{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5305618"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5305618","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Νεότερα πειραματικά δεδομένα στο ρόλο του VEGF στην αντιμετώπιση της κάκωσης του νωτιαίου μυελού","abstract":"Εισαγωγή Παρά την πρόοδο στην κατανόηση της μοριακής παθοφυσιολογίας της κάκωσης του νωτιαίου μυελού, οι θεραπευτικές επιλογές παραμένουν περιορισμένες και δεν υπάρχουν αξιόπιστες θεραπείες που να μπορούν να αποκαταστήσουν πλήρως τη χαμένη λειτουργία. Ως βασικός ρυθμιστής της αγγειογένεσης, ο αγγειακός ενδοθηλιακός αυξητικός παράγοντας (VEGF) έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει τις διεργασίες αποκατάστασης στην κάκωση του νωτιαίου μυελού προάγοντας την αγγείωση, τη μείωση της ισχαιμικής βλάβης και την ενίσχυση των μηχανισμών κυτταρικής αποκατάστασης. Ωστόσο, παρά την υπόσχεσή του, ο ρόλος του VEGF στην κάκωση του νωτιαίου μυελού παραμένει πολύπλοκος, καθώς έχει αποδειχθεί ότι έχει ευεργετικά και επιζήμια αποτελέσματα, ανάλογα με το χρόνο, τη δοσολογία και τη μέθοδο χορήγησης. Σκοπός αυτής της εργασίας είναι η ανασκόπηση των πιο πρόσφατων πειραματικών δεδομένων σχετικά με το ρόλο του VEGF στην αντιμετώπιση της κάκωσης του νωτιαίου μυελού. Υλικό και μέθοδοι Με βάση τη διαδικτυακή βάση δεδομένων Pubmed, πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση, με τη χρήση των λέξεων-κλειδιών: (\"VEGF\" OR \"vascular endothelial growth factor\") AND \"spinal cord injury\". Κριτήρια συμπερίληψης ήταν μελέτες σε πειραματόζωα ή πειραματικές μελέτες που αξιολογούσαν τον ρόλο του VEGF στη διαχείριση της κάκωσης του νωτιαίου μυελού. Τα κριτήρια αποκλεισμού ήταν κλινικές μελέτες, μελέτες σε μη αγγλική γλώσσα, αναφορές περιπτώσεων, ανασκοπήσεις και μελέτες σχολιασμού. Αποτελέσματα Η τελική ανάλυση βασίστηκε σε 60 μελέτες. Ο VEGF μπορεί να χορηγηθεί τοπικά ή ενδοφλεβίως με τη μορφή πρωτεΐνης, μέσω μοσχευμάτων ή ικριωμάτων, μέσω γονιδιακής θεραπείας, μέσω μεταμόσχευσης βλαστοκυττάρων που εκφράζουν VEGF ή σε συνδυασμούς. Επιπλέον, αρκετοί παράγοντες που ενεργοποιούν ή αναστέλλουν τον ενδογενή VEGF μετά από κάκωση του νωτιαίου μυελού, έχουν δοκιμαστεί με επιτυχία. Ο VEGF φαίνεται να έχει ευεργετικά αποτελέσματα όταν χορηγείται μετά από κάκωση του νωτιαίου μυελού σε μελέτες σε πειραματόζωα, καθώς προάγει την αγγειογένεση, την επιβίωση των νευρώνων και την αξονική αναγέννηση, μειώνει την κυτταρική απόπτωση και βελτιώνει τη λειτουργική έκβαση. Ορισμένες μελέτες έχουν παρατηρήσει αύξηση του πόνου και της αλλοδυνίας, ενώ υπάρχουν αρκετές ανησυχίες σχετικά με τη σταθερότητα του μορίου του VEGF και τη διαταραχή σχηματισμού αγγείων. Συμπεράσματα Τα πειραματικά μοντέλα δείχνουν σταθερά ότι η στοχευμένη χορήγηση VEGF μπορεί να βελτιώσει την αιμάτωση των ιστών, να μειώσει τους μηχανισμούς δευτερογενούς τραυματισμού και να υποστηρίξει τη λειτουργική αποκατάσταση. Συνολικά, ενώ ο VEGF παραμένει ένας πολλά υποσχόμενος υποψήφιος στη θεραπεία της κάκωσης του νωτιαίου μυελού, η ασφαλής και αποτελεσματική κλινική του εφαρμογή θα εξαρτηθεί από την υπέρβαση των υφιστάμενων φραγμών και την επίτευξη μιας ισορροπημένης θεραπευτικής απόκρισης. Η