{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5308599"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5308599","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αναδρομική μελέτη σχετικά με την χορηγηθείσα φαρμακευτική αγωγή εισαγωγής και των μεταβολών αυτής, στο εξιτήριο ασθενών, που νοσηλεύονται για επεισόδιο οξείας απορρύθμισης καρδιακής ανεπάρκειας","abstract":"Η καρδιακή ανεπάρκεια είναι ένα πολυσύνθετο κλινικό σύνδρομο που προκύπτει από δομικές ή λειτουργικές ανωμαλίες της καρδιάς, οι οποίες διαταράσσουν τη συστολική ή/και τη διαστολική της απόδοση. Αποτελεί ένα από τα κυριότερα αίτια νοσηλείας, θνητότητας και θνησιμότητας στους ενήλικες παγκοσμίως. Η οξεία απορρύθμιση της καρδιακής ανεπάρκειας, δηλαδή η ταχεία επιδείνωση των συμπτωμάτων, απαιτεί άμεση ιατρική παρέμβαση και αρκετές φορές καταλήγει σε εισαγωγή στο νοσοκομείο. Η φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνει ένας ασθενής κατά την είσοδο στο νοσοκομείο ενδέχεται να διαφέρει σημαντικά από αυτήν που του χορηγείται κατά την έξοδο και αυτό οφείλεται στην ανάγκη για αναπροσαρμογή της θεραπείας βάσει της κλινικής κατάστασης, της απόκρισης στη θεραπεία και των κατευθυντήριων οδηγιών. Η σύγχρονη θεραπευτική προσέγγιση της καρδιακής ανεπάρκειας βασίζεται στη χρήση τεσσάρων βασικών φαρμακολογικών κατηγοριών, οι οποίες έχουν αποδεδειγμένα καρδιοπροστατευτική δράση. Η παρούσα εργασία στοχεύει να διερευνήσει αν και κατά πόσο διαφοροποιείται η φαρμακευτική αγωγή από την εισαγωγή έως το εξιτήριο νοσηλευόμενων ασθενών με οξεία απορρύθμιση καρδιακής ανεπάρκειας, καθώς και αν οι μεταβολές αυτές σχετίζονται με την κλινική έκβαση, την πρόγνωση και τη θνησιμότητα. Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη που πραγματοποιήθηκε στην Α’ Καρδιολογική Κλινική του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου, με χρήση δεδομένων που συλλέχθηκαν από τους ιατρικούς φακέλους των ασθενών με διάγνωση οξείας απορρύθμισης καρδιακής ανεπάρκειας, κατά το έτος 2022. Μέσα από την αναδρομική μελέτη επιδιώκεται η αποτύπωση των θεραπευτικών προτύπων, ο εντοπισμός πιθανών αποκλίσεων από τις σύγχρονες κατευθυντήριες οδηγίες και η διερεύνηση των παραγόντων που επηρεάζουν τη λήψη θεραπευτικών αποφάσεων κατά τη διάρκεια της νοσηλείας.","abstract_html":"Η καρδιακή ανεπάρκεια είναι ένα πολυσύνθετο κλινικό σύνδρομο που προκύπτει από δομικές ή λειτουργικές ανωμαλίες της καρδιάς, οι οποίες διαταράσσουν τη συστολική ή/και τη διαστολική της απόδοση. Αποτελεί ένα από τα κυριότερα αίτια νοσηλείας, θνητότητας και θνησιμότητας στους ενήλικες παγκοσμίως. Η οξεία απορρύθμιση της καρδιακής ανεπάρκειας, δηλαδή η ταχεία επιδείνωση των συμπτωμάτων, απαιτεί άμεση ιατρική παρέμβαση και αρκετές φορές καταλήγει σε εισαγωγή στο νοσοκομείο. Η φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνει ένας ασθενής κατά την είσοδο στο νοσοκομείο ενδέχεται να διαφέρει σημαντικά από αυτήν που του χορηγείται κατά την έξοδο και αυτό οφείλεται στην ανάγκη για αναπροσαρμογή της θεραπείας βάσει της κλινικής κατάστασης, της απόκρισης στη θεραπεία και των κατευθυντήριων οδηγιών. Η σύγχρονη θεραπευτική προσέγγιση της καρδιακής ανεπάρκειας βασίζεται στη χρήση τεσσάρων βασικών φαρμακολογικών κατηγοριών, οι οποίες έχουν αποδεδειγμένα καρδιοπροστατευτική δράση. Η παρούσα εργασία στοχεύει να διερευνήσει αν και κατά πόσο διαφοροποιείται η φαρμακευτική αγωγή από την εισαγωγή έως το εξιτήριο νοσηλευόμενων ασθενών με οξεία απορρύθμιση καρδιακής ανεπάρκειας, καθώς και αν οι μεταβολές αυτές σχετίζονται με την κλινική έκβαση, την πρόγνωση και τη θνησιμότητα. Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη που πραγματοποιήθηκε στην Α’ Καρδιολογική Κλινική του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου, με χρήση δεδομένων που συλλέχθηκαν από τους ιατρικούς φακέλους των ασθενών με διάγνωση οξείας απορρύθμισης καρδιακής ανεπάρκειας, κατά το έτος 2022. Μέσα από την αναδρομική μελέτη επιδιώκεται η αποτύπωση των θεραπευτικών προτύπων, ο εντοπισμός πιθανών αποκλίσεων από τις σύγχρονες κατευθυντήριες οδηγίες και η διερεύνηση των παραγόντων που επηρεάζουν τη λήψη θεραπευτικών αποφάσεων κατά τη διάρκεια της νοσηλείας.