{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5307564"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5307564","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Στρατηγικές εκπαιδευτικών για την ενίσχυση της διαπολιτισμικής επικοινωνίας μαθητών/μαθητριών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης","abstract":"Στον 21ο αιώνα οι διαφορετικοί πολιτισμοί αναμειγνύονται σε έναν κοινό πλέον χώρο και η μορφή των κοινωνιών βρίσκεται σε διαρκές γίγνεσθαι. Η συχνότητα των διαπολιτισμικών συναντήσεων επέφερε αλλαγές στους επικοινωνιακούς κανόνες και τα κοινωνικά πρότυπα που προωθούνται. Τα εκπαιδευτικά συστήματα δοκιμάζονται και καλούνται να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες, μετασχηματίζοντας τον άνθρωπο από πολίτη του έθνους σε πολίτη του κόσμου. Ως εκ τούτου, η ενίσχυση της διαπολιτισμικής επικοινωνίας στη σχολική τάξη είναι κεντρικής σημασίας. Οι εκπαιδευτικοί δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ως βασικοί μεσολαβητές του διαπολιτισμικού διαλόγου, έχουν αποστολή να δημιουργήσουν ένα ασφαλές και συμπεριληπτικό περιβάλλον, με την προώθηση στάσεων κατανόησης και αμοιβαίου σεβασμού. Ο βαθμός στον οποίο θα το καταφέρουν, αντικατοπτρίζει την ικανότητά τους στην εφαρμογή κατάλληλων πρακτικών για τη διαχείριση της πολυπολιτισμικής τάξης. Η υπάρχουσα βιβλιογραφία αν και αναγνωρίζει τη σημαντικότητα της διαπολιτισμικής επικοινωνίας, δεν επικεντρώνεται στην ανάδειξη συγκεκριμένων μεθόδων και στρατηγικών, με αποτέλεσμα αυτή να λαμβάνει χώρα σπασμωδικά και ασυνείδητα. Η παρούσα συστηματική βιβλιογραφική επισκόπηση, στοχεύει να καλύψει αυτό το κενό με τον εντοπισμό και τη συγκέντρωσή τους, ώστε να συμβάλλει στην καλύτερη προετοιμασία των εκπαιδευτικών και την αποτελεσματική αξιοποίησή τους στο σχολικό πλαίσιο. Χρησιμοποίησε τις βάσεις δεδομένων Scopus, Google Scholar και Eric, για τη συλλογή κατάλληλων και επαρκών δεδομένων. Κατέληξε σε 17 μελέτες γραμμένες στην αγγλική γλώσσα και ανέλυσε τις στρατηγικές που οι επιλεγείσες έρευνες θεωρούν ως τις πλέον αποτελεσματικές για την ενίσχυση των διαπολιτισμικών δεξιοτήτων των μαθητών/τριών. Αναδείχτηκαν τρεις κατηγορίες στρατηγικών (προσαρμοστικές, επικοινωνιακές/διαλογικές, συμπεριληπτικές) και ομαδοποιήθηκαν έτσι, ώστε να εξυπηρετείται καλύτερα η παρουσίασή τους. Όπως φαίνεται, η χρήση πολυτροπικών μέσων, η συζήτηση και οι ομαδικές εργασίες αποτελούν τις συχνότερες επιλογές των εκπαιδευτικών, ενώ δεν δίνεται η δέουσα προσοχή στη χρήση της μη λεκτικής επικοινωνίας, στη σύνδεση της γνώσης με τα βιώματα των μαθητών/τριών και το άνοιγμα της σχολικής τάξης στην ευρύτερη κοινότητα. Τα ευρήματα συζητούνται υπό το πρίσμα τριών βασικών θεωριών που αναπτύχθηκαν για την προώθηση της επικοινωνιακής ικανότητας στην πολυπολιτισμική σχολική τάξη. Τελικά, η επαφή με τη διαφορετικότητα στη σχολική ηλικία και η εφαρμογή στρατηγικών διαπολιτισμικής επικοινωνίας από τους εκπαιδευτικούς, ενεργοποιεί το ενδιαφέρον των μαθητών/τριών για εναλλακτικούς τρόπους ζωής, στάσεις και συμπεριφορές και είναι καθοριστικής σημασίας για την ακαδημαϊκή και ψυχοκοινωνική τους ανάπτυξη.","abstract_html":"Στον 21ο αιώνα οι διαφορετικοί πολιτισμοί αναμειγνύονται σε έναν κοινό πλέον χώρο και η μορφή των κοινωνιών βρίσκεται σε διαρκές γίγνεσθαι. Η συχνότητα των διαπολιτισμικών συναντήσεων επέφερε αλλαγές στους επικοινωνιακούς κανόνες και τα κοινωνικά πρότυπα που προωθούνται. Τα εκπαιδευτικά συστήματα δοκιμάζονται και καλούνται να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες, μετασχηματίζοντας τον άνθρωπο από πολίτη του έθνους σε πολίτη του κόσμου. Ως εκ τούτου, η ενίσχυση