{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5308749"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5308749","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η αναπαράσταση της παιδικής ηλικίας στον Σύγχρονο Ελληνικό Κινηματογράφο. Μελέτη περίπτωσης: Ο Ψύλλος (1990) του Δημήτρη Σπύρου και το Peppermint (1999) του Κώστα Καπάκα","abstract":"Η δεκαετία του 1990 για τον Σύγχρονο Ελληνικό Κινηματογράφο είναι μια περίοδος κατά την οποία παρατηρείται η μετάβαση από την πολιτική και την Ιστορία, ως θεματικές, σε μια πιο προσωπική αφήγηση μέσω της νοσταλγίας, όπου η παιδική ματιά κυριαρχεί. Στην πλειοψηφία των ταινιών αυτών οι πρωταγωνιστές είναι γένους αρσενικού, όπως και οι σκηνοθέτες τους, με βασικό χαρακτηριστικό τη νοσταλγία για τη «χαμένη» πια παιδική ηλικία και την υιοθέτηση μιας κριτικής ματιάς απέναντι στη σχολική ζωή της δεκαετίας του 1960 και στην κοινωνία των ενηλίκων. Με εστίαση στις ταινίες Ο Ψύλλος (1990) του Δημήτρη Σπύρου και Peppermint (1999) του Κώστα Καπάκα η παρούσα διπλωματική αναλύει τις αφηγηματικές τεχνικές που αξιοποιούν οι σκηνοθέτες– σεναριογράφοι, ώστε να δημιουργήσουν ένα κλίμα νοσταλγίας για τον χαμένο παράδεισο της παιδικής ηλικίας, για ένα παρελθόν δηλαδή εξιδανικευμένο, στο οποίο δεν μπορούν πια να επιστρέψουν και γι' αυτό το προσεγγίζουν αναστοχαστικά. Το σχολείο αναδεικνύεται ως ένας από τους χώρους δράσης των μικρών ηρώων σε αυτού του είδους τις ταινίες, οι οποίες μπορούν να αξιοποιηθούν στα πλαίσια της σχολικής εκπαίδευσης ως παράλληλα πολιτισμικά κείμενα για την ανάγνωση λογοτεχνικών κειμένων που περιλαμβάνονται στη διδακτική ύλη των Κειμένων Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.","abstract_html":"Η δεκαετία του 1990 για τον Σύγχρονο Ελληνικό Κινηματογράφο είναι μια περίοδος κατά την οποία παρατηρείται η μετάβαση από την πολιτική και την Ιστορία, ως θεματικές, σε μια πιο προσωπική αφήγηση μέσω της νοσταλγίας, όπου η παιδική ματιά κυριαρχεί. Στην πλειοψηφία των ταινιών αυτών οι πρωταγωνιστές είναι γένους αρσενικού, όπως και οι σκηνοθέτες τους, με βασικό χαρακτηριστικό τη νοσταλγία για τη «χαμένη» πια παιδική ηλικία και την υιοθέτηση μιας κριτικής ματιάς απέναντι στη σχολική ζωή της δεκαετίας του 1960 και στην κοινωνία των ενηλίκων. Με εστίαση στις ταινίες Ο Ψύλλος (1990) του Δημήτρη Σπύρου και Peppermint (1999) του Κώστα Καπάκα η παρούσα διπλωματική αναλύει τις αφηγηματικές τεχνικές που αξιοποιούν οι σκηνοθέτες– σεναριογράφοι, ώστε να δημιουργήσουν ένα κλίμα νοσταλγίας για τον χαμένο παράδεισο της παιδικής ηλικίας, για ένα παρελθόν δηλαδή εξιδανικευμένο, στο οποίο δεν μπορούν πια να επιστρέψουν και γι&#x27; αυτό το προσεγγίζουν αναστοχαστικά. Το σχολείο αναδεικνύεται ως ένας από τους χώρους δράσης των μικρών ηρώων σε αυτού του είδους τις ταινίες, οι οποίες μπορούν να αξιοποιηθούν στα πλαίσια της σχολικής εκπαίδευσης ως παράλληλα πολιτισμικά κείμενα για την ανάγνωση λογοτεχνικών κειμένων που περιλαμβάνονται στη διδακτική ύλη των Κειμένων Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.","abstract_has_math":false,"creators":["ΚΑΤΣΟΥΓΙΑ ΕΥΑΓΓΕΛΗ ΕΙΡΗΝΗ","KATSOUGIA EVANGELI EIRINI"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:24Z","subjects":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5308749"],"render_values":[{"text":"uoadl:5308749","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5308749","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5308749","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5308749","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΚΑΤΣΟΥΓΙΑ ΕΥΑΓΓΕΛΗ ΕΙΡΗΝΗ","KATSOUGIA EVANGELI EIRINI"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5308749","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5308749"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η δεκαετία του 1990 για τον Σύγχρονο Ελληνικό Κινηματογράφο είναι μια περίοδος κατά την οποία παρατηρείται η μετάβαση από την πολιτική και την Ιστορία, ως θεματικές, σε μια πιο προσωπική αφήγηση μέσω της νοσταλγίας, όπου η παιδική ματιά κυριαρχεί. Στην πλειοψηφία των ταινιών αυτών οι πρωταγωνιστές είναι γένους αρσενικού, όπως και οι σκηνοθέτες τους, με βασικό χαρακτηριστικό τη νοσταλγία για τη «χαμένη» πια παιδική ηλικία και την υιοθέτηση μιας κριτικής ματιάς απέναντι στη σχολική ζωή της δεκαετίας του 1960 και στην κοινωνία των ενηλίκων. Με εστίαση στις ταινίες Ο Ψύλλος (1990) του Δημήτρη Σπύρου και Peppermint (1999) του Κώστα Καπάκα η παρούσα διπλωματική αναλύει τις αφηγηματικές τεχνικές που αξιοποιούν οι σκηνοθέτες– σεναριογράφοι, ώστε να δημιουργήσουν ένα κλίμα νοσταλγίας για τον χαμένο παράδεισο της παιδικής ηλικίας, για ένα παρελθόν δηλαδή εξιδανικευμένο, στο οποίο δεν μπορούν πια να επιστρέψουν και γι' αυτό το προσεγγίζουν αναστοχαστικά. Το σχολείο αναδεικνύεται ως ένας από τους χώρους