{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5307471"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5307471","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εσωτερικευμένο στίγμα και αυτοεκτίμηση ψυχικά πασχόντων: ο ρόλος του τύπου της ψυχιατρικής νοσηλείας και η μεταβολή τους 3 μήνες μετά από αυτήν","abstract":"Εισαγωγή. Ο αυτοστιγματισμός έχει συσχετιστεί με πολλές αρνητικές συνέπειες για τα άτομα που πάσχουν από ψυχική νόσο. Σκοπός. Στα πλαίσια της αυξανόμενης τάσης εφαρμογής της ακούσιας ψυχιατρικής νοσηλείας θεωρήθηκε δόκιμο η διερεύνηση της πιθανής επίδρασης που μπορεί να ασκεί το καθεστώς ψυχιατρικής νοσηλείας στον αυτοστιγματισμό και την αυτοεκτίμηση των ασθενών, καθώς και της αλλαγής που μπορεί να παρατηρείται στην πορεία του χρόνου. Μελέτη. Διεξήχθη μελέτη στη Β΄ Πανεπιστημιακή Ψυχιατρική Κλινική του ΠΓΝ Αττικόν η οποία περιλάμβανε 55 άτομα που νοσηλεύτηκαν ακουσίως και 42 που εισήχθησαν οικειοθελώς. Υπήρξε συλλογή στοιχείων για διάφορες μεταβλητές των ασθενών και συμπλήρωση ερωτηματολογίων για τον αυτοστιγματισμό και την αυτοεκτίμηση στη διάρκεια της νοσηλείας, καθώς και 3 μήνες μετά την λήξη της. Αποτελέσματα. Οι ακούσια νοσηλευόμενοι παρουσίαζαν χαμηλότερο αυτοστιγματισμό και υψηλότερη αυτοεκτίμηση σε σύγκριση με τους εκούσια νοσηλευόμενους, σχέση η οποία συνεχίστηκε να παρατηρείται 3 μήνες μετά. Υπήρξε συσχέτιση υψηλότερου αυτοστιγματισμού με την ανεργία, την διαμονή με την πατρική οικογένεια, την λήψη επιδόματος, το ιστορικό προηγούμενης νοσηλείας, προηγούμενης εκούσιας νοσηλείας, με αναφερόμενες μόνο εκούσιες νοσηλείες, την καλύτερη εναισθησία, την παρουσία αυτοκτονικότητας και την διάγνωση Σχιζοφρένειας. Χαμηλότερη αυτοεκτίμηση σχετίστηκε με την λήψη επιδόματος, το ιστορικό προηγούμενης εκούσιας νοσηλείας, πολλαπλών εκούσιων νοσηλειών, με αναφερόμενες μόνο εκούσιες νοσηλείες, με περισσότερες εκούσιες νοσηλείες, την καλύτερη εναισθησία και την παρουσία αυτοκτονικότητας. Η προηγούμενη ακούσια εμπειρία, το ιστορικό ετεροεπιθετικότητας, τα εξαναγκαστικά μέτρα, τα περιστατικά λάθρας εξόδου, η χορήγηση ενέσιμης αγωγής βραδείας αποδέσμευσης και η μεγαλύτερη διάρκεια νοσηλείας σχετίστηκαν με το παρόν ακούσιο καθεστώς εισαγωγής, ενώ το εκούσιο ιστορικό νοσηλειών, η παρουσία αυτοκτονικότητας, η καλύτερη συμμόρφωση και εναισθησία συνδέθηκαν με τον εκούσιο τύπο εισαγωγής. Η σχέση του παρόντος καθεστώτος νοσηλείας με τον αυτοστιγματισμό και την αυτοεκτίμηση παρέμεινε σημαντική ανεξάρτητα από τον έλεγχο για τις υπόλοιπες μεταβλητές. Συμπεράσματα. Από την παρούσα μελέτη δεν αναδείχθηκε ο επιβαρυντικός ρόλος της ακούσιας νοσηλείας για τον αυτοστιγματισμό και την αυτοεκτίμηση των ασθενών. Ο αυτοστιγματισμός χρειάζεται να λαμβάνεται υπόψη για μία ολιστική προσέγγιση αποκατάστασης των ασθενών. Παράλληλα κρίνεται απαραίτητη η συνέχιση της διερεύνησης των αποτελεσμάτων της ακούσιας ψυχιατρικής νοσηλείας και των μακροπρόθεσμων επιδράσεων της.","abstract_html":"Εισαγωγή. Ο αυτοστιγματισμός έχει συσχετιστεί με πολλές αρνητικές συνέπειες για τα άτομα που πάσχουν από ψυχική νόσο. Σκοπός. Στα πλαίσια της αυξανόμενης τάσης εφαρμογής της ακούσιας ψυχιατρικής νοσηλείας θεωρήθηκε δόκιμο η διερεύνηση της πιθανής επίδρασης που μπορεί να ασκεί το καθεστώς ψυχιατρικής νοσηλείας στον αυτοστιγματισμό και την αυτοεκτίμηση των ασθενών, καθώς και της αλλαγής που μπορεί να παρατηρείται στην πορεία του χρόνου. Μελέτη. Διεξήχθη μελέτη στη Β΄ Πανεπιστημιακή Ψυχιατρική