{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5305375"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5305375","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η έννοια του κτίζειν και του κατοικείν από τον Μάρτιν Χάιντεγκερ στη Χάνα Άρεντ","abstract":"Η παρούσα μελέτη επιχειρεί να αναδείξει και να συγκρίνει τις έννοιες του κτίζειν (οικοδόμηση) και του κατοικείν (διαβίωση/κατοίκηση) στη φιλοσοφία του Martin Heidegger (Μ.Η.) και της Hannah Arendt (Η.Α.), απαντώντας σε θεμελιώδη ερωτήματα για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη σχέση της με τον φυσικό κόσμο και τον ρόλο της πρακτικής ζωής (vita activa). Για τον Μ.Η., το κτίζειν και το κατοικείν είναι αλληλένδετες και ουσιώδεις έννοιες, καθώς ο άνθρωπος τίθεται εξ ορισμού μέσα στον κόσμο. Το κτίζειν είναι ο τρόπος με τον οποίο ο κόσμος διαμορφώνεται σύμφωνα με τις ανθρώπινες ανάγκες, περιλαμβάνοντας τη μετατροπή πρώτων υλών και την καλλιέργεια μιας αίσθησης κυριαρχίας. Ωστόσο, μπορεί να έχει και μια αρνητική πλευρά, αν αντιμετωπίζει τη φύση απλώς ως πόρο. Το κατοικείν, αντίθετα, αποτελεί τον πρωταρχικό τρόπο ύπαρξης στον κόσμο, που συντονίζεται με τους ρυθμούς της φύσης και τις ανάγκες των άλλων, δηλώνοντας μια δεκτικότητα και «άνοιγμα» προς τον κόσμο. Προτείνεται ως λύση για την καλλιέργεια μιας πιο ουσιαστικής σχέσης με το περιβάλλον. Στην χαϊντεγκεριανή σκέψη, η Φύση (Umweltnatur) υπάρχει ανεξάρτητα από τη συνείδηση, ενώ ο Κόσμος είναι βαθιά συνυφασμένος με το Dasein (την ανθρώπινη ύπαρξη) και αποκτά νόημα μόνο μέσω της ανθρώπινης εμπλοκής. Αντίθετα, η Η.Α. προσεγγίζει τις έννοιες διαφορετικά, τοποθετώντας το κτίζειν ως προϋπόθεση για τη μετάβαση στην εγκόσμια ύπαρξη και τη δυνατότητα του κατοικείν. Το κτίζειν συνδέεται με το πεδίο της Εργασίας (Work), την παραγωγή διαρκών αγαθών και την υλική κατασκευή του κόσμου, ενώ το κατοικείν συνδέεται άρρηκτα με το πεδίο της Δράσης (Action), δηλαδή την καλλιέργεια σχέσεων και την επιδίωξη ουσιαστικών στόχων που υπερβαίνουν την απλή επιβίωση. Η Αρέντ διακρίνει τρεις θεμελιώδεις ανθρώπινες δραστηριότητες (vita activa): Τον Μόχθο (Labor): Εξασφαλίζει την άμεση επιβίωση και τα προϊόντα του καταναλώνονται σχεδόν αμέσως. Την Κατασκευή (Work): Δημιουργεί διαρκή αντικείμενα (τεχνουργήματα) που συμβάλλουν στην κοσμικότητα και στο σταθερό περιβάλλον για την ανθρώπινη αλληλεπίδραση. Την Πράξη και Ομιλία (Action and Speech): Την πιο διακριτή και κορυφαία δραστηριότητα, που είναι εγγενώς κοινωνική, λαμβάνει χώρα στη δημόσια σφαίρα (πληθύς) και μέσω της οποίας εκφράζεται η ανθρώπινη ελευθερία. Η Η.Α. υποστηρίζει ότι η έμφαση στον μόχθο και την κατασκευή (κτίζειν) στην κοινωνική πραγματικότητα επισκιάζει τη σημασία του κατοικείν (δράση/πράξη), οδηγώντας στην αποξένωση του ατόμου από τον κόσμο. Τονίζει την αντοχή και την υλικότητα του τεχνουργήματος και του κόσμου, τα οποία γίνονται πραγματικά και διαρκή μέσω της πολιτικής δράσης και της συμμετοχής στη δημόσια ζωή. Συνολικά, αν και οι δύο φιλόσοφοι συνδέονται βαθιά προσωπικά και διανοητικά, διαφέρουν στον τρόπο εννοιολόγησης: ο Μ.Η. βλέπει το κτίζειν και το κατοικείν ως αλληλένδετες εκφράσεις του Είναι εν τω κόσμω, ενώ η Η.