{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5307647"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5307647","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Απώλεια ταυτότητας και αποανθρωποποίηση στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης σύμφωνα με τις μαρτυρίες του Πρίμο Λέβι","abstract":"Σκοπός αυτής της διπλωματικής εργασίας είναι να διερευνήσει μέσα απο τα έργα και τις μαρτυρίες του Πρίμο Λέβι, ο οποίος ήταν επιζώντας του Άουσβιτς και ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς στρατοπεδικής λογοτεχνίας, τις απάνθρωπες συνθήκες και τους μηχανισμούς αποανθρωποποίησης που εφαρμόστηκαν μέσα στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Επίσης σκοπός είναι να αναδειχθεί η διδακτική αξία των έργων του Πρίμο Λέβι για την προώθηση και την καλλιέργεια ικανοτήτων δημοκρατικού πολιτισμού στην Β’ εκπαίδευση. Το Ολοκαύτωμα είναι ίσως το πιο σκοτεινό κεφάλαιο της σύγχρονης ιστορίας, το οποίο αποτελεί ένα παράδειγμα ανθρώπινης σκληρότητας που οδήγησε στην συστηματική εξόντωση εκατομμυρίων ανθρώπων, με βασικότερο πλυθησμό τον Εβραϊκό. Τα ναζιστικά στρατόπεδα λειτουργούσαν ως μηχανές αποανθρωποποίησης, όπου οι κρατούμενοι έχαναν σταδιακά την ανθρώπινη αξιοπρέπειάς τους, μέσα από τη στέρηση της ελευθερίας, τις εξευτελιστικές πρακτικές, την πείνα και την μόνιμη απειλή του θανάτου. Η πολιτισμική πολυμορφία και η ισότητα καταπατήθηκαν και αποδομήθηκαν, με τη δημιουργία μιας αυστηρής ιεραρχίας μέσα στα στρατόπεδα και τη συστηματική εξόντωση όσων θεωρούνταν κατώτεροι ή διαφορετικοί. Ο Πρίμο Λέβι επέζησε από το Άουσβιτς-Μπιρκενάου, όπου μεταφέρθηκε τον Φεβρουάριο του 1944 λόγω της εβραϊκής του καταγωγής. Η ιδιότητά του ως χημικός και η τύχη συνέβαλαν καθοριστικά στην επιβίωσή του. Η εμπειρία του στο στρατόπεδο τον σημάδεψε για την υπόλοιπη ζωή του και αποτέλεσε την κινητήρια δύναμη του συγγραφικού του έργου. Απελευθερώθηκε από τους Σοβιετικούς στις 27 Ιανουαρίου 1945. Τα γεγονότα που βίωσε τον οδήγησαν να δηλώσει την αμφισβήτηση της θρησκευτικής του πίστης. Το συγγραφικό του έργο χαρακτηρίζεται από ακρίβεια, καθαρότητα και ψυχραιμία, αποφεύγοντας τον συναισθηματισμό. Στα σημαντικότερα έργα του περιλαμβάνονται: Εάν αυτό είναι άνθρωπος, Η Ανακωχή, Το περιοδικό σύστημα, Αν όχι τώρα, πότε;, Αυτοί που βούλιαξαν και αυτοί που σώθηκαν. Ο Λέβι ένιωθε την ηθική υποχρέωση να γνωστοποιήσει τα γεγονότα και τις μεθόδους των ναζί, δίνοντας φωνή σε αυτούς που δολοφονήθηκαν ή δεν τόλμησαν να μιλήσουν, με σκοπό να προειδοποιήσει τις επόμενες γενιές για τους κινδύνους του ρατσισμού της ξενοφοβίας και των ολοκληρωτικών καθεστώτων. Οι μαρτυρίες του έχουν ισχυρή εκπαιδευτική αξία, καθώς μπορούν να ευαισθητοποιήσουν τις νέες γενιές για τη φρίκη του Ολοκαυτώματος και να προωθήσουν την κριτική σκέψη απέναντι σε κάθε μορφή διάκρισης και βίας. Μέσα από αυτή την εργασία αναλύεται η αποδόμηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας μέσω της στέρησης της ατομικότητας και της μετατροπής των ανθρώπων σε αριθμούς. Η βία, σωματική και λεκτική, αποτελούσε καθημερινό φαινόμενο με στόχο την επιβολή της εξουσίας και την πλήρη διάλυση της ανθρώπινης υπόστασης. Οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης και η καταστροφή των κοινωνικών δεσμών εκμηδένιζαν την έννοια της αλληλεγγύης. Η απώλεια της ελπίδας και η βεβαιότητα του θανάτου ήταν βασικά στοιχεία της ψυχολογικής κατάρρευσης των κρατουμένων, οι οποίοι μετατρέπονταν σταδιακά σε άβουλα όντα. Η αποδόμηση της ισότητας εκδηλωνόταν με