Κλινική του ΠΓΝ Αττικόν η οποία περιλάμβανε 55 άτομα που νοσηλεύτηκαν ακουσίως και 42 που εισήχθησαν οικειοθελώς. Υπήρξε συλλογή στοιχείων για διάφορες μεταβλητές των ασθενών και συμπλήρωση ερωτηματολογίων για τον αυτοστιγματισμό και την αυτοεκτίμηση στη διάρκεια της νοσηλείας, καθώς και 3 μήνες μετά την λήξη της. Αποτελέσματα. Οι ακούσια νοσηλευόμενοι παρουσίαζαν χαμηλότερο αυτοστιγματισμό και υψηλότερη αυτοεκτίμηση σε σύγκριση με τους εκούσια νοσηλευόμενους, σχέση η οποία συνεχίστηκε να παρατηρείται 3 μήνες μετά. Υπήρξε συσχέτιση υψηλότερου αυτοστιγματισμού με την ανεργία, την διαμονή με την πατρική οικογένεια, την λήψη επιδόματος, το ιστορικό προηγούμενης νοσηλείας, προηγούμενης εκούσιας νοσηλείας, με αναφερόμενες μόνο εκούσιες νοσηλείες, την καλύτερη εναισθησία, την παρουσία αυτοκτονικότητας και την διάγνωση Σχιζοφρένειας. Χαμηλότερη αυτοεκτίμηση σχετίστηκε με την λήψη επιδόματος, το ιστορικό προηγούμενης εκούσιας νοσηλείας, πολλαπλών εκούσιων νοσηλειών, με αναφερόμενες μόνο εκούσιες νοσηλείες, με περισσότερες εκούσιες νοσηλείες, την καλύτερη εναισθησία και την παρουσία αυτοκτονικότητας. Η προηγούμενη ακούσια εμπειρία, το ιστορικό ετεροεπιθετικότητας, τα εξαναγκαστικά μέτρα, τα περιστατικά λάθρας εξόδου, η χορήγηση ενέσιμης αγωγής βραδείας αποδέσμευσης και η μεγαλύτερη διάρκεια νοσηλείας σχετίστηκαν με το παρόν ακούσιο καθεστώς εισαγωγής, ενώ το εκούσιο ιστορικό νοσηλειών, η παρουσία αυτοκτονικότητας, η καλύτερη συμμόρφωση και εναισθησία συνδέθηκαν με τον εκούσιο τύπο εισαγωγής. Η σχέση του παρόντος καθεστώτος νοσηλείας με τον αυτοστιγματισμό και την αυτοεκτίμηση παρέμεινε σημαντική ανεξάρτητα από τον έλεγχο για τις υπόλοιπες μεταβλητές. Συμπεράσματα. Από την παρούσα μελέτη δεν αναδείχθηκε ο επιβαρυντικός ρόλος της ακούσιας νοσηλείας για τον αυτοστιγματισμό και την αυτοεκτίμηση των ασθενών. Ο αυτοστιγματισμός χρειάζεται να λαμβάνεται υπόψη για μία ολιστική προσέγγιση αποκατάστασης των ασθενών. Παράλληλα κρίνεται απαραίτητη η συνέχιση της διερεύνησης των αποτελεσμάτων της ακούσιας ψυχιατρικής νοσηλείας και των μακροπρόθεσμων επιδράσεων της.","abstract_has_math":false,"creators":["Δούκας Χρήστος","Doukas Christos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:19Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5307471"],"render_values":[{"text":"uoadl:5307471","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307471","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307471","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5307471","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δούκας Χρήστος","Doukas Christos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5307471","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307471"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή. Ο αυτοστιγματισμός έχει συσχετιστεί με πολλές αρνητικές συνέπειες για τα άτομα που πάσχουν από ψυχική νόσο. Σκοπός. Στα πλαίσια της αυξανόμενης τάσης εφαρμογής της ακούσιας ψυχιατρικής νοσηλείας θεωρήθηκε δόκιμο η διερεύνηση της πιθανής επίδρασης που μπορεί να ασκεί το καθεστώς ψυχιατρικής νοσηλείας στον αυτοστιγματισμό και την αυτοεκτίμηση των ασθενών, καθώς και της αλλαγής που μπορεί να παρατηρείται στην πορεία του χρόνου. Μελέτη. Διεξήχθη μελέτη στη Β΄ Πανεπιστημιακή Ψυχιατρική Κλινική του ΠΓΝ Αττικόν η οποία περιλάμβανε 55 άτομα που νοσηλεύτηκαν ακουσίως και 42 που εισήχθησαν οικειοθελώς. Υπήρξε συλλογή στοιχείων για διάφορες μεταβλητές των ασθενών και