{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5310288"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5310288","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"\"Οι απόψεις των εκπαιδευτικών Β/θμιας για την επιμόρφωση τους σε ζητήματα που αφορούν στην διαπολιτισμική εκπαίδευση και στην συμπερίληψη¨","abstract":"Η συγκεκριμένη διπλωματική εργασία είχε ως σκοπό να μελετήσει τις απόψεις των εκπαιδευτικών της β/θμιας εκπαίδευσης για την ανάγκη επιμόρφωσής τους σε θέματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης. Πιο συγκεκριμένα, διερευνήθηκαν οι ανάγκες επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε ζητήματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης, οι πεποιθήσεις τους σχετικά με την χρησιμότητα, την σημασία και την αποτελεσματικότητα μίας τέτοιου είδους επιμόρφωσης, καθώς και διερευνήθηκαν τα εμπόδια, που δυσχεραίνουν την συμμετοχή τους σε επιμορφωτικά προγράμματα. Τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης έρευνας θεωρώ ότι μπορούν να συμβάλουν στην αποτελεσματική διδασκαλία των εκπαιδευτικών μέσα σε μια ετερογενή τάξη και μπορούν να αξιοποιηθούν ώστε να ενισχυθεί η προσωπική τους εκπαίδευση και κατάρτιση σε θέματα διαπολιτισμικότητας και συμπερίληψης. Η έρευνα, δηλαδή, θα αποτελέσει σημαντικό εργαλείο για να ενδυναμώσει τους εκπαιδευτικούς και να βελτιώσει το έργο τους. Θεωρείται αναγκαίο οι εκπαιδευτικοί να γνωρίζουν πώς να διαχειριστούν ζητήματα που αφορούν στην διαπραγμάτευση των ταυτοτήτων και των πολλαπλών διαφορών των μαθητών τους, προκειμένου να ξεπεράσουν τα δικά τους στερεότυπα και να απελευθερωθούν από τυχόν προκαταλήψεις, μέσω της επικοινωνίας και της συνεργασίας (Παλαιολόγου & Ευαγγέλου, 2011). Η παρούσα έρευνα πραγματοποιήθηκε κατά το σχολικό έτος 2024-2025 και το δείγμα της αποτέλεσαν 130 εκπαιδευτικοί β/θμιας που δεν είχαν συμμετάσχει σε κανένα επιμορφωτικό σεμινάριο, πρόγραμμα και σε καμία κατάρτιση, που να αφορούσε ζητήματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης. Αυτό το σημείο θεωρώ ότι αποτελεί την ιδιαιτερότητα της συγκεκριμένης έρευνας, αφού εκπαιδευτικοί της β/θμιας, οι οποίοι δεν έχουν καμία προηγούμενη επιμόρφωση σε θέματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης, παραθέτουν τις απόψεις τους για το κατά πόσο θεωρούν ότι η συγκεκριμένη επιμόρφωση είναι αναγκαία και χρήσιμη. Ο αριθμός πλέον των μαθητών που προέρχονται από διαφορετικά πολυπολιτισμικά υπόβαθρα συνεχώς αυξάνεται και είναι επόμενο οι εκπαιδευτικοί της β/θμιας να πρέπει να ανταποκριθούν στις νέες αυτές συνθήκες όσο γίνεται πιο αποτελεσματικά. Για αυτό τον λόγο είναι απαραίτητο να διασαφηνιστούν οι επιμορφωτικές τους ανάγκες σε ζητήματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης και να ξεπεραστεί οποιοδήποτε εμπόδιο υπάρχει, ώστε να επιτευχθεί η πιο σωστή και αρμονική διαχείριση των εκπαιδευτικών αναγκών των μαθητών τους. Έτσι μέσω της συγκεκριμένης έρευνας αναδεικνύεται η ανάγκη των εκπαιδευτικών για επιμόρφωση σε ζητήματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης, όπως ακριβώς αποτυπώνεται από τους ίδιους στην διάρκεια άσκησης της διδακτικής πράξης. Επίσης, μέσω της έρευνας θα υπάρξει η δυνατότητα να συνειδητοποιήσουν τις ελλείψεις τους, ώστε να μπορέσουν να ληφθούν μέτρα για να τις ικανοποιήσουν και να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις που έχουν διαμορφωθεί μέσα στο σχολικό περιβάλλον. Επομένως, θα μπορούσε να γίνει κατάλληλη αξιοποίηση των αποτελεσμάτων της έρευνας για την υλοποίηση επιμορφωτικών προγραμμάτων διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης, τα οποία θα ήταν βασισμένα στις πραγματικές καταστάσεις που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί. Οι αντιλήψεις και οι απόψεις των εκπαιδευτικών θα μπορούσαν να «απασχολήσουν» την ελληνική πολιτεία για να προχωρήσει στην οργάνωση των επιμορφωτικών σεμιναρίων, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι οι εκπαιδευτικοί είναι εκείνοι που διαδραματίζουν τον πιο καθοριστικό ρόλο στην εκπαιδευτική διαδικασία και έχουν την δυνατότητα εξισορρόπησης και ενοποίησης των πολλαπλών διαφοροποιήσεων των μαθητών τους (Ασκούνη 2001, όπως αναφέρεται στο Μητσάκη, 2018). Η συλλογή των δεδομένων της έρευνας έγινε με την χρήση ερωτηματολογίου, το οποίο απαρτίζεται από τέσσερα κύρια μέρη με επιμέρους ερωτήσεις. Αρχικά, για να είναι τα αποτελέσματα έγκυρα έπρεπε να σταθμιστεί. Για αυτό το λόγο και δόθηκε για συμπλήρωση σε δείγμα 10 εκπαιδευτικών. Από την ανάλυση των δεδομένων προέκυψε ότι παρόλο που οι σχολικές τάξεις χαρακτηρίζονται από ανομοιογένεια ως προς το πολιτισμικό, γλωσσικό επίπεδο, οι εκπαιδευτικοί θεωρούν ότι δεν έχουν επαρκείς γνώσεις και για να διαχειριστούν την ετερότητα αλλά και για να εφαρμόσουν τις αρχές της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και της συμπερίληψης, χωρίς καμία προηγούμενη επιμόρφωση. Πιστεύουν, επίσης, ότι θα ήταν πιο αποτελεσματικοί αν είχαν επιμορφωθεί σε θέματα ένταξης και ενσωμάτωσης των μαθητών από διαφορετικά