{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5307321"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5307321","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η διαγλωσσικότητα στη διδασκαλία ξένων γλωσσών: αντιλήψεις και πρακτικές εκπαιδευτικών σε δημόσια σχολεία της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στη θεωρία και την εφαρμογή της διαγλωσσικότητας στην ελληνική πρωτοβάθμια εκπαίδευση, αναδεικνύοντας το πώς οι εκπαιδευτικοί ξένων γλωσσών σε δημόσια σχολεία αντιλαμβάνονται και διαχειρίζονται τη γλωσσική ποικιλομορφία των μαθητών τους. Το θεωρητικό πλαίσιο στηρίζεται στη σύγχρονη γλωσσολογική και παιδαγωγική βιβλιογραφία που αμφισβητεί τα παραδοσιακά μονογλωσσικά πρότυπα, προτάσσοντας τη γλώσσα ως ρευστό, δυναμικό και πολυεπίπεδο φαινόμενο συνδεδεμένο με ζητήματα ταυτότητας ένταξης και κοινωνικής δικαιοσύνης. Η ερευνητική προσέγγιση ήταν ποιοτική και βασίστηκε στη συλλογή δεδομένων μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων με 9 καθηγητές ξένων γλωσσών, επιλεγμένους με κριτηριακή δειγματοληψία, ώστε να διασφαλιστεί η σχετική εμπειρία και η πολυφωνία των απόψεων. Η θεματική ανάλυση των συνεντεύξεων έφερε στο προσκήνιο τις διαφορετικές ερμηνείες που δίνουν οι εκπαιδευτικοί στη διαγλωσσικότητα, τις αυθόρμητες ή και συνειδητές πρακτικές που υιοθετούν στην τάξη, καθώς και τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν από την έλλειψη κατάλληλης επιμόρφωσης και θεσμικής στήριξης, μέχρι το άγχος για τις αντιδράσεις γονέων ή συναδέλφων. Παρότι η θεωρητική κατανόηση του φαινομένου δεν είναι πάντα επαρκής, η έρευνα δείχνει πως οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί θα ήταν πρόθυμοι να καταφύγουν στη γλωσσική ευελιξία όταν το απαιτούν οι μαθησιακές ή συναισθηματικές ανάγκες των μαθητών, διευκολύνοντας έτσι τη συμπερίληψη, την αυτοπεποίθηση και την συμμετοχή όλων. Τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν όμως ότι, παρά τις καλές προθέσεις, οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί δεν αντιλαμβάνονται πλήρως το νόημα και τις δυνατότητες της διαγλωσσικότητας, παραμένοντας συχνά εγκλωβισμένοι σε πρακτικά ζητήματα όπως η πίεση χρόνου, οι συνεχείς μετακινήσεις και η έλλειψη στήριξης. Η αναφορά σε ανάγκη επιμόρφωσης και θεσμικής κάλυψης συχνά λειτουργεί ως καταφύγιο για τα υπαρκτά προβλήματα της καθημερινότητας, χωρίς να διαφαίνεται ουσιαστική διάθεση για αλλαγή. Η έρευνα αποτυπώνει ένα χάσμα μεταξύ θεωρίας και πράξης, αναδεικνύοντας την ανάγκη για βαθύτερη κατανόηση του φαινομένου και για πολιτικές που θα αντιμετωπίσουν τα πραγματικά εμπόδια των σχολικών τάξεων και όχι απλώς τη θεωρητική ένταξη νέων στρατηγικών. Με αυτό τον τρόπο, η εργασία φωτίζει τα όρια και τις προκλήσεις της διαγλωσσικότητας στο ελληνικό σχολείο, συμβάλλοντας στον επιστημονικό διάλογο και προτείνοντας πιο ρεαλιστικές παρεμβάσεις.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στη θεωρία και την εφαρμογή της διαγλωσσικότητας στην ελληνική πρωτοβάθμια εκπαίδευση, αναδεικνύοντας το πώς οι εκπαιδευτικοί ξένων γλωσσών σε δημόσια σχολεία αντιλαμβάνονται και διαχειρίζονται τη γλωσσική ποικιλομορφία των μαθητών τους. Το θεωρητικό πλαίσιο στηρίζεται στη σύγχρονη γλωσσολογική και παιδαγωγική βιβλιογραφία που αμφισβητεί τα παραδοσιακά μονογλωσσικά πρότυπα, προτάσσοντας τη γλώσσα ως ρευστό, δυναμικό και πολυεπίπεδο φαινόμενο συνδεδεμένο με ζητήματα ταυτότητας ένταξης και κοινωνικής δικαιοσύνης. Η ερευνητική προσέγγιση ήταν ποιοτική και βασίστηκε στη συλλογή δεδομένων μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων με 9 καθηγητές ξένων γλωσσών, επιλεγμένους με κριτηριακή δειγματοληψία, ώστε να διασφαλιστεί η σχετική εμπειρία και η πολυφωνία των απόψεων. Η θεματική ανάλυση των συνεντεύξεων έφερε στο προσκήνιο τις διαφορετικές ερμηνείες που δίνουν οι εκπαιδευτικοί στη διαγλωσσικότητα, τις αυθόρμητες ή και συνειδητές πρακτικές που υιοθετούν στην τάξη, καθώς και τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν από την έλλειψη κατάλληλης επιμόρφωσης και θεσμικής στήριξης, μέχρι το άγχος για τις αντιδράσεις γονέων ή συναδέλφων. Παρότι η θεωρητική κατανόηση του