{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5307036"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5307036","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"\"Ενσυναίσθηση και αυτορρύθμιση στο νηπιαγωγείο. Μια φιλοσοφική-παιδαγωγική προσέγγιση\"","abstract":"Η καλλιέργεια της ενσυναίσθησης από τους νηπιαγωγούς, ως άμεσα υπεύθυνους για την πρώτη επίσημη εκπαιδευτική βαθμίδα, διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην ενίσχυση του συναισθηματικού και κοινωνικού κόσμου των παιδιών. Οι νηπιαγωγοί καλούνται να καλύψουν, πέρα από τις γνωστικές ανάγκες των παιδιών, και τις συναισθηματικές τους ανάγκες, λειτουργώντας ως πρότυπα και υποστηρικτές στη διαδικασία της συναισθηματικής τους ανάπτυξης. Η ενσυναίσθηση, ως βασική συναισθηματική δεξιότητα, όχι μόνον ενδυναμώνει τη σύνδεση και την επικοινωνία μεταξύ νηπιαγωγού και μαθητών, αλλά συμβάλλει στην ενίσχυση της αυτορρύθμισης, καθώς τα παιδιά μαθαίνουν να κατανοούν και να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους και να ρυθμίζουν τη συμπεριφορά τους σε ποικίλες κοινωνικές αλληλεπιδράσεις. Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία εστιάζει στην αξία της ενσυναίσθησης στην εκπαιδευτική βαθμίδα του νηπιαγωγείου και τη σημαντική της επίδραση στην αυτορρύθμιση των νηπίων. Σκοπός της έρευνας είναι να καταγράψει τις παιδαγωγικές προσεγγίσεις που ακολουθούν οι νηπιαγωγοί προκειμένου να καλλιεργήσουν την ενσυναίσθηση, καθώς και να αναδείξει τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται για την ενίσχυση αυτής της ψυχικής ικανότητας στους μαθητές. Η εργασία επιχειρεί να αναδείξει τη σημασία της ενσυναίσθησης ως θεμελιώδη αξία στην εκπαιδευτική διαδικασία, να ερευνήσει τους παράγοντες που καθορίζουν την καλλιέργειά της και να παρουσιάσει τα πιθανά εμπόδια που μπορεί να προκύψουν στην ενίσχυσή της στο σχολικό περιβάλλον. Επιπλέον, αναλύεται η σχέση της ενσυναίσθησης με την αυτορρύθμιση, με ιδιαίτερη έμφαση στην επίδραση που μπορεί να έχει η καλλιέργεια αυτής της συναισθηματικής ικανότητας στην ανάπτυξη στρατηγικών αυτορρύθμισης των νηπίων. Προκειμένου να αναδειχθεί η σημασία της ενσυναίσθησης και της αυτορρύθμισης στην εκπαιδευτική διαδικασία, η παρούσα έρευνα εξετάζει σύγχρονες παιδαγωγικές προσεγγίσεις που στοχεύουν στη διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος ενσωμάτωσης και διαφοροποιημένης διδασκαλίας στο νηπιαγωγείο. Οι σύγχρονες παιδαγωγικές πρακτικές επιδιώκουν την ενσωμάτωση παιδιών με ιδιαιτερότητες, είτε σε επίπεδο αναπτυξιακών αναγκών είτε σε επίπεδο πολιτισμικών και κοινωνικών διαφορών, προκειμένου να καλύψουν τις ατομικές ανάγκες κάθε μαθητή. Η ένταξη αυτή απαιτεί από τους νηπιαγωγούς να ενισχύσουν τη συναισθηματική τους ευαισθησία και να καλλιεργήσουν την ενσυναίσθηση, προκειμένου να επιτευχθεί η σωστή υποστήριξη στην ανάπτυξη των παιδιών σε ένα περιβάλλον που ενθαρρύνει τη συνεργασία, το σεβασμό και την αποδοχή των διαφορών. Στο πλαίσιο αυτό, η καλλιέργεια της ενσυναίσθησης θεωρείται θεμελιώδης για την ενίσχυση της αυτορρύθμισης, καθώς τα παιδιά μαθαίνουν να αναγνωρίζουν και να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους, ενισχύοντας την ικανότητά τους να αυτορρυθμίζουν τις συμπεριφορές τους και να επιλύουν ενδεχόμενα συγκρουσιακά περιστατικά με πιο θετικό και εποικοδομητικό τρόπο. Η βιβλιογραφική ανασκόπηση αποκάλυψε ότι οι έννοιες της ενσυναίσθησης και της αυτορρύθμισης έχουν ερευνηθεί εκτενώς στο πλαίσιο της δημοτικής εκπαίδευσης, ενώ η εστίαση σε αυτές τις έννοιες στο νηπιαγωγείο είναι περιορισμένη και, μάλιστα, σπάνια εξετάζεται η αλληλεπίδραση αυτών των δύο εννοιών σε συνδυασμό. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει τη θέση των εκπαιδευτικών προσχολικής ηλικίας ως προς τη συνύπαρξη των εννοιών της ενσυναίσθησης και της αυτορρύθμισης και να αναλύσει τους τρόπους με τους οποίους αυτές ενσωματώνονται στην καθημερινή εκπαιδευτική πράξη. Ειδικότερα, ερευνάται ο τρόπος με τον οποίο οι νηπιαγωγοί αντιλαμβάνονται τη σχέση αυτών των εννοιών και το ρόλο που διαδραματίζουν στη συνολική παιδαγωγική τους προσέγγιση. Για την ανάλυση των δεδομένων, χρησιμοποιήθηκε ποιοτική ερευνητική μεθοδολογία, με κύριο εργαλείο τη διεξαγωγή ημι-δομημένων συνεντεύξεων με νηπιαγωγούς. Με αυτή την ερευνητική προσέγγιση επιχειρείται να αποσαφηνιστούν οι αντιλήψεις των εκπαιδευτικών σχετικά με την καλλιέργεια της ενσυναίσθησης και την επίδρασή της στην αυτορρύθμιση, ενώ αναλύεται ο τρόπος που οι νηπιαγωγοί εφαρμόζουν αυτές τις έννοιες στην εκπαιδευτική τους πράξη, τόσο σε θεωρητικό όσο και σε πρακτικό επίπεδο. Λέξεις-κλειδιά: ενσυναίσθηση, αυτορρύθμιση, Νηπιαγωγείο, εκπαιδευτικός, φιλοσοφία με παιδιά","abstract_html":"Η καλλιέργεια της ενσυναίσθησης από τους νηπιαγωγούς, ως άμεσα υπεύθυνους για την πρώτη επίσημη εκπαιδευτική βαθμίδα, διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην ενίσχυση του συναισθηματικού και κοινωνικού κόσμου των παιδιών. Οι νηπιαγωγοί καλούνται να καλύψουν, πέρα από τις γνωστικές ανάγκες των παιδιών, και τις συναισθηματικές τους ανάγκες, λειτουργώντας ως πρότυπα και υποστηρικτές στη διαδικασία της συναισθηματικής τους ανάπτυξης. Η ενσυναίσθηση, ως βασική συναισθηματική δεξιότητα, όχι μόνον ενδυναμώνει τη σύνδεση και την επικοινωνία μεταξύ νηπιαγωγού και μαθητών, αλλά συμβάλλει στην ενίσχυση της αυτορρύθμισης, καθώς τα παιδιά μαθαίνουν να κατανοούν και να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους και να ρυθμίζουν τη συμπεριφορά τους σε ποικίλες κοινωνικές αλληλεπιδράσεις. Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία εστιάζει στην αξία της ενσυναίσθησης στην εκπαιδευτική βαθμίδα του νηπιαγωγείου και τη σημαντική της επίδραση στην αυτορρύθμιση των νηπίων. Σκοπός της έρευνας είναι να καταγράψει τις παιδαγωγικές προσεγγίσεις που ακολουθούν οι νηπιαγωγοί προκειμένου να καλλιεργήσουν την ενσυναίσθηση, καθώς και να αναδείξει τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται για την ενίσχυση αυτής της ψυχικής ικανότητας στους μαθητές. Η εργασία επιχειρεί να αναδείξει τη σημασία της ενσυναίσθησης ως θεμελιώδη αξία στην εκπαιδευτική διαδικασία, να ερευνήσει τους παράγοντες που καθορίζουν την καλλιέργειά της και να παρουσιάσει τα πιθανά εμπόδια που μπορεί να προκύψουν στην ενίσχυσή της στο σχολικό περιβάλλον. Επιπλέον, αναλύεται η σχέση της ενσυναίσθησης με την αυτορρύθμιση, με ιδιαίτερη έμφαση στην επίδραση που μπορεί να έχει η καλλιέργεια αυτής της συναισθηματικής ικανότητας στην ανάπτυξη στρατηγικών αυτορρύθμισης των νηπίων. Προκειμένου να αναδειχθεί η σημασία της ενσυναίσθησης και της αυτορρύθμισης στην εκπαιδευτική διαδικασία, η παρούσα έρευνα εξετάζει σύγχρονες παιδαγωγικές προσεγγίσεις που στοχεύουν στη διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος ενσωμάτωσης και διαφοροποιημένης διδασκαλίας στο νηπιαγωγείο. Οι σύγχρονες παιδαγωγικές πρακτικές επιδιώκουν την ενσωμάτωση παιδιών με ιδιαιτερότητες, είτε σε επίπεδο αναπτυξιακών αναγκών είτε σε επίπεδο πολιτισμικών και κοινωνικών διαφορών, προκειμένου να καλύψουν τις ατομικές ανάγκες κάθε μαθητή. Η ένταξη αυτή απαιτεί από τους νηπιαγωγούς να ενισχύσουν τη συναισθηματική τους ευαισθησία και να καλλιεργήσουν την ενσυναίσθηση, προκειμένου να επιτευχθεί η σωστή υποστήριξη στην ανάπτυξη των παιδιών σε ένα περιβάλλον που ενθαρρύνει τη συνεργασία, το σεβασμό και την αποδοχή των διαφορών. Στο πλαίσιο αυτό, η καλλιέργεια της ενσυναίσθησης θεωρείται θεμελιώδης για την ενίσχυση της αυτορρύθμισης, καθώς τα παιδιά μαθαίνουν να αναγνωρίζουν και να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους, ενισχύοντας την ικανότητά τους να αυτορρυθμίζουν τις συμπεριφορές τους και να επιλύουν ενδεχόμενα συγκρουσιακά περιστατικά με πιο θετικό και εποικοδομητικό τρόπο. Η βιβλιογραφική ανασκόπηση αποκάλυψε ότι οι έννοιες της ενσυναίσθησης και της αυτορρύθμισης έχουν ερευνηθεί εκτενώς στο πλαίσιο της δημοτικής εκπαίδευσης, ενώ η εστίαση σε αυτές τις έννοιες στο νηπιαγωγείο είναι περιορισμένη και, μάλιστα, σπάνια εξετάζεται η αλληλεπίδραση αυτών των δύο εννοιών σε συνδυασμό. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει τη θέση των εκπαιδευτικών προσχολικής ηλικίας ως προς τη συνύπαρξη των εννοιών της ενσυναίσθησης και της αυτορρύθμισης και να αναλύσει τους τρόπους με τους οποίους αυτές ενσωματώνονται στην καθημερινή εκπαιδευτική πράξη. Ειδικότερα, ερευνάται ο τρόπος με τον οποίο οι νηπιαγωγοί αντιλαμβάνονται τη σχέση αυτών των εννοιών και το ρόλο που διαδραματίζουν στη συνολική παιδαγωγική τους προσέγγιση. Για την ανάλυση των δεδομένων, χρησιμοποιήθηκε ποιοτική ερευνητική μεθοδολογία, με κύριο εργαλείο τη διεξαγωγή ημι-δομημένων συνεντεύξεων με νηπιαγωγούς. Με αυτή την ερευνητική προσέγγιση επιχειρείται να αποσαφηνιστούν οι αντιλήψεις των εκπαιδευτικών σχετικά με την καλλιέργεια της ενσυναίσθησης και την επίδρασή της στην αυτορρύθμιση, ενώ αναλύεται ο τρόπος που οι νηπιαγωγοί εφαρμόζουν αυτές τις έννοιες στην εκπαιδευτική τους πράξη, τόσο σε θεωρητικό όσο και σε πρακτικό επίπεδο. Λέξεις-κλειδιά: ενσυναίσθηση, αυτορρύθμιση, Νηπιαγωγείο, εκπαιδευτικός, φιλοσοφία με παιδιά","abstract_has_math":false,"creators":["Γεωργοπούλου Ζουμπουλιά","Georgopoulou Zoumpoulia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:17Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5307036"],"render_values":[{"text":"uoadl:5307036","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307036","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307036","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5307036","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γεωργοπούλου Ζουμπουλιά","Georgopoulou Zoumpoulia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5307036","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307036"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η καλλιέργεια της ενσυναίσθησης από τους νηπιαγωγούς, ως άμεσα υπεύθυνους για την πρώτη επίσημη εκπαιδευτική βαθμίδα, διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην ενίσχυση του συναισθηματικού και κοινωνικού κόσμου των παιδιών. Οι νηπιαγωγοί καλούνται να