. Με προσοµοίωση δηµιουργήθηκαν 400 τυπικοί ασθενείς από τις σταθερές επιδράσεις και 400 πληθυσµοί από τις σταθερές και τυχαίες επιδράσεις µαζί και εκτιµήθηκε µέσα από αυτούς η βιοϊσοδυναµία των σκευασµάτων.","abstract_html":"Οι κλινικές δοκιµές είναι πειραµατικές µελέτες και αποτελούν την µία εκ των δύο κατηγοριών κλινικών µελετών. Συµβάλλουν στην αξιολόγηση της ασφάλειας και αποτελεσµατικότητας των φαρµάκων και παίζουν καθοριστικό ρόλο στην έγκριση κυκλοφορίας αυτών στην αγορά. Στα γενόσηµα φάρµακα η έγκριση τους συµβαίνει µέσα από κλινικές δοκιµές φάσεις 1, που ονοµάζονται µελέτες Βιοϊσοδυναµίας. Σε αυτές οι φαρµακοκινητικοί δείκτες ￼ AUCinf, AUClast, Cmax του γενόσηµου σκευάσµατος συγκρίνονται µε του προϊόντος αναφοράς µε απώτερο σκοπό να αποδειχθεί η οµοιότητα που έχουν στην ταχύτητα και έκταση απορρόφησης του δραστικού συστατικού στην γενική κυκλοφορία του αίµατος. Στα σύνθετα-περίπλοκα γενόσηµα όµως η µέτρηση αυτών των δεικτών µπορεί να είναι δύσκολη έως και αδύνατη µε την συµβατική µέθοδο της µη διαµερισµατικής ανάλυσης (NCΑ), οπού αποτελεί κυρίως έναν γεωµετρικό τρόπο µέτρησης. Τα σύνθετα-περίπλοκα γενόσηµα εµπεριέχουν µεγαλύτερη πολυπλοκότητα ως προς την σύνθεση ή την µορφή τους καθιστώντας πολλές φορές δύσκολη την πραγµατοποίηση µελετών βιοϊσοδυναµίας ή πολύ κοστοβόρα. Ο άλλος τρόπος µέτρησης είναι η διαµερισµατική ανάλυση όπου χρησιµοποιεί µη γραµµικά µαθηµατικά µοντέλα για να περιγράψει την πορεία του φαρµάκου στον οργανισµό. Τα µοντέλα αυτά µπορεί να είναι µεικτών επιδράσεων δίνοντας έτσι την ευκαιρία στον ερευνητή να εκτιµήσει και άλλα είδη µεταβλητότητας, όπως η δϊατοµική και η ενδοατοµική, εκµεταλλευόµενος όλα τα δεδοµένα που διαθέτει και εξάγοντας συµπεράσµατα για τον πληθυσµό. Η χρήση τέτοιων µοντέλων ανήκει στην πληθυσµιακή φαρµακοκινητική και στην παρούσα διπλωµατική εργασία έγινε χρήση αυτής για την εκτίµηση της βιοϊσοδυναµίας δύο προϊόντων. Χρησιµοποιήθηκαν τα δεδοµένα βιοϊσοδυναµίας της ροπινιρόλης από µία µελέτη βιοϊσοδυναµίας, 2x2 διασταυρούµενη, µε 30 υγιείς εθελοντές και ακολουθώντας όλους τους κώδικες ηθικής δεοντολογίας. Προσαρµόστηκαν σε αυτά το φαρµακοκινητικό µοντέλο του σκευάσµατος αναφοράς, όπου ήταν ένα µονοδιαµερισµατικό µοντέλο, µε δύο κορυφές γραµµικής απορρόφησης, χρονοκαθυστερούµενες µε lag-time, γραµµική αποµάκρυνση και την επίδραση της ηλικίας στην βιοδιαθεσιµότητα της πρώτης κορυφής και εκτιµήθηκαν οι παράµετροι του µοντέλου. Στη συνέχεια, η αβεβαιότητες των παραµέτρων εκτιµήθηκαν από τον αλγόριθµο Bootstrap µε 400 επαναλήψεις, έχοντας την ευκαιρία απόκτησης πιο ρεαλιστικών και αντιπροσωπευτικών εκτιµητών αβεβαιότητας συγκριτικά µε τον συµβατικό τρόπο του πίνακα διακύµανσης-συνδιακύµανσης. Με προσοµοίωση δηµιουργήθηκαν 400 τυπικοί ασθενείς από τις σταθερές επιδράσεις και 400 πληθυσµοί από τις σταθερές και τυχαίες επιδράσεις µαζί και εκτιµήθηκε µέσα από αυτούς η βιοϊσοδυναµία των σκευασµάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουλούρη Χρυσάνθη","Koulouri Chrysanthi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:10Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5305300"],"render_values":[{"text":"uoadl:5305300","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5305300","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5305300","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5305300","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουλούρη Χρυσάνθη","Koulouri Chrysanthi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5305300","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5305300"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι κλινικές δοκιµές είναι πειραµατικές µελέτες