{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5308799"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5308799","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αναδρομική μελέτη της συχνότητας και των μικροβιολογικών χαρακτηριστικών των λοιμώξεων σε καθετήρες αιμοκάθαρσης σε χρονίως αιμοκαθαιρόμενους ασθενείς","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι κεντρικοί φλεβικοί καθετήρες αποτελούν συχνή επιλογή για την αγγειακή πρόσβαση σε επείγουσες καταστάσεις κατά την ένταξη ασθενών στην αιμοκάθαρση, χάρη στην εύκολη και ταχεία τοποθέτησή τους. Ωστόσο, οι καθετήρες αυτοί συνοδεύονται από υψηλό κίνδυνο επιπλοκών, κυρίως λοιμώξεων, οι οποίες επιβαρύνουν σημαντικά την κλινική πορεία και τη διάμεση επιβίωση των ασθενών. Η διεθνής βιβλιογραφία δείχνει σαφώς ότι οι tunneled cuffed (μόνιμοι) καθετήρες συσχετίζονται με χαμηλότερα ποσοστά λοιμώξεων σε σύγκριση με τους non-tunneled (προσωρινούς), χάρη στην προστασία από την υποδόρια σήραγγα με cuff. Πρωταρχικός σκοπός ήταν η σύγκριση της συχνότητας των λοιμώξεων για τους δύο τύπους με σκοπό να αναδειχθεί η ευαλωτότητα και η ασφάλεια χρήσης του κάθε τύπου ΚΦΚ. Δεύτερος στόχος ήταν να διαπιστωθεί το ενδεχόμενο ευαλωτότητας του κάθε τύπου σε συγκεκριμένο μικροοργανισμό. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Στην παρούσα αναδρομική μελέτη κοορτής με συνεχόμενη δειγματοληψία, περιλήφθηκαν συνολικά 88 χρονίως αιμοκαθαιρόμενοι ασθενείς με τοποθετημένο ΚΦΚ σε μία μονάδα αιμοκάθαρσης μεταξύ 2018–2024. Η συσχέτιση μεταξύ τύπου καθετήρα και εμφάνισης λοίμωξης ελέγχθηκε με chi-square test και Fisher’s exact test για μικρά κελιά, όπου στατιστικά σημαντική θεωρήθηκε η διαφορά για τιμή p<0.05, και incidence rates.Υπολογίστηκε ο κίνδυνος με το λόγο πιθανοτήτων (Odds Ratio) και σχετικό κίνδυνο (Relative Risk) με διάστημα εμπιστοσύνης 95%. Στη συνέχεια, εξετάστηκε ο χρόνος έως το πρώτο επεισόδιο λοίμωξης με πολυπαραγοντική λογιστική παλινδρόμηση, αναλύθηκε ο χρόνος επιβίωσης με τις Kaplan Meier καμπύλες και ο κίνδυνος (Hazard Ratio) με Cox PH regression. Επιπλέον, αναλύθηκε η πιθανή συσχέτιση μεταξύ τύπου καθετήρα και είδους μικροοργανισμού αποικισμού με το chi square test και μονοπαραγοντική λογιστική παλινδρόμηση. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι, κατά την μονοπαραγοντική ανάλυση, οι μόνιμοι καθετήρες εμφάνισαν υψηλότερα ποσοστά λοίμωξης (45,4% TCVC έναντι 29,1% NTCVC, p=0.022), ενώ από το OR= 2.02 (95 % CI 1.11–3.70) προκύπτει ότι οι μόνιμοι καθετήρες είχαν διπλάσια πιθανότητα εμφάνισης λοίμωξης, και σχετικό κίνδυνο για λοίμωξη με Risk Ratio=1.56 (95 % CI 1.05–2.32) . Ωστόσο, στο προσαρμοσμένο μοντέλο όπου λήφθηκε υπόψη η διάρκεια έκθεσης, η παράταση διάρκειας χρήσης αποδείχθηκε ο κύριος προγνωστικός παράγοντας, καθώς οι προσωρινοί καθετήρες είχαν τον υψηλότερο κίνδυνο στην αρχική φάση, ενώ οι μόνιμοι παρουσίασαν λοίμωξη μετά από πολύ μεγαλύτερο διάστημα (OR=0.43, p=0.003, 95% CI=0.25–0.75) . Εφόσον οι μόνιμοι καθετήρες παρέμειναν σε χρήση σημαντικά περισσότερες ημέρες, το incidence rate ανά 1 000 ημέρες καθετήρα κατέδειξε χαμηλότερη ημερήσια πιθανότητα λοίμωξης προς όφελός τους με IRR=0.26. Στην παρούσα μελέτη δεν αναδείχθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ τύπου καθετήρα (TCVC έναντι NTCVC) και του είδους του μικροοργανισμού που απομονώθηκε (p=0.888). Ωστόσο, όπως και στη διεθνή βιβλιογραφία, παρατηρήθηκε επικράτηση Gram-θετικών παθογόνων, κυρίως Staphylococcus epidermidis και Staphylococcus aureus, οι οποίοι αποτέλεσαν τα συχνότερα απομονωθέντα μικρόβια. