{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5307284"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5307284","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαλειμματική άσκηση σε στεφανιαία νόσο","abstract":"Ιστορικό Η στεφανιαία νόσος (Coronary Heart Disease, CHD) εξακολουθεί να αποτελεί κυρίαρχη αιτία ασθένειας και θανάτου σε παγκόσμιο επίπεδο. Η καρδιακή αποκατάσταση με βάση την άσκηση αποτελεί αναγνωρισμένη παρέμβαση για τη βελτίωση των καρδιαγγειακών αποτελεσμάτων, με τη συνεχή προπόνηση μέτριας έντασης (Moderate-Intensity Continuous Training, MICT) να συνιστάται συνήθως. Τα αναδυόμενα στοιχεία δείχνουν ότι η διαλειμματική προπόνηση υψηλής έντασης (High-Intensity Interval Training, HIIT) μπορεί να προσφέρει αυξημένα φυσιολογικά οφέλη σε μειωμένο χρονικό διάστημα. Παρά τις δυνατότητές της, η εφαρμογή της HIIT στην κλινική πρακτική είναι ασυνεπής, με συνεχείς ανησυχίες σχετικά με τη συμμόρφωση, την ασφάλεια και τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα. Στόχοι Αυτή η συστηματική ανασκόπηση επιδιώκει να προβάλει τις επιπτώσεις της HIIT σε σημαντικές καρδιαγγειακές εκβάσεις σε ασθενείς με CHD. Συγκεκριμένα αναλύει τις βελτιώσεις στην καρδιοαναπνευστική ικανότητα, την ενδοθηλιακή λειτουργία, τη λειτουργία της αριστερής κοιλίας, τα ποσοστά προσκόλλησης και την ψυχολογική ευεξία. Αυτή η ανασκόπηση επισημαίνει επίσης τις ερευνητικές ελλείψεις και προσφέρει προτάσεις για την ενίσχυση της εφαρμογής του HIIT σε προγράμματα καρδιακής αποκατάστασης. Μέθοδοι Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση χρησιμοποιώντας βάσεις δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων τη PubMed για τον εντοπισμό τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων δοκιμών (Randomized Controlled Trials, RCTs) που χρησιμοποιούν το HIIT σε πληθυσμούς με στεφανιαία νόσο. Οι μελέτες αξιολογήθηκαν σύμφωνα με τα κριτήρια συμπερίληψης και αποκλεισμού και εξήχθησαν δεδομένα σχετικά με την Μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου (VO₂peak), την ενδοθηλιακή λειτουργία, το κλάσμα εξώθησης (LVEF), την προσκόλληση στην άσκηση και την ασφάλεια. Ο κίνδυνος μεροληψίας αξιολογήθηκε με τη χρήση τυποποιημένων μέσων. Αποτελέσματα Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι η HIIT είναι εξίσου αποτελεσματική ή αποτελεσματικότερη από τη MICT στην ενίσχυση της VO₂ peak, της ενδοθηλιακής λειτουργίας και της απόδοσης της αριστερής κοιλίας. Επιπλέον, η HIIT συσχετίστηκε με τη βελτίωση της αποκατάστασης του καρδιακού ρυθμού (Heart Rate Recovery, HRR) και της αυτόνομης λειτουργίας. Αν και η συμμόρφωση με την επιβλεπόμενη HIIT ήταν παρόμοια με τη MICT, ορισμένοι ασθενείς δυσκολεύονταν να διατηρήσουν την ένταση της HIIT. Δεν καταγράφηκαν σημαντικά ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά συμβάντα, επιβεβαιώνοντας την ασφάλειά της όταν συνταγογραφείται κατάλληλα. Συμπέρασμα Η διαλειμματική προπόνηση υψηλής έντασης χρησιμεύει ως μια πολλά υποσχόμενη, αποδοτική ως προς το χρόνο εναλλακτική λύση στη συνεχή προπόνηση μέτριας έντασης στην αποκατάσταση της στεφανιαίας νόσου. Παρόλα αυτά, εξακολουθούν να υπάρχουν εμπόδια όσον αφορά τη συμμόρφωση και τη διαρκή αποτελεσματικότητα. Τυποποιημένα πρωτόκολλα HIIT, στρατηγικές υποστήριξης της συμπεριφοράς και διαχρονικές μελέτες παρακολούθησης είναι απαραίτητα για την ενίσχυση της κλινικής