μελλοντική έρευνα θα πρέπει να επικεντρωθεί στη βελτίωση αυτών των μεθόδων χορήγησης και στη διερεύνηση συνδυαστικών στρατηγικών που περιλαμβάνουν VEGF μαζί με άλλους νευροτροφικούς ή αγγειογενετικούς παράγοντες.","abstract_html":"Εισαγωγή Παρά την πρόοδο στην κατανόηση της μοριακής παθοφυσιολογίας της κάκωσης του νωτιαίου μυελού, οι θεραπευτικές επιλογές παραμένουν περιορισμένες και δεν υπάρχουν αξιόπιστες θεραπείες που να μπορούν να αποκαταστήσουν πλήρως τη χαμένη λειτουργία. Ως βασικός ρυθμιστής της αγγειογένεσης, ο αγγειακός ενδοθηλιακός αυξητικός παράγοντας (VEGF) έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει τις διεργασίες αποκατάστασης στην κάκωση του νωτιαίου μυελού προάγοντας την αγγείωση, τη μείωση της ισχαιμικής βλάβης και την ενίσχυση των μηχανισμών κυτταρικής αποκατάστασης. Ωστόσο, παρά την υπόσχεσή του, ο ρόλος του VEGF στην κάκωση του νωτιαίου μυελού παραμένει πολύπλοκος, καθώς έχει αποδειχθεί ότι έχει ευεργετικά και επιζήμια αποτελέσματα, ανάλογα με το χρόνο, τη δοσολογία και τη μέθοδο χορήγησης. Σκοπός αυτής της εργασίας είναι η ανασκόπηση των πιο πρόσφατων πειραματικών δεδομένων σχετικά με το ρόλο του VEGF στην αντιμετώπιση της κάκωσης του νωτιαίου μυελού. Υλικό και μέθοδοι Με βάση τη διαδικτυακή βάση δεδομένων Pubmed, πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση, με τη χρήση των λέξεων-κλειδιών: (&quot;VEGF&quot; OR &quot;vascular endothelial growth factor&quot;) AND &quot;spinal cord injury&quot;. Κριτήρια συμπερίληψης ήταν μελέτες σε πειραματόζωα ή πειραματικές μελέτες που αξιολογούσαν τον ρόλο του VEGF στη διαχείριση της κάκωσης του νωτιαίου μυελού. Τα κριτήρια αποκλεισμού ήταν κλινικές μελέτες, μελέτες σε μη αγγλική γλώσσα, αναφορές περιπτώσεων, ανασκοπήσεις και μελέτες σχολιασμού. Αποτελέσματα Η τελική ανάλυση βασίστηκε σε 60 μελέτες. Ο VEGF μπορεί να χορηγηθεί τοπικά ή ενδοφλεβίως με τη μορφή πρωτεΐνης, μέσω μοσχευμάτων ή ικριωμάτων, μέσω γονιδιακής θεραπείας, μέσω μεταμόσχευσης βλαστοκυττάρων που εκφράζουν VEGF ή σε συνδυασμούς. Επιπλέον, αρκετοί παράγοντες που ενεργοποιούν ή αναστέλλουν τον ενδογενή VEGF μετά από κάκωση του νωτιαίου μυελού, έχουν δοκιμαστεί με επιτυχία. Ο VEGF φαίνεται να έχει ευεργετικά αποτελέσματα όταν χορηγείται μετά από κάκωση του νωτιαίου μυελού σε μελέτες σε πειραματόζωα, καθώς προάγει την αγγειογένεση, την επιβίωση των νευρώνων και την αξονική αναγέννηση, μειώνει την κυτταρική απόπτωση και βελτιώνει τη λειτουργική έκβαση. Ορισμένες μελέτες έχουν παρατηρήσει αύξηση του πόνου και της αλλοδυνίας, ενώ υπάρχουν αρκετές ανησυχίες σχετικά με τη σταθερότητα του μορίου του VEGF και τη διαταραχή σχηματισμού αγγείων. Συμπεράσματα Τα πειραματικά μοντέλα δείχνουν σταθερά ότι η στοχευμένη χορήγηση VEGF μπορεί να βελτιώσει την αιμάτωση των ιστών, να μειώσει τους μηχανισμούς δευτερογενούς τραυματισμού και να υποστηρίξει τη λειτουργική αποκατάσταση. Συνολικά, ενώ ο VEGF παραμένει ένας πολλά υποσχόμενος υποψήφιος στη θεραπεία της κάκωσης του νωτιαίου μυελού, η ασφαλής και αποτελεσματική κλινική του εφαρμογή θα εξαρτηθεί από την υπέρβαση των υφιστάμενων φραγμών και την επίτευξη μιας ισορροπημένης θεραπευτικής απόκρισης. Η μελλοντική έρευνα θα πρέπει