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Συμπερασματικά, στα ευρήματα της συγκεκριμένης μελέτης παρατηρήθηκε μεγαλύτερη συχνότητα λοιμώξεων στους μόνιμους καθετήρες συγκριτικά με τους προσωρινούς, σε αντίθεση με τη βιβλιογραφία. Φαίνεται όμως ότι και οι δύο τύποι καθετήρων είναι ευάλωτοι σε λοιμώξεις. Ωστόσο, οι μόνιμοι προσφέρουν μεγαλύτερη «επιβίωση» χωρίς λοίμωξη, οπότε για τους ασθενείς που θα υποβληθούν σε χρόνια περιοδική αιμοκάθαρση, θα πρέπει πρώτα να εξετάζονται εναλλακτικές αγγειακές προσπελάσεις (AVF, AVG) ενώ σε περίπτωση χρήσης καθετήρα, να προτιμώνται οι μόνιμοι ΚΦΚ με ταυτόχρονη αυστηρή παρακολούθηση της διάρκειας έκθεσης. Δεν βρέθηκε συσχέτιση ανάμεσα στον τύπο του καθετήρα και στο είδος του παθογόνου μικροοργανισμού.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι κεντρικοί φλεβικοί καθετήρες αποτελούν συχνή επιλογή για την αγγειακή πρόσβαση σε επείγουσες καταστάσεις κατά την ένταξη ασθενών στην αιμοκάθαρση, χάρη στην εύκολη και ταχεία τοποθέτησή τους. Ωστόσο, οι καθετήρες αυτοί συνοδεύονται από υψηλό κίνδυνο επιπλοκών, κυρίως λοιμώξεων, οι οποίες επιβαρύνουν σημαντικά την κλινική πορεία και τη διάμεση επιβίωση των ασθενών. Η διεθνής βιβλιογραφία δείχνει σαφώς ότι οι tunneled cuffed (μόνιμοι) καθετήρες συσχετίζονται με χαμηλότερα ποσοστά λοιμώξεων σε σύγκριση με τους non-tunneled (προσωρινούς), χάρη στην προστασία από την υποδόρια σήραγγα με cuff. Πρωταρχικός σκοπός ήταν η σύγκριση της συχνότητας των λοιμώξεων για τους δύο τύπους με σκοπό να αναδειχθεί η ευαλωτότητα και η ασφάλεια χρήσης του κάθε τύπου ΚΦΚ. Δεύτερος στόχος ήταν να διαπιστωθεί το ενδεχόμενο ευαλωτότητας του κάθε τύπου σε συγκεκριμένο μικροοργανισμό. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Στην παρούσα αναδρομική μελέτη κοορτής με συνεχόμενη δειγματοληψία, περιλήφθηκαν συνολικά 88 χρονίως αιμοκαθαιρόμενοι ασθενείς με τοποθετημένο ΚΦΚ σε μία μονάδα αιμοκάθαρσης μεταξύ 2018–2024. Η συσχέτιση μεταξύ τύπου καθετήρα και εμφάνισης λοίμωξης ελέγχθηκε με chi-square test και Fisher’s exact test για μικρά κελιά, όπου στατιστικά σημαντική θεωρήθηκε η διαφορά για τιμή p&lt;0.05, και incidence rates.Υπολογίστηκε ο κίνδυνος με το λόγο πιθανοτήτων (Odds Ratio) και σχετικό κίνδυνο (Relative Risk) με διάστημα εμπιστοσύνης 95%. Στη συνέχεια, εξετάστηκε ο χρόνος έως το πρώτο επεισόδιο λοίμωξης με πολυπαραγοντική λογιστική παλινδρόμηση, αναλύθηκε ο χρόνος επιβίωσης με τις Kaplan Meier καμπύλες και ο κίνδυνος (Hazard Ratio) με Cox PH regression. Επιπλέον, αναλύθηκε η πιθανή συσχέτιση μεταξύ τύπου καθετήρα και είδους μικροοργανισμού αποικισμού με το chi square test και μονοπαραγοντική λογιστική παλινδρόμηση. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι, κατά την μονοπαραγοντική ανάλυση, οι μόνιμοι καθετήρες εμφάνισαν υψηλότερα ποσοστά λοίμωξης (45,4% TCVC έναντι 29,1% NTCVC, p=0.022), ενώ από το OR= 2.02 (95 % CI 1.11–3.70) προκύπτει ότι οι μόνιμοι καθετήρες είχαν διπλάσια πιθανότητα εμφάνισης λοίμωξης, και σχετικό κίνδυνο για λοίμωξη με Risk Ratio=1.56 (95 % CI 1.05–2.32) . Ωστόσο, στο προσαρμοσμένο μοντέλο όπου λήφθηκε υπόψη η διάρκεια έκθεσης, η παράταση διάρκειας χρήσης αποδείχθηκε ο κύριος προγνωστικός παράγοντας, καθώς οι προσωρινοί καθετήρες είχαν τον υψηλότερο κίνδυνο στην αρχική φάση, ενώ οι μόνιμοι παρουσίασαν λοίμωξη μετά από πολύ μεγαλύτερο διάστημα (OR=0.43, p=0.003, 95% CI=0.25–0.75) . Εφόσον οι μόνιμοι καθετήρες παρέμειναν σε χρήση σημαντικά περισσότερες ημέρες, το incidence rate ανά 1 000 ημέρες καθετήρα κατέδειξε χαμηλότερη ημερήσια πιθανότητα λοίμωξης προς όφελός τους με IRR=0.26. Στην παρούσα μελέτη δεν αναδείχθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ τύπου καθετήρα (TCVC έναντι NTCVC) και του είδους του μικροοργανισμού που απομονώθηκε (p=0.888). Ωστόσο, όπως και στη διεθνή βιβλιογραφία, παρατηρήθηκε επικράτηση Gram-θετικών παθογόνων, κυρίως Staphylococcus epidermidis και Staphylococcus aureus, οι οποίοι αποτέλεσαν τα συχνότερα απομονωθέντα μικρόβια. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Συμπερασματικά, στα ευρήματα της συγκεκριμένης μελέτης παρατηρήθηκε μεγαλύτερη συχνότητα λοιμώξεων στους μόνιμους καθετήρες συγκριτικά με τους προσωρινούς, σε αντίθεση με τη βιβλιογραφία. Φαίνεται όμως ότι και οι δύο τύποι καθετήρων είναι ευάλωτοι σε λοιμώξεις. Ωστόσο, οι μόνιμοι προσφέρουν μεγαλύτερη «επιβίωση» χωρίς λοίμωξη, οπότε για τους ασθενείς που θα υποβληθούν σε χρόνια περιοδική αιμοκάθαρση, θα πρέπει πρώτα να εξετάζονται εναλλακτικές αγγειακές προσπελάσεις (AVF, AVG) ενώ σε περίπτωση χρήσης καθετήρα, να προτιμώνται οι μόνιμοι ΚΦΚ με ταυτόχρονη αυστηρή παρακολούθηση της διάρκειας έκθεσης. Δεν βρέθηκε συσχέτιση ανάμεσα στον τύπο του καθετήρα και στο είδος του παθογόνου μικροοργανισμού.","abstract_has_math":false,"creators":["Ποζατζίδη Ελένη","Pozatzidi Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:24Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5308799"],"render_values":[{"text":"uoadl:5308799","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5308799","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5308799","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5308799","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ποζατζίδη Ελένη","Pozatzidi Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5308799","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5308799"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι κεντρικοί φλεβικοί καθετήρες αποτελούν συχνή επιλογή για την αγγειακή πρόσβαση σε επείγουσες καταστάσεις κατά την ένταξη ασθενών στην αιμοκάθαρση, χάρη στην εύκολη και ταχεία τοποθέτησή τους. Ωστόσο, οι καθετήρες αυτοί συνοδεύονται από υψηλό κίνδυνο επιπλοκών, κυρίως λοιμώξεων, οι οποίες επιβαρύνουν σημαντικά την κλινική πορεία και