πολιτισμικά περιβάλλοντα. Οι εκπαιδευτικοί δηλώνουν ότι θα ήθελαν να επιμορφωθούν, κατά κύριο λόγο, σε θέματα που αφορούν στην αποτελεσματική διαχείριση της ετερότητας μέσα σε μια σχολική τάξη, στην εκμάθηση τρόπων διαπολιτισμικής επικοινωνίας, στην καλλιέργεια ενσυναίσθησης και διαπολιτισμικής ικανότητας των εκπαιδευτικών, όπως επίσης, και στον σχεδιασμό συμπεριληπτικών και διαπολιτισμικών αναλυτικών προγραμμάτων. Ως προς τη σημασία και την χρησιμότητα των επιμορφωτικών προγραμμάτων, το μεγαλύτερο ποσοστό των εκπαιδευτικών θεωρούν ότι συμβάλλουν στην μείωση των προκαταλήψεων στο σχολικό περιβάλλον, ότι θα επιφέρουν βελτίωση των σχέσεων μεταξύ των εκπαιδευτικών και των αλλόγλωσσων μαθητών και ότι θα βοηθήσουν τους εκπαιδευτικούς να βελτιώσουν την διδακτική τους προσέγγιση και να αντιμετωπίσουν φαινόμενα αποκλεισμού. Τέλος, ως προς τις δυσκολίες συμμετοχής σε επιμορφωτικά προγράμματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης, η πλειοψηφία πιστεύει ότι η ενημέρωση είναι ελλιπής, ότι έχουν αυξημένες επαγγελματικές και οικογενειακές υποχρεώσεις και ότι δεν υπάρχουν αρκετά διαθέσιμα προγράμματα επιμόρφωσης για την διαπολιτισμική εκπαίδευση και συμπερίληψη. Οι εκπαιδευτικοί, επίσης, επισημαίνουν ότι οι πιο προσιτές μορφές επιμόρφωσης θα ήταν η εξ αποστάσεως εκπαίδευση, καθώς και τα βιωματικά εργαστήρια. Υποστηρίζουν ότι θα διευκόλυνε τη συμμετοχή τους σε ένα επιμορφωτικό πρόγραμμα η συνεργασία με επίσημους φορείς, όπως και η ένταξη της επιμόρφωσης στο ωράριο της εργασίας τους. Εν κατακλείδι, θα θέλαμε να αναφέρουμε ότι θα ήταν επιθυμητό αν τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης έρευνας είναι εφικτό να αξιοποιηθούν για τον σχεδιασμό προγραμμάτων διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης, λαμβάνοντας υπόψη τις διδακτικές ανάγκες των εκπαιδευτικών, ώστε να εφοδιαστούν με όλα τα απαραίτητα προσόντα και τις δεξιότητες εκείνες, που θα τους ήταν χρήσιμες, προκειμένου να μπορέσουν να διαχειριστούν όσο το δυνατό πιο αποτελεσματικά ζητήματα που ανακύπτουν μέσα σε μια σχολική τάξη και να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν με επιτυχία στις απαιτήσεις του ρόλου που έχουν αναλάβει.","abstract_html":"Η συγκεκριμένη διπλωματική εργασία είχε ως σκοπό να μελετήσει τις απόψεις των εκπαιδευτικών της β/θμιας εκπαίδευσης για την ανάγκη επιμόρφωσής τους σε θέματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης. Πιο συγκεκριμένα, διερευνήθηκαν οι ανάγκες επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε ζητήματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης, οι πεποιθήσεις τους σχετικά με την χρησιμότητα, την σημασία και την αποτελεσματικότητα μίας τέτοιου είδους επιμόρφωσης, καθώς και διερευνήθηκαν τα εμπόδια, που δυσχεραίνουν την συμμετοχή τους σε επιμορφωτικά προγράμματα. Τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης έρευνας θεωρώ ότι μπορούν να συμβάλουν στην αποτελεσματική διδασκαλία των εκπαιδευτικών μέσα σε μια ετερογενή τάξη και μπορούν να αξιοποιηθούν ώστε να ενισχυθεί η προσωπική τους εκπαίδευση και κατάρτιση σε θέματα διαπολιτισμικότητας και συμπερίληψης. Η έρευνα, δηλαδή, θα αποτελέσει σημαντικό εργαλείο για να ενδυναμώσει τους εκπαιδευτικούς και να βελτιώσει το έργο τους. Θεωρείται αναγκαίο οι εκπαιδευτικοί να γνωρίζουν πώς να διαχειριστούν ζητήματα που αφορούν στην διαπραγμάτευση των ταυτοτήτων και των πολλαπλών διαφορών των μαθητών τους, προκειμένου να ξεπεράσουν τα δικά τους στερεότυπα και να απελευθερωθούν από τυχόν προκαταλήψεις, μέσω της επικοινωνίας και της συνεργασίας (Παλαιολόγου &amp; Ευαγγέλου, 2011). Η παρούσα έρευνα πραγματοποιήθηκε κατά το σχολικό έτος 2024-2025 και το δείγμα της αποτέλεσαν 130 εκπαιδευτικοί β/θμιας που δεν είχαν συμμετάσχει σε κανένα επιμορφωτικό σεμινάριο, πρόγραμμα και σε καμία κατάρτιση, που να αφορούσε ζητήματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης. Αυτό το σημείο θεωρώ ότι αποτελεί την ιδιαιτερότητα της συγκεκριμένης έρευνας, αφού εκπαιδευτικοί της β/θμιας, οι οποίοι δεν έχουν καμία προηγούμενη επιμόρφωση σε θέματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης, παραθέτουν τις απόψεις τους για το κατά πόσο θεωρούν ότι η συγκεκριμένη επιμόρφωση είναι αναγκαία και χρήσιμη. Ο αριθμός πλέον των μαθητών που προέρχονται από διαφορετικά πολυπολιτισμικά υπόβαθρα συνεχώς αυξάνεται και είναι επόμενο οι εκπαιδευτικοί της β/θμιας να πρέπει να ανταποκριθούν στις νέες αυτές συνθήκες όσο γίνεται πιο αποτελεσματικά. Για αυτό τον λόγο είναι απαραίτητο να διασαφηνιστούν οι επιμορφωτικές τους ανάγκες σε ζητήματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης και να ξεπεραστεί οποιοδήποτε εμπόδιο υπάρχει, ώστε να επιτευχθεί η πιο σωστή και αρμονική διαχείριση των εκπαιδευτικών αναγκών των μαθητών τους. Έτσι μέσω της συγκεκριμένης έρευνας αναδεικνύεται η ανάγκη των εκπαιδευτικών για επιμόρφωση σε ζητήματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης, όπως ακριβώς αποτυπώνεται από τους ίδιους στην διάρκεια άσκησης της διδακτικής