να επικεντρωθεί στη βελτίωση αυτών των μεθόδων χορήγησης και στη διερεύνηση συνδυαστικών στρατηγικών που περιλαμβάνουν VEGF μαζί με άλλους νευροτροφικούς ή αγγειογενετικούς παράγοντες.","abstract_has_math":false,"creators":["Κατσαμούνδης Κωνσταντίνος","Katsamoundis Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:13Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5305618"],"render_values":[{"text":"uoadl:5305618","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5305618","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5305618","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5305618","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κατσαμούνδης Κωνσταντίνος","Katsamoundis Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5305618","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5305618"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Παρά την πρόοδο στην κατανόηση της μοριακής παθοφυσιολογίας της κάκωσης του νωτιαίου μυελού, οι θεραπευτικές επιλογές παραμένουν περιορισμένες και δεν υπάρχουν αξιόπιστες θεραπείες που να μπορούν να αποκαταστήσουν πλήρως τη χαμένη λειτουργία. Ως βασικός ρυθμιστής της αγγειογένεσης, ο αγγειακός ενδοθηλιακός αυξητικός παράγοντας (VEGF) έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει τις διεργασίες αποκατάστασης στην κάκωση του νωτιαίου μυελού προάγοντας την αγγείωση, τη μείωση της ισχαιμικής βλάβης και την ενίσχυση των μηχανισμών κυτταρικής αποκατάστασης. Ωστόσο, παρά την υπόσχεσή του, ο ρόλος του VEGF στην κάκωση του νωτιαίου μυελού παραμένει πολύπλοκος, καθώς έχει αποδειχθεί ότι έχει ευεργετικά και επιζήμια αποτελέσματα, ανάλογα με το χρόνο, τη δοσολογία και τη μέθοδο χορήγησης. Σκοπός αυτής της εργασίας είναι η ανασκόπηση των πιο πρόσφατων πειραματικών δεδομένων σχετικά με το ρόλο του VEGF στην αντιμετώπιση της κάκωσης του νωτιαίου μυελού. Υλικό και μέθοδοι Με βάση τη διαδικτυακή βάση δεδομένων Pubmed, πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση, με τη χρήση των λέξεων-κλειδιών: (\"VEGF\" OR \"vascular endothelial growth factor\") AND \"spinal cord injury\". Κριτήρια συμπερίληψης ήταν μελέτες σε πειραματόζωα ή πειραματικές μελέτες που αξιολογούσαν τον ρόλο του VEGF στη διαχείριση της κάκωσης του νωτιαίου μυελού. Τα κριτήρια αποκλεισμού ήταν κλινικές μελέτες, μελέτες σε μη αγγλική γλώσσα, αναφορές περιπτώσεων, ανασκοπήσεις και μελέτες σχολιασμού. Αποτελέσματα Η τελική ανάλυση βασίστηκε σε 60 μελέτες. Ο VEGF μπορεί να χορηγηθεί τοπικά ή ενδοφλεβίως με τη μορφή πρωτεΐνης, μέσω μοσχευμάτων ή ικριωμάτων, μέσω γονιδιακής θεραπείας, μέσω μεταμόσχευσης βλαστοκυττάρων που εκφράζουν VEGF ή σε συνδυασμούς. Επιπλέον, αρκετοί παράγοντες που ενεργοποιούν ή αναστέλλουν τον ενδογενή VEGF μετά από κάκωση του νωτιαίου μυελού, έχουν δοκιμαστεί με επιτυχία. Ο VEGF φαίνεται να έχει ευεργετικά αποτελέσματα όταν χορηγείται μετά από κάκωση του νωτιαίου μυελού σε μελέτες σε πειραματόζωα, καθώς προάγει την αγγειογένεση, την επιβίωση των νευρώνων και την αξονική αναγέννηση, μειώνει την κυτταρική απόπτωση και βελτιώνει τη λειτουργική έκβαση. Ορισμένες μελέτες έχουν παρατηρήσει αύξηση του πόνου και της αλλοδυνίας, ενώ υπάρχουν αρκετές ανησυχίες