{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5308198"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5308198","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σχολικό Οργανωσιακό Κλίμα, Ανθεκτικότητα και Ευημερία των Εκπαιδευτικών: Μια Διεπιστημονική Προσέγγιση από την Κοινωνική Παιδαγωγική και τη Θετική Ψυχολογία.","abstract":"Σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο και απαιτητικό εκπαιδευτικό περιβάλλον, ο σύγχρονος εκπαιδευτικός καλείται να ανταποκριθεί σε ολοένα πιο σύνθετες απαιτήσεις, γεγονός που καθιστά αναγκαία την ενίσχυση της ανθεκτικότητας και της ευημερίας του, για την προστασία της ψυχικής και σωματικής υγείας του, την εύρυθμη λειτουργία του σχολείου και την ποιότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Η ανθεκτικότητα και η ευημερία βρίσκονται σε δυναμική αλληλεπίδραση, καθώς η ενίσχυση της μίας μπορεί να λειτουργήσει υποστηρικτικά για την ανάπτυξη της άλλης. Υπο αυτό το πρίσμα, το σχολικό οργανωσιακό κλίμα, ως σύνολο στάσεων, σχέσεων και διαδικασιών εντός μιας σχολικής μονάδας, αποτελεί καθοριστικό παράγοντα, καθώς ένα υποστηρικτικό περιβάλλον ενισχύει την ανθεκτικότητα και την ευημερία των εκπαιδευτικών, ενώ ένα δυσλειτουργικό κλίμα εντείνει το άγχος και την επαγγελματική εξουθένωση. Η Κοινωνική Παιδαγωγική και η Θετική Ψυχολογία προσφέρουν ένα κοινό πεδίο αναφοράς και παρέμβασης, με στόχο την καλλιέργεια των κατάλληλων πόρων και στρατηγικών για την ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών, η οποία σχετίζεται άμεσα με την ικανότητά τους να παραμένουν ανθεκτικοί και να ανταποκρίνονται με επάρκεια στις αυξημένες απαιτήσεις, συμβάλλοντας στη δημιουργία ενός υγιούς σχολικού κλίματος. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως στόχο να διερευνήσει τη σχέση μεταξύ του σχολικού οργανωσιακού κλίματος, της ανθεκτικότητας και της ευημερίας των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στην Ελλάδα, αξιοποιώντας τη διεπιστημονική συνέργεια της Κοινωνικής Παιδαγωγικής και της Θετικής Ψυχολογίας. Η διερεύνηση αυτή γίνεται στο πλαίσιο μιας μεικτής έρευνας, που αξιοποιεί ποσοτικά και ποιοτικά δεδομένα και συνδυάζει τη στατιστική ανάλυση ερωτηματολογίων με τη θεματική ανάλυση ημιδομημένων συνεντεύξεων για την εξαγωγή των αποτελεσμάτων. Το ποσοτικό σκέλος της έρευνας βασίστηκε στη συλλογή δεδομένων μέσω έξι σταθμισμένων ερωτηματολογίων, και τη χρήση στρωματοποιημένης δειγματοληψίας χιονοστιβάδας, για τη διερεύνηση της σχέσης μεταξύ του σχολικού οργανωσιακού κλίματος, της ανθεκτικότητας και της ευημερίας των εκπαιδευτικών, καθώς και σε πιθανές διαφορές ανάλογα με τη βαθμίδα εκπαίδευσης, τον τύπο σχολείου και τα έτη επαγγελματικής εμπειρίας. Το δείγμα της ποσοτικής έρευνας αποτελείται από 141 εκπαιδευτικούς ηλικίας από 26 έως και άνω των 61 ετών. Τα ποσοτικά ευρήματα επιβεβαίωσαν την ύπαρξη σημαντικών θετικών συσχετίσεων μεταξύ του σχολικού οργανωσιακού κλίματος και των επιπέδων ανθεκτικότητας, άνθησης, ελπίδας, αισιοδοξίας και νοήματος ζωής. Οι διαφοροποιήσεις μεταξύ εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ήταν περιορισμένες, με κύριες την μεγαλύτερη εφαρμογή καινοτομιών στη Δευτεροβάθμια και την μεγαλύτερη αξιοποίηση προσωπικών σχέσεων στην Πρωτοβάθμια. Αναφορικά με το σχολικό πλαίσιο, οι εκπαιδευτικοί Δημόσιων σχολείων ανέφεραν υψηλότερα επίπεδα συνεργασίας με μαθητές, συμμετοχής στη λήψη αποφάσεων και αξιοποίησης της νομοθεσίας ενώ οι εκπαιδευτικοί των Ιδιωτικών σχολείων μεγαλύτερη επάρκεια υλικοτεχνικού εξοπλισμού. Τέλος, οι πιο έμπειροι εκπαιδευτικοί εμφανίζουν υψηλότερα επίπεδα αισιοδοξίας, συνεργασίας, θετικών σχέσεων αντίληψης θετικού οργανωσιακού