{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5306051"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5306051","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"O ρόλος των συζευγμένων μονοκλωνικών αντισωμάτων στη θεραπεία του ΜΜΚΠ. Από την παθολογοανατομική μοριακή διάγνωση στην κλινική εφαρμογή τους","abstract":"Τα συζεύγμένα σύμπλοκα αντισώματος-φαρμάκου (ADCs) αναγνωρίζονται ως μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες κατηγορίες ογκολογικών φαρμάκων στη σύγχρονη ογκολογία των νεότερων καινοτόμων θεραπειών. Αξιοποιώντας τις ιδιότητες τόσο της κυτταροτοξικής χημειοθεραπείας όσο και της στοχευμένης θεραπείας, τα ADCs διακρίνονται για την ικανότητά τους να παρέχουν εξαιρετικά ισχυρούς κυτταροτοξικούς παράγοντες σε καρκινικά κύτταρα που εκφράζουν έναν προκαθορισμένο στόχο υποδοχέα στην κυτταρική επιφάνεια. Στον τομέα του καρκίνου του πνεύμονα, η θεραπευτική προσέγγιση έχει τροποποιηθεί τα τελευταία χρόνια, με τα ADCs να προστίθενται πλέον στη λίστα των πιθανών θεραπευτικών επιλογών για τους ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα. Από το 2020, το πρώτο ADC με έγκριση χρήσης από τον FDA για ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (NSCLC) είναι το trastuzumab deruxtecan, ενώ άλλα ADCs που έχουν επίσης λάβει έγκριση από τον FDA και βρίσκονται ήδη υπό κλινική αξιολόγηση είναι τα patritumab deruxtecan,sacituzumab govitecan και το telisotuzumab vedotin. Επιπλέον, αρκετές πρώιμες μελέτες εξετάζουν διάφορα καινοτόμα ADCs, είτε ως μονοθεραπεία είτε σε συνδυασμούς για προχωρημένο NSCLC, και αναμένονται ως πιο υπερεκλεκτικά και πιο ισχυρά ADCs να αποτελούν θεραπευτικές επιλογές στην καθημερινή κλινική πρακτική στο εγγύς μέλλον. Σε αυτήν την ανασκόπηση, εξετάζουμε τη δομή και τον μηχανισμό δράσης των ADCs, συνοψίζουμε την πρόσφατη πρόοδο των ADCs στον καρκίνο του πνεύμονα, περιγράφουμε τα προφίλ τοξικότητας των ADCs και διερευνούμε στρατηγικές που έχουν σχεδιαστεί για την ενίσχυση της ισχύος των ADCs και την υπέρβαση της αντοχής.","abstract_html":"Τα συζεύγμένα σύμπλοκα αντισώματος-φαρμάκου (ADCs) αναγνωρίζονται ως μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες κατηγορίες ογκολογικών φαρμάκων στη σύγχρονη ογκολογία των νεότερων καινοτόμων θεραπειών. Αξιοποιώντας τις ιδιότητες τόσο της κυτταροτοξικής χημειοθεραπείας όσο και της στοχευμένης θεραπείας, τα ADCs διακρίνονται για την ικανότητά τους να παρέχουν εξαιρετικά ισχυρούς κυτταροτοξικούς παράγοντες σε καρκινικά κύτταρα που εκφράζουν έναν προκαθορισμένο στόχο υποδοχέα στην κυτταρική επιφάνεια. Στον τομέα του καρκίνου του πνεύμονα, η θεραπευτική προσέγγιση έχει τροποποιηθεί τα τελευταία χρόνια, με τα ADCs να προστίθενται πλέον στη λίστα των πιθανών θεραπευτικών επιλογών για τους ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα. Από το 2020, το πρώτο ADC με έγκριση χρήσης από τον FDA για ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (NSCLC) είναι το trastuzumab deruxtecan, ενώ άλλα ADCs που έχουν επίσης λάβει έγκριση από τον FDA και βρίσκονται ήδη υπό κλινική αξιολόγηση είναι τα patritumab deruxtecan,sacituzumab govitecan και το telisotuzumab vedotin. Επιπλέον, αρκετές πρώιμες μελέτες εξετάζουν διάφορα καινοτόμα ADCs, είτε ως μονοθεραπεία είτε σε συνδυασμούς για προχωρημένο NSCLC, και αναμένονται ως πιο υπερεκλεκτικά και πιο ισχυρά ADCs να αποτελούν θεραπευτικές επιλογές στην καθημερινή κλινική πρακτική στο εγγύς μέλλον. Σε αυτήν την ανασκόπηση, εξετάζουμε τη δομή και τον μηχανισμό δράσης των ADCs, συνοψίζουμε την πρόσφατη πρόοδο των ADCs στον καρκίνο του πνεύμονα, περιγράφουμε τα προφίλ τοξικότητας των ADCs και διερευνούμε στρατηγικές που έχουν σχεδιαστεί για την ενίσχυση της ισχύος των ADCs και την υπέρβαση της αντοχής.