{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5305596"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5305596","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Πρόωροι τοκετοί με κεφαλική προβολή: σύγκριση εκβάσεων καισαρικής τομής και κολπικού τοκετού. Συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση","abstract":"Εισαγωγή Ο πρόωρος τοκετός παραμένει μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις της σύγχρονης περιγεννητικής ιατρικής, καθώς συνδέεται με αυξημένη θνητότητα και σοβαρές βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπλοκές για το νεογνό. Αν και η καισαρική τομή εφαρμόζεται ευρέως σε πρόωρους τοκετούς, δεν υπάρχει σαφής επιστημονική τεκμηρίωση που να καθοδηγεί τις μαιευτικές αποφάσεις, ιδίως στις περιπτώσεις μονήρων κυήσεων με κεφαλική προβολή. Η διερεύνηση της επίδρασης της μεθόδου τοκετού στις νεογνικές εκβάσεις αποτελεί κρίσιμο ζήτημα, καθώς επηρεάζει άμεσα τη μαιευτική πρακτική, τη νεογνική φροντίδα και την πρόγνωση των πρόωρων νεογνών. Μεθοδολογία Διενεργήθηκε συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση δημοσιευμένων μελετών από το 1994 (όταν δημοσιεύθηκε η οδηγία για προγεννητική χορήγηση κορτικοστεροειδών) με αναζήτηση στη βάση PubMed και στο ClinicalTrials.gov, με σκοπό τη σύγκριση των νεογνικών εκβάσεων πρόωρων τοκετών μεταξύ κολπικού τοκετού και καισαρικής τομής. Συμπεριλήφθηκαν μελέτες παρατήρησης με συγκεκριμένα κριτήρια επιλεξιμότητας ως προς τον πληθυσμό (μονήρεις κυήσεις, κεφαλική προβολή, <37 εβδομάδες κύησης), την πρωτογενή έκβαση (νεογνική θνησιμότητα) και τις δευτερογενείς εκβάσεις (ενδοκοιλιακή αιμορραγία (intraventricular hemorrhage,IVH), σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας (respiratory distress syndrome, RDS) και σήψη). Η εκτίμηση κινδύνου συστηματικών σφαλμάτων έγινε με το εργαλείο ROBINS-I και η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με χρήση μοντέλου τυχαίων επιδράσεων (random effects) . Αποτελέσματα Επιλέχθηκαν 20 μελέτες για ανάλυση (n = 681.271 νεογνά για την έκβαση της νεογνικής θνησιμότητας). Συνολικά, η καισαρική τομή παρουσίασε στατιστικά σημαντική μείωση του κινδύνου νεογνικής θνησιμότητας σε πρόωρα νεογνά στο όριο της βιωσιμότητας (<24 εβδομάδων), με συνολικό σχετικό λόγο συμπληρωματικών πιθανοτήτων (Odds Ratio) OR = 0,70 (95% CI: 0,49–0,91). Ωστόσο, για τα πρόωρα νεογνά γενικά (<37 εβδομάδων), η συνολική εκτίμηση δεν έδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά: OR = 1,03 (95% CI: 0,86–1,20, Ι2 = 76,48%). Όσον αφορά τη σοβαρή IVH (Grade III/IV), η καισαρική τομή βρέθηκε να συνδέεται με μειωμένο κίνδυνο σε μη στατιστικά σημαντικό βαθμό σε σύγκριση με τον κολπικό τοκετό (OR = 0,94, 95% CI: 0,70–1,18), ενώ ο συνολικός δείκτης και από τις 13 μελέτες (ανεξάρτητα από το βαθμό IVH) υπολογίστηκε οριακά στατιστικά σημαντικός υπέρ της καισαρικής τομής (OR = 0,87, 95% CI: 0,73 – 1,00, I2 = 59,35%). Όσο αφορά τον κίνδυνο για RDS (7 μελέτες), η συσχέτιση είναι στατιστικά σημαντική (OR = 1,43, 95% CI: 1,20–1,65, Ι2 = 79,08%) υπέρ της προστατευτικής δράσης του κολπικού τοκετού. Αντίθετα ο κίνδυνος για σήψη (8 μελέτες) δε συσχετίστηκε με κάποιο από τα δύο είδη τοκετού (OR = 0,96, 95% CI: 0,80 – 1,12). Συμπεράσματα Τα ευρήματα της παρούσας μετα-ανάλυσης γενικά δεν τεκμηριώνουν σαφή υπεροχή της καισαρικής τομής έναντι του κολπικού τοκετού στις περιπτώσεις πρόωρων τοκετών μονήρων κυήσεων με κεφαλική προβολή. Παρά την τάση για καλύτερα αποτελέσματα σε εξαιρετικά πρόωρα νεογνά, η δυνατότητα τεκμηρίωσης κυρίως μέσω μελετών παρατήρησης και η παρουσία μεθοδολογικών περιορισμών καθιστούν επιτακτική την ανάγκη για τη διενέργεια μελετών υψηλής ποιότητας. Μέχρι τότε, η επιλογή της μεθόδου τοκετού θα πρέπει να εξατομικεύεται, λαμβάνοντας υπόψιν τα χαρακτηριστικά της κύησης, τις επιπλοκές, τις δυνατότητες του εκάστοτε μαιευτικού κέντρου και τις προσωπικές επιλογές της επιτόκου.","abstract_html":"Εισαγωγή Ο πρόωρος τοκετός παραμένει μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις της σύγχρονης περιγεννητικής ιατρικής, καθώς συνδέεται με αυξημένη θνητότητα και σοβαρές βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπλοκές για το νεογνό. Αν και η καισαρική τομή εφαρμόζεται ευρέως σε πρόωρους τοκετούς, δεν υπάρχει σαφής επιστημονική τεκμηρίωση που να καθοδηγεί τις μαιευτικές αποφάσεις, ιδίως στις περιπτώσεις μονήρων κυήσεων με κεφαλική προβολή. Η διερεύνηση της επίδρασης της μεθόδου τοκετού στις νεογνικές εκβάσεις αποτελεί κρίσιμο ζήτημα, καθώς επηρεάζει άμεσα τη μαιευτική πρακτική, τη νεογνική φροντίδα και την πρόγνωση των πρόωρων νεογνών. Μεθοδολογία Διενεργήθηκε συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση δημοσιευμένων μελετών από το 1994 (όταν δημοσιεύθηκε η οδηγία για προγεννητική χορήγηση κορτικοστεροειδών) με αναζήτηση στη βάση PubMed και στο ClinicalTrials.gov, με σκοπό τη σύγκριση των νεογνικών εκβάσεων πρόωρων τοκετών μεταξύ κολπικού τοκετού και καισαρικής τομής. Συμπεριλήφθηκαν μελέτες παρατήρησης με συγκεκριμένα κριτήρια επιλεξιμότητας ως προς τον πληθυσμό (μονήρεις κυήσεις, κεφαλική προβολή, &lt;37 εβδομάδες κύησης), την πρωτογενή έκβαση (νεογνική θνησιμότητα) και τις δευτερογενείς εκβάσεις (ενδοκοιλιακή αιμορραγία (intraventricular hemorrhage,IVH), σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας (respiratory distress syndrome, RDS) και σήψη). Η εκτίμηση κινδύνου συστηματικών σφαλμάτων έγινε με το εργαλείο ROBINS-I και η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με χρήση μοντέλου τυχαίων επιδράσεων (random effects) . Αποτελέσματα Επιλέχθηκαν 20 μελέτες για ανάλυση (n = 681.271 νεογνά για την έκβαση της νεογνικής θνησιμότητας). Συνολικά, η καισαρική τομή παρουσίασε στατιστικά σημαντική μείωση του κινδύνου νεογνικής θνησιμότητας σε πρόωρα νεογνά στο όριο της βιωσιμότητας (&lt;24 εβδομάδων), με συνολικό σχετικό λόγο συμπληρωματικών πιθανοτήτων (Odds Ratio) OR = 0,70 (95% CI: 0,49–0,91). Ωστόσο, για τα πρόωρα νεογνά γενικά (&lt;37 εβδομάδων), η συνολική εκτίμηση δεν έδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά: OR = 1,03 (95% CI: 0,86–1,20, Ι2 = 76,48%). Όσον αφορά τη σοβαρή IVH (Grade III/IV), η καισαρική τομή βρέθηκε να συνδέεται με μειωμένο κίνδυνο σε μη στατιστικά σημαντικό βαθμό σε σύγκριση με τον κολπικό τοκετό (OR = 0,94, 95% CI: 0,70–1,18), ενώ ο συνολικός δείκτης και από τις 13 μελέτες (ανεξάρτητα από το βαθμό IVH) υπολογίστηκε οριακά στατιστικά σημαντικός