κλίματος σε σύγκριση με τους νεοεισερχόμενους στο επάγγελμα. Το ποιοτικό σκέλος βασίστηκε σε εννέα ημιδομημένες συνεντεύξεις εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε όλη την Ελλάδα και δειγματοληψία σκοπιμότητας, με στόχο την εις βάθος κατανόηση των προσωπικών βιωμάτων, πόρων και στρατηγικών ενδυνάμωσης των εκπαιδευτικών. Η ποιοτική διερεύνηση εστίασε στις προκλήσεις που επηρεάζουν την ανθεκτικότητα και την ευημερία των εκπαιδευτικών, καθώς και στους πόρους και τις στρατηγικές που αξιοποιούν για την ενίσχυσή τους. Οι συμμετέχοντες της ποιοτικής έρευνας ήταν 9 εκπαιδευτικοί ηλικίας από 31 έως και άνω των 61 ετών. Η θεματική ανάλυση ανέδειξε προκλήσεις όπως η διαχείριση της μαθητικής συμπεριφοράς, οι αυξημένες συναισθηματικές ανάγκες των μαθητών, οι δυσκολίες συνεργασίας με γονείς και συναδέλφους και η έλλειψη διοικητικής στήριξης. Παράλληλα, αναδείχθηκαν προστατευτικοί μηχανισμοί, όπως οι υποστηρικτικές σχέσεις, η προσωπική ενδυνάμωση, η επαγγελματική ανάπτυξη και η ύπαρξη νοήματος στο επάγγελμα. Η εργασία ολοκληρώνεται με προτάσεις για ένα σχολείο που λειτουργεί ως κοινότητα φροντίδας και συνεργασίας, αναδεικνύοντας την αξία της διεπιστημονικής προσέγγισης ως εργαλείου κατανόησης και παρέμβασης. Μοντέλα, αρχές και μεθοδολογικά εργαλεία από την Κοινωνική Παιδαγωγική και τη Θετική Ψυχολογία προσφέρουν ένα ισχυρό υπόβαθρο για την ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών σε πολλαπλά επίπεδα.","abstract_html":"Σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο και απαιτητικό εκπαιδευτικό περιβάλλον, ο σύγχρονος εκπαιδευτικός καλείται να ανταποκριθεί σε ολοένα πιο σύνθετες απαιτήσεις, γεγονός που καθιστά αναγκαία την ενίσχυση της ανθεκτικότητας και της ευημερίας του, για την προστασία της ψυχικής και σωματικής υγείας του, την εύρυθμη λειτουργία του σχολείου και την ποιότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Η ανθεκτικότητα και η ευημερία βρίσκονται σε δυναμική αλληλεπίδραση, καθώς η ενίσχυση της μίας μπορεί να λειτουργήσει υποστηρικτικά για την ανάπτυξη της άλλης. Υπο αυτό το πρίσμα, το σχολικό οργανωσιακό κλίμα, ως σύνολο στάσεων, σχέσεων και διαδικασιών εντός μιας σχολικής μονάδας, αποτελεί καθοριστικό παράγοντα, καθώς ένα υποστηρικτικό περιβάλλον ενισχύει την ανθεκτικότητα και την ευημερία των εκπαιδευτικών, ενώ ένα δυσλειτουργικό κλίμα εντείνει το άγχος και την επαγγελματική εξουθένωση. Η Κοινωνική Παιδαγωγική και η Θετική Ψυχολογία προσφέρουν ένα κοινό πεδίο αναφοράς και παρέμβασης, με στόχο την καλλιέργεια των κατάλληλων πόρων και στρατηγικών για την ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών, η οποία σχετίζεται άμεσα με την ικανότητά τους να παραμένουν ανθεκτικοί και να ανταποκρίνονται με επάρκεια στις αυξημένες απαιτήσεις, συμβάλλοντας στη δημιουργία ενός υγιούς σχολικού κλίματος. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως στόχο να διερευνήσει τη σχέση μεταξύ του σχολικού οργανωσιακού κλίματος, της ανθεκτικότητας και της ευημερίας των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στην Ελλάδα, αξιοποιώντας τη διεπιστημονική συνέργεια της Κοινωνικής Παιδαγωγικής και της Θετικής Ψυχολογίας. Η διερεύνηση αυτή γίνεται στο πλαίσιο μιας μεικτής έρευνας, που αξιοποιεί ποσοτικά και ποιοτικά δεδομένα και συνδυάζει τη στατιστική ανάλυση ερωτηματολογίων με τη θεματική ανάλυση ημιδομημένων συνεντεύξεων για την εξαγωγή των αποτελεσμάτων. Το ποσοτικό σκέλος της έρευνας βασίστηκε στη συλλογή δεδομένων μέσω έξι σταθμισμένων ερωτηματολογίων, και τη χρήση στρωματοποιημένης δειγματοληψίας χιονοστιβάδας, για τη διερεύνηση της σχέσης μεταξύ του σχολικού οργανωσιακού κλίματος, της ανθεκτικότητας