τη διάμεση επιβίωση των ασθενών. Η διεθνής βιβλιογραφία δείχνει σαφώς ότι οι tunneled cuffed (μόνιμοι) καθετήρες συσχετίζονται με χαμηλότερα ποσοστά λοιμώξεων σε σύγκριση με τους non-tunneled (προσωρινούς), χάρη στην προστασία από την υποδόρια σήραγγα με cuff. Πρωταρχικός σκοπός ήταν η σύγκριση της συχνότητας των λοιμώξεων για τους δύο τύπους με σκοπό να αναδειχθεί η ευαλωτότητα και η ασφάλεια χρήσης του κάθε τύπου ΚΦΚ. Δεύτερος στόχος ήταν να διαπιστωθεί το ενδεχόμενο ευαλωτότητας του κάθε τύπου σε συγκεκριμένο μικροοργανισμό. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Στην παρούσα αναδρομική μελέτη κοορτής με συνεχόμενη δειγματοληψία, περιλήφθηκαν συνολικά 88 χρονίως αιμοκαθαιρόμενοι ασθενείς με τοποθετημένο ΚΦΚ σε μία μονάδα αιμοκάθαρσης μεταξύ 2018–2024. Η συσχέτιση μεταξύ τύπου καθετήρα και εμφάνισης λοίμωξης ελέγχθηκε με chi-square test και Fisher’s exact test για μικρά κελιά, όπου στατιστικά σημαντική θεωρήθηκε η διαφορά για τιμή p<0.05, και incidence rates.Υπολογίστηκε ο κίνδυνος με το λόγο πιθανοτήτων (Odds Ratio) και σχετικό κίνδυνο (Relative Risk) με διάστημα εμπιστοσύνης 95%. Στη συνέχεια, εξετάστηκε ο χρόνος έως το πρώτο επεισόδιο λοίμωξης με πολυπαραγοντική λογιστική παλινδρόμηση, αναλύθηκε ο χρόνος επιβίωσης με τις Kaplan Meier καμπύλες και ο κίνδυνος (Hazard Ratio) με Cox PH regression. Επιπλέον, αναλύθηκε η πιθανή συσχέτιση μεταξύ τύπου καθετήρα και είδους μικροοργανισμού αποικισμού με το chi square test και μονοπαραγοντική λογιστική παλινδρόμηση. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι, κατά την μονοπαραγοντική ανάλυση, οι μόνιμοι καθετήρες εμφάνισαν υψηλότερα ποσοστά λοίμωξης (45,4% TCVC έναντι 29,1% NTCVC, p=0.022), ενώ από το OR= 2.02 (95 % CI 1.11–3.70) προκύπτει ότι οι μόνιμοι καθετήρες είχαν διπλάσια πιθανότητα εμφάνισης λοίμωξης, και σχετικό κίνδυνο για λοίμωξη με Risk Ratio=1.56 (95 % CI 1.05–2.32) . Ωστόσο, στο προσαρμοσμένο μοντέλο όπου λήφθηκε υπόψη η διάρκεια έκθεσης, η παράταση διάρκειας χρήσης αποδείχθηκε ο κύριος προγνωστικός παράγοντας, καθώς οι προσωρινοί καθετήρες είχαν τον υψηλότερο κίνδυνο στην αρχική φάση, ενώ οι μόνιμοι παρουσίασαν λοίμωξη μετά από πολύ μεγαλύτερο διάστημα (OR=0.43, p=0.003, 95% CI=0.25–0.75) . Εφόσον οι μόνιμοι καθετήρες παρέμειναν σε χρήση σημαντικά περισσότερες ημέρες, το incidence rate ανά 1 000 ημέρες καθετήρα κατέδειξε χαμηλότερη ημερήσια πιθανότητα λοίμωξης προς όφελός τους με IRR=0.26. Στην παρούσα μελέτη δεν αναδείχθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ τύπου καθετήρα (TCVC έναντι NTCVC) και του είδους του μικροοργανισμού που απομονώθηκε (p=0.888). Ωστόσο, όπως και στη διεθνή βιβλιογραφία, παρατηρήθηκε επικράτηση Gram-θετικών παθογόνων, κυρίως Staphylococcus epidermidis και Staphylococcus aureus, οι οποίοι αποτέλεσαν τα συχνότερα απομονωθέντα μικρόβια. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Συμπερασματικά, στα ευρήματα της συγκεκριμένης μελέτης παρατηρήθηκε μεγαλύτερη συχνότητα λοιμώξεων στους μόνιμους καθετήρες συγκριτικά με τους προσωρινούς, σε αντίθεση με τη βιβλιογραφία. Φαίνεται όμως ότι και οι δύο τύποι καθετήρων είναι ευάλωτοι σε λοιμώξεις. Ωστόσο, οι μόνιμοι προσφέρουν μεγαλύτερη «επιβίωση» χωρίς λοίμωξη, οπότε για τους ασθενείς που θα υποβληθούν σε χρόνια περιοδική αιμοκάθαρση, θα πρέπει πρώτα να εξετάζονται εναλλακτικές αγγειακές προσπελάσεις (AVF, AVG) ενώ σε περίπτωση χρήσης καθετήρα, να προτιμώνται οι μόνιμοι ΚΦΚ με ταυτόχρονη αυστηρή παρακολούθηση της διάρκειας έκθεσης. Δεν βρέθηκε συσχέτιση ανάμεσα στον τύπο του καθετήρα και στο είδος του παθογόνου μικροοργανισμού.","INTRODUCTION: Central venous catheters are a common choice for emergent vascular access when initiating hemodialysis due to their ease and speed of placement. However, these catheters carry a high risk of complications, primarily infections, which significantly worsen patients’ clinical course and reduce their median survival. The international literature clearly shows that tunneled cuffed (permanent) catheters are associated with lower infection rates compared with non-tunneled (temporary) catheters, owing to the protective subcutaneous tunnel and cuff. The primary aim of this study was to compare infection frequencies between these two catheter types to clarify their relative vulnerability and safety profiles. The secondary objective was to determine whether each catheter type is preferentially colonized by specific microorganisms. MATERIAL AND METHODS: In this retrospective cohort study with consecutive sampling, 88 patients undergoing chronic hemodialysis with central venous catheters were included from a single dialysis unit between 2018 and 2024. The association between catheter type and infection incidence was assessed using chi-square tests and Fisher’s exact test for small cell counts, with statistical significance set at p < 0.05, as well as by calculating incidence rates. Infection risk was quantified via odds ratios (OR) and relative risks (RR), each with 95% confidence intervals. Time to first infection was then examined using multivariate logistic regression; survival time was analyzed with Kaplan–Meier curves; and the instantaneous risk was estimated through Cox proportional-hazards regression. Additionally, the relationship between catheter type and colonizing microorganism species was evaluated using chi-square tests and univariate logistic regression. RESULTS: In unadjusted analyses, tunneled cuffed catheters exhibited higher infection rates(45,4% TCVC vs 29,1% NTCVC p=0.022 ), with an odds ratio of 2.02 (95 % CI 1.11–3.70), indicating that they carried approximately twice the odds of infection compared with non-tunneled catheters, and a relative risk of 1.56 (95 % CI 1.05–2.32). However, when duration of catheter use was included in the adjusted model, dwell time emerged as the principal predictor: non-tunneled catheters had the highest early infection risk, whereas tunneled catheters only developed infections after substantially longer use (adjusted OR = 0.43, p = 0.003, 95 % CI 0.25–0.75). Because tunneled catheters remained in situ for significantly more days, the incidence rate per 1 000 catheter-days was markedly lower for tunneled