συμπλήρωση ερωτηματολογίων για τον αυτοστιγματισμό και την αυτοεκτίμηση στη διάρκεια της νοσηλείας, καθώς και 3 μήνες μετά την λήξη της. Αποτελέσματα. Οι ακούσια νοσηλευόμενοι παρουσίαζαν χαμηλότερο αυτοστιγματισμό και υψηλότερη αυτοεκτίμηση σε σύγκριση με τους εκούσια νοσηλευόμενους, σχέση η οποία συνεχίστηκε να παρατηρείται 3 μήνες μετά. Υπήρξε συσχέτιση υψηλότερου αυτοστιγματισμού με την ανεργία, την διαμονή με την πατρική οικογένεια, την λήψη επιδόματος, το ιστορικό προηγούμενης νοσηλείας, προηγούμενης εκούσιας νοσηλείας, με αναφερόμενες μόνο εκούσιες νοσηλείες, την καλύτερη εναισθησία, την παρουσία αυτοκτονικότητας και την διάγνωση Σχιζοφρένειας. Χαμηλότερη αυτοεκτίμηση σχετίστηκε με την λήψη επιδόματος, το ιστορικό προηγούμενης εκούσιας νοσηλείας, πολλαπλών εκούσιων νοσηλειών, με αναφερόμενες μόνο εκούσιες νοσηλείες, με περισσότερες εκούσιες νοσηλείες, την καλύτερη εναισθησία και την παρουσία αυτοκτονικότητας. Η προηγούμενη ακούσια εμπειρία, το ιστορικό ετεροεπιθετικότητας, τα εξαναγκαστικά μέτρα, τα περιστατικά λάθρας εξόδου, η χορήγηση ενέσιμης αγωγής βραδείας αποδέσμευσης και η μεγαλύτερη διάρκεια νοσηλείας σχετίστηκαν με το παρόν ακούσιο καθεστώς εισαγωγής, ενώ το εκούσιο ιστορικό νοσηλειών, η παρουσία αυτοκτονικότητας, η καλύτερη συμμόρφωση και εναισθησία συνδέθηκαν με τον εκούσιο τύπο εισαγωγής. Η σχέση του παρόντος καθεστώτος νοσηλείας με τον αυτοστιγματισμό και την αυτοεκτίμηση παρέμεινε σημαντική ανεξάρτητα από τον έλεγχο για τις υπόλοιπες μεταβλητές. Συμπεράσματα. Από την παρούσα μελέτη δεν αναδείχθηκε ο επιβαρυντικός ρόλος της ακούσιας νοσηλείας για τον αυτοστιγματισμό και την αυτοεκτίμηση των ασθενών. Ο αυτοστιγματισμός χρειάζεται να λαμβάνεται υπόψη για μία ολιστική προσέγγιση αποκατάστασης των ασθενών. Παράλληλα κρίνεται απαραίτητη η συνέχιση της διερεύνησης των αποτελεσμάτων της ακούσιας ψυχιατρικής νοσηλείας και των μακροπρόθεσμων επιδράσεων της.","Introduction. Self-stigma has been associated with many negative consequences for individuals suffering from mental illness. Objective. In the context of the increasing trend of involuntary psychiatric hospitalization, it was considered worthwhile to investigate the possible effect that the psychiatric hospitalization may have on self-stigma and self-esteem of patients, as well as the change that may be observed over time. Study. We conducted a study at the 2nd University Psychiatric Clinic of the Attikon General Hospital, including 55 individuals who were hospitalized involuntarily and 42 who were admitted voluntarily. Data was collected on various patient factors and questionnaires were completed on self-stigma and self-esteem during hospitalization, as well as 3 months after its end. Results. Involuntarily hospitalized patients had lower self-stigma and higher self-esteem compared to voluntarily hospitalized patients, a relationship that continued to be observed 3 months later. There was an association of higher self-stigma with unemployment, living with the paternal family, receiving benefits, history of previous hospitalization, history of previous voluntary hospitalization, history with only reported voluntary hospitalizations, better insight, presence of suicidality and diagnosis of Schizophrenia. Lower self-esteem was associated with receiving benefits, history of previous voluntary hospitalization, history with multiple voluntary hospitalizations, history with only reported voluntary