και της ευημερίας των εκπαιδευτικών, καθώς και σε πιθανές διαφορές ανάλογα με τη βαθμίδα εκπαίδευσης, τον τύπο σχολείου και τα έτη επαγγελματικής εμπειρίας. Το δείγμα της ποσοτικής έρευνας αποτελείται από 141 εκπαιδευτικούς ηλικίας από 26 έως και άνω των 61 ετών. Τα ποσοτικά ευρήματα επιβεβαίωσαν την ύπαρξη σημαντικών θετικών συσχετίσεων μεταξύ του σχολικού οργανωσιακού κλίματος και των επιπέδων ανθεκτικότητας, άνθησης, ελπίδας, αισιοδοξίας και νοήματος ζωής. Οι διαφοροποιήσεις μεταξύ εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ήταν περιορισμένες, με κύριες την μεγαλύτερη εφαρμογή καινοτομιών στη Δευτεροβάθμια και την μεγαλύτερη αξιοποίηση προσωπικών σχέσεων στην Πρωτοβάθμια. Αναφορικά με το σχολικό πλαίσιο, οι εκπαιδευτικοί Δημόσιων σχολείων ανέφεραν υψηλότερα επίπεδα συνεργασίας με μαθητές, συμμετοχής στη λήψη αποφάσεων και αξιοποίησης της νομοθεσίας ενώ οι εκπαιδευτικοί των Ιδιωτικών σχολείων μεγαλύτερη επάρκεια υλικοτεχνικού εξοπλισμού. Τέλος, οι πιο έμπειροι εκπαιδευτικοί εμφανίζουν υψηλότερα επίπεδα αισιοδοξίας, συνεργασίας, θετικών σχέσεων αντίληψης θετικού οργανωσιακού κλίματος σε σύγκριση με τους νεοεισερχόμενους στο επάγγελμα. Το ποιοτικό σκέλος βασίστηκε σε εννέα ημιδομημένες συνεντεύξεις εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε όλη την Ελλάδα και δειγματοληψία σκοπιμότητας, με στόχο την εις βάθος κατανόηση των προσωπικών βιωμάτων, πόρων και στρατηγικών ενδυνάμωσης των εκπαιδευτικών. Η ποιοτική διερεύνηση εστίασε στις προκλήσεις που επηρεάζουν την ανθεκτικότητα και την ευημερία των εκπαιδευτικών, καθώς και στους πόρους και τις στρατηγικές που αξιοποιούν για την ενίσχυσή τους. Οι συμμετέχοντες της ποιοτικής έρευνας ήταν 9 εκπαιδευτικοί ηλικίας από 31 έως και άνω των 61 ετών. Η θεματική ανάλυση ανέδειξε προκλήσεις όπως η διαχείριση της μαθητικής συμπεριφοράς, οι αυξημένες συναισθηματικές ανάγκες των μαθητών, οι δυσκολίες συνεργασίας με γονείς και συναδέλφους και η έλλειψη διοικητικής στήριξης. Παράλληλα, αναδείχθηκαν προστατευτικοί μηχανισμοί, όπως οι υποστηρικτικές σχέσεις, η προσωπική ενδυνάμωση, η επαγγελματική ανάπτυξη και η ύπαρξη νοήματος στο επάγγελμα. Η εργασία ολοκληρώνεται με προτάσεις για ένα σχολείο που λειτουργεί ως κοινότητα φροντίδας και συνεργασίας, αναδεικνύοντας την αξία της διεπιστημονικής προσέγγισης ως εργαλείου κατανόησης και παρέμβασης. Μοντέλα, αρχές και μεθοδολογικά εργαλεία από την Κοινωνική Παιδαγωγική και τη Θετική Ψυχολογία προσφέρουν ένα ισχυρό υπόβαθρο για την ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών σε πολλαπλά επίπεδα.","abstract_has_math":false,"creators":["ΜΑΝΤΑΔΑΚΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ","MANTADAKI AIKATERINI"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:21Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5308198"],"render_values":[{"text":"uoadl:5308198","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5308198","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5308198","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5308198","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΜΑΝΤΑΔΑΚΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ","MANTADAKI AIKATERINI"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5308198","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5308198"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο και απαιτητικό εκπαιδευτικό περιβάλλον, ο σύγχρονος εκπαιδευτικός καλείται να ανταποκριθεί σε ολοένα πιο σύνθετες απαιτήσεις, γεγονός που καθιστά αναγκαία την ενίσχυση της ανθεκτικότητας και της ευημερίας του, για την προστασία της ψυχικής και σωματικής υγείας του, την