{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5310520"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5310520","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανατομικά χαρακτηριστικά της στεφάνης του θανάτου: Η κλινική της σημασία στην λαπαροσκοπική αποκατάσταση κήλης","abstract":"Στόχος: Η επονομαζόμενη ως στεφάνη του θανάτου (Corona Mortis ή CM) αποτελεί μια αγγειακή σύνδεση μεγάλης μεταβλητότητας μεταξύ της θυρεοειδούς και της έξω λαγόνιου ή των κατώτερων επιγαστρίων είτε αρτηριών είτε φλέβων, η οποία λαμβάνει χώρα στον οπισθοηβικό χώρο παρά τον άνω κλάδο του ηβικού οστού. Αυτή η εργασία εξέτασε την διαθέσιμη βιβλιογραφία σε σχέση με την ανατομία, την επίπτωση και τον κλινικό αντίκτυπο αυτής της αγγειακής σύνδεσης ειδικά όσο αφορά την ελάχιστα επεμβατική χειρουργική όπου είναι πιο πιθανό να συμβούν ιατρικές επιπλοκές. Μεθοδολογία: Διενεργήθηκε μια συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Google Scholar και ScienceDirect. Μελέτες οι οποίες περιλάμβαναν τον όρο ‘corona mortis’ είτε στον τίτλο της μελέτης είτε στο abstract από το 2000 έως το 2025 σχετικές με τον στόχο την μελέτης συμπεριλήφθηκαν ενώ μελέτες οι οποίες ήταν σε γλώσσα πέραν της αγγλικής αποκλείστηκαν. Οι μελέτες αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας αφηγηματική σύνθεση δεδομένων. Αποτελέσματα: Η εργασία προσφέρει μια σύνοψη της σχετικής ανατομίας των αγγείων που σχηματίζουν την ‘στεφάνη του θανάτου’ μέσω βιβλιογραφικής ανασκόπησης συμπεριλαμβανόμενου τις διάφορες κατηγοριοποιήσεις, επίπτωση, εντόπιση και του μεγέθους των αγγείων. Αναμεσά στις διάφορες μελέτες οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν υπήρξε μεγάλη διακύμανση στην επίπτωση ιδιαίτερα μεταξύ πτωματικών και διεγχειρητικών μελετών. Τόσο αρτηριακές όσο και φλεβικές αγγειακές δομές ‘corona mortis’ περιγράφονται, οι οποίες βρίσκονται στο 20% και 40% των ημιπυέλων αντίστοιχα, με μεγαλύτερη συχνότητα αυτή των φλεβικών. Αξιολογήθηκαν ένας αριθμός από αναφορές περιπτώσεων σχετιζόμενων με κάκωση των αγγείων ‘corona mortis’ κατά την διάρκεια ελάχιστα επεμβατικών επεμβάσεων. Αυτές οι αναφορές περιπτώσεων αντικατοπτρίζουν ότι οι υφιστάμενες χειρουργικές τεχνικές αποτρέπουν αποτελεσματικά τον τραυματισμό των δομών αυτών. Συμπεράσματα: Παρόλο που υπάρχει μικρή σχετικά αναφορά περιπτώσεων για δυσμενή συμβάματα εξαιτίας των αγγειακών δομών της στεφάνης του θανάτου η μεγάλη επίπτωση της ανατομικής αυτής παραλλαγής, σε σχεδόν τις μισές ημιπυέλους, προϋποθέτει την πολύ λεπτομερή ανατομική γνώση οπότε διενεργείται μια ελάχιστα επεμβατική χειρουργική τεχνική στον οπισθοηβικό χώρο.","abstract_html":"Στόχος: Η επονομαζόμενη ως στεφάνη του θανάτου (Corona Mortis ή CM) αποτελεί μια αγγειακή σύνδεση μεγάλης μεταβλητότητας μεταξύ της θυρεοειδούς και της έξω λαγόνιου ή των κατώτερων επιγαστρίων είτε αρτηριών είτε φλέβων, η οποία λαμβάνει χώρα στον οπισθοηβικό χώρο παρά τον άνω κλάδο του ηβικού οστού. Αυτή η εργασία εξέτασε την διαθέσιμη βιβλιογραφία σε σχέση με την ανατομία, την επίπτωση και τον κλινικό αντίκτυπο αυτής της αγγειακής σύνδεσης ειδικά όσο αφορά την ελάχιστα επεμβατική χειρουργική όπου είναι πιο πιθανό να συμβούν ιατρικές επιπλοκές. Μεθοδολογία: Διενεργήθηκε μια συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Google Scholar και ScienceDirect. Μελέτες οι οποίες περιλάμβαναν τον όρο ‘corona mortis’ είτε στον τίτλο της μελέτης είτε στο abstract από το 2000 έως το 2025 σχετικές με τον στόχο την μελέτης συμπεριλήφθηκαν ενώ μελέτες οι οποίες ήταν σε γλώσσα πέραν της αγγλικής αποκλείστηκαν. Οι μελέτες αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας αφηγηματική σύνθεση δεδομένων. Αποτελέσματα: Η εργασία προσφέρει μια σύνοψη της σχετικής ανατομίας των