φαινομένου δεν είναι πάντα επαρκής, η έρευνα δείχνει πως οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί θα ήταν πρόθυμοι να καταφύγουν στη γλωσσική ευελιξία όταν το απαιτούν οι μαθησιακές ή συναισθηματικές ανάγκες των μαθητών, διευκολύνοντας έτσι τη συμπερίληψη, την αυτοπεποίθηση και την συμμετοχή όλων. Τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν όμως ότι, παρά τις καλές προθέσεις, οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί δεν αντιλαμβάνονται πλήρως το νόημα και τις δυνατότητες της διαγλωσσικότητας, παραμένοντας συχνά εγκλωβισμένοι σε πρακτικά ζητήματα όπως η πίεση χρόνου, οι συνεχείς μετακινήσεις και η έλλειψη στήριξης. Η αναφορά σε ανάγκη επιμόρφωσης και θεσμικής κάλυψης συχνά λειτουργεί ως καταφύγιο για τα υπαρκτά προβλήματα της καθημερινότητας, χωρίς να διαφαίνεται ουσιαστική διάθεση για αλλαγή. Η έρευνα αποτυπώνει ένα χάσμα μεταξύ θεωρίας και πράξης, αναδεικνύοντας την ανάγκη για βαθύτερη κατανόηση του φαινομένου και για πολιτικές που θα αντιμετωπίσουν τα πραγματικά εμπόδια των σχολικών τάξεων και όχι απλώς τη θεωρητική ένταξη νέων στρατηγικών. Με αυτό τον τρόπο, η εργασία φωτίζει τα όρια και τις προκλήσεις της διαγλωσσικότητας στο ελληνικό σχολείο, συμβάλλοντας στον επιστημονικό διάλογο και προτείνοντας πιο ρεαλιστικές παρεμβάσεις.","abstract_has_math":false,"creators":["Παλληκάρη Μαρία","Pallikari Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:19Z","subjects":["Θρησκεία","Religion"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5307321"],"render_values":[{"text":"uoadl:5307321","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307321","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307321","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5307321","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παλληκάρη Μαρία","Pallikari Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θρησκεία","Religion"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5307321","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307321"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στη θεωρία και την εφαρμογή της διαγλωσσικότητας στην ελληνική πρωτοβάθμια εκπαίδευση, αναδεικνύοντας το πώς οι εκπαιδευτικοί ξένων γλωσσών σε δημόσια σχολεία αντιλαμβάνονται και διαχειρίζονται τη γλωσσική ποικιλομορφία των μαθητών τους. Το θεωρητικό πλαίσιο στηρίζεται στη σύγχρονη γλωσσολογική και παιδαγωγική βιβλιογραφία που αμφισβητεί τα παραδοσιακά μονογλωσσικά πρότυπα, προτάσσοντας τη γλώσσα ως ρευστό, δυναμικό και πολυεπίπεδο φαινόμενο συνδεδεμένο με ζητήματα ταυτότητας ένταξης και κοινωνικής δικαιοσύνης. Η ερευνητική προσέγγιση ήταν ποιοτική και βασίστηκε στη συλλογή δεδομένων μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων με 9 καθηγητές ξένων γλωσσών, επιλεγμένους με κριτηριακή δειγματοληψία, ώστε να διασφαλιστεί η σχετική εμπειρία και η πολυφωνία των απόψεων. Η θεματική ανάλυση των συνεντεύξεων έφερε στο προσκήνιο τις διαφορετικές ερμηνείες που δίνουν οι εκπαιδευτικοί στη διαγλωσσικότητα, τις αυθόρμητες ή και συνειδητές πρακτικές που υιοθετούν στην τάξη, καθώς και τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν από την έλλειψη κατάλληλης επιμόρφωσης και θεσμικής στήριξης, μέχρι το άγχος για τις αντιδράσεις γονέων ή συναδέλφων. Παρότι η θεωρητική κατανόηση του φαινομένου δεν είναι πάντα επαρκής, η έρευνα δείχνει πως οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί θα ήταν πρόθυμοι να καταφύγουν στη γλωσσική ευελιξία όταν το απαιτούν οι μαθησιακές ή συναισθηματικές ανάγκες των μαθητών, διευκολύνοντας έτσι τη συμπερίληψη, την αυτοπεποίθηση και την συμμετοχή όλων. Τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν όμως ότι, παρά τις καλές προθέσεις, οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί δεν αντιλαμβάνονται πλήρως το νόημα και τις δυνατότητες της διαγλωσσικότητας, παραμένοντας συχνά εγκλωβισμένοι σε πρακτικά ζητήματα όπως η πίεση χρόνου, οι συνεχείς μετακινήσεις και η έλλειψη στήριξης. Η αναφορά σε ανάγκη επιμόρφωσης και θεσμικής κάλυψης συχνά λειτουργεί ως καταφύγιο για τα υπαρκτά προβλήματα της καθημερινότητας, χωρίς να διαφαίνεται ουσιαστική