{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5310215"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5310215","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίδραση της έλλειψης του ενζύμου MPST στην νεφρική λειτουργία","abstract":"Το υδρόθειο (H2S) αποτελεί ένα αέριο σηματοδοτικό μόριο που εμπλέκεται σε πλήθος φυσιολογικών λειτουργιών και παθολογικών καταστάσεων. Ερευνητικές μελέτες αποδεικνύουν την σημαντικότητα του H2S σε πολλά οργανικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένου του ουροποιητικού συστήματος. Η σουλφοτρανσφεράση του 3-μερκαπτοπυροσταφυλικού (MPST) αποτελεί ένζυμο του καταβολισμού της κυστεΐνης που παράγει πυροσταφυλικό οξύ και H2S, παίζοντας κεντρικό ρόλο στην ρύθμιση της ενεργειακής ομοιόστασης. Παρ’ ότι εκφράζεται σημαντικά στους νεφρούς, ο ρόλος του ενζύμου στην νεφρική λειτουργία δεν έχει μελετηθεί επαρκώς. Πιλοτικά πειράματα του εργαστηρίου μας έδειξαν ότι η ολική απαλοιφή της MPST σε μύες οδηγεί σε ήπια αλβουμινουρία. Επιπλέον, αποδείχθηκε ότι η έκφραση της MPST είναι μεγαλύτερη στον νεφρικό φλοιό έναντι του μυελού. Έτσι η απουσία του ενζύμου οδηγεί σε μειωμένη παραγωγή υπερσουλφιδίων, εντοπισμένη στον νεφρικό φλοιό. Παράλληλα, η MPST εντοπίζεται κυρίως στα επιθηλιακά κύτταρα του εγγύς εσπειραμένου σωληνάριου, τα οποία είναι υπεύθυνα για την επαναρρόφηση των πρωτεϊνών μέσω της δράσης των υποδοχέων της Μεγαλίνης και της Κουμπιλίνης. Με βάση τα παραπάνω, στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η επίδραση της έλλειψης της MPST στο σύστημα επαναρρόφησης των πρωτεϊνών, σε επιθηλιακά κύτταρα, αλλά και σε νεφρικό φλοιό μυών. Επιπρόσθετα, μελετήθηκε η επίδραση της έλλειψης του ενζύμου σε μοντέλο χρόνιας νεφρικής βλάβης που προκαλείται από σακχαρώδη διαβήτη. Αρχικά, σε ανθρώπινη κυτταρική σειρά επιθηλιακών κυττάρων από το εγγύς εσπειραμένο σωληνάριο του νεφρού (Human Kidney, HK-2 κύτταρα) έγινε αποσιώπηση της MPST μέσω μικρού παρεμβαλλόμενου RNA (silencing RNA) με σκοπό την μέτρηση δεικτών νεφρικής βλάβης και την μελέτη της Μεγαλίνης. Η τελευταία μελετήθηκε παράλληλα και σε C57BL/6 J μύες. Για την πρόκληση της διαβητικής νεφροπάθειας χρησιμοποιήθηκαν αρσενικοί μύες C57BL/6 J στους οποίους εφαρμόστηκε ειδική υπερλιπιδαιμική διατροφή (60% των θερμίδων προερχόμενες από λίπος, HFD) για 13 εβδομάδες, και χορηγήθηκε στρεπτοζοτοκίνη κατά την 6η εβδομάδα για τρεις συνεχόμενες ημέρες, με σκοπό την καταστροφή των β-κυττάρων του παγκρέατος, η οποία οδηγεί σε ανεπάρκεια ινσουλίνης. Η παραπάνω παρέμβαση πραγματοποιήθηκε και σε μύες με ολική απαλοιφή του γονιδίου Mpst (Mpst-/-). Δείξαμε ότι στα HK-2 κύτταρα, η γονιδιακή και πρωτεϊνική έκφραση του δείκτη νεφρικής βλάβης KIM-1 (Kidney Injury Molecule 1) αυξάνεται απουσία του MPST, ενώ παράλληλα μειώνεται η πρωτεϊνική έκφραση της Μεγαλίνης. Η ίδια επίδραση παρατηρείται στους μύες Mpst-/-. Επιπλέον, η συγχορήγηση HFD και STZ οδήγησε σε χαρακτηριστικό διαβητικό φαινότυπο με αυξημένη απέκκριση αλβουμίνης στα ούρα. Μάλιστα, η επαγόμενη διαβητική νεφροπάθεια προκάλεσε μείωση στην έκφραση του MPST στον νεφρικό φλοιό. Επιπλέον, οι Mpst-/- μύες στους οποίους χορηγήθηκε ο συνδυασμός HFD και STZ χαρακτηρίζονται από αυξημένα επίπεδα κρεατινίνης ορού, αλλά και εκτεταμένη