καλύψουν, πέρα από τις γνωστικές ανάγκες των παιδιών, και τις συναισθηματικές τους ανάγκες, λειτουργώντας ως πρότυπα και υποστηρικτές στη διαδικασία της συναισθηματικής τους ανάπτυξης. Η ενσυναίσθηση, ως βασική συναισθηματική δεξιότητα, όχι μόνον ενδυναμώνει τη σύνδεση και την επικοινωνία μεταξύ νηπιαγωγού και μαθητών, αλλά συμβάλλει στην ενίσχυση της αυτορρύθμισης, καθώς τα παιδιά μαθαίνουν να κατανοούν και να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους και να ρυθμίζουν τη συμπεριφορά τους σε ποικίλες κοινωνικές αλληλεπιδράσεις. Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία εστιάζει στην αξία της ενσυναίσθησης στην εκπαιδευτική βαθμίδα του νηπιαγωγείου και τη σημαντική της επίδραση στην αυτορρύθμιση των νηπίων. Σκοπός της έρευνας είναι να καταγράψει τις παιδαγωγικές προσεγγίσεις που ακολουθούν οι νηπιαγωγοί προκειμένου να καλλιεργήσουν την ενσυναίσθηση, καθώς και να αναδείξει τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται για την ενίσχυση αυτής της ψυχικής ικανότητας στους μαθητές. Η εργασία επιχειρεί να αναδείξει τη σημασία της ενσυναίσθησης ως θεμελιώδη αξία στην εκπαιδευτική διαδικασία, να ερευνήσει τους παράγοντες που καθορίζουν την καλλιέργειά της και να παρουσιάσει τα πιθανά εμπόδια που μπορεί να προκύψουν στην ενίσχυσή της στο σχολικό περιβάλλον. Επιπλέον, αναλύεται η σχέση της ενσυναίσθησης με την αυτορρύθμιση, με ιδιαίτερη έμφαση στην επίδραση που μπορεί να έχει η καλλιέργεια αυτής της συναισθηματικής ικανότητας στην ανάπτυξη στρατηγικών αυτορρύθμισης των νηπίων. Προκειμένου να αναδειχθεί η σημασία της ενσυναίσθησης και της αυτορρύθμισης στην εκπαιδευτική διαδικασία, η παρούσα έρευνα εξετάζει σύγχρονες παιδαγωγικές προσεγγίσεις που στοχεύουν στη διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος ενσωμάτωσης και διαφοροποιημένης διδασκαλίας στο νηπιαγωγείο. Οι σύγχρονες παιδαγωγικές πρακτικές επιδιώκουν την ενσωμάτωση παιδιών με ιδιαιτερότητες, είτε σε επίπεδο αναπτυξιακών αναγκών είτε σε επίπεδο πολιτισμικών και κοινωνικών διαφορών, προκειμένου να καλύψουν τις ατομικές ανάγκες κάθε μαθητή. Η ένταξη αυτή απαιτεί από τους νηπιαγωγούς να ενισχύσουν τη συναισθηματική τους ευαισθησία και να καλλιεργήσουν την ενσυναίσθηση, προκειμένου να επιτευχθεί η σωστή υποστήριξη στην ανάπτυξη των παιδιών σε ένα περιβάλλον που ενθαρρύνει τη συνεργασία, το σεβασμό και την αποδοχή των διαφορών. Στο πλαίσιο αυτό, η καλλιέργεια της ενσυναίσθησης θεωρείται θεμελιώδης για την ενίσχυση της αυτορρύθμισης, καθώς τα παιδιά μαθαίνουν να αναγνωρίζουν και να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους, ενισχύοντας την ικανότητά τους να αυτορρυθμίζουν τις συμπεριφορές τους και να επιλύουν ενδεχόμενα συγκρουσιακά περιστατικά με πιο θετικό και εποικοδομητικό τρόπο. Η βιβλιογραφική ανασκόπηση αποκάλυψε ότι οι έννοιες της ενσυναίσθησης και της αυτορρύθμισης έχουν ερευνηθεί εκτενώς στο πλαίσιο της δημοτικής εκπαίδευσης, ενώ η εστίαση σε αυτές τις έννοιες στο νηπιαγωγείο είναι περιορισμένη και, μάλιστα, σπάνια εξετάζεται η αλληλεπίδραση αυτών των δύο εννοιών σε συνδυασμό. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει τη θέση των εκπαιδευτικών προσχολικής ηλικίας ως προς τη συνύπαρξη των εννοιών της ενσυναίσθησης και της αυτορρύθμισης και να αναλύσει τους τρόπους με τους οποίους αυτές ενσωματώνονται στην καθημερινή εκπαιδευτική πράξη. Ειδικότερα, ερευνάται ο τρόπος με τον οποίο οι νηπιαγωγοί αντιλαμβάνονται τη σχέση αυτών των εννοιών και το ρόλο που διαδραματίζουν στη συνολική παιδαγωγική τους προσέγγιση. Για την ανάλυση των δεδομένων, χρησιμοποιήθηκε ποιοτική ερευνητική μεθοδολογία, με κύριο εργαλείο τη διεξαγωγή ημι-δομημένων συνεντεύξεων με νηπιαγωγούς. Με αυτή την ερευνητική προσέγγιση επιχειρείται να αποσαφηνιστούν οι αντιλήψεις των εκπαιδευτικών σχετικά με την καλλιέργεια της ενσυναίσθησης και την επίδρασή της στην αυτορρύθμιση, ενώ αναλύεται ο τρόπος που οι νηπιαγωγοί εφαρμόζουν αυτές τις έννοιες στην εκπαιδευτική τους πράξη, τόσο σε θεωρητικό όσο και σε πρακτικό επίπεδο. Λέξεις-κλειδιά: ενσυναίσθηση, αυτορρύθμιση, Νηπιαγωγείο, εκπαιδευτικός, φιλοσοφία με παιδιά","The cultivation of empathy by preschool teachers, as those directly responsible for the first formal educational level, plays a crucial role in enhancing the emotional and social world of children. Preschool teachers are tasked not only with meeting the cognitive needs of children but also with addressing their emotional needs, serving as role models and supporters in the process of emotional development. Empathy, as a core emotional skill, not only strengthens the connection and communication between teachers and students but also contributes to enhancing self-regulation, as children learn to understand and manage their emotions and regulate their behavior in various social interactions. This master’s thesis focuses on the value of empathy in the preschool education level and its significant impact on the self-regulation of preschool children. The purpose of the research is to record the pedagogical approaches followed by preschool teachers to cultivate empathy, as well as to highlight the methods used to enhance this emotional skill in students. The thesis aims to emphasize the importance of empathy as a fundamental value in the educational process, investigate the factors that determine its cultivation, and identify the potential barriers that may arise in strengthening it within the school environment. Additionally, the relationship between empathy and self-regulation is analyzed, with particular emphasis on the influence that cultivating this emotional ability can have on the development of self-regulation strategies in young children. In order to highlight the importance of empathy and self-regulation in the educational process, the present research examines contemporary pedagogical approaches aimed at creating an inclusive and differentiated teaching environment in preschool settings. Modern pedagogical practices seek the integration of children with special needs, whether in terms of developmental requirements or cultural and social differences, to meet the individual needs of each student. This inclusion requires preschool teachers to enhance their emotional sensitivity and cultivate empathy in order to provide appropriate support in the development of children within an environment that encourages cooperation, respect, and the acceptance of differences. In this context, cultivating empathy is considered essential for enhancing self-regulation, as children learn to recognize and manage their emotions, strengthening their ability to self-regulate their behaviors and resolve potential conflict situations in a more