{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5310570"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5310570","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"L’androgynie chez Renée Vivien ou la quête d’une « Éternelle Musique »","abstract":"Το ανδρόγυνο στη Ρενέ Βιβιέν συνδυάζει το πλατωνικό ιδεώδες της επανάκτησης μιας αρμονικής κι αιώνιας ύπαρξης, την αποσωμάτωση, καθώς και την εξέγερση εναντίον της πατριαρχίας. Εμφανίζεται πότε ως αιθέριο ον, πότε ως υβρίδιο, πότε ως οριακή οντότητα που ταλαντεύεται ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο, παραμένοντας πάντοτε εκτός των σεξουαλικών προτύπων της Μπελ Επόκ. Σε αντίθεση με την ερμηνεία του Φρεντερίκ Μοννεϊρόν, η Βιβιέν θηλυκοποιεί ενεργά το ανδρόγυνο. Έτσι, μετασχηματίζει τη μορφή του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή του Λεονάρντο ντα Βίντσι, εμβληματική φιγούρα του αρσενικού ανδρόγυνου, σε ανδρόγυνη γυναίκα στο μυθιστόρημα Μια γυναίκα μου φανερώθηκε… Η Ρενέ Βιβιέν αναδεικνύει την ανδρογυνία ως ιδανικό του απόλυτου κι υπερβατικού έρωτα. Ωστόσο, το ιδανικό αυτό συνοδεύεται από την αίσθηση του άπιαστου: η ανδρογυνία μπορεί να πραγματωθεί μόνο στο περιθώριο του πραγματικού κόσμου, στην απομόνωση, στον θάνατο ή σε υπερφυσική διάσταση.","abstract_html":"Το ανδρόγυνο στη Ρενέ Βιβιέν συνδυάζει το πλατωνικό ιδεώδες της επανάκτησης μιας αρμονικής κι αιώνιας ύπαρξης, την αποσωμάτωση, καθώς και την εξέγερση εναντίον της πατριαρχίας. Εμφανίζεται πότε ως αιθέριο ον, πότε ως υβρίδιο, πότε ως οριακή οντότητα που ταλαντεύεται ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο, παραμένοντας πάντοτε εκτός των σεξουαλικών προτύπων της Μπελ Επόκ. Σε αντίθεση με την ερμηνεία του Φρεντερίκ Μοννεϊρόν, η Βιβιέν θηλυκοποιεί ενεργά το ανδρόγυνο. Έτσι, μετασχηματίζει τη μορφή του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή του Λεονάρντο ντα Βίντσι, εμβληματική φιγούρα του αρσενικού ανδρόγυνου, σε ανδρόγυνη γυναίκα στο μυθιστόρημα Μια γυναίκα μου φανερώθηκε… Η Ρενέ Βιβιέν αναδεικνύει την ανδρογυνία ως ιδανικό του απόλυτου κι υπερβατικού έρωτα. Ωστόσο, το ιδανικό αυτό συνοδεύεται από την αίσθηση του άπιαστου: η ανδρογυνία μπορεί να πραγματωθεί μόνο στο περιθώριο του πραγματικού κόσμου, στην απομόνωση, στον θάνατο ή σε υπερφυσική διάσταση.","abstract_has_math":false,"creators":["Θεοδωράκης Χρήστος","THEODORAKIS CHRISTOS"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:40:40Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Γαλλικά","French"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5310570"],"render_values":[{"text":"uoadl:5310570","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5310570","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5310570","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5310570","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Θεοδωράκης Χρήστος","THEODORAKIS CHRISTOS"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Γαλλικά","French"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5310570","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5310570"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το ανδρόγυνο στη Ρενέ Βιβιέν συνδυάζει το πλατωνικό ιδεώδες της επανάκτησης μιας αρμονικής κι αιώνιας ύπαρξης, την αποσωμάτωση, καθώς και την εξέγερση εναντίον της πατριαρχίας. Εμφανίζεται πότε ως αιθέριο ον, πότε ως υβρίδιο, πότε ως οριακή οντότητα που ταλαντεύεται ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο, παραμένοντας πάντοτε εκτός των σεξουαλικών προτύπων της Μπελ Επόκ. Σε αντίθεση με την ερμηνεία του Φρεντερίκ Μοννεϊρόν, η Βιβιέν θηλυκοποιεί ενεργά το ανδρόγυνο. Έτσι, μετασχηματίζει τη μορφή του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή του Λεονάρντο ντα Βίντσι, εμβληματική φιγούρα του αρσενικού ανδρόγυνου, σε ανδρόγυνη γυναίκα