διάμεση ίνωση που παρατηρήθηκε με ιστολογική ανάλυση σε συνδυασμό με τον προσδιορισμό της γονιδιακής έκφρασης σχετικών δεικτών. Παρ’ όλα αυτά στο συγκεκριμένο μοντέλο δεν παρατηρείται υψηλότερη απέκκριση αλβουμίνης στα ούρα των Mpst-/- μυών συγκριτικά με τους διαβητικούς μύες WT, παρά μόνο μια τάση αυξημένης απέκκρισης άλλων πρωτεϊνών χαμηλότερου μοριακού βάρους, που χρήζει περαιτέρω διερεύνησης. Συγκεντρωτικά, τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας, υποδηλώνουν πιθανή προστατευτική δράση του MPST στην νεφρική φυσιολογία, αφού σε συνθήκες έλλειψης του ενζύμου προκαλείται δυσλειτουργία των επιθηλιακών κυττάρων με μείωση της έκφρασης της Μεγαλίνης, αλλά και επιβάρυνση ορισμένων χαρακτηριστικών που απαντώνται στην διαβητική νεφροπάθεια.","abstract_html":"Το υδρόθειο (H2S) αποτελεί ένα αέριο σηματοδοτικό μόριο που εμπλέκεται σε πλήθος φυσιολογικών λειτουργιών και παθολογικών καταστάσεων. Ερευνητικές μελέτες αποδεικνύουν την σημαντικότητα του H2S σε πολλά οργανικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένου του ουροποιητικού συστήματος. Η σουλφοτρανσφεράση του 3-μερκαπτοπυροσταφυλικού (MPST) αποτελεί ένζυμο του καταβολισμού της κυστεΐνης που παράγει πυροσταφυλικό οξύ και H2S, παίζοντας κεντρικό ρόλο στην ρύθμιση της ενεργειακής ομοιόστασης. Παρ’ ότι εκφράζεται σημαντικά στους νεφρούς, ο ρόλος του ενζύμου στην νεφρική λειτουργία δεν έχει μελετηθεί επαρκώς. Πιλοτικά πειράματα του εργαστηρίου μας έδειξαν ότι η ολική απαλοιφή της MPST σε μύες οδηγεί σε ήπια αλβουμινουρία. Επιπλέον, αποδείχθηκε ότι η έκφραση της MPST είναι μεγαλύτερη στον νεφρικό φλοιό έναντι του μυελού. Έτσι η απουσία του ενζύμου οδηγεί σε μειωμένη παραγωγή υπερσουλφιδίων, εντοπισμένη στον νεφρικό φλοιό. Παράλληλα, η MPST εντοπίζεται κυρίως στα επιθηλιακά κύτταρα του εγγύς εσπειραμένου σωληνάριου, τα οποία είναι υπεύθυνα για την επαναρρόφηση των πρωτεϊνών μέσω της δράσης των υποδοχέων της Μεγαλίνης και της Κουμπιλίνης. Με βάση τα παραπάνω, στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η επίδραση της έλλειψης της MPST στο σύστημα επαναρρόφησης των πρωτεϊνών, σε επιθηλιακά κύτταρα, αλλά και σε νεφρικό φλοιό μυών. Επιπρόσθετα, μελετήθηκε η επίδραση της έλλειψης του ενζύμου σε μοντέλο χρόνιας νεφρικής βλάβης που προκαλείται από σακχαρώδη διαβήτη. Αρχικά, σε ανθρώπινη κυτταρική σειρά επιθηλιακών κυττάρων από το εγγύς εσπειραμένο σωληνάριο του νεφρού (Human Kidney, HK-2 κύτταρα) έγινε αποσιώπηση της MPST μέσω μικρού παρεμβαλλόμενου RNA (silencing RNA) με σκοπό την μέτρηση δεικτών νεφρικής βλάβης και την μελέτη της Μεγαλίνης. Η τελευταία μελετήθηκε παράλληλα και σε C57BL/6 J μύες. Για την πρόκληση της διαβητικής νεφροπάθειας χρησιμοποιήθηκαν αρσενικοί μύες C57BL/6 J στους οποίους εφαρμόστηκε ειδική υπερλιπιδαιμική διατροφή (60% των θερμίδων προερχόμενες από λίπος, HFD) για 13 εβδομάδες, και χορηγήθηκε στρεπτοζοτοκίνη κατά την 6η εβδομάδα για τρεις συνεχόμενες ημέρες, με σκοπό την καταστροφή των β-κυττάρων του παγκρέατος, η οποία οδηγεί σε ανεπάρκεια ινσουλίνης. Η παραπάνω παρέμβαση πραγματοποιήθηκε και σε μύες με ολική απαλοιφή του γονιδίου Mpst (Mpst-/-). Δείξαμε ότι στα HK-2 κύτταρα, η γονιδιακή και πρωτεϊνική έκφραση του δείκτη νεφρικής βλάβης KIM-1 (Kidney Injury Molecule 