{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5306025"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5306025","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Επιστροφή στις ρίζες»: Η περίπτωση της πολίτικης λύρας στην Ελλάδα κατά τις δεκαετίες 1980 και 1990","abstract":"Η παρουσία της πολίτικης λύρας στον ελλαδικό χώρο εντοπίζεται για πρώτη φορά στις αρχές του εικοστού αιώνα από τον Ρωμιό λυράρη Λάμπρο Λεονταρίδη (1898-1965), στενό συνεργάτη της Ρόζας Εσκενάζυ (1897-1980). Η δισκογραφική του δραστηριότητα διήρκησε από το 1928 έως τα τέλη της δεκαετίας του 1950. Μετά από σιγή τριών δεκαετιών και συγκεκριμένα στα μέσα της δεκαετίας του 1980, η πολίτικη λύρα επανεμφανίστηκε στην ελληνική δισκογραφία, αρχικά σε προσωπικούς δίσκους του – ιρλανδικής καταγωγής– Ρος Ντέιλι, και στη συνέχεια σε δίσκους του σύγχρονου ελληνικού τραγουδιού. Καθ’ όλη τη δεκαετία του 1990 ο νεαρός σε ηλικία Σωκράτης Σινόπουλος αποτέλεσε τον βασικό εκπρόσωπο του οργάνου με αδιάλειπτη παρουσία στην ελληνική δισκογραφία, σε συναυλίες και στον εκπαιδευτικό τομέα. Η παρούσα εργασία επιχειρεί να εξετάσει τις πολιτιστικές ζυμώσεις στο χρονικό πλαίσιο των δεκαετιών 1980 και 1990, κατά το οποίο συνέβη η επανένταξη της πολίτικης λύρας στο ελληνικό μουσικό γίγνεσθαι. Η μεταπολιτευτική Ελλάδα, η οποία όδευε στην παγκοσμιοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ήρθε αντιμέτωπη με το δίλημμα είτε της προσκόλλησης στην παράδοση είτε του εκσυγχρονισμού που επέτασε ο δυτικός πολιτισμός. Οι καλλιτέχνες εκείνης της περιόδου νοηματοδότησαν διαφορετικά σε κάθε περίπτωση την έννοια της «παράδοσης» και το σύνθημα «επιστροφή στις ρίζες», και ενίοτε τα απέρριψαν, δημιουργώντας ο καθένας και η καθεμία την προσωπική τους μουσική ταυτότητα.","abstract_html":"Η παρουσία της πολίτικης λύρας στον ελλαδικό χώρο εντοπίζεται για πρώτη φορά στις αρχές του εικοστού αιώνα από τον Ρωμιό λυράρη Λάμπρο Λεονταρίδη (1898-1965), στενό συνεργάτη της Ρόζας Εσκενάζυ (1897-1980). Η δισκογραφική του δραστηριότητα διήρκησε από το 1928 έως τα τέλη της δεκαετίας του 1950. Μετά από σιγή τριών δεκαετιών και συγκεκριμένα στα μέσα της δεκαετίας του 1980, η πολίτικη λύρα επανεμφανίστηκε στην ελληνική δισκογραφία, αρχικά σε προσωπικούς δίσκους του – ιρλανδικής καταγωγής– Ρος Ντέιλι, και στη συνέχεια σε δίσκους του σύγχρονου ελληνικού τραγουδιού. Καθ’ όλη τη δεκαετία του 1990 ο νεαρός σε ηλικία Σωκράτης Σινόπουλος αποτέλεσε τον βασικό εκπρόσωπο του οργάνου με αδιάλειπτη παρουσία στην ελληνική δισκογραφία, σε συναυλίες και στον εκπαιδευτικό τομέα. Η παρούσα εργασία επιχειρεί να εξετάσει τις πολιτιστικές ζυμώσεις στο χρονικό πλαίσιο των δεκαετιών 1980 και 1990, κατά το οποίο συνέβη η επανένταξη της πολίτικης λύρας στο ελληνικό μουσικό γίγνεσθαι. Η μεταπολιτευτική Ελλάδα, η οποία όδευε στην παγκοσμιοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ήρθε αντιμέτωπη με το δίλημμα είτε της προσκόλλησης στην παράδοση είτε του εκσυγχρονισμού που επέτασε ο δυτικός πολιτισμός. Οι καλλιτέχνες εκείνης της περιόδου νοηματοδότησαν διαφορετικά σε κάθε περίπτωση την έννοια της «παράδοσης» και το σύνθημα «επιστροφή στις ρίζες», και ενίοτε τα απέρριψαν, δημιουργώντας ο καθένας και η καθεμία την προσωπική τους μουσική ταυτότητα.","abstract_has_math":false,"creators":["Χιώτης