και αποτελούν την µία εκ των δύο κατηγοριών κλινικών µελετών. Συµβάλλουν στην αξιολόγηση της ασφάλειας και αποτελεσµατικότητας των φαρµάκων και παίζουν καθοριστικό ρόλο στην έγκριση κυκλοφορίας αυτών στην αγορά. Στα γενόσηµα φάρµακα η έγκριση τους συµβαίνει µέσα από κλινικές δοκιµές φάσεις 1, που ονοµάζονται µελέτες Βιοϊσοδυναµίας. Σε αυτές οι φαρµακοκινητικοί δείκτες ￼ AUCinf, AUClast, Cmax του γενόσηµου σκευάσµατος συγκρίνονται µε του προϊόντος αναφοράς µε απώτερο σκοπό να αποδειχθεί η οµοιότητα που έχουν στην ταχύτητα και έκταση απορρόφησης του δραστικού συστατικού στην γενική κυκλοφορία του αίµατος. Στα σύνθετα-περίπλοκα γενόσηµα όµως η µέτρηση αυτών των δεικτών µπορεί να είναι δύσκολη έως και αδύνατη µε την συµβατική µέθοδο της µη διαµερισµατικής ανάλυσης (NCΑ), οπού αποτελεί κυρίως έναν γεωµετρικό τρόπο µέτρησης. Τα σύνθετα-περίπλοκα γενόσηµα εµπεριέχουν µεγαλύτερη πολυπλοκότητα ως προς την σύνθεση ή την µορφή τους καθιστώντας πολλές φορές δύσκολη την πραγµατοποίηση µελετών βιοϊσοδυναµίας ή πολύ κοστοβόρα. Ο άλλος τρόπος µέτρησης είναι η διαµερισµατική ανάλυση όπου χρησιµοποιεί µη γραµµικά µαθηµατικά µοντέλα για να περιγράψει την πορεία του φαρµάκου στον οργανισµό. Τα µοντέλα αυτά µπορεί να είναι µεικτών επιδράσεων δίνοντας έτσι την ευκαιρία στον ερευνητή να εκτιµήσει και άλλα είδη µεταβλητότητας, όπως η δϊατοµική και η ενδοατοµική, εκµεταλλευόµενος όλα τα δεδοµένα που διαθέτει και εξάγοντας συµπεράσµατα για τον πληθυσµό. Η χρήση τέτοιων µοντέλων ανήκει στην πληθυσµιακή φαρµακοκινητική και στην παρούσα διπλωµατική εργασία έγινε χρήση αυτής για την εκτίµηση της βιοϊσοδυναµίας δύο προϊόντων. Χρησιµοποιήθηκαν τα δεδοµένα βιοϊσοδυναµίας της ροπινιρόλης από µία µελέτη βιοϊσοδυναµίας, 2x2 διασταυρούµενη, µε 30 υγιείς εθελοντές και ακολουθώντας όλους τους κώδικες ηθικής δεοντολογίας. Προσαρµόστηκαν σε αυτά το φαρµακοκινητικό µοντέλο του σκευάσµατος αναφοράς, όπου ήταν ένα µονοδιαµερισµατικό µοντέλο, µε δύο κορυφές γραµµικής απορρόφησης, χρονοκαθυστερούµενες µε lag-time, γραµµική αποµάκρυνση και την επίδραση της ηλικίας στην βιοδιαθεσιµότητα της πρώτης κορυφής και εκτιµήθηκαν οι παράµετροι του µοντέλου. Στη συνέχεια, η αβεβαιότητες των παραµέτρων εκτιµήθηκαν από τον αλγόριθµο Bootstrap µε 400 επαναλήψεις, έχοντας την ευκαιρία απόκτησης πιο ρεαλιστικών και αντιπροσωπευτικών εκτιµητών αβεβαιότητας συγκριτικά µε τον συµβατικό τρόπο του πίνακα διακύµανσης-συνδιακύµανσης. Με προσοµοίωση δηµιουργήθηκαν 400 τυπικοί ασθενείς από τις σταθερές επιδράσεις και 400 πληθυσµοί από τις σταθερές και τυχαίες επιδράσεις µαζί και εκτιµήθηκε µέσα από αυτούς η βιοϊσοδυναµία των σκευασµάτων.","Clinical trials are experimental studies and constitute one of the two categories of clinical studies. They contribute to the evaluation of the safety and efficacy of drugs and have a critical role in their approval for market release. For generic drugs, approval is established through Phase 1 clinical trials, known as Bioequivalence (BE) studies. In these studies, the pharmacokinetic metrics AUCinf, AUClast, Cmax ￼ of the generic formulation are compared to those of the reference product, with the ultimate goal of demonstrating similarity in the rate and extent of absorption of the active ingredient into the systemic circulation. However, in the case of complex generics, the measurement of these parameters can be difficult or sometimes impossible using the method of conventional non-compartmental analysis (NCA), which is primarily a geometric approach to measurement. Complex generics often involve greater complexity in their formulation or dosage form, making bioequivalence studies either difficult to