{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5309318"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5309318","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Νεότερες εξελίξεις στη διερεύνηση του συνδρόμου υπερδιέγερσης των ωοθηκών","abstract":"Το Σύνδρομο Υπερδιέγερσης Ωοθηκών (OHSS) αποτελεί μία από τις βασικές επιπλοκές που σχετίζονται με τις θεραπείες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Η ασυνήθιστα υψηλή απόκριση των ωοθηκών στα φάρμακα που χορηγούνται για τη διέγερση τους, ειδικά στην εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF), συνιστά κύριο χαρακτηριστικό του συνδρόμου αυτού. Η παθοφυσιολογία του OHSS σχετίζεται με την υπερπαραγωγή του αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα (VEGF), ο οποίος προκαλεί αυξημένη αγγειακή διαπερατότητα. Παράγοντες κινδύνου όπως η νεαρή ηλικία, το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS), οι υψηλές δόσεις γοναδοτροπινών και η χρήση της ανθρώπινης χοριακής γοναδοτροπίνης (hCG) για την τελική ωρίμανση των ωοκυττάρων έχουν συνδεθεί στενά με την εμφάνιση του συνδρόμου. Το σύνδρομο ταξινομείται σε ήπιο, μέτριο και σοβαρό βάσει της βαρύτητας των συμπτωμάτων ενώ η συχνότητα και η σοβαρότητα του ποικίλλουν. Οι ήπιες μορφές είναι αυτοπεριοριζόμενες, ενώ οι σοβαρές περιπτώσεις απαιτούν άμεση ιατρική παρέμβαση. Στρατηγικές πρόληψης περιλαμβάνουν την εξατομίκευση των θεραπευτικών πρωτοκόλλων, τη χρήση ανταγωνιστών της εκλυτικής ορμόνης των γοναδοτροπινών (GnRH), τη στρατηγική «coasting» και την κρυοσυντήρηση εμβρύων. Παράλληλα, η χρήση αγωνιστών GnRH αντί της hCG έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης OHSS. Η παρούσα εργασία εξετάζει τις γενικές αρχές του OHSS, εστιάζοντας στην επιδημιολογία, τους παράγοντες κινδύνου, την ταξινόμηση και την παθοφυσιολογία του. Επιπλέον, αναδεικνύει τις νεότερες εξελίξεις στις στρατηγικές πρόληψης και θεραπείας, με στόχο τη μείωση της συχνότητας και της σοβαρότητας του συνδρόμου, βελτιώνοντας τα αποτελέσματα των θεραπειών υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.","abstract_html":"Το Σύνδρομο Υπερδιέγερσης Ωοθηκών (OHSS) αποτελεί μία από τις βασικές επιπλοκές που σχετίζονται με τις θεραπείες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Η ασυνήθιστα υψηλή απόκριση των ωοθηκών στα φάρμακα που χορηγούνται για τη διέγερση τους, ειδικά στην εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF), συνιστά κύριο χαρακτηριστικό του συνδρόμου αυτού. Η παθοφυσιολογία του OHSS σχετίζεται με την υπερπαραγωγή του αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα (VEGF), ο οποίος προκαλεί αυξημένη αγγειακή διαπερατότητα. Παράγοντες κινδύνου όπως η νεαρή ηλικία, το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS), οι υψηλές δόσεις γοναδοτροπινών και η χρήση της ανθρώπινης χοριακής γοναδοτροπίνης (hCG) για την τελική ωρίμανση των ωοκυττάρων έχουν συνδεθεί στενά με την εμφάνιση του συνδρόμου. Το σύνδρομο ταξινομείται σε ήπιο, μέτριο και σοβαρό βάσει της βαρύτητας των συμπτωμάτων ενώ η συχνότητα και η σοβαρότητα του ποικίλλουν. Οι ήπιες μορφές είναι αυτοπεριοριζόμενες, ενώ οι σοβαρές περιπτώσεις απαιτούν άμεση ιατρική παρέμβαση. Στρατηγικές πρόληψης περιλαμβάνουν την εξατομίκευση των θεραπευτικών πρωτοκόλλων, τη χρήση ανταγωνιστών της εκλυτικής ορμόνης των γοναδοτροπινών (GnRH), τη στρατηγική «coasting» και την κρυοσυντήρηση εμβρύων. Παράλληλα, η χρήση αγωνιστών GnRH αντί της hCG έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης OHSS. Η παρούσα εργασία εξετάζει τις γενικές αρχές του OHSS, εστιάζοντας στην επιδημιολογία, τους παράγοντες κινδύνου, την ταξινόμηση και την παθοφυσιολογία του. Επιπλέον, αναδεικνύει τις νεότερες εξελίξεις στις στρατηγικές πρόληψης και θεραπείας, με στόχο τη μείωση της συχνότητας και της σοβαρότητας του συνδρόμου, βελτιώνοντας τα αποτελέσματα των θεραπειών υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.","abstract_has_math":false,"creators":["Μελιγκουνάκη