1) αυξάνεται απουσία του MPST, ενώ παράλληλα μειώνεται η πρωτεϊνική έκφραση της Μεγαλίνης. Η ίδια επίδραση παρατηρείται στους μύες Mpst-/-. Επιπλέον, η συγχορήγηση HFD και STZ οδήγησε σε χαρακτηριστικό διαβητικό φαινότυπο με αυξημένη απέκκριση αλβουμίνης στα ούρα. Μάλιστα, η επαγόμενη διαβητική νεφροπάθεια προκάλεσε μείωση στην έκφραση του MPST στον νεφρικό φλοιό. Επιπλέον, οι Mpst-/- μύες στους οποίους χορηγήθηκε ο συνδυασμός HFD και STZ χαρακτηρίζονται από αυξημένα επίπεδα κρεατινίνης ορού, αλλά και εκτεταμένη διάμεση ίνωση που παρατηρήθηκε με ιστολογική ανάλυση σε συνδυασμό με τον προσδιορισμό της γονιδιακής έκφρασης σχετικών δεικτών. Παρ’ όλα αυτά στο συγκεκριμένο μοντέλο δεν παρατηρείται υψηλότερη απέκκριση αλβουμίνης στα ούρα των Mpst-/- μυών συγκριτικά με τους διαβητικούς μύες WT, παρά μόνο μια τάση αυξημένης απέκκρισης άλλων πρωτεϊνών χαμηλότερου μοριακού βάρους, που χρήζει περαιτέρω διερεύνησης. Συγκεντρωτικά, τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας, υποδηλώνουν πιθανή προστατευτική δράση του MPST στην νεφρική φυσιολογία, αφού σε συνθήκες έλλειψης του ενζύμου προκαλείται δυσλειτουργία των επιθηλιακών κυττάρων με μείωση της έκφρασης της Μεγαλίνης, αλλά και επιβάρυνση ορισμένων χαρακτηριστικών που απαντώνται στην διαβητική νεφροπάθεια.","abstract_has_math":false,"creators":["ΚΕΛΑΪΔΩΝΗ ΓΕΩΡΓΙΑ-ΙΩΑΝΝΑ","KELAIDONI GEORGIA-IOANNA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:40Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5310215"],"render_values":[{"text":"uoadl:5310215","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5310215","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5310215","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5310215","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΚΕΛΑΪΔΩΝΗ ΓΕΩΡΓΙΑ-ΙΩΑΝΝΑ","KELAIDONI GEORGIA-IOANNA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5310215","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5310215"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το υδρόθειο (H2S) αποτελεί ένα αέριο σηματοδοτικό μόριο που εμπλέκεται σε πλήθος φυσιολογικών λειτουργιών και παθολογικών καταστάσεων. Ερευνητικές μελέτες αποδεικνύουν την σημαντικότητα του H2S σε πολλά οργανικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένου του ουροποιητικού συστήματος. Η σουλφοτρανσφεράση του 3-μερκαπτοπυροσταφυλικού (MPST) αποτελεί ένζυμο του καταβολισμού της κυστεΐνης που παράγει πυροσταφυλικό οξύ και H2S, παίζοντας κεντρικό ρόλο στην ρύθμιση της ενεργειακής ομοιόστασης. Παρ’ ότι εκφράζεται σημαντικά στους νεφρούς, ο ρόλος του ενζύμου στην νεφρική λειτουργία δεν έχει μελετηθεί επαρκώς. Πιλοτικά πειράματα του εργαστηρίου μας έδειξαν ότι η ολική απαλοιφή της MPST σε μύες οδηγεί σε ήπια αλβουμινουρία. Επιπλέον, αποδείχθηκε ότι η έκφραση της MPST είναι μεγαλύτερη στον νεφρικό φλοιό έναντι του μυελού. Έτσι η απουσία του ενζύμου οδηγεί σε μειωμένη παραγωγή υπερσουλφιδίων, εντοπισμένη στον νεφρικό φλοιό. Παράλληλα, η MPST εντοπίζεται κυρίως στα επιθηλιακά κύτταρα του εγγύς εσπειραμένου σωληνάριου, τα οποία είναι υπεύθυνα για την επαναρρόφηση των πρωτεϊνών μέσω της δράσης των υποδοχέων της Μεγαλίνης και της Κουμπιλίνης. Με βάση τα παραπάνω, στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η