Α. βλέπει το κτίζειν ως απαραίτητη προϋπόθεση για να ανοίξει ο δρόμος για το κατοικείν, το οποίο ταυτίζεται με την ανώτερη σφαίρα της πολιτικής δράσης.","abstract_html":"Η παρούσα μελέτη επιχειρεί να αναδείξει και να συγκρίνει τις έννοιες του κτίζειν (οικοδόμηση) και του κατοικείν (διαβίωση/κατοίκηση) στη φιλοσοφία του Martin Heidegger (Μ.Η.) και της Hannah Arendt (Η.Α.), απαντώντας σε θεμελιώδη ερωτήματα για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη σχέση της με τον φυσικό κόσμο και τον ρόλο της πρακτικής ζωής (vita activa). Για τον Μ.Η., το κτίζειν και το κατοικείν είναι αλληλένδετες και ουσιώδεις έννοιες, καθώς ο άνθρωπος τίθεται εξ ορισμού μέσα στον κόσμο. Το κτίζειν είναι ο τρόπος με τον οποίο ο κόσμος διαμορφώνεται σύμφωνα με τις ανθρώπινες ανάγκες, περιλαμβάνοντας τη μετατροπή πρώτων υλών και την καλλιέργεια μιας αίσθησης κυριαρχίας. Ωστόσο, μπορεί να έχει και μια αρνητική πλευρά, αν αντιμετωπίζει τη φύση απλώς ως πόρο. Το κατοικείν, αντίθετα, αποτελεί τον πρωταρχικό τρόπο ύπαρξης στον κόσμο, που συντονίζεται με τους ρυθμούς της φύσης και τις ανάγκες των άλλων, δηλώνοντας μια δεκτικότητα και «άνοιγμα» προς τον κόσμο. Προτείνεται ως λύση για την καλλιέργεια μιας πιο ουσιαστικής σχέσης με το περιβάλλον. Στην χαϊντεγκεριανή σκέψη, η Φύση (Umweltnatur) υπάρχει ανεξάρτητα από τη συνείδηση, ενώ ο Κόσμος είναι βαθιά συνυφασμένος με το Dasein (την ανθρώπινη ύπαρξη) και αποκτά νόημα μόνο μέσω της ανθρώπινης εμπλοκής. Αντίθετα, η Η.Α. προσεγγίζει τις έννοιες διαφορετικά, τοποθετώντας το κτίζειν ως προϋπόθεση για τη μετάβαση στην εγκόσμια ύπαρξη και τη δυνατότητα του κατοικείν. Το κτίζειν συνδέεται με το πεδίο της Εργασίας (Work), την παραγωγή διαρκών αγαθών και την υλική κατασκευή του κόσμου, ενώ το κατοικείν συνδέεται άρρηκτα με το πεδίο της Δράσης (Action), δηλαδή την καλλιέργεια σχέσεων και την επιδίωξη ουσιαστικών στόχων που υπερβαίνουν την απλή επιβίωση. Η Αρέντ διακρίνει τρεις θεμελιώδεις ανθρώπινες δραστηριότητες (vita activa): Τον Μόχθο (Labor): Εξασφαλίζει την άμεση επιβίωση και τα προϊόντα του καταναλώνονται σχεδόν αμέσως. Την Κατασκευή (Work): Δημιουργεί διαρκή αντικείμενα (τεχνουργήματα) που συμβάλλουν στην κοσμικότητα και στο σταθερό περιβάλλον για την ανθρώπινη αλληλεπίδραση. Την Πράξη και Ομιλία (Action and Speech): Την πιο διακριτή και κορυφαία δραστηριότητα, που είναι εγγενώς κοινωνική, λαμβάνει χώρα στη δημόσια σφαίρα (πληθύς) και μέσω της οποίας εκφράζεται η ανθρώπινη ελευθερία. Η Η.Α. υποστηρίζει ότι η έμφαση στον μόχθο και την κατασκευή (κτίζειν) στην κοινωνική πραγματικότητα επισκιάζει τη σημασία του κατοικείν (δράση/πράξη), οδηγώντας στην αποξένωση του ατόμου από τον κόσμο. Τονίζει την αντοχή και την υλικότητα του τεχνουργήματος και του κόσμου, τα οποία γίνονται πραγματικά και διαρκή μέσω της πολιτικής δράσης και της συμμετοχής στη δημόσια ζωή. Συνολικά, αν και οι δύο φιλόσοφοι συνδέονται βαθιά προσωπικά και διανοητικά, διαφέρουν στον τρόπο εννοιολόγησης: ο Μ.Η. βλέπει το κτίζειν και το κατοικείν ως αλληλένδετες εκφράσεις του Είναι εν τω κόσμω, ενώ η Η.