{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5309744"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5309744","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Υποβοηθούμενος από stent εμβολισμός εγκεφαλικών ανευρυσμάτων / Stent assisted coil embolization of intracranial aneurysms","abstract":"Ο υποβοηθούμενος με ενδοπρόθεση εμβολισμός (stent-assisted coiling, SAC) αποτελεί μία από τις βασικές τεχνικές αντιμετώπισης των εγκεφαλικών ανευρυσμάτων με ευρύ αυχένα, με αυξανόμενη χρήση τόσο σε ραγέντα όσο και σε μη ραγέντα ανευρύσματα. Στο πλαίσιο αυτής της βιβλιογραφικής εργασίας χαρτογραφήσαμε τη διαθέσιμη βιβλιογραφία, εστιάζοντας στη νοσηρότητα, τη θνητότητα και τα ποσοστά επιτυχίας με βάση την τροποποιημένη κλίμακα Rankin (Modified Rankin Scale, mRS) και την κλίμακα Raymond–Roy, καθώς και στις επιπλοκές και τις στρατηγικές χορήγησης της αντιαιμοπεταλιακής αγωγής. Συνολικά, οι περισσότερες μεγάλες και πρόσφατες σειρές καταγράφουν χαμηλά ποσοστά περιεπεμβατικής θνητότητας (1–3% στα μη ραγέντα, 6–9% στα ραγέντα ανευρύσματα), με καλή έκβαση (mRS 0–2) σε πάνω από 90% των μη ραγέντων και περίπου 70–75% των ραγέντων ανευρυσμάτων. Οι κυριότερες επιπλοκές σχετίζονται με θρομβοεμβολικά και αιμορραγικά επεισόδια, τα οποία εξαρτώνται άμεσα από την αντιαιμοπεταλιακή στρατηγική. Σημαντική ετερογένεια καταγράφεται ως προς τη διάρκεια και το είδος της αγωγής, ενώ μελέτες σε επίπεδο RCT παραμένουν περιορισμένες. Η σύγκριση του SAC με άλλες μεθόδους (απλός εμβολισμός με σπειράματα, BAC, flow diverters, χειρουργικός αποκλεισμός, αποκλεισμός μητρικής αρτηρίας) αναδεικνύει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα που αφορούν κυρίως τη μακροπρόθεσμη έκβαση και την ασφάλεια της μεθόδου. Νεότερες ενδοπροθέσεις φαίνεται να αυξάνουν τις ενδείξεις εφαρμογής της μεθόδου και τα ποσοστά πλήρους απόφραξης, με αποδεκτό ποσοστό επιπλοκών. Συμπερασματικά, ο SAC αποτελεί ασφαλή και αποτελεσματική επιλογή για μεγάλα, σύνθετα ανευρύσματα με ευρύ αυχένα, με προοπτική περαιτέρω βελτίωσης μέσω νέων υλικών και τεχνολογιών, αν και απαιτούνται περισσότερες προοπτικές μελέτες υψηλής ποιότητας για να επιβεβαιωθούν τα ευρήματα.","abstract_html":"Ο υποβοηθούμενος με ενδοπρόθεση εμβολισμός (stent-assisted coiling, SAC) αποτελεί μία από τις βασικές τεχνικές αντιμετώπισης των εγκεφαλικών ανευρυσμάτων με ευρύ αυχένα, με αυξανόμενη χρήση τόσο σε ραγέντα όσο και σε μη ραγέντα ανευρύσματα. Στο πλαίσιο αυτής της βιβλιογραφικής εργασίας χαρτογραφήσαμε τη διαθέσιμη βιβλιογραφία, εστιάζοντας στη νοσηρότητα, τη θνητότητα και τα ποσοστά επιτυχίας με βάση την τροποποιημένη κλίμακα Rankin (Modified Rankin Scale, mRS) και την κλίμακα Raymond–Roy, καθώς και στις επιπλοκές και τις στρατηγικές χορήγησης της αντιαιμοπεταλιακής αγωγής. Συνολικά, οι περισσότερες μεγάλες και πρόσφατες σειρές καταγράφουν χαμηλά ποσοστά περιεπεμβατικής θνητότητας (1–3% στα μη ραγέντα, 6–9% στα ραγέντα ανευρύσματα), με καλή έκβαση (mRS 0–2) σε πάνω από 90% των μη ραγέντων και περίπου 70–75% των ραγέντων ανευρυσμάτων. Οι κυριότερες επιπλοκές σχετίζονται με θρομβοεμβολικά και αιμορραγικά επεισόδια, τα οποία εξαρτώνται άμεσα από την αντιαιμοπεταλιακή στρατηγική. Σημαντική ετερογένεια καταγράφεται ως προς τη διάρκεια και το είδος της αγωγής, ενώ μελέτες σε επίπεδο RCT παραμένουν περιορισμένες. Η σύγκριση του SAC με άλλες μεθόδους (απλός εμβολισμός με σπειράματα, BAC, flow diverters, χειρουργικός αποκλεισμός, αποκλεισμός μητρικής αρτηρίας) αναδεικνύει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα που αφορούν κυρίως τη μακροπρόθεσμη έκβαση και την ασφάλεια της μεθόδου. Νεότερες ενδοπροθέσεις φαίνεται να αυξάνουν τις ενδείξεις εφαρμογής της μεθόδου και τα ποσοστά πλήρους απόφραξης, με αποδεκτό ποσοστό επιπλοκών. Συμπερασματικά, ο SAC αποτελεί ασφαλή και αποτελεσματική επιλογή για μεγάλα, σύνθετα ανευρύσματα με ευρύ αυχένα, με προοπτική περαιτέρω βελτίωσης μέσω νέων υλικών και τεχνολογιών, αν και απαιτούνται περισσότερες προοπτικές μελέτες υψηλής ποιότητας για να επιβεβαιωθούν τα ευρήματα.","abstract_has_math":false,"creators":["Σιμογλάκη Ευτυχία","Simoglaki