{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5307439"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5307439","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση της Σχέσης των Διαπροσωπικών Σχέσεων με τη Σωματική Υγεία του Ατόμου και ο Ρόλος της Κοινωνικής Παιδαγωγικής: Μία Συστηματική Ανασκόπηση","abstract":"Η παρούσα εργασία εξετάζει τη σχέση μεταξύ διαπροσωπικών σχέσεων και σωματικής υγείας, αξιοποιώντας ως θεωρητικό και ερμηνευτικό πλαίσιο τη Ψυχονευροανοσολογία και την Κοινωνική Ψυχονευροανοσολογία. Στόχος της είναι να διερευνήσει κατά πόσο και με ποιους τρόπους οι διαπροσωπικές σχέσεις – είτε θετικές είτε ελλειμματικές – επηρεάζουν βιολογικούς δείκτες υγείας, λειτουργίες του ανοσοποιητικού και ορμονικού συστήματος, καθώς και τη συνολική σωματική υγεία. Παράλληλα, αναδεικνύεται η Κοινωνική Παιδαγωγική ως επιστημονικός κλάδος με σημαντική συμβολή στην καλλιέργεια και ενίσχυση υγιών διαπροσωπικών δεσμών, μέσα από παρεμβατικές πρακτικές και ενδυναμωτικά πλαίσια. Η μεθοδολογική προσέγγιση βασίστηκε στη συστηματική βιβλιογραφική επισκόπηση, ακολουθώντας τα πρότυπα του πρωτοκόλλου PRISMA για τη διασφάλιση της εγκυρότητας, της διαφάνειας και της επιστημονικότητας. Αναλύθηκαν 26 ερευνητικές μελέτες από τα πεδία της κοινωνικής νευροεπιστήμης, της ψυχολογίας, της ψυχονευροανοσολογίας και των κοινωνικών επιστημών, οι οποίες πληρούσαν αυστηρά κριτήρια επιλογής. Τα κύρια ευρήματα καταδεικνύουν πως οι ποιοτικές διαπροσωπικές σχέσεις (π.χ. σχέσεις εμπιστοσύνης, υποστήριξης, ασφάλειας, συναισθηματικής εγγύτητας) σχετίζονται θετικά με ενδείξεις μειωμένης φλεγμονής, βελτιωμένης λειτουργίας του ανοσοποιητικού, ηπιότερης αντίδρασης στο στρες και αυξημένης σωματικής ανθεκτικότητας. Αντίθετα, οι ελλειμματικές ή αρνητικά φορτισμένες σχέσεις (π.χ. συγκρουσιακές, τραυματικές, απουσία κοινωνικής υποστήριξης) συνδέονται με αυξημένο βιολογικό στρες, διαταραχή της κορτιζολικής ρύθμισης, υψηλότερους φλεγμονώδεις δείκτες και μεγαλύτερη επιρρέπεια σε σωματικά νοσήματα. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η κοινωνικότητα αποτελεί όχι μόνο ψυχολογική ανάγκη, αλλά και βιολογικό ρυθμιστικό παράγοντα υγείας. Προτείνεται η ενσωμάτωση της Κοινωνικής Παιδαγωγικής σε στρατηγικές πρόληψης και προαγωγής της σωματικής υγείας, καθώς και η ανάπτυξη κοινωνικοπαιδαγωγικών παρεμβάσεων που ενισχύουν τη διαπροσωπική σύνδεση καθ’ όλη τη διάρκεια του βίου.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία εξετάζει τη σχέση μεταξύ διαπροσωπικών σχέσεων και σωματικής υγείας, αξιοποιώντας ως θεωρητικό και ερμηνευτικό πλαίσιο τη Ψυχονευροανοσολογία και την Κοινωνική Ψυχονευροανοσολογία. Στόχος της είναι να διερευνήσει κατά πόσο και με ποιους τρόπους οι διαπροσωπικές σχέσεις – είτε θετικές είτε ελλειμματικές – επηρεάζουν βιολογικούς δείκτες υγείας, λειτουργίες του ανοσοποιητικού και ορμονικού συστήματος, καθώς και τη συνολική σωματική υγεία. Παράλληλα, αναδεικνύεται η Κοινωνική Παιδαγωγική ως επιστημονικός κλάδος με σημαντική συμβολή στην καλλιέργεια και ενίσχυση υγιών διαπροσωπικών δεσμών, μέσα από παρεμβατικές πρακτικές και ενδυναμωτικά πλαίσια. Η μεθοδολογική προσέγγιση βασίστηκε στη συστηματική βιβλιογραφική επισκόπηση, ακολουθώντας τα πρότυπα του πρωτοκόλλου PRISMA για τη διασφάλιση της εγκυρότητας, της διαφάνειας και της επιστημονικότητας. Αναλύθηκαν 26 ερευνητικές μελέτες από τα πεδία της κοινωνικής νευροεπιστήμης, της ψυχολογίας, της ψυχονευροανοσολογίας και των κοινωνικών επιστημών, οι οποίες πληρούσαν αυστηρά κριτήρια επιλογής. Τα κύρια ευρήματα καταδεικνύουν πως οι ποιοτικές διαπροσωπικές σχέσεις (π.