{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5309643"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5309643","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εμπειρίες και απόψεις ατόμων με αναπηρία αναφορικά με τη συμμετοχή τους σε ομάδα χορού: διερευνώντας ζητήματα Ενταξιακής Συμμετοχής στο Χορευτικό Περιβάλλον.","abstract":"Η παρούσα ερευνητική εργασία διερευνά σε βάθος τις εμπειρίες ατόμων με αναπηρία που συμμετέχουν σε ομάδες χορού, εξετάζοντας τον ρόλο του χορού ως μέσο προσωπικής ενδυνάμωσης, ενσώματης έκφρασης και κοινωνικής ένταξης. Μέσα από την ανάλυση ημιδομημένων συνεντεύξεων και την ερμηνεία των αφηγήσεων των συμμετεχόντων, επιχειρείται να κατανοηθεί πώς ο χορός λειτουργεί όχι μόνο ως καλλιτεχνική πρακτική αλλά ως διαδικασία αυτογνωσίας και κοινωνικής διαπραγμάτευσης της ταυτότητας. Το θεωρητικό πλαίσιο της μελέτης στηρίζεται σε έννοιες όπως η ενσώματη εμπειρία, η μη λεκτική επικοινωνία και η ψυχολογική ενδυνάμωση. Παράλληλα, ενσωματώνει προσεγγίσεις από την κοινωνική θεωρία της αναπηρίας, την παιδαγωγική της συμπερίληψης και τη χοροθεραπευτική μεθοδολογία. Μέσω αυτών, αναδεικνύεται ο τρόπος με τον οποίο ο χορός συμβάλλει στην αποδόμηση στερεοτύπων γύρω από το σώμα και την \"κανονικότητα\", προωθώντας τη δημιουργία ενός πλαισίου αποδοχής, ορατότητας και σεβασμού της διαφορετικότητας. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η συμμετοχή σε μια κοινότητα χορού μπορεί να καλλιεργήσει την αίσθηση του ανήκειν, να ενισχύσει την αυτοεκτίμηση και να ενισχύσει την προσωπική ταυτότητα για τα άτομα με αναπηρία. Η χορευτική κίνηση χρησιμεύει ως εναλλακτική γλώσσα, επιτρέποντας στα άτομα να εκφράσουν σκέψεις, συναισθήματα και εμπειρίες που συχνά δεν έχουν θέση στον κυρίαρχο κοινωνικό λόγο. Επιπλέον, η δυναμική της κοινότητας ενισχύει τη συλλογικότητα και προωθεί συνδέσεις που ξεπερνούν το καλλιτεχνικό πλαίσιο και αγγίζουν ευρύτερες διαστάσεις της κοινωνικής ένταξης. Αυτή η μελέτη υπογραμμίζει επίσης την ανάγκη για πολιτιστικές και εκπαιδευτικές πολιτικές χωρίς αποκλεισμούς για να διασφαλιστεί ότι όλοι οι άνθρωποι μπορούν να συμμετέχουν στις τέχνες. Η έρευνα καταδεικνύει ότι η ενσωματωμένη ένταξη δεν είναι μια θεωρητική κατασκευή αλλά μια βιωμένη πραγματικότητα, που αναδεικνύει τη δύναμη του χορού να μεταμορφώνει τις κοινωνικές συνθήκες και να καθιερώνει νέες μορφές συμμετοχής και προβολής. Αυτή η μελέτη συμβάλλει στις διεπιστημονικές συνδέσεις μεταξύ των τεχνών, της αναπηρίας και της κοινωνικής ένταξης. Προσφέρει νέα ερευνητικά και παιδαγωγικά εργαλεία για την κατανόηση του χορού ως κοινωνική πράξη και προτείνει πρακτικές προσεγγίσεις για την εφαρμογή των αρχών της ένταξης στις παραστατικές τέχνες.","abstract_html":"Η παρούσα ερευνητική εργασία διερευνά σε βάθος τις εμπειρίες ατόμων με αναπηρία που συμμετέχουν σε ομάδες χορού, εξετάζοντας τον ρόλο του χορού ως μέσο προσωπικής ενδυνάμωσης, ενσώματης έκφρασης και κοινωνικής ένταξης. Μέσα από την ανάλυση ημιδομημένων συνεντεύξεων και την ερμηνεία των αφηγήσεων των συμμετεχόντων, επιχειρείται να κατανοηθεί πώς ο χορός λειτουργεί όχι μόνο ως καλλιτεχνική πρακτική αλλά ως διαδικασία αυτογνωσίας και κοινωνικής διαπραγμάτευσης της ταυτότητας. Το θεωρητικό πλαίσιο της μελέτης στηρίζεται σε έννοιες όπως η ενσώματη εμπειρία, η μη λεκτική επικοινωνία και η ψυχολογική ενδυνάμωση. Παράλληλα, ενσωματώνει προσεγγίσεις από την κοινωνική θεωρία της αναπηρίας, την παιδαγωγική της συμπερίληψης και τη χοροθεραπευτική μεθοδολογία. Μέσω αυτών, αναδεικνύεται ο τρόπος με τον οποίο ο χορός συμβάλλει στην αποδόμηση στερεοτύπων γύρω από το σώμα και την &quot;κανονικότητα&quot;, προωθώντας τη δημιουργία ενός πλαισίου αποδοχής, ορατότητας και σεβασμού της διαφορετικότητας. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η συμμετοχή σε μια κοινότητα χορού μπορεί να καλλιεργήσει την αίσθηση του ανήκειν, να ενισχύσει την αυτοεκτίμηση και να ενισχύσει την προσωπική ταυτότητα για τα άτομα με αναπηρία. Η χορευτική κίνηση χρησιμεύει ως εναλλακτική γλώσσα, επιτρέποντας στα άτομα να εκφράσουν σκέψεις, συναισθήματα και εμπειρίες που συχνά δεν έχουν θέση στον κυρίαρχο κοινωνικό λόγο. Επιπλέον, η δυναμική της κοινότητας ενισχύει τη συλλογικότητα και προωθεί συνδέσεις που ξεπερνούν το καλλιτεχνικό πλαίσιο και αγγίζουν ευρύτερες διαστάσεις της κοινωνικής ένταξης. Αυτή η μελέτη υπογραμμίζει επίσης την ανάγκη για πολιτιστικές και εκπαιδευτικές πολιτικές χωρίς αποκλεισμούς για να διασφαλιστεί ότι όλοι οι άνθρωποι μπορούν να συμμετέχουν στις τέχνες. Η έρευνα καταδεικνύει ότι η ενσωματωμένη ένταξη δεν είναι μια θεωρητική κατασκευή αλλά μια βιωμένη πραγματικότητα, που αναδεικνύει τη δύναμη του χορού να μεταμορφώνει τις κοινωνικές συνθήκες και να καθιερώνει νέες μορφές συμμετοχής και προβολής. Αυτή η μελέτη συμβάλλει στις διεπιστημονικές συνδέσεις μεταξύ των τεχνών, της αναπηρίας και της κοινωνικής ένταξης. Προσφέρει νέα ερευνητικά και παιδαγωγικά εργαλεία για την κατανόηση του χορού ως κοινωνική πράξη και προτείνει πρακτικές προσεγγίσεις για την εφαρμογή των αρχών της ένταξης στις παραστατικές τέχνες.","abstract_has_math":false,"creators":["ΡΟΚΑΚΗ ΒΕΝΕΤΙΑ","ROKAKI VENETIA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:39Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5309643"],"render_values":[{"text":"uoadl:5309643","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5309643","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5309643","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5309643","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΡΟΚΑΚΗ ΒΕΝΕΤΙΑ","ROKAKI VENETIA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5309643","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5309643"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα ερευνητική εργασία διερευνά σε βάθος τις εμπειρίες ατόμων με αναπηρία που συμμετέχουν σε ομάδες χορού, εξετάζοντας τον ρόλο του χορού ως μέσο προσωπικής ενδυνάμωσης, ενσώματης έκφρασης και κοινωνικής ένταξης. Μέσα από την ανάλυση ημιδομημένων συνεντεύξεων και την ερμηνεία των αφηγήσεων των συμμετεχόντων, επιχειρείται να κατανοηθεί πώς ο χορός λειτουργεί όχι μόνο ως καλλιτεχνική πρακτική αλλά ως διαδικασία αυτογνωσίας και κοινωνικής διαπραγμάτευσης της ταυτότητας. Το θεωρητικό πλαίσιο της μελέτης στηρίζεται σε έννοιες όπως η ενσώματη εμπειρία, η μη λεκτική επικοινωνία και η ψυχολογική ενδυνάμωση. Παράλληλα, ενσωματώνει προσεγγίσεις από την κοινωνική θεωρία της αναπηρίας, την παιδαγωγική της συμπερίληψης και τη χοροθεραπευτική μεθοδολογία. Μέσω αυτών, αναδεικνύεται ο τρόπος με τον οποίο ο χορός συμβάλλει στην αποδόμηση στερεοτύπων γύρω από το σώμα και την \"κανονικότητα\", προωθώντας τη δημιουργία ενός πλαισίου αποδοχής, ορατότητας και σεβασμού της διαφορετικότητας. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η συμμετοχή σε μια κοινότητα χορού μπορεί να καλλιεργήσει την αίσθηση του ανήκειν, να ενισχύσει την αυτοεκτίμηση και να ενισχύσει την προσωπική ταυτότητα για τα άτομα με αναπηρία. Η χορευτική κίνηση χρησιμεύει ως εναλλακτική γλώσσα, επιτρέποντας στα άτομα να εκφράσουν σκέψεις, συναισθήματα και εμπειρίες που συχνά δεν έχουν θέση στον κυρίαρχο κοινωνικό λόγο. Επιπλέον, η δυναμική της κοινότητας ενισχύει τη συλλογικότητα και προωθεί συνδέσεις που ξεπερνούν το καλλιτεχνικό πλαίσιο και αγγίζουν ευρύτερες διαστάσεις της κοινωνικής ένταξης. Αυτή η μελέτη υπογραμμίζει επίσης την ανάγκη για πολιτιστικές και εκπαιδευτικές πολιτικές χωρίς αποκλεισμούς για να διασφαλιστεί ότι όλοι οι άνθρωποι μπορούν να συμμετέχουν στις τέχνες. Η έρευνα καταδεικνύει ότι η ενσωματωμένη ένταξη δεν είναι μια θεωρητική κατασκευή αλλά μια βιωμένη πραγματικότητα, που αναδεικνύει τη δύναμη του χορού να μεταμορφώνει τις κοινωνικές συνθήκες και να καθιερώνει νέες μορφές συμμετοχής και