υπέρ της καισαρικής τομής (OR = 0,87, 95% CI: 0,73 – 1,00, I2 = 59,35%). Όσο αφορά τον κίνδυνο για RDS (7 μελέτες), η συσχέτιση είναι στατιστικά σημαντική (OR = 1,43, 95% CI: 1,20–1,65, Ι2 = 79,08%) υπέρ της προστατευτικής δράσης του κολπικού τοκετού. Αντίθετα ο κίνδυνος για σήψη (8 μελέτες) δε συσχετίστηκε με κάποιο από τα δύο είδη τοκετού (OR = 0,96, 95% CI: 0,80 – 1,12). Συμπεράσματα Τα ευρήματα της παρούσας μετα-ανάλυσης γενικά δεν τεκμηριώνουν σαφή υπεροχή της καισαρικής τομής έναντι του κολπικού τοκετού στις περιπτώσεις πρόωρων τοκετών μονήρων κυήσεων με κεφαλική προβολή. Παρά την τάση για καλύτερα αποτελέσματα σε εξαιρετικά πρόωρα νεογνά, η δυνατότητα τεκμηρίωσης κυρίως μέσω μελετών παρατήρησης και η παρουσία μεθοδολογικών περιορισμών καθιστούν επιτακτική την ανάγκη για τη διενέργεια μελετών υψηλής ποιότητας. Μέχρι τότε, η επιλογή της μεθόδου τοκετού θα πρέπει να εξατομικεύεται, λαμβάνοντας υπόψιν τα χαρακτηριστικά της κύησης, τις επιπλοκές, τις δυνατότητες του εκάστοτε μαιευτικού κέντρου και τις προσωπικές επιλογές της επιτόκου.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραμαρούδης Στέφανος","Karamaroudis Stefanos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:13Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5305596"],"render_values":[{"text":"uoadl:5305596","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5305596","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5305596","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5305596","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραμαρούδης Στέφανος","Karamaroudis Stefanos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5305596","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5305596"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Ο πρόωρος τοκετός παραμένει μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις της σύγχρονης περιγεννητικής ιατρικής, καθώς συνδέεται με αυξημένη θνητότητα και σοβαρές βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπλοκές για το νεογνό. Αν και η καισαρική τομή εφαρμόζεται ευρέως σε πρόωρους τοκετούς, δεν υπάρχει σαφής επιστημονική τεκμηρίωση που να καθοδηγεί τις μαιευτικές αποφάσεις, ιδίως στις περιπτώσεις μονήρων κυήσεων με κεφαλική προβολή. Η διερεύνηση της επίδρασης της μεθόδου τοκετού στις νεογνικές εκβάσεις αποτελεί κρίσιμο ζήτημα, καθώς επηρεάζει άμεσα τη μαιευτική πρακτική, τη νεογνική φροντίδα και την πρόγνωση των πρόωρων νεογνών. Μεθοδολογία Διενεργήθηκε συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση δημοσιευμένων μελετών από το 1994 (όταν δημοσιεύθηκε η οδηγία για προγεννητική χορήγηση κορτικοστεροειδών) με αναζήτηση στη βάση PubMed και στο ClinicalTrials.gov, με σκοπό τη σύγκριση των νεογνικών εκβάσεων πρόωρων τοκετών μεταξύ κολπικού τοκετού και καισαρικής τομής. Συμπεριλήφθηκαν μελέτες παρατήρησης με συγκεκριμένα κριτήρια επιλεξιμότητας ως προς τον πληθυσμό (μονήρεις κυήσεις, κεφαλική προβολή, <37 εβδομάδες κύησης), την πρωτογενή έκβαση (νεογνική θνησιμότητα) και τις δευτερογενείς εκβάσεις (ενδοκοιλιακή αιμορραγία (intraventricular hemorrhage,IVH), σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας (respiratory distress syndrome, RDS) και σήψη). Η