Α. βλέπει το κτίζειν ως απαραίτητη προϋπόθεση για να ανοίξει ο δρόμος για το κατοικείν, το οποίο ταυτίζεται με την ανώτερη σφαίρα της πολιτικής δράσης.","abstract_has_math":false,"creators":["ΚΟΤΣΕΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ","KOTSETAS KONSTANTINOS"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:10Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5305375"],"render_values":[{"text":"uoadl:5305375","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5305375","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5305375","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5305375","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΚΟΤΣΕΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ","KOTSETAS KONSTANTINOS"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5305375","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5305375"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα μελέτη επιχειρεί να αναδείξει και να συγκρίνει τις έννοιες του κτίζειν (οικοδόμηση) και του κατοικείν (διαβίωση/κατοίκηση) στη φιλοσοφία του Martin Heidegger (Μ.Η.) και της Hannah Arendt (Η.Α.), απαντώντας σε θεμελιώδη ερωτήματα για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη σχέση της με τον φυσικό κόσμο και τον ρόλο της πρακτικής ζωής (vita activa). Για τον Μ.Η., το κτίζειν και το κατοικείν είναι αλληλένδετες και ουσιώδεις έννοιες, καθώς ο άνθρωπος τίθεται εξ ορισμού μέσα στον κόσμο. Το κτίζειν είναι ο τρόπος με τον οποίο ο κόσμος διαμορφώνεται σύμφωνα με τις ανθρώπινες ανάγκες, περιλαμβάνοντας τη μετατροπή πρώτων υλών και την καλλιέργεια μιας αίσθησης κυριαρχίας. Ωστόσο, μπορεί να έχει και μια αρνητική πλευρά, αν αντιμετωπίζει τη φύση απλώς ως πόρο. Το κατοικείν, αντίθετα, αποτελεί τον πρωταρχικό τρόπο ύπαρξης στον κόσμο, που συντονίζεται με τους ρυθμούς της φύσης και τις ανάγκες των άλλων, δηλώνοντας μια δεκτικότητα και «άνοιγμα» προς τον κόσμο. Προτείνεται ως λύση για την καλλιέργεια μιας πιο ουσιαστικής σχέσης με το περιβάλλον. Στην χαϊντεγκεριανή σκέψη, η Φύση (Umweltnatur) υπάρχει ανεξάρτητα από τη συνείδηση, ενώ ο Κόσμος είναι βαθιά συνυφασμένος με το Dasein (την ανθρώπινη ύπαρξη) και αποκτά νόημα μόνο μέσω της ανθρώπινης εμπλοκής. Αντίθετα, η Η.Α. προσεγγίζει τις έννοιες διαφορετικά, τοποθετώντας το κτίζειν ως προϋπόθεση για τη μετάβαση στην εγκόσμια ύπαρξη και τη δυνατότητα του κατοικείν. Το κτίζειν συνδέεται με το πεδίο της Εργασίας (Work), την παραγωγή διαρκών αγαθών και την υλική κατασκευή του κόσμου, ενώ το κατοικείν συνδέεται άρρηκτα με το πεδίο της Δράσης (Action), δηλαδή την καλλιέργεια σχέσεων και την επιδίωξη ουσιαστικών στόχων που υπερβαίνουν την απλή επιβίωση. Η Αρέντ διακρίνει τρεις θεμελιώδεις ανθρώπινες δραστηριότητες (vita activa): Τον Μόχθο (Labor): Εξασφαλίζει την άμεση επιβίωση και τα προϊόντα του καταναλώνονται σχεδόν αμέσως. Την Κατασκευή (Work): Δημιουργεί διαρκή αντικείμενα (τεχνουργήματα) που συμβάλλουν στην κοσμικότητα και στο σταθερό περιβάλλον για την ανθρώπινη αλληλεπίδραση. Την Πράξη και Ομιλία (Action and Speech): Την πιο διακριτή και κορυφαία δραστηριότητα, που είναι εγγενώς κοινωνική, λαμβάνει χώρα στη δημόσια σφαίρα (πληθύς) και μέσω της οποίας εκφράζεται η ανθρώπινη ελευθερία. Η Η.Α. υποστηρίζει ότι η έμφαση στον μόχθο και την κατασκευή (κτίζειν) στην κοινωνική πραγματικότητα επισκιάζει τη σημασία του κατοικείν (δράση/πράξη), οδηγώντας στην αποξένωση του ατόμου από τον κόσμο. Τονίζει την αντοχή και την υλικότητα του τεχνουργήματος και του κόσμου, τα οποία γίνονται πραγματικά και διαρκή μέσω της πολιτικής δράσης και της συμμετοχής στη δημόσια ζωή. Συνολικά, αν και οι δύο φιλόσοφοι συνδέονται βαθιά προσωπικά και διανοητικά, διαφέρουν στον τρόπο εννοιολόγησης: ο Μ.