στο μυθιστόρημα Μια γυναίκα μου φανερώθηκε… Η Ρενέ Βιβιέν αναδεικνύει την ανδρογυνία ως ιδανικό του απόλυτου κι υπερβατικού έρωτα. Ωστόσο, το ιδανικό αυτό συνοδεύεται από την αίσθηση του άπιαστου: η ανδρογυνία μπορεί να πραγματωθεί μόνο στο περιθώριο του πραγματικού κόσμου, στην απομόνωση, στον θάνατο ή σε υπερφυσική διάσταση.","The androgynous figure in Renée Vivien’s work combines the Platonic ideal of regaining a harmonious and eternal existence, disembodiment, and rebellion against patriarchy. It alternately takes the form of an ethereal being with ambiguous physical traits or of a liminal entity oscillating between the visible and the invisible, always distant from the sexual norms of the Belle Époque. Contrary to Frédéric Monneyron’s interpretation, Vivien actively feminizes the androgynous figure. She thus transforms Leonardo da Vinci’s San Giovanni Battista, emblematic of the masculine androgyne, into a female androgynous figure in her novel A Woman Appeared to Me… Renée Vivien elevates androgyny to the status of an ideal of absolute and transcendent love. However, this ideal retains an elusive quality: androgyny can only be fully realized on the margins of the real world, in seclusion, in death, or within a supernatural dimension."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["L’androgynie chez Renée Vivien ou la quête d’une « Éternelle Musique »"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Θεοδωράκης Χρήστος","THEODORAKIS CHRISTOS"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Το ανδρόγυνο στη Ρενέ Βιβιέν συνδυάζει το πλατωνικό ιδεώδες της επανάκτησης μιας αρμονικής κι αιώνιας ύπαρξης, την αποσωμάτωση, καθώς και την εξέγερση εναντίον της πατριαρχίας. Εμφανίζεται πότε ως αιθέριο ον, πότε ως υβρίδιο, πότε ως οριακή οντότητα που ταλαντεύεται ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο, παραμένοντας πάντοτε εκτός των σεξουαλικών προτύπων της Μπελ Επόκ. Σε αντίθεση με την ερμηνεία του Φρεντερίκ Μοννεϊρόν, η Βιβιέν θηλυκοποιεί ενεργά το ανδρόγυνο. Έτσι, μετασχηματίζει τη μορφή του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή του Λεονάρντο ντα Βίντσι, εμβληματική φιγούρα του αρσενικού ανδρόγυνου, σε ανδρόγυνη γυναίκα στο μυθιστόρημα Μια γυναίκα μου φανερώθηκε… Η Ρενέ Βιβιέν αναδεικνύει την ανδρογυνία ως ιδανικό του απόλυτου κι υπερβατικού έρωτα. Ωστόσο, το ιδανικό αυτό συνοδεύεται από την αίσθηση του άπιαστου: η ανδρογυνία μπορεί να πραγματωθεί μόνο στο περιθώριο του πραγματικού κόσμου, στην απομόνωση, στον θάνατο ή σε υπερφυσική διάσταση.","The androgynous figure in Renée Vivien’s work combines the Platonic ideal of regaining a harmonious and eternal existence, disembodiment, and rebellion against patriarchy. It alternately takes the form of an ethereal being with ambiguous physical traits or of a liminal entity oscillating between the visible and the invisible, always distant from the sexual norms of the Belle Époque. Contrary to Frédéric Monneyron’s interpretation, Vivien actively feminizes the androgynous figure. She thus transforms Leonardo da Vinci’s San Giovanni Battista, emblematic of the masculine androgyne, into a female androgynous figure in her novel A Woman Appeared to Me… Renée Vivien elevates androgyny to the status of an ideal of absolute and transcendent love. However, this ideal retains an elusive quality: androgyny can only be fully realized on the margins of the real world, in seclusion, in death, or within a supernatural dimension."],"dc:identifier":["uoadl:5310570","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5310570"],"dc:language":["Γαλλικά","French"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["L’androgynie chez Renée Vivien ou la quête d’une « Éternelle Musique »"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:40:40Z"}