Eftychia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:39Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5309744"],"render_values":[{"text":"uoadl:5309744","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5309744","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5309744","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5309744","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σιμογλάκη Ευτυχία","Simoglaki Eftychia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5309744","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5309744"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο υποβοηθούμενος με ενδοπρόθεση εμβολισμός (stent-assisted coiling, SAC) αποτελεί μία από τις βασικές τεχνικές αντιμετώπισης των εγκεφαλικών ανευρυσμάτων με ευρύ αυχένα, με αυξανόμενη χρήση τόσο σε ραγέντα όσο και σε μη ραγέντα ανευρύσματα. Στο πλαίσιο αυτής της βιβλιογραφικής εργασίας χαρτογραφήσαμε τη διαθέσιμη βιβλιογραφία, εστιάζοντας στη νοσηρότητα, τη θνητότητα και τα ποσοστά επιτυχίας με βάση την τροποποιημένη κλίμακα Rankin (Modified Rankin Scale, mRS) και την κλίμακα Raymond–Roy, καθώς και στις επιπλοκές και τις στρατηγικές χορήγησης της αντιαιμοπεταλιακής αγωγής. Συνολικά, οι περισσότερες μεγάλες και πρόσφατες σειρές καταγράφουν χαμηλά ποσοστά περιεπεμβατικής θνητότητας (1–3% στα μη ραγέντα, 6–9% στα ραγέντα ανευρύσματα), με καλή έκβαση (mRS 0–2) σε πάνω από 90% των μη ραγέντων και περίπου 70–75% των ραγέντων ανευρυσμάτων. Οι κυριότερες επιπλοκές σχετίζονται με θρομβοεμβολικά και αιμορραγικά επεισόδια, τα οποία εξαρτώνται άμεσα από την αντιαιμοπεταλιακή στρατηγική. Σημαντική ετερογένεια καταγράφεται ως προς τη διάρκεια και το είδος της αγωγής, ενώ μελέτες σε επίπεδο RCT παραμένουν περιορισμένες. Η σύγκριση του SAC με άλλες μεθόδους (απλός εμβολισμός με σπειράματα, BAC, flow diverters, χειρουργικός αποκλεισμός, αποκλεισμός μητρικής αρτηρίας) αναδεικνύει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα που αφορούν κυρίως τη μακροπρόθεσμη έκβαση και την ασφάλεια της μεθόδου. Νεότερες ενδοπροθέσεις φαίνεται να αυξάνουν τις ενδείξεις εφαρμογής της μεθόδου και τα ποσοστά πλήρους απόφραξης, με αποδεκτό ποσοστό επιπλοκών. Συμπερασματικά, ο SAC αποτελεί ασφαλή και αποτελεσματική επιλογή για μεγάλα, σύνθετα ανευρύσματα με ευρύ αυχένα, με προοπτική περαιτέρω βελτίωσης μέσω νέων υλικών και τεχνολογιών, αν και απαιτούνται περισσότερες προοπτικές μελέτες υψηλής ποιότητας για να επιβεβαιωθούν τα ευρήματα.","Stent-assisted coiling (SAC) is one of the main techniques for the management of wide-neck intracranial aneurysms, with increasing use in both ruptured and unruptured cases. In this scoping review, we mapped the available literature focusing on morbidity, mortality, and success rates according to the modified Rankin Scale (mRS) and the Raymond–Roy classification, as well as on complications and strategies of antiplatelet therapy administration. Overall, most large and recent series report low periprocedural mortality rates (1–3% in unruptured and 6–9% in ruptured aneurysms), with favorable outcomes (mRS 0–2) in more than 90% of unruptured and approximately 70–75% of ruptured aneurysms. The main complications are related to thromboembolic and hemorrhagic events, which are directly influenced by the chosen antiplatelet strategy. There is significant heterogeneity in terms of the duration and type of treatment, while RCT studies remain limited. Comparison of SAC with other methods (simple embolization with coils, BAC, flow diverters, surgical occlusion, maternal artery occlusion) highlights advantages and disadvantages mainly related to the long-term outcome and safety of the method. Newer stents appear to increase the indications for the method and the rates of complete occlusion, with an acceptable complication rate. In conclusion, SAC is a safe and effective option for large, complex aneurysms with a wide neck, with the prospect of further improvement through new materials and technologies, although more high-quality prospective studies are needed to confirm the findings."