χ. σχέσεις εμπιστοσύνης, υποστήριξης, ασφάλειας, συναισθηματικής εγγύτητας) σχετίζονται θετικά με ενδείξεις μειωμένης φλεγμονής, βελτιωμένης λειτουργίας του ανοσοποιητικού, ηπιότερης αντίδρασης στο στρες και αυξημένης σωματικής ανθεκτικότητας. Αντίθετα, οι ελλειμματικές ή αρνητικά φορτισμένες σχέσεις (π.χ. συγκρουσιακές, τραυματικές, απουσία κοινωνικής υποστήριξης) συνδέονται με αυξημένο βιολογικό στρες, διαταραχή της κορτιζολικής ρύθμισης, υψηλότερους φλεγμονώδεις δείκτες και μεγαλύτερη επιρρέπεια σε σωματικά νοσήματα. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η κοινωνικότητα αποτελεί όχι μόνο ψυχολογική ανάγκη, αλλά και βιολογικό ρυθμιστικό παράγοντα υγείας. Προτείνεται η ενσωμάτωση της Κοινωνικής Παιδαγωγικής σε στρατηγικές πρόληψης και προαγωγής της σωματικής υγείας, καθώς και η ανάπτυξη κοινωνικοπαιδαγωγικών παρεμβάσεων που ενισχύουν τη διαπροσωπική σύνδεση καθ’ όλη τη διάρκεια του βίου.","abstract_has_math":false,"creators":["ΤΣΟΥΜΑΝΗ ΜΙΧΑΕΛΑ","TSOUMANI MICHAELA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:19Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5307439"],"render_values":[{"text":"uoadl:5307439","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307439","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307439","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5307439","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΤΣΟΥΜΑΝΗ ΜΙΧΑΕΛΑ","TSOUMANI MICHAELA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5307439","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307439"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία εξετάζει τη σχέση μεταξύ διαπροσωπικών σχέσεων και σωματικής υγείας, αξιοποιώντας ως θεωρητικό και ερμηνευτικό πλαίσιο τη Ψυχονευροανοσολογία και την Κοινωνική Ψυχονευροανοσολογία. Στόχος της είναι να διερευνήσει κατά πόσο και με ποιους τρόπους οι διαπροσωπικές σχέσεις – είτε θετικές είτε ελλειμματικές – επηρεάζουν βιολογικούς δείκτες υγείας, λειτουργίες του ανοσοποιητικού και ορμονικού συστήματος, καθώς και τη συνολική σωματική υγεία. Παράλληλα, αναδεικνύεται η Κοινωνική Παιδαγωγική ως επιστημονικός κλάδος με σημαντική συμβολή στην καλλιέργεια και ενίσχυση υγιών διαπροσωπικών δεσμών, μέσα από παρεμβατικές πρακτικές και ενδυναμωτικά πλαίσια. Η μεθοδολογική προσέγγιση βασίστηκε στη συστηματική βιβλιογραφική επισκόπηση, ακολουθώντας τα πρότυπα του πρωτοκόλλου PRISMA για τη διασφάλιση της εγκυρότητας, της διαφάνειας και της επιστημονικότητας. Αναλύθηκαν 26 ερευνητικές μελέτες από τα πεδία της κοινωνικής νευροεπιστήμης, της ψυχολογίας, της ψυχονευροανοσολογίας και των κοινωνικών επιστημών, οι οποίες πληρούσαν αυστηρά κριτήρια επιλογής. Τα κύρια ευρήματα καταδεικνύουν πως οι ποιοτικές διαπροσωπικές σχέσεις (π.χ. σχέσεις εμπιστοσύνης, υποστήριξης, ασφάλειας, συναισθηματικής εγγύτητας) σχετίζονται θετικά με ενδείξεις μειωμένης φλεγμονής, βελτιωμένης λειτουργίας του ανοσοποιητικού, ηπιότερης αντίδρασης στο στρες και αυξημένης σωματικής ανθεκτικότητας. Αντίθετα, οι ελλειμματικές ή αρνητικά φορτισμένες σχέσεις (π.χ. συγκρουσιακές, τραυματικές, απουσία κοινωνικής υποστήριξης) συνδέονται με αυξημένο βιολογικό στρες, διαταραχή της κορτιζολικής ρύθμισης, υψηλότερους φλεγμονώδεις δείκτες και μεγαλύτερη επιρρέπεια σε σωματικά νοσήματα. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η κοινωνικότητα αποτελεί όχι μόνο ψυχολογική ανάγκη, αλλά και βιολογικό ρυθμιστικό παράγοντα υγείας. Προτείνεται η ενσωμάτωση της Κοινωνικής Παιδαγωγικής σε στρατηγικές πρόληψης και προαγωγής της σωματικής υγείας, καθώς και η ανάπτυξη κοινωνικοπαιδαγωγικών παρεμβάσεων που ενισχύουν τη διαπροσωπική σύνδεση καθ’ όλη τη διάρκεια του βίου.","This thesis explores the relationship between interpersonal relationships and physical health, through the conceptual framework of Psychoneuroimmunology and Social Psychoneuroimmunology. The primary aim is to investigate how the quality and type of human relationships—both supportive and adverse—affect biological markers of health, immune and endocrine system function, and overall physical well-being. Additionally, the study highlights the potential role of Social Pedagogy as a scientific discipline in strengthening positive interpersonal bonds through preventive and intervention-based practices. The methodological approach is based on a systematic literature review, conducted in accordance with the PRISMA protocol to ensure transparency, reliability, and academic rigor. A total of 26 empirical studies from diverse fields—including social neuroscience, psychology, psychoneuroimmunology, and social sciences—were analyzed based on predefined inclusion criteria. Findings show that high-quality interpersonal relationships (e.g., trust, emotional closeness, supportive interactions) are associated with reduced inflammation, improved immune regulation, lower stress reactivity, and enhanced physical resilience. In contrast, dysfunctional or deficient social ties (e.g., conflictual, traumatic, emotionally insecure) are linked to dysregulated cortisol responses, elevated inflammatory markers, and greater vulnerability to physical illness. The study concludes that human sociality is not merely a psychological need but a key biological regulator of health. It suggests the integration of Social Pedagogy into strategies for health promotion and illness prevention and proposes the development of pedagogical interventions aimed at fostering interpersonal connection throughout the life course."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση της Σχέσης των Διαπροσωπικών Σχέσεων με τη Σωματική Υγεία του Ατόμου και ο Ρόλος της Κοινωνικής Παιδαγωγικής: Μία Συστηματική Ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΤΣΟΥΜΑΝΗ ΜΙΧΑΕΛΑ","TSOUMANI MICHAELA"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία εξετάζει τη σχέση μεταξύ διαπροσωπικών σχέσεων και σωματικής υγείας, αξιοποιώντας ως θεωρητικό και ερμηνευτικό πλαίσιο τη Ψυχονευροανοσολογία και την Κοινωνική Ψυχονευροανοσολογία. Στόχος της είναι να διερευνήσει κατά πόσο και με ποιους τρόπους οι διαπροσωπικές σχέσεις – είτε θετικές είτε ελλειμματικές – επηρεάζουν βιολογικούς δείκτες υγείας, λειτουργίες του ανοσοποιητικού και ορμονικού συστήματος, καθώς και τη συνολική σωματική υγεία. Παράλληλα, αναδεικνύεται η Κοινωνική Παιδαγωγική ως επιστημονικός κλάδος με σημαντική συμβολή στην καλλιέργεια και ενίσχυση υγιών διαπροσωπικών δεσμών, μέσα από παρεμβατικές πρακτικές και ενδυναμωτικά πλαίσια. Η μεθοδολογική προσέγγιση βασίστηκε στη συστηματική βιβλιογραφική επισκόπηση, ακολουθώντας τα πρότυπα του πρωτοκόλλου PRISMA για τη διασφάλιση της εγκυρότητας, της διαφάνειας και της επιστημονικότητας. Αναλύθηκαν 26 ερευνητικές μελέτες από τα πεδία της κοινωνικής νευροεπιστήμης, της ψυχολογίας, της ψυχονευροανοσολογίας και των κοινωνικών επιστημών, οι οποίες πληρούσαν αυστηρά κριτήρια επιλογής. Τα κύρια ευρήματα καταδεικνύουν πως οι ποιοτικές διαπροσωπικές σχέσεις (π.