Αναστασία","Meligkounaki Anastasia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:26Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5309318"],"render_values":[{"text":"uoadl:5309318","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5309318","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5309318","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5309318","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μελιγκουνάκη Αναστασία","Meligkounaki Anastasia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5309318","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5309318"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το Σύνδρομο Υπερδιέγερσης Ωοθηκών (OHSS) αποτελεί μία από τις βασικές επιπλοκές που σχετίζονται με τις θεραπείες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Η ασυνήθιστα υψηλή απόκριση των ωοθηκών στα φάρμακα που χορηγούνται για τη διέγερση τους, ειδικά στην εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF), συνιστά κύριο χαρακτηριστικό του συνδρόμου αυτού. Η παθοφυσιολογία του OHSS σχετίζεται με την υπερπαραγωγή του αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα (VEGF), ο οποίος προκαλεί αυξημένη αγγειακή διαπερατότητα. Παράγοντες κινδύνου όπως η νεαρή ηλικία, το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS), οι υψηλές δόσεις γοναδοτροπινών και η χρήση της ανθρώπινης χοριακής γοναδοτροπίνης (hCG) για την τελική ωρίμανση των ωοκυττάρων έχουν συνδεθεί στενά με την εμφάνιση του συνδρόμου. Το σύνδρομο ταξινομείται σε ήπιο, μέτριο και σοβαρό βάσει της βαρύτητας των συμπτωμάτων ενώ η συχνότητα και η σοβαρότητα του ποικίλλουν. Οι ήπιες μορφές είναι αυτοπεριοριζόμενες, ενώ οι σοβαρές περιπτώσεις απαιτούν άμεση ιατρική παρέμβαση. Στρατηγικές πρόληψης περιλαμβάνουν την εξατομίκευση των θεραπευτικών πρωτοκόλλων, τη χρήση ανταγωνιστών της εκλυτικής ορμόνης των γοναδοτροπινών (GnRH), τη στρατηγική «coasting» και την κρυοσυντήρηση εμβρύων. Παράλληλα, η χρήση αγωνιστών GnRH αντί της hCG έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης OHSS. Η παρούσα εργασία εξετάζει τις γενικές αρχές του OHSS, εστιάζοντας στην επιδημιολογία, τους παράγοντες κινδύνου, την ταξινόμηση και την παθοφυσιολογία του. Επιπλέον, αναδεικνύει τις νεότερες εξελίξεις στις στρατηγικές πρόληψης και θεραπείας, με στόχο τη μείωση της συχνότητας και της σοβαρότητας του συνδρόμου, βελτιώνοντας τα αποτελέσματα των θεραπειών υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.","Ovarian Hyperstimulation Syndrome (OHSS) is one of the major complications associated with assisted reproductive technologies (ART), such as in vitro fertilization (IVF). TThe abnormally high response of the ovaries to drugs administered for their stimulation, especially in vitro fertilization (IVF), is a main feature of this syndrome. The pathophysiology of OHSS is primarily linked to the overproduction of vascular endothelial growth factor (VEGF), which increases vascular permeability. Risk factors include younger age, polycystic ovary syndrome (PCOS), high doses of gonadotropins, and the use of human chorionic gonadotropin (hCG) for final oocyte maturation. The syndrome is classified as mild, moderate and severe based on the severity of the symptoms while its frequency and severity vary. Mild forms are typically self-limiting, whereas severe cases require immediate medical intervention. Preventive strategies include personalized treatment protocols, the use of GnRH antagonists, coasting, and embryo cryopreservation. Additionally, substituting hCG with GnRH agonists for triggering oocyte maturation has proven effective in reducing OHSS risk. This master thesis explores the fundamental aspects of OHSS, focusing on its epidemiology, risk factors, classification, and pathophysiology. Furthermore, it highlights recent advancements in prevention and management strategies aimed at reducing the incidence and severity of OHSS, thereby improving outcomes in assisted reproduction therapies."