πράξης. Επίσης, μέσω της έρευνας θα υπάρξει η δυνατότητα να συνειδητοποιήσουν τις ελλείψεις τους, ώστε να μπορέσουν να ληφθούν μέτρα για να τις ικανοποιήσουν και να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις που έχουν διαμορφωθεί μέσα στο σχολικό περιβάλλον. Επομένως, θα μπορούσε να γίνει κατάλληλη αξιοποίηση των αποτελεσμάτων της έρευνας για την υλοποίηση επιμορφωτικών προγραμμάτων διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης, τα οποία θα ήταν βασισμένα στις πραγματικές καταστάσεις που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί. Οι αντιλήψεις και οι απόψεις των εκπαιδευτικών θα μπορούσαν να «απασχολήσουν» την ελληνική πολιτεία για να προχωρήσει στην οργάνωση των επιμορφωτικών σεμιναρίων, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι οι εκπαιδευτικοί είναι εκείνοι που διαδραματίζουν τον πιο καθοριστικό ρόλο στην εκπαιδευτική διαδικασία και έχουν την δυνατότητα εξισορρόπησης και ενοποίησης των πολλαπλών διαφοροποιήσεων των μαθητών τους (Ασκούνη 2001, όπως αναφέρεται στο Μητσάκη, 2018). Η συλλογή των δεδομένων της έρευνας έγινε με την χρήση ερωτηματολογίου, το οποίο απαρτίζεται από τέσσερα κύρια μέρη με επιμέρους ερωτήσεις. Αρχικά, για να είναι τα αποτελέσματα έγκυρα έπρεπε να σταθμιστεί. Για αυτό το λόγο και δόθηκε για συμπλήρωση σε δείγμα 10 εκπαιδευτικών. Από την ανάλυση των δεδομένων προέκυψε ότι παρόλο που οι σχολικές τάξεις χαρακτηρίζονται από ανομοιογένεια ως προς το πολιτισμικό, γλωσσικό επίπεδο, οι εκπαιδευτικοί θεωρούν ότι δεν έχουν επαρκείς γνώσεις και για να διαχειριστούν την ετερότητα αλλά και για να εφαρμόσουν τις αρχές της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και της συμπερίληψης, χωρίς καμία προηγούμενη επιμόρφωση. Πιστεύουν, επίσης, ότι θα ήταν πιο αποτελεσματικοί αν είχαν επιμορφωθεί σε θέματα ένταξης και ενσωμάτωσης των μαθητών από διαφορετικά πολιτισμικά περιβάλλοντα. Οι εκπαιδευτικοί δηλώνουν ότι θα ήθελαν να επιμορφωθούν, κατά κύριο λόγο, σε θέματα που αφορούν στην αποτελεσματική διαχείριση της ετερότητας μέσα σε μια σχολική τάξη, στην εκμάθηση τρόπων διαπολιτισμικής επικοινωνίας, στην καλλιέργεια ενσυναίσθησης και διαπολιτισμικής ικανότητας των εκπαιδευτικών, όπως επίσης, και στον σχεδιασμό συμπεριληπτικών και διαπολιτισμικών αναλυτικών προγραμμάτων. Ως προς τη σημασία και την χρησιμότητα των επιμορφωτικών προγραμμάτων, το μεγαλύτερο ποσοστό των εκπαιδευτικών θεωρούν ότι συμβάλλουν στην μείωση των προκαταλήψεων στο σχολικό περιβάλλον, ότι θα επιφέρουν βελτίωση των σχέσεων μεταξύ των εκπαιδευτικών και των αλλόγλωσσων μαθητών και ότι θα βοηθήσουν τους εκπαιδευτικούς να βελτιώσουν την διδακτική τους προσέγγιση και να αντιμετωπίσουν φαινόμενα αποκλεισμού. Τέλος, ως προς τις δυσκολίες συμμετοχής σε επιμορφωτικά προγράμματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης, η πλειοψηφία πιστεύει ότι η ενημέρωση είναι ελλιπής, ότι έχουν αυξημένες επαγγελματικές και οικογενειακές υποχρεώσεις και ότι δεν υπάρχουν αρκετά διαθέσιμα προγράμματα επιμόρφωσης για την διαπολιτισμική εκπαίδευση και συμπερίληψη. Οι εκπαιδευτικοί, επίσης, επισημαίνουν ότι οι πιο προσιτές μορφές επιμόρφωσης θα ήταν η εξ αποστάσεως εκπαίδευση, καθώς και τα βιωματικά εργαστήρια. Υποστηρίζουν ότι θα διευκόλυνε τη συμμετοχή τους σε ένα επιμορφωτικό πρόγραμμα η συνεργασία με επίσημους φορείς, όπως και η ένταξη της επιμόρφωσης στο ωράριο της εργασίας τους. Εν κατακλείδι, θα θέλαμε να αναφέρουμε ότι θα ήταν επιθυμητό αν τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης έρευνας είναι εφικτό να αξιοποιηθούν για τον σχεδιασμό προγραμμάτων διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης, λαμβάνοντας υπόψη τις διδακτικές ανάγκες των εκπαιδευτικών, ώστε να εφοδιαστούν με όλα τα απαραίτητα προσόντα και τις δεξιότητες εκείνες, που θα τους ήταν χρήσιμες, προκειμένου να μπορέσουν να διαχειριστούν όσο το δυνατό πιο αποτελεσματικά ζητήματα που ανακύπτουν μέσα σε μια σχολική τάξη και να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν με επιτυχία στις απαιτήσεις του ρόλου που έχουν αναλάβει.","abstract_has_math":false,"creators":["Λαθουράκη Ειρήνη","LATHOURAKI EIRINI"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:40Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5310288"],"render_values":[{"text":"uoadl:5310288","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5310288","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5310288","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5310288","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λαθουράκη Ειρήνη","LATHOURAKI EIRINI"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5310288","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5310288"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η συγκεκριμένη διπλωματική εργασία είχε ως σκοπό να μελετήσει τις απόψεις των εκπαιδευτικών της β/θμιας εκπαίδευσης για την ανάγκη επιμόρφωσής τους σε θέματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης. Πιο συγκεκριμένα, διερευνήθηκαν