{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5308391"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5308391","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αποτελεσματικότητα και ασφάλεια του τρανεξαμικού οξέος στη προνοσοκομειακή αντιμετώπιση ασθενών με τραύμα: Ανασκόπηση πεδίου","abstract":"Εισαγωγή: Οι τραυματισμοί αποτελούν μια σημαντική αιτία θνησιμότητας παγκοσμίως. Η σοβαρή απώλεια αίματος μπορεί να απειλήσει την αιμοδυναμική σταθερότητα και η έγκαιρη παρέμβαση είναι κρίσιμη για τη μείωση των θανάτων. Το τρανεξαμικό οξύ (TXA) ως συμπληρωματική στρατηγική στη θεραπεία των βαριά τραυματισμένων ασθενών εξετάζεται ως μια υποσχόμενη προσέγγιση. Ωστόσο, η προνοσοκομειακή χορήγηση του TXA παραμένει ένα αμφιλεγόμενο πεδίο με ελλιπή τεκμηρίωση ως προς την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια. Η συγκεκριμένη ανασκόπηση πεδίου αποσκοπεί να κατανοήσει καλύτερα τον θεραπευτικό ρόλο του TXA και να καθορίσει τις κατάλληλες ενδείξεις για την χρήση του. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας της τελευταίας δεκαετίας μέσω των επιστημονικών βάσεων δεδομένων PubMed και Scopus. Αξιολογήθηκαν και συμπεριλήφθηκαν μελέτες που εξέταζαν τη χορήγηση του TXA σε ενήλικες ασθενείς (≥ 16 ετών) με σοβαρό τραυματισμό σε προνοσοκομειακό περιβάλλον. Τα κύρια αποτελέσματα που εκτιμήθηκαν ήταν η θνησιμότητα και οι θρομβοεμβολικές επιπλοκές. Αποτελέσματα: Τα διαθέσιμα δεδομένα υποδηλώνουν ότι η έγκαιρη χορήγηση TXA μπορεί να μειώσει τη θνησιμότητα εντός 24 ωρών σε ορισμένους πληθυσμούς τραυματιών, χωρίς ωστόσο σαφή τεκμηρίωση σε όλους τους μηχανισμούς τραυματισμού. Η πλειονότητα των μελετών δεν αναδεικνύει αυξημένο κίνδυνο θρομβοεμβολικών επιπλοκών, γεγονός που υποστηρίζει την ασφάλεια χρήσης του φαρμάκου. Παρά ταύτα, η ετερογένεια των μελετών περιορίζει τη δυνατότητα εξαγωγής γενικευμένων συμπερασμάτων. Συμπεράσματα: Η προνοσοκομειακή χορήγηση του ΤΧΑ αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη αλλά ακόμη ανεπαρκώς τεκμηριωμένη θεραπευτική πρακτική. Απαιτείται περαιτέρω έρευνα με πολυκεντρικές, τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές για να αποσαφηνιστούν η βέλτιστη χρονική στιγμή χορήγησης, η δοσολογία, η συχνότητα και ο ρόλος του TXA σε συνδυασμό με άλλες θεραπευτικές παρεμβάσεις ώστε να αξιολογηθεί με ακρίβεια το όφελός του και να εδραιωθεί η θέση του στην προνοσοκομειακή διαχείριση σοβαρά τραυματισμένων ασθενών.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι τραυματισμοί αποτελούν μια σημαντική αιτία θνησιμότητας παγκοσμίως. Η σοβαρή απώλεια αίματος μπορεί να απειλήσει την αιμοδυναμική σταθερότητα και η έγκαιρη παρέμβαση είναι κρίσιμη για τη μείωση των θανάτων. Το τρανεξαμικό οξύ (TXA) ως συμπληρωματική στρατηγική στη θεραπεία των βαριά τραυματισμένων ασθενών εξετάζεται ως μια υποσχόμενη προσέγγιση. Ωστόσο, η προνοσοκομειακή χορήγηση του TXA παραμένει ένα αμφιλεγόμενο πεδίο με ελλιπή τεκμηρίωση ως προς την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια. Η συγκεκριμένη ανασκόπηση πεδίου αποσκοπεί να κατανοήσει καλύτερα τον θεραπευτικό ρόλο του TXA και να καθορίσει τις κατάλληλες ενδείξεις για την χρήση του. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας της τελευταίας δεκαετίας μέσω των επιστημονικών βάσεων δεδομένων PubMed και Scopus. Αξιολογήθηκαν και συμπεριλήφθηκαν μελέτες που εξέταζαν τη χορήγηση του TXA σε ενήλικες ασθενείς (≥ 16 ετών) με σοβαρό τραυματισμό σε προνοσοκομειακό περιβάλλον. Τα κύρια αποτελέσματα που εκτιμήθηκαν ήταν η θνησιμότητα και οι θρομβοεμβολικές επιπλοκές. Αποτελέσματα: Τα διαθέσιμα δεδομένα υποδηλώνουν ότι η έγκαιρη χορήγηση TXA μπορεί να μειώσει τη θνησιμότητα εντός 24 ωρών σε ορισμένους πληθυσμούς τραυματιών, χωρίς ωστόσο σαφή τεκμηρίωση σε όλους τους μηχανισμούς τραυματισμού. Η πλειονότητα των μελετών δεν αναδεικνύει αυξημένο κίνδυνο θρομβοεμβολικών επιπλοκών, γεγονός που υποστηρίζει την ασφάλεια χρήσης του φαρμάκου. Παρά ταύτα, η ετερογένεια των μελετών περιορίζει τη δυνατότητα εξαγωγής γενικευμένων συμπερασμάτων. Συμπεράσματα: Η προνοσοκομειακή χορήγηση του ΤΧΑ αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη αλλά ακόμη ανεπαρκώς τεκμηριωμένη θεραπευτική πρακτική. Απαιτείται περαιτέρω έρευνα με πολυκεντρικές, τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές για να αποσαφηνιστούν η βέλτιστη χρονική στιγμή χορήγησης, η δοσολογία, η συχνότητα και ο ρόλος του TXA σε συνδυασμό με άλλες θεραπευτικές παρεμβάσεις ώστε να αξιολογηθεί με ακρίβεια το όφελός του και να εδραιωθεί η θέση του στην προνοσοκομειακή διαχείριση σοβαρά τραυματισμένων ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Χαραλαμποπούλου Σοφία","Charalabopoulou Sofia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:22Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5308391"],"render_values":[{"text":"uoadl:5308391","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5308391","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5308391","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5308391","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χαραλαμποπούλου Σοφία","Charalabopoulou Sofia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5308391","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5308391"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι τραυματισμοί αποτελούν μια σημαντική αιτία θνησιμότητας παγκοσμίως. Η σοβαρή απώλεια αίματος μπορεί να απειλήσει την αιμοδυναμική σταθερότητα και η έγκαιρη παρέμβαση είναι κρίσιμη για τη μείωση των θανάτων. Το τρανεξαμικό οξύ (TXA) ως συμπληρωματική στρατηγική στη θεραπεία των βαριά τραυματισμένων ασθενών εξετάζεται ως μια υποσχόμενη προσέγγιση. Ωστόσο, η προνοσοκομειακή χορήγηση του TXA παραμένει ένα αμφιλεγόμενο πεδίο με ελλιπή τεκμηρίωση ως προς την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια. Η συγκεκριμένη ανασκόπηση πεδίου αποσκοπεί να κατανοήσει καλύτερα τον θεραπευτικό ρόλο του TXA και να καθορίσει τις κατάλληλες ενδείξεις για την χρήση του. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας της τελευταίας δεκαετίας μέσω των επιστημονικών βάσεων δεδομένων PubMed και Scopus. Αξιολογήθηκαν και συμπεριλήφθηκαν μελέτες που εξέταζαν τη χορήγηση του TXA σε ενήλικες ασθενείς (≥ 16 ετών) με σοβαρό τραυματισμό σε προνοσοκομειακό περιβάλλον. Τα κύρια αποτελέσματα που εκτιμήθηκαν ήταν η θνησιμότητα και οι θρομβοεμβολικές επιπλοκές. Αποτελέσματα: Τα διαθέσιμα δεδομένα υποδηλώνουν ότι η έγκαιρη χορήγηση TXA μπορεί να μειώσει τη θνησιμότητα εντός 24 ωρών σε ορισμένους πληθυσμούς τραυματιών, χωρίς ωστόσο σαφή τεκμηρίωση σε όλους τους μηχανισμούς τραυματισμού. Η πλειονότητα των μελετών δεν αναδεικνύει αυξημένο κίνδυνο θρομβοεμβολικών επιπλοκών, γεγονός που υποστηρίζει την ασφάλεια χρήσης του φαρμάκου. Παρά ταύτα, η ετερογένεια των μελετών περιορίζει τη δυνατότητα εξαγωγής γενικευμένων συμπερασμάτων. Συμπεράσματα: Η προνοσοκομειακή χορήγηση του ΤΧΑ αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη αλλά ακόμη ανεπαρκώς τεκμηριωμένη θεραπευτική πρακτική. Απαιτείται περαιτέρω έρευνα με πολυκεντρικές, τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές για να αποσαφηνιστούν η βέλτιστη χρονική στιγμή χορήγησης, η δοσολογία, η συχνότητα και ο ρόλος του TXA σε συνδυασμό με άλλες θεραπευτικές παρεμβάσεις ώστε να αξιολογηθεί με ακρίβεια το όφελός του και να εδραιωθεί η θέση του στην προνοσοκομειακή διαχείριση σοβαρά τραυματισμένων ασθενών.","Introduction: Trauma remains a leading cause of mortality worldwide. Severe haemorrhage can rapidly compromise haemodynamic stability, making early intervention essential to improving survival. Tranexamic acid (TXA) has emerged as a promising adjunct in the management of severely injured patients. Nevertheless, its prehospital use remains a matter of debate, with limited and heterogeneous evidence regarding both efficacy and safety. This scoping review aims to clarify the therapeutic role of TXA and to delineate the most appropriate indications for its administration. Methods: A literature review covering the past decade was conducted using PubMed and Scopus databases. Eligible studies included adult patients (≥ 16 years) with severe trauma who received TXA in a prehospital setting. The primary outcomes assessed were mortality and thromboembolic complications. Results: Current evidence suggests that early administration of TXA may reduce 24-hour mortality in some trauma populations, although a consistent benefit across all injury mechanisms has not been established. Moreover, most studies did not report an increased risk of thromboembolic events, supporting the overall safety profile of TXA. However, significant heterogeneity across study designs and populations limits the external validity of the findings. Conclusions: Prehospital TXA administration appears to be a promising yet insufficiently validated therapeutic strategy. Robust multicenter, randomised clinical trials are urgently needed to define the optimal timing, dosage, frequency and potential synergistic role of TXA alongside other interventions. Such evidence will be critical for accurately determining its benefit and for establishing clear clinical guidelines in the prehospital management of severely injured patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αποτελεσματικότητα και ασφάλεια του τρανεξαμικού οξέος στη προνοσοκομειακή αντιμετώπιση ασθενών με τραύμα: Ανασκόπηση πεδίου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χαραλαμποπούλου Σοφία","Charalabopoulou Sofia"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι τραυματισμοί αποτελούν μια σημαντική αιτία θνησιμότητας παγκοσμίως. Η σοβαρή απώλεια αίματος μπορεί να απειλήσει την αιμοδυναμική σταθερότητα και η έγκαιρη παρέμβαση είναι κρίσιμη για τη μείωση των θανάτων. Το τρανεξαμικό οξύ (TXA) ως συμπληρωματική στρατηγική στη θεραπεία των βαριά τραυματισμένων ασθενών εξετάζεται ως μια υποσχόμενη προσέγγιση. Ωστόσο, η προνοσοκομειακή χορήγηση του TXA παραμένει ένα αμφιλεγόμενο πεδίο με ελλιπή τεκμηρίωση ως προς την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια. Η συγκεκριμένη ανασκόπηση πεδίου αποσκοπεί να κατανοήσει καλύτερα τον θεραπευτικό ρόλο του TXA και να καθορίσει τις κατάλληλες ενδείξεις για την χρήση του. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας της τελευταίας δεκαετίας μέσω των επιστημονικών βάσεων δεδομένων PubMed και Scopus. Αξιολογήθηκαν και συμπεριλήφθηκαν μελέτες που εξέταζαν τη χορήγηση του TXA σε ενήλικες ασθενείς (≥ 16 ετών) με σοβαρό τραυματισμό σε προνοσοκομειακό περιβάλλον. Τα κύρια αποτελέσματα που εκτιμήθηκαν ήταν η θνησιμότητα και οι θρομβοεμβολικές επιπλοκές. Αποτελέσματα: Τα διαθέσιμα δεδομένα υποδηλώνουν ότι η έγκαιρη χορήγηση TXA μπορεί να μειώσει τη θνησιμότητα εντός 24 ωρών σε ορισμένους πληθυσμούς τραυματιών, χωρίς ωστόσο σαφή τεκμηρίωση σε όλους τους μηχανισμούς τραυματισμού. Η πλειονότητα των μελετών δεν αναδεικνύει αυξημένο κίνδυνο θρομβοεμβολικών επιπλοκών, γεγονός που υποστηρίζει την ασφάλεια χρήσης του φαρμάκου. Παρά ταύτα, η ετερογένεια των μελετών περιορίζει τη δυνατότητα εξαγωγής γενικευμένων συμπερασμάτων. Συμπεράσματα: Η προνοσοκομειακή χορήγηση του ΤΧΑ αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη αλλά ακόμη ανεπαρκώς τεκμηριωμένη θεραπευτική πρακτική. Απαιτείται περαιτέρω έρευνα με πολυκεντρικές, τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές για να αποσαφηνιστούν η βέλτιστη χρονική στιγμή χορήγησης, η δοσολογία, η συχνότητα και ο ρόλος του TXA σε συνδυασμό με άλλες θεραπευτικές παρεμβάσεις ώστε να αξιολογηθεί με ακρίβεια το όφελός του και να εδραιωθεί η θέση του στην προνοσοκομειακή διαχείριση σοβαρά τραυματισμένων ασθενών.","Introduction: Trauma remains a leading cause of mortality worldwide. Severe haemorrhage can rapidly compromise haemodynamic stability, making early intervention essential to improving survival. Tranexamic acid (TXA) has emerged as a promising adjunct in the management of severely injured patients. Nevertheless, its prehospital use remains a matter of debate, with limited and heterogeneous evidence regarding both efficacy and safety. This scoping review aims to clarify the therapeutic role of TXA and to delineate the most appropriate indications for its administration. Methods: A literature review covering the past decade was conducted using PubMed and Scopus databases. Eligible studies included adult patients (≥ 16 years) with severe trauma who received TXA in a prehospital setting. The primary outcomes assessed were mortality and thromboembolic complications. Results: Current evidence suggests that early administration of TXA may reduce 24-hour mortality in some trauma populations, although a consistent benefit across all injury mechanisms has not been established. Moreover, most studies did not report an increased risk of thromboembolic events, supporting the overall safety profile of TXA. However, significant heterogeneity across study designs and populations limits the external validity of the findings. Conclusions: Prehospital TXA administration appears to be a promising yet insufficiently validated therapeutic strategy. Robust multicenter, randomised clinical trials are urgently needed to define the optimal timing, dosage, frequency and potential synergistic role of TXA alongside other interventions. Such evidence will be critical for accurately determining its benefit and for establishing clear clinical guidelines in the prehospital management of severely injured patients."],"dc:identifier":["uoadl:5308391","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5308391"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αποτελεσματικότητα και ασφάλεια του τρανεξαμικού οξέος στη προνοσοκομειακή αντιμετώπιση ασθενών με τραύμα: Ανασκόπηση πεδίου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:22Z"}