devices (IRR = 0.26). There was no statistically significant association between catheter type (TCVC vs NTCVC) and the species of microorganism isolated (p = 0.888). Consistent with the international literature, Gram-positive pathogens predominated, with Staphylococcus epidermidis and Staphylococcus aureus the most frequently recovered organisms. CONCLUSIONS: In our study, tunneled cuffed catheters exhibited a higher overall infection rate than non-tunneled catheters, contrary to previous literature. Nonetheless, both catheter types remain susceptible to infection. Permanent catheters provide significantly longer infection-free survival. Τherefore, for patients requiring long-term intermittent hemodialysis, arteriovenous fistulas or grafts should be established whenever possible. If a catheter is necessary, tunneled cuffed devices are preferred, with rigorous monitoring of catheter-days to minimize infection risk. No association was found between catheter type and the species of the infecting pathogen."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αναδρομική μελέτη της συχνότητας και των μικροβιολογικών χαρακτηριστικών των λοιμώξεων σε καθετήρες αιμοκάθαρσης σε χρονίως αιμοκαθαιρόμενους ασθενείς"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ποζατζίδη Ελένη","Pozatzidi Eleni"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι κεντρικοί φλεβικοί καθετήρες αποτελούν συχνή επιλογή για την αγγειακή πρόσβαση σε επείγουσες καταστάσεις κατά την ένταξη ασθενών στην αιμοκάθαρση, χάρη στην εύκολη και ταχεία τοποθέτησή τους. Ωστόσο, οι καθετήρες αυτοί συνοδεύονται από υψηλό κίνδυνο επιπλοκών, κυρίως λοιμώξεων, οι οποίες επιβαρύνουν σημαντικά την κλινική πορεία και τη διάμεση επιβίωση των ασθενών. Η διεθνής βιβλιογραφία δείχνει σαφώς ότι οι tunneled cuffed (μόνιμοι) καθετήρες συσχετίζονται με χαμηλότερα ποσοστά λοιμώξεων σε σύγκριση με τους non-tunneled (προσωρινούς), χάρη στην προστασία από την υποδόρια σήραγγα με cuff. Πρωταρχικός σκοπός ήταν η σύγκριση της συχνότητας των λοιμώξεων για τους δύο τύπους με σκοπό να αναδειχθεί η ευαλωτότητα και η ασφάλεια χρήσης του κάθε τύπου ΚΦΚ. Δεύτερος στόχος ήταν να διαπιστωθεί το ενδεχόμενο ευαλωτότητας του κάθε τύπου σε συγκεκριμένο μικροοργανισμό. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Στην παρούσα αναδρομική μελέτη κοορτής με συνεχόμενη δειγματοληψία, περιλήφθηκαν συνολικά 88 χρονίως αιμοκαθαιρόμενοι ασθενείς με τοποθετημένο ΚΦΚ σε μία μονάδα αιμοκάθαρσης μεταξύ 2018–2024. Η συσχέτιση μεταξύ τύπου καθετήρα και εμφάνισης λοίμωξης ελέγχθηκε με chi-square test και Fisher’s exact test για μικρά κελιά, όπου στατιστικά σημαντική θεωρήθηκε η διαφορά για τιμή p<0.05, και incidence rates.Υπολογίστηκε ο κίνδυνος με το λόγο πιθανοτήτων (Odds Ratio) και σχετικό κίνδυνο (Relative Risk) με διάστημα εμπιστοσύνης 95%. Στη συνέχεια, εξετάστηκε ο χρόνος έως το πρώτο επεισόδιο λοίμωξης με πολυπαραγοντική λογιστική παλινδρόμηση, αναλύθηκε ο χρόνος επιβίωσης με τις Kaplan Meier καμπύλες και ο κίνδυνος (Hazard Ratio) με Cox PH regression. Επιπλέον, αναλύθηκε η πιθανή συσχέτιση μεταξύ τύπου καθετήρα και είδους μικροοργανισμού αποικισμού με το chi square test και μονοπαραγοντική λογιστική παλινδρόμηση. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι, κατά την μονοπαραγοντική ανάλυση, οι μόνιμοι καθετήρες εμφάνισαν υψηλότερα ποσοστά λοίμωξης (45,4% TCVC έναντι 29,1% NTCVC, p=0.022), ενώ από το OR= 2.02 (95 % CI 1.11–3.70) προκύπτει ότι οι μόνιμοι καθετήρες είχαν διπλάσια πιθανότητα εμφάνισης λοίμωξης, και σχετικό κίνδυνο για λοίμωξη με Risk Ratio=1.56 (95 % CI 1.05–2.32) . Ωστόσο, στο προσαρμοσμένο μοντέλο όπου λήφθηκε υπόψη η διάρκεια έκθεσης, η παράταση διάρκειας χρήσης αποδείχθηκε ο κύριος προγνωστικός παράγοντας, καθώς οι προσωρινοί καθετήρες είχαν τον υψηλότερο κίνδυνο στην αρχική φάση, ενώ οι μόνιμοι παρουσίασαν λοίμωξη μετά από πολύ μεγαλύτερο διάστημα (OR=0.43, p=0.003, 95% CI=0.25–0.75) . Εφόσον οι μόνιμοι καθετήρες παρέμειναν σε χρήση σημαντικά περισσότερες ημέρες, το incidence rate ανά 1 000 ημέρες καθετήρα κατέδειξε χαμηλότερη ημερήσια πιθανότητα λοίμωξης προς όφελός τους με IRR=0.26. Στην παρούσα μελέτη δεν αναδείχθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ τύπου καθετήρα (TCVC έναντι NTCVC) και του είδους του μικροοργανισμού που απομονώθηκε (p=0.888). Ωστόσο, όπως και στη διεθνή βιβλιογραφία, παρατηρήθηκε επικράτηση Gram-θετικών παθογόνων, κυρίως Staphylococcus epidermidis και Staphylococcus aureus, οι οποίοι αποτέλεσαν τα συχνότερα απομονωθέντα μικρόβια. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Συμπερασματικά, στα ευρήματα της συγκεκριμένης μελέτης παρατηρήθηκε μεγαλύτερη συχνότητα λοιμώξεων στους μόνιμους καθετήρες συγκριτικά με τους προσωρινούς, σε αντίθεση με τη βιβλιογραφία. Φαίνεται όμως ότι και οι δύο τύποι καθετήρων είναι ευάλωτοι σε λοιμώξεις. Ωστόσο, οι μόνιμοι προσφέρουν μεγαλύτερη «επιβίωση» χωρίς λοίμωξη, οπότε για τους ασθενείς που θα υποβληθούν σε χρόνια περιοδική αιμοκάθαρση, θα πρέπει πρώτα να εξετάζονται εναλλακτικές αγγειακές προσπελάσεις (AVF, AVG) ενώ σε περίπτωση χρήσης καθετήρα, να προτιμώνται οι μόνιμοι ΚΦΚ με ταυτόχρονη αυστηρή παρακολούθηση της διάρκειας έκθεσης. Δεν βρέθηκε συσχέτιση ανάμεσα στον τύπο του καθετήρα και στο είδος του παθογόνου μικροοργανισμού.","INTRODUCTION: Central venous catheters are a common choice for emergent vascular access when initiating hemodialysis due to their ease and speed of placement. However, these catheters carry a high risk of complications, primarily infections, which significantly worsen patients’ clinical course and reduce their median survival. The international literature clearly shows that tunneled cuffed (permanent) catheters are associated with lower infection rates compared with non-tunneled (temporary) catheters, owing to the protective subcutaneous tunnel and cuff. The primary aim of this study was to compare infection frequencies between these two catheter types to clarify their relative vulnerability and safety profiles. The secondary objective was to determine whether each catheter type is preferentially colonized by specific microorganisms. MATERIAL AND METHODS: In this retrospective cohort