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Νεότερες εξελίξεις στη διερεύνηση του συνδρόμου υπερδιέγερσης των ωοθηκών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μελιγκουνάκη Αναστασία","Meligkounaki Anastasia"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Το Σύνδρομο Υπερδιέγερσης Ωοθηκών (OHSS) αποτελεί μία από τις βασικές επιπλοκές που σχετίζονται με τις θεραπείες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Η ασυνήθιστα υψηλή απόκριση των ωοθηκών στα φάρμακα που χορηγούνται για τη διέγερση τους, ειδικά στην εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF), συνιστά κύριο χαρακτηριστικό του συνδρόμου αυτού. Η παθοφυσιολογία του OHSS σχετίζεται με την υπερπαραγωγή του αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα (VEGF), ο οποίος προκαλεί αυξημένη αγγειακή διαπερατότητα. Παράγοντες κινδύνου όπως η νεαρή ηλικία, το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS), οι υψηλές δόσεις γοναδοτροπινών και η χρήση της ανθρώπινης χοριακής γοναδοτροπίνης (hCG) για την τελική ωρίμανση των ωοκυττάρων έχουν συνδεθεί στενά με την εμφάνιση του συνδρόμου. Το σύνδρομο ταξινομείται σε ήπιο, μέτριο και σοβαρό βάσει της βαρύτητας των συμπτωμάτων ενώ η συχνότητα και η σοβαρότητα του ποικίλλουν. Οι ήπιες μορφές είναι αυτοπεριοριζόμενες, ενώ οι σοβαρές περιπτώσεις απαιτούν άμεση ιατρική παρέμβαση. Στρατηγικές πρόληψης περιλαμβάνουν την εξατομίκευση των θεραπευτικών πρωτοκόλλων, τη χρήση ανταγωνιστών της εκλυτικής ορμόνης των γοναδοτροπινών (GnRH), τη στρατηγική «coasting» και την κρυοσυντήρηση εμβρύων. Παράλληλα, η χρήση αγωνιστών GnRH αντί της hCG έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης OHSS. Η παρούσα εργασία εξετάζει τις γενικές αρχές του OHSS, εστιάζοντας στην επιδημιολογία, τους παράγοντες κινδύνου, την ταξινόμηση και την παθοφυσιολογία του. Επιπλέον, αναδεικνύει τις νεότερες εξελίξεις στις στρατηγικές πρόληψης και θεραπείας, με στόχο τη μείωση της συχνότητας και της σοβαρότητας του συνδρόμου, βελτιώνοντας τα αποτελέσματα των θεραπειών υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.","Ovarian Hyperstimulation Syndrome (OHSS) is one of the major complications associated with assisted reproductive technologies (ART), such as in vitro fertilization (IVF). TThe abnormally high response of the ovaries to drugs administered for their stimulation, especially in vitro fertilization (IVF), is a main feature of this syndrome. The pathophysiology of OHSS is primarily linked to the overproduction of vascular endothelial growth factor (VEGF), which increases vascular permeability. Risk factors include younger age, polycystic ovary syndrome (PCOS), high doses of gonadotropins, and the use of human chorionic gonadotropin (hCG) for final oocyte maturation. The syndrome is classified as mild, moderate and severe based on the severity of the symptoms while its frequency and severity vary. Mild forms are typically self-limiting, whereas severe cases require immediate medical intervention. Preventive strategies include personalized treatment protocols, the use of GnRH antagonists, coasting, and embryo cryopreservation. Additionally, substituting hCG with GnRH agonists for triggering oocyte maturation has proven effective in reducing OHSS risk. This master thesis explores the fundamental aspects of OHSS, focusing on its epidemiology, risk factors, classification, and pathophysiology. Furthermore, it highlights recent advancements in prevention and management strategies aimed at reducing the incidence and severity of OHSS, thereby improving outcomes in assisted reproduction therapies."],"dc:identifier":["uoadl:5309318","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5309318"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Νεότερες εξελίξεις στη διερεύνηση του συνδρόμου υπερδιέγερσης των ωοθηκών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:26Z"}