οι ανάγκες επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε ζητήματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης, οι πεποιθήσεις τους σχετικά με την χρησιμότητα, την σημασία και την αποτελεσματικότητα μίας τέτοιου είδους επιμόρφωσης, καθώς και διερευνήθηκαν τα εμπόδια, που δυσχεραίνουν την συμμετοχή τους σε επιμορφωτικά προγράμματα. Τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης έρευνας θεωρώ ότι μπορούν να συμβάλουν στην αποτελεσματική διδασκαλία των εκπαιδευτικών μέσα σε μια ετερογενή τάξη και μπορούν να αξιοποιηθούν ώστε να ενισχυθεί η προσωπική τους εκπαίδευση και κατάρτιση σε θέματα διαπολιτισμικότητας και συμπερίληψης. Η έρευνα, δηλαδή, θα αποτελέσει σημαντικό εργαλείο για να ενδυναμώσει τους εκπαιδευτικούς και να βελτιώσει το έργο τους. Θεωρείται αναγκαίο οι εκπαιδευτικοί να γνωρίζουν πώς να διαχειριστούν ζητήματα που αφορούν στην διαπραγμάτευση των ταυτοτήτων και των πολλαπλών διαφορών των μαθητών τους, προκειμένου να ξεπεράσουν τα δικά τους στερεότυπα και να απελευθερωθούν από τυχόν προκαταλήψεις, μέσω της επικοινωνίας και της συνεργασίας (Παλαιολόγου & Ευαγγέλου, 2011). Η παρούσα έρευνα πραγματοποιήθηκε κατά το σχολικό έτος 2024-2025 και το δείγμα της αποτέλεσαν 130 εκπαιδευτικοί β/θμιας που δεν είχαν συμμετάσχει σε κανένα επιμορφωτικό σεμινάριο, πρόγραμμα και σε καμία κατάρτιση, που να αφορούσε ζητήματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης. Αυτό το σημείο θεωρώ ότι αποτελεί την ιδιαιτερότητα της συγκεκριμένης έρευνας, αφού εκπαιδευτικοί της β/θμιας, οι οποίοι δεν έχουν καμία προηγούμενη επιμόρφωση σε θέματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης, παραθέτουν τις απόψεις τους για το κατά πόσο θεωρούν ότι η συγκεκριμένη επιμόρφωση είναι αναγκαία και χρήσιμη. Ο αριθμός πλέον των μαθητών που προέρχονται από διαφορετικά πολυπολιτισμικά υπόβαθρα συνεχώς αυξάνεται και είναι επόμενο οι εκπαιδευτικοί της β/θμιας να πρέπει να ανταποκριθούν στις νέες αυτές συνθήκες όσο γίνεται πιο αποτελεσματικά. Για αυτό τον λόγο είναι απαραίτητο να διασαφηνιστούν οι επιμορφωτικές τους ανάγκες σε ζητήματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης και να ξεπεραστεί οποιοδήποτε εμπόδιο υπάρχει, ώστε να επιτευχθεί η πιο σωστή και αρμονική διαχείριση των εκπαιδευτικών αναγκών των μαθητών τους. Έτσι μέσω της συγκεκριμένης έρευνας αναδεικνύεται η ανάγκη των εκπαιδευτικών για επιμόρφωση σε ζητήματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης, όπως ακριβώς αποτυπώνεται από τους ίδιους στην διάρκεια άσκησης της διδακτικής πράξης. Επίσης, μέσω της έρευνας θα υπάρξει η δυνατότητα να συνειδητοποιήσουν τις ελλείψεις τους, ώστε να μπορέσουν να ληφθούν μέτρα για να τις ικανοποιήσουν και να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις που έχουν διαμορφωθεί μέσα στο σχολικό περιβάλλον. Επομένως, θα μπορούσε να γίνει κατάλληλη αξιοποίηση των αποτελεσμάτων της έρευνας για την υλοποίηση επιμορφωτικών προγραμμάτων διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης, τα οποία θα ήταν βασισμένα στις πραγματικές καταστάσεις που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί. Οι αντιλήψεις και οι απόψεις των εκπαιδευτικών θα μπορούσαν να «απασχολήσουν» την ελληνική πολιτεία για να προχωρήσει στην οργάνωση των επιμορφωτικών σεμιναρίων, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι οι εκπαιδευτικοί είναι εκείνοι που διαδραματίζουν τον πιο καθοριστικό ρόλο στην εκπαιδευτική διαδικασία και έχουν την δυνατότητα εξισορρόπησης και ενοποίησης των πολλαπλών διαφοροποιήσεων των μαθητών τους (Ασκούνη 2001, όπως αναφέρεται στο Μητσάκη, 2018). Η συλλογή των δεδομένων της έρευνας έγινε με την χρήση ερωτηματολογίου, το οποίο απαρτίζεται από τέσσερα κύρια μέρη με επιμέρους ερωτήσεις. Αρχικά, για να είναι τα αποτελέσματα έγκυρα έπρεπε να σταθμιστεί. Για αυτό το λόγο και δόθηκε για συμπλήρωση σε δείγμα 10 εκπαιδευτικών. Από την ανάλυση των δεδομένων προέκυψε ότι παρόλο που οι σχολικές τάξεις χαρακτηρίζονται από ανομοιογένεια ως προς το πολιτισμικό, γλωσσικό επίπεδο, οι εκπαιδευτικοί θεωρούν ότι δεν έχουν επαρκείς γνώσεις και για να διαχειριστούν την ετερότητα αλλά και για να εφαρμόσουν τις αρχές της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και της συμπερίληψης, χωρίς καμία προηγούμενη επιμόρφωση. Πιστεύουν, επίσης, ότι θα ήταν πιο αποτελεσματικοί αν είχαν επιμορφωθεί σε θέματα ένταξης και ενσωμάτωσης των μαθητών από διαφορετικά πολιτισμικά περιβάλλοντα. Οι εκπαιδευτικοί δηλώνουν ότι θα ήθελαν να επιμορφωθούν, κατά κύριο λόγο, σε θέματα που αφορούν στην αποτελεσματική διαχείριση της ετερότητας μέσα σε μια σχολική τάξη, στην εκμάθηση τρόπων διαπολιτισμικής επικοινωνίας, στην καλλιέργεια ενσυναίσθησης και διαπολιτισμικής ικανότητας των εκπαιδευτικών, όπως επίσης, και στον σχεδιασμό συμπεριληπτικών και διαπολιτισμικών αναλυτικών προγραμμάτων. Ως προς τη σημασία και την χρησιμότητα των επιμορφωτικών προγραμμάτων, το μεγαλύτερο ποσοστό των εκπαιδευτικών θεωρούν ότι συμβάλλουν στην μείωση των