επίδραση της έλλειψης της MPST στο σύστημα επαναρρόφησης των πρωτεϊνών, σε επιθηλιακά κύτταρα, αλλά και σε νεφρικό φλοιό μυών. Επιπρόσθετα, μελετήθηκε η επίδραση της έλλειψης του ενζύμου σε μοντέλο χρόνιας νεφρικής βλάβης που προκαλείται από σακχαρώδη διαβήτη. Αρχικά, σε ανθρώπινη κυτταρική σειρά επιθηλιακών κυττάρων από το εγγύς εσπειραμένο σωληνάριο του νεφρού (Human Kidney, HK-2 κύτταρα) έγινε αποσιώπηση της MPST μέσω μικρού παρεμβαλλόμενου RNA (silencing RNA) με σκοπό την μέτρηση δεικτών νεφρικής βλάβης και την μελέτη της Μεγαλίνης. Η τελευταία μελετήθηκε παράλληλα και σε C57BL/6 J μύες. Για την πρόκληση της διαβητικής νεφροπάθειας χρησιμοποιήθηκαν αρσενικοί μύες C57BL/6 J στους οποίους εφαρμόστηκε ειδική υπερλιπιδαιμική διατροφή (60% των θερμίδων προερχόμενες από λίπος, HFD) για 13 εβδομάδες, και χορηγήθηκε στρεπτοζοτοκίνη κατά την 6η εβδομάδα για τρεις συνεχόμενες ημέρες, με σκοπό την καταστροφή των β-κυττάρων του παγκρέατος, η οποία οδηγεί σε ανεπάρκεια ινσουλίνης. Η παραπάνω παρέμβαση πραγματοποιήθηκε και σε μύες με ολική απαλοιφή του γονιδίου Mpst (Mpst-/-). Δείξαμε ότι στα HK-2 κύτταρα, η γονιδιακή και πρωτεϊνική έκφραση του δείκτη νεφρικής βλάβης KIM-1 (Kidney Injury Molecule 1) αυξάνεται απουσία του MPST, ενώ παράλληλα μειώνεται η πρωτεϊνική έκφραση της Μεγαλίνης. Η ίδια επίδραση παρατηρείται στους μύες Mpst-/-. Επιπλέον, η συγχορήγηση HFD και STZ οδήγησε σε χαρακτηριστικό διαβητικό φαινότυπο με αυξημένη απέκκριση αλβουμίνης στα ούρα. Μάλιστα, η επαγόμενη διαβητική νεφροπάθεια προκάλεσε μείωση στην έκφραση του MPST στον νεφρικό φλοιό. Επιπλέον, οι Mpst-/- μύες στους οποίους χορηγήθηκε ο συνδυασμός HFD και STZ χαρακτηρίζονται από αυξημένα επίπεδα κρεατινίνης ορού, αλλά και εκτεταμένη διάμεση ίνωση που παρατηρήθηκε με ιστολογική ανάλυση σε συνδυασμό με τον προσδιορισμό της γονιδιακής έκφρασης σχετικών δεικτών. Παρ’ όλα αυτά στο συγκεκριμένο μοντέλο δεν παρατηρείται υψηλότερη απέκκριση αλβουμίνης στα ούρα των Mpst-/- μυών συγκριτικά με τους διαβητικούς μύες WT, παρά μόνο μια τάση αυξημένης απέκκρισης άλλων πρωτεϊνών χαμηλότερου μοριακού βάρους, που χρήζει περαιτέρω διερεύνησης. Συγκεντρωτικά, τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας, υποδηλώνουν πιθανή προστατευτική δράση του MPST στην νεφρική φυσιολογία, αφού σε συνθήκες έλλειψης του ενζύμου προκαλείται δυσλειτουργία των επιθηλιακών κυττάρων με μείωση της έκφρασης της Μεγαλίνης, αλλά και επιβάρυνση ορισμένων χαρακτηριστικών που απαντώνται στην διαβητική νεφροπάθεια.","Hydrogen sulfide (H2S) is an endogenous signaling molecule involved in numerous physiological processes and pathological conditions. Research studies demonstrate the importance of H2S across various organ systems, including the urinary system.Mercaptopyruvate sulfurtransferase (MPST), is a cysteine-catabolizing enzyme that produces pyruvate and H2S, playing a central role in regulating energy homeostasis. The role of MPST in renal function remains insufficiently characterized despite its high expression in the kidneys. Preliminary experiments conducted in our laboratory demonstrated that global deletion of MPST in mice leads to mild albuminuria. Moreover, MPST expression was found to be higher in