{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5306972"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5306972","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αντιλήψεις και Εμπειρίες Εκπαιδευτικών Προσχολικής Αγωγής από την Εφαρμογή Σχεσιακών Παιδαγωγικών στο Πλαίσιο της Σύγχρονης Πολυπολιτισμικής Εκπαίδευσης","abstract":"Η ανάπτυξη των παιδιών αλλά και η ανάπτυξη της δυναμικής της τάξης βασίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στην ποιότητα των διαπροσωπικών σχέσεων που δημιουργούνται. Η σημασία αυτή των σχέσεων εντείνεται εντός σύγχρονων πολυπολιτισμικών εκπαιδευτικών πλαισίων καθώς οι προκλήσεις της διαφορετικότητας και της συμπερίληψης απαιτούν πιο στοχευμένες παιδαγωγικές πρακτικές. Η διεθνής βιβλιογραφία για τις εν λόγω παιδαγωγικές είναι εκτενής ωστόσο παρατηρείται ένα σημαντικό θεωρητικό κενό στην ελληνική έρευνα σχετικά με την εφαρμογή τους και τη χρήση τους ειδικά στην εποχή μας όπου τα σχολεία χαρακτηρίζονται από ολοένα και αυξανόμενη πολυπολιτισμικότητα. Η παρούσα διπλωματική εργασία στοχεύει να καλύψει αυτό το κενό, διερευνώντας τις αντιλήψεις και τις εμπειρίες εκπαιδευτικών προσχολικής αγωγής από την εφαρμογή σχεσιακών παιδαγωγικών πρακτικών σε πολυπολιτισμικές τάξεις στην Ελλάδα. Ειδικότερα, η έρευνα εστιάζει στις μεθόδους και στρατηγικές που εφαρμόζουν οι εκπαιδευτικοί με σκοπό την οικοδόμηση και ενίσχυση των σχέσεων, καθώς και σε πιθανές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν. Υιοθετώντας ερμηνευτική ποιοτική προσέγγιση, συλλέχθηκαν δεδομένα μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων από δέκα (10) νηπιαγωγούς από διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Η ανάλυση των αφηγήσεων πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο της θεματικής ανάλυσης. Σύμφωνα με τα ευρήματα αναδεικνύεται η αντίληψη των εκπαιδευτικών για τις σχεσιακές παιδαγωγικές ως σημαντικό παράγοντα για την ένταξη παιδιών από διαφορετικά πολιτισμικά υπόβαθρα. Οι εν λόγω παιδαγωγικές με τη χρήση ενσυναίσθησης και διαλόγου προωθούν τη συναισθηματική σύνδεση και τη δημιουργία συνεργατικού κλίματος. Ωστόσο σοβαρές προκλήσεις που ήρθαν στην επιφάνεια σχετίζονται με την έλλειψη πόρων, την ανεπαρκή επιμόρφωση αλλά και την ελλιπή θεσμική υποστήριξη με αποτέλεσμα οι εκπαιδευτικοί να στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό στη δική τους προσωπική πρωτοβουλία. Τα αποτελέσματα υπογραμμίζουν την ανάγκη για πιο στοχευμένες πολιτικές και μεθοδολογικές εφαρμογές όπως τη δημιουργία ενός εύχρηστου οδηγού για εκπαιδευτικούς και τον σχεδιασμό προγραμμάτων επιμόρφωσης που θα υποστηρίζουν τη συστηματική ενσωμάτωση των σχεσιακών παιδαγωγικών πρακτικών. Επιπλέον, μέσω της μελέτης καταδεικνύεται ότι επενδύοντας στις ανθρώπινες σχέσεις υποστηρίζεται η κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη και η ουσιαστική συμπερίληψη ιδιαίτερα σε πολυπολιτισμικά προσχολικά περιβάλλοντα.","abstract_html":"Η ανάπτυξη των παιδιών αλλά και η ανάπτυξη της δυναμικής της τάξης βασίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στην ποιότητα των διαπροσωπικών σχέσεων που δημιουργούνται. Η σημασία αυτή των σχέσεων εντείνεται εντός σύγχρονων πολυπολιτισμικών εκπαιδευτικών πλαισίων καθώς οι προκλήσεις της διαφορετικότητας και της συμπερίληψης απαιτούν πιο στοχευμένες παιδαγωγικές πρακτικές. Η διεθνής βιβλιογραφία για τις εν λόγω παιδαγωγικές είναι εκτενής ωστόσο παρατηρείται ένα σημαντικό θεωρητικό κενό στην ελληνική έρευνα σχετικά με την εφαρμογή τους και τη χρήση τους ειδικά στην εποχή μας όπου τα σχολεία χαρακτηρίζονται από ολοένα και αυξανόμενη πολυπολιτισμικότητα. Η παρούσα διπλωματική εργασία στοχεύει να καλύψει αυτό το κενό, διερευνώντας τις αντιλήψεις και τις εμπειρίες εκπαιδευτικών προσχολικής αγωγής από την εφαρμογή σχεσιακών παιδαγωγικών πρακτικών σε πολυπολιτισμικές τάξεις στην Ελλάδα. Ειδικότερα, η έρευνα εστιάζει στις μεθόδους και στρατηγικές που εφαρμόζουν οι εκπαιδευτικοί με σκοπό την οικοδόμηση και ενίσχυση των σχέσεων, καθώς και σε πιθανές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν. Υιοθετώντας ερμηνευτική ποιοτική προσέγγιση, συλλέχθηκαν δεδομένα μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων από δέκα (10) νηπιαγωγούς από διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Η ανάλυση των αφηγήσεων πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο της θεματικής ανάλυσης. Σύμφωνα με τα ευρήματα αναδεικνύεται η αντίληψη των εκπαιδευτικών για τις σχεσιακές παιδαγωγικές ως σημαντικό παράγοντα για την ένταξη παιδιών από διαφορετικά πολιτισμικά υπόβαθρα. Οι εν λόγω παιδαγωγικές με τη χρήση ενσυναίσθησης και διαλόγου προωθούν τη συναισθηματική σύνδεση και τη δημιουργία συνεργατικού κλίματος. Ωστόσο σοβαρές προκλήσεις που ήρθαν στην επιφάνεια σχετίζονται με την έλλειψη πόρων, την ανεπαρκή επιμόρφωση αλλά και την ελλιπή θεσμική υποστήριξη με αποτέλεσμα οι εκπαιδευτικοί να στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό στη δική τους προσωπική πρωτοβουλία. Τα αποτελέσματα υπογραμμίζουν την ανάγκη για πιο στοχευμένες πολιτικές και μεθοδολογικές εφαρμογές όπως τη δημιουργία ενός εύχρηστου οδηγού για εκπαιδευτικούς και τον σχεδιασμό προγραμμάτων επιμόρφωσης που θα υποστηρίζουν τη συστηματική ενσωμάτωση των σχεσιακών παιδαγωγικών πρακτικών. Επιπλέον, μέσω της μελέτης καταδεικνύεται ότι επενδύοντας στις ανθρώπινες σχέσεις υποστηρίζεται η κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη και η ουσιαστική συμπερίληψη ιδιαίτερα σε πολυπολιτισμικά προσχολικά περιβάλλοντα.","abstract_has_math":false,"creators":["Αθανασιάδου Θωμαή-Κατερίνα","Athanasiadou Thomai-Katerina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:17Z","subjects":["Θρησκεία","Religion"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5306972"],"render_values":[{"text":"uoadl:5306972","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5306972","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5306972","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5306972","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αθανασιάδου Θωμαή-Κατερίνα","Athanasiadou Thomai-Katerina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θρησκεία","Religion"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5306972","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5306972"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ανάπτυξη των παιδιών αλλά και η ανάπτυξη της δυναμικής της τάξης βασίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στην ποιότητα των διαπροσωπικών σχέσεων που δημιουργούνται. Η σημασία αυτή των σχέσεων εντείνεται εντός σύγχρονων πολυπολιτισμικών εκπαιδευτικών πλαισίων καθώς οι προκλήσεις της διαφορετικότητας και της συμπερίληψης απαιτούν πιο στοχευμένες παιδαγωγικές πρακτικές. Η διεθνής βιβλιογραφία για τις εν λόγω παιδαγωγικές είναι εκτενής ωστόσο παρατηρείται ένα σημαντικό θεωρητικό κενό στην ελληνική έρευνα σχετικά με την εφαρμογή τους και τη χρήση τους ειδικά στην εποχή μας όπου τα σχολεία χαρακτηρίζονται από ολοένα και αυξανόμενη πολυπολιτισμικότητα. Η παρούσα διπλωματική εργασία στοχεύει να καλύψει αυτό το κενό, διερευνώντας τις αντιλήψεις και τις εμπειρίες εκπαιδευτικών προσχολικής αγωγής από την εφαρμογή σχεσιακών παιδαγωγικών πρακτικών σε πολυπολιτισμικές τάξεις στην Ελλάδα. Ειδικότερα, η έρευνα εστιάζει στις μεθόδους και στρατηγικές που εφαρμόζουν οι εκπαιδευτικοί με σκοπό την οικοδόμηση και ενίσχυση των σχέσεων, καθώς και σε πιθανές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν. Υιοθετώντας ερμηνευτική ποιοτική προσέγγιση, συλλέχθηκαν δεδομένα μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων από δέκα (10) νηπιαγωγούς από διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Η ανάλυση των αφηγήσεων πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο της θεματικής ανάλυσης. Σύμφωνα με τα ευρήματα αναδεικνύεται η αντίληψη των εκπαιδευτικών για τις σχεσιακές παιδαγωγικές ως σημαντικό παράγοντα για την ένταξη παιδιών από διαφορετικά πολιτισμικά υπόβαθρα. Οι εν λόγω παιδαγωγικές με τη χρήση ενσυναίσθησης και διαλόγου προωθούν τη συναισθηματική σύνδεση και τη δημιουργία συνεργατικού κλίματος. Ωστόσο σοβαρές προκλήσεις που ήρθαν στην επιφάνεια σχετίζονται με την έλλειψη πόρων, την ανεπαρκή επιμόρφωση αλλά και την ελλιπή θεσμική υποστήριξη με αποτέλεσμα οι