{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5310394"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5310394","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Υπερτροχίλια αρτηρία: ανατομία, πορεία, ανατομικές παραλλαγές και κλινική της σημασία στην αισθητική χειρουργική - Supratrochlear artery: anatomy, course, anatomical variations and clinical significance in aesthetic surgery","abstract":"Υπόβαθρο: Η υπερτροχίλια αρτηρία (STA) αποτελεί έναν από τους κύριους κλάδους της οφθαλμικής αρτηρίας και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην αιμάτωση της μετωπιαίας περιοχής και των υπερκόγχιων ιστών. Παρουσιάζει ποικιλία ανατομικών παραλλαγών ως προς την πορεία, τη διάμετρο και τις αναστομώσεις της με άλλες αρτηρίες, γεγονός που έχει ιδιαίτερη σημασία σε αισθητικές και επανορθωτικές επεμβάσεις της περιοχής. Ο στόχος αυτής της μελέτης είναι η συστηματική ανασκόπηση των ανατομικών παραλλαγών της υπετροχίλιας αρτηρίας μέσα από πτωματικές και αγγειογραφικές μελέτες. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA. Η αναζήτηση των σχετικών μελετών πραγματοποιήθηκε στη βάση PubMed, με χρήση προκαθορισμένων κριτηρίων, καθώς και σε επίσημα ιατρικά συγγράματα. Συμπεριλήφθηκαν πρωτότυπες μελέτες που ανέλυσαν την ανατομία της STA, την προέλευση, την πορεία, τις αναστομώσεις και τις κλινικές εφαρμογές της, αποκλειστικά με βάση ανατομικά ή αγγειογραφικά δεδομένα. Αποτελέσματα: Συνολικά συμπεριλήφθηκαν 41 μελέτες με δεδομένα από 1.087 υπερτροχίλιες αρτηρίες. Η αναλογία φύλου (άνδρες/γυναίκες) ήταν 1.2:1, ενώ μόνο 33 μελέτες ανέφεραν εθνολογικά χαρακτηριστικά. Τα καταγεγραμμένα μορφολογικά χαρακτηριστικά της STA περιλάμβαναν την προέλευση, τη διάμετρο, το μήκος, την πορεία, το βάθος και τις αναστομώσεις με γειτονικές αρτηρίες όπως η υπερόφθαλμη, η γωνιακή και η επιπολής κροταφική. Συμπεράσματα: Η STA εμφανίζει σημαντική ανατομική ποικιλομορφία, η οποία είναι κρίσιμη για την πρόληψη επιπλοκών σε αισθητικές και επανορθωτικές παρεμβάσεις του προσώπου. Η κατανόηση αυτών των παραλλαγών μπορεί να βελτιώσει την ακρίβεια στη χειρουργική προσέγγιση και την ασφάλεια σε ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές.","abstract_html":"Υπόβαθρο: Η υπερτροχίλια αρτηρία (STA) αποτελεί έναν από τους κύριους κλάδους της οφθαλμικής αρτηρίας και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην αιμάτωση της μετωπιαίας περιοχής και των υπερκόγχιων ιστών. Παρουσιάζει ποικιλία ανατομικών παραλλαγών ως προς την πορεία, τη διάμετρο και τις αναστομώσεις της με άλλες αρτηρίες, γεγονός που έχει ιδιαίτερη σημασία σε αισθητικές και επανορθωτικές επεμβάσεις της περιοχής. Ο στόχος αυτής της μελέτης είναι η συστηματική ανασκόπηση των ανατομικών παραλλαγών της υπετροχίλιας αρτηρίας μέσα από πτωματικές και αγγειογραφικές μελέτες. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA. Η αναζήτηση των σχετικών μελετών πραγματοποιήθηκε στη βάση PubMed, με χρήση προκαθορισμένων κριτηρίων, καθώς και σε επίσημα ιατρικά συγγράματα. Συμπεριλήφθηκαν πρωτότυπες μελέτες που ανέλυσαν την ανατομία της STA, την προέλευση, την πορεία, τις αναστομώσεις και τις κλινικές εφαρμογές της, αποκλειστικά με βάση ανατομικά ή αγγειογραφικά δεδομένα. Αποτελέσματα: Συνολικά συμπεριλήφθηκαν 41 μελέτες με δεδομένα από 1.087 υπερτροχίλιες αρτηρίες. Η αναλογία φύλου (άνδρες/γυναίκες) ήταν 1.2:1, ενώ μόνο 33 μελέτες ανέφεραν εθνολογικά χαρακτηριστικά. Τα καταγεγραμμένα μορφολογικά χαρακτηριστικά της STA περιλάμβαναν την προέλευση, τη διάμετρο, το μήκος, την πορεία, το βάθος και τις αναστομώσεις με γειτονικές αρτηρίες όπως η υπερόφθαλμη, η γωνιακή και η επιπολής κροταφική. Συμπεράσματα: Η STA εμφανίζει σημαντική ανατομική ποικιλομορφία, η οποία είναι κρίσιμη για την πρόληψη επιπλοκών σε αισθητικές και επανορθωτικές παρεμβάσεις του προσώπου. Η κατανόηση αυτών των παραλλαγών μπορεί να βελτιώσει την ακρίβεια στη χειρουργική προσέγγιση και την ασφάλεια σε ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές.","abstract_has_math":false,"creators":["Μεριζάϊ Τζένη","Merizaj