Δημήτριος","Chiotis Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:13Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5306025"],"render_values":[{"text":"uoadl:5306025","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5306025","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5306025","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5306025","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χιώτης Δημήτριος","Chiotis Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5306025","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5306025"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρουσία της πολίτικης λύρας στον ελλαδικό χώρο εντοπίζεται για πρώτη φορά στις αρχές του εικοστού αιώνα από τον Ρωμιό λυράρη Λάμπρο Λεονταρίδη (1898-1965), στενό συνεργάτη της Ρόζας Εσκενάζυ (1897-1980). Η δισκογραφική του δραστηριότητα διήρκησε από το 1928 έως τα τέλη της δεκαετίας του 1950. Μετά από σιγή τριών δεκαετιών και συγκεκριμένα στα μέσα της δεκαετίας του 1980, η πολίτικη λύρα επανεμφανίστηκε στην ελληνική δισκογραφία, αρχικά σε προσωπικούς δίσκους του – ιρλανδικής καταγωγής– Ρος Ντέιλι, και στη συνέχεια σε δίσκους του σύγχρονου ελληνικού τραγουδιού. Καθ’ όλη τη δεκαετία του 1990 ο νεαρός σε ηλικία Σωκράτης Σινόπουλος αποτέλεσε τον βασικό εκπρόσωπο του οργάνου με αδιάλειπτη παρουσία στην ελληνική δισκογραφία, σε συναυλίες και στον εκπαιδευτικό τομέα. Η παρούσα εργασία επιχειρεί να εξετάσει τις πολιτιστικές ζυμώσεις στο χρονικό πλαίσιο των δεκαετιών 1980 και 1990, κατά το οποίο συνέβη η επανένταξη της πολίτικης λύρας στο ελληνικό μουσικό γίγνεσθαι. Η μεταπολιτευτική Ελλάδα, η οποία όδευε στην παγκοσμιοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ήρθε αντιμέτωπη με το δίλημμα είτε της προσκόλλησης στην παράδοση είτε του εκσυγχρονισμού που επέτασε ο δυτικός πολιτισμός. Οι καλλιτέχνες εκείνης της περιόδου νοηματοδότησαν διαφορετικά σε κάθε περίπτωση την έννοια της «παράδοσης» και το σύνθημα «επιστροφή στις ρίζες», και ενίοτε τα απέρριψαν, δημιουργώντας ο καθένας και η καθεμία την προσωπική τους μουσική ταυτότητα.","The presence of the “politiki lyra” (lyra of Constantinople - klasik kemençe) in Greece is traced back to the beginning of the last century by the “Romios” (Rum, Greek-speaking Orthodox Christian Ottoman) lyra player Lambros Leontaridis (1898-1965), a close collaborator of the singer Roza Eskenazy (1897-1980). His recording activity lasted from 1928 to the end of the 1950’s. After three decades of silence, in the mid-1980’s, the politiki lyra reappeared in the Greek discography, initially in personal albums by the Irish-born Ross Daly, and then on albums of contemporary Greek music. Throughout the 1990’s, the young Socrates Sinopoulos would be the main representative of the instrument with an uninterrupted presence in Greek discography, in concerts and in educational field. This paper tries to examine the cultural ferment in the time frame of the 1980’s and 1990’s in which the reintegration of the politiki lyra into the Greek musical scene took place. Post-independence Greece, which was heading towards the globalization of the European Union, was confronted with the dilemma of either adherence to tradition or the modernization, imposed by Western culture. The artists of that period interpreted the concept of ‘tradition’ and the slogan ‘back to the roots’ differently in each case, and sometimes rejected them, each one creating their personal musical identity."