hospitalizations, history with more voluntary hospitalizations, better insight and presence of suicidality. Previous involuntary experience, history of aggression, coercive measures, sneaking out incidents, administration of slow-release injectable medication and longer length of hospitalization were associated with the current involuntary hospitalization status, while voluntary hospitalization history, presence of suicidality, better compliance, and insight were associated with the voluntary admission type. The relationship of current hospitalization status with self-stigma and self-esteem remained significant regardless of controlling for other factors. Conclusions. The present study did not reveal the aggravating role of involuntary hospitalization for patients' self-stigma and self-esteem. Self-stigma needs to be taken into account for a holistic approach to patient rehabilitation. At the same time, it is necessary to continue investigating the outcomes of involuntary psychiatric hospitalization and its long-term effects."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εσωτερικευμένο στίγμα και αυτοεκτίμηση ψυχικά πασχόντων: ο ρόλος του τύπου της ψυχιατρικής νοσηλείας και η μεταβολή τους 3 μήνες μετά από αυτήν"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δούκας Χρήστος","Doukas Christos"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή. Ο αυτοστιγματισμός έχει συσχετιστεί με πολλές αρνητικές συνέπειες για τα άτομα που πάσχουν από ψυχική νόσο. Σκοπός. Στα πλαίσια της αυξανόμενης τάσης εφαρμογής της ακούσιας ψυχιατρικής νοσηλείας θεωρήθηκε δόκιμο η διερεύνηση της πιθανής επίδρασης που μπορεί να ασκεί το καθεστώς ψυχιατρικής νοσηλείας στον αυτοστιγματισμό και την αυτοεκτίμηση των ασθενών, καθώς και της αλλαγής που μπορεί να παρατηρείται στην πορεία του χρόνου. Μελέτη. Διεξήχθη μελέτη στη Β΄ Πανεπιστημιακή Ψυχιατρική Κλινική του ΠΓΝ Αττικόν η οποία περιλάμβανε 55 άτομα που νοσηλεύτηκαν ακουσίως και 42 που εισήχθησαν οικειοθελώς. Υπήρξε συλλογή στοιχείων για διάφορες μεταβλητές των ασθενών και συμπλήρωση ερωτηματολογίων για τον αυτοστιγματισμό και την αυτοεκτίμηση στη διάρκεια της νοσηλείας, καθώς και 3 μήνες μετά την λήξη της. Αποτελέσματα. Οι ακούσια νοσηλευόμενοι παρουσίαζαν χαμηλότερο αυτοστιγματισμό και υψηλότερη αυτοεκτίμηση σε σύγκριση με τους εκούσια νοσηλευόμενους, σχέση η οποία συνεχίστηκε να παρατηρείται 3 μήνες μετά. Υπήρξε συσχέτιση υψηλότερου αυτοστιγματισμού με την ανεργία, την διαμονή με την πατρική οικογένεια, την λήψη επιδόματος, το ιστορικό προηγούμενης νοσηλείας, προηγούμενης εκούσιας νοσηλείας, με αναφερόμενες μόνο εκούσιες νοσηλείες, την καλύτερη εναισθησία, την παρουσία αυτοκτονικότητας και την διάγνωση Σχιζοφρένειας. Χαμηλότερη αυτοεκτίμηση σχετίστηκε με την λήψη επιδόματος, το ιστορικό προηγούμενης εκούσιας νοσηλείας, πολλαπλών εκούσιων νοσηλειών, με αναφερόμενες μόνο εκούσιες νοσηλείες, με περισσότερες εκούσιες νοσηλείες, την καλύτερη εναισθησία και την παρουσία αυτοκτονικότητας. Η προηγούμενη ακούσια εμπειρία, το ιστορικό ετεροεπιθετικότητας, τα εξαναγκαστικά μέτρα, τα περιστατικά λάθρας εξόδου, η χορήγηση ενέσιμης αγωγής βραδείας αποδέσμευσης και η μεγαλύτερη διάρκεια νοσηλείας σχετίστηκαν με το παρόν ακούσιο καθεστώς εισαγωγής, ενώ το εκούσιο ιστορικό νοσηλειών, η παρουσία αυτοκτονικότητας, η καλύτερη συμμόρφωση και εναισθησία συνδέθηκαν με τον εκούσιο τύπο εισαγωγής. Η σχέση του παρόντος καθεστώτος νοσηλείας με τον αυτοστιγματισμό