της διαπολιτισμικής επικοινωνίας στη σχολική τάξη είναι κεντρικής σημασίας. Οι εκπαιδευτικοί δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ως βασικοί μεσολαβητές του διαπολιτισμικού διαλόγου, έχουν αποστολή να δημιουργήσουν ένα ασφαλές και συμπεριληπτικό περιβάλλον, με την προώθηση στάσεων κατανόησης και αμοιβαίου σεβασμού. Ο βαθμός στον οποίο θα το καταφέρουν, αντικατοπτρίζει την ικανότητά τους στην εφαρμογή κατάλληλων πρακτικών για τη διαχείριση της πολυπολιτισμικής τάξης. Η υπάρχουσα βιβλιογραφία αν και αναγνωρίζει τη σημαντικότητα της διαπολιτισμικής επικοινωνίας, δεν επικεντρώνεται στην ανάδειξη συγκεκριμένων μεθόδων και στρατηγικών, με αποτέλεσμα αυτή να λαμβάνει χώρα σπασμωδικά και ασυνείδητα. Η παρούσα συστηματική βιβλιογραφική επισκόπηση, στοχεύει να καλύψει αυτό το κενό με τον εντοπισμό και τη συγκέντρωσή τους, ώστε να συμβάλλει στην καλύτερη προετοιμασία των εκπαιδευτικών και την αποτελεσματική αξιοποίησή τους στο σχολικό πλαίσιο. Χρησιμοποίησε τις βάσεις δεδομένων Scopus, Google Scholar και Eric, για τη συλλογή κατάλληλων και επαρκών δεδομένων. Κατέληξε σε 17 μελέτες γραμμένες στην αγγλική γλώσσα και ανέλυσε τις στρατηγικές που οι επιλεγείσες έρευνες θεωρούν ως τις πλέον αποτελεσματικές για την ενίσχυση των διαπολιτισμικών δεξιοτήτων των μαθητών/τριών. Αναδείχτηκαν τρεις κατηγορίες στρατηγικών (προσαρμοστικές, επικοινωνιακές/διαλογικές, συμπεριληπτικές) και ομαδοποιήθηκαν έτσι, ώστε να εξυπηρετείται καλύτερα η παρουσίασή τους. Όπως φαίνεται, η χρήση πολυτροπικών μέσων, η συζήτηση και οι ομαδικές εργασίες αποτελούν τις συχνότερες επιλογές των εκπαιδευτικών, ενώ δεν δίνεται η δέουσα προσοχή στη χρήση της μη λεκτικής επικοινωνίας, στη σύνδεση της γνώσης με τα βιώματα των μαθητών/τριών και το άνοιγμα της σχολικής τάξης στην ευρύτερη κοινότητα. Τα ευρήματα συζητούνται υπό το πρίσμα τριών βασικών θεωριών που αναπτύχθηκαν για την προώθηση της επικοινωνιακής ικανότητας στην πολυπολιτισμική σχολική τάξη. Τελικά, η επαφή με τη διαφορετικότητα στη σχολική ηλικία και η εφαρμογή στρατηγικών διαπολιτισμικής επικοινωνίας από τους εκπαιδευτικούς, ενεργοποιεί το ενδιαφέρον των μαθητών/τριών για εναλλακτικούς τρόπους ζωής, στάσεις και συμπεριφορές και είναι καθοριστικής σημασίας για την ακαδημαϊκή και ψυχοκοινωνική τους ανάπτυξη.","abstract_has_math":false,"creators":["ΝΤΟΝΤΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ","Ντόντουλος Δημήτριος","NTONTOULOS DIMITRIOS"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:19Z","subjects":["Θρησκεία","Religion"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5307564"],"render_values":[{"text":"uoadl:5307564","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307564","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307564","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5307564","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΝΤΟΝΤΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ","Ντόντουλος Δημήτριος","NTONTOULOS DIMITRIOS"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θρησκεία","Religion"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5307564","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307564"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στον 21ο αιώνα οι διαφορετικοί πολιτισμοί αναμειγνύονται σε έναν κοινό πλέον χώρο και η μορφή των κοινωνιών βρίσκεται σε διαρκές γίγνεσθαι. Η συχνότητα των διαπολιτισμικών συναντήσεων επέφερε αλλαγές στους επικοινωνιακούς κανόνες και τα κοινωνικά πρότυπα που προωθούνται. Τα εκπαιδευτικά συστήματα δοκιμάζονται και καλούνται να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες, μετασχηματίζοντας