προκαταλήψεων στο σχολικό περιβάλλον, ότι θα επιφέρουν βελτίωση των σχέσεων μεταξύ των εκπαιδευτικών και των αλλόγλωσσων μαθητών και ότι θα βοηθήσουν τους εκπαιδευτικούς να βελτιώσουν την διδακτική τους προσέγγιση και να αντιμετωπίσουν φαινόμενα αποκλεισμού. Τέλος, ως προς τις δυσκολίες συμμετοχής σε επιμορφωτικά προγράμματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης, η πλειοψηφία πιστεύει ότι η ενημέρωση είναι ελλιπής, ότι έχουν αυξημένες επαγγελματικές και οικογενειακές υποχρεώσεις και ότι δεν υπάρχουν αρκετά διαθέσιμα προγράμματα επιμόρφωσης για την διαπολιτισμική εκπαίδευση και συμπερίληψη. Οι εκπαιδευτικοί, επίσης, επισημαίνουν ότι οι πιο προσιτές μορφές επιμόρφωσης θα ήταν η εξ αποστάσεως εκπαίδευση, καθώς και τα βιωματικά εργαστήρια. Υποστηρίζουν ότι θα διευκόλυνε τη συμμετοχή τους σε ένα επιμορφωτικό πρόγραμμα η συνεργασία με επίσημους φορείς, όπως και η ένταξη της επιμόρφωσης στο ωράριο της εργασίας τους. Εν κατακλείδι, θα θέλαμε να αναφέρουμε ότι θα ήταν επιθυμητό αν τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης έρευνας είναι εφικτό να αξιοποιηθούν για τον σχεδιασμό προγραμμάτων διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης, λαμβάνοντας υπόψη τις διδακτικές ανάγκες των εκπαιδευτικών, ώστε να εφοδιαστούν με όλα τα απαραίτητα προσόντα και τις δεξιότητες εκείνες, που θα τους ήταν χρήσιμες, προκειμένου να μπορέσουν να διαχειριστούν όσο το δυνατό πιο αποτελεσματικά ζητήματα που ανακύπτουν μέσα σε μια σχολική τάξη και να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν με επιτυχία στις απαιτήσεις του ρόλου που έχουν αναλάβει.","The purpose of this thesis was to study the views of secondary school teachers on the need for training in intercultural education and inclusion. More specifically, it investigated the training needs of secondary school teachers on issues of intercultural education and inclusion, their beliefs about the usefulness, importance, and effectiveness of such training, as well as the obstacles that hinder their participation in training programs. I believe that the results of this research can contribute to the effective teaching of teachers in a heterogeneous classroom and can be used to enhance their personal education and training in interculturalism and inclusion. In other words, the research will be an important tool for empowering teachers and improving their work. It is considered necessary for teachers to know how to manage issues related to the negotiation of their students' identities and multiple differences in order to overcome their own stereotypes and free themselves from any prejudices through communication and cooperation (Paleologou & Evangelou, 2011). This research was conducted during the 2024-2025 school year and the sample consisted of 130 secondary school teachers who had not participated in any training seminars, program, or training related to issues of intercultural education and inclusion. I believe that this is what makes this study unique, as secondary school teachers who have no previous training in intercultural education and inclusion give their views on whether they consider such training to be necessary and useful. The number of students from different multicultural backgrounds is constantly increasing, and it is only natural that secondary school teachers should respond to these new circumstances as effectively as possible. For this reason, it is necessary to clarify their training needs in matters of intercultural education and inclusion and to overcome any obstacles that exist in order to achieve the most appropriate and harmonious management of their students' educational needs. Thus, this research highlights the need for teachers to be trained in issues of intercultural education and inclusion, as reflected by the teachers themselves in their teaching practice. The research will also enable them to become aware of their shortcomings so that measures can be taken to address them and meet the demands of the school environment. Therefore, the results of the research could be used to implement training programs on intercultural education and inclusion, which would be based on the real situations faced by teachers. The perceptions and opinions of teachers could be used by the Greek state to organize training seminars, taking into account the fact that teachers play the most decisive role in the educational process and have the ability to balance and integrate the multiple differences among their students (Askouni 2001, as cited in Mitsaki, 2018). The research data was collected using a questionnaire, which consisted of four main sections with individual questions. First, in order for the results to be valid, they had to be weighted. For this reason, it was given to a sample of 10 teachers to complete. The analysis of the data showed that although school classes are characterised by cultural and linguistic heterogeneity, teachers feel that they lack sufficient knowledge