εφαρμογής της. Λέξεις-κλειδιά: Διαλειμματική προπόνηση υψηλής έντασης, στεφανιαία νόσος, καρδιακή αποκατάσταση, συνεχής άσκηση μέτριας έντασης, VO₂ peak, ενδοθηλιακή λειτουργία, συμμόρφωση, ασφάλεια.","abstract_html":"Ιστορικό Η στεφανιαία νόσος (Coronary Heart Disease, CHD) εξακολουθεί να αποτελεί κυρίαρχη αιτία ασθένειας και θανάτου σε παγκόσμιο επίπεδο. Η καρδιακή αποκατάσταση με βάση την άσκηση αποτελεί αναγνωρισμένη παρέμβαση για τη βελτίωση των καρδιαγγειακών αποτελεσμάτων, με τη συνεχή προπόνηση μέτριας έντασης (Moderate-Intensity Continuous Training, MICT) να συνιστάται συνήθως. Τα αναδυόμενα στοιχεία δείχνουν ότι η διαλειμματική προπόνηση υψηλής έντασης (High-Intensity Interval Training, HIIT) μπορεί να προσφέρει αυξημένα φυσιολογικά οφέλη σε μειωμένο χρονικό διάστημα. Παρά τις δυνατότητές της, η εφαρμογή της HIIT στην κλινική πρακτική είναι ασυνεπής, με συνεχείς ανησυχίες σχετικά με τη συμμόρφωση, την ασφάλεια και τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα. Στόχοι Αυτή η συστηματική ανασκόπηση επιδιώκει να προβάλει τις επιπτώσεις της HIIT σε σημαντικές καρδιαγγειακές εκβάσεις σε ασθενείς με CHD. Συγκεκριμένα αναλύει τις βελτιώσεις στην καρδιοαναπνευστική ικανότητα, την ενδοθηλιακή λειτουργία, τη λειτουργία της αριστερής κοιλίας, τα ποσοστά προσκόλλησης και την ψυχολογική ευεξία. Αυτή η ανασκόπηση επισημαίνει επίσης τις ερευνητικές ελλείψεις και προσφέρει προτάσεις για την ενίσχυση της εφαρμογής του HIIT σε προγράμματα καρδιακής αποκατάστασης. Μέθοδοι Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση χρησιμοποιώντας βάσεις δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων τη PubMed για τον εντοπισμό τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων δοκιμών (Randomized Controlled Trials, RCTs) που χρησιμοποιούν το HIIT σε πληθυσμούς με στεφανιαία νόσο. Οι μελέτες αξιολογήθηκαν σύμφωνα με τα κριτήρια συμπερίληψης και αποκλεισμού και εξήχθησαν δεδομένα σχετικά με την Μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου (VO₂peak), την ενδοθηλιακή λειτουργία, το κλάσμα εξώθησης (LVEF), την προσκόλληση στην άσκηση και την ασφάλεια. Ο κίνδυνος μεροληψίας αξιολογήθηκε με τη χρήση τυποποιημένων μέσων. Αποτελέσματα Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι η HIIT είναι εξίσου αποτελεσματική ή αποτελεσματικότερη από τη MICT στην ενίσχυση της VO₂ peak, της ενδοθηλιακής λειτουργίας και της απόδοσης της αριστερής κοιλίας. Επιπλέον, η HIIT συσχετίστηκε με τη βελτίωση της αποκατάστασης του καρδιακού ρυθμού (Heart Rate Recovery, HRR) και της αυτόνομης λειτουργίας. Αν και η συμμόρφωση με την επιβλεπόμενη HIIT ήταν παρόμοια με τη MICT, ορισμένοι ασθενείς δυσκολεύονταν να διατηρήσουν την ένταση της HIIT. Δεν καταγράφηκαν σημαντικά ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά συμβάντα, επιβεβαιώνοντας την ασφάλειά της όταν συνταγογραφείται κατάλληλα. Συμπέρασμα Η διαλειμματική προπόνηση υψηλής έντασης χρησιμεύει ως μια πολλά υποσχόμενη, αποδοτική ως προς το χρόνο εναλλακτική λύση στη συνεχή προπόνηση μέτριας έντασης στην αποκατάσταση της στεφανιαίας νόσου. Παρόλα αυτά, εξακολουθούν να υπάρχουν εμπόδια όσον αφορά τη συμμόρφωση και τη διαρκή αποτελεσματικότητα. Τυποποιημένα πρωτόκολλα HIIT, στρατηγικές υποστήριξης της συμπεριφοράς και διαχρονικές μελέτες παρακολούθησης είναι απαραίτητα για την ενίσχυση της κλινικής εφαρμογής