the renal cortex compared to the medulla, and its absence resulted in reduced production of persulfides, localized specifically in the cortex. MPST was predominantly localized in epithelial cells of the proximal convoluted tubule, which mediate protein reabsorption via Megalin and Cubilin receptors. Based on these findings, the present study aimed to investigate the impact of MPST deficiency on protein reabsorption mechanisms both in epithelial cells and in the renal cortex of mice. Additionally, the effects of MPST deficiency in a mouse model of diabetic nephropathy were examined. Initially, in a human epithelial cell line from the proximal convoluted tubule (Human Kidney, HK-2 cells), MPST was silenced using small interfering RNA (silencing RNA), in order to measure kidney injury markers and study Megalin. The latter was also studied in C57BL/6 J mice. To induce diabetic nephropathy, male C57BL/6 J mice followed a special high-fat diet (60% of calories from fat, HFD) for 13 weeks, and streptozotocin (STZ) was administered during the 6th week for three consecutive days, aiming to destroy pancreatic β-cells and cause insulin deficiency. This intervention was also applied to mice with a global deletion of the Mpst gene (Mpst-/-). Results revealed that MPST deficiency in HK-2 cells increased expression of the kidney injury marker KIM-1 (Kidney Injury Molecule-1) and reduced Megalin protein levels. Similar alterations were observed in Mpst-/- mice. The HFD and STZ treatment led to a diabetic phenotype with increased urinary albumin excretion, accompanied by reduced MPST expression in the renal cortex. Moreover, Mpst-/- diabetic mice exhibited increased serum creatinine levels and extensive interstitial fibrosis, as confirmed by histological analysis and gene expression profiling of fibrosis related markers. Nonetheless, no significant increase in albuminuria was observed in Mpst-/- diabetic mice compared to diabetic Wild Type (WT) mice, although a trend toward increased excretion of Low Molecular Weight Proteins (LMWPs) was noted, warranting further investigation. Taken together, these findings suggest a protective role of MPST in renal physiology, as its absence contributes to epithelial cell dysfunction, reduced Megalin expression, and exacerbation of features characteristic in diabetic nephropathy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίδραση της έλλειψης του ενζύμου MPST στην νεφρική λειτουργία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΚΕΛΑΪΔΩΝΗ ΓΕΩΡΓΙΑ-ΙΩΑΝΝΑ","KELAIDONI GEORGIA-IOANNA"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Το υδρόθειο (H2S) αποτελεί ένα αέριο σηματοδοτικό μόριο που εμπλέκεται σε πλήθος φυσιολογικών λειτουργιών και παθολογικών καταστάσεων. Ερευνητικές μελέτες αποδεικνύουν την σημαντικότητα του H2S σε πολλά οργανικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένου του ουροποιητικού συστήματος. Η σουλφοτρανσφεράση του 3-μερκαπτοπυροσταφυλικού (MPST) αποτελεί ένζυμο του καταβολισμού της κυστεΐνης που παράγει πυροσταφυλικό οξύ και H2S, παίζοντας κεντρικό ρόλο στην ρύθμιση της ενεργειακής ομοιόστασης. Παρ’ ότι εκφράζεται σημαντικά στους νεφρούς, ο ρόλος του ενζύμου στην νεφρική λειτουργία δεν έχει