εύρυθμη λειτουργία του σχολείου και την ποιότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Η ανθεκτικότητα και η ευημερία βρίσκονται σε δυναμική αλληλεπίδραση, καθώς η ενίσχυση της μίας μπορεί να λειτουργήσει υποστηρικτικά για την ανάπτυξη της άλλης. Υπο αυτό το πρίσμα, το σχολικό οργανωσιακό κλίμα, ως σύνολο στάσεων, σχέσεων και διαδικασιών εντός μιας σχολικής μονάδας, αποτελεί καθοριστικό παράγοντα, καθώς ένα υποστηρικτικό περιβάλλον ενισχύει την ανθεκτικότητα και την ευημερία των εκπαιδευτικών, ενώ ένα δυσλειτουργικό κλίμα εντείνει το άγχος και την επαγγελματική εξουθένωση. Η Κοινωνική Παιδαγωγική και η Θετική Ψυχολογία προσφέρουν ένα κοινό πεδίο αναφοράς και παρέμβασης, με στόχο την καλλιέργεια των κατάλληλων πόρων και στρατηγικών για την ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών, η οποία σχετίζεται άμεσα με την ικανότητά τους να παραμένουν ανθεκτικοί και να ανταποκρίνονται με επάρκεια στις αυξημένες απαιτήσεις, συμβάλλοντας στη δημιουργία ενός υγιούς σχολικού κλίματος. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως στόχο να διερευνήσει τη σχέση μεταξύ του σχολικού οργανωσιακού κλίματος, της ανθεκτικότητας και της ευημερίας των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στην Ελλάδα, αξιοποιώντας τη διεπιστημονική συνέργεια της Κοινωνικής Παιδαγωγικής και της Θετικής Ψυχολογίας. Η διερεύνηση αυτή γίνεται στο πλαίσιο μιας μεικτής έρευνας, που αξιοποιεί ποσοτικά και ποιοτικά δεδομένα και συνδυάζει τη στατιστική ανάλυση ερωτηματολογίων με τη θεματική ανάλυση ημιδομημένων συνεντεύξεων για την εξαγωγή των αποτελεσμάτων. Το ποσοτικό σκέλος της έρευνας βασίστηκε στη συλλογή δεδομένων μέσω έξι σταθμισμένων ερωτηματολογίων, και τη χρήση στρωματοποιημένης δειγματοληψίας χιονοστιβάδας, για τη διερεύνηση της σχέσης μεταξύ του σχολικού οργανωσιακού κλίματος, της ανθεκτικότητας και της ευημερίας των εκπαιδευτικών, καθώς και σε πιθανές διαφορές ανάλογα με τη βαθμίδα εκπαίδευσης, τον τύπο σχολείου και τα έτη επαγγελματικής εμπειρίας. Το δείγμα της ποσοτικής έρευνας αποτελείται από 141 εκπαιδευτικούς ηλικίας από 26 έως και άνω των 61 ετών. Τα ποσοτικά ευρήματα επιβεβαίωσαν την ύπαρξη σημαντικών θετικών συσχετίσεων μεταξύ του σχολικού οργανωσιακού κλίματος και των επιπέδων ανθεκτικότητας, άνθησης, ελπίδας, αισιοδοξίας και νοήματος ζωής. Οι διαφοροποιήσεις μεταξύ εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ήταν περιορισμένες, με κύριες την μεγαλύτερη εφαρμογή καινοτομιών στη Δευτεροβάθμια και την μεγαλύτερη αξιοποίηση προσωπικών σχέσεων στην Πρωτοβάθμια. Αναφορικά με το σχολικό πλαίσιο, οι εκπαιδευτικοί Δημόσιων σχολείων ανέφεραν υψηλότερα επίπεδα συνεργασίας με μαθητές, συμμετοχής στη λήψη αποφάσεων και αξιοποίησης της νομοθεσίας ενώ οι εκπαιδευτικοί των Ιδιωτικών σχολείων μεγαλύτερη επάρκεια υλικοτεχνικού εξοπλισμού. Τέλος, οι πιο έμπειροι εκπαιδευτικοί εμφανίζουν υψηλότερα επίπεδα αισιοδοξίας, συνεργασίας, θετικών σχέσεων αντίληψης θετικού οργανωσιακού κλίματος σε σύγκριση με τους νεοεισερχόμενους στο επάγγελμα. Το ποιοτικό σκέλος βασίστηκε σε εννέα ημιδομημένες συνεντεύξεις εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε όλη την Ελλάδα και δειγματοληψία σκοπιμότητας, με στόχο την εις βάθος κατανόηση των προσωπικών βιωμάτων, πόρων και στρατηγικών ενδυνάμωσης των εκπαιδευτικών. Η ποιοτική διερεύνηση εστίασε στις προκλήσεις που επηρεάζουν την ανθεκτικότητα και την ευημερία των εκπαιδευτικών, καθώς και στους πόρους και τις στρατηγικές που αξιοποιούν για την ενίσχυσή τους. Οι συμμετέχοντες της ποιοτικής έρευνας ήταν 9 εκπαιδευτικοί ηλικίας από 31 έως και άνω των 61 ετών. Η θεματική ανάλυση ανέδειξε προκλήσεις όπως