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Υποβοηθούμενος από stent εμβολισμός εγκεφαλικών ανευρυσμάτων / Stent assisted coil embolization of intracranial aneurysms"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σιμογλάκη Ευτυχία","Simoglaki Eftychia"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Ο υποβοηθούμενος με ενδοπρόθεση εμβολισμός (stent-assisted coiling, SAC) αποτελεί μία από τις βασικές τεχνικές αντιμετώπισης των εγκεφαλικών ανευρυσμάτων με ευρύ αυχένα, με αυξανόμενη χρήση τόσο σε ραγέντα όσο και σε μη ραγέντα ανευρύσματα. Στο πλαίσιο αυτής της βιβλιογραφικής εργασίας χαρτογραφήσαμε τη διαθέσιμη βιβλιογραφία, εστιάζοντας στη νοσηρότητα, τη θνητότητα και τα ποσοστά επιτυχίας με βάση την τροποποιημένη κλίμακα Rankin (Modified Rankin Scale, mRS) και την κλίμακα Raymond–Roy, καθώς και στις επιπλοκές και τις στρατηγικές χορήγησης της αντιαιμοπεταλιακής αγωγής. Συνολικά, οι περισσότερες μεγάλες και πρόσφατες σειρές καταγράφουν χαμηλά ποσοστά περιεπεμβατικής θνητότητας (1–3% στα μη ραγέντα, 6–9% στα ραγέντα ανευρύσματα), με καλή έκβαση (mRS 0–2) σε πάνω από 90% των μη ραγέντων και περίπου 70–75% των ραγέντων ανευρυσμάτων. Οι κυριότερες επιπλοκές σχετίζονται με θρομβοεμβολικά και αιμορραγικά επεισόδια, τα οποία εξαρτώνται άμεσα από την αντιαιμοπεταλιακή στρατηγική. Σημαντική ετερογένεια καταγράφεται ως προς τη διάρκεια και το είδος της αγωγής, ενώ μελέτες σε επίπεδο RCT παραμένουν περιορισμένες. Η σύγκριση του SAC με άλλες μεθόδους (απλός εμβολισμός με σπειράματα, BAC, flow diverters, χειρουργικός αποκλεισμός, αποκλεισμός μητρικής αρτηρίας) αναδεικνύει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα που αφορούν κυρίως τη μακροπρόθεσμη έκβαση και την ασφάλεια της μεθόδου. Νεότερες ενδοπροθέσεις φαίνεται να αυξάνουν τις ενδείξεις εφαρμογής της μεθόδου και τα ποσοστά πλήρους απόφραξης, με αποδεκτό ποσοστό επιπλοκών. Συμπερασματικά, ο SAC αποτελεί ασφαλή και αποτελεσματική επιλογή για μεγάλα, σύνθετα ανευρύσματα με ευρύ αυχένα, με προοπτική περαιτέρω βελτίωσης μέσω νέων υλικών και τεχνολογιών, αν και απαιτούνται περισσότερες προοπτικές μελέτες υψηλής ποιότητας για να επιβεβαιωθούν τα ευρήματα.","Stent-assisted coiling (SAC) is one of the main techniques for the management of wide-neck intracranial aneurysms, with increasing use in both ruptured and unruptured cases. In this scoping review, we mapped the available literature focusing on morbidity, mortality, and success rates according to the modified Rankin Scale (mRS) and the Raymond–Roy classification, as well as on complications and strategies of antiplatelet therapy administration. Overall, most large and recent series report low periprocedural mortality rates (1–3% in unruptured and 6–9% in ruptured aneurysms), with favorable outcomes (mRS 0–2) in more than 90% of unruptured and approximately 70–75% of ruptured aneurysms. The main complications are related to thromboembolic and hemorrhagic events, which are directly influenced by the chosen antiplatelet strategy. There is significant heterogeneity in terms of the duration and type of treatment, while RCT studies remain limited. Comparison of SAC with other methods (simple embolization with coils, BAC, flow diverters, surgical occlusion, maternal artery occlusion) highlights advantages and disadvantages mainly related to the long-term outcome and safety of the method. Newer stents appear to increase the indications for the method and the rates of complete occlusion, with an acceptable complication rate. In conclusion, SAC is a safe and effective option for large, complex aneurysms with a wide neck, with the prospect of further improvement through new materials and technologies, although more high-quality prospective studies are needed to confirm the findings."],"dc:identifier":["uoadl:5309744","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5309744"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Υποβοηθούμενος από stent εμβολισμός εγκεφαλικών ανευρυσμάτων / Stent assisted coil embolization of intracranial aneurysms"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:39Z"}