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραθάνου Ελένη","Karathanou Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:22Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5308599"],"render_values":[{"text":"uoadl:5308599","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5308599","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5308599","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5308599","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραθάνου Ελένη","Karathanou Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5308599","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5308599"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η καρδιακή ανεπάρκεια είναι ένα πολυσύνθετο κλινικό σύνδρομο που προκύπτει από δομικές ή λειτουργικές ανωμαλίες της καρδιάς, οι οποίες διαταράσσουν τη συστολική ή/και τη διαστολική της απόδοση. Αποτελεί ένα από τα κυριότερα αίτια νοσηλείας, θνητότητας και θνησιμότητας στους ενήλικες παγκοσμίως. Η οξεία απορρύθμιση της καρδιακής ανεπάρκειας, δηλαδή η ταχεία επιδείνωση των συμπτωμάτων, απαιτεί άμεση ιατρική παρέμβαση και αρκετές φορές καταλήγει σε εισαγωγή στο νοσοκομείο. Η φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνει ένας ασθενής κατά την είσοδο στο νοσοκομείο ενδέχεται να διαφέρει σημαντικά από αυτήν που του χορηγείται κατά την έξοδο και αυτό οφείλεται στην ανάγκη για αναπροσαρμογή της θεραπείας βάσει της κλινικής κατάστασης, της απόκρισης στη θεραπεία και των κατευθυντήριων οδηγιών. Η σύγχρονη θεραπευτική προσέγγιση της καρδιακής ανεπάρκειας βασίζεται στη χρήση τεσσάρων βασικών φαρμακολογικών κατηγοριών, οι οποίες έχουν αποδεδειγμένα καρδιοπροστατευτική δράση. Η παρούσα εργασία στοχεύει να διερευνήσει αν και κατά πόσο διαφοροποιείται η φαρμακευτική αγωγή από την εισαγωγή έως το εξιτήριο νοσηλευόμενων ασθενών με οξεία απορρύθμιση καρδιακής ανεπάρκειας, καθώς και αν οι μεταβολές αυτές σχετίζονται με την κλινική έκβαση, την πρόγνωση και τη θνησιμότητα. Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη που πραγματοποιήθηκε στην Α’ Καρδιολογική Κλινική του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου, με χρήση δεδομένων που συλλέχθηκαν από τους ιατρικούς φακέλους των ασθενών με διάγνωση οξείας απορρύθμισης καρδιακής ανεπάρκειας, κατά το έτος 2022. Μέσα από την αναδρομική μελέτη επιδιώκεται η αποτύπωση των θεραπευτικών προτύπων, ο εντοπισμός πιθανών αποκλίσεων από τις σύγχρονες κατευθυντήριες οδηγίες και η διερεύνηση των παραγόντων που επηρεάζουν τη λήψη θεραπευτικών αποφάσεων κατά τη διάρκεια της νοσηλείας.","Heart failure is a complex clinical syndrome resulting from structural or functional abnormalities of the heart that impair its systolic and/or diastolic function. It is one of the leading causes of hospitalization, morbidity, and mortality among adults worldwide. Acute decompensation of heart failure, defined as the rapid worsening of symptoms, requires immediate medical intervention and often leads to hospital admission. The medication a patient receives upon hospital admission may differ significantly from that prescribed at discharge, due to the need to adjust treatment based on clinical status, response to therapy, and guideline recommendations. The current therapeutic approach to heart failure is based on the use of four main pharmacological classes that have proven cardioprotective effects. This study aims to investigate whether and to what extent the medication regimen differs from admission to discharge in patients hospitalized with acute decompensated heart failure, as well as whether these changes are associated with clinical outcomes, prognosis, and mortality. This retrospective study was conducted at the 1st Cardiology Clinic of Ιppokration Hospital, using data collected from medical records of patients diagnosed with acute decompensated heart failure during the year 2022. Through this retrospective analysis, the goal is to map therapeutic patterns, identify potential deviations from current guideline recommendations, and explore factors influencing treatment decisions during hospitalization."