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοσμά Αικατερίνη","Kosma Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:13Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5306051"],"render_values":[{"text":"uoadl:5306051","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5306051","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5306051","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5306051","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοσμά Αικατερίνη","Kosma Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5306051","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5306051"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα συζεύγμένα σύμπλοκα αντισώματος-φαρμάκου (ADCs) αναγνωρίζονται ως μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες κατηγορίες ογκολογικών φαρμάκων στη σύγχρονη ογκολογία των νεότερων καινοτόμων θεραπειών. Αξιοποιώντας τις ιδιότητες τόσο της κυτταροτοξικής χημειοθεραπείας όσο και της στοχευμένης θεραπείας, τα ADCs διακρίνονται για την ικανότητά τους να παρέχουν εξαιρετικά ισχυρούς κυτταροτοξικούς παράγοντες σε καρκινικά κύτταρα που εκφράζουν έναν προκαθορισμένο στόχο υποδοχέα στην κυτταρική επιφάνεια. Στον τομέα του καρκίνου του πνεύμονα, η θεραπευτική προσέγγιση έχει τροποποιηθεί τα τελευταία χρόνια, με τα ADCs να προστίθενται πλέον στη λίστα των πιθανών θεραπευτικών επιλογών για τους ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα. Από το 2020, το πρώτο ADC με έγκριση χρήσης από τον FDA για ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (NSCLC) είναι το trastuzumab deruxtecan, ενώ άλλα ADCs που έχουν επίσης λάβει έγκριση από τον FDA και βρίσκονται ήδη υπό κλινική αξιολόγηση είναι τα patritumab deruxtecan,sacituzumab govitecan και το telisotuzumab vedotin. Επιπλέον, αρκετές πρώιμες μελέτες εξετάζουν διάφορα καινοτόμα ADCs, είτε ως μονοθεραπεία είτε σε συνδυασμούς για προχωρημένο NSCLC, και αναμένονται ως πιο υπερεκλεκτικά και πιο ισχυρά ADCs να αποτελούν θεραπευτικές επιλογές στην καθημερινή κλινική πρακτική στο εγγύς μέλλον. Σε αυτήν την ανασκόπηση, εξετάζουμε τη δομή και τον μηχανισμό δράσης των ADCs, συνοψίζουμε την πρόσφατη πρόοδο των ADCs στον καρκίνο του πνεύμονα, περιγράφουμε τα προφίλ τοξικότητας των ADCs και διερευνούμε στρατηγικές που έχουν σχεδιαστεί για την ενίσχυση της ισχύος των ADCs και την υπέρβαση της αντοχής.","Antibody-drug conjugates (ADCs) are recognized as one of the novel growing classes of oncology drugs in anticancer drug development era. Encorporating the strengths of both cytotoxic chemotherapy and targeted therapy, ADCs stand out for their capacity to deliver highly potent cytotoxic agents to cancer cells that express a predefined cell surface target. In the era of lung cancer, the therapeutic landscape has undergone a dramatic transformation in recent years, with ADCs now being added to the robust novel treatment options for lung cancer patients. Since 2020, the first ADC approved by the FDA for patients with non-small cell lung cancer (NSCLC) is trastuzumab deruxtecan, while other additional ADCs have received FDA Breakthrough accelarated approval and are currently under evaluation (patritumab deruxtecan, telisotuzumab vedotin,sacituzumab govitecan). Furthermore, several early- phase trials are investigating various novel ADCs, either as monotherapy or in combination for advanced lung cancer, and more selective and potent ADCs are anticipated to emerge as therapeutic options in future clinical practice. In this review, we discuss the structure and mechanism of action of ADCs, summarize the recent advances of ADCs in NSCLC, describe the toxicity profiles of ADCs, and explore strategies designed to enhance ADC potency and overcome resistance."