την κατασκευή μίας ιεραρχικής δομής κρατουμένων μέσα στα στρατόπεδα, όπου υπήρχαν προνομιούχοι κρατούμενοι που απολάμβαναν καλύτερες συνθήκες διαβίωσης εις βάρος των υπολοίπων. Η ικανότητα προσαρμογής ήταν βασική προϋπόθεση για την απόκτηση προνομίων σε ένα τόσο απάνθρωπο περιβάλλον. Η αποδόμηση της πολιτισμικής πολυμορφίας εκδηλωνόταν με την στοχοποίηση και την μαζική εξόντωση των Εβραίων καθώς και άλλων κοινωνικών ομάδων. Η στάση των Γερμανών πολιτών απέναντι στις ναζιστικές πρακτικές ήταν μία σύνθεση πίστης, φόβου, συμμόρφωσης και σκόπιμης άρνησης να δουν την πραγματικότητα. Το έργο του παραμένει ζωντανό και επίκαιρο, αποτελώντας μια διαρκή υπενθύμιση των φρικαλεοτήτων του Ολοκαυτώματος και μια προτροπή για επαγρύπνηση.","abstract_html":"Σκοπός αυτής της διπλωματικής εργασίας είναι να διερευνήσει μέσα απο τα έργα και τις μαρτυρίες του Πρίμο Λέβι, ο οποίος ήταν επιζώντας του Άουσβιτς και ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς στρατοπεδικής λογοτεχνίας, τις απάνθρωπες συνθήκες και τους μηχανισμούς αποανθρωποποίησης που εφαρμόστηκαν μέσα στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Επίσης σκοπός είναι να αναδειχθεί η διδακτική αξία των έργων του Πρίμο Λέβι για την προώθηση και την καλλιέργεια ικανοτήτων δημοκρατικού πολιτισμού στην Β’ εκπαίδευση. Το Ολοκαύτωμα είναι ίσως το πιο σκοτεινό κεφάλαιο της σύγχρονης ιστορίας, το οποίο αποτελεί ένα παράδειγμα ανθρώπινης σκληρότητας που οδήγησε στην συστηματική εξόντωση εκατομμυρίων ανθρώπων, με βασικότερο πλυθησμό τον Εβραϊκό. Τα ναζιστικά στρατόπεδα λειτουργούσαν ως μηχανές αποανθρωποποίησης, όπου οι κρατούμενοι έχαναν σταδιακά την ανθρώπινη αξιοπρέπειάς τους, μέσα από τη στέρηση της ελευθερίας, τις εξευτελιστικές πρακτικές, την πείνα και την μόνιμη απειλή του θανάτου. Η πολιτισμική πολυμορφία και η ισότητα καταπατήθηκαν και αποδομήθηκαν, με τη δημιουργία μιας αυστηρής ιεραρχίας μέσα στα στρατόπεδα και τη συστηματική εξόντωση όσων θεωρούνταν κατώτεροι ή διαφορετικοί. Ο Πρίμο Λέβι επέζησε από το Άουσβιτς-Μπιρκενάου, όπου μεταφέρθηκε τον Φεβρουάριο του 1944 λόγω της εβραϊκής του καταγωγής. Η ιδιότητά του ως χημικός και η τύχη συνέβαλαν καθοριστικά στην επιβίωσή του. Η εμπειρία του στο στρατόπεδο τον σημάδεψε για την υπόλοιπη ζωή του και αποτέλεσε την κινητήρια δύναμη του συγγραφικού του έργου. Απελευθερώθηκε από τους Σοβιετικούς στις 27 Ιανουαρίου 1945. Τα γεγονότα που βίωσε τον οδήγησαν να δηλώσει την αμφισβήτηση της θρησκευτικής του πίστης. Το συγγραφικό του έργο χαρακτηρίζεται από ακρίβεια, καθαρότητα και ψυχραιμία, αποφεύγοντας τον συναισθηματισμό. Στα σημαντικότερα έργα του περιλαμβάνονται: Εάν αυτό είναι άνθρωπος, Η Ανακωχή, Το περιοδικό σύστημα, Αν όχι τώρα, πότε;, Αυτοί που βούλιαξαν και αυτοί που σώθηκαν. Ο Λέβι ένιωθε την ηθική υποχρέωση να γνωστοποιήσει τα γεγονότα και τις μεθόδους των ναζί, δίνοντας φωνή σε αυτούς που δολοφονήθηκαν ή δεν τόλμησαν να μιλήσουν, με σκοπό να προειδοποιήσει τις επόμενες γενιές για τους κινδύνους του ρατσισμού της ξενοφοβίας και των ολοκληρωτικών καθεστώτων. Οι μαρτυρίες του έχουν ισχυρή εκπαιδευτική αξία, καθώς μπορούν να ευαισθητοποιήσουν τις νέες γενιές για τη φρίκη του Ολοκαυτώματος και να προωθήσουν την κριτική σκέψη απέναντι σε κάθε μορφή διάκρισης και βίας. Μέσα από αυτή την εργασία αναλύεται η αποδόμηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας μέσω της στέρησης της ατομικότητας και της μετατροπής των ανθρώπων σε αριθμούς. Η βία, σωματική και λεκτική, αποτελούσε καθημερινό φαινόμενο με