η διαχείριση της μαθητικής συμπεριφοράς, οι αυξημένες συναισθηματικές ανάγκες των μαθητών, οι δυσκολίες συνεργασίας με γονείς και συναδέλφους και η έλλειψη διοικητικής στήριξης. Παράλληλα, αναδείχθηκαν προστατευτικοί μηχανισμοί, όπως οι υποστηρικτικές σχέσεις, η προσωπική ενδυνάμωση, η επαγγελματική ανάπτυξη και η ύπαρξη νοήματος στο επάγγελμα. Η εργασία ολοκληρώνεται με προτάσεις για ένα σχολείο που λειτουργεί ως κοινότητα φροντίδας και συνεργασίας, αναδεικνύοντας την αξία της διεπιστημονικής προσέγγισης ως εργαλείου κατανόησης και παρέμβασης. Μοντέλα, αρχές και μεθοδολογικά εργαλεία από την Κοινωνική Παιδαγωγική και τη Θετική Ψυχολογία προσφέρουν ένα ισχυρό υπόβαθρο για την ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών σε πολλαπλά επίπεδα.","In a constantly evolving and demanding educational environment, today’s teachers are required to meet increasingly complex expectations. This highlights the necessity of strengthening their resilience and well-being, not only for the protection of their mental and physical health, but also for the smooth operation of the school and the quality of the educational process. Resilience and well-being are dynamically interrelated, as the enhancement of one can actively support the development of the other. The school organisational climate, as a set of collective perceptions, relationships and processes within a school unit, is a key factor in this context. A supportive climate can enhance teachers’ resilience and well-being, whereas a dysfunctional one may intensify stress and contribute to professional burnout. Social Pedagogy and Positive Psychology offer a common framework for understanding and intervention, aiming at the development of appropriate resources and strategies that empower teachers to remain resilient and respond adequately to growing demands, while contributing to the creation of a healthy school environment. Within this framework, the present thesis investigates the relationship between school organisational climate, resilience and well-being among primary and secondary school teachers in Greece, utilising an interdisciplinary approach that draws from both Social Pedagogy and Positive Psychology fields. The study adopts a mixed-methods design, combining quantitative and qualitative data. The quantitative part involved the use of six standardised questionnaires and stratified snowball sampling, aiming to explore the relationship among the main variables and to identify possible differences based on educational level, school type, and years of teaching experience. The quantitative sample included 141 teachers, with ages ranging from 26 to over 61 years of age. The findings confirmed significant positive correlations between school organisational climate and levels of resilience, flourishing, hope, optimism and meaning in life. Differences between primary and secondary education teachers were limited, with greater implementation opportunities of innovative practices observed in secondary education, and stronger dependence on personal support networks among primary education teachers. Regarding the school context, public-school teachers reported higher levels of collaboration with students, engagement in decision-making, and application of educational legislation, while private school teachers reported significantly greater adequacy in material and technical infrastructure. Additionally, more experienced teachers demonstrated higher levels of optimism, collaboration, quality of relationships, and perception of a positive school climate compared to early-career teachers. The qualitative part