τον άνθρωπο από πολίτη του έθνους σε πολίτη του κόσμου. Ως εκ τούτου, η ενίσχυση της διαπολιτισμικής επικοινωνίας στη σχολική τάξη είναι κεντρικής σημασίας. Οι εκπαιδευτικοί δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ως βασικοί μεσολαβητές του διαπολιτισμικού διαλόγου, έχουν αποστολή να δημιουργήσουν ένα ασφαλές και συμπεριληπτικό περιβάλλον, με την προώθηση στάσεων κατανόησης και αμοιβαίου σεβασμού. Ο βαθμός στον οποίο θα το καταφέρουν, αντικατοπτρίζει την ικανότητά τους στην εφαρμογή κατάλληλων πρακτικών για τη διαχείριση της πολυπολιτισμικής τάξης. Η υπάρχουσα βιβλιογραφία αν και αναγνωρίζει τη σημαντικότητα της διαπολιτισμικής επικοινωνίας, δεν επικεντρώνεται στην ανάδειξη συγκεκριμένων μεθόδων και στρατηγικών, με αποτέλεσμα αυτή να λαμβάνει χώρα σπασμωδικά και ασυνείδητα. Η παρούσα συστηματική βιβλιογραφική επισκόπηση, στοχεύει να καλύψει αυτό το κενό με τον εντοπισμό και τη συγκέντρωσή τους, ώστε να συμβάλλει στην καλύτερη προετοιμασία των εκπαιδευτικών και την αποτελεσματική αξιοποίησή τους στο σχολικό πλαίσιο. Χρησιμοποίησε τις βάσεις δεδομένων Scopus, Google Scholar και Eric, για τη συλλογή κατάλληλων και επαρκών δεδομένων. Κατέληξε σε 17 μελέτες γραμμένες στην αγγλική γλώσσα και ανέλυσε τις στρατηγικές που οι επιλεγείσες έρευνες θεωρούν ως τις πλέον αποτελεσματικές για την ενίσχυση των διαπολιτισμικών δεξιοτήτων των μαθητών/τριών. Αναδείχτηκαν τρεις κατηγορίες στρατηγικών (προσαρμοστικές, επικοινωνιακές/διαλογικές, συμπεριληπτικές) και ομαδοποιήθηκαν έτσι, ώστε να εξυπηρετείται καλύτερα η παρουσίασή τους. Όπως φαίνεται, η χρήση πολυτροπικών μέσων, η συζήτηση και οι ομαδικές εργασίες αποτελούν τις συχνότερες επιλογές των εκπαιδευτικών, ενώ δεν δίνεται η δέουσα προσοχή στη χρήση της μη λεκτικής επικοινωνίας, στη σύνδεση της γνώσης με τα βιώματα των μαθητών/τριών και το άνοιγμα της σχολικής τάξης στην ευρύτερη κοινότητα. Τα ευρήματα συζητούνται υπό το πρίσμα τριών βασικών θεωριών που αναπτύχθηκαν για την προώθηση της επικοινωνιακής ικανότητας στην πολυπολιτισμική σχολική τάξη. Τελικά, η επαφή με τη διαφορετικότητα στη σχολική ηλικία και η εφαρμογή στρατηγικών διαπολιτισμικής επικοινωνίας από τους εκπαιδευτικούς, ενεργοποιεί το ενδιαφέρον των μαθητών/τριών για εναλλακτικούς τρόπους ζωής, στάσεις και συμπεριφορές και είναι καθοριστικής σημασίας για την ακαδημαϊκή και ψυχοκοινωνική τους ανάπτυξη.","In the 21st century, different cultures are mixing in a common space and the shape of societies is constantly changing. The frequency of intercultural encounters has brought about changes in the communication rules and social norms that are promoted. Educational systems are being tested and are being called upon to adapt to the new conditions, transforming people from citizens of the nation to citizens of the world. Therefore, strengthening intercultural communication in the classroom is of central importance. Secondary education teachers, as key mediators of intercultural dialogue, have the mission of creating a safe and inclusive environment, by promoting attitudes of understanding and mutual respect. The degree to which they succeed in doing so reflects their ability to implement appropriate practices for managing a multicultural classroom. The existing literature, although recognizing the importance of intercultural communication, does not focus on highlighting specific methods and strategies, with the result that it takes place spasmodically and unconsciously. This systematic literature review aims to fill this gap by identifying and collecting them, in order to contribute to the better preparation