conduct or extremely costly. The alternative approach is compartmental analysis, which uses nonlinear mathematical models to describe the drug’s kinetics in the body. These models can be mixed-effects models, allowing researchers to estimate other types of variability, such as interindividual and intraindividual variability, by utilizing all available data and drawing population-level inferences. The use of such models is called population pharmacokinetics, and in the present thesis, this approach was employed to assess the bioequivalence of two products. Bioequivalence data for ropinirole were used, obtained from a 2x2 crossover BE study with 30 healthy volunteers, conducted in full compliance with ethical guidelines. The pharmacokinetic model of the reference product was fitted to the data, and that model was a one-compartment model with two peaks of linear absorption, each delayed by a lag-time, linear elimination, and an age effect on the bioavailability of the first peak. The model parameters were then estimated. Subsequently, parameter uncertainty was evaluated using the Bootstrap algorithm with 400 replications, offering more realistic and representative uncertainty estimates compared to the conventional variance-covariance matrix approach. Through simulation, 400 typical patients were generated based on fixed effects, and 400 populations were generated based on both fixed and random effects. Bioequivalence between the products was then assessed using these simulations."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Βιοϊσοδυναμία φαρμακευτικών προϊόντων με μεθοδολογία Μαθηματικής Μοντελοποίησης & Προσομοίωσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουλούρη Χρυσάνθη","Koulouri Chrysanthi"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Οι κλινικές δοκιµές είναι πειραµατικές µελέτες και αποτελούν την µία εκ των δύο κατηγοριών κλινικών µελετών. Συµβάλλουν στην αξιολόγηση της ασφάλειας και αποτελεσµατικότητας των φαρµάκων και παίζουν καθοριστικό ρόλο στην έγκριση κυκλοφορίας αυτών στην αγορά. Στα γενόσηµα φάρµακα η έγκριση τους συµβαίνει µέσα από κλινικές δοκιµές φάσεις 1, που ονοµάζονται µελέτες Βιοϊσοδυναµίας. Σε αυτές οι φαρµακοκινητικοί δείκτες ￼ AUCinf, AUClast, Cmax του γενόσηµου σκευάσµατος συγκρίνονται µε του προϊόντος αναφοράς µε απώτερο σκοπό να αποδειχθεί η οµοιότητα που έχουν στην ταχύτητα και έκταση απορρόφησης του δραστικού συστατικού στην γενική κυκλοφορία του αίµατος. Στα σύνθετα-περίπλοκα γενόσηµα όµως η µέτρηση αυτών των δεικτών µπορεί να είναι δύσκολη έως και αδύνατη µε την συµβατική µέθοδο της µη διαµερισµατικής ανάλυσης (NCΑ), οπού αποτελεί κυρίως έναν γεωµετρικό τρόπο µέτρησης. Τα σύνθετα-περίπλοκα γενόσηµα εµπεριέχουν µεγαλύτερη πολυπλοκότητα ως προς την σύνθεση ή την µορφή τους καθιστώντας πολλές φορές δύσκολη την πραγµατοποίηση µελετών βιοϊσοδυναµίας ή πολύ κοστοβόρα. Ο άλλος τρόπος µέτρησης είναι η διαµερισµατική ανάλυση όπου χρησιµοποιεί µη γραµµικά µαθηµατικά µοντέλα για να περιγράψει την πορεία του φαρµάκου στον οργανισµό. Τα µοντέλα αυτά µπορεί να είναι µεικτών επιδράσεων δίνοντας έτσι την ευκαιρία στον ερευνητή να εκτιµήσει και άλλα είδη µεταβλητότητας, όπως η δϊατοµική και η ενδοατοµική, εκµεταλλευόµενος όλα τα δεδοµένα που διαθέτει και εξάγοντας συµπεράσµατα για τον πληθυσµό. Η χρήση τέτοιων µοντέλων ανήκει στην πληθυσµιακή φαρµακοκινητική και στην παρούσα διπλωµατική εργασία έγινε χρήση αυτής για την εκτίµηση της βιοϊσοδυναµίας δύο προϊόντων. Χρησιµοποιήθηκαν τα δεδοµένα βιοϊσοδυναµίας της ροπινιρόλης από µία µελέτη βιοϊσοδυναµίας, 2x2 διασταυρούµενη, µε 30 υγιείς εθελοντές και ακολουθώντας όλους τους κώδικες ηθικής