of the study was based on nine semi-structured interviews with teachers from various regions of Greece, using purposive sampling. Its aim was to explore teachers’ experiences, resources, and empowerment strategies. The analysis focused on challenges that affect their resilience and well-being, as well as the mechanisms they employ to strengthen them. The participants in the qualitative phase were nine teachers, aged from 31 and over 61 years of age. Thematic analysis findings revealed difficulties related to student behaviour management, emotional needs of students, limited collaboration with parents and colleagues, and lack of administrative support. At the same time, protective factors emerged, including supportive relationships, personal development, access to professional learning opportunities, and a sense of meaning in the teaching profession. The thesis concludes with proposals for school environments that function as communities of care, cooperation and professional empowerment. It emphasises the value of interdisciplinary approaches as a basis for both understanding and action. Theoretical models, principles, and methodologies from Social Pedagogy and Positive Psychology provide a solid foundation for the empowerment of teachers across multiple dimensions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σχολικό Οργανωσιακό Κλίμα, Ανθεκτικότητα και Ευημερία των Εκπαιδευτικών: Μια Διεπιστημονική Προσέγγιση από την Κοινωνική Παιδαγωγική και τη Θετική Ψυχολογία."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΜΑΝΤΑΔΑΚΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ","MANTADAKI AIKATERINI"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο και απαιτητικό εκπαιδευτικό περιβάλλον, ο σύγχρονος εκπαιδευτικός καλείται να ανταποκριθεί σε ολοένα πιο σύνθετες απαιτήσεις, γεγονός που καθιστά αναγκαία την ενίσχυση της ανθεκτικότητας και της ευημερίας του, για την προστασία της ψυχικής και σωματικής υγείας του, την εύρυθμη λειτουργία του σχολείου και την ποιότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Η ανθεκτικότητα και η ευημερία βρίσκονται σε δυναμική αλληλεπίδραση, καθώς η ενίσχυση της μίας μπορεί να λειτουργήσει υποστηρικτικά για την ανάπτυξη της άλλης. Υπο αυτό το πρίσμα, το σχολικό οργανωσιακό κλίμα, ως σύνολο στάσεων, σχέσεων και διαδικασιών εντός μιας σχολικής μονάδας, αποτελεί καθοριστικό παράγοντα, καθώς ένα υποστηρικτικό περιβάλλον ενισχύει την ανθεκτικότητα και την ευημερία των εκπαιδευτικών, ενώ ένα δυσλειτουργικό κλίμα εντείνει το άγχος και την επαγγελματική εξουθένωση. Η Κοινωνική Παιδαγωγική και η Θετική Ψυχολογία προσφέρουν ένα κοινό πεδίο αναφοράς και παρέμβασης, με στόχο την καλλιέργεια των κατάλληλων πόρων και στρατηγικών για την ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών, η οποία σχετίζεται άμεσα με την ικανότητά τους να παραμένουν ανθεκτικοί και να ανταποκρίνονται με επάρκεια στις αυξημένες απαιτήσεις, συμβάλλοντας στη δημιουργία ενός υγιούς σχολικού κλίματος. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως στόχο να διερευνήσει τη σχέση μεταξύ του σχολικού οργανωσιακού κλίματος, της ανθεκτικότητας και της ευημερίας των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στην Ελλάδα, αξιοποιώντας τη διεπιστημονική συνέργεια της Κοινωνικής Παιδαγωγικής και της Θετικής Ψυχολογίας. Η διερεύνηση αυτή γίνεται στο πλαίσιο μιας μεικτής έρευνας, που αξιοποιεί ποσοτικά και ποιοτικά δεδομένα και συνδυάζει τη στατιστική ανάλυση ερωτηματολογίων με τη θεματική ανάλυση ημιδομημένων συνεντεύξεων για την εξαγωγή των αποτελεσμάτων. Το ποσοτικό σκέλος της έρευνας βασίστηκε στη συλλογή δεδομένων μέσω έξι