και την αυτοεκτίμηση παρέμεινε σημαντική ανεξάρτητα από τον έλεγχο για τις υπόλοιπες μεταβλητές. Συμπεράσματα. Από την παρούσα μελέτη δεν αναδείχθηκε ο επιβαρυντικός ρόλος της ακούσιας νοσηλείας για τον αυτοστιγματισμό και την αυτοεκτίμηση των ασθενών. Ο αυτοστιγματισμός χρειάζεται να λαμβάνεται υπόψη για μία ολιστική προσέγγιση αποκατάστασης των ασθενών. Παράλληλα κρίνεται απαραίτητη η συνέχιση της διερεύνησης των αποτελεσμάτων της ακούσιας ψυχιατρικής νοσηλείας και των μακροπρόθεσμων επιδράσεων της.","Introduction. Self-stigma has been associated with many negative consequences for individuals suffering from mental illness. Objective. In the context of the increasing trend of involuntary psychiatric hospitalization, it was considered worthwhile to investigate the possible effect that the psychiatric hospitalization may have on self-stigma and self-esteem of patients, as well as the change that may be observed over time. Study. We conducted a study at the 2nd University Psychiatric Clinic of the Attikon General Hospital, including 55 individuals who were hospitalized involuntarily and 42 who were admitted voluntarily. Data was collected on various patient factors and questionnaires were completed on self-stigma and self-esteem during hospitalization, as well as 3 months after its end. Results. Involuntarily hospitalized patients had lower self-stigma and higher self-esteem compared to voluntarily hospitalized patients, a relationship that continued to be observed 3 months later. There was an association of higher self-stigma with unemployment, living with the paternal family, receiving benefits, history of previous hospitalization, history of previous voluntary hospitalization, history with only reported voluntary hospitalizations, better insight, presence of suicidality and diagnosis of Schizophrenia. Lower self-esteem was associated with receiving benefits, history of previous voluntary hospitalization, history with multiple voluntary hospitalizations, history with only reported voluntary hospitalizations, history with more voluntary hospitalizations, better insight and presence of suicidality. Previous involuntary experience, history of aggression, coercive measures, sneaking out incidents, administration of slow-release injectable medication and longer length of hospitalization were associated with the current involuntary hospitalization status, while voluntary hospitalization history, presence of suicidality, better compliance, and insight were associated with the voluntary admission type. The relationship of current hospitalization status with self-stigma and self-esteem remained significant regardless of controlling for other factors. Conclusions. The present study did not reveal the aggravating role of involuntary hospitalization for patients' self-stigma and self-esteem. Self-stigma needs to be taken into account for a holistic approach to patient rehabilitation. At the same time, it is necessary to continue investigating the outcomes of involuntary psychiatric hospitalization and its long-term effects."],"dc:identifier":["uoadl:5307471","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307471"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εσωτερικευμένο στίγμα και αυτοεκτίμηση ψυχικά πασχόντων: ο ρόλος του τύπου της ψυχιατρικής νοσηλείας και η μεταβολή τους 3 μήνες μετά από αυτήν"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:19Z"}