εκπαιδευτικοί να στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό στη δική τους προσωπική πρωτοβουλία. Τα αποτελέσματα υπογραμμίζουν την ανάγκη για πιο στοχευμένες πολιτικές και μεθοδολογικές εφαρμογές όπως τη δημιουργία ενός εύχρηστου οδηγού για εκπαιδευτικούς και τον σχεδιασμό προγραμμάτων επιμόρφωσης που θα υποστηρίζουν τη συστηματική ενσωμάτωση των σχεσιακών παιδαγωγικών πρακτικών. Επιπλέον, μέσω της μελέτης καταδεικνύεται ότι επενδύοντας στις ανθρώπινες σχέσεις υποστηρίζεται η κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη και η ουσιαστική συμπερίληψη ιδιαίτερα σε πολυπολιτισμικά προσχολικά περιβάλλοντα.","Children's development and classroom dynamics depend highly on the quality of interpersonal relationships. The importance of relationships is intensified within modern, multicultural educational contexts, where the challenges of diversity and inclusion require targeted pedagogical practices. The relevant international literature on relational pedagogies is extensive however a significant theoretical gap is observed in Greek research regarding their application and use, especially in the context of increasing multiculturalism in schools. This thesis aims to fill this gap by investigating the perceptions and experiences of preschool teachers regarding the application of relational pedagogical practices in multicultural classrooms in Greece. Specifically, the research focuses on the strategies and methods that educators adopt and implement to build and strengthen relationships, as well as the challenges they face. Adopting an interpretive qualitative approach, data were collected through semi-structured interviews with ten (10) kindergarten teachers from various cities in Greece. The analysis of the narratives was carried out using the method of thematic analysis. According to the findings, teachers’ perception of relational pedagogies as an important factor for the inclusion of children from different cultural backgrounds emerges. These pedagogies, using empathy and dialogue, derive from emotional connection and the creation of a collaborative climate. However, serious challenges that came to the surface are related to the lack of resources, insufficient training and lack of institutional support, with teachers’ results relying largely on their own personal initiative. The results highlight the need for more targeted policies and methodological applications such as the creation of a user-friendly guide for teachers and the design of training programs that will support the systematic integration of relational pedagogies. Furthermore, the study demonstrates that investing in human relationships supports socio-emotional development and meaningful inclusion, especially in multicultural preschool environments."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αντιλήψεις και Εμπειρίες Εκπαιδευτικών Προσχολικής Αγωγής από την Εφαρμογή Σχεσιακών Παιδαγωγικών στο Πλαίσιο της Σύγχρονης Πολυπολιτισμικής Εκπαίδευσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αθανασιάδου Θωμαή-Κατερίνα","Athanasiadou Thomai-Katerina"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η ανάπτυξη των παιδιών αλλά και η ανάπτυξη της δυναμικής της τάξης βασίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στην ποιότητα των διαπροσωπικών σχέσεων που δημιουργούνται. Η σημασία αυτή των σχέσεων εντείνεται εντός σύγχρονων πολυπολιτισμικών εκπαιδευτικών πλαισίων καθώς οι προκλήσεις της διαφορετικότητας και της συμπερίληψης απαιτούν πιο στοχευμένες παιδαγωγικές πρακτικές. Η διεθνής βιβλιογραφία για τις εν λόγω παιδαγωγικές είναι εκτενής ωστόσο παρατηρείται ένα σημαντικό θεωρητικό κενό στην ελληνική έρευνα σχετικά με την εφαρμογή τους και τη χρήση τους ειδικά στην εποχή μας όπου τα σχολεία χαρακτηρίζονται από ολοένα και αυξανόμενη πολυπολιτισμικότητα. Η παρούσα διπλωματική εργασία στοχεύει να καλύψει αυτό το κενό, διερευνώντας τις αντιλήψεις και τις εμπειρίες εκπαιδευτικών προσχολικής αγωγής από την εφαρμογή σχεσιακών παιδαγωγικών πρακτικών σε πολυπολιτισμικές τάξεις στην Ελλάδα. Ειδικότερα, η έρευνα εστιάζει στις μεθόδους και στρατηγικές που