positive and constructive manner. The literature review revealed that the concepts of empathy and self-regulation have been extensively researched within the context of primary education, while the focus on these concepts in preschool education is limited, and the interaction of these two concepts is rarely explored in combination. The aim of this study is to investigate the perceptions of preschool educators regarding the coexistence of the concepts of empathy and self-regulation and to analyze how these concepts are integrated into their everyday educational practices. Specifically, the study explores how preschool teachers perceive the relationship between these concepts and the role they play in their overall pedagogical approach. For data analysis, a qualitative research methodology was used, with semi-structured interviews with preschool teachers as the primary tool. This research approach aims to clarify the perceptions of educators regarding the cultivation of empathy and its impact on self-regulation, while analyzing how teachers apply these concepts in their educational practice, both theoretically and practically. Keywords: empathy, self-regulation, kindergarten, educator, philosophy with children"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["\"Ενσυναίσθηση και αυτορρύθμιση στο νηπιαγωγείο. Μια φιλοσοφική-παιδαγωγική προσέγγιση\""]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γεωργοπούλου Ζουμπουλιά","Georgopoulou Zoumpoulia"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η καλλιέργεια της ενσυναίσθησης από τους νηπιαγωγούς, ως άμεσα υπεύθυνους για την πρώτη επίσημη εκπαιδευτική βαθμίδα, διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην ενίσχυση του συναισθηματικού και κοινωνικού κόσμου των παιδιών. Οι νηπιαγωγοί καλούνται να καλύψουν, πέρα από τις γνωστικές ανάγκες των παιδιών, και τις συναισθηματικές τους ανάγκες, λειτουργώντας ως πρότυπα και υποστηρικτές στη διαδικασία της συναισθηματικής τους ανάπτυξης. Η ενσυναίσθηση, ως βασική συναισθηματική δεξιότητα, όχι μόνον ενδυναμώνει τη σύνδεση και την επικοινωνία μεταξύ νηπιαγωγού και μαθητών, αλλά συμβάλλει στην ενίσχυση της αυτορρύθμισης, καθώς τα παιδιά μαθαίνουν να κατανοούν και να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους και να ρυθμίζουν τη συμπεριφορά τους σε ποικίλες κοινωνικές αλληλεπιδράσεις. Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία εστιάζει στην αξία της ενσυναίσθησης στην εκπαιδευτική βαθμίδα του νηπιαγωγείου και τη σημαντική της επίδραση στην αυτορρύθμιση των νηπίων. Σκοπός της έρευνας είναι να καταγράψει τις παιδαγωγικές προσεγγίσεις που ακολουθούν οι νηπιαγωγοί προκειμένου να καλλιεργήσουν την ενσυναίσθηση, καθώς και να αναδείξει τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται για την ενίσχυση αυτής της ψυχικής ικανότητας στους μαθητές. Η εργασία επιχειρεί να αναδείξει τη σημασία της ενσυναίσθησης ως θεμελιώδη αξία στην εκπαιδευτική διαδικασία, να ερευνήσει τους παράγοντες που καθορίζουν την καλλιέργειά της και να παρουσιάσει τα πιθανά εμπόδια που μπορεί να προκύψουν στην ενίσχυσή της στο σχολικό περιβάλλον. Επιπλέον, αναλύεται η σχέση της ενσυναίσθησης με την αυτορρύθμιση, με ιδιαίτερη έμφαση στην επίδραση που μπορεί να έχει η καλλιέργεια αυτής της συναισθηματικής ικανότητας στην ανάπτυξη στρατηγικών αυτορρύθμισης των