to manage diversity and apply the principles of intercultural education and inclusion without any prior training. They also believe that they would be more effective if they had been trained in issues of integration and inclusion of students from different cultural backgrounds. Teachers state that they would like to be trained, primarily, in issues related to the effective management of diversity in the classroom, learning intercultural communication skills, cultivating empathy and intercultural competence among teachers, as well as designing inclusive and intercultural curricula. Regarding the importance and usefulness of training programs, the majority of teachers believe that they contribute to reducing prejudice in the school environment, that they will improve relations between teachers and foreign-language students, and that they will help teachers improve their teaching approach and address exclusion. Finally, with regard to the difficulties of participating in training programs on intercultural education and inclusion, the majority believe that information is lacking, that they have increased professional and family obligations, and that there are not enough training programs available for intercultural education and inclusion. Teachers also point out that the most accessible forms of training would be distance learning and experiential workshops. They argue that cooperation with official bodies and the inclusion of training in their work schedule would facilitate their participation in a training program. In conclusion, we would like to mention that it would be desirable if the results of this research could be used to design intercultural education and inclusion programs, taking into account the teaching needs of teachers, so that they are equipped with all the necessary qualifications and skills that would be useful to them in order to manage issues that arise in the classroom as effectively as possible and to successfully meet the demands of their role."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["\"Οι απόψεις των εκπαιδευτικών Β/θμιας για την επιμόρφωση τους σε ζητήματα που αφορούν στην διαπολιτισμική εκπαίδευση και στην συμπερίληψη¨"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λαθουράκη Ειρήνη","LATHOURAKI EIRINI"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η συγκεκριμένη διπλωματική εργασία είχε ως σκοπό να μελετήσει τις απόψεις των εκπαιδευτικών της β/θμιας εκπαίδευσης για την ανάγκη επιμόρφωσής τους σε θέματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης. Πιο συγκεκριμένα, διερευνήθηκαν οι ανάγκες επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε ζητήματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης, οι πεποιθήσεις τους σχετικά με την χρησιμότητα, την σημασία και την αποτελεσματικότητα μίας τέτοιου είδους επιμόρφωσης, καθώς και διερευνήθηκαν τα εμπόδια, που δυσχεραίνουν την συμμετοχή τους σε επιμορφωτικά προγράμματα. Τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης έρευνας θεωρώ ότι μπορούν να συμβάλουν στην αποτελεσματική διδασκαλία των εκπαιδευτικών μέσα σε μια ετερογενή τάξη και μπορούν να αξιοποιηθούν ώστε να ενισχυθεί η προσωπική τους εκπαίδευση και κατάρτιση σε θέματα διαπολιτισμικότητας και συμπερίληψης. Η έρευνα, δηλαδή, θα αποτελέσει σημαντικό εργαλείο για να ενδυναμώσει τους εκπαιδευτικούς και να βελτιώσει το έργο τους. Θεωρείται αναγκαίο οι εκπαιδευτικοί να γνωρίζουν πώς να διαχειριστούν ζητήματα που αφορούν στην διαπραγμάτευση των ταυτοτήτων και των πολλαπλών διαφορών των μαθητών τους, προκειμένου να ξεπεράσουν τα δικά τους στερεότυπα και να απελευθερωθούν από τυχόν προκαταλήψεις, μέσω της επικοινωνίας και της συνεργασίας (Παλαιολόγου & Ευαγγέλου, 2011). Η παρούσα έρευνα πραγματοποιήθηκε κατά το σχολικό έτος 2024-2025 και το δείγμα της αποτέλεσαν 130 εκπαιδευτικοί β/θμιας που δεν είχαν συμμετάσχει σε κανένα επιμορφωτικό σεμινάριο, πρόγραμμα και σε καμία κατάρτιση, που να αφορούσε ζητήματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης. Αυτό το σημείο θεωρώ ότι αποτελεί την ιδιαιτερότητα της συγκεκριμένης έρευνας, αφού εκπαιδευτικοί της β/θμιας, οι οποίοι δεν έχουν καμία προηγούμενη επιμόρφωση σε θέματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης, παραθέτουν τις απόψεις τους για το κατά πόσο θεωρούν ότι η συγκεκριμένη επιμόρφωση είναι αναγκαία και χρήσιμη. Ο αριθμός πλέον των μαθητών που προέρχονται από διαφορετικά πολυπολιτισμικά υπόβαθρα συνεχώς αυξάνεται και είναι επόμενο οι εκπαιδευτικοί της β/θμιας να πρέπει να ανταποκριθούν στις νέες αυτές συνθήκες όσο γίνεται πιο αποτελεσματικά. Για αυτό τον λόγο είναι απαραίτητο να διασαφηνιστούν οι επιμορφωτικές τους ανάγκες σε ζητήματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης και να ξεπεραστεί οποιοδήποτε εμπόδιο υπάρχει, ώστε να επιτευχθεί η πιο σωστή και αρμονική διαχείριση των εκπαιδευτικών αναγκών των μαθητών τους. Έτσι μέσω της συγκεκριμένης έρευνας αναδεικνύεται η ανάγκη των εκπαιδευτικών