Xheni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:40Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5310394"],"render_values":[{"text":"uoadl:5310394","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5310394","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5310394","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5310394","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μεριζάϊ Τζένη","Merizaj Xheni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5310394","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5310394"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Υπόβαθρο: Η υπερτροχίλια αρτηρία (STA) αποτελεί έναν από τους κύριους κλάδους της οφθαλμικής αρτηρίας και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην αιμάτωση της μετωπιαίας περιοχής και των υπερκόγχιων ιστών. Παρουσιάζει ποικιλία ανατομικών παραλλαγών ως προς την πορεία, τη διάμετρο και τις αναστομώσεις της με άλλες αρτηρίες, γεγονός που έχει ιδιαίτερη σημασία σε αισθητικές και επανορθωτικές επεμβάσεις της περιοχής. Ο στόχος αυτής της μελέτης είναι η συστηματική ανασκόπηση των ανατομικών παραλλαγών της υπετροχίλιας αρτηρίας μέσα από πτωματικές και αγγειογραφικές μελέτες. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA. Η αναζήτηση των σχετικών μελετών πραγματοποιήθηκε στη βάση PubMed, με χρήση προκαθορισμένων κριτηρίων, καθώς και σε επίσημα ιατρικά συγγράματα. Συμπεριλήφθηκαν πρωτότυπες μελέτες που ανέλυσαν την ανατομία της STA, την προέλευση, την πορεία, τις αναστομώσεις και τις κλινικές εφαρμογές της, αποκλειστικά με βάση ανατομικά ή αγγειογραφικά δεδομένα. Αποτελέσματα: Συνολικά συμπεριλήφθηκαν 41 μελέτες με δεδομένα από 1.087 υπερτροχίλιες αρτηρίες. Η αναλογία φύλου (άνδρες/γυναίκες) ήταν 1.2:1, ενώ μόνο 33 μελέτες ανέφεραν εθνολογικά χαρακτηριστικά. Τα καταγεγραμμένα μορφολογικά χαρακτηριστικά της STA περιλάμβαναν την προέλευση, τη διάμετρο, το μήκος, την πορεία, το βάθος και τις αναστομώσεις με γειτονικές αρτηρίες όπως η υπερόφθαλμη, η γωνιακή και η επιπολής κροταφική. Συμπεράσματα: Η STA εμφανίζει σημαντική ανατομική ποικιλομορφία, η οποία είναι κρίσιμη για την πρόληψη επιπλοκών σε αισθητικές και επανορθωτικές παρεμβάσεις του προσώπου. Η κατανόηση αυτών των παραλλαγών μπορεί να βελτιώσει την ακρίβεια στη χειρουργική προσέγγιση και την ασφάλεια σε ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές.","Background: The supratrochlear artery (STA) is a key terminal branch of the ophthalmic artery, contributing significantly to the vascularization of the upper face and forehead. It demonstrates high anatomical variability in its origin, course, diameter, and anastomotic patterns with surrounding arteries, which is crucial in aesthetic and reconstructive procedures. This study aims to systematically review the anatomical variations of the STA using cadaveric and angiographic studies. Material and Methods: A systematic review was conducted according to PRISMA guidelines. PubMed database were searched with predefined inclusion criteria, along with official medical books. Studies included were original cadaveric or angiographic works evaluating the STA’s anatomy, including its origin, course, anastomoses, and clinical relevance. Results: 41 studies met the inclusion criteria, with a total of 1,087 supratrochlear arteries examined. A male-to-female ratio of 1.2:1 was observed. Ethnic background was reported in only 33 studies. The morphological features analyzed included origin, length, diameter, depth, trajectory, and arterial connections with neighboring vessels such as the supraorbital, angular, and superficial temporal arteries. Conclusions: The STA shows considerable anatomical variability with important implications for facial aesthetic and reconstructive interventions. A thorough understanding of these variations can help reduce complications and guide safer, more effective surgical and minimally invasive procedures."