νηπίων. Προκειμένου να αναδειχθεί η σημασία της ενσυναίσθησης και της αυτορρύθμισης στην εκπαιδευτική διαδικασία, η παρούσα έρευνα εξετάζει σύγχρονες παιδαγωγικές προσεγγίσεις που στοχεύουν στη διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος ενσωμάτωσης και διαφοροποιημένης διδασκαλίας στο νηπιαγωγείο. Οι σύγχρονες παιδαγωγικές πρακτικές επιδιώκουν την ενσωμάτωση παιδιών με ιδιαιτερότητες, είτε σε επίπεδο αναπτυξιακών αναγκών είτε σε επίπεδο πολιτισμικών και κοινωνικών διαφορών, προκειμένου να καλύψουν τις ατομικές ανάγκες κάθε μαθητή. Η ένταξη αυτή απαιτεί από τους νηπιαγωγούς να ενισχύσουν τη συναισθηματική τους ευαισθησία και να καλλιεργήσουν την ενσυναίσθηση, προκειμένου να επιτευχθεί η σωστή υποστήριξη στην ανάπτυξη των παιδιών σε ένα περιβάλλον που ενθαρρύνει τη συνεργασία, το σεβασμό και την αποδοχή των διαφορών. Στο πλαίσιο αυτό, η καλλιέργεια της ενσυναίσθησης θεωρείται θεμελιώδης για την ενίσχυση της αυτορρύθμισης, καθώς τα παιδιά μαθαίνουν να αναγνωρίζουν και να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους, ενισχύοντας την ικανότητά τους να αυτορρυθμίζουν τις συμπεριφορές τους και να επιλύουν ενδεχόμενα συγκρουσιακά περιστατικά με πιο θετικό και εποικοδομητικό τρόπο. Η βιβλιογραφική ανασκόπηση αποκάλυψε ότι οι έννοιες της ενσυναίσθησης και της αυτορρύθμισης έχουν ερευνηθεί εκτενώς στο πλαίσιο της δημοτικής εκπαίδευσης, ενώ η εστίαση σε αυτές τις έννοιες στο νηπιαγωγείο είναι περιορισμένη και, μάλιστα, σπάνια εξετάζεται η αλληλεπίδραση αυτών των δύο εννοιών σε συνδυασμό. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει τη θέση των εκπαιδευτικών προσχολικής ηλικίας ως προς τη συνύπαρξη των εννοιών της ενσυναίσθησης και της αυτορρύθμισης και να αναλύσει τους τρόπους με τους οποίους αυτές ενσωματώνονται στην καθημερινή εκπαιδευτική πράξη. Ειδικότερα, ερευνάται ο τρόπος με τον οποίο οι νηπιαγωγοί αντιλαμβάνονται τη σχέση αυτών των εννοιών και το ρόλο που διαδραματίζουν στη συνολική παιδαγωγική τους προσέγγιση. Για την ανάλυση των δεδομένων, χρησιμοποιήθηκε ποιοτική ερευνητική μεθοδολογία, με κύριο εργαλείο τη διεξαγωγή ημι-δομημένων συνεντεύξεων με νηπιαγωγούς. Με αυτή την ερευνητική προσέγγιση επιχειρείται να αποσαφηνιστούν οι αντιλήψεις των εκπαιδευτικών σχετικά με την καλλιέργεια της ενσυναίσθησης και την επίδρασή της στην αυτορρύθμιση, ενώ αναλύεται ο τρόπος που οι νηπιαγωγοί εφαρμόζουν αυτές τις έννοιες στην εκπαιδευτική τους πράξη, τόσο σε θεωρητικό όσο και σε πρακτικό επίπεδο. Λέξεις-κλειδιά: ενσυναίσθηση, αυτορρύθμιση, Νηπιαγωγείο, εκπαιδευτικός, φιλοσοφία με παιδιά","The cultivation of empathy by preschool teachers, as those directly responsible for the first formal educational level, plays a crucial role in enhancing the emotional and social world of children. Preschool teachers are tasked not only with meeting the cognitive needs of children but also with addressing their emotional needs, serving as role models and supporters in the process of emotional development. Empathy, as a core emotional skill, not only strengthens the connection and communication between teachers and students but also contributes to enhancing self-regulation, as children learn to understand and manage their emotions and regulate their behavior in various social interactions. This master’s thesis focuses on the value of empathy in the preschool education