δράσης των μικρών ηρώων σε αυτού του είδους τις ταινίες, οι οποίες μπορούν να αξιοποιηθούν στα πλαίσια της σχολικής εκπαίδευσης ως παράλληλα πολιτισμικά κείμενα για την ανάγνωση λογοτεχνικών κειμένων που περιλαμβάνονται στη διδακτική ύλη των Κειμένων Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.","During the 90's the so called Contemporary Greek Cinema took a new and different turn regarding its themes, letting go of the politics and history which had bloomed as topics in the past films during the 80's, and adopted a more personal type of narration, moving towards nostalgia where the child's point of view dominated the field. As it is observed, most of these contemporary films have a male protagonist and are also made by a male director. Nostalgia for a lost childhood is one of their main themes as well as they project a critical view on the school life of the 60's and the adult society. As a result this thesis attempts to analyze the narrative techniques which are used by the directors in the films The Flea (1990) by Dimitris Spyrou and Peppermint (1999) by Kostas Kapakas in order to provoke a feeling of nostalgia for a long lost childhood, for a past where someone cannot return and therefore intends to approach it as a reflection. As school is one of the places where childhood is set at in these Contemporary Greek Films, this kind of movies could also be used as a cultural parallel discourse for teaching Greek Literature at junior high or high school."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η αναπαράσταση της παιδικής ηλικίας στον Σύγχρονο Ελληνικό Κινηματογράφο. Μελέτη περίπτωσης: Ο Ψύλλος (1990) του Δημήτρη Σπύρου και το Peppermint (1999) του Κώστα Καπάκα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΚΑΤΣΟΥΓΙΑ ΕΥΑΓΓΕΛΗ ΕΙΡΗΝΗ","KATSOUGIA EVANGELI EIRINI"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η δεκαετία του 1990 για τον Σύγχρονο Ελληνικό Κινηματογράφο είναι μια περίοδος κατά την οποία παρατηρείται η μετάβαση από την πολιτική και την Ιστορία, ως θεματικές, σε μια πιο προσωπική αφήγηση μέσω της νοσταλγίας, όπου η παιδική ματιά κυριαρχεί. Στην πλειοψηφία των ταινιών αυτών οι πρωταγωνιστές είναι γένους αρσενικού, όπως και οι σκηνοθέτες τους, με βασικό χαρακτηριστικό τη νοσταλγία για τη «χαμένη» πια παιδική ηλικία και την υιοθέτηση μιας κριτικής ματιάς απέναντι στη σχολική ζωή της δεκαετίας του 1960 και στην κοινωνία των ενηλίκων. Με εστίαση στις ταινίες Ο Ψύλλος (1990) του Δημήτρη Σπύρου και Peppermint (1999) του Κώστα Καπάκα η παρούσα διπλωματική αναλύει τις αφηγηματικές τεχνικές που αξιοποιούν οι σκηνοθέτες– σεναριογράφοι, ώστε να δημιουργήσουν ένα κλίμα νοσταλγίας για τον χαμένο παράδεισο της παιδικής ηλικίας, για ένα παρελθόν δηλαδή εξιδανικευμένο, στο οποίο δεν μπορούν πια να επιστρέψουν και γι' αυτό το προσεγγίζουν αναστοχαστικά. Το σχολείο αναδεικνύεται ως ένας από τους χώρους δράσης των μικρών ηρώων σε αυτού του είδους τις ταινίες, οι οποίες μπορούν να αξιοποιηθούν στα πλαίσια της σχολικής εκπαίδευσης ως παράλληλα πολιτισμικά κείμενα για την ανάγνωση λογοτεχνικών κειμένων που περιλαμβάνονται στη διδακτική ύλη των Κειμένων Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.","During the 90's the so called Contemporary Greek Cinema took a new and different turn regarding its themes, letting go of the politics and history which had bloomed as topics in the past films during the 80's, and adopted a more personal type of narration, moving towards nostalgia where the child's point of view dominated the field. As it is observed, most of these contemporary films have a male protagonist and are also made by a male director. Nostalgia for a lost childhood is one of their main themes as well as they project a critical view on the school life of the 60's and the adult society. As a result this thesis attempts to analyze the narrative techniques which are used by the directors in the films The Flea (1990) by Dimitris Spyrou and Peppermint (1999) by Kostas Kapakas in order to provoke a feeling of nostalgia for a long lost childhood, for a past where someone cannot return and therefore intends to approach it as a reflection. As school is one of the places where childhood is set at in these Contemporary Greek Films, this kind of movies could also be used as a cultural parallel discourse for teaching Greek Literature at junior high or high school."],"dc:identifier":["uoadl:5308749","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5308749"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"],"dc:title":["Η αναπαράσταση της παιδικής ηλικίας στον Σύγχρονο Ελληνικό Κινηματογράφο. Μελέτη περίπτωσης: Ο Ψύλλος (1990) του Δημήτρη Σπύρου και το Peppermint (1999) του Κώστα Καπάκα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:24Z"}