εκτίμηση κινδύνου συστηματικών σφαλμάτων έγινε με το εργαλείο ROBINS-I και η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με χρήση μοντέλου τυχαίων επιδράσεων (random effects) . Αποτελέσματα Επιλέχθηκαν 20 μελέτες για ανάλυση (n = 681.271 νεογνά για την έκβαση της νεογνικής θνησιμότητας). Συνολικά, η καισαρική τομή παρουσίασε στατιστικά σημαντική μείωση του κινδύνου νεογνικής θνησιμότητας σε πρόωρα νεογνά στο όριο της βιωσιμότητας (<24 εβδομάδων), με συνολικό σχετικό λόγο συμπληρωματικών πιθανοτήτων (Odds Ratio) OR = 0,70 (95% CI: 0,49–0,91). Ωστόσο, για τα πρόωρα νεογνά γενικά (<37 εβδομάδων), η συνολική εκτίμηση δεν έδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά: OR = 1,03 (95% CI: 0,86–1,20, Ι2 = 76,48%). Όσον αφορά τη σοβαρή IVH (Grade III/IV), η καισαρική τομή βρέθηκε να συνδέεται με μειωμένο κίνδυνο σε μη στατιστικά σημαντικό βαθμό σε σύγκριση με τον κολπικό τοκετό (OR = 0,94, 95% CI: 0,70–1,18), ενώ ο συνολικός δείκτης και από τις 13 μελέτες (ανεξάρτητα από το βαθμό IVH) υπολογίστηκε οριακά στατιστικά σημαντικός υπέρ της καισαρικής τομής (OR = 0,87, 95% CI: 0,73 – 1,00, I2 = 59,35%). Όσο αφορά τον κίνδυνο για RDS (7 μελέτες), η συσχέτιση είναι στατιστικά σημαντική (OR = 1,43, 95% CI: 1,20–1,65, Ι2 = 79,08%) υπέρ της προστατευτικής δράσης του κολπικού τοκετού. Αντίθετα ο κίνδυνος για σήψη (8 μελέτες) δε συσχετίστηκε με κάποιο από τα δύο είδη τοκετού (OR = 0,96, 95% CI: 0,80 – 1,12). Συμπεράσματα Τα ευρήματα της παρούσας μετα-ανάλυσης γενικά δεν τεκμηριώνουν σαφή υπεροχή της καισαρικής τομής έναντι του κολπικού τοκετού στις περιπτώσεις πρόωρων τοκετών μονήρων κυήσεων με κεφαλική προβολή. Παρά την τάση για καλύτερα αποτελέσματα σε εξαιρετικά πρόωρα νεογνά, η δυνατότητα τεκμηρίωσης κυρίως μέσω μελετών παρατήρησης και η παρουσία μεθοδολογικών περιορισμών καθιστούν επιτακτική την ανάγκη για τη διενέργεια μελετών υψηλής ποιότητας. Μέχρι τότε, η επιλογή της μεθόδου τοκετού θα πρέπει να εξατομικεύεται, λαμβάνοντας υπόψιν τα χαρακτηριστικά της κύησης, τις επιπλοκές, τις δυνατότητες του εκάστοτε μαιευτικού κέντρου και τις προσωπικές επιλογές της επιτόκου.","Introduction Preterm birth remains one of the major challenges in modern perinatal medicine, as it is associated with increased mortality and severe short- and long-term complications for the newborn. Although cesarean section is widely performed in preterm deliveries, there is no clear scientific evidence to guide obstetric decision-making, particularly in cases of singleton pregnancies with cephalic presentation. Investigating the impact of mode of delivery on neonatal outcomes is of critical importance, as it directly affects obstetric practice, neonatal care, and the prognosis of preterm infants. Methods A systematic review and meta-analysis of published studies since 1994 (the year when guidelines on antenatal corticosteroid administration were issued) was conducted through PubMed and ClinicalTrials.gov, aiming to compare neonatal outcomes of preterm deliveries between vaginal delivery and cesarean section. Observational studies were included based on specific eligibility criteria regarding the study population (singleton pregnancies, cephalic presentation, <37 