στόχο την επιβολή της εξουσίας και την πλήρη διάλυση της ανθρώπινης υπόστασης. Οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης και η καταστροφή των κοινωνικών δεσμών εκμηδένιζαν την έννοια της αλληλεγγύης. Η απώλεια της ελπίδας και η βεβαιότητα του θανάτου ήταν βασικά στοιχεία της ψυχολογικής κατάρρευσης των κρατουμένων, οι οποίοι μετατρέπονταν σταδιακά σε άβουλα όντα. Η αποδόμηση της ισότητας εκδηλωνόταν με την κατασκευή μίας ιεραρχικής δομής κρατουμένων μέσα στα στρατόπεδα, όπου υπήρχαν προνομιούχοι κρατούμενοι που απολάμβαναν καλύτερες συνθήκες διαβίωσης εις βάρος των υπολοίπων. Η ικανότητα προσαρμογής ήταν βασική προϋπόθεση για την απόκτηση προνομίων σε ένα τόσο απάνθρωπο περιβάλλον. Η αποδόμηση της πολιτισμικής πολυμορφίας εκδηλωνόταν με την στοχοποίηση και την μαζική εξόντωση των Εβραίων καθώς και άλλων κοινωνικών ομάδων. Η στάση των Γερμανών πολιτών απέναντι στις ναζιστικές πρακτικές ήταν μία σύνθεση πίστης, φόβου, συμμόρφωσης και σκόπιμης άρνησης να δουν την πραγματικότητα. Το έργο του παραμένει ζωντανό και επίκαιρο, αποτελώντας μια διαρκή υπενθύμιση των φρικαλεοτήτων του Ολοκαυτώματος και μια προτροπή για επαγρύπνηση.","abstract_has_math":false,"creators":["Διπλάρης Σπυρίδων","Diplaris Spyridon"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:19Z","subjects":["Θρησκεία","Religion"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5307647"],"render_values":[{"text":"uoadl:5307647","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307647","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307647","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5307647","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Διπλάρης Σπυρίδων","Diplaris Spyridon"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θρησκεία","Religion"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5307647","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307647"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός αυτής της διπλωματικής εργασίας είναι να διερευνήσει μέσα απο τα έργα και τις μαρτυρίες του Πρίμο Λέβι, ο οποίος ήταν επιζώντας του Άουσβιτς και ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς στρατοπεδικής λογοτεχνίας, τις απάνθρωπες συνθήκες και τους μηχανισμούς αποανθρωποποίησης που εφαρμόστηκαν μέσα στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Επίσης σκοπός είναι να αναδειχθεί η διδακτική αξία των έργων του Πρίμο Λέβι για την προώθηση και την καλλιέργεια ικανοτήτων δημοκρατικού πολιτισμού στην Β’ εκπαίδευση. Το Ολοκαύτωμα είναι ίσως το πιο σκοτεινό κεφάλαιο της σύγχρονης ιστορίας, το οποίο αποτελεί ένα παράδειγμα ανθρώπινης σκληρότητας που οδήγησε στην συστηματική εξόντωση εκατομμυρίων ανθρώπων, με βασικότερο πλυθησμό τον Εβραϊκό. Τα ναζιστικά στρατόπεδα λειτουργούσαν ως μηχανές αποανθρωποποίησης, όπου οι κρατούμενοι έχαναν σταδιακά την ανθρώπινη αξιοπρέπειάς τους, μέσα από τη στέρηση της ελευθερίας, τις εξευτελιστικές πρακτικές, την πείνα και την μόνιμη απειλή του θανάτου. Η πολιτισμική πολυμορφία και η ισότητα καταπατήθηκαν και αποδομήθηκαν, με τη δημιουργία μιας αυστηρής ιεραρχίας μέσα στα στρατόπεδα και τη συστηματική εξόντωση όσων θεωρούνταν κατώτεροι ή διαφορετικοί. Ο Πρίμο Λέβι επέζησε από το Άουσβιτς-Μπιρκενάου, όπου μεταφέρθηκε τον Φεβρουάριο του 1944 λόγω της εβραϊκής του καταγωγής. Η ιδιότητά του ως χημικός και η τύχη συνέβαλαν καθοριστικά στην επιβίωσή του. Η εμπειρία του στο στρατόπεδο τον σημάδεψε για την υπόλοιπη ζωή του και αποτέλεσε την κινητήρια δύναμη του