αγγείων που σχηματίζουν την ‘στεφάνη του θανάτου’ μέσω βιβλιογραφικής ανασκόπησης συμπεριλαμβανόμενου τις διάφορες κατηγοριοποιήσεις, επίπτωση, εντόπιση και του μεγέθους των αγγείων. Αναμεσά στις διάφορες μελέτες οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν υπήρξε μεγάλη διακύμανση στην επίπτωση ιδιαίτερα μεταξύ πτωματικών και διεγχειρητικών μελετών. Τόσο αρτηριακές όσο και φλεβικές αγγειακές δομές ‘corona mortis’ περιγράφονται, οι οποίες βρίσκονται στο 20% και 40% των ημιπυέλων αντίστοιχα, με μεγαλύτερη συχνότητα αυτή των φλεβικών. Αξιολογήθηκαν ένας αριθμός από αναφορές περιπτώσεων σχετιζόμενων με κάκωση των αγγείων ‘corona mortis’ κατά την διάρκεια ελάχιστα επεμβατικών επεμβάσεων. Αυτές οι αναφορές περιπτώσεων αντικατοπτρίζουν ότι οι υφιστάμενες χειρουργικές τεχνικές αποτρέπουν αποτελεσματικά τον τραυματισμό των δομών αυτών. Συμπεράσματα: Παρόλο που υπάρχει μικρή σχετικά αναφορά περιπτώσεων για δυσμενή συμβάματα εξαιτίας των αγγειακών δομών της στεφάνης του θανάτου η μεγάλη επίπτωση της ανατομικής αυτής παραλλαγής, σε σχεδόν τις μισές ημιπυέλους, προϋποθέτει την πολύ λεπτομερή ανατομική γνώση οπότε διενεργείται μια ελάχιστα επεμβατική χειρουργική τεχνική στον οπισθοηβικό χώρο.","abstract_has_math":false,"creators":["Τοσουνίδης Παναγιώτης-Χαράλαμπος","Tosounidis Panagiotis-Charalampos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:40Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5310520"],"render_values":[{"text":"uoadl:5310520","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5310520","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5310520","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5310520","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τοσουνίδης Παναγιώτης-Χαράλαμπος","Tosounidis Panagiotis-Charalampos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5310520","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5310520"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στόχος: Η επονομαζόμενη ως στεφάνη του θανάτου (Corona Mortis ή CM) αποτελεί μια αγγειακή σύνδεση μεγάλης μεταβλητότητας μεταξύ της θυρεοειδούς και της έξω λαγόνιου ή των κατώτερων επιγαστρίων είτε αρτηριών είτε φλέβων, η οποία λαμβάνει χώρα στον οπισθοηβικό χώρο παρά τον άνω κλάδο του ηβικού οστού. Αυτή η εργασία εξέτασε την διαθέσιμη βιβλιογραφία σε σχέση με την ανατομία, την επίπτωση και τον κλινικό αντίκτυπο αυτής της αγγειακής σύνδεσης ειδικά όσο αφορά την ελάχιστα επεμβατική χειρουργική όπου είναι πιο πιθανό να συμβούν ιατρικές επιπλοκές. Μεθοδολογία: Διενεργήθηκε μια συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Google Scholar και ScienceDirect. Μελέτες οι οποίες περιλάμβαναν τον όρο ‘corona mortis’ είτε στον τίτλο της μελέτης είτε στο abstract από το 2000 έως το 2025 σχετικές με τον στόχο την μελέτης συμπεριλήφθηκαν ενώ μελέτες οι οποίες ήταν σε γλώσσα πέραν της αγγλικής αποκλείστηκαν. Οι μελέτες αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας αφηγηματική σύνθεση δεδομένων. Αποτελέσματα: Η εργασία προσφέρει μια σύνοψη της σχετικής ανατομίας των αγγείων που σχηματίζουν την ‘στεφάνη του θανάτου’ μέσω βιβλιογραφικής ανασκόπησης συμπεριλαμβανόμενου τις διάφορες κατηγοριοποιήσεις, επίπτωση, εντόπιση και του μεγέθους των αγγείων. Αναμεσά στις διάφορες μελέτες οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν υπήρξε μεγάλη διακύμανση στην επίπτωση ιδιαίτερα μεταξύ πτωματικών και διεγχειρητικών μελετών. Τόσο αρτηριακές όσο και φλεβικές αγγειακές δομές ‘corona mortis’ περιγράφονται, οι οποίες βρίσκονται στο 20% και 40% των ημιπυέλων αντίστοιχα, με μεγαλύτερη συχνότητα αυτή των φλεβικών. Αξιολογήθηκαν ένας αριθμός από αναφορές περιπτώσεων σχετιζόμενων με κάκωση των αγγείων ‘corona