δεοντολογίας. Προσαρµόστηκαν σε αυτά το φαρµακοκινητικό µοντέλο του σκευάσµατος αναφοράς, όπου ήταν ένα µονοδιαµερισµατικό µοντέλο, µε δύο κορυφές γραµµικής απορρόφησης, χρονοκαθυστερούµενες µε lag-time, γραµµική αποµάκρυνση και την επίδραση της ηλικίας στην βιοδιαθεσιµότητα της πρώτης κορυφής και εκτιµήθηκαν οι παράµετροι του µοντέλου. Στη συνέχεια, η αβεβαιότητες των παραµέτρων εκτιµήθηκαν από τον αλγόριθµο Bootstrap µε 400 επαναλήψεις, έχοντας την ευκαιρία απόκτησης πιο ρεαλιστικών και αντιπροσωπευτικών εκτιµητών αβεβαιότητας συγκριτικά µε τον συµβατικό τρόπο του πίνακα διακύµανσης-συνδιακύµανσης. Με προσοµοίωση δηµιουργήθηκαν 400 τυπικοί ασθενείς από τις σταθερές επιδράσεις και 400 πληθυσµοί από τις σταθερές και τυχαίες επιδράσεις µαζί και εκτιµήθηκε µέσα από αυτούς η βιοϊσοδυναµία των σκευασµάτων.","Clinical trials are experimental studies and constitute one of the two categories of clinical studies. They contribute to the evaluation of the safety and efficacy of drugs and have a critical role in their approval for market release. For generic drugs, approval is established through Phase 1 clinical trials, known as Bioequivalence (BE) studies. In these studies, the pharmacokinetic metrics AUCinf, AUClast, Cmax ￼ of the generic formulation are compared to those of the reference product, with the ultimate goal of demonstrating similarity in the rate and extent of absorption of the active ingredient into the systemic circulation. However, in the case of complex generics, the measurement of these parameters can be difficult or sometimes impossible using the method of conventional non-compartmental analysis (NCA), which is primarily a geometric approach to measurement. Complex generics often involve greater complexity in their formulation or dosage form, making bioequivalence studies either difficult to conduct or extremely costly. The alternative approach is compartmental analysis, which uses nonlinear mathematical models to describe the drug’s kinetics in the body. These models can be mixed-effects models, allowing researchers to estimate other types of variability, such as interindividual and intraindividual variability, by utilizing all available data and drawing population-level inferences. The use of such models is called population pharmacokinetics, and in the present thesis, this approach was employed to assess the bioequivalence of two products. Bioequivalence data for ropinirole were used, obtained from a 2x2 crossover BE study with 30 healthy volunteers, conducted in full compliance with ethical guidelines. The pharmacokinetic model of the reference product was fitted to the data, and that model was a one-compartment model with two peaks of linear absorption, each delayed by a lag-time, linear elimination, and an age effect on the bioavailability of the first peak. The model parameters were then estimated. Subsequently, parameter uncertainty was evaluated using the Bootstrap algorithm with 400 replications, offering more realistic and representative uncertainty estimates compared to the conventional variance-covariance matrix approach. Through simulation, 400 typical patients were generated based on fixed effects, and 400 populations were generated based on both fixed and random effects. Bioequivalence between the products was then assessed using these simulations."],"dc:identifier":["uoadl:5305300","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5305300"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Βιοϊσοδυναμία φαρμακευτικών προϊόντων με μεθοδολογία Μαθηματικής Μοντελοποίησης & Προσομοίωσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:10Z"}