σχετικά με τη σταθερότητα του μορίου του VEGF και τη διαταραχή σχηματισμού αγγείων. Συμπεράσματα Τα πειραματικά μοντέλα δείχνουν σταθερά ότι η στοχευμένη χορήγηση VEGF μπορεί να βελτιώσει την αιμάτωση των ιστών, να μειώσει τους μηχανισμούς δευτερογενούς τραυματισμού και να υποστηρίξει τη λειτουργική αποκατάσταση. Συνολικά, ενώ ο VEGF παραμένει ένας πολλά υποσχόμενος υποψήφιος στη θεραπεία της κάκωσης του νωτιαίου μυελού, η ασφαλής και αποτελεσματική κλινική του εφαρμογή θα εξαρτηθεί από την υπέρβαση των υφιστάμενων φραγμών και την επίτευξη μιας ισορροπημένης θεραπευτικής απόκρισης. Η μελλοντική έρευνα θα πρέπει να επικεντρωθεί στη βελτίωση αυτών των μεθόδων χορήγησης και στη διερεύνηση συνδυαστικών στρατηγικών που περιλαμβάνουν VEGF μαζί με άλλους νευροτροφικούς ή αγγειογενετικούς παράγοντες.","Introduction Despite advances in understanding the molecular pathophysiology of spinal cord injury (SCI), therapeutic options remain limited, and there are no reliable treatments that can fully restore lost function. As an essential regulator of angiogenesis, vascular endothelial growth factor (VEGF) has the potential to influence recovery processes in SCI by promoting vascularization, reducing ischemic damage, and enhancing cellular repair mechanisms. However, despite its promise, the role of VEGF in SCI remains complex, as it has been shown to have both beneficial and detrimental effects, depending on the timing, dosage, and delivery method. The aim of this paper is to review the latest experimental data about the role of VEGF in the management of SCI. Materials and methods Based on the Pubmed internet database, a literature review was conducted, with the use of the keywords: (\"VEGF\" OR \"vascular endothelial growth factor\") AND \"spinal cord injury\". Inclusion criteria were animal or experimental studies assessing the role of VEGF in the SCI management. Exclusion criteria were clinical studies, studies in non-English language, case reports, reviews, and commentary studies. Results Final analysis was based on 60 studies. VEGF may be administered intralesionally or intravenously as a protein, through grafts or scaffolds, through gene therapy, through VEGF-expressing stem cells transplantation, or in combination without modalities. Moreover, several agents which activate or inhibit endogenous VEGF after SCI, have been tested successfully. VEGF seems to have beneficial effects when administered after SCI in animal studies, as it promotes angiogenesis, neuronal survival and axonal regeneration, attenuates cellular apoptosis and improves functional outcome. Some studies have observed an increase in pain and allodynia, while there are several concerns about VEGF stability and abnormal vessel formation. Conclusions Experimental models consistently show that targeted VEGF delivery can improve tissue perfusion, reduce secondary injury mechanisms, and support functional recovery. Overall, while VEGF remains a promising candidate in SCI therapy, its safe and effective clinical application will depend on overcoming current delivery barriers and achieving a balanced therapeutic response. Future research should focus on refining these delivery methods and exploring combinatorial strategies that include VEGF alongside other neurotrophic or angiogenic factors."