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αναδρομική μελέτη σχετικά με την χορηγηθείσα φαρμακευτική αγωγή εισαγωγής και των μεταβολών αυτής, στο εξιτήριο ασθενών, που νοσηλεύονται για επεισόδιο οξείας απορρύθμισης καρδιακής ανεπάρκειας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραθάνου Ελένη","Karathanou Eleni"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η καρδιακή ανεπάρκεια είναι ένα πολυσύνθετο κλινικό σύνδρομο που προκύπτει από δομικές ή λειτουργικές ανωμαλίες της καρδιάς, οι οποίες διαταράσσουν τη συστολική ή/και τη διαστολική της απόδοση. Αποτελεί ένα από τα κυριότερα αίτια νοσηλείας, θνητότητας και θνησιμότητας στους ενήλικες παγκοσμίως. Η οξεία απορρύθμιση της καρδιακής ανεπάρκειας, δηλαδή η ταχεία επιδείνωση των συμπτωμάτων, απαιτεί άμεση ιατρική παρέμβαση και αρκετές φορές καταλήγει σε εισαγωγή στο νοσοκομείο. Η φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνει ένας ασθενής κατά την είσοδο στο νοσοκομείο ενδέχεται να διαφέρει σημαντικά από αυτήν που του χορηγείται κατά την έξοδο και αυτό οφείλεται στην ανάγκη για αναπροσαρμογή της θεραπείας βάσει της κλινικής κατάστασης, της απόκρισης στη θεραπεία και των κατευθυντήριων οδηγιών. Η σύγχρονη θεραπευτική προσέγγιση της καρδιακής ανεπάρκειας βασίζεται στη χρήση τεσσάρων βασικών φαρμακολογικών κατηγοριών, οι οποίες έχουν αποδεδειγμένα καρδιοπροστατευτική δράση. Η παρούσα εργασία στοχεύει να διερευνήσει αν και κατά πόσο διαφοροποιείται η φαρμακευτική αγωγή από την εισαγωγή έως το εξιτήριο νοσηλευόμενων ασθενών με οξεία απορρύθμιση καρδιακής ανεπάρκειας, καθώς και αν οι μεταβολές αυτές σχετίζονται με την κλινική έκβαση, την πρόγνωση και τη θνησιμότητα. Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη που πραγματοποιήθηκε στην Α’ Καρδιολογική Κλινική του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου, με χρήση δεδομένων που συλλέχθηκαν από τους ιατρικούς φακέλους των ασθενών με διάγνωση οξείας απορρύθμισης καρδιακής ανεπάρκειας, κατά το έτος 2022. Μέσα από την αναδρομική μελέτη επιδιώκεται η αποτύπωση των θεραπευτικών προτύπων, ο εντοπισμός πιθανών αποκλίσεων από τις σύγχρονες κατευθυντήριες οδηγίες και η διερεύνηση των παραγόντων που επηρεάζουν τη λήψη θεραπευτικών αποφάσεων κατά τη διάρκεια της νοσηλείας.","Heart failure is a complex clinical syndrome resulting from structural or functional abnormalities of the heart that impair its systolic and/or diastolic function. It is one of the leading causes of hospitalization, morbidity, and mortality among adults worldwide. Acute decompensation of heart failure, defined as the rapid worsening of symptoms, requires immediate medical intervention and often leads to hospital admission. The medication a patient receives upon hospital admission may differ significantly from that prescribed at discharge, due to the need to adjust treatment based on clinical status, response to therapy, and guideline recommendations. The current therapeutic approach to heart failure is based on the use of four main pharmacological classes that have proven cardioprotective effects. This study aims to investigate whether and to what extent the medication regimen differs from admission to discharge in patients hospitalized with acute decompensated heart failure, as well as whether these changes are associated with clinical outcomes, prognosis, and mortality. This retrospective study was conducted at the 1st Cardiology Clinic of Ιppokration Hospital, using data collected from medical records of patients diagnosed with acute decompensated heart failure during the year 2022. Through this retrospective analysis, the goal is to map therapeutic patterns, identify potential deviations from current guideline recommendations, and explore factors influencing treatment decisions during hospitalization."],"dc:identifier":["uoadl:5308599","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5308599"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αναδρομική μελέτη σχετικά με την χορηγηθείσα φαρμακευτική αγωγή εισαγωγής και των μεταβολών αυτής, στο εξιτήριο ασθενών, που νοσηλεύονται για επεισόδιο οξείας απορρύθμισης καρδιακής ανεπάρκειας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:22Z"}