of teachers and their effective utilization in the school context. It used the Scopus, Google Scholar and Eric databases to collect appropriate and sufficient data. It resulted in 17 studies written in English and analyzed the strategies that the selected studies consider to be the most effective for strengthening students' intercultural skills. Three categories of strategies (adaptive, communicative/dialogical, and inclusive) were identified and grouped in such a way as to better serve their presentation. As can be seen, the use of multimodal media, discussion and group work are the most frequent choices of teachers, while due attention is not given to the use of non-verbal communication, the connection of knowledge with the experiences of students and the opening of the classroom to the wider community. The findings are discussed in the light of three basic theories that were developed to promote communicative competence in the multicultural classroom. Ultimately, contact with diversity at school age and the implementation of intercultural communication strategies by teachers activates students' interest in alternative ways of life, attitudes and behaviors and is of decisive importance for their academic and psychosocial development."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Στρατηγικές εκπαιδευτικών για την ενίσχυση της διαπολιτισμικής επικοινωνίας μαθητών/μαθητριών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΝΤΟΝΤΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ","Ντόντουλος Δημήτριος","NTONTOULOS DIMITRIOS"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Στον 21ο αιώνα οι διαφορετικοί πολιτισμοί αναμειγνύονται σε έναν κοινό πλέον χώρο και η μορφή των κοινωνιών βρίσκεται σε διαρκές γίγνεσθαι. Η συχνότητα των διαπολιτισμικών συναντήσεων επέφερε αλλαγές στους επικοινωνιακούς κανόνες και τα κοινωνικά πρότυπα που προωθούνται. Τα εκπαιδευτικά συστήματα δοκιμάζονται και καλούνται να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες, μετασχηματίζοντας τον άνθρωπο από πολίτη του έθνους σε πολίτη του κόσμου. Ως εκ τούτου, η ενίσχυση της διαπολιτισμικής επικοινωνίας στη σχολική τάξη είναι κεντρικής σημασίας. Οι εκπαιδευτικοί δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ως βασικοί μεσολαβητές του διαπολιτισμικού διαλόγου, έχουν αποστολή να δημιουργήσουν ένα ασφαλές και συμπεριληπτικό περιβάλλον, με την προώθηση στάσεων κατανόησης και αμοιβαίου σεβασμού. Ο βαθμός στον οποίο θα το καταφέρουν, αντικατοπτρίζει την ικανότητά τους στην εφαρμογή κατάλληλων πρακτικών για τη διαχείριση της πολυπολιτισμικής τάξης. Η υπάρχουσα βιβλιογραφία αν και αναγνωρίζει τη σημαντικότητα της διαπολιτισμικής επικοινωνίας, δεν επικεντρώνεται στην ανάδειξη συγκεκριμένων μεθόδων και στρατηγικών, με αποτέλεσμα αυτή να λαμβάνει χώρα σπασμωδικά και ασυνείδητα. Η παρούσα συστηματική βιβλιογραφική επισκόπηση, στοχεύει να καλύψει αυτό το κενό με τον εντοπισμό και τη συγκέντρωσή τους, ώστε να συμβάλλει στην καλύτερη προετοιμασία των εκπαιδευτικών και την αποτελεσματική αξιοποίησή τους στο σχολικό πλαίσιο. Χρησιμοποίησε τις βάσεις δεδομένων Scopus, Google Scholar και Eric, για τη συλλογή κατάλληλων και επαρκών δεδομένων. Κατέληξε σε 17 μελέτες γραμμένες στην αγγλική γλώσσα και ανέλυσε τις στρατηγικές που οι επιλεγείσες έρευνες θεωρούν ως τις πλέον αποτελεσματικές για την ενίσχυση των διαπολιτισμικών δεξιοτήτων των μαθητών/τριών. Αναδείχτηκαν τρεις κατηγορίες στρατηγικών (προσαρμοστικές, επικοινωνιακές/διαλογικές, συμπεριληπτικές) και ομαδοποιήθηκαν έτσι, ώστε να εξυπηρετείται καλύτερα η παρουσίασή τους. Όπως φαίνεται, η χρήση