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Νεότερα πειραματικά δεδομένα στο ρόλο του VEGF στην αντιμετώπιση της κάκωσης του νωτιαίου μυελού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κατσαμούνδης Κωνσταντίνος","Katsamoundis Konstantinos"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή Παρά την πρόοδο στην κατανόηση της μοριακής παθοφυσιολογίας της κάκωσης του νωτιαίου μυελού, οι θεραπευτικές επιλογές παραμένουν περιορισμένες και δεν υπάρχουν αξιόπιστες θεραπείες που να μπορούν να αποκαταστήσουν πλήρως τη χαμένη λειτουργία. Ως βασικός ρυθμιστής της αγγειογένεσης, ο αγγειακός ενδοθηλιακός αυξητικός παράγοντας (VEGF) έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει τις διεργασίες αποκατάστασης στην κάκωση του νωτιαίου μυελού προάγοντας την αγγείωση, τη μείωση της ισχαιμικής βλάβης και την ενίσχυση των μηχανισμών κυτταρικής αποκατάστασης. Ωστόσο, παρά την υπόσχεσή του, ο ρόλος του VEGF στην κάκωση του νωτιαίου μυελού παραμένει πολύπλοκος, καθώς έχει αποδειχθεί ότι έχει ευεργετικά και επιζήμια αποτελέσματα, ανάλογα με το χρόνο, τη δοσολογία και τη μέθοδο χορήγησης. Σκοπός αυτής της εργασίας είναι η ανασκόπηση των πιο πρόσφατων πειραματικών δεδομένων σχετικά με το ρόλο του VEGF στην αντιμετώπιση της κάκωσης του νωτιαίου μυελού. Υλικό και μέθοδοι Με βάση τη διαδικτυακή βάση δεδομένων Pubmed, πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση, με τη χρήση των λέξεων-κλειδιών: (\"VEGF\" OR \"vascular endothelial growth factor\") AND \"spinal cord injury\". Κριτήρια συμπερίληψης ήταν μελέτες σε πειραματόζωα ή πειραματικές μελέτες που αξιολογούσαν τον ρόλο του VEGF στη διαχείριση της κάκωσης του νωτιαίου μυελού. Τα κριτήρια αποκλεισμού ήταν κλινικές μελέτες, μελέτες σε μη αγγλική γλώσσα, αναφορές περιπτώσεων, ανασκοπήσεις και μελέτες σχολιασμού. Αποτελέσματα Η τελική ανάλυση βασίστηκε σε 60 μελέτες. Ο VEGF μπορεί να χορηγηθεί τοπικά ή ενδοφλεβίως με τη μορφή πρωτεΐνης, μέσω μοσχευμάτων ή ικριωμάτων, μέσω γονιδιακής θεραπείας, μέσω μεταμόσχευσης βλαστοκυττάρων που εκφράζουν VEGF ή σε συνδυασμούς. Επιπλέον, αρκετοί παράγοντες που ενεργοποιούν ή αναστέλλουν τον ενδογενή VEGF μετά από κάκωση του νωτιαίου μυελού, έχουν δοκιμαστεί με επιτυχία. Ο VEGF φαίνεται να έχει ευεργετικά αποτελέσματα όταν χορηγείται μετά από κάκωση του νωτιαίου μυελού σε μελέτες σε πειραματόζωα, καθώς προάγει την αγγειογένεση, την επιβίωση των νευρώνων και την αξονική αναγέννηση, μειώνει την κυτταρική απόπτωση και βελτιώνει τη λειτουργική έκβαση. Ορισμένες μελέτες έχουν παρατηρήσει αύξηση του πόνου και της αλλοδυνίας, ενώ υπάρχουν αρκετές ανησυχίες σχετικά με τη σταθερότητα του μορίου του VEGF και τη διαταραχή σχηματισμού αγγείων. Συμπεράσματα Τα πειραματικά μοντέλα δείχνουν σταθερά ότι η στοχευμένη χορήγηση VEGF μπορεί να βελτιώσει την αιμάτωση των ιστών, να μειώσει τους μηχανισμούς δευτερογενούς τραυματισμού και να υποστηρίξει τη λειτουργική αποκατάσταση. Συνολικά, ενώ ο VEGF παραμένει ένας πολλά υποσχόμενος υποψήφιος στη θεραπεία της κάκωσης του νωτιαίου μυελού, η ασφαλής και