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["O ρόλος των συζευγμένων μονοκλωνικών αντισωμάτων στη θεραπεία του ΜΜΚΠ. Από την παθολογοανατομική μοριακή διάγνωση στην κλινική εφαρμογή τους"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοσμά Αικατερίνη","Kosma Aikaterini"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Τα συζεύγμένα σύμπλοκα αντισώματος-φαρμάκου (ADCs) αναγνωρίζονται ως μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες κατηγορίες ογκολογικών φαρμάκων στη σύγχρονη ογκολογία των νεότερων καινοτόμων θεραπειών. Αξιοποιώντας τις ιδιότητες τόσο της κυτταροτοξικής χημειοθεραπείας όσο και της στοχευμένης θεραπείας, τα ADCs διακρίνονται για την ικανότητά τους να παρέχουν εξαιρετικά ισχυρούς κυτταροτοξικούς παράγοντες σε καρκινικά κύτταρα που εκφράζουν έναν προκαθορισμένο στόχο υποδοχέα στην κυτταρική επιφάνεια. Στον τομέα του καρκίνου του πνεύμονα, η θεραπευτική προσέγγιση έχει τροποποιηθεί τα τελευταία χρόνια, με τα ADCs να προστίθενται πλέον στη λίστα των πιθανών θεραπευτικών επιλογών για τους ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα. Από το 2020, το πρώτο ADC με έγκριση χρήσης από τον FDA για ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (NSCLC) είναι το trastuzumab deruxtecan, ενώ άλλα ADCs που έχουν επίσης λάβει έγκριση από τον FDA και βρίσκονται ήδη υπό κλινική αξιολόγηση είναι τα patritumab deruxtecan,sacituzumab govitecan και το telisotuzumab vedotin. Επιπλέον, αρκετές πρώιμες μελέτες εξετάζουν διάφορα καινοτόμα ADCs, είτε ως μονοθεραπεία είτε σε συνδυασμούς για προχωρημένο NSCLC, και αναμένονται ως πιο υπερεκλεκτικά και πιο ισχυρά ADCs να αποτελούν θεραπευτικές επιλογές στην καθημερινή κλινική πρακτική στο εγγύς μέλλον. Σε αυτήν την ανασκόπηση, εξετάζουμε τη δομή και τον μηχανισμό δράσης των ADCs, συνοψίζουμε την πρόσφατη πρόοδο των ADCs στον καρκίνο του πνεύμονα, περιγράφουμε τα προφίλ τοξικότητας των ADCs και διερευνούμε στρατηγικές που έχουν σχεδιαστεί για την ενίσχυση της ισχύος των ADCs και την υπέρβαση της αντοχής.","Antibody-drug conjugates (ADCs) are recognized as one of the novel growing classes of oncology drugs in anticancer drug development era. Encorporating the strengths of both cytotoxic chemotherapy and targeted therapy, ADCs stand out for their capacity to deliver highly potent cytotoxic agents to cancer cells that express a predefined cell surface target. In the era of lung cancer, the therapeutic landscape has undergone a dramatic transformation in recent years, with ADCs now being added to the robust novel treatment options for lung cancer patients. Since 2020, the first ADC approved by the FDA for patients with non-small cell lung cancer (NSCLC) is trastuzumab deruxtecan, while other additional ADCs have received FDA Breakthrough accelarated approval and are currently under evaluation (patritumab deruxtecan, telisotuzumab vedotin,sacituzumab govitecan). Furthermore, several early- phase trials are investigating various novel ADCs, either as monotherapy or in combination for advanced lung cancer, and more selective and potent ADCs are anticipated to emerge as therapeutic options in future clinical practice. In this review, we discuss the structure and mechanism of action of ADCs, summarize the recent advances of ADCs in NSCLC, describe the toxicity profiles of ADCs, and explore strategies designed to enhance ADC potency and overcome resistance."],"dc:identifier":["uoadl:5306051","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5306051"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["O ρόλος των συζευγμένων μονοκλωνικών αντισωμάτων στη θεραπεία του ΜΜΚΠ. Από την παθολογοανατομική μοριακή διάγνωση στην κλινική εφαρμογή τους"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:13Z"}