συγγραφικού του έργου. Απελευθερώθηκε από τους Σοβιετικούς στις 27 Ιανουαρίου 1945. Τα γεγονότα που βίωσε τον οδήγησαν να δηλώσει την αμφισβήτηση της θρησκευτικής του πίστης. Το συγγραφικό του έργο χαρακτηρίζεται από ακρίβεια, καθαρότητα και ψυχραιμία, αποφεύγοντας τον συναισθηματισμό. Στα σημαντικότερα έργα του περιλαμβάνονται: Εάν αυτό είναι άνθρωπος, Η Ανακωχή, Το περιοδικό σύστημα, Αν όχι τώρα, πότε;, Αυτοί που βούλιαξαν και αυτοί που σώθηκαν. Ο Λέβι ένιωθε την ηθική υποχρέωση να γνωστοποιήσει τα γεγονότα και τις μεθόδους των ναζί, δίνοντας φωνή σε αυτούς που δολοφονήθηκαν ή δεν τόλμησαν να μιλήσουν, με σκοπό να προειδοποιήσει τις επόμενες γενιές για τους κινδύνους του ρατσισμού της ξενοφοβίας και των ολοκληρωτικών καθεστώτων. Οι μαρτυρίες του έχουν ισχυρή εκπαιδευτική αξία, καθώς μπορούν να ευαισθητοποιήσουν τις νέες γενιές για τη φρίκη του Ολοκαυτώματος και να προωθήσουν την κριτική σκέψη απέναντι σε κάθε μορφή διάκρισης και βίας. Μέσα από αυτή την εργασία αναλύεται η αποδόμηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας μέσω της στέρησης της ατομικότητας και της μετατροπής των ανθρώπων σε αριθμούς. Η βία, σωματική και λεκτική, αποτελούσε καθημερινό φαινόμενο με στόχο την επιβολή της εξουσίας και την πλήρη διάλυση της ανθρώπινης υπόστασης. Οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης και η καταστροφή των κοινωνικών δεσμών εκμηδένιζαν την έννοια της αλληλεγγύης. Η απώλεια της ελπίδας και η βεβαιότητα του θανάτου ήταν βασικά στοιχεία της ψυχολογικής κατάρρευσης των κρατουμένων, οι οποίοι μετατρέπονταν σταδιακά σε άβουλα όντα. Η αποδόμηση της ισότητας εκδηλωνόταν με την κατασκευή μίας ιεραρχικής δομής κρατουμένων μέσα στα στρατόπεδα, όπου υπήρχαν προνομιούχοι κρατούμενοι που απολάμβαναν καλύτερες συνθήκες διαβίωσης εις βάρος των υπολοίπων. Η ικανότητα προσαρμογής ήταν βασική προϋπόθεση για την απόκτηση προνομίων σε ένα τόσο απάνθρωπο περιβάλλον. Η αποδόμηση της πολιτισμικής πολυμορφίας εκδηλωνόταν με την στοχοποίηση και την μαζική εξόντωση των Εβραίων καθώς και άλλων κοινωνικών ομάδων. Η στάση των Γερμανών πολιτών απέναντι στις ναζιστικές πρακτικές ήταν μία σύνθεση πίστης, φόβου, συμμόρφωσης και σκόπιμης άρνησης να δουν την πραγματικότητα. Το έργο του παραμένει ζωντανό και επίκαιρο, αποτελώντας μια διαρκή υπενθύμιση των φρικαλεοτήτων του Ολοκαυτώματος και μια προτροπή για επαγρύπνηση.","The purpose of this master's thesis is to investigate, through the works and testimonies of Primo Levi, who was an Auschwitz survivor and one of the most important writers of concentration camp literature, the inhumane conditions and dehumanization mechanisms applied within the Nazi concentration camps. Another aim is to highlight the educational value of Primo Levi's works for promoting and cultivating democratic culture skills in secondary education. The Holocaust is perhaps the darkest chapter in modern history, serving as an example of human cruelty that led to the systematic extermination of millions of people, primarily the Jewish population. The Nazi camps functioned as machines of dehumanization, where prisoners gradually lost their human dignity through the deprivation of freedom, humiliating practices, hunger, and the constant threat of death. Cultural diversity and equality were trampled upon and dismantled, with the creation of a strict hierarchy within the camps and the systematic extermination of those considered inferior or different. Primo Levi survived Auschwitz-Birkenau, where he was