εφαρμόζουν οι εκπαιδευτικοί με σκοπό την οικοδόμηση και ενίσχυση των σχέσεων, καθώς και σε πιθανές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν. Υιοθετώντας ερμηνευτική ποιοτική προσέγγιση, συλλέχθηκαν δεδομένα μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων από δέκα (10) νηπιαγωγούς από διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Η ανάλυση των αφηγήσεων πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο της θεματικής ανάλυσης. Σύμφωνα με τα ευρήματα αναδεικνύεται η αντίληψη των εκπαιδευτικών για τις σχεσιακές παιδαγωγικές ως σημαντικό παράγοντα για την ένταξη παιδιών από διαφορετικά πολιτισμικά υπόβαθρα. Οι εν λόγω παιδαγωγικές με τη χρήση ενσυναίσθησης και διαλόγου προωθούν τη συναισθηματική σύνδεση και τη δημιουργία συνεργατικού κλίματος. Ωστόσο σοβαρές προκλήσεις που ήρθαν στην επιφάνεια σχετίζονται με την έλλειψη πόρων, την ανεπαρκή επιμόρφωση αλλά και την ελλιπή θεσμική υποστήριξη με αποτέλεσμα οι εκπαιδευτικοί να στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό στη δική τους προσωπική πρωτοβουλία. Τα αποτελέσματα υπογραμμίζουν την ανάγκη για πιο στοχευμένες πολιτικές και μεθοδολογικές εφαρμογές όπως τη δημιουργία ενός εύχρηστου οδηγού για εκπαιδευτικούς και τον σχεδιασμό προγραμμάτων επιμόρφωσης που θα υποστηρίζουν τη συστηματική ενσωμάτωση των σχεσιακών παιδαγωγικών πρακτικών. Επιπλέον, μέσω της μελέτης καταδεικνύεται ότι επενδύοντας στις ανθρώπινες σχέσεις υποστηρίζεται η κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη και η ουσιαστική συμπερίληψη ιδιαίτερα σε πολυπολιτισμικά προσχολικά περιβάλλοντα.","Children's development and classroom dynamics depend highly on the quality of interpersonal relationships. The importance of relationships is intensified within modern, multicultural educational contexts, where the challenges of diversity and inclusion require targeted pedagogical practices. The relevant international literature on relational pedagogies is extensive however a significant theoretical gap is observed in Greek research regarding their application and use, especially in the context of increasing multiculturalism in schools. This thesis aims to fill this gap by investigating the perceptions and experiences of preschool teachers regarding the application of relational pedagogical practices in multicultural classrooms in Greece. Specifically, the research focuses on the strategies and methods that educators adopt and implement to build and strengthen relationships, as well as the challenges they face. Adopting an interpretive qualitative approach, data were collected through semi-structured interviews with ten (10) kindergarten teachers from various cities in Greece. The analysis of the narratives was carried out using the method of thematic analysis. According to the findings, teachers’ perception of relational pedagogies as an important factor for the inclusion of children from different cultural backgrounds emerges. These pedagogies, using empathy and dialogue, derive from emotional connection and the creation of a collaborative climate. However, serious challenges that came to the surface are related to the lack of resources, insufficient training and lack of institutional support, with teachers’ results relying largely on their own personal initiative. The results highlight the need for more targeted policies and methodological applications such as the creation of a user-friendly guide for teachers and the design of training programs that will support the systematic integration of relational pedagogies. Furthermore, the study demonstrates that investing in human relationships supports socio-emotional development and meaningful inclusion, especially in multicultural preschool environments."],"dc:identifier":["uoadl:5306972","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5306972"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θρησκεία","Religion"],"dc:title":["Αντιλήψεις και Εμπειρίες Εκπαιδευτικών Προσχολικής Αγωγής από την Εφαρμογή Σχεσιακών Παιδαγωγικών στο Πλαίσιο της Σύγχρονης Πολυπολιτισμικής Εκπαίδευσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:17Z"}