για επιμόρφωση σε ζητήματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης, όπως ακριβώς αποτυπώνεται από τους ίδιους στην διάρκεια άσκησης της διδακτικής πράξης. Επίσης, μέσω της έρευνας θα υπάρξει η δυνατότητα να συνειδητοποιήσουν τις ελλείψεις τους, ώστε να μπορέσουν να ληφθούν μέτρα για να τις ικανοποιήσουν και να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις που έχουν διαμορφωθεί μέσα στο σχολικό περιβάλλον. Επομένως, θα μπορούσε να γίνει κατάλληλη αξιοποίηση των αποτελεσμάτων της έρευνας για την υλοποίηση επιμορφωτικών προγραμμάτων διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης, τα οποία θα ήταν βασισμένα στις πραγματικές καταστάσεις που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί. Οι αντιλήψεις και οι απόψεις των εκπαιδευτικών θα μπορούσαν να «απασχολήσουν» την ελληνική πολιτεία για να προχωρήσει στην οργάνωση των επιμορφωτικών σεμιναρίων, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι οι εκπαιδευτικοί είναι εκείνοι που διαδραματίζουν τον πιο καθοριστικό ρόλο στην εκπαιδευτική διαδικασία και έχουν την δυνατότητα εξισορρόπησης και ενοποίησης των πολλαπλών διαφοροποιήσεων των μαθητών τους (Ασκούνη 2001, όπως αναφέρεται στο Μητσάκη, 2018). Η συλλογή των δεδομένων της έρευνας έγινε με την χρήση ερωτηματολογίου, το οποίο απαρτίζεται από τέσσερα κύρια μέρη με επιμέρους ερωτήσεις. Αρχικά, για να είναι τα αποτελέσματα έγκυρα έπρεπε να σταθμιστεί. Για αυτό το λόγο και δόθηκε για συμπλήρωση σε δείγμα 10 εκπαιδευτικών. Από την ανάλυση των δεδομένων προέκυψε ότι παρόλο που οι σχολικές τάξεις χαρακτηρίζονται από ανομοιογένεια ως προς το πολιτισμικό, γλωσσικό επίπεδο, οι εκπαιδευτικοί θεωρούν ότι δεν έχουν επαρκείς γνώσεις και για να διαχειριστούν την ετερότητα αλλά και για να εφαρμόσουν τις αρχές της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και της συμπερίληψης, χωρίς καμία προηγούμενη επιμόρφωση. Πιστεύουν, επίσης, ότι θα ήταν πιο αποτελεσματικοί αν είχαν επιμορφωθεί σε θέματα ένταξης και ενσωμάτωσης των μαθητών από διαφορετικά πολιτισμικά περιβάλλοντα. Οι εκπαιδευτικοί δηλώνουν ότι θα ήθελαν να επιμορφωθούν, κατά κύριο λόγο, σε θέματα που αφορούν στην αποτελεσματική διαχείριση της ετερότητας μέσα σε μια σχολική τάξη, στην εκμάθηση τρόπων διαπολιτισμικής επικοινωνίας, στην καλλιέργεια ενσυναίσθησης και διαπολιτισμικής ικανότητας των εκπαιδευτικών, όπως επίσης, και στον σχεδιασμό συμπεριληπτικών και διαπολιτισμικών αναλυτικών προγραμμάτων. Ως προς τη σημασία και την χρησιμότητα των επιμορφωτικών προγραμμάτων, το μεγαλύτερο ποσοστό των εκπαιδευτικών θεωρούν ότι συμβάλλουν στην μείωση των προκαταλήψεων στο σχολικό περιβάλλον, ότι θα επιφέρουν βελτίωση των σχέσεων μεταξύ των εκπαιδευτικών και των αλλόγλωσσων μαθητών και ότι θα βοηθήσουν τους εκπαιδευτικούς να βελτιώσουν την διδακτική τους προσέγγιση και να αντιμετωπίσουν φαινόμενα αποκλεισμού. Τέλος, ως προς τις δυσκολίες συμμετοχής σε επιμορφωτικά προγράμματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης, η πλειοψηφία πιστεύει ότι η ενημέρωση είναι ελλιπής, ότι έχουν αυξημένες επαγγελματικές και οικογενειακές υποχρεώσεις και ότι δεν υπάρχουν αρκετά διαθέσιμα προγράμματα επιμόρφωσης για την διαπολιτισμική εκπαίδευση και συμπερίληψη. Οι εκπαιδευτικοί, επίσης, επισημαίνουν ότι οι πιο προσιτές μορφές επιμόρφωσης θα ήταν η εξ αποστάσεως εκπαίδευση, καθώς και τα βιωματικά εργαστήρια. Υποστηρίζουν ότι θα διευκόλυνε τη συμμετοχή τους σε ένα επιμορφωτικό πρόγραμμα η συνεργασία με επίσημους φορείς, όπως και η ένταξη της επιμόρφωσης στο ωράριο της εργασίας τους. Εν κατακλείδι, θα θέλαμε να αναφέρουμε ότι θα ήταν επιθυμητό αν τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης έρευνας είναι εφικτό να αξιοποιηθούν για τον σχεδιασμό προγραμμάτων διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και συμπερίληψης, λαμβάνοντας υπόψη τις διδακτικές ανάγκες των εκπαιδευτικών, ώστε να εφοδιαστούν με όλα τα απαραίτητα προσόντα και τις δεξιότητες εκείνες, που θα τους ήταν χρήσιμες, προκειμένου να μπορέσουν να διαχειριστούν όσο το δυνατό πιο αποτελεσματικά ζητήματα που ανακύπτουν μέσα σε μια σχολική τάξη και να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν με επιτυχία στις απαιτήσεις του ρόλου που έχουν αναλάβει.","The purpose of this thesis was to study the views of secondary school teachers on the need for training in intercultural education and inclusion. More specifically, it investigated the training needs of secondary school teachers on issues of intercultural education and inclusion, their beliefs about the usefulness, importance, and effectiveness of such training, as well as the obstacles that hinder their participation in training programs. I believe that the results of this research can contribute to the effective teaching of teachers in a heterogeneous classroom and can be used to enhance their personal education and training in interculturalism and inclusion. In other words, the research will be an important tool for empowering teachers and improving