transferred in February 1944 due to his Jewish descent. His profession as a chemist and luck played a decisive role in his survival. His experience in the camp marked him for the rest of his life and became the driving force behind his literary work. He was liberated by the Soviets on January 27, 1945. The events he experienced led him to question his religious faith. His literary work is characterized by precision, clarity, and composure, avoiding emotionalism. His most important works include: \"If This Is a Man,\" \"The Reawakening,\" \"The Periodic Table,\" \"If Not Now, When?,\" and \"The Drowned and the Saved.\" Levi felt a moral obligation to publicize the events and methods of the Nazis, giving voice to those who were murdered or did not dare to speak, with the aim of warning future generations about the dangers of racism, xenophobia, and totalitarian regimes. His testimonies have strong educational value, as they can raise awareness among new generations about the horrors of the Holocaust and promote critical thinking against all forms of discrimination and violence. Through this thesis, the dismantling of human dignity is analyzed through the deprivation of individuality and the transformation of people into numbers. Physical and verbal violence was a daily phenomenon, aiming at imposing power and completely dissolving human existence. The miserable living conditions and the destruction of social bonds nullified the concept of solidarity. The loss of hope and the certainty of death were key elements of the psychological collapse of the prisoners, who gradually turned into docile beings. The dismantling of equality was manifested in the construction of a hierarchical structure of prisoners within the camps, where there were privileged prisoners who enjoyed better living conditions at the expense of others. The ability to adapt was a basic prerequisite for gaining privileges in such an inhumane environment. The dismantling of cultural diversity was manifested through the targeting and mass extermination of Jews and other social groups. The attitude of German citizens towards Nazi practices was a synthesis of belief, fear, conformity, and a deliberate refusal to see reality. His work remains alive and relevant, serving as a constant reminder of the atrocities of the Holocaust and an admonition for vigilance."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Απώλεια ταυτότητας και αποανθρωποποίηση στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης σύμφωνα με τις μαρτυρίες του Πρίμο Λέβι"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Διπλάρης Σπυρίδων","Diplaris Spyridon"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Σκοπός αυτής της διπλωματικής εργασίας είναι να διερευνήσει μέσα απο τα έργα και τις μαρτυρίες του Πρίμο Λέβι, ο οποίος ήταν επιζώντας του Άουσβιτς και ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς στρατοπεδικής λογοτεχνίας, τις απάνθρωπες συνθήκες και τους μηχανισμούς αποανθρωποποίησης που εφαρμόστηκαν μέσα στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Επίσης σκοπός είναι να αναδειχθεί η διδακτική αξία των έργων του Πρίμο Λέβι για την προώθηση και την καλλιέργεια ικανοτήτων δημοκρατικού πολιτισμού στην Β’ εκπαίδευση. Το Ολοκαύτωμα είναι ίσως το πιο σκοτεινό κεφάλαιο της σύγχρονης ιστορίας, το οποίο αποτελεί ένα παράδειγμα ανθρώπινης σκληρότητας που οδήγησε στην συστηματική εξόντωση εκατομμυρίων ανθρώπων, με βασικότερο πλυθησμό τον Εβραϊκό. Τα ναζιστικά