σταθμισμένων ερωτηματολογίων, και τη χρήση στρωματοποιημένης δειγματοληψίας χιονοστιβάδας, για τη διερεύνηση της σχέσης μεταξύ του σχολικού οργανωσιακού κλίματος, της ανθεκτικότητας και της ευημερίας των εκπαιδευτικών, καθώς και σε πιθανές διαφορές ανάλογα με τη βαθμίδα εκπαίδευσης, τον τύπο σχολείου και τα έτη επαγγελματικής εμπειρίας. Το δείγμα της ποσοτικής έρευνας αποτελείται από 141 εκπαιδευτικούς ηλικίας από 26 έως και άνω των 61 ετών. Τα ποσοτικά ευρήματα επιβεβαίωσαν την ύπαρξη σημαντικών θετικών συσχετίσεων μεταξύ του σχολικού οργανωσιακού κλίματος και των επιπέδων ανθεκτικότητας, άνθησης, ελπίδας, αισιοδοξίας και νοήματος ζωής. Οι διαφοροποιήσεις μεταξύ εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ήταν περιορισμένες, με κύριες την μεγαλύτερη εφαρμογή καινοτομιών στη Δευτεροβάθμια και την μεγαλύτερη αξιοποίηση προσωπικών σχέσεων στην Πρωτοβάθμια. Αναφορικά με το σχολικό πλαίσιο, οι εκπαιδευτικοί Δημόσιων σχολείων ανέφεραν υψηλότερα επίπεδα συνεργασίας με μαθητές, συμμετοχής στη λήψη αποφάσεων και αξιοποίησης της νομοθεσίας ενώ οι εκπαιδευτικοί των Ιδιωτικών σχολείων μεγαλύτερη επάρκεια υλικοτεχνικού εξοπλισμού. Τέλος, οι πιο έμπειροι εκπαιδευτικοί εμφανίζουν υψηλότερα επίπεδα αισιοδοξίας, συνεργασίας, θετικών σχέσεων αντίληψης θετικού οργανωσιακού κλίματος σε σύγκριση με τους νεοεισερχόμενους στο επάγγελμα. Το ποιοτικό σκέλος βασίστηκε σε εννέα ημιδομημένες συνεντεύξεις εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε όλη την Ελλάδα και δειγματοληψία σκοπιμότητας, με στόχο την εις βάθος κατανόηση των προσωπικών βιωμάτων, πόρων και στρατηγικών ενδυνάμωσης των εκπαιδευτικών. Η ποιοτική διερεύνηση εστίασε στις προκλήσεις που επηρεάζουν την ανθεκτικότητα και την ευημερία των εκπαιδευτικών, καθώς και στους πόρους και τις στρατηγικές που αξιοποιούν για την ενίσχυσή τους. Οι συμμετέχοντες της ποιοτικής έρευνας ήταν 9 εκπαιδευτικοί ηλικίας από 31 έως και άνω των 61 ετών. Η θεματική ανάλυση ανέδειξε προκλήσεις όπως η διαχείριση της μαθητικής συμπεριφοράς, οι αυξημένες συναισθηματικές ανάγκες των μαθητών, οι δυσκολίες συνεργασίας με γονείς και συναδέλφους και η έλλειψη διοικητικής στήριξης. Παράλληλα, αναδείχθηκαν προστατευτικοί μηχανισμοί, όπως οι υποστηρικτικές σχέσεις, η προσωπική ενδυνάμωση, η επαγγελματική ανάπτυξη και η ύπαρξη νοήματος στο επάγγελμα. Η εργασία ολοκληρώνεται με προτάσεις για ένα σχολείο που λειτουργεί ως κοινότητα φροντίδας και συνεργασίας, αναδεικνύοντας την αξία της διεπιστημονικής προσέγγισης ως εργαλείου κατανόησης και παρέμβασης. Μοντέλα, αρχές και μεθοδολογικά εργαλεία από την Κοινωνική Παιδαγωγική και τη Θετική Ψυχολογία προσφέρουν ένα ισχυρό υπόβαθρο για την ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών σε πολλαπλά επίπεδα.","In a constantly evolving and demanding educational environment, today’s teachers are required to meet increasingly complex expectations. This highlights the necessity of strengthening their resilience and well-being, not only for the protection of their mental and physical health, but also for the smooth operation of the school and the quality of the educational process. Resilience and well-being are dynamically interrelated, as the enhancement of one can actively support the development of the other. The school organisational climate, as a set of collective perceptions, relationships and processes within a school unit, is a key factor in this context. A supportive climate can enhance teachers’ resilience and well-being, whereas a dysfunctional one may intensify stress and contribute to professional burnout. Social Pedagogy and Positive Psychology offer a common framework for