προβολής. Αυτή η μελέτη συμβάλλει στις διεπιστημονικές συνδέσεις μεταξύ των τεχνών, της αναπηρίας και της κοινωνικής ένταξης. Προσφέρει νέα ερευνητικά και παιδαγωγικά εργαλεία για την κατανόηση του χορού ως κοινωνική πράξη και προτείνει πρακτικές προσεγγίσεις για την εφαρμογή των αρχών της ένταξης στις παραστατικές τέχνες.","This research paper explores in depth the experiences of people with disabilities who participate in dance groups, examining the role of dance as a means of personal empowerment, physical expression, and social integration. Through the analysis of semi-structured interviews and the interpretation of participants' narratives, an attempt is made to understand how dance functions not only as an artistic practice but also as a process of self-awareness and social negotiation of identity. The theoretical framework of the study is based on concepts such as embodied experience, nonverbal communication, and psychological empowerment. At the same time, it incorporates approaches from social theory of disability, inclusive pedagogy, and dance therapy methodology. Through these, it highlights how dance contributes to the deconstruction of stereotypes around the body and \"normality,\" promoting the creation of a framework of acceptance, visibility, and respect for diversity. The findings show that participating in a dance community can foster a sense of belonging, boost self-esteem, and strengthen personal identity for individuals with disabilities. Dance movement serves as an alternative language, allowing individuals to express thoughts, feelings, and experiences that often have no place in mainstream social discourse. Furthermore, the dynamics of the community strengthen collectivity and promote connections that transcend the artistic context and touch on broader dimensions of social inclusion. This study also highlights the need for inclusive cultural and educational policies to ensure that all people can participate in the arts. The research demonstrates that integrated inclusion is not a theoretical construct but a lived reality, highlighting the power of dance to transform social conditions and establish new forms of participation and visibility. This study contributes to the interdisciplinary connections between the arts, disability, and social inclusion. It offers new research and pedagogical tools for understanding dance as a social practice and proposes practical approaches for applying the principles of inclusion in the performing arts."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εμπειρίες και απόψεις ατόμων με αναπηρία αναφορικά με τη συμμετοχή τους σε ομάδα χορού: διερευνώντας ζητήματα Ενταξιακής Συμμετοχής στο Χορευτικό Περιβάλλον."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΡΟΚΑΚΗ ΒΕΝΕΤΙΑ","ROKAKI VENETIA"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα ερευνητική εργασία διερευνά σε βάθος τις εμπειρίες ατόμων με αναπηρία που συμμετέχουν σε ομάδες χορού, εξετάζοντας τον ρόλο του χορού ως μέσο προσωπικής ενδυνάμωσης, ενσώματης έκφρασης και κοινωνικής ένταξης. Μέσα από την ανάλυση ημιδομημένων συνεντεύξεων και την ερμηνεία των αφηγήσεων των συμμετεχόντων, επιχειρείται να κατανοηθεί πώς ο χορός λειτουργεί όχι μόνο ως καλλιτεχνική πρακτική αλλά ως διαδικασία αυτογνωσίας και κοινωνικής διαπραγμάτευσης της ταυτότητας. Το θεωρητικό πλαίσιο της μελέτης στηρίζεται σε έννοιες όπως η ενσώματη εμπειρία, η μη λεκτική επικοινωνία και η ψυχολογική ενδυνάμωση. Παράλληλα, ενσωματώνει προσεγγίσεις από την κοινωνική θεωρία της αναπηρίας, την παιδαγωγική της συμπερίληψης και τη χοροθεραπευτική μεθοδολογία. Μέσω αυτών, αναδεικνύεται ο τρόπος με τον οποίο ο χορός συμβάλλει στην αποδόμηση στερεοτύπων γύρω από το σώμα και την \"κανονικότητα\", προωθώντας τη δημιουργία ενός πλαισίου αποδοχής, ορατότητας και σεβασμού της διαφορετικότητας. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η συμμετοχή σε μια κοινότητα χορού μπορεί να καλλιεργήσει την αίσθηση του ανήκειν, να ενισχύσει την αυτοεκτίμηση και να ενισχύσει την προσωπική ταυτότητα για τα άτομα με αναπηρία. Η χορευτική κίνηση χρησιμεύει ως εναλλακτική γλώσσα, επιτρέποντας στα άτομα να εκφράσουν σκέψεις, συναισθήματα και εμπειρίες που συχνά δεν έχουν θέση στον κυρίαρχο κοινωνικό λόγο. Επιπλέον, η δυναμική της κοινότητας ενισχύει τη συλλογικότητα και προωθεί συνδέσεις που ξεπερνούν το καλλιτεχνικό πλαίσιο και αγγίζουν ευρύτερες διαστάσεις της κοινωνικής ένταξης. Αυτή η μελέτη υπογραμμίζει επίσης την ανάγκη για πολιτιστικές και εκπαιδευτικές πολιτικές χωρίς αποκλεισμούς για να διασφαλιστεί ότι όλοι οι άνθρωποι μπορούν να συμμετέχουν στις τέχνες. Η έρευνα καταδεικνύει ότι η ενσωματωμένη ένταξη δεν είναι μια θεωρητική κατασκευή αλλά μια βιωμένη πραγματικότητα, που αναδεικνύει τη δύναμη του χορού να μεταμορφώνει τις κοινωνικές συνθήκες και να καθιερώνει νέες μορφές συμμετοχής και προβολής. Αυτή η μελέτη συμβάλλει στις διεπιστημονικές συνδέσεις μεταξύ των τεχνών, της αναπηρίας και της κοινωνικής ένταξης. Προσφέρει νέα ερευνητικά και παιδαγωγικά εργαλεία για την κατανόηση του χορού ως κοινωνική πράξη και προτείνει πρακτικές προσεγγίσεις για την εφαρμογή των αρχών της ένταξης στις παραστατικές τέχνες.","This research paper explores in depth the experiences of people with disabilities who participate in dance groups, examining the role of dance as a means of personal empowerment, physical expression, and social integration. Through the analysis of semi-structured interviews and the interpretation of participants' narratives, an attempt is made to understand how dance functions not only as an artistic practice but also as a process of self-awareness and social negotiation of identity. The theoretical framework of the study is based on concepts such as embodied experience, nonverbal communication, and psychological empowerment. At the same time, it incorporates approaches from social theory of disability, inclusive pedagogy, and dance therapy methodology. Through these, it highlights how dance contributes to the deconstruction of stereotypes around the body and \"normality,\" promoting the creation of a framework of acceptance, visibility, and respect for diversity. The findings show that participating in a dance community can foster a sense of belonging, boost self-esteem, and strengthen personal identity for individuals with disabilities. Dance movement serves as an alternative language, allowing individuals to express thoughts, feelings, and experiences that often have no place in mainstream social discourse. Furthermore, the dynamics of the community strengthen collectivity and promote connections that transcend the artistic context and touch on broader dimensions of social inclusion. This study also highlights the need for inclusive cultural and educational policies to ensure that all people can participate in the arts. The research demonstrates that integrated inclusion is not a theoretical construct but a lived reality, highlighting the power of dance to transform social conditions and establish new forms of participation and visibility. This study contributes to the interdisciplinary connections between the arts, disability, and social inclusion. It offers new research and pedagogical tools for understanding dance as a social practice and proposes practical approaches for applying the principles of inclusion in the performing arts."],"dc:identifier":["uoadl:5309643","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5309643"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Εμπειρίες και απόψεις ατόμων με αναπηρία αναφορικά με τη συμμετοχή τους σε ομάδα χορού: διερευνώντας ζητήματα Ενταξιακής Συμμετοχής στο Χορευτικό Περιβάλλον."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:39Z"}