της. Λέξεις-κλειδιά: Διαλειμματική προπόνηση υψηλής έντασης, στεφανιαία νόσος, καρδιακή αποκατάσταση, συνεχής άσκηση μέτριας έντασης, VO₂ peak, ενδοθηλιακή λειτουργία, συμμόρφωση, ασφάλεια.","abstract_has_math":false,"creators":["Βαραμπούτη Παναγιώτα","Varampouti Panagiota"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:19Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5307284"],"render_values":[{"text":"uoadl:5307284","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307284","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307284","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5307284","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βαραμπούτη Παναγιώτα","Varampouti Panagiota"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5307284","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307284"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ιστορικό Η στεφανιαία νόσος (Coronary Heart Disease, CHD) εξακολουθεί να αποτελεί κυρίαρχη αιτία ασθένειας και θανάτου σε παγκόσμιο επίπεδο. Η καρδιακή αποκατάσταση με βάση την άσκηση αποτελεί αναγνωρισμένη παρέμβαση για τη βελτίωση των καρδιαγγειακών αποτελεσμάτων, με τη συνεχή προπόνηση μέτριας έντασης (Moderate-Intensity Continuous Training, MICT) να συνιστάται συνήθως. Τα αναδυόμενα στοιχεία δείχνουν ότι η διαλειμματική προπόνηση υψηλής έντασης (High-Intensity Interval Training, HIIT) μπορεί να προσφέρει αυξημένα φυσιολογικά οφέλη σε μειωμένο χρονικό διάστημα. Παρά τις δυνατότητές της, η εφαρμογή της HIIT στην κλινική πρακτική είναι ασυνεπής, με συνεχείς ανησυχίες σχετικά με τη συμμόρφωση, την ασφάλεια και τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα. Στόχοι Αυτή η συστηματική ανασκόπηση επιδιώκει να προβάλει τις επιπτώσεις της HIIT σε σημαντικές καρδιαγγειακές εκβάσεις σε ασθενείς με CHD. Συγκεκριμένα αναλύει τις βελτιώσεις στην καρδιοαναπνευστική ικανότητα, την ενδοθηλιακή λειτουργία, τη λειτουργία της αριστερής κοιλίας, τα ποσοστά προσκόλλησης και την ψυχολογική ευεξία. Αυτή η ανασκόπηση επισημαίνει επίσης τις ερευνητικές ελλείψεις και προσφέρει προτάσεις για την ενίσχυση της εφαρμογής του HIIT σε προγράμματα καρδιακής αποκατάστασης. Μέθοδοι Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση χρησιμοποιώντας βάσεις δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων τη PubMed για τον εντοπισμό τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων δοκιμών (Randomized Controlled Trials, RCTs) που χρησιμοποιούν το HIIT σε πληθυσμούς με στεφανιαία νόσο. Οι μελέτες αξιολογήθηκαν σύμφωνα με τα κριτήρια συμπερίληψης και αποκλεισμού και εξήχθησαν δεδομένα σχετικά με την Μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου (VO₂peak), την ενδοθηλιακή λειτουργία, το κλάσμα εξώθησης (LVEF), την προσκόλληση στην άσκηση και την ασφάλεια. Ο κίνδυνος μεροληψίας αξιολογήθηκε με τη χρήση τυποποιημένων μέσων. Αποτελέσματα Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι η HIIT είναι εξίσου αποτελεσματική ή αποτελεσματικότερη από τη MICT στην ενίσχυση της VO₂ peak, της ενδοθηλιακής λειτουργίας και της απόδοσης της αριστερής κοιλίας. Επιπλέον, η HIIT συσχετίστηκε με τη βελτίωση της αποκατάστασης του καρδιακού ρυθμού (Heart Rate Recovery, HRR) και της αυτόνομης λειτουργίας. Αν και η συμμόρφωση με την επιβλεπόμενη HIIT ήταν παρόμοια με τη MICT, ορισμένοι ασθενείς δυσκολεύονταν