mortis’ κατά την διάρκεια ελάχιστα επεμβατικών επεμβάσεων. Αυτές οι αναφορές περιπτώσεων αντικατοπτρίζουν ότι οι υφιστάμενες χειρουργικές τεχνικές αποτρέπουν αποτελεσματικά τον τραυματισμό των δομών αυτών. Συμπεράσματα: Παρόλο που υπάρχει μικρή σχετικά αναφορά περιπτώσεων για δυσμενή συμβάματα εξαιτίας των αγγειακών δομών της στεφάνης του θανάτου η μεγάλη επίπτωση της ανατομικής αυτής παραλλαγής, σε σχεδόν τις μισές ημιπυέλους, προϋποθέτει την πολύ λεπτομερή ανατομική γνώση οπότε διενεργείται μια ελάχιστα επεμβατική χειρουργική τεχνική στον οπισθοηβικό χώρο.","Purpose: Corona mortis (CM) is a highly variable vascular connection between the obturator and external iliac or inferior epigastric of either arteries or veins occurring near the superior pubic ramus in the retropubic space. This article reviewed the literature in relation to anatomy, incidence and clinical significance of the corona mortis (CM) especially in minimally invasive surgery where inadvertent surgical complications are more likely to occur. Methods: A systematic search was performed using PubMed, Google Scholar and ScienceDirect databases. Studies with the term “corona mortis” in the title and/or abstract from 2000 to 2025 relevant to the aim of this study were included while studies in languages other than English were excluded. The studies were analyzed with narrative data synthesis. Results: This study reviews the relevant literature and offers a thorough overview of the anatomy of the corona mortis vessels including different classifications, the incidence, location and size of the vessels. There was a great discrepancy in the reported prevalence of the corona mortis between studies, especially cadaveric and intraoperative. Both arterial and venous ‘corona mortis’ vessels were reported which are present in about 20% and 40% of the hemi-pelvises respectively, with a greater frequency of venous vessels. A number of case reports were evaluated in regard to injury to the corona mortis vessels during minimally invasive procedures. These case reports highlight that current surgical practice and technique seem to adequately prevent damage to these structures. Conclusion: While there is a relative scarcity of reports showcasing adverse events because of the corona mortis, the moderately high incidence of this variable vessel in about half of the hemi-pelvises, makes detailed anatomical knowledge and consideration a necessity when planning a minimally invasive procedure in the retropubic pelvic space."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανατομικά χαρακτηριστικά της στεφάνης του θανάτου: Η κλινική της σημασία στην λαπαροσκοπική αποκατάσταση κήλης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τοσουνίδης Παναγιώτης-Χαράλαμπος","Tosounidis Panagiotis-Charalampos"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Στόχος: Η επονομαζόμενη ως στεφάνη του θανάτου (Corona Mortis ή CM) αποτελεί μια αγγειακή σύνδεση μεγάλης μεταβλητότητας μεταξύ της θυρεοειδούς και της έξω λαγόνιου ή των κατώτερων επιγαστρίων είτε αρτηριών είτε φλέβων, η οποία λαμβάνει χώρα στον οπισθοηβικό χώρο παρά τον άνω κλάδο του ηβικού οστού. Αυτή η εργασία εξέτασε την διαθέσιμη βιβλιογραφία σε σχέση με την ανατομία, την επίπτωση και τον κλινικό αντίκτυπο αυτής της αγγειακής σύνδεσης ειδικά όσο αφορά την ελάχιστα επεμβατική χειρουργική όπου είναι πιο πιθανό να συμβούν ιατρικές επιπλοκές. Μεθοδολογία: Διενεργήθηκε μια συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Google Scholar και ScienceDirect. Μελέτες οι οποίες περιλάμβαναν τον όρο ‘corona mortis’ είτε στον τίτλο της μελέτης είτε στο abstract από το 2000 έως το 2025 σχετικές με τον στόχο την μελέτης συμπεριλήφθηκαν ενώ μελέτες