αποτελεσματική κλινική του εφαρμογή θα εξαρτηθεί από την υπέρβαση των υφιστάμενων φραγμών και την επίτευξη μιας ισορροπημένης θεραπευτικής απόκρισης. Η μελλοντική έρευνα θα πρέπει να επικεντρωθεί στη βελτίωση αυτών των μεθόδων χορήγησης και στη διερεύνηση συνδυαστικών στρατηγικών που περιλαμβάνουν VEGF μαζί με άλλους νευροτροφικούς ή αγγειογενετικούς παράγοντες.","Introduction Despite advances in understanding the molecular pathophysiology of spinal cord injury (SCI), therapeutic options remain limited, and there are no reliable treatments that can fully restore lost function. As an essential regulator of angiogenesis, vascular endothelial growth factor (VEGF) has the potential to influence recovery processes in SCI by promoting vascularization, reducing ischemic damage, and enhancing cellular repair mechanisms. However, despite its promise, the role of VEGF in SCI remains complex, as it has been shown to have both beneficial and detrimental effects, depending on the timing, dosage, and delivery method. The aim of this paper is to review the latest experimental data about the role of VEGF in the management of SCI. Materials and methods Based on the Pubmed internet database, a literature review was conducted, with the use of the keywords: (\"VEGF\" OR \"vascular endothelial growth factor\") AND \"spinal cord injury\". Inclusion criteria were animal or experimental studies assessing the role of VEGF in the SCI management. Exclusion criteria were clinical studies, studies in non-English language, case reports, reviews, and commentary studies. Results Final analysis was based on 60 studies. VEGF may be administered intralesionally or intravenously as a protein, through grafts or scaffolds, through gene therapy, through VEGF-expressing stem cells transplantation, or in combination without modalities. Moreover, several agents which activate or inhibit endogenous VEGF after SCI, have been tested successfully. VEGF seems to have beneficial effects when administered after SCI in animal studies, as it promotes angiogenesis, neuronal survival and axonal regeneration, attenuates cellular apoptosis and improves functional outcome. Some studies have observed an increase in pain and allodynia, while there are several concerns about VEGF stability and abnormal vessel formation. Conclusions Experimental models consistently show that targeted VEGF delivery can improve tissue perfusion, reduce secondary injury mechanisms, and support functional recovery. Overall, while VEGF remains a promising candidate in SCI therapy, its safe and effective clinical application will depend on overcoming current delivery barriers and achieving a balanced therapeutic response. Future research should focus on refining these delivery methods and exploring combinatorial strategies that include VEGF alongside other neurotrophic or angiogenic factors."],"dc:identifier":["uoadl:5305618","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5305618"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Νεότερα πειραματικά δεδομένα στο ρόλο του VEGF στην αντιμετώπιση της κάκωσης του νωτιαίου μυελού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:13Z"}