{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5307729"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5307729","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κατάγματα ευθραυστότητας μηριαίου σε ασθενείς με κάκωση νωτιαίου μυελού","abstract":"Τα άτομα με κάκωση του νωτιαίου μυελού (ΚΝΜ) παρουσιάζουν σοβαρή οστική απώλεια κάτω από το επίπεδο της βλάβης, που προδιαθέτει σε κατάγματα ευθραυστότητας. Λόγω της συχνότητας και των επιπτώσεων τους, τα κατάγματα ευθραυστότητας του μηριαίου οστού απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή. Η παρούσα ανασκόπηση έχει στόχο να συνοψίσει την τρέχουσα βιβλιογραφία σχετικά με την επιδημιολογία, την παθοφυσιολογία, τη διάγνωση και τη διαχείριση των καταγμάτων αυτών. Πραγματοποιήθηκε εκτενής βιβλιογραφική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed/MEDLINE και CINAHL, χρησιμοποιώντας τις κατευθυντήριες γραμμές PRISMA 2020. Συμπεριλήφθηκαν μελέτες που εστιάζουν σε κατάγματα του μηριαίου οστού σε ενήλικες με χρόνια ΚΝΜ, ενώ εξαιρέθηκαν ανασκοπήσεις, μελέτες σε ζώα και δημοσιεύσεις που δεν ήταν στην αγγλική γλώσσα. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφική ανασκόπηση, τα κατάγματα του μηριαίου οστού αντιπροσωπεύουν έως και το 61% των καταγμάτων των κάτω άκρων στον ασθενείς με ΚΝΜ. Τα πιο συνηθισμένα είναι αυτά του περιφερικού τμήματος του μηριαίου και του ισχίου. Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν την ηλικία, το χρόνο από τον τραυματισμό, τις πλήρεις κινητικές βλάβες και τη χαμηλή οστική πυκνότητα. Η απώλεια της οστικής πυκνότητας συμβαίνει ταχέως μετά από την ΚΝΜ και σταθεροποιείται 2-5 χρόνια μετά τον τραυματισμό. Η κλινική εικόνα τον καταγμάτων ευθραυστότητας μπορεί να είναι ήπια, απαιτώντας συχνά υψηλό βαθμό υποψίας. Η χειρουργική αντιμετώπιση προτιμάται έναντι των συντηρητικών προσεγγίσεων λόγω των χαμηλότερων ποσοστών επιπλοκών και ψευδάρθρωσης. Οι στρατηγικές πρόληψης περιλαμβάνουν την έγκαιρη αξιολόγηση της οστικής πυκνότητας, τη βελτιστοποίηση της βιταμίνης D και του ασβεστίου, τη θεραπεία με φόρτιση βάρους και φαρμακευτικά μέσα όπως τα διφωσφονικά και το denosumab. Συνοψίζοντας, τα κατάγματα ευθραυστότητας του μηριαίου οστού είναι μία συχνή και περιοριστική επιπλοκή για τους ασθενείς με ΚΝΜ. Η έγκαιρη διάγνωση, η κατάλληλη χειρουργική αντιμετώπιση και οι στοχευμένες στρατηγικές πρόληψης είναι κρίσιμες για τη μείωση των επιπλοκών και τη διατήρηση της λειτουργικότητας του ασθενούς.","abstract_html":"Τα άτομα με κάκωση του νωτιαίου μυελού (ΚΝΜ) παρουσιάζουν σοβαρή οστική απώλεια κάτω από το επίπεδο της βλάβης, που προδιαθέτει σε κατάγματα ευθραυστότητας. Λόγω της συχνότητας και των επιπτώσεων τους, τα κατάγματα ευθραυστότητας του μηριαίου οστού απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή. Η παρούσα ανασκόπηση έχει στόχο να συνοψίσει την τρέχουσα βιβλιογραφία σχετικά με την επιδημιολογία, την παθοφυσιολογία, τη διάγνωση και τη διαχείριση των καταγμάτων αυτών. Πραγματοποιήθηκε εκτενής βιβλιογραφική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed/MEDLINE και CINAHL, χρησιμοποιώντας τις κατευθυντήριες γραμμές PRISMA 2020. Συμπεριλήφθηκαν μελέτες που εστιάζουν σε κατάγματα του μηριαίου οστού σε ενήλικες με χρόνια ΚΝΜ, ενώ εξαιρέθηκαν ανασκοπήσεις, μελέτες σε ζώα και δημοσιεύσεις που δεν ήταν στην αγγλική γλώσσα. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφική ανασκόπηση, τα κατάγματα του μηριαίου οστού αντιπροσωπεύουν έως και το 61% των καταγμάτων των κάτω άκρων στον ασθενείς με ΚΝΜ. Τα πιο συνηθισμένα είναι αυτά του περιφερικού τμήματος του μηριαίου και του ισχίου. Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν την ηλικία, το χρόνο από τον τραυματισμό, τις πλήρεις κινητικές βλάβες και τη χαμηλή οστική πυκνότητα. Η απώλεια της οστικής πυκνότητας συμβαίνει ταχέως μετά από την ΚΝΜ και σταθεροποιείται 2-5 χρόνια μετά τον τραυματισμό. Η κλινική εικόνα τον καταγμάτων ευθραυστότητας μπορεί να είναι ήπια, απαιτώντας συχνά υψηλό βαθμό υποψίας. Η χειρουργική αντιμετώπιση προτιμάται έναντι των συντηρητικών προσεγγίσεων λόγω των χαμηλότερων ποσοστών επιπλοκών και ψευδάρθρωσης. Οι στρατηγικές πρόληψης περιλαμβάνουν την έγκαιρη αξιολόγηση της οστικής πυκνότητας, τη βελτιστοποίηση της βιταμίνης D και του ασβεστίου, τη θεραπεία με φόρτιση βάρους και φαρμακευτικά μέσα όπως τα διφωσφονικά και το denosumab. Συνοψίζοντας, τα κατάγματα ευθραυστότητας του μηριαίου οστού είναι μία συχνή και περιοριστική επιπλοκή για τους ασθενείς με ΚΝΜ. Η έγκαιρη διάγνωση, η κατάλληλη χειρουργική αντιμετώπιση και οι στοχευμένες στρατηγικές πρόληψης είναι κρίσιμες για τη μείωση των επιπλοκών και τη διατήρηση της λειτουργικότητας του ασθενούς.","abstract_has_math":false,"creators":["Πρελορέντζος Γεώργιος","Prelorentzos Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:19Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5307729"],"render_values":[{"text":"uoadl:5307729","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307729","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307729","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5307729","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πρελορέντζος Γεώργιος","Prelorentzos Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5307729","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307729"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα άτομα με κάκωση του νωτιαίου μυελού (ΚΝΜ) παρουσιάζουν σοβαρή οστική απώλεια κάτω από το επίπεδο της βλάβης, που προδιαθέτει σε κατάγματα ευθραυστότητας. Λόγω της συχνότητας και των επιπτώσεων τους, τα κατάγματα ευθραυστότητας του μηριαίου οστού απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή. Η παρούσα ανασκόπηση έχει στόχο να συνοψίσει την τρέχουσα βιβλιογραφία σχετικά με την επιδημιολογία, την παθοφυσιολογία, τη διάγνωση και τη διαχείριση των καταγμάτων αυτών. Πραγματοποιήθηκε εκτενής βιβλιογραφική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed/MEDLINE και CINAHL, χρησιμοποιώντας τις κατευθυντήριες γραμμές PRISMA 2020. Συμπεριλήφθηκαν μελέτες που εστιάζουν σε κατάγματα του μηριαίου οστού σε ενήλικες με χρόνια ΚΝΜ, ενώ εξαιρέθηκαν ανασκοπήσεις, μελέτες σε ζώα και δημοσιεύσεις που δεν ήταν στην αγγλική γλώσσα. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφική ανασκόπηση, τα κατάγματα του μηριαίου οστού αντιπροσωπεύουν έως και το 61% των καταγμάτων των κάτω άκρων στον ασθενείς με ΚΝΜ. Τα πιο συνηθισμένα είναι αυτά του περιφερικού τμήματος του μηριαίου και του ισχίου. Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν την ηλικία, το χρόνο από τον τραυματισμό, τις πλήρεις κινητικές βλάβες και τη χαμηλή οστική πυκνότητα. Η απώλεια της οστικής πυκνότητας συμβαίνει ταχέως μετά από την ΚΝΜ και σταθεροποιείται 2-5 χρόνια μετά τον τραυματισμό. Η κλινική εικόνα τον καταγμάτων ευθραυστότητας μπορεί να είναι ήπια, απαιτώντας συχνά υψηλό βαθμό υποψίας. Η χειρουργική αντιμετώπιση προτιμάται έναντι των συντηρητικών προσεγγίσεων λόγω των χαμηλότερων ποσοστών επιπλοκών και ψευδάρθρωσης. Οι στρατηγικές πρόληψης περιλαμβάνουν την έγκαιρη αξιολόγηση της οστικής πυκνότητας, τη βελτιστοποίηση της βιταμίνης D και του ασβεστίου, τη θεραπεία με φόρτιση βάρους και φαρμακευτικά μέσα όπως τα διφωσφονικά και το denosumab. Συνοψίζοντας, τα κατάγματα ευθραυστότητας του μηριαίου οστού είναι μία συχνή και περιοριστική επιπλοκή για τους ασθενείς με ΚΝΜ. Η έγκαιρη διάγνωση, η κατάλληλη χειρουργική αντιμετώπιση και οι στοχευμένες στρατηγικές πρόληψης είναι κρίσιμες για τη μείωση των επιπλοκών και τη διατήρηση της λειτουργικότητας του ασθενούς.","Individuals with spinal cord injury (SCI) experience rapid and profound bone loss below the level of injury, predisposing them to fragility fractures. Due to their frequency and clinical impact, femoral fragility fractures in SCI patients require special consideration. This review aims to summarize the current evidence on the epidemiology, pathophysiology, diagnosis, and management of femoral fragility fractures in individuals with SCI, and to explore strategies for prevention. A comprehensive literature search was conducted in PubMed/MEDLINE and CINAHL databases using PRISMA 2020 guidelines. Studies focusing on femoral fractures in adults with SCI were included, while reviews, animal studies, and non-English publications were excluded. According to the results of the literature review, femoral fractures account for up to 61% of lower limb fractures in the SCI population, with distal femur and hip being the most common sites. Risk factors include age, time since injury, motor-complete injuries, and low bone mineral density (BMD). Loss of BMD occurs rapidly after SCI and plateaus 2–5 years post-injury. Clinical presentation may be subtle, often requiring high suspicion and imaging. Operative management is favored over conservative approaches due to lower complication and nonunion rates. Preventive strategies include early BMD assessment, vitamin D and calcium optimization, weight-bearing therapy, and pharmacologic agents such as bisphosphonates and denosumab. In conclusion, femoral fragility fractures are common and debilitating in patients with SCI. Timely diagnosis, appropriate surgical management, and targeted prevention strategies are critical to reduce complications and maintain function."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κατάγματα ευθραυστότητας μηριαίου σε ασθενείς με κάκωση νωτιαίου μυελού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πρελορέντζος Γεώργιος","Prelorentzos Georgios"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Τα άτομα με κάκωση του νωτιαίου μυελού (ΚΝΜ) παρουσιάζουν σοβαρή οστική απώλεια κάτω από το επίπεδο της βλάβης, που προδιαθέτει σε κατάγματα ευθραυστότητας. Λόγω της συχνότητας και των επιπτώσεων τους, τα κατάγματα ευθραυστότητας του μηριαίου οστού απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή. Η παρούσα ανασκόπηση έχει στόχο να συνοψίσει την τρέχουσα βιβλιογραφία σχετικά με την επιδημιολογία, την παθοφυσιολογία, τη διάγνωση και τη διαχείριση των καταγμάτων αυτών. Πραγματοποιήθηκε εκτενής βιβλιογραφική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed/MEDLINE και CINAHL, χρησιμοποιώντας τις κατευθυντήριες γραμμές PRISMA 2020. Συμπεριλήφθηκαν μελέτες που εστιάζουν σε κατάγματα του μηριαίου οστού σε ενήλικες με χρόνια ΚΝΜ, ενώ εξαιρέθηκαν ανασκοπήσεις, μελέτες σε ζώα και δημοσιεύσεις που δεν ήταν στην αγγλική γλώσσα. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφική ανασκόπηση, τα κατάγματα του μηριαίου οστού αντιπροσωπεύουν έως και το 61% των καταγμάτων των κάτω άκρων στον ασθενείς με ΚΝΜ. Τα πιο συνηθισμένα είναι αυτά του περιφερικού τμήματος του μηριαίου και του ισχίου. Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν την ηλικία, το χρόνο από τον τραυματισμό, τις πλήρεις κινητικές βλάβες και τη χαμηλή οστική πυκνότητα. Η απώλεια της οστικής πυκνότητας συμβαίνει ταχέως μετά από την ΚΝΜ και σταθεροποιείται 2-5 χρόνια μετά τον τραυματισμό. Η κλινική εικόνα τον καταγμάτων ευθραυστότητας μπορεί να είναι ήπια, απαιτώντας συχνά υψηλό βαθμό υποψίας. Η χειρουργική αντιμετώπιση προτιμάται έναντι των συντηρητικών προσεγγίσεων λόγω των χαμηλότερων ποσοστών επιπλοκών και ψευδάρθρωσης. Οι στρατηγικές πρόληψης περιλαμβάνουν την έγκαιρη αξιολόγηση της οστικής πυκνότητας, τη βελτιστοποίηση της βιταμίνης D και του ασβεστίου, τη θεραπεία με φόρτιση βάρους και φαρμακευτικά μέσα όπως τα διφωσφονικά και το denosumab. Συνοψίζοντας, τα κατάγματα ευθραυστότητας του μηριαίου οστού είναι μία συχνή και περιοριστική επιπλοκή για τους ασθενείς με ΚΝΜ. Η έγκαιρη διάγνωση, η κατάλληλη χειρουργική αντιμετώπιση και οι στοχευμένες στρατηγικές πρόληψης είναι κρίσιμες για τη μείωση των επιπλοκών και τη διατήρηση της λειτουργικότητας του ασθενούς.","Individuals with spinal cord injury (SCI) experience rapid and profound bone loss below the level of injury, predisposing them to fragility fractures. Due to their frequency and clinical impact, femoral fragility fractures in SCI patients require special consideration. This review aims to summarize the current evidence on the epidemiology, pathophysiology, diagnosis, and management of femoral fragility fractures in individuals with SCI, and to explore strategies for prevention. A comprehensive literature search was conducted in PubMed/MEDLINE and CINAHL databases using PRISMA 2020 guidelines. Studies focusing on femoral fractures in adults with SCI were included, while reviews, animal studies, and non-English publications were excluded. According to the results of the literature review, femoral fractures account for up to 61% of lower limb fractures in the SCI population, with distal femur and hip being the most common sites. Risk factors include age, time since injury, motor-complete injuries, and low bone mineral density (BMD). Loss of BMD occurs rapidly after SCI and plateaus 2–5 years post-injury. Clinical presentation may be subtle, often requiring high suspicion and imaging. Operative management is favored over conservative approaches due to lower complication and nonunion rates. Preventive strategies include early BMD assessment, vitamin D and calcium optimization, weight-bearing therapy, and pharmacologic agents such as bisphosphonates and denosumab. In conclusion, femoral fragility fractures are common and debilitating in patients with SCI. Timely diagnosis, appropriate surgical management, and targeted prevention strategies are critical to reduce complications and maintain function."],"dc:identifier":["uoadl:5307729","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5307729"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Κατάγματα ευθραυστότητας μηριαίου σε ασθενείς με κάκωση νωτιαίου μυελού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:19Z"}