understanding and intervention, aiming at the development of appropriate resources and strategies that empower teachers to remain resilient and respond adequately to growing demands, while contributing to the creation of a healthy school environment. Within this framework, the present thesis investigates the relationship between school organisational climate, resilience and well-being among primary and secondary school teachers in Greece, utilising an interdisciplinary approach that draws from both Social Pedagogy and Positive Psychology fields. The study adopts a mixed-methods design, combining quantitative and qualitative data. The quantitative part involved the use of six standardised questionnaires and stratified snowball sampling, aiming to explore the relationship among the main variables and to identify possible differences based on educational level, school type, and years of teaching experience. The quantitative sample included 141 teachers, with ages ranging from 26 to over 61 years of age. The findings confirmed significant positive correlations between school organisational climate and levels of resilience, flourishing, hope, optimism and meaning in life. Differences between primary and secondary education teachers were limited, with greater implementation opportunities of innovative practices observed in secondary education, and stronger dependence on personal support networks among primary education teachers. Regarding the school context, public-school teachers reported higher levels of collaboration with students, engagement in decision-making, and application of educational legislation, while private school teachers reported significantly greater adequacy in material and technical infrastructure. Additionally, more experienced teachers demonstrated higher levels of optimism, collaboration, quality of relationships, and perception of a positive school climate compared to early-career teachers. The qualitative part of the study was based on nine semi-structured interviews with teachers from various regions of Greece, using purposive sampling. Its aim was to explore teachers’ experiences, resources, and empowerment strategies. The analysis focused on challenges that affect their resilience and well-being, as well as the mechanisms they employ to strengthen them. The participants in the qualitative phase were nine teachers, aged from 31 and over 61 years of age. Thematic analysis findings revealed difficulties related to student behaviour management, emotional needs of students, limited collaboration with parents and colleagues, and lack of administrative support. At the same time, protective factors emerged, including supportive relationships, personal development, access to professional learning opportunities, and a sense of meaning in the teaching profession. The thesis concludes with proposals for school environments that function as communities of care, cooperation and professional empowerment. It emphasises the value of interdisciplinary approaches as a basis for both understanding and action. Theoretical models, principles, and methodologies from Social Pedagogy and Positive Psychology provide a solid foundation for the empowerment of teachers across multiple dimensions."],"dc:identifier":["uoadl:5308198","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5308198"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Σχολικό Οργανωσιακό Κλίμα, Ανθεκτικότητα και Ευημερία των Εκπαιδευτικών: Μια Διεπιστημονική Προσέγγιση από την Κοινωνική Παιδαγωγική και τη Θετική Ψυχολογία."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:21Z"}