να διατηρήσουν την ένταση της HIIT. Δεν καταγράφηκαν σημαντικά ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά συμβάντα, επιβεβαιώνοντας την ασφάλειά της όταν συνταγογραφείται κατάλληλα. Συμπέρασμα Η διαλειμματική προπόνηση υψηλής έντασης χρησιμεύει ως μια πολλά υποσχόμενη, αποδοτική ως προς το χρόνο εναλλακτική λύση στη συνεχή προπόνηση μέτριας έντασης στην αποκατάσταση της στεφανιαίας νόσου. Παρόλα αυτά, εξακολουθούν να υπάρχουν εμπόδια όσον αφορά τη συμμόρφωση και τη διαρκή αποτελεσματικότητα. Τυποποιημένα πρωτόκολλα HIIT, στρατηγικές υποστήριξης της συμπεριφοράς και διαχρονικές μελέτες παρακολούθησης είναι απαραίτητα για την ενίσχυση της κλινικής εφαρμογής της. Λέξεις-κλειδιά: Διαλειμματική προπόνηση υψηλής έντασης, στεφανιαία νόσος, καρδιακή αποκατάσταση, συνεχής άσκηση μέτριας έντασης, VO₂ peak, ενδοθηλιακή λειτουργία, συμμόρφωση, ασφάλεια.","Background Coronary heart disease (CHD) continues to be a predominant cause of illness and death globally. Exercise-based cardiac rehabilitation is a recognized intervention for enhancing cardiovascular outcomes, with moderate-intensity continuous training (MICT) typically advised. Emerging evidence indicates that high-intensity interval training (HIIT) may offer enhanced physiological benefits in a reduced timeframe. Notwithstanding its potential, the application of HIIT in clinical practice is inconsistent, with ongoing concerns about adherence, safety, and long-term sustainability. Objectives This systematic review seeks to present the impacts of HIIT on significant cardiovascular outcomes in patients with CHD. It specifically analyzes enhancements in cardiorespiratory fitness, endothelial function, left ventricular function, adherence rates, and psychological well-being. This review also highlights research deficiencies and offers suggestions for enhancing the implementation of HIIT in cardiac rehabilitation programs. Methods A systematic search was performed utilizing databases including PubMed, Scopus, and Web of Science to identify randomized controlled trials (RCTs) and systematic reviews that present HIIT in populations with coronary heart disease. Studies were evaluated according to inclusion and exclusion criteria, and data were extracted regarding VO₂ peak, endothelial function, left ventricular ejection fraction (LVEF), adherence, and safety. The risk of bias was evaluated utilizing standardized instruments. Results The results demonstrate that HIIT is as effective as or more effective than MICT in enhancing VO₂ peak, endothelial function, and left ventricular performance. Moreover, HIIT correlated with improved heart rate recovery (HRR) and autonomic function. Although compliance with supervised HIIT was similar to MICT, some patients struggled to maintain the intensity of HIIT. No significant adverse cardiovascular events were documented, corroborating its safety when appropriately prescribed. Conclusion High-Intensity Interval Training serves as a promising, time-efficient alternative to Moderate-Intensity Continuous Training in coronary heart disease rehabilitation. Nonetheless, obstacles concerning compliance, personalized prescriptions, and sustained efficacy persist. Standardized HIIT protocols, behavioral support strategies, and longitudinal follow-up studies are essential to enhance its clinical application. Keywords: High-intensity interval training, coronary artery disease, cardiac rehabilitation, moderate-intensity continuous exercise, VO₂ peak, endothelial function, compliance, safety."