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Επιστροφή στις ρίζες»: Η περίπτωση της πολίτικης λύρας στην Ελλάδα κατά τις δεκαετίες 1980 και 1990"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χιώτης Δημήτριος","Chiotis Dimitrios"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρουσία της πολίτικης λύρας στον ελλαδικό χώρο εντοπίζεται για πρώτη φορά στις αρχές του εικοστού αιώνα από τον Ρωμιό λυράρη Λάμπρο Λεονταρίδη (1898-1965), στενό συνεργάτη της Ρόζας Εσκενάζυ (1897-1980). Η δισκογραφική του δραστηριότητα διήρκησε από το 1928 έως τα τέλη της δεκαετίας του 1950. Μετά από σιγή τριών δεκαετιών και συγκεκριμένα στα μέσα της δεκαετίας του 1980, η πολίτικη λύρα επανεμφανίστηκε στην ελληνική δισκογραφία, αρχικά σε προσωπικούς δίσκους του – ιρλανδικής καταγωγής– Ρος Ντέιλι, και στη συνέχεια σε δίσκους του σύγχρονου ελληνικού τραγουδιού. Καθ’ όλη τη δεκαετία του 1990 ο νεαρός σε ηλικία Σωκράτης Σινόπουλος αποτέλεσε τον βασικό εκπρόσωπο του οργάνου με αδιάλειπτη παρουσία στην ελληνική δισκογραφία, σε συναυλίες και στον εκπαιδευτικό τομέα. Η παρούσα εργασία επιχειρεί να εξετάσει τις πολιτιστικές ζυμώσεις στο χρονικό πλαίσιο των δεκαετιών 1980 και 1990, κατά το οποίο συνέβη η επανένταξη της πολίτικης λύρας στο ελληνικό μουσικό γίγνεσθαι. Η μεταπολιτευτική Ελλάδα, η οποία όδευε στην παγκοσμιοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ήρθε αντιμέτωπη με το δίλημμα είτε της προσκόλλησης στην παράδοση είτε του εκσυγχρονισμού που επέτασε ο δυτικός πολιτισμός. Οι καλλιτέχνες εκείνης της περιόδου νοηματοδότησαν διαφορετικά σε κάθε περίπτωση την έννοια της «παράδοσης» και το σύνθημα «επιστροφή στις ρίζες», και ενίοτε τα απέρριψαν, δημιουργώντας ο καθένας και η καθεμία την προσωπική τους μουσική ταυτότητα.","The presence of the “politiki lyra” (lyra of Constantinople - klasik kemençe) in Greece is traced back to the beginning of the last century by the “Romios” (Rum, Greek-speaking Orthodox Christian Ottoman) lyra player Lambros Leontaridis (1898-1965), a close collaborator of the singer Roza Eskenazy (1897-1980). His recording activity lasted from 1928 to the end of the 1950’s. After three decades of silence, in the mid-1980’s, the politiki lyra reappeared in the Greek discography, initially in personal albums by the Irish-born Ross Daly, and then on albums of contemporary Greek music. Throughout the 1990’s, the young Socrates Sinopoulos would be the main representative of the instrument with an uninterrupted presence in Greek discography, in concerts and in educational field. This paper tries to examine the cultural ferment in the time frame of the 1980’s and 1990’s in which the reintegration of the politiki lyra into the Greek musical scene took place. Post-independence Greece, which was heading towards the globalization of the European Union, was confronted with the dilemma of either adherence to tradition or the modernization, imposed by Western culture. The artists of that period interpreted the concept of ‘tradition’ and the slogan ‘back to the roots’ differently in each case, and sometimes rejected them, each one creating their personal musical identity."],"dc:identifier":["uoadl:5306025","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5306025"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["«Επιστροφή στις ρίζες»: Η περίπτωση της πολίτικης λύρας στην Ελλάδα κατά τις δεκαετίες 1980 και 1990"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:13Z"}