μελετηθεί επαρκώς. Πιλοτικά πειράματα του εργαστηρίου μας έδειξαν ότι η ολική απαλοιφή της MPST σε μύες οδηγεί σε ήπια αλβουμινουρία. Επιπλέον, αποδείχθηκε ότι η έκφραση της MPST είναι μεγαλύτερη στον νεφρικό φλοιό έναντι του μυελού. Έτσι η απουσία του ενζύμου οδηγεί σε μειωμένη παραγωγή υπερσουλφιδίων, εντοπισμένη στον νεφρικό φλοιό. Παράλληλα, η MPST εντοπίζεται κυρίως στα επιθηλιακά κύτταρα του εγγύς εσπειραμένου σωληνάριου, τα οποία είναι υπεύθυνα για την επαναρρόφηση των πρωτεϊνών μέσω της δράσης των υποδοχέων της Μεγαλίνης και της Κουμπιλίνης. Με βάση τα παραπάνω, στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η επίδραση της έλλειψης της MPST στο σύστημα επαναρρόφησης των πρωτεϊνών, σε επιθηλιακά κύτταρα, αλλά και σε νεφρικό φλοιό μυών. Επιπρόσθετα, μελετήθηκε η επίδραση της έλλειψης του ενζύμου σε μοντέλο χρόνιας νεφρικής βλάβης που προκαλείται από σακχαρώδη διαβήτη. Αρχικά, σε ανθρώπινη κυτταρική σειρά επιθηλιακών κυττάρων από το εγγύς εσπειραμένο σωληνάριο του νεφρού (Human Kidney, HK-2 κύτταρα) έγινε αποσιώπηση της MPST μέσω μικρού παρεμβαλλόμενου RNA (silencing RNA) με σκοπό την μέτρηση δεικτών νεφρικής βλάβης και την μελέτη της Μεγαλίνης. Η τελευταία μελετήθηκε παράλληλα και σε C57BL/6 J μύες. Για την πρόκληση της διαβητικής νεφροπάθειας χρησιμοποιήθηκαν αρσενικοί μύες C57BL/6 J στους οποίους εφαρμόστηκε ειδική υπερλιπιδαιμική διατροφή (60% των θερμίδων προερχόμενες από λίπος, HFD) για 13 εβδομάδες, και χορηγήθηκε στρεπτοζοτοκίνη κατά την 6η εβδομάδα για τρεις συνεχόμενες ημέρες, με σκοπό την καταστροφή των β-κυττάρων του παγκρέατος, η οποία οδηγεί σε ανεπάρκεια ινσουλίνης. Η παραπάνω παρέμβαση πραγματοποιήθηκε και σε μύες με ολική απαλοιφή του γονιδίου Mpst (Mpst-/-). Δείξαμε ότι στα HK-2 κύτταρα, η γονιδιακή και πρωτεϊνική έκφραση του δείκτη νεφρικής βλάβης KIM-1 (Kidney Injury Molecule 1) αυξάνεται απουσία του MPST, ενώ παράλληλα μειώνεται η πρωτεϊνική έκφραση της Μεγαλίνης. Η ίδια επίδραση παρατηρείται στους μύες Mpst-/-. Επιπλέον, η συγχορήγηση HFD και STZ οδήγησε σε χαρακτηριστικό διαβητικό φαινότυπο με αυξημένη απέκκριση αλβουμίνης στα ούρα. Μάλιστα, η επαγόμενη διαβητική νεφροπάθεια προκάλεσε μείωση στην έκφραση του MPST στον νεφρικό φλοιό. Επιπλέον, οι Mpst-/- μύες στους οποίους χορηγήθηκε ο συνδυασμός HFD και STZ χαρακτηρίζονται από αυξημένα επίπεδα κρεατινίνης ορού, αλλά και εκτεταμένη διάμεση ίνωση που παρατηρήθηκε με ιστολογική ανάλυση σε συνδυασμό με τον προσδιορισμό της γονιδιακής έκφρασης σχετικών δεικτών. Παρ’ όλα αυτά στο συγκεκριμένο μοντέλο δεν παρατηρείται υψηλότερη απέκκριση αλβουμίνης στα ούρα των Mpst-/- μυών συγκριτικά με τους διαβητικούς μύες WT, παρά μόνο μια τάση αυξημένης απέκκρισης άλλων πρωτεϊνών χαμηλότερου μοριακού βάρους, που χρήζει περαιτέρω διερεύνησης. Συγκεντρωτικά, τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας, υποδηλώνουν πιθανή προστατευτική δράση του MPST στην νεφρική φυσιολογία, αφού σε συνθήκες έλλειψης του ενζύμου προκαλείται δυσλειτουργία των επιθηλιακών κυττάρων με μείωση της έκφρασης της Μεγαλίνης, αλλά και επιβάρυνση ορισμένων χαρακτηριστικών που απαντώνται στην διαβητική νεφροπάθεια.","Hydrogen sulfide (H2S) is an endogenous signaling molecule involved in numerous physiological processes