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαλειμματική άσκηση σε στεφανιαία νόσο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βαραμπούτη Παναγιώτα","Varampouti Panagiota"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Ιστορικό Η στεφανιαία νόσος (Coronary Heart Disease, CHD) εξακολουθεί να αποτελεί κυρίαρχη αιτία ασθένειας και θανάτου σε παγκόσμιο επίπεδο. Η καρδιακή αποκατάσταση με βάση την άσκηση αποτελεί αναγνωρισμένη παρέμβαση για τη βελτίωση των καρδιαγγειακών αποτελεσμάτων, με τη συνεχή προπόνηση μέτριας έντασης (Moderate-Intensity Continuous Training, MICT) να συνιστάται συνήθως. Τα αναδυόμενα στοιχεία δείχνουν ότι η διαλειμματική προπόνηση υψηλής έντασης (High-Intensity Interval Training, HIIT) μπορεί να προσφέρει αυξημένα φυσιολογικά οφέλη σε μειωμένο χρονικό διάστημα. Παρά τις δυνατότητές της, η εφαρμογή της HIIT στην κλινική πρακτική είναι ασυνεπής, με συνεχείς ανησυχίες σχετικά με τη συμμόρφωση, την ασφάλεια και τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα. Στόχοι Αυτή η συστηματική ανασκόπηση επιδιώκει να προβάλει τις επιπτώσεις της HIIT σε σημαντικές καρδιαγγειακές εκβάσεις σε ασθενείς με CHD. Συγκεκριμένα αναλύει τις βελτιώσεις στην καρδιοαναπνευστική ικανότητα, την ενδοθηλιακή λειτουργία, τη λειτουργία της αριστερής κοιλίας, τα ποσοστά προσκόλλησης και την ψυχολογική ευεξία. Αυτή η ανασκόπηση επισημαίνει επίσης τις ερευνητικές ελλείψεις και προσφέρει προτάσεις για την ενίσχυση της εφαρμογής του HIIT σε προγράμματα καρδιακής αποκατάστασης. Μέθοδοι Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση χρησιμοποιώντας βάσεις δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων τη PubMed για τον εντοπισμό τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων δοκιμών (Randomized Controlled Trials, RCTs) που χρησιμοποιούν το HIIT σε πληθυσμούς με στεφανιαία νόσο. Οι μελέτες αξιολογήθηκαν σύμφωνα με τα κριτήρια συμπερίληψης και αποκλεισμού και εξήχθησαν δεδομένα σχετικά με την Μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου (VO₂peak), την ενδοθηλιακή λειτουργία, το κλάσμα εξώθησης (LVEF), την προσκόλληση στην άσκηση και την ασφάλεια. Ο κίνδυνος μεροληψίας αξιολογήθηκε με τη χρήση τυποποιημένων μέσων. Αποτελέσματα Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι η HIIT είναι εξίσου αποτελεσματική ή αποτελεσματικότερη από τη MICT στην ενίσχυση της VO₂ peak, της ενδοθηλιακής λειτουργίας και της απόδοσης της αριστερής κοιλίας. Επιπλέον, η HIIT συσχετίστηκε με τη βελτίωση της αποκατάστασης του καρδιακού ρυθμού (Heart Rate Recovery, HRR) και της αυτόνομης λειτουργίας. Αν και η συμμόρφωση με την επιβλεπόμενη HIIT ήταν παρόμοια με τη MICT, ορισμένοι ασθενείς δυσκολεύονταν να διατηρήσουν την ένταση της HIIT. Δεν καταγράφηκαν σημαντικά ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά συμβάντα, επιβεβαιώνοντας την ασφάλειά της όταν συνταγογραφείται κατάλληλα. Συμπέρασμα Η διαλειμματική προπόνηση υψηλής έντασης χρησιμεύει ως μια πολλά υποσχόμενη, αποδοτική ως προς το χρόνο εναλλακτική λύση στη συνεχή προπόνηση μέτριας έντασης στην αποκατάσταση της στεφανιαίας νόσου. Παρόλα αυτά, εξακολουθούν να υπάρχουν εμπόδια