Η. βλέπει το κτίζειν και το κατοικείν ως αλληλένδετες εκφράσεις του Είναι εν τω κόσμω, ενώ η Η.Α. βλέπει το κτίζειν ως απαραίτητη προϋπόθεση για να ανοίξει ο δρόμος για το κατοικείν, το οποίο ταυτίζεται με την ανώτερη σφαίρα της πολιτικής δράσης.","This study attempts to highlight and compare the concepts of building (construction) and dwelling (living/residence) in the philosophy of Martin Heidegger (M.H.) and Hannah Arendt (H.A.), answering fundamental questions about human existence, its relationship with the natural world, and the role of practical life (vita activa). For M.H., building and dwelling are interrelated and essential concepts, as humans are by definition placed within the world. Building is the way in which the world is shaped according to human needs, including the transformation of raw materials and the cultivation of a sense of mastery. However, it can also have a negative side if it treats nature merely as a resource. Dwelling, on the other hand, is the primary way of existing in the world, attuned to the rhythms of nature and the needs of others, expressing receptivity and \"openness\" to the world. It is proposed as a solution for cultivating a more meaningful relationship with the environment. In Heideggerian thought, Nature (Umweltnatur) exists independently of consciousness, while the World is deeply intertwined with Dasein (human existence) and only acquires meaning through human involvement. In contrast, H.A. approaches the concepts differently, placing building as a prerequisite for the transition to worldly existence and the possibility of dwelling. Building is linked to the field of Work , the production of durable goods and the material construction of the world, while dwelling is inextricably linked to the field of Action, i.e. the cultivation of relationships and the pursuit of meaningful goals that transcend mere survival. Arendt distinguishes three fundamental human activities (vita activa): Labor: Ensures immediate survival and its products are consumed almost immediately. Work: Creates lasting objects (artifacts) that contribute to the worldliness and stability of the environment for human interaction. Action and Speech: The most distinctive and supreme activity, which is inherently social, takes place in the public sphere (plethys) and through which human freedom is expressed. H.A. argues that the emphasis on labor and construction (building) in social reality overshadows the importance of dwelling (action/practice), leading to the alienation of the individual from the world. He emphasizes the durability and materiality of the artifact and the world, which become real and lasting through political action and participation in public life. Overall, although the two philosophers are deeply connected personally and intellectually, they differ in their conceptualization: M.H. sees building and dwelling as interrelated expressions of Being in the world, while H.A. sees building as a necessary prerequisite for paving the way for dwelling, which is identified with the higher sphere of political action."