their work. It is considered necessary for teachers to know how to manage issues related to the negotiation of their students' identities and multiple differences in order to overcome their own stereotypes and free themselves from any prejudices through communication and cooperation (Paleologou & Evangelou, 2011). This research was conducted during the 2024-2025 school year and the sample consisted of 130 secondary school teachers who had not participated in any training seminars, program, or training related to issues of intercultural education and inclusion. I believe that this is what makes this study unique, as secondary school teachers who have no previous training in intercultural education and inclusion give their views on whether they consider such training to be necessary and useful. The number of students from different multicultural backgrounds is constantly increasing, and it is only natural that secondary school teachers should respond to these new circumstances as effectively as possible. For this reason, it is necessary to clarify their training needs in matters of intercultural education and inclusion and to overcome any obstacles that exist in order to achieve the most appropriate and harmonious management of their students' educational needs. Thus, this research highlights the need for teachers to be trained in issues of intercultural education and inclusion, as reflected by the teachers themselves in their teaching practice. The research will also enable them to become aware of their shortcomings so that measures can be taken to address them and meet the demands of the school environment. Therefore, the results of the research could be used to implement training programs on intercultural education and inclusion, which would be based on the real situations faced by teachers. The perceptions and opinions of teachers could be used by the Greek state to organize training seminars, taking into account the fact that teachers play the most decisive role in the educational process and have the ability to balance and integrate the multiple differences among their students (Askouni 2001, as cited in Mitsaki, 2018). The research data was collected using a questionnaire, which consisted of four main sections with individual questions. First, in order for the results to be valid, they had to be weighted. For this reason, it was given to a sample of 10 teachers to complete. The analysis of the data showed that although school classes are characterised by cultural and linguistic heterogeneity, teachers feel that they lack sufficient knowledge to manage diversity and apply the principles of intercultural education and inclusion without any prior training. They also believe that they would be more effective if they had been trained in issues of integration and inclusion of students from different cultural backgrounds. Teachers state that they would like to be trained, primarily, in issues related to the effective management of diversity in the classroom, learning intercultural communication skills, cultivating empathy and intercultural competence among teachers, as well as designing inclusive and intercultural curricula. Regarding the importance and usefulness of training programs, the majority of teachers believe that they contribute to reducing prejudice in the school environment, that they will improve relations between teachers and foreign-language students, and that they will help teachers improve their teaching approach and address exclusion. Finally, with regard to the difficulties of participating in training programs on intercultural education and inclusion, the majority believe that information is lacking, that they have increased professional and family obligations, and that there are not enough training programs available for intercultural education and inclusion. Teachers also point out that the most accessible forms of training would be distance learning and experiential workshops. They argue that cooperation with official bodies and the inclusion of training in their work schedule would facilitate their participation in a training program. In conclusion, we would like to mention that it would be desirable if the results of this research could be used to design intercultural education and inclusion programs, taking into account the teaching needs of teachers, so that they are equipped with all the necessary qualifications and skills that would be useful to them in order to manage issues that arise in the classroom as effectively as possible and to successfully meet the demands of their role."],"dc:identifier":["uoadl:5310288","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5310288"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["\"Οι απόψεις των εκπαιδευτικών Β/θμιας για την επιμόρφωση τους σε ζητήματα που αφορούν στην διαπολιτισμική εκπαίδευση και στην συμπερίληψη¨"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:40Z"}