όσον αφορά τη συμμόρφωση και τη διαρκή αποτελεσματικότητα. Τυποποιημένα πρωτόκολλα HIIT, στρατηγικές υποστήριξης της συμπεριφοράς και διαχρονικές μελέτες παρακολούθησης είναι απαραίτητα για την ενίσχυση της κλινικής εφαρμογής της. Λέξεις-κλειδιά: Διαλειμματική προπόνηση υψηλής έντασης, στεφανιαία νόσος, καρδιακή αποκατάσταση, συνεχής άσκηση μέτριας έντασης, VO₂ peak, ενδοθηλιακή λειτουργία, συμμόρφωση, ασφάλεια.","Background Coronary heart disease (CHD) continues to be a predominant cause of illness and death globally. Exercise-based cardiac rehabilitation is a recognized intervention for enhancing cardiovascular outcomes, with moderate-intensity continuous training (MICT) typically advised. Emerging evidence indicates that high-intensity interval training (HIIT) may offer enhanced physiological benefits in a reduced timeframe. Notwithstanding its potential, the application of HIIT in clinical practice is inconsistent, with ongoing concerns about adherence, safety, and long-term sustainability. Objectives This systematic review seeks to present the impacts of HIIT on significant cardiovascular outcomes in patients with CHD. It specifically analyzes enhancements in cardiorespiratory fitness, endothelial function, left ventricular function, adherence rates, and psychological well-being. This review also highlights research deficiencies and offers suggestions for enhancing the implementation of HIIT in cardiac rehabilitation programs. Methods A systematic search was performed utilizing databases including PubMed, Scopus, and Web of Science to identify randomized controlled trials (RCTs) and systematic reviews that present HIIT in populations with coronary heart disease. Studies were evaluated according to inclusion and exclusion criteria, and data were extracted regarding VO₂ peak, endothelial function, left ventricular ejection fraction (LVEF), adherence, and safety. The risk of bias was evaluated utilizing standardized instruments. Results The results demonstrate that HIIT is as effective as or more effective than MICT in enhancing VO₂ peak, endothelial function, and left ventricular performance. Moreover, HIIT correlated with improved heart rate recovery (HRR) and autonomic function. Although compliance with supervised HIIT was similar to MICT, some patients struggled to maintain the intensity of HIIT. No significant adverse cardiovascular events were documented, corroborating its safety when appropriately prescribed. Conclusion High-Intensity Interval Training serves as a promising, time-efficient alternative to Moderate-Intensity Continuous Training in coronary heart disease rehabilitation. Nonetheless, obstacles concerning compliance, personalized prescriptions, and sustained efficacy persist. Standardized HIIT protocols, behavioral support strategies, and longitudinal follow-up studies are essential to enhance its clinical application. Keywords: High-intensity interval training, coronary artery disease, cardiac rehabilitation, moderate-intensity continuous exercise, VO₂ peak, endothelial function, compliance, safety."],"dc:identifier":["uoadl:5307284","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307284"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διαλειμματική άσκηση σε στεφανιαία νόσο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:19Z"}