στρατόπεδα λειτουργούσαν ως μηχανές αποανθρωποποίησης, όπου οι κρατούμενοι έχαναν σταδιακά την ανθρώπινη αξιοπρέπειάς τους, μέσα από τη στέρηση της ελευθερίας, τις εξευτελιστικές πρακτικές, την πείνα και την μόνιμη απειλή του θανάτου. Η πολιτισμική πολυμορφία και η ισότητα καταπατήθηκαν και αποδομήθηκαν, με τη δημιουργία μιας αυστηρής ιεραρχίας μέσα στα στρατόπεδα και τη συστηματική εξόντωση όσων θεωρούνταν κατώτεροι ή διαφορετικοί. Ο Πρίμο Λέβι επέζησε από το Άουσβιτς-Μπιρκενάου, όπου μεταφέρθηκε τον Φεβρουάριο του 1944 λόγω της εβραϊκής του καταγωγής. Η ιδιότητά του ως χημικός και η τύχη συνέβαλαν καθοριστικά στην επιβίωσή του. Η εμπειρία του στο στρατόπεδο τον σημάδεψε για την υπόλοιπη ζωή του και αποτέλεσε την κινητήρια δύναμη του συγγραφικού του έργου. Απελευθερώθηκε από τους Σοβιετικούς στις 27 Ιανουαρίου 1945. Τα γεγονότα που βίωσε τον οδήγησαν να δηλώσει την αμφισβήτηση της θρησκευτικής του πίστης. Το συγγραφικό του έργο χαρακτηρίζεται από ακρίβεια, καθαρότητα και ψυχραιμία, αποφεύγοντας τον συναισθηματισμό. Στα σημαντικότερα έργα του περιλαμβάνονται: Εάν αυτό είναι άνθρωπος, Η Ανακωχή, Το περιοδικό σύστημα, Αν όχι τώρα, πότε;, Αυτοί που βούλιαξαν και αυτοί που σώθηκαν. Ο Λέβι ένιωθε την ηθική υποχρέωση να γνωστοποιήσει τα γεγονότα και τις μεθόδους των ναζί, δίνοντας φωνή σε αυτούς που δολοφονήθηκαν ή δεν τόλμησαν να μιλήσουν, με σκοπό να προειδοποιήσει τις επόμενες γενιές για τους κινδύνους του ρατσισμού της ξενοφοβίας και των ολοκληρωτικών καθεστώτων. Οι μαρτυρίες του έχουν ισχυρή εκπαιδευτική αξία, καθώς μπορούν να ευαισθητοποιήσουν τις νέες γενιές για τη φρίκη του Ολοκαυτώματος και να προωθήσουν την κριτική σκέψη απέναντι σε κάθε μορφή διάκρισης και βίας. Μέσα από αυτή την εργασία αναλύεται η αποδόμηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας μέσω της στέρησης της ατομικότητας και της μετατροπής των ανθρώπων σε αριθμούς. Η βία, σωματική και λεκτική, αποτελούσε καθημερινό φαινόμενο με στόχο την επιβολή της εξουσίας και την πλήρη διάλυση της ανθρώπινης υπόστασης. Οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης και η καταστροφή των κοινωνικών δεσμών εκμηδένιζαν την έννοια της αλληλεγγύης. Η απώλεια της ελπίδας και η βεβαιότητα του θανάτου ήταν βασικά στοιχεία της ψυχολογικής κατάρρευσης των κρατουμένων, οι οποίοι μετατρέπονταν σταδιακά σε άβουλα όντα. Η αποδόμηση της ισότητας εκδηλωνόταν με την κατασκευή μίας ιεραρχικής δομής κρατουμένων μέσα στα στρατόπεδα, όπου υπήρχαν προνομιούχοι κρατούμενοι που απολάμβαναν καλύτερες συνθήκες διαβίωσης εις βάρος των υπολοίπων. Η ικανότητα προσαρμογής ήταν βασική προϋπόθεση για την απόκτηση προνομίων σε ένα τόσο απάνθρωπο περιβάλλον. Η αποδόμηση της πολιτισμικής πολυμορφίας εκδηλωνόταν με την στοχοποίηση και την μαζική εξόντωση των Εβραίων καθώς και άλλων κοινωνικών ομάδων. Η στάση των Γερμανών πολιτών απέναντι στις ναζιστικές πρακτικές ήταν μία σύνθεση πίστης, φόβου, συμμόρφωσης και σκόπιμης άρνησης να δουν την πραγματικότητα. Το έργο του παραμένει ζωντανό και επίκαιρο, αποτελώντας μια διαρκή υπενθύμιση των φρικαλεοτήτων του Ολοκαυτώματος και μια προτροπή για επαγρύπνηση.","The purpose of this master's thesis is to investigate, through the works and testimonies of Primo Levi, who was an Auschwitz survivor and one of the most important writers of concentration camp literature, the inhumane conditions and dehumanization mechanisms applied within the Nazi concentration camps. Another aim is to highlight the educational value of Primo Levi's works for