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η έννοια του κτίζειν και του κατοικείν από τον Μάρτιν Χάιντεγκερ στη Χάνα Άρεντ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΚΟΤΣΕΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ","KOTSETAS KONSTANTINOS"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα μελέτη επιχειρεί να αναδείξει και να συγκρίνει τις έννοιες του κτίζειν (οικοδόμηση) και του κατοικείν (διαβίωση/κατοίκηση) στη φιλοσοφία του Martin Heidegger (Μ.Η.) και της Hannah Arendt (Η.Α.), απαντώντας σε θεμελιώδη ερωτήματα για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη σχέση της με τον φυσικό κόσμο και τον ρόλο της πρακτικής ζωής (vita activa). Για τον Μ.Η., το κτίζειν και το κατοικείν είναι αλληλένδετες και ουσιώδεις έννοιες, καθώς ο άνθρωπος τίθεται εξ ορισμού μέσα στον κόσμο. Το κτίζειν είναι ο τρόπος με τον οποίο ο κόσμος διαμορφώνεται σύμφωνα με τις ανθρώπινες ανάγκες, περιλαμβάνοντας τη μετατροπή πρώτων υλών και την καλλιέργεια μιας αίσθησης κυριαρχίας. Ωστόσο, μπορεί να έχει και μια αρνητική πλευρά, αν αντιμετωπίζει τη φύση απλώς ως πόρο. Το κατοικείν, αντίθετα, αποτελεί τον πρωταρχικό τρόπο ύπαρξης στον κόσμο, που συντονίζεται με τους ρυθμούς της φύσης και τις ανάγκες των άλλων, δηλώνοντας μια δεκτικότητα και «άνοιγμα» προς τον κόσμο. Προτείνεται ως λύση για την καλλιέργεια μιας πιο ουσιαστικής σχέσης με το περιβάλλον. Στην χαϊντεγκεριανή σκέψη, η Φύση (Umweltnatur) υπάρχει ανεξάρτητα από τη συνείδηση, ενώ ο Κόσμος είναι βαθιά συνυφασμένος με το Dasein (την ανθρώπινη ύπαρξη) και αποκτά νόημα μόνο μέσω της ανθρώπινης εμπλοκής. Αντίθετα, η Η.Α. προσεγγίζει τις έννοιες διαφορετικά, τοποθετώντας το κτίζειν ως προϋπόθεση για τη μετάβαση στην εγκόσμια ύπαρξη και τη δυνατότητα του κατοικείν. Το κτίζειν συνδέεται με το πεδίο της Εργασίας (Work), την παραγωγή διαρκών αγαθών και την υλική κατασκευή του κόσμου, ενώ το κατοικείν συνδέεται άρρηκτα με το πεδίο της Δράσης (Action), δηλαδή την καλλιέργεια σχέσεων και την επιδίωξη ουσιαστικών στόχων που υπερβαίνουν την απλή επιβίωση. Η Αρέντ διακρίνει τρεις θεμελιώδεις ανθρώπινες δραστηριότητες (vita activa): Τον Μόχθο (Labor): Εξασφαλίζει την άμεση επιβίωση και τα προϊόντα του καταναλώνονται σχεδόν αμέσως. Την Κατασκευή (Work): Δημιουργεί διαρκή αντικείμενα (τεχνουργήματα) που συμβάλλουν στην κοσμικότητα και στο σταθερό περιβάλλον για την ανθρώπινη αλληλεπίδραση. Την Πράξη και Ομιλία (Action and Speech): Την πιο διακριτή και κορυφαία δραστηριότητα, που είναι εγγενώς κοινωνική, λαμβάνει χώρα στη δημόσια σφαίρα (πληθύς) και μέσω της οποίας εκφράζεται η ανθρώπινη ελευθερία. Η Η.Α. υποστηρίζει ότι η έμφαση στον μόχθο και την κατασκευή (κτίζειν) στην κοινωνική πραγματικότητα επισκιάζει τη σημασία του κατοικείν (δράση/πράξη), οδηγώντας στην αποξένωση του ατόμου από τον κόσμο. Τονίζει την αντοχή και την υλικότητα του τεχνουργήματος και του κόσμου, τα οποία γίνονται πραγματικά και διαρκή μέσω της πολιτικής δράσης και της συμμετοχής στη δημόσια ζωή. Συνολικά, αν και οι δύο φιλόσοφοι συνδέονται βαθιά προσωπικά και διανοητικά, διαφέρουν στον τρόπο εννοιολόγησης: ο Μ.Η. βλέπει το κτίζειν και το κατοικείν ως αλληλένδετες εκφράσεις του Είναι εν τω κόσμω, ενώ η Η.