weeks of gestation), the primary outcome (neonatal mortality), and the secondary outcomes (intraventricular hemorrhage, IVH; respiratory distress syndrome, RDS; and sepsis). Risk of bias was assessed using the ROBINS-I tool, and statistical analysis was performed using a random-effects model. Results Twenty studies were included in the analysis (n = 681,271 neonates for the outcome of neonatal mortality). Overall, cesarean section was associated with a statistically significant reduction in the risk of neonatal mortality among extremely preterm infants at the threshold of viability (<24 weeks), with a pooled odds ratio (OR) of 0.70 (95% CI: 0.49–0.91). However, for preterm neonates in general (<37 weeks), the overall estimate did not demonstrate a statistically significant difference: OR = 1.03 (95% CI: 0.86–1.20, I² = 76.48%). Regarding severe IVH (Grade III/IV), cesarean section was associated with a non-statistically significant reduction in risk (OR = 0.94, 95% CI: 0.70–1.18), while the estimate from the 13 studies (independent of the IVH grade) approached statistical significance in favor of cesarean delivery (OR = 0.87, 95% CI: 0.73–1.00, I² = 59.35%). For the risk of RDS (7 studies), a statistically significant association was observed (OR = 1.43, 95% CI: 1.20–1.65, I² = 79.08%) indicating a protective effect of vaginal delivery. Conversely, the risk of sepsis (8 studies) did not differ significantly between the two modes of delivery (OR = 0.96, 95% CI: 0.80–1.12). Conclusions The findings of this meta-analysis do not provide robust evidence supporting a clear superiority of cesarean section over vaginal delivery in singleton preterm births with cephalic presentation. Despite a tendency toward better outcomes in extremely preterm neonates, reliance primarily on observational studies and the presence of methodological limitations highlight the need for high-quality research. Until such evidence becomes available, the choice of delivery mode should be individualized, taking into account the characteristics of the pregnancy, existing complications, the resources of the obstetric center, and the mother’s informed preferences."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Πρόωροι τοκετοί με κεφαλική προβολή: σύγκριση εκβάσεων καισαρικής τομής και κολπικού τοκετού. Συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραμαρούδης Στέφανος","Karamaroudis Stefanos"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή Ο πρόωρος τοκετός παραμένει μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις της σύγχρονης περιγεννητικής ιατρικής, καθώς συνδέεται με αυξημένη θνητότητα και σοβαρές βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπλοκές για το νεογνό. Αν και η καισαρική τομή εφαρμόζεται ευρέως σε πρόωρους τοκετούς, δεν υπάρχει σαφής επιστημονική τεκμηρίωση που να καθοδηγεί τις μαιευτικές αποφάσεις, ιδίως στις περιπτώσεις μονήρων κυήσεων με κεφαλική προβολή. Η διερεύνηση της επίδρασης της μεθόδου τοκετού στις νεογνικές εκβάσεις αποτελεί κρίσιμο ζήτημα, καθώς επηρεάζει άμεσα τη μαιευτική πρακτική, τη νεογνική φροντίδα και την πρόγνωση των πρόωρων νεογνών. Μεθοδολογία Διενεργήθηκε συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση δημοσιευμένων μελετών από το 1994 (όταν δημοσιεύθηκε η οδηγία για προγεννητική χορήγηση κορτικοστεροειδών) με αναζήτηση στη βάση PubMed και στο ClinicalTrials.gov, με σκοπό τη σύγκριση των νεογνικών εκβάσεων πρόωρων τοκετών μεταξύ κολπικού τοκετού και καισαρικής τομής. Συμπεριλήφθηκαν μελέτες παρατήρησης με συγκεκριμένα κριτήρια επιλεξιμότητας ως προς τον πληθυσμό (μονήρεις κυήσεις, κεφαλική προβολή, <37 εβδομάδες κύησης), την πρωτογενή έκβαση (νεογνική θνησιμότητα) και τις δευτερογενείς εκβάσεις (ενδοκοιλιακή αιμορραγία (intraventricular hemorrhage,IVH), σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας (respiratory distress syndrome, RDS) και σήψη). Η εκτίμηση κινδύνου συστηματικών σφαλμάτων έγινε με το εργαλείο ROBINS-I και η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με χρήση μοντέλου τυχαίων επιδράσεων (random effects) . Αποτελέσματα Επιλέχθηκαν 20 μελέτες για ανάλυση (n = 681.271 νεογνά για την έκβαση της νεογνικής θνησιμότητας). Συνολικά, η καισαρική τομή παρουσίασε στατιστικά σημαντική μείωση του κινδύνου νεογνικής θνησιμότητας σε πρόωρα νεογνά στο όριο της βιωσιμότητας (<24 εβδομάδων), με συνολικό σχετικό λόγο συμπληρωματικών πιθανοτήτων (Odds Ratio) OR = 0,70 (95% CI: 0,49–0,91). Ωστόσο, για τα πρόωρα νεογνά γενικά (<37 εβδομάδων), η συνολική εκτίμηση δεν έδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά: OR = 1,03 (95% CI: 0,86–1,20, Ι2 = 76,48%). Όσον αφορά τη σοβαρή IVH (Grade III/IV), η καισαρική τομή βρέθηκε να συνδέεται με μειωμένο κίνδυνο σε μη στατιστικά σημαντικό βαθμό σε σύγκριση με τον κολπικό τοκετό (OR = 0,94, 95% CI: 0,70–1,18), ενώ ο συνολικός δείκτης και από τις 13 μελέτες (ανεξάρτητα από το βαθμό IVH) υπολογίστηκε οριακά στατιστικά σημαντικός υπέρ της καισαρικής τομής (OR = 0,87, 95% CI: 0,73 – 1,00, I2 = 59,35%). Όσο αφορά τον κίνδυνο για RDS (7 μελέτες), η συσχέτιση είναι στατιστικά σημαντική (OR = 1,43, 95% CI: 1,20–1,65, Ι2 = 79,08%) υπέρ της προστατευτικής δράσης του κολπικού τοκετού. Αντίθετα ο κίνδυνος για σήψη (8 μελέτες) δε συσχετίστηκε με κάποιο από τα δύο είδη τοκετού (OR = 0,96, 95% CI: 0,80 – 1,12). Συμπεράσματα Τα ευρήματα της παρούσας μετα-ανάλυσης γενικά δεν τεκμηριώνουν σαφή υπεροχή της καισαρικής τομής έναντι του κολπικού τοκετού στις περιπτώσεις πρόωρων τοκετών μονήρων κυήσεων με κεφαλική προβολή. Παρά την τάση για καλύτερα αποτελέσματα σε εξαιρετικά πρόωρα νεογνά, η δυνατότητα τεκμηρίωσης κυρίως μέσω μελετών παρατήρησης και η παρουσία μεθοδολογικών περιορισμών καθιστούν επιτακτική την ανάγκη για τη διενέργεια μελετών υψηλής ποιότητας. Μέχρι τότε, η επιλογή της μεθόδου τοκετού θα πρέπει να εξατομικεύεται, λαμβάνοντας υπόψιν τα χαρακτηριστικά της κύησης, τις επιπλοκές, τις δυνατότητες του εκάστοτε μαιευτικού κέντρου και τις προσωπικές επιλογές της επιτόκου.","Introduction Preterm birth remains one of the major challenges in modern perinatal medicine, as it is associated with increased mortality and severe short- and long-term complications for the newborn. Although cesarean section is widely performed in preterm deliveries, there is no clear scientific evidence to guide obstetric decision-making, particularly in cases of