{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5308387"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5308387","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Whole exome sequencing και υπογονιμότητα","abstract":"Η υπογονιμότητα είναι μια πολύπλοκη πάθηση, η οποία επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Είναι υψίστης σημασίας το γεγονός ότι οι γενετικοί παράγοντες φαίνεται να έχουν σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση της. Η παρούσα μελέτη λοιπόν, έχει ως στόχο να εξετάσει την κλινική χρησιμότητα της μεθόδου Whole Exome Sequencing (WES) για τη διάγνωση γενετικών αιτιών υπογονιμότητας, καθώς και το κατά πόσον η συγκεκριμένη τεχνική μπορεί να βελτιώσει τη διαγνωστική ακρίβεια στον τομέα της Αναπαραγωγικής Ιατρικής. Προκειμένου να μελετηθούν τα παραπάνω, πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση σε σύγχρονες μελέτες σχετικές με την εφαρμογή του WES στην ανδρική και γυναικεία υπογονιμότητα, καθώς επίσης και στις ανεξήγητες επαναλαμβανόμενες αποβολές. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η τεχνική WES μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό παθογόνων γενετικών παραλλαγών σε παθήσεις όπως η πρώιμη ωοθηκική ανεπάρκεια (POI), το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS), το μειωμένο ωοθηκικό απόθεμα (DOR), η ενδομητρίωση, η μη-αποφρακτική αζωοσπερμία (NOA), η πρωτογενή σπερματογενετική βλάβη και άλλες καταστάσεις που προκαλούν αλλοιωμένες παραμέτρους σπέρματος (όπως η ασθενοζωοσπερμία, η τερατοζωοσπερμία και η σφαιροζωοσπερμία). Μεταξύ άλλων, διάφορες έρευνες επισημαίνουν πως η μέθοδος WES έχει τη δυνατότητα να αναγνωρίσει νέες μεταλλάξεις σε γονίδια, και μπορεί με αυτό τον τρόπο να βελτιώσει τη γενετική συμβουλευτική και το σχεδιασμό εξατομικευμένων θεραπευτικών προγραμμάτων. Παράλληλα, διάφορες εφαρμογές του WES που έχουν πραγματοποιηθεί σε ασθενείς με επαναλαμβανόνες αποβολές, έχουν δείξει ότι η συγκεκριμένη τεχνική μπορεί να ανιχνεύσει μονογονιδιακά αίτια που σχετίζονται με τις αποβολές. Συμπερασματικά, με βάση τα ευρήματα των ερευνών, φαίνεται ότι το WES θα μπορούσε να αποτελέσει ένα αποτελεσματικό διαγνωστικό εργαλείο, κυρίως για ασθενείς με ιδιοπαθή υπογονιμότητα.","abstract_html":"Η υπογονιμότητα είναι μια πολύπλοκη πάθηση, η οποία επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Είναι υψίστης σημασίας το γεγονός ότι οι γενετικοί παράγοντες φαίνεται να έχουν σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση της. Η παρούσα μελέτη λοιπόν, έχει ως στόχο να εξετάσει την κλινική χρησιμότητα της μεθόδου Whole Exome Sequencing (WES) για τη διάγνωση γενετικών αιτιών υπογονιμότητας, καθώς και το κατά πόσον η συγκεκριμένη τεχνική μπορεί να βελτιώσει τη διαγνωστική ακρίβεια στον τομέα της Αναπαραγωγικής Ιατρικής. Προκειμένου να μελετηθούν τα παραπάνω, πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση σε σύγχρονες μελέτες σχετικές με την εφαρμογή του WES στην ανδρική και γυναικεία υπογονιμότητα, καθώς επίσης και στις ανεξήγητες επαναλαμβανόμενες αποβολές. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η τεχνική WES μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό παθογόνων γενετικών παραλλαγών σε παθήσεις όπως η πρώιμη ωοθηκική ανεπάρκεια (POI), το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS), το μειωμένο ωοθηκικό απόθεμα (DOR), η ενδομητρίωση, η μη-αποφρακτική αζωοσπερμία (NOA), η πρωτογενή σπερματογενετική βλάβη και άλλες καταστάσεις που προκαλούν αλλοιωμένες παραμέτρους σπέρματος (όπως η ασθενοζωοσπερμία, η τερατοζωοσπερμία και η σφαιροζωοσπερμία). Μεταξύ άλλων, διάφορες έρευνες επισημαίνουν πως η μέθοδος WES έχει τη δυνατότητα να αναγνωρίσει νέες μεταλλάξεις σε γονίδια, και μπορεί με αυτό τον τρόπο να βελτιώσει τη γενετική συμβουλευτική και το σχεδιασμό εξατομικευμένων θεραπευτικών προγραμμάτων. Παράλληλα, διάφορες εφαρμογές του WES που έχουν πραγματοποιηθεί σε ασθενείς με επαναλαμβανόνες αποβολές, έχουν δείξει ότι η συγκεκριμένη τεχνική μπορεί να ανιχνεύσει μονογονιδιακά αίτια που σχετίζονται με τις αποβολές. Συμπερασματικά, με βάση τα ευρήματα των ερευνών, φαίνεται ότι το WES θα μπορούσε να αποτελέσει ένα αποτελεσματικό διαγνωστικό εργαλείο, κυρίως για ασθενείς με ιδιοπαθή υπογονιμότητα.","abstract_has_math":false,"creators":["Τιτάκη Ευαγγελία","Titaki Evangelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:22Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5308387"],"render_values":[{"text":"uoadl:5308387","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5308387","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5308387","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5308387","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τιτάκη Ευαγγελία","Titaki Evangelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5308387","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5308387"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η υπογονιμότητα είναι μια πολύπλοκη πάθηση, η οποία επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Είναι υψίστης σημασίας το γεγονός ότι οι γενετικοί παράγοντες φαίνεται να έχουν σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση της. Η παρούσα μελέτη λοιπόν, έχει ως στόχο να εξετάσει την κλινική χρησιμότητα της μεθόδου Whole Exome Sequencing (WES) για τη διάγνωση γενετικών αιτιών υπογονιμότητας, καθώς και το κατά πόσον η συγκεκριμένη τεχνική μπορεί να βελτιώσει τη διαγνωστική ακρίβεια στον τομέα της Αναπαραγωγικής Ιατρικής. Προκειμένου να μελετηθούν τα παραπάνω, πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση σε σύγχρονες μελέτες σχετικές με την εφαρμογή του WES στην ανδρική και γυναικεία υπογονιμότητα, καθώς επίσης και στις ανεξήγητες επαναλαμβανόμενες αποβολές. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η τεχνική WES μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό παθογόνων γενετικών παραλλαγών σε παθήσεις όπως η πρώιμη ωοθηκική ανεπάρκεια (POI), το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS), το μειωμένο ωοθηκικό απόθεμα (DOR), η ενδομητρίωση, η μη-αποφρακτική αζωοσπερμία (NOA), η πρωτογενή σπερματογενετική βλάβη και άλλες καταστάσεις που προκαλούν αλλοιωμένες παραμέτρους σπέρματος (όπως η ασθενοζωοσπερμία, η τερατοζωοσπερμία και η σφαιροζωοσπερμία). Μεταξύ άλλων, διάφορες έρευνες επισημαίνουν πως η μέθοδος WES έχει τη δυνατότητα να αναγνωρίσει νέες μεταλλάξεις σε γονίδια, και μπορεί με αυτό τον τρόπο να βελτιώσει τη γενετική συμβουλευτική και το σχεδιασμό εξατομικευμένων θεραπευτικών προγραμμάτων. Παράλληλα, διάφορες εφαρμογές του WES που έχουν πραγματοποιηθεί σε ασθενείς με επαναλαμβανόνες αποβολές, έχουν δείξει ότι η συγκεκριμένη τεχνική μπορεί να ανιχνεύσει μονογονιδιακά αίτια που σχετίζονται με τις αποβολές. Συμπερασματικά, με βάση τα ευρήματα των ερευνών, φαίνεται ότι το WES θα μπορούσε να αποτελέσει ένα αποτελεσματικό διαγνωστικό εργαλείο, κυρίως για ασθενείς με ιδιοπαθή υπογονιμότητα.","Infertility is a complex condition that affects millions of people worldwide. Of particular importance is the fact that genetic factors appear to play an important role. The present study aims to examine the clinical utility of the Whole Exome Sequencing (WES) method for diagnosing genetic causes of infertility, as well as whether this technique can improve diagnostic accuracy in the field of Reproductive Medicine. Therefore, a literature review was conducted on contemporary studies related to the application of WES in male and female infertility, as well as in unexplained recurrent miscarriages. The results show that WES technique can help identify pathogenic genetic variants in diseases such as premature ovarian insufficiency (POI), polycystic ovary syndrome (PCOS), diminished ovarian reserve (DOR), endometriosis, non-obstructive azoospermia (NOA), primary spermatogenetic failure and other conditions that cause altered semen parameters (such as asthenozoospermia, teratozoospermia and globozoosprmia). Among its applications, various studies indicate that WES method has the potential to identify new mutations in genes and can thus improve genetic counseling and the design of personalized treatment programs. At the same time, various applications of WES that have been performed in patients with recurrent miscarriages have shown that this technique can detect single-gene causes associated with miscarriages. In conclusion, based on the research findings, it seems that WES could be an effective diagnostic tool, mainly for patients with idiopathic infertility. Its clinical application could therefore contribute to improving the results of assisted reproductive techniques (ART), as well as enriching our knowledge about the role of genetic factors in infertility."