Α. βλέπει το κτίζειν ως απαραίτητη προϋπόθεση για να ανοίξει ο δρόμος για το κατοικείν, το οποίο ταυτίζεται με την ανώτερη σφαίρα της πολιτικής δράσης.","This study attempts to highlight and compare the concepts of building (construction) and dwelling (living/residence) in the philosophy of Martin Heidegger (M.H.) and Hannah Arendt (H.A.), answering fundamental questions about human existence, its relationship with the natural world, and the role of practical life (vita activa). For M.H., building and dwelling are interrelated and essential concepts, as humans are by definition placed within the world. Building is the way in which the world is shaped according to human needs, including the transformation of raw materials and the cultivation of a sense of mastery. However, it can also have a negative side if it treats nature merely as a resource. Dwelling, on the other hand, is the primary way of existing in the world, attuned to the rhythms of nature and the needs of others, expressing receptivity and \"openness\" to the world. It is proposed as a solution for cultivating a more meaningful relationship with the environment. In Heideggerian thought, Nature (Umweltnatur) exists independently of consciousness, while the World is deeply intertwined with Dasein (human existence) and only acquires meaning through human involvement. In contrast, H.A. approaches the concepts differently, placing building as a prerequisite for the transition to worldly existence and the possibility of dwelling. Building is linked to the field of Work , the production of durable goods and the material construction of the world, while dwelling is inextricably linked to the field of Action, i.e. the cultivation of relationships and the pursuit of meaningful goals that transcend mere survival. Arendt distinguishes three fundamental human activities (vita activa): Labor: Ensures immediate survival and its products are consumed almost immediately. Work: Creates lasting objects (artifacts) that contribute to the worldliness and stability of the environment for human interaction. Action and Speech: The most distinctive and supreme activity, which is inherently social, takes place in the public sphere (plethys) and through which human freedom is expressed. H.A. argues that the emphasis on labor and construction (building) in social reality overshadows the importance of dwelling (action/practice), leading to the alienation of the individual from the world. He emphasizes the durability and materiality of the artifact and the world, which become real and lasting through political action and participation in public life. Overall, although the two philosophers are deeply connected personally and intellectually, they differ in their conceptualization: M.H. sees building and dwelling as interrelated expressions of Being in the world, while H.A. sees building as a necessary prerequisite for paving the way for dwelling, which is identified with the higher sphere of political action."],"dc:identifier":["uoadl:5305375","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5305375"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Η έννοια του κτίζειν και του κατοικείν από τον Μάρτιν Χάιντεγκερ στη Χάνα Άρεντ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:10Z"}