study with consecutive sampling, 88 patients undergoing chronic hemodialysis with central venous catheters were included from a single dialysis unit between 2018 and 2024. The association between catheter type and infection incidence was assessed using chi-square tests and Fisher’s exact test for small cell counts, with statistical significance set at p < 0.05, as well as by calculating incidence rates. Infection risk was quantified via odds ratios (OR) and relative risks (RR), each with 95% confidence intervals. Time to first infection was then examined using multivariate logistic regression; survival time was analyzed with Kaplan–Meier curves; and the instantaneous risk was estimated through Cox proportional-hazards regression. Additionally, the relationship between catheter type and colonizing microorganism species was evaluated using chi-square tests and univariate logistic regression. RESULTS: In unadjusted analyses, tunneled cuffed catheters exhibited higher infection rates(45,4% TCVC vs 29,1% NTCVC p=0.022 ), with an odds ratio of 2.02 (95 % CI 1.11–3.70), indicating that they carried approximately twice the odds of infection compared with non-tunneled catheters, and a relative risk of 1.56 (95 % CI 1.05–2.32). However, when duration of catheter use was included in the adjusted model, dwell time emerged as the principal predictor: non-tunneled catheters had the highest early infection risk, whereas tunneled catheters only developed infections after substantially longer use (adjusted OR = 0.43, p = 0.003, 95 % CI 0.25–0.75). Because tunneled catheters remained in situ for significantly more days, the incidence rate per 1 000 catheter-days was markedly lower for tunneled devices (IRR = 0.26). There was no statistically significant association between catheter type (TCVC vs NTCVC) and the species of microorganism isolated (p = 0.888). Consistent with the international literature, Gram-positive pathogens predominated, with Staphylococcus epidermidis and Staphylococcus aureus the most frequently recovered organisms. CONCLUSIONS: In our study, tunneled cuffed catheters exhibited a higher overall infection rate than non-tunneled catheters, contrary to previous literature. Nonetheless, both catheter types remain susceptible to infection. Permanent catheters provide significantly longer infection-free survival. Τherefore, for patients requiring long-term intermittent hemodialysis, arteriovenous fistulas or grafts should be established whenever possible. If a catheter is necessary, tunneled cuffed devices are preferred, with rigorous monitoring of catheter-days to minimize infection risk. No association was found between catheter type and the species of the infecting pathogen."],"dc:identifier":["uoadl:5308799","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5308799"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αναδρομική μελέτη της συχνότητας και των μικροβιολογικών χαρακτηριστικών των λοιμώξεων σε καθετήρες αιμοκάθαρσης σε χρονίως αιμοκαθαιρόμενους ασθενείς"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:24Z"}