and pathological conditions. Research studies demonstrate the importance of H2S across various organ systems, including the urinary system.Mercaptopyruvate sulfurtransferase (MPST), is a cysteine-catabolizing enzyme that produces pyruvate and H2S, playing a central role in regulating energy homeostasis. The role of MPST in renal function remains insufficiently characterized despite its high expression in the kidneys. Preliminary experiments conducted in our laboratory demonstrated that global deletion of MPST in mice leads to mild albuminuria. Moreover, MPST expression was found to be higher in the renal cortex compared to the medulla, and its absence resulted in reduced production of persulfides, localized specifically in the cortex. MPST was predominantly localized in epithelial cells of the proximal convoluted tubule, which mediate protein reabsorption via Megalin and Cubilin receptors. Based on these findings, the present study aimed to investigate the impact of MPST deficiency on protein reabsorption mechanisms both in epithelial cells and in the renal cortex of mice. Additionally, the effects of MPST deficiency in a mouse model of diabetic nephropathy were examined. Initially, in a human epithelial cell line from the proximal convoluted tubule (Human Kidney, HK-2 cells), MPST was silenced using small interfering RNA (silencing RNA), in order to measure kidney injury markers and study Megalin. The latter was also studied in C57BL/6 J mice. To induce diabetic nephropathy, male C57BL/6 J mice followed a special high-fat diet (60% of calories from fat, HFD) for 13 weeks, and streptozotocin (STZ) was administered during the 6th week for three consecutive days, aiming to destroy pancreatic β-cells and cause insulin deficiency. This intervention was also applied to mice with a global deletion of the Mpst gene (Mpst-/-). Results revealed that MPST deficiency in HK-2 cells increased expression of the kidney injury marker KIM-1 (Kidney Injury Molecule-1) and reduced Megalin protein levels. Similar alterations were observed in Mpst-/- mice. The HFD and STZ treatment led to a diabetic phenotype with increased urinary albumin excretion, accompanied by reduced MPST expression in the renal cortex. Moreover, Mpst-/- diabetic mice exhibited increased serum creatinine levels and extensive interstitial fibrosis, as confirmed by histological analysis and gene expression profiling of fibrosis related markers. Nonetheless, no significant increase in albuminuria was observed in Mpst-/- diabetic mice compared to diabetic Wild Type (WT) mice, although a trend toward increased excretion of Low Molecular Weight Proteins (LMWPs) was noted, warranting further investigation. Taken together, these findings suggest a protective role of MPST in renal physiology, as its absence contributes to epithelial cell dysfunction, reduced Megalin expression, and exacerbation of features characteristic in diabetic nephropathy."],"dc:identifier":["uoadl:5310215","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5310215"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Επίδραση της έλλειψης του ενζύμου MPST στην νεφρική λειτουργία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:40Z"}