{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5308408"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5308408","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το στίγμα απέναντι στην ψυχική νόσο σε επιστήμονες υγείας εργαζόμενους σε ΤΕΠ και εξωτερικά ιατρεία γενικών νοσοκομείων στην Αττική","abstract":"Εισαγωγή: Το στίγμα απέναντι στους πάσχοντες από ψυχική νόσο αποτελεί ένα διαχρονικό πρόβλημα που απασχολεί και σήμερα επιστήμες όπως την Ψυχιατρική και την Κοινωνιολογία, με το στίγμα που εκφράζουν οι υγειονομικοί να βρίσκεται στο επίκεντρο των ερευνητικών προσπαθειών. Ειδικότερα, η διερεύνηση των στιγματιστικών απόψεων και στάσεων υγειονομικών εργαζόμενων σε Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών και Εξωτερικά Ιατρεία, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω των δυσμενών επιπτώσεων που δύνανται να επιφέρουν στους ψυχικά ασθενείς. Σκοπός: Ο προσδιορισμός στάσεων και αντιλήψεων απέναντι στην ψυχική νόσο των επιστημόνων υγείας δραστηριοποιούμενων σε ΤΕΠ και ΕΙ Γενικών Νοσοκομείων. Επιμέρους σκοποί της εργασίας είναι: ο έλεγχος της επίδρασης των κοινωνικο-δημογραφικών/ εργασιακών χαρακτηριστικών, της προηγούμενης προσωπικής επαφής με ψυχικά πάσχοντα και η σύγκριση των ευρημάτων μεταξύ διαφορετικών ομάδων υγειονομικών. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε ποσοτική μελέτη με συγχρονική/ διατμηματική μεθοδολογία σε πληθυσμό υγειονομικών δραστηριοποιούμενων σε επίπεδο ΤΕΠ και ΕΙ, ψυχικής υγείας και μη, σε δύο τριτοβάθμια νοσοκομεία της Αττικής, με χρήση της Κλίμακας Στάσεων απέναντι στη Σοβαρή Ψυχική Νόσο (Attitudes to Severe Mental Illness scale - ASMI) για τον προσδιορισμό των στάσεων. Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων έγινε με το στατιστικό πακέτο SPSS 30.0. Αποτελέσματα: Συγκεντρώθηκαν συνολικά 174 ερωτηματολόγια από υγειονομικούς εργαζόμενους σε ΤΕΠ και ΕΙ. Γενικά, οι στάσεις και οι αντιλήψεις που εξέφρασαν οι συμμετέχοντες απέναντι σε άτομα με ψυχική νόσο μπορούν να χαρακτηριστούν ως θετικές. Σε σημαντικό βαθμό, διαφώνησαν με στερεοτυπικές αντιλήψεις, εξέφρασαν αισιοδοξία σχετικά με τις προοπτικές των ασθενών, υποστήριξαν παραγωγικές στρατηγικές αντιμετώπισης της νόσου και επέδειξαν ικανοποιητική κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι ασθενείς βιώνουν τη νόσο. Διαφορές προέκυψαν ως προς τους παράγοντες: ηλικία, επίπεδο εκπαίδευσης και επαγγελματική εμπειρία, καθώς και ως προς την προηγούμενη προσωπική επαφή με άτομο που πάσχει από ψυχική νόσο. Τις πλέον θετικές στάσεις παρουσίασαν οι ψυχίατροι και οι ψυχολόγοι, ενώ οι νοσηλευτές, ανεξαρτήτως τμήματος, εξέφρασαν περισσότερο στιγματιστικές στάσεις και αντιλήψεις. Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές μεταξύ ιατρών παθολογικού και χειρουργικού τομέα, καθώς και μεταξύ νοσηλευτών σε ψυχιατρικό ή άλλο τμήμα. Συμπεράσματα: Παρά τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα, απαραίτητη κρίνεται η περαιτέρω διερεύνηση του φαινομένου. Στην κατεύθυνση αυτή, έρευνες σε πανελλαδικό επίπεδο καθώς και στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια περίθαλψη, υλοποίηση αντιστιγματιστικών προγραμμάτων και αξιολόγηση των αποτελεσμάτων τους με παράλληλη βελτίωση της παρεχόμενης σχετικής εκπαίδευσης και εποπτείας, ιδίως σε νοσηλευτές, θα πρέπει να αποτελούν προτεραιότητες.","abstract_html":"Εισαγωγή: Το στίγμα απέναντι στους πάσχοντες από ψυχική νόσο αποτελεί ένα διαχρονικό πρόβλημα που απασχολεί και σήμερα επιστήμες όπως την Ψυχιατρική και την Κοινωνιολογία, με το στίγμα που εκφράζουν οι υγειονομικοί να βρίσκεται στο επίκεντρο των ερευνητικών προσπαθειών. Ειδικότερα, η διερεύνηση των στιγματιστικών απόψεων και στάσεων υγειονομικών εργαζόμενων σε Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών και Εξωτερικά Ιατρεία, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω των δυσμενών επιπτώσεων που δύνανται να επιφέρουν στους ψυχικά ασθενείς. Σκοπός: Ο προσδιορισμός στάσεων και αντιλήψεων απέναντι στην ψυχική νόσο των επιστημόνων υγείας δραστηριοποιούμενων σε ΤΕΠ και ΕΙ Γενικών Νοσοκομείων. Επιμέρους σκοποί της εργασίας είναι: ο έλεγχος της επίδρασης των κοινωνικο-δημογραφικών/ εργασιακών χαρακτηριστικών, της προηγούμενης προσωπικής επαφής με ψυχικά πάσχοντα και η σύγκριση των ευρημάτων μεταξύ διαφορετικών ομάδων υγειονομικών. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε ποσοτική μελέτη με συγχρονική/ διατμηματική μεθοδολογία σε πληθυσμό υγειονομικών δραστηριοποιούμενων σε επίπεδο ΤΕΠ και ΕΙ, ψυχικής υγείας και μη, σε δύο τριτοβάθμια νοσοκομεία της Αττικής, με χρήση της Κλίμακας Στάσεων απέναντι στη Σοβαρή Ψυχική Νόσο (Attitudes to Severe Mental Illness scale - ASMI) για τον προσδιορισμό των στάσεων. Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων έγινε με το στατιστικό πακέτο SPSS 30.0. Αποτελέσματα: Συγκεντρώθηκαν συνολικά 174 ερωτηματολόγια από υγειονομικούς εργαζόμενους σε ΤΕΠ και ΕΙ. Γενικά, οι στάσεις και οι αντιλήψεις που εξέφρασαν οι συμμετέχοντες απέναντι σε άτομα με ψυχική νόσο μπορούν να χαρακτηριστούν ως θετικές. Σε σημαντικό βαθμό, διαφώνησαν με στερεοτυπικές αντιλήψεις, εξέφρασαν αισιοδοξία σχετικά με τις προοπτικές των ασθενών, υποστήριξαν παραγωγικές στρατηγικές αντιμετώπισης της νόσου και επέδειξαν ικανοποιητική κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι ασθενείς βιώνουν τη νόσο. Διαφορές προέκυψαν ως προς τους παράγοντες: ηλικία, επίπεδο εκπαίδευσης και επαγγελματική εμπειρία, καθώς και ως προς την προηγούμενη προσωπική επαφή με άτομο που πάσχει από ψυχική νόσο. Τις πλέον θετικές στάσεις παρουσίασαν οι ψυχίατροι και οι ψυχολόγοι, ενώ οι νοσηλευτές, ανεξαρτήτως τμήματος, εξέφρασαν περισσότερο στιγματιστικές στάσεις και αντιλήψεις. Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές μεταξύ ιατρών παθολογικού και χειρουργικού τομέα, καθώς και μεταξύ νοσηλευτών σε ψυχιατρικό ή άλλο τμήμα. Συμπεράσματα: Παρά τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα, απαραίτητη κρίνεται η περαιτέρω διερεύνηση του φαινομένου. Στην κατεύθυνση αυτή, έρευνες σε πανελλαδικό επίπεδο καθώς και στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια περίθαλψη, υλοποίηση αντιστιγματιστικών προγραμμάτων και αξιολόγηση των αποτελεσμάτων τους με παράλληλη βελτίωση της παρεχόμενης σχετικής εκπαίδευσης και εποπτείας, ιδίως σε νοσηλευτές, θα πρέπει να αποτελούν προτεραιότητες.","abstract_has_math":false,"creators":["ΚΟΥΒΛΗΣ ΑΝΑΡΓΥΡΟΣ","KOUVLIS ANARGYROS"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:22Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5308408"],"render_values":[{"text":"uoadl:5308408","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5308408","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5308408","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5308408","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΚΟΥΒΛΗΣ ΑΝΑΡΓΥΡΟΣ","KOUVLIS ANARGYROS"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5308408","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5308408"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Το στίγμα απέναντι στους πάσχοντες από ψυχική νόσο αποτελεί ένα διαχρονικό πρόβλημα που απασχολεί και σήμερα επιστήμες όπως την Ψυχιατρική και την Κοινωνιολογία, με το στίγμα που εκφράζουν οι υγειονομικοί να βρίσκεται στο επίκεντρο των ερευνητικών προσπαθειών. Ειδικότερα, η διερεύνηση των στιγματιστικών απόψεων και στάσεων υγειονομικών εργαζόμενων σε Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών και Εξωτερικά Ιατρεία, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω των δυσμενών επιπτώσεων που δύνανται να επιφέρουν στους ψυχικά ασθενείς. Σκοπός: Ο προσδιορισμός στάσεων και αντιλήψεων απέναντι στην ψυχική νόσο των επιστημόνων υγείας δραστηριοποιούμενων σε ΤΕΠ και ΕΙ Γενικών Νοσοκομείων. Επιμέρους σκοποί της εργασίας είναι: ο έλεγχος της επίδρασης των κοινωνικο-δημογραφικών/ εργασιακών χαρακτηριστικών, της προηγούμενης προσωπικής επαφής με ψυχικά πάσχοντα και η σύγκριση των ευρημάτων μεταξύ διαφορετικών ομάδων υγειονομικών. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε ποσοτική μελέτη με συγχρονική/ διατμηματική μεθοδολογία σε πληθυσμό υγειονομικών δραστηριοποιούμενων σε επίπεδο ΤΕΠ και ΕΙ, ψυχικής υγείας και μη, σε δύο τριτοβάθμια νοσοκομεία της Αττικής, με χρήση της Κλίμακας Στάσεων απέναντι στη Σοβαρή Ψυχική Νόσο (Attitudes to Severe Mental Illness scale - ASMI) για τον προσδιορισμό των στάσεων. Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων έγινε με το στατιστικό πακέτο SPSS 30.0. Αποτελέσματα: Συγκεντρώθηκαν συνολικά 174 ερωτηματολόγια από υγειονομικούς εργαζόμενους σε ΤΕΠ και ΕΙ. Γενικά, οι στάσεις και οι αντιλήψεις που εξέφρασαν οι συμμετέχοντες απέναντι σε άτομα με ψυχική νόσο μπορούν να χαρακτηριστούν ως θετικές. Σε σημαντικό βαθμό, διαφώνησαν με στερεοτυπικές αντιλήψεις, εξέφρασαν αισιοδοξία σχετικά με τις προοπτικές των ασθενών, υποστήριξαν παραγωγικές στρατηγικές αντιμετώπισης της νόσου και επέδειξαν ικανοποιητική κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι ασθενείς βιώνουν τη νόσο. Διαφορές προέκυψαν ως προς τους παράγοντες: ηλικία, επίπεδο εκπαίδευσης και επαγγελματική εμπειρία, καθώς και ως προς την προηγούμενη προσωπική επαφή με άτομο που πάσχει από ψυχική νόσο. Τις πλέον θετικές στάσεις παρουσίασαν οι ψυχίατροι και οι ψυχολόγοι, ενώ οι νοσηλευτές, ανεξαρτήτως τμήματος, εξέφρασαν περισσότερο στιγματιστικές στάσεις και αντιλήψεις. Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές μεταξύ ιατρών παθολογικού και χειρουργικού τομέα, καθώς και μεταξύ νοσηλευτών σε ψυχιατρικό ή άλλο τμήμα. Συμπεράσματα: Παρά τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα, απαραίτητη κρίνεται η περαιτέρω διερεύνηση του φαινομένου. Στην κατεύθυνση αυτή, έρευνες σε πανελλαδικό επίπεδο καθώς και στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια περίθαλψη, υλοποίηση αντιστιγματιστικών προγραμμάτων και αξιολόγηση των αποτελεσμάτων τους με παράλληλη βελτίωση της παρεχόμενης σχετικής εκπαίδευσης και εποπτείας, ιδίως σε νοσηλευτές, θα πρέπει να αποτελούν προτεραιότητες.","Introduction: Stigma against patients with mental disorders is an enduring problem which, to this day, continues to be a subject of inquiry for disciplines such as Psychiatry and Sociology, with the stigma expressed by healthcare professionals remaining at the forefront of research efforts. More specifically, the investigation of stigmatizing views and attitudes among healthcare professionals working in Emergency Departments and Outpatient Clinics is of particular interest, due to the especially adverse consequences they could have for people with mental illness. Aim: The assessment of attitudes and perceptions towards mental illness among healthcare professionals working in Emergency Departments and Outpatient Clinics of General Hospitals. Secondary objectives include examining the impact of socio-demographic and occupational characteristics, prior personal contact with people with mental illness and comparing the findings across different groups of healthcare professionals. Method: A quantitative, cross-sectional study was conducted among healthcare professionals working in Emergency Departments and Outpatient Clinics, both in mental health and non-mental health settings, at two tertiary hospitals in the Attica region. The Attitudes to Severe Mental Illness (ASMI) scale was used to assess participants’ attitudes. Statistical analysis was conducted using statistical software suite SPSS 30.0. Results: A total of 174 questionnaires were collected from healthcare professionals working in Emergency Departments and Outpatient Clinics. Overall, participants’ attitudes and perceptions towards people with mental illness were generally positive. To a significant extent, the participants disagreed with stereotypical beliefs, expressed optimism regarding patients’ prospects, endorsed effective coping strategies for the illness, and demonstrated a satisfactory understanding of how patients experience the illness. Differences were observed with regard to age, level of education, professional experience and prior personal contact with individuals with mental illness. Psychiatrists and psychologists exhibited the most positive attitudes, whereas nurses, regardless of department, expressed more stigmatizing attitudes and perceptions. No significant differences were observed between physicians in medical versus surgical specialties, nor between nurses working in psychiatric versus other departments. Conclusion: Despite encouraging findings, further investigation of this phenomenon is warranted. In this regard, nationwide studies, research in primary and secondary care settings, the implementation of anti-stigma programs and the evaluation of their outcomes, along with improvements in related education and supervision, particularly for nurses, should be considered priorities."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το στίγμα απέναντι στην ψυχική νόσο σε επιστήμονες υγείας εργαζόμενους σε ΤΕΠ και εξωτερικά ιατρεία γενικών νοσοκομείων στην Αττική"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΚΟΥΒΛΗΣ ΑΝΑΡΓΥΡΟΣ","KOUVLIS ANARGYROS"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Το στίγμα απέναντι στους πάσχοντες από ψυχική νόσο αποτελεί ένα διαχρονικό πρόβλημα που απασχολεί και σήμερα επιστήμες όπως την Ψυχιατρική και την Κοινωνιολογία, με το στίγμα που εκφράζουν οι υγειονομικοί να βρίσκεται στο επίκεντρο των ερευνητικών προσπαθειών. Ειδικότερα, η διερεύνηση των στιγματιστικών απόψεων και στάσεων υγειονομικών εργαζόμενων σε Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών και Εξωτερικά Ιατρεία, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω των δυσμενών επιπτώσεων που δύνανται να επιφέρουν στους ψυχικά ασθενείς. Σκοπός: Ο προσδιορισμός στάσεων και αντιλήψεων απέναντι στην ψυχική νόσο των επιστημόνων υγείας δραστηριοποιούμενων σε ΤΕΠ και ΕΙ Γενικών Νοσοκομείων. Επιμέρους σκοποί της εργασίας είναι: ο έλεγχος της επίδρασης των κοινωνικο-δημογραφικών/ εργασιακών χαρακτηριστικών, της προηγούμενης προσωπικής επαφής με ψυχικά πάσχοντα και η σύγκριση των ευρημάτων μεταξύ διαφορετικών ομάδων υγειονομικών. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε ποσοτική μελέτη με συγχρονική/ διατμηματική μεθοδολογία σε πληθυσμό υγειονομικών δραστηριοποιούμενων σε επίπεδο ΤΕΠ και ΕΙ, ψυχικής υγείας και μη, σε δύο τριτοβάθμια νοσοκομεία της Αττικής, με χρήση της Κλίμακας Στάσεων απέναντι στη Σοβαρή Ψυχική Νόσο (Attitudes to Severe Mental Illness scale - ASMI) για τον προσδιορισμό των στάσεων. Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων έγινε με το στατιστικό πακέτο SPSS 30.0. Αποτελέσματα: Συγκεντρώθηκαν συνολικά 174 ερωτηματολόγια από υγειονομικούς εργαζόμενους σε ΤΕΠ και ΕΙ. Γενικά, οι στάσεις και οι αντιλήψεις που εξέφρασαν οι συμμετέχοντες απέναντι σε άτομα με ψυχική νόσο μπορούν να χαρακτηριστούν ως θετικές. Σε σημαντικό βαθμό, διαφώνησαν με στερεοτυπικές αντιλήψεις, εξέφρασαν αισιοδοξία σχετικά με τις προοπτικές των ασθενών, υποστήριξαν παραγωγικές στρατηγικές αντιμετώπισης της νόσου και επέδειξαν ικανοποιητική κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι ασθενείς βιώνουν τη νόσο. Διαφορές προέκυψαν ως προς τους παράγοντες: ηλικία, επίπεδο εκπαίδευσης και επαγγελματική εμπειρία, καθώς και ως προς την προηγούμενη προσωπική επαφή με άτομο που πάσχει από ψυχική νόσο. Τις πλέον θετικές στάσεις παρουσίασαν οι ψυχίατροι και οι ψυχολόγοι, ενώ οι νοσηλευτές, ανεξαρτήτως τμήματος, εξέφρασαν περισσότερο στιγματιστικές στάσεις και αντιλήψεις. Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές μεταξύ ιατρών παθολογικού και χειρουργικού τομέα, καθώς και μεταξύ νοσηλευτών σε ψυχιατρικό ή άλλο τμήμα. Συμπεράσματα: Παρά τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα, απαραίτητη κρίνεται η περαιτέρω διερεύνηση του φαινομένου. Στην κατεύθυνση αυτή, έρευνες σε πανελλαδικό επίπεδο καθώς και στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια περίθαλψη, υλοποίηση αντιστιγματιστικών προγραμμάτων και αξιολόγηση των αποτελεσμάτων τους με παράλληλη βελτίωση της παρεχόμενης σχετικής εκπαίδευσης και εποπτείας, ιδίως σε νοσηλευτές, θα πρέπει να αποτελούν προτεραιότητες.","Introduction: Stigma against patients with mental disorders is an enduring problem which, to this day, continues to be a subject of inquiry for disciplines such as Psychiatry and Sociology, with the stigma expressed by healthcare professionals remaining at the forefront of research efforts. More specifically, the investigation of stigmatizing views and attitudes among healthcare professionals working in Emergency Departments and Outpatient Clinics is of particular interest, due to the especially adverse consequences they could have for people with mental illness. Aim: The assessment of attitudes and perceptions towards mental illness among healthcare professionals working in Emergency Departments and Outpatient Clinics of General Hospitals. Secondary objectives include examining the impact of socio-demographic and occupational characteristics, prior personal contact with people with mental illness and comparing the findings across different groups of healthcare professionals. Method: A quantitative, cross-sectional study was conducted among healthcare professionals working in Emergency Departments and Outpatient Clinics, both in mental health and non-mental health settings, at two tertiary hospitals in the Attica region. The Attitudes to Severe Mental Illness (ASMI) scale was used to assess participants’ attitudes. Statistical analysis was conducted using statistical software suite SPSS 30.0. Results: A total of 174 questionnaires were collected from healthcare professionals working in Emergency Departments and Outpatient Clinics. Overall, participants’ attitudes and perceptions towards people with mental illness were generally positive. To a significant extent, the participants disagreed with stereotypical beliefs, expressed optimism regarding patients’ prospects, endorsed effective coping strategies for the illness, and demonstrated a satisfactory understanding of how patients experience the illness. Differences were observed with regard to age, level of education, professional experience and prior personal contact with individuals with mental illness. Psychiatrists and psychologists exhibited the most positive attitudes, whereas nurses, regardless of department, expressed more stigmatizing attitudes and perceptions. No significant differences were observed between physicians in medical versus surgical specialties, nor between nurses working in psychiatric versus other departments. Conclusion: Despite encouraging findings, further investigation of this phenomenon is warranted. In this regard, nationwide studies, research in primary and secondary care settings, the implementation of anti-stigma programs and the evaluation of their outcomes, along with improvements in related education and supervision, particularly for nurses, should be considered priorities."],"dc:identifier":["uoadl:5308408","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5308408"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Το στίγμα απέναντι στην ψυχική νόσο σε επιστήμονες υγείας εργαζόμενους σε ΤΕΠ και εξωτερικά ιατρεία γενικών νοσοκομείων στην Αττική"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:22Z"}