singleton pregnancies with cephalic presentation. Investigating the impact of mode of delivery on neonatal outcomes is of critical importance, as it directly affects obstetric practice, neonatal care, and the prognosis of preterm infants. Methods A systematic review and meta-analysis of published studies since 1994 (the year when guidelines on antenatal corticosteroid administration were issued) was conducted through PubMed and ClinicalTrials.gov, aiming to compare neonatal outcomes of preterm deliveries between vaginal delivery and cesarean section. Observational studies were included based on specific eligibility criteria regarding the study population (singleton pregnancies, cephalic presentation, <37 weeks of gestation), the primary outcome (neonatal mortality), and the secondary outcomes (intraventricular hemorrhage, IVH; respiratory distress syndrome, RDS; and sepsis). Risk of bias was assessed using the ROBINS-I tool, and statistical analysis was performed using a random-effects model. Results Twenty studies were included in the analysis (n = 681,271 neonates for the outcome of neonatal mortality). Overall, cesarean section was associated with a statistically significant reduction in the risk of neonatal mortality among extremely preterm infants at the threshold of viability (<24 weeks), with a pooled odds ratio (OR) of 0.70 (95% CI: 0.49–0.91). However, for preterm neonates in general (<37 weeks), the overall estimate did not demonstrate a statistically significant difference: OR = 1.03 (95% CI: 0.86–1.20, I² = 76.48%). Regarding severe IVH (Grade III/IV), cesarean section was associated with a non-statistically significant reduction in risk (OR = 0.94, 95% CI: 0.70–1.18), while the estimate from the 13 studies (independent of the IVH grade) approached statistical significance in favor of cesarean delivery (OR = 0.87, 95% CI: 0.73–1.00, I² = 59.35%). For the risk of RDS (7 studies), a statistically significant association was observed (OR = 1.43, 95% CI: 1.20–1.65, I² = 79.08%) indicating a protective effect of vaginal delivery. Conversely, the risk of sepsis (8 studies) did not differ significantly between the two modes of delivery (OR = 0.96, 95% CI: 0.80–1.12). Conclusions The findings of this meta-analysis do not provide robust evidence supporting a clear superiority of cesarean section over vaginal delivery in singleton preterm births with cephalic presentation. Despite a tendency toward better outcomes in extremely preterm neonates, reliance primarily on observational studies and the presence of methodological limitations highlight the need for high-quality research. Until such evidence becomes available, the choice of delivery mode should be individualized, taking into account the characteristics of the pregnancy, existing complications, the resources of the obstetric center, and the mother’s informed preferences."],"dc:identifier":["uoadl:5305596","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5305596"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Πρόωροι τοκετοί με κεφαλική προβολή: σύγκριση εκβάσεων καισαρικής τομής και κολπικού τοκετού. Συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:13Z"}