διάθεση για αλλαγή. Η έρευνα αποτυπώνει ένα χάσμα μεταξύ θεωρίας και πράξης, αναδεικνύοντας την ανάγκη για βαθύτερη κατανόηση του φαινομένου και για πολιτικές που θα αντιμετωπίσουν τα πραγματικά εμπόδια των σχολικών τάξεων και όχι απλώς τη θεωρητική ένταξη νέων στρατηγικών. Με αυτό τον τρόπο, η εργασία φωτίζει τα όρια και τις προκλήσεις της διαγλωσσικότητας στο ελληνικό σχολείο, συμβάλλοντας στον επιστημονικό διάλογο και προτείνοντας πιο ρεαλιστικές παρεμβάσεις.","This thesis focuses on the theory and implementation of translanguaging in Greek primary education, highlighting how foreign language teachers in public schools perceive and manage the linguistic diversity of their students. The theoretical framework draws on contemporary linguistic and pedagogical literature, which challenges traditional monolingual models and frames language as a fluid, dynamic and multifaceted phenomenon linked to issues of identity, inclusion and social justice. The research adopts a qualitative approach, collecting data through semi-structured interviews with nine (9) foreign language teachers selected via purposive sampling to ensure relevant experience and a diversity of perspectives. Thematic analysis of the interviews brings to the fore the various interpretations teachers give to translanguaging, the spontaneous or deliberate practices they adopt in the classroom, as well as the obstacles they face, ranging from inadequate training and lack of institutional support to concerns about the reactions of parents or colleagues. Although their theoretical understanding of translanguaging is not always sufficient, the study shows that most teachers would resort to linguistic flexibility when required by the learning or emotional needs of their students, thus facilitating inclusion, self-confidence and the participation of all. The study’s findings indicate that, despite good intentions, most teachers do not fully grasp the meaning and potential of translanguaging, often remaining trapped in practical issues such as time constraints, frequent school transfers and lack of support. References to the need of for further training and institutional backing often serve as a refuge for the persistent problems of everyday life, without any real intention for change becoming apparent. The research thus exposes a gap between theory and practice, highlighting the need for a deeper understanding of the phenomenon and for policies that address the actual challenges of school classrooms rather than simply promoting the theoretical adoption of new strategies. In this way, the thesis sheds light on the limits and challenges of translanguaging in Greek schools, contributing to the scientific dialogue and proposing more realistic interventions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η διαγλωσσικότητα στη διδασκαλία ξένων γλωσσών: αντιλήψεις και πρακτικές εκπαιδευτικών σε δημόσια σχολεία της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παλληκάρη Μαρία","Pallikari Maria"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στη θεωρία και την εφαρμογή της διαγλωσσικότητας στην ελληνική πρωτοβάθμια εκπαίδευση, αναδεικνύοντας το πώς οι εκπαιδευτικοί ξένων γλωσσών σε δημόσια σχολεία αντιλαμβάνονται και διαχειρίζονται τη γλωσσική ποικιλομορφία των μαθητών τους. Το θεωρητικό πλαίσιο στηρίζεται στη σύγχρονη γλωσσολογική και παιδαγωγική βιβλιογραφία που αμφισβητεί τα παραδοσιακά μονογλωσσικά πρότυπα, προτάσσοντας τη γλώσσα ως ρευστό, δυναμικό και πολυεπίπεδο φαινόμενο συνδεδεμένο με ζητήματα ταυτότητας ένταξης και κοινωνικής δικαιοσύνης. Η ερευνητική προσέγγιση ήταν ποιοτική και βασίστηκε στη συλλογή δεδομένων μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων με 9 καθηγητές ξένων γλωσσών, επιλεγμένους με κριτηριακή δειγματοληψία, ώστε να διασφαλιστεί η σχετική εμπειρία και η πολυφωνία των απόψεων. Η θεματική ανάλυση των συνεντεύξεων έφερε στο προσκήνιο τις διαφορετικές ερμηνείες που δίνουν οι εκπαιδευτικοί στη διαγλωσσικότητα, τις αυθόρμητες ή και συνειδητές πρακτικές που υιοθετούν στην τάξη, καθώς και τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν από την έλλειψη κατάλληλης επιμόρφωσης και θεσμικής στήριξης, μέχρι το άγχος για τις αντιδράσεις γονέων ή συναδέλφων. Παρότι η θεωρητική κατανόηση του φαινομένου δεν είναι πάντα επαρκής, η έρευνα δείχνει πως οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί θα ήταν πρόθυμοι να καταφύγουν στη γλωσσική ευελιξία όταν το απαιτούν οι μαθησιακές ή συναισθηματικές ανάγκες των μαθητών, διευκολύνοντας έτσι τη συμπερίληψη, την αυτοπεποίθηση και την συμμετοχή όλων. Τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν όμως ότι, παρά τις καλές προθέσεις, οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί δεν αντιλαμβάνονται πλήρως το νόημα και τις δυνατότητες της διαγλωσσικότητας, παραμένοντας συχνά εγκλωβισμένοι σε πρακτικά ζητήματα όπως η πίεση χρόνου, οι συνεχείς μετακινήσεις και η έλλειψη στήριξης. Η αναφορά σε ανάγκη επιμόρφωσης και θεσμικής κάλυψης συχνά λειτουργεί ως καταφύγιο για τα υπαρκτά προβλήματα της καθημερινότητας, χωρίς να διαφαίνεται ουσιαστική διάθεση για αλλαγή. Η έρευνα αποτυπώνει ένα χάσμα μεταξύ θεωρίας και πράξης, αναδεικνύοντας την ανάγκη για βαθύτερη κατανόηση του φαινομένου και για πολιτικές που θα αντιμετωπίσουν τα πραγματικά εμπόδια των σχολικών τάξεων και όχι απλώς τη θεωρητική ένταξη νέων στρατηγικών. Με αυτό τον τρόπο, η εργασία φωτίζει τα όρια και τις προκλήσεις της διαγλωσσικότητας στο ελληνικό σχολείο, συμβάλλοντας στον επιστημονικό διάλογο και προτείνοντας πιο ρεαλιστικές παρεμβάσεις.","This thesis focuses on the theory and implementation of translanguaging in Greek primary education, highlighting how foreign language teachers in public schools perceive and manage the linguistic diversity of their students. The theoretical framework draws on contemporary linguistic and pedagogical literature, which challenges traditional monolingual models and frames language as a fluid, dynamic and multifaceted phenomenon linked to issues of identity, inclusion and social justice. The research adopts a qualitative approach, collecting data through semi-structured interviews with nine (9) foreign language teachers selected via purposive sampling to ensure relevant experience and a diversity of perspectives. Thematic analysis of the interviews brings to the fore the various interpretations teachers give to translanguaging, the spontaneous or deliberate practices they adopt in the classroom, as well as the obstacles they face, ranging from inadequate training and lack of institutional support to concerns about the reactions of parents or colleagues. Although their theoretical understanding of translanguaging is not always sufficient, the study shows that most teachers would resort to linguistic flexibility when required by the learning or emotional needs of their students, thus facilitating inclusion, self-confidence and the participation of all. The study’s findings indicate that, despite good intentions, most teachers do not fully grasp the meaning and potential of translanguaging, often remaining trapped in practical issues such as time constraints, frequent school transfers and lack of support. References to the need of for further training and institutional backing often serve as a refuge for the persistent problems of everyday life, without any real intention for change becoming apparent. The research thus exposes a gap between theory and practice, highlighting the need for a deeper understanding of the phenomenon and for policies that address the actual challenges of school classrooms rather than simply promoting the theoretical adoption of new strategies. In this way, the thesis sheds light on the limits and challenges of translanguaging in Greek schools, contributing to the scientific dialogue and proposing more realistic interventions."],"dc:identifier":["uoadl:5307321","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307321"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θρησκεία","Religion"],"dc:title":["Η διαγλωσσικότητα στη διδασκαλία ξένων γλωσσών: αντιλήψεις και πρακτικές εκπαιδευτικών σε δημόσια σχολεία της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:19Z"}