χ. σχέσεις εμπιστοσύνης, υποστήριξης, ασφάλειας, συναισθηματικής εγγύτητας) σχετίζονται θετικά με ενδείξεις μειωμένης φλεγμονής, βελτιωμένης λειτουργίας του ανοσοποιητικού, ηπιότερης αντίδρασης στο στρες και αυξημένης σωματικής ανθεκτικότητας. Αντίθετα, οι ελλειμματικές ή αρνητικά φορτισμένες σχέσεις (π.χ. συγκρουσιακές, τραυματικές, απουσία κοινωνικής υποστήριξης) συνδέονται με αυξημένο βιολογικό στρες, διαταραχή της κορτιζολικής ρύθμισης, υψηλότερους φλεγμονώδεις δείκτες και μεγαλύτερη επιρρέπεια σε σωματικά νοσήματα. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η κοινωνικότητα αποτελεί όχι μόνο ψυχολογική ανάγκη, αλλά και βιολογικό ρυθμιστικό παράγοντα υγείας. Προτείνεται η ενσωμάτωση της Κοινωνικής Παιδαγωγικής σε στρατηγικές πρόληψης και προαγωγής της σωματικής υγείας, καθώς και η ανάπτυξη κοινωνικοπαιδαγωγικών παρεμβάσεων που ενισχύουν τη διαπροσωπική σύνδεση καθ’ όλη τη διάρκεια του βίου.","This thesis explores the relationship between interpersonal relationships and physical health, through the conceptual framework of Psychoneuroimmunology and Social Psychoneuroimmunology. The primary aim is to investigate how the quality and type of human relationships—both supportive and adverse—affect biological markers of health, immune and endocrine system function, and overall physical well-being. Additionally, the study highlights the potential role of Social Pedagogy as a scientific discipline in strengthening positive interpersonal bonds through preventive and intervention-based practices. The methodological approach is based on a systematic literature review, conducted in accordance with the PRISMA protocol to ensure transparency, reliability, and academic rigor. A total of 26 empirical studies from diverse fields—including social neuroscience, psychology, psychoneuroimmunology, and social sciences—were analyzed based on predefined inclusion criteria. Findings show that high-quality interpersonal relationships (e.g., trust, emotional closeness, supportive interactions) are associated with reduced inflammation, improved immune regulation, lower stress reactivity, and enhanced physical resilience. In contrast, dysfunctional or deficient social ties (e.g., conflictual, traumatic, emotionally insecure) are linked to dysregulated cortisol responses, elevated inflammatory markers, and greater vulnerability to physical illness. The study concludes that human sociality is not merely a psychological need but a key biological regulator of health. It suggests the integration of Social Pedagogy into strategies for health promotion and illness prevention and proposes the development of pedagogical interventions aimed at fostering interpersonal connection throughout the life course."],"dc:identifier":["uoadl:5307439","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307439"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διερεύνηση της Σχέσης των Διαπροσωπικών Σχέσεων με τη Σωματική Υγεία του Ατόμου και ο Ρόλος της Κοινωνικής Παιδαγωγικής: Μία Συστηματική Ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:19Z"}