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Υπερτροχίλια αρτηρία: ανατομία, πορεία, ανατομικές παραλλαγές και κλινική της σημασία στην αισθητική χειρουργική - Supratrochlear artery: anatomy, course, anatomical variations and clinical significance in aesthetic surgery"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μεριζάϊ Τζένη","Merizaj Xheni"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Υπόβαθρο: Η υπερτροχίλια αρτηρία (STA) αποτελεί έναν από τους κύριους κλάδους της οφθαλμικής αρτηρίας και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην αιμάτωση της μετωπιαίας περιοχής και των υπερκόγχιων ιστών. Παρουσιάζει ποικιλία ανατομικών παραλλαγών ως προς την πορεία, τη διάμετρο και τις αναστομώσεις της με άλλες αρτηρίες, γεγονός που έχει ιδιαίτερη σημασία σε αισθητικές και επανορθωτικές επεμβάσεις της περιοχής. Ο στόχος αυτής της μελέτης είναι η συστηματική ανασκόπηση των ανατομικών παραλλαγών της υπετροχίλιας αρτηρίας μέσα από πτωματικές και αγγειογραφικές μελέτες. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA. Η αναζήτηση των σχετικών μελετών πραγματοποιήθηκε στη βάση PubMed, με χρήση προκαθορισμένων κριτηρίων, καθώς και σε επίσημα ιατρικά συγγράματα. Συμπεριλήφθηκαν πρωτότυπες μελέτες που ανέλυσαν την ανατομία της STA, την προέλευση, την πορεία, τις αναστομώσεις και τις κλινικές εφαρμογές της, αποκλειστικά με βάση ανατομικά ή αγγειογραφικά δεδομένα. Αποτελέσματα: Συνολικά συμπεριλήφθηκαν 41 μελέτες με δεδομένα από 1.087 υπερτροχίλιες αρτηρίες. Η αναλογία φύλου (άνδρες/γυναίκες) ήταν 1.2:1, ενώ μόνο 33 μελέτες ανέφεραν εθνολογικά χαρακτηριστικά. Τα καταγεγραμμένα μορφολογικά χαρακτηριστικά της STA περιλάμβαναν την προέλευση, τη διάμετρο, το μήκος, την πορεία, το βάθος και τις αναστομώσεις με γειτονικές αρτηρίες όπως η υπερόφθαλμη, η γωνιακή και η επιπολής κροταφική. Συμπεράσματα: Η STA εμφανίζει σημαντική ανατομική ποικιλομορφία, η οποία είναι κρίσιμη για την πρόληψη επιπλοκών σε αισθητικές και επανορθωτικές παρεμβάσεις του προσώπου. Η κατανόηση αυτών των παραλλαγών μπορεί να βελτιώσει την ακρίβεια στη χειρουργική προσέγγιση και την ασφάλεια σε ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές.","Background: The supratrochlear artery (STA) is a key terminal branch of the ophthalmic artery, contributing significantly to the vascularization of the upper face and forehead. It demonstrates high anatomical variability in its origin, course, diameter, and anastomotic patterns with surrounding arteries, which is crucial in aesthetic and reconstructive procedures. This study aims to systematically review the anatomical variations of the STA using cadaveric and angiographic studies. Material and Methods: A systematic review was conducted according to PRISMA guidelines. PubMed database were searched with predefined inclusion criteria, along with official medical books. Studies included were original cadaveric or angiographic works evaluating the STA’s anatomy, including its origin, course, anastomoses, and clinical relevance. Results: 41 studies met the inclusion criteria, with a total of 1,087 supratrochlear arteries examined. A male-to-female ratio of 1.2:1 was observed. Ethnic background was reported in only 33 studies. The morphological features analyzed included origin, length, diameter, depth, trajectory, and arterial connections with neighboring vessels such as the supraorbital, angular, and superficial temporal arteries. Conclusions: The STA shows considerable anatomical variability with important implications for facial aesthetic and reconstructive interventions. A thorough understanding of these variations can help reduce complications and guide safer, more effective surgical and minimally invasive procedures."],"dc:identifier":["uoadl:5310394","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5310394"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Υπερτροχίλια αρτηρία: ανατομία, πορεία, ανατομικές παραλλαγές και κλινική της σημασία στην αισθητική χειρουργική - Supratrochlear artery: anatomy, course, anatomical variations and clinical significance in aesthetic surgery"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:40Z"}