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Whole exome sequencing και υπογονιμότητα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τιτάκη Ευαγγελία","Titaki Evangelia"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η υπογονιμότητα είναι μια πολύπλοκη πάθηση, η οποία επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Είναι υψίστης σημασίας το γεγονός ότι οι γενετικοί παράγοντες φαίνεται να έχουν σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση της. Η παρούσα μελέτη λοιπόν, έχει ως στόχο να εξετάσει την κλινική χρησιμότητα της μεθόδου Whole Exome Sequencing (WES) για τη διάγνωση γενετικών αιτιών υπογονιμότητας, καθώς και το κατά πόσον η συγκεκριμένη τεχνική μπορεί να βελτιώσει τη διαγνωστική ακρίβεια στον τομέα της Αναπαραγωγικής Ιατρικής. Προκειμένου να μελετηθούν τα παραπάνω, πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση σε σύγχρονες μελέτες σχετικές με την εφαρμογή του WES στην ανδρική και γυναικεία υπογονιμότητα, καθώς επίσης και στις ανεξήγητες επαναλαμβανόμενες αποβολές. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η τεχνική WES μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό παθογόνων γενετικών παραλλαγών σε παθήσεις όπως η πρώιμη ωοθηκική ανεπάρκεια (POI), το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS), το μειωμένο ωοθηκικό απόθεμα (DOR), η ενδομητρίωση, η μη-αποφρακτική αζωοσπερμία (NOA), η πρωτογενή σπερματογενετική βλάβη και άλλες καταστάσεις που προκαλούν αλλοιωμένες παραμέτρους σπέρματος (όπως η ασθενοζωοσπερμία, η τερατοζωοσπερμία και η σφαιροζωοσπερμία). Μεταξύ άλλων, διάφορες έρευνες επισημαίνουν πως η μέθοδος WES έχει τη δυνατότητα να αναγνωρίσει νέες μεταλλάξεις σε γονίδια, και μπορεί με αυτό τον τρόπο να βελτιώσει τη γενετική συμβουλευτική και το σχεδιασμό εξατομικευμένων θεραπευτικών προγραμμάτων. Παράλληλα, διάφορες εφαρμογές του WES που έχουν πραγματοποιηθεί σε ασθενείς με επαναλαμβανόνες αποβολές, έχουν δείξει ότι η συγκεκριμένη τεχνική μπορεί να ανιχνεύσει μονογονιδιακά αίτια που σχετίζονται με τις αποβολές. Συμπερασματικά, με βάση τα ευρήματα των ερευνών, φαίνεται ότι το WES θα μπορούσε να αποτελέσει ένα αποτελεσματικό διαγνωστικό εργαλείο, κυρίως για ασθενείς με ιδιοπαθή υπογονιμότητα.","Infertility is a complex condition that affects millions of people worldwide. Of particular importance is the fact that genetic factors appear to play an important role. The present study aims to examine the clinical utility of the Whole Exome Sequencing (WES) method for diagnosing genetic causes of infertility, as well as whether this technique can improve diagnostic accuracy in the field of Reproductive Medicine. Therefore, a literature review was conducted on contemporary studies related to the application of WES in male and female infertility, as well as in unexplained recurrent miscarriages. The results show that WES technique can help identify pathogenic genetic variants in diseases such as premature ovarian insufficiency (POI), polycystic ovary syndrome (PCOS), diminished ovarian reserve (DOR), endometriosis, non-obstructive azoospermia (NOA), primary spermatogenetic failure and other conditions that cause altered semen parameters (such as asthenozoospermia, teratozoospermia and globozoosprmia). Among its applications, various studies indicate that WES method has the potential to identify new mutations in genes and can thus improve genetic counseling and the design of personalized treatment programs. At the same time, various applications of WES that have been performed in patients with recurrent miscarriages have shown that this technique can detect single-gene causes associated with miscarriages. In conclusion, based on the research findings, it seems that WES could be an effective diagnostic tool, mainly for patients with idiopathic infertility. Its clinical application could therefore contribute to improving the results of assisted reproductive techniques (ART), as well as enriching our knowledge about the role of genetic factors in infertility."],"dc:identifier":["uoadl:5308387","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5308387"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Whole exome sequencing και υπογονιμότητα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:22Z"}