οι οποίες ήταν σε γλώσσα πέραν της αγγλικής αποκλείστηκαν. Οι μελέτες αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας αφηγηματική σύνθεση δεδομένων. Αποτελέσματα: Η εργασία προσφέρει μια σύνοψη της σχετικής ανατομίας των αγγείων που σχηματίζουν την ‘στεφάνη του θανάτου’ μέσω βιβλιογραφικής ανασκόπησης συμπεριλαμβανόμενου τις διάφορες κατηγοριοποιήσεις, επίπτωση, εντόπιση και του μεγέθους των αγγείων. Αναμεσά στις διάφορες μελέτες οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν υπήρξε μεγάλη διακύμανση στην επίπτωση ιδιαίτερα μεταξύ πτωματικών και διεγχειρητικών μελετών. Τόσο αρτηριακές όσο και φλεβικές αγγειακές δομές ‘corona mortis’ περιγράφονται, οι οποίες βρίσκονται στο 20% και 40% των ημιπυέλων αντίστοιχα, με μεγαλύτερη συχνότητα αυτή των φλεβικών. Αξιολογήθηκαν ένας αριθμός από αναφορές περιπτώσεων σχετιζόμενων με κάκωση των αγγείων ‘corona mortis’ κατά την διάρκεια ελάχιστα επεμβατικών επεμβάσεων. Αυτές οι αναφορές περιπτώσεων αντικατοπτρίζουν ότι οι υφιστάμενες χειρουργικές τεχνικές αποτρέπουν αποτελεσματικά τον τραυματισμό των δομών αυτών. Συμπεράσματα: Παρόλο που υπάρχει μικρή σχετικά αναφορά περιπτώσεων για δυσμενή συμβάματα εξαιτίας των αγγειακών δομών της στεφάνης του θανάτου η μεγάλη επίπτωση της ανατομικής αυτής παραλλαγής, σε σχεδόν τις μισές ημιπυέλους, προϋποθέτει την πολύ λεπτομερή ανατομική γνώση οπότε διενεργείται μια ελάχιστα επεμβατική χειρουργική τεχνική στον οπισθοηβικό χώρο.","Purpose: Corona mortis (CM) is a highly variable vascular connection between the obturator and external iliac or inferior epigastric of either arteries or veins occurring near the superior pubic ramus in the retropubic space. This article reviewed the literature in relation to anatomy, incidence and clinical significance of the corona mortis (CM) especially in minimally invasive surgery where inadvertent surgical complications are more likely to occur. Methods: A systematic search was performed using PubMed, Google Scholar and ScienceDirect databases. Studies with the term “corona mortis” in the title and/or abstract from 2000 to 2025 relevant to the aim of this study were included while studies in languages other than English were excluded. The studies were analyzed with narrative data synthesis. Results: This study reviews the relevant literature and offers a thorough overview of the anatomy of the corona mortis vessels including different classifications, the incidence, location and size of the vessels. There was a great discrepancy in the reported prevalence of the corona mortis between studies, especially cadaveric and intraoperative. Both arterial and venous ‘corona mortis’ vessels were reported which are present in about 20% and 40% of the hemi-pelvises respectively, with a greater frequency of venous vessels. A number of case reports were evaluated in regard to injury to the corona mortis vessels during minimally invasive procedures. These case reports highlight that current surgical practice and technique seem to adequately prevent damage to these structures. Conclusion: While there is a relative scarcity of reports showcasing adverse events because of the corona mortis, the moderately high incidence of this variable vessel in about half of the hemi-pelvises, makes detailed anatomical knowledge and consideration a necessity when planning a minimally invasive procedure in the retropubic pelvic space."],"dc:identifier":["uoadl:5310520","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5310520"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ανατομικά χαρακτηριστικά της στεφάνης του θανάτου: Η κλινική της σημασία στην λαπαροσκοπική αποκατάσταση κήλης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:40Z"}