level and its significant impact on the self-regulation of preschool children. The purpose of the research is to record the pedagogical approaches followed by preschool teachers to cultivate empathy, as well as to highlight the methods used to enhance this emotional skill in students. The thesis aims to emphasize the importance of empathy as a fundamental value in the educational process, investigate the factors that determine its cultivation, and identify the potential barriers that may arise in strengthening it within the school environment. Additionally, the relationship between empathy and self-regulation is analyzed, with particular emphasis on the influence that cultivating this emotional ability can have on the development of self-regulation strategies in young children. In order to highlight the importance of empathy and self-regulation in the educational process, the present research examines contemporary pedagogical approaches aimed at creating an inclusive and differentiated teaching environment in preschool settings. Modern pedagogical practices seek the integration of children with special needs, whether in terms of developmental requirements or cultural and social differences, to meet the individual needs of each student. This inclusion requires preschool teachers to enhance their emotional sensitivity and cultivate empathy in order to provide appropriate support in the development of children within an environment that encourages cooperation, respect, and the acceptance of differences. In this context, cultivating empathy is considered essential for enhancing self-regulation, as children learn to recognize and manage their emotions, strengthening their ability to self-regulate their behaviors and resolve potential conflict situations in a more positive and constructive manner. The literature review revealed that the concepts of empathy and self-regulation have been extensively researched within the context of primary education, while the focus on these concepts in preschool education is limited, and the interaction of these two concepts is rarely explored in combination. The aim of this study is to investigate the perceptions of preschool educators regarding the coexistence of the concepts of empathy and self-regulation and to analyze how these concepts are integrated into their everyday educational practices. Specifically, the study explores how preschool teachers perceive the relationship between these concepts and the role they play in their overall pedagogical approach. For data analysis, a qualitative research methodology was used, with semi-structured interviews with preschool teachers as the primary tool. This research approach aims to clarify the perceptions of educators regarding the cultivation of empathy and its impact on self-regulation, while analyzing how teachers apply these concepts in their educational practice, both theoretically and practically. Keywords: empathy, self-regulation, kindergarten, educator, philosophy with children"],"dc:identifier":["uoadl:5307036","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307036"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["\"Ενσυναίσθηση και αυτορρύθμιση στο νηπιαγωγείο. Μια φιλοσοφική-παιδαγωγική προσέγγιση\""],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:17Z"}