promoting and cultivating democratic culture skills in secondary education. The Holocaust is perhaps the darkest chapter in modern history, serving as an example of human cruelty that led to the systematic extermination of millions of people, primarily the Jewish population. The Nazi camps functioned as machines of dehumanization, where prisoners gradually lost their human dignity through the deprivation of freedom, humiliating practices, hunger, and the constant threat of death. Cultural diversity and equality were trampled upon and dismantled, with the creation of a strict hierarchy within the camps and the systematic extermination of those considered inferior or different. Primo Levi survived Auschwitz-Birkenau, where he was transferred in February 1944 due to his Jewish descent. His profession as a chemist and luck played a decisive role in his survival. His experience in the camp marked him for the rest of his life and became the driving force behind his literary work. He was liberated by the Soviets on January 27, 1945. The events he experienced led him to question his religious faith. His literary work is characterized by precision, clarity, and composure, avoiding emotionalism. His most important works include: \"If This Is a Man,\" \"The Reawakening,\" \"The Periodic Table,\" \"If Not Now, When?,\" and \"The Drowned and the Saved.\" Levi felt a moral obligation to publicize the events and methods of the Nazis, giving voice to those who were murdered or did not dare to speak, with the aim of warning future generations about the dangers of racism, xenophobia, and totalitarian regimes. His testimonies have strong educational value, as they can raise awareness among new generations about the horrors of the Holocaust and promote critical thinking against all forms of discrimination and violence. Through this thesis, the dismantling of human dignity is analyzed through the deprivation of individuality and the transformation of people into numbers. Physical and verbal violence was a daily phenomenon, aiming at imposing power and completely dissolving human existence. The miserable living conditions and the destruction of social bonds nullified the concept of solidarity. The loss of hope and the certainty of death were key elements of the psychological collapse of the prisoners, who gradually turned into docile beings. The dismantling of equality was manifested in the construction of a hierarchical structure of prisoners within the camps, where there were privileged prisoners who enjoyed better living conditions at the expense of others. The ability to adapt was a basic prerequisite for gaining privileges in such an inhumane environment. The dismantling of cultural diversity was manifested through the targeting and mass extermination of Jews and other social groups. The attitude of German citizens towards Nazi practices was a synthesis of belief, fear, conformity, and a deliberate refusal to see reality. His work remains alive and relevant, serving as a constant reminder of the atrocities of the Holocaust and an admonition for vigilance."],"dc:identifier":["uoadl:5307647","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307647"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θρησκεία","Religion"],"dc:title":["Απώλεια ταυτότητας και αποανθρωποποίηση στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης σύμφωνα με τις μαρτυρίες του Πρίμο Λέβι"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:19Z"}