πολυτροπικών μέσων, η συζήτηση και οι ομαδικές εργασίες αποτελούν τις συχνότερες επιλογές των εκπαιδευτικών, ενώ δεν δίνεται η δέουσα προσοχή στη χρήση της μη λεκτικής επικοινωνίας, στη σύνδεση της γνώσης με τα βιώματα των μαθητών/τριών και το άνοιγμα της σχολικής τάξης στην ευρύτερη κοινότητα. Τα ευρήματα συζητούνται υπό το πρίσμα τριών βασικών θεωριών που αναπτύχθηκαν για την προώθηση της επικοινωνιακής ικανότητας στην πολυπολιτισμική σχολική τάξη. Τελικά, η επαφή με τη διαφορετικότητα στη σχολική ηλικία και η εφαρμογή στρατηγικών διαπολιτισμικής επικοινωνίας από τους εκπαιδευτικούς, ενεργοποιεί το ενδιαφέρον των μαθητών/τριών για εναλλακτικούς τρόπους ζωής, στάσεις και συμπεριφορές και είναι καθοριστικής σημασίας για την ακαδημαϊκή και ψυχοκοινωνική τους ανάπτυξη.","In the 21st century, different cultures are mixing in a common space and the shape of societies is constantly changing. The frequency of intercultural encounters has brought about changes in the communication rules and social norms that are promoted. Educational systems are being tested and are being called upon to adapt to the new conditions, transforming people from citizens of the nation to citizens of the world. Therefore, strengthening intercultural communication in the classroom is of central importance. Secondary education teachers, as key mediators of intercultural dialogue, have the mission of creating a safe and inclusive environment, by promoting attitudes of understanding and mutual respect. The degree to which they succeed in doing so reflects their ability to implement appropriate practices for managing a multicultural classroom. The existing literature, although recognizing the importance of intercultural communication, does not focus on highlighting specific methods and strategies, with the result that it takes place spasmodically and unconsciously. This systematic literature review aims to fill this gap by identifying and collecting them, in order to contribute to the better preparation of teachers and their effective utilization in the school context. It used the Scopus, Google Scholar and Eric databases to collect appropriate and sufficient data. It resulted in 17 studies written in English and analyzed the strategies that the selected studies consider to be the most effective for strengthening students' intercultural skills. Three categories of strategies (adaptive, communicative/dialogical, and inclusive) were identified and grouped in such a way as to better serve their presentation. As can be seen, the use of multimodal media, discussion and group work are the most frequent choices of teachers, while due attention is not given to the use of non-verbal communication, the connection of knowledge with the experiences of students and the opening of the classroom to the wider community. The findings are discussed in the light of three basic theories that were developed to promote communicative competence in the multicultural classroom. Ultimately, contact with diversity at school age and the implementation of intercultural communication strategies by teachers activates students' interest in alternative ways of life, attitudes and behaviors and is of decisive importance for their academic and psychosocial development."],"dc:identifier":["uoadl:5307564","